Τι να κάνω για να ζήσω;

Τι να κάνω για να ζήσω;

Διαβάζοντας το βιβλίο του Can Newport “Be So Good They Can’t Ignore YouWhy skills trump passion in the quest for work you love“, μου δημιουργούνται ανάμεικτα συναισθήματα.

Το ζήτημα ‘καριέρα’ είναι κάτι που με απασχολεί και με προβληματίζει από τα 18 μου.

Και ίσως η λέξη ‘καριέρα’ να μην είναι τελείως αντιπροσωπευτική γι’ αυτό που έχoυμε οι περισσότεροι στο μυαλό μας.

Ας πούμε λοιπόν, ότι εδώ μιλάμε για το τι αποφασίζει ο καθένας από εμάς να κάνει για να βγάλει ‘τα προς το ζην’.

Και το αντικείμενο της δραστηριότητας αυτής, μπορεί να είναι αυτό που εγώ για λόγους ευκολίας ονομάζω καριέρα.

Δεν είναι δηλαδή (μόνο) η καριέρα με την έννοια της εξέλιξης/ανέλιξης.

Το αντικείμενο της δουλειάς μας, το τι κάνουμε για να ζήσουμε, μπορεί να προέρχεται από την παροχή υπηρεσίας/εργασίας σε άλλους με τη μορφή υπαλληλικής σχέσης, μπορεί να είναι αυτή του freelancer/ελεύθερου επαγγελματία, μπορεί αυτή του επιχειρηματία ή αυτή του (μεγαλο)επενδυτή.

Καλώς ή κακώς, δεν είμαι από αυτούς που έχουν επιλέξει μια καριέρα και μια δουλειά που θα κάνω εφ’ όρου ζωής.

Δεν είναι στην ιδιοσυγκρασία μου…

Διαβάζοντας λοιπόν το βιβλίο αυτό, βρίσκω τον συγγραφέα να αντιπαραθέτει δυο ‘σχολές σκέψης’. Αυτήν του ‘κάνε αυτό που αγαπάς’ και αυτήν του ‘αγάπησε αυτό που κάνεις’.

Προβληματίστηκα αρκετά γιατί δε βλέπω το λόγο να βάλεις απέναντι αυτά τα δυο.

Κατανοώ το συλλογισμό του, όμως η προσωπική μου εμπειρία έχει να μου διδάξει κάτι άλλο.

Στην προσπάθειά μου να κάνω επάγγελμα αυτό που αγαπώ, κατέληξα να αγαπήσω αυτό που έφτασα να κάνω.

Το πρόβλημα είναι ότι δεν υπήρχαν ξεκάθαρα όρια σε αυτό που είχα στο μυαλό μου.

Υπήρχε ένα ιδανικό σενάριο και μια εικόνα του εαυτού μου να δουλεύει με τους δικούς του ρυθμούς, με πλήρη ελευθερία κινήσεων, απ’ όπου βρίσκεται, για όσο θέλει και όποτε θέλει.

Αυτό το σενάριο στην ουσία ήταν η ψευδαίσθηση ότι θα τα φέρω έτσι ώστε να είναι ‘εύκολα’ όλα.

Η δική μου εμπειρία μου έχει διδάξει ότι όλο αυτό είναι κάτι δυναμικό, τουλάχιστον για ανθρώπους σαν εμένα.

Αλλάζει στην πορεία όσο αποκομίζω εμπειρίες και το έχω αποδεχτεί αν και στην αρχή δυσκολεύτηκα ομολογώ.

Στην πορεία λοιπόν, δοκιμάζοντας αρκετά πράγματα στον ευρύτερο ας πούμε χώρο του digital marketing, κατέληξα να αγαπώ αυτό που κάνω τόσο πολύ, που δεν θα είχα πρόβλημα να το κάνω δωρεάν.

Έκανα δηλαδή αυτό που αγαπούσα, να δουλεύω μόνος μου, από το σπίτι, σε κάτι σχετικό με το internet.

Έτσι επικεντρώθηκα στην κατασκευή ιστοσελίδων, το digital marketing, την όλη εμπειρία για το χρήστη (user experience, customer experience UX/CX), το customer journey online και αρκετά ακόμα επιμέρους πεδία εξειδίκευσης.

Όμως όλα αυτά, όσο υπέροχα και να ήταν, δε μπορούσαν να ξεπεράσουν την αγάπη μου για το διάβασμα και το γράψιμο.

Αυτή αποκαλύφθηκε στην πορεία, δεν υπήρχε όταν ξεκίνησα.

Το marketing και η ‘καυτή επιθυμία’ για επιχειρηματικότητα με οδήγησε σε.. άλλους κόσμους.

Αντιλήφθηκα σιγά σιγά πως λειτουργεί το ‘σύστημα’.

Άρχισα να μαθαίνω περισσότερο για την ανθρώπινη φύση, τον ανθρώπινο εγκέφαλο, την ανθρώπινη συμπεριφορά, τα συναισθήματα, την ψυχολογία μας, τη φυσιολογία μας και άλλες αμέτρητες, συναρπαστικές για μένα πληροφορίες, που άλλαζαν τη ζωή μου μέρα με τη μέρα.

Από ένα σημείο και μετά άρχισα να σκέφτομαι αν αυτό που κάνω (το marketing δηλαδή) είναι σε αντίθεση με τις αρχές και τις αξίες μου.

Είχε έρθει σε σύγκρουση η καριέρα του digital marketer με αυτές και υπήρχε πρόβλημα…

Να επιλέξω το εύκολο χρήμα ή να παραμείνω σταθερός στις αξίες μου;

ήταν ένα ερώτημα που με τυραννούσε…

Να γίνω αδίστακτος για μερικές χιλιάδες ευρώ (ή και εκατοντάδες χιλιάδες), ή να μείνω πιστός στις αρχές μου;

Να κάνω τα στραβά μάτια μέχρι να βγάλω αρκετά και μετά να το αφήσω μήπως;

Όχι… αυτό δεν είναι επιλογή κατέληξα. Δεν με αντιπροσωπεύει. Απορρίπτεται…

Έτσι άρχισα με νέες ερωτήσεις:

Πως μπορώ να προσαρμόσω τα προσόντα που έχω αποκτήσει όλα αυτά τα χρόνια με ένα ‘ηθικό επιχειρηματικό μοντέλο’;

Τι θα ήταν πραγματικά χρήσιμο για τους άλλους και ιδιαίτερα απολαυστικό για μένα να κάνω, έτσι ώστε να δημιουργήσω το ιδανικό επιχειρηματικό μοντέλο που θα είναι ‘κομμένο και ραμμένο’ στα μέτρα μου;

Πώς μπορώ να βοηθήσω μια κατηγορία ανθρώπων που σκέφτονται σαν εμένα, πορεύονται ή θέλουν να πορευτούν όπως εγώ και που έχουν παρόμοιες αξίες και πεποιθήσεις;

Τι χαρακτηριστικά θα πρέπει να έχω και τι προσόντα να καλλιεργήσω για να πετύχω όλα αυτά;

Ποιο θα είναι το τίμημα για όλο αυτό;

Τι θα πρέπει να θυσιάσω;

Τι αξία θα προσφέρω σε όποιον με εμπιστευτεί και τι θα κερδίσω ως αποτέλεσμα αυτής της προσφοράς;

Πώς θα ξέρω αν έχει πετύχει αυτή η προσπάθεια;

Τι χαρακτηριστικά έχει ο άνθρωπος που θέλω να βοηθήσω με τα προϊόντα και τις υπηρεσίες μου;

Πώς και που μπορώ να τον βρω;

Τι θα πρέπει να του πω για να κινήσω την περιέργειά του και να πάρω λίγο την προσοχή του έτσι ώστε να με ακούσει;

Τί ακριβώς έχω να του προσφέρω;

Τι έχει περισσότερο ανάγκη αυτός ο άνθρωπος;

Πόσο χρόνο είμαι διατεθειμένος να δώσω στον εαυτό μου για την επίτευξη αυτού του στόχου;

Τι θα έκανε αυτό το project να θεωρηθεί αποτυχημένο;

Όλα τα παραπάνω ερωτήματα, είναι λίγο-πολύ αυτά που με οδήγησαν να αλλάξω πορεία και προσανατολισμό, σύμφωνα με τις προσωπικές εμπειρίες και τις προτιμήσεις μου.

Αυτές οι γραμμές, είναι το αποτέλεσμα αυτής της απόφασης.

Δεν τα γράφω για να φανώ ‘έξυπνος’, ούτε για να περάσει η ώρα.

Τα παραθέτω εδώ γιατί μπορεί να βρεις κάτι χρήσιμο σε αυτά.

Κάτι που θα σε εμπνεύσει. Κάτι που ίσως να σου δώσει την ‘άδεια’, τη συναίνεση, να τολμήσεις κι εσύ να αναζητήσεις το δικό σου αντίστοιχο δρόμο.

Αν συντάσσεσαι με αυτή την οπτική, άφησε ένα σχόλιο παρακάτω να το συζητήσουμε.

Ή αν πιστεύεις ότι μπορεί να βοηθήσει κάποιον που γνωρίζεις αυτή η πληροφορία, προώθησέ το.

Μπορεί και να του/της ανοίξει την όρεξη και ίσως τη διάθεση για κάτι νέο και δημιουργικό…

Βλέπεις.. τροφή για σκέψη έχει αυτή η γωνιά στο διαδίκτυο 😉


Υ.Γ. Το βιβλίο πάντως είναι εξαιρετικό και αξίζει να το διαβάσεις.

Είναι -όπως κι εγώ- της σχολής της ‘απόκτησης και καλλιέργειας προσόντων’ και της επένδυσης στις δεξιότητες και τα προσόντα μας.

Και με τον μακροπρόθεσμο στόχο να γίνουμε τόσο καλοί που να είναι αδύνατο να μας αγνοήσουν (ανεξαρτήτως τομέα ενασχόλησης).

Μοιράσου το

Έχω και newsletter πάμε μια βόλτα;

Εκεί τα λέμε πιο 'προσωπικά' και ανοίγουμε και διάλογο αν θέλουμε :)

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.

Μπορείς να ειδοποιηθείς για απαντήσεις στο δικό σου σχόλιο, μέσω e-mail (απλά επίλεξέ το από το παραπάνω κουτάκι).

Μπορείς επίσης να εγγραφείς εδώ στις ειδοποιήσεις χωρίς να σχολιάσεις.

Κι' άλλη τροφή για σκέψη...

Από το 100 Day Challenge:

#100daychallenge

Οι εποχές

Όλα μα όλα έχουν εποχικότητα αν επιλέξεις να το δεις με αυτή την οπτική. Τι θα κερδίσεις;

Τι να κάνω για να ζήσω;
#100daychallenge

Τι να κάνω για να ζήσω;

Στην προσπάθειά μου να κάνω επάγγελμα αυτό που αγαπώ, κατέληξα να αγαπήσω αυτό που έφτασα να κάνω.

Το διαμάντι
#100daychallenge

Το διαμάντι…

Λες τελικά να στέκεσαι στη μέση των δικών σου στρεμμάτων διαμαντιών;

Παραγωγός;;
#100daychallenge

Παραγωγός;

Όταν καταναλώνουμε επενδυτικά… ή μήπως όταν επενδύουμε καταναλωτικά;

Αγώνας επιβίωσης..
#100daychallenge

Αγώνας επιβίωσης…

Κατά ειρωνικό τρόπο, η πάλη είναι μέρος της παγίδας. Η μανιώδης προσπάθεια…

Η ευθύνη...
#100daychallenge

Η ευθύνη

Η δύναμη του λόγου μας και η ευθύνη που απορρέει από αυτήν…

Ο κιμάς.
#100daychallenge

Ο κιμάς

Αν βάλεις ‘μοσχαρίσιο κρέας’ στη μηχανή, δεν υπάρχει περίπτωση να βγάλεις ‘χοιρινό’.

Από το Newsletter: Seeds of Freedom

Θλίψη… 😔

Κάτι υπάρχει όμως που φράζει τη ροή. Τη ροή της καθαρής σκέψης. Της αρμονίας. Της αίσθησης της “ανακούφισης’. Τί έγινε ρε παιδιά;

Έχει το χαρτί συναίσθημα; 😮

Όταν κάνεις αυτό που δεν θέλεις να κάνεις και που ξέρεις ότι θα ήταν καλό να το κάνεις, τότε κερδίζεις σε πολλά επίπεδα.

Ο Vialli και… οι άλλοι ⚽

Εκεί κάπου μετά το δεύτερο μισό της δεκαετίας του ’90, πήγα να σπουδάσω στην Αγγλία. Πήρα την.. πολυπήθητη αναβολή από το στρατό…

Η ρωγμή του τρόμου 〰

Καθώς ξαπλώνω στον καναπέ, τη ματιά μου κλέβει μια μορφή στο ταβάνι. Μια σκούρη άμορφη ‘γραμμή’ κατά μήκος…

Η Μεγάλη Ανατροπή ↩

Η δεύτερη εβδομάδα του Σεπτέμβρη εδώ και πολλά χρόνια, είναι μια από αυτές που με κάνουν να ‘υποφέρω’…

Γιατί έγινα… αριστερός 👈

Χωρίς αυτεπίγνωση (αυτογνωσία) νιώθω ότι είμαι απλά ένα πιόνι που επιπλέει στο χωροχρόνο και κάνει ότι έχει προγραμματστεί να κάνει.

Το Seeds of Freedom είναι ένα εβδομαδιαίο newsletter. 

Όμως

Μην αφήσεις τη λέξη newsletter να σε παρασύρει..

Μη φανταστείς κάτι παρόμοιο, ίσως κάτι που έχεις συναντήσει στο παρελθόν.

Δεν υπάρχει :)

Είναι ένα γράμμα που γράφω κάθε εβδομάδα και απευθύνεται σε σένα που βρίσκεις ενδιαφέρον να μπαίνεις για λίγο στο μυαλό μου.

Να κρυφοκοιτάς λίγο, να βλέπεις τον τρόπο που σκέφτομαι, τι αισθάνομαι, τι μαθαίνω, τι παθαίνω, να ανακαλύπτεις νέες ιδέες και οπτικές.

Γιατί το κάνω αυτό;

Χμ, πριν πάω εκεί θέλω να σε πάω κάπου αλλού. 

Στην πρώτη μέρα που ξεκίνησε όλο αυτό…

Ήταν στα μέσα του Νοέμβρη του 2020 και είχε ξεκινήσει το δεύτερο lockdown λόγω covid.

Είχα φρικάρει

Δεν το περίμενα.

Πίστευα πως το είχαμε αφήσει πίσω όλο αυτό με τα lockdown και τα συναφή.

Η πίεση που ένιωθα ήταν ασφυκτική…

Κάτι μέσα μου έψαχνε τρόπο να βγει, κάτι να ξεθυμάνει…

Χωρίς να καταλάβω πώς, ένα πρωινό εκεί στο πρώτο δεκαήμερο του Νοέμβρη (2020), 

έγραψα ένα μακροσκελές κείμενο στο facebook και το μοιράστηκα με 300 περίπου φίλους και γνωστούς.

Ήταν μια εξήγηση γιατί είχα περίπου 2 χρόνια να… πατήσω το πόδι μου εκεί (στο facebook ντε) και ήταν επίσης το τι είχα στο μυαλό μου για το μέλλον.

Στο τέλος είχε και ένα κάλεσμα για όποιον ενδιαφέρεται να ακούσει τις ιδέες μου μέσω email.

Έτσι ξεκίνησα να γράφω και να στέλνω ένα email κάθε εβδομάδα σε αυτούς που με εμπιστεύτηκαν και που ήταν αρκετά περίεργοι να με ακούσουν.

Με την επίγνωση που έχω σήμερα, νιώθω πως αυτό που είχα τότε την ανάγκη να κάνω, ήταν στην ουσία να επικοινωνήσω.

Να μοιραστώ κάποιες ενδιαφέρουσες πληροφορίες, να επικοινωνήσω κάποιες ιδέες και ξεκινήσω μια προσπάθεια που δεν ήξερα ακριβώς που θα καταλήξει. 

Με κύριο σκοπό όπως είχα στο μυαλό μου, να βοηθήσω με τον τρόπο μου όποιον είχε ανάγκη για βοήθεια εκείνο το δύσκολο διάστημα, δίνοντας ελπίδα…

…να εμπνεύσω όποιον ήταν ανοιχτός να λάβει από αυτά που μοιραζόμουν…

και να ξεκινήσω να γράφω για να γίνομαι μέρα με τη μέρα καλύτερος στο γράψιμο.

Σε έναν συγκεκριμένο τρόπο γραψίματος που είχα στο μυαλό μου και με ένα πλάνο που είχα σκοπό να μοιραστώ με όλους ανοιχτά.

Αυτή η εβδομαδιαία επαφή, αυτό το απλό γράμμα που έστελνα σε φίλους και γνωστούς, 

άλλοτε με ύφος περισσότερο ‘διδακτικό’ και άλλοτε ‘φιλικό’…

άρχισε να παίρνει μια ιδιαίτερη μορφή και να δημιουργείται κάτι που δε μπορούσα να φανταστώ όταν το ξεκίνησα.

Άρχισα να μοιράζομαι τα πάνω μου και τα κάτω μου, τους στόχους μου, τα όνειρά μου, τον τρόπο που είχα σκοπό να τα κάνω πράξη, τις αποτυχίες, τις επιτυχίες, τις αναποδιές, τα συναισθηματικά κύματα, τα εμπόδια, τις αποφάσεις, τις κρίσεις, τις λύσεις, …

Όλα αυτά που ένιωθα και αισθανόμουν ότι αυτό από μόνο του έχει κάτι να προσφέρει

Μια νέα οπτική, μια άλλη προσέγγιση, μια νέα πεποίθηση, μια διαφορετική άποψη…

Να δώσει σε σένα που διαβάζεις κάτι διαφορετικό από τα συνηθισμένα…

Μια γεύση γνωστή αλλά και άγνωστη την ίδια στιγμή…

Ξεκίνησα λοιπόν κάτι νέο, από την αρχή, από το μηδέν, με μια απλή ιδέα και μια παρόρμηση να με κατευθύνει στο πρώτο βήμα…

Αυτό λοιπόν το προσωπικό γράμμα που στέλνω κάθε εβδομάδα, έχει βασικό σκοπό να προσφέρει κάτι χρήσιμο και αξιόλογο σε αυτόν που θα με εμπιστευτεί με το χρόνο και την προσοχή του…

Γιατί αυτά τα δύο, ίσως να είναι και τα πιο πολύτιμα ‘νομίσματα’.

Ναι, ακόμα και από τα ‘ευρώ’ ;)

Και… γιατί όχι με τον τρόπο αυτό να γίνω το ζωντανό παράδειγμα για όποιον θέλει να δοκιμάσει κάτι καινούργιο.

Μήπως έχεις κάτι στο πίσω μέρος του μυαλού σου και κάτι σε κρατάει από το να το ξεκινήσεις; 

Ή μήπως να το συνεχίσεις;

 Ή να το παρατήσεις αν χρειάζεται;

Μήπως θέλεις να ξεφύγεις από μια ζωή που δε σε εκφράζει;

Μήπως θέλεις να δημιουργήσεις μια καθημερινότητα που σε εκφράζει;

Αυτό είναι σήμερα το Seeds of Freedom. 

Μαθαίνω ανοιχτά, σκέφτομαι δυνατά, μοιράζομαι τις εμπειρίες μου, με σκοπό να γίνω καλύτερος εγώ και να γίνεις καλύτερος/η κι εσύ.

Και έτσι να κάνουμε τον κόσμο λίγο καλύτερο :)

Αυτοί είναι οι σπόροι για τη δική μου ελευθερία (seeds of freedom) και αν θελήσεις μπορούν να γίνουν οι σπόροι για τη δική σου ελευθερία.

Και γιατί ελευθερία; Γιατί σπόροι ελευθερίας;

Γιατί αυτό αγαπημένε/η είναι το δικό μου προσωπικό “θέμα” στο ταξίδι της ζωής μου.

Την ελευθερία μου επιζητώ ως κυρίαρχο συναίσθημα. 

Την ψυχική, νοητική, συναισθηματική, οικονομική… ελευθερία.

Όπως εγώ την έχω στο δικό μου μυαλό και όπως μπορείς να την πάρεις κι εσύ και να τη φτιάξεις όπως επιθυμείς στο δικό σου το μυαλό.

Πάρε την πρώτη ύλη που σου δίνω, πάρε τα υλικά και δημιούργησε τη δική σου συνταγή για την ελευθερία σου.

Και ξέρεις κάτι;

Αν μάθεις τον τρόπο -που αυτός είναι και ο αντικειμενικός σκοπός- τότε μπορείς να χρησιμοποιήσεις τον ίδιο τρόπο και για ότι άλλο θέλεις να αλλάξεις στη ζωή σου…

Είναι μια διαδικασία… 

Το μυστικό είναι να την αγαπήσεις. 

Αν το καταφέρεις, πίστεψέ με πως αυτό που θα νιώθεις κάθε βράδυ που πας για ύπνο και κάθε πρωί που θα ξυπνάς, θα είναι ότι καλύτερο μπορείς να φανταστείς.

Και ίσως να μην μπορείς καν να το φανταστείς ;)

Λοιπόν; 

Θα μου κάνεις παρέα σε αυτό το ταξίδι;


O ιστότοπός χρησιμοποιεί cookies. Συνεχίζοντας, συμφωνείτε με τη χρήση τους. Περισσότερα.