3 συνήθειες που άλλαξαν τα πάντα

3 συνήθειες που άλλαξαν τα πάντα...

Καθώς έγραφα τις τρεις πρωινές μου σελίδες λίγο νωρίτερα, αναρωτιόμουν πως από.. ολυμπιονίκης της αναβλητικότητας έχω γίνει ‘μάστορας’ της παραγωγικότητας.

Και όχι μόνο έψαξα, έμαθα, δοκίμασα, αλλά εφαρμόζω πλέον στην καθημερινότητά μου, ότι έχω βρει ότι μου ταιριάζει και δουλεύει για μένα.

Βλέπεις, είναι πολύς ο θόρυβος, πολλά τα εργαλεία, πολλοί οι αυτοαποκαλούμενοι ‘productivity hackers’.

Άλλωστε ζούμε σε μια εποχή που αν έχεις followers και likes, τότε υπάρχει η ψευδαίσθηση ότι είσαι και ‘πετυχημένος’.

Μεγάλη συζήτηση, την αφήνω για ένα άλλο πρωινό όμως γιατί έχω κάτι άλλο στο μυαλό να μοιραστώ για σήμερα.

Γράφοντας λοιπόν το πόσο πολύ έχω βελτιώσει την αξία που παράγω, διαπιστώνω για μια ακόμη φορά, ότι είναι αυτές οι μικρές καθημερινές συνήθειες που σε βάθος χρόνου κάνουν τη διαφορά.

Αυτές στις οποίες κανείς δε δίνει σημασία, γιατί ψάχνει ‘το κουμπί που θα πατήσει για να πάρει την καραμέλα’.

Το άμεσο αποτέλεσμα. Την άμεση ευχαρίστηση. Τη ντοπαμίνη.

Αμ δε 🙂

Δεν παει έτσι αγαπημένε/η.

Αυτό είναι μια απάτη στην οποία όλοι πέφτουμε θύματα καθημερινά, ξανά και ξανά, όσο λειτουργούμε στον αυτόματο πιλότο.

Με τις συνήθειές μας δηλαδή και τα ένστικτά μας.

Τρεις συνήθειες που έχω καλλιεργήσει με το χρόνο, μέσα από την καθημερινή επανάληψη, μέρα με τη μέρα, ξανά και ξανά, είναι ‘υπεύθυνες’ για το πως θα παει η μέρα μου.

Για το πόσο καλά θα νιώθω, πόσο θα ‘χτίζω’ καθημερινά το χαρακτήρα μου αντί να τον γκρεμίζω.

Και μέρα με τη μέρα, ανεπαίσθητα, χωρίς να το καταλαβαίνεις, χτίζεις και τον μυ της θέλησης ως παράπλευρη προσθήκη στο ‘ψυχολογικό σου εργοστάσιο‘.

Ποιες είναι όμως αυτές οι τρεις συνήθειες;

  1. Γράφεις το προηγούμενο βράδυ, τις 3-5 πιο σημαντικές δουλειές που έχεις να κάνεις την επόμενη μέρα. Όχι δέκα ούτε μια. Τρεις με πέντε.
  2. Γράφεις 3 σελίδες (Α4 ιδανικά) μόλις ανοίξεις τα μάτια σου, καθώς πίνεις τον καφέ σου.
  3. Ξεκινάς τη μέρα σου είτε με το να κάνεις την πιο δύσκολη δουλειά πρώτη, για να τη βγάλεις από τη μέση ή αν αυτό σε δυσκολεύει, κάνεις 1-2 εύκολες δουλίτσες για να χτίσεις το momentum της ημέρας, προτού αντιμετωπίσεις την πιο δύσκολη.

Αυτές οι τρεις συνήθειες, έχουν κάνει τη δική μου ζωή x10 καλύτερη και πιο παραγωγική.

Επιγραμματικά γιατί είναι τόσο αποτελεσματικές αυτές οι συνήθειες;

Η πρώτη, το να γράφεις δηλαδή το προηγούμενο βράδυ τις 3-5 πιο σημαντικές δουλειές που έχεις να κάνεις την επόμενη μέρα, θα δημιουργήσει το εξής αποτέλεσμα:

α) θα σου προσφέρει διαύγεια για την επόμενη μέρα και για το που θα εστιάσεις την προσοχή σου,

β) θα προσφέρει στο υποσυνείδητό σου, όσο εσύ κοιμάσαι, τροφή για σκέψη και προβλήματα για λύση.

Πίστεψέ με, ότι δεν γράφεται είναι πολύ εύκολο να ξεχαστεί. Η απόσπαση της προσοχής μας είναι πλέον η νέα… εργοστασιακή ρύθμιση με τη ζωή που κάνουμε.

Η δεύτερη συνήθεια, λέγεται morning pages και έχει αλλάξει στην κυριολεξία τη ζωή μου πρός το καλύτερο σε βαθμό που δε μπορώ καν να το περιγράψω.

Η ιδέα εδώ, είναι ότι μόλις ξυπνάς το μυαλό σου αρχίζει να λέει τα δικά του, τα οποία συνήθως είναι αρνητικής φύσεως.

Το δικό μου μυαλό για παράδειγμα, το ρομποτάκι μου όπως μου αρέσει να το λέω, μόλις ξυπνήσω μου σιγοψιθυρίζει “μήπως να μην πας για τρέξιμο σήμερα;’ και ‘μήπως να κοιμηθείς λίγο παραπάνω σήμερα;’.

Έτσι λοιπόν, γράφοντας αυτές τις 3 σελίδες, αδειάζεις τα σκουπίδια σου στο χαρτί και κάνεις χώρο για να ξεκινήσει η μέρα σου πιο ευχάριστα και με λιγότερο άγχος που προκαλούν οι σκέψεις για τις δουλειές της ημέρας.

Αν σου φαίνεται αδύνατο να γράφεις 3 σελίδες, ξεκίνα με μια σκέψη τη μέρα και πρόσθεσε μια σκέψη παραπάνω κάθε μέρα.

Έτσι, την πρώτη μέρα γράψε 2-3 σειρές αν δεν μπορείς παραπάνω. Όλα καλά. Δεν θα περάσεις εξετάσεις, δε θα κριθείς από κανέναν, δε χρειάζεται καν να γνωρίζει κάποιος τι κάνεις.

Την επόμενη μέρα γράψε λίγες σκέψεις ακόμα. Την τρίτη ημέρα λίγο περισσότερες.

Πιάνεις την ιδέα, έτσι δεν είναι;

Κάθε μέρα λίγο περισσότερο, ένα μικρό βηματάκι εμπρός. Τόσο απλά μα τόσο αποτελεσματικά.

Η τρίτη συνήθεια, είναι να κάνεις κατά προτίμηση την πιο δύσκολη δουλειά πρώτη.

Είναι απίστευτη η ανακούφιση που θα νιώθεις και αν το κάνεις κάθε μέρα και τελικά το αυτοματοποιήσεις, να είσαι σίγουρος/η ότι θα είναι πρωί και θα αισθάνεσαι πιο ελεύθερος/η.

Θα.. ζυγίζεις το μισό βάρος! 🙂

Αν αυτό σε δυσκολέψει, υπάρχει η εναλλακτική να ξεκινήσεις με 1-2 ευκολότερες δουλίτσες ή προβληματάκια που θέλουν λύση, έτσι ώστε να ‘χτίσεις το momentum’ της ημέρας.

Όταν έχεις πάρει δύναμη από αυτά, μπορείς να πάρεις και περισσότερο θάρρος για να αντιμετωπίσεις το δυσκολότερο στη συνέχεια.

Ναι, δεν είναι όλα για όλους. Συμφωνώ.

Όμως αν δεν δοκιμάσεις για μια τουλάχιστον εβδομάδα το καθένα από αυτά, δεν θα μάθεις ποτέ αν δουλέψει για σένα ή όχι.

Είναι τρεις συνήθειες στις οποίες επέμεινα, γιατί δούλεψαν για μένα και είναι σε πολύ μεγάλο βαθμό υπεύθυνες για το πως νιώθω κάθε πρωί και καθόλη τη διάρκεια της ημέρας.

Ίσως δουλέψει και για σένα μια από αυτές, ή ακόμα και οι τρεις!

Αν έχεις παρόμοια εμπειρία, ή αν σου κίνησα την περιέργεια τότε άφησε ένα σχόλιο να το συζητήσουμε 🙂

Μοιράσου το

Έχω και newsletter πάμε μια βόλτα;

Εκεί τα λέμε πιο 'προσωπικά' και ανοίγουμε και διάλογο αν θέλουμε :)

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.

Μπορείς να ειδοποιηθείς για απαντήσεις στο δικό σου σχόλιο, μέσω e-mail (απλά επίλεξέ το από το παραπάνω κουτάκι).

Μπορείς επίσης να εγγραφείς εδώ στις ειδοποιήσεις χωρίς να σχολιάσεις.

Κι' άλλη τροφή για σκέψη...

Από το 100 Day Challenge:

#100daychallenge

Οι εποχές

Όλα μα όλα έχουν εποχικότητα αν επιλέξεις να το δεις με αυτή την οπτική. Τι θα κερδίσεις;

Τι να κάνω για να ζήσω;
#100daychallenge

Τι να κάνω για να ζήσω;

Στην προσπάθειά μου να κάνω επάγγελμα αυτό που αγαπώ, κατέληξα να αγαπήσω αυτό που έφτασα να κάνω.

Το διαμάντι
#100daychallenge

Το διαμάντι…

Λες τελικά να στέκεσαι στη μέση των δικών σου στρεμμάτων διαμαντιών;

Παραγωγός;;
#100daychallenge

Παραγωγός;

Όταν καταναλώνουμε επενδυτικά… ή μήπως όταν επενδύουμε καταναλωτικά;

Αγώνας επιβίωσης..
#100daychallenge

Αγώνας επιβίωσης…

Κατά ειρωνικό τρόπο, η πάλη είναι μέρος της παγίδας. Η μανιώδης προσπάθεια…

Η ευθύνη...
#100daychallenge

Η ευθύνη

Η δύναμη του λόγου μας και η ευθύνη που απορρέει από αυτήν…

Ο κιμάς.
#100daychallenge

Ο κιμάς

Αν βάλεις ‘μοσχαρίσιο κρέας’ στη μηχανή, δεν υπάρχει περίπτωση να βγάλεις ‘χοιρινό’.

Από το Newsletter: Seeds of Freedom

Θλίψη… 😔

Κάτι υπάρχει όμως που φράζει τη ροή. Τη ροή της καθαρής σκέψης. Της αρμονίας. Της αίσθησης της “ανακούφισης’. Τί έγινε ρε παιδιά;

Έχει το χαρτί συναίσθημα; 😮

Όταν κάνεις αυτό που δεν θέλεις να κάνεις και που ξέρεις ότι θα ήταν καλό να το κάνεις, τότε κερδίζεις σε πολλά επίπεδα.

Ο Vialli και… οι άλλοι ⚽

Εκεί κάπου μετά το δεύτερο μισό της δεκαετίας του ’90, πήγα να σπουδάσω στην Αγγλία. Πήρα την.. πολυπήθητη αναβολή από το στρατό…

Η ρωγμή του τρόμου 〰

Καθώς ξαπλώνω στον καναπέ, τη ματιά μου κλέβει μια μορφή στο ταβάνι. Μια σκούρη άμορφη ‘γραμμή’ κατά μήκος…

Η Μεγάλη Ανατροπή ↩

Η δεύτερη εβδομάδα του Σεπτέμβρη εδώ και πολλά χρόνια, είναι μια από αυτές που με κάνουν να ‘υποφέρω’…

Γιατί έγινα… αριστερός 👈

Χωρίς αυτεπίγνωση (αυτογνωσία) νιώθω ότι είμαι απλά ένα πιόνι που επιπλέει στο χωροχρόνο και κάνει ότι έχει προγραμματστεί να κάνει.

Το Seeds of Freedom είναι ένα εβδομαδιαίο newsletter. 

Όμως

Μην αφήσεις τη λέξη newsletter να σε παρασύρει..

Μη φανταστείς κάτι παρόμοιο, ίσως κάτι που έχεις συναντήσει στο παρελθόν.

Δεν υπάρχει :)

Είναι ένα γράμμα που γράφω κάθε εβδομάδα και απευθύνεται σε σένα που βρίσκεις ενδιαφέρον να μπαίνεις για λίγο στο μυαλό μου.

Να κρυφοκοιτάς λίγο, να βλέπεις τον τρόπο που σκέφτομαι, τι αισθάνομαι, τι μαθαίνω, τι παθαίνω, να ανακαλύπτεις νέες ιδέες και οπτικές.

Γιατί το κάνω αυτό;

Χμ, πριν πάω εκεί θέλω να σε πάω κάπου αλλού. 

Στην πρώτη μέρα που ξεκίνησε όλο αυτό…

Ήταν στα μέσα του Νοέμβρη του 2020 και είχε ξεκινήσει το δεύτερο lockdown λόγω covid.

Είχα φρικάρει

Δεν το περίμενα.

Πίστευα πως το είχαμε αφήσει πίσω όλο αυτό με τα lockdown και τα συναφή.

Η πίεση που ένιωθα ήταν ασφυκτική…

Κάτι μέσα μου έψαχνε τρόπο να βγει, κάτι να ξεθυμάνει…

Χωρίς να καταλάβω πώς, ένα πρωινό εκεί στο πρώτο δεκαήμερο του Νοέμβρη (2020), 

έγραψα ένα μακροσκελές κείμενο στο facebook και το μοιράστηκα με 300 περίπου φίλους και γνωστούς.

Ήταν μια εξήγηση γιατί είχα περίπου 2 χρόνια να… πατήσω το πόδι μου εκεί (στο facebook ντε) και ήταν επίσης το τι είχα στο μυαλό μου για το μέλλον.

Στο τέλος είχε και ένα κάλεσμα για όποιον ενδιαφέρεται να ακούσει τις ιδέες μου μέσω email.

Έτσι ξεκίνησα να γράφω και να στέλνω ένα email κάθε εβδομάδα σε αυτούς που με εμπιστεύτηκαν και που ήταν αρκετά περίεργοι να με ακούσουν.

Με την επίγνωση που έχω σήμερα, νιώθω πως αυτό που είχα τότε την ανάγκη να κάνω, ήταν στην ουσία να επικοινωνήσω.

Να μοιραστώ κάποιες ενδιαφέρουσες πληροφορίες, να επικοινωνήσω κάποιες ιδέες και ξεκινήσω μια προσπάθεια που δεν ήξερα ακριβώς που θα καταλήξει. 

Με κύριο σκοπό όπως είχα στο μυαλό μου, να βοηθήσω με τον τρόπο μου όποιον είχε ανάγκη για βοήθεια εκείνο το δύσκολο διάστημα, δίνοντας ελπίδα…

…να εμπνεύσω όποιον ήταν ανοιχτός να λάβει από αυτά που μοιραζόμουν…

και να ξεκινήσω να γράφω για να γίνομαι μέρα με τη μέρα καλύτερος στο γράψιμο.

Σε έναν συγκεκριμένο τρόπο γραψίματος που είχα στο μυαλό μου και με ένα πλάνο που είχα σκοπό να μοιραστώ με όλους ανοιχτά.

Αυτή η εβδομαδιαία επαφή, αυτό το απλό γράμμα που έστελνα σε φίλους και γνωστούς, 

άλλοτε με ύφος περισσότερο ‘διδακτικό’ και άλλοτε ‘φιλικό’…

άρχισε να παίρνει μια ιδιαίτερη μορφή και να δημιουργείται κάτι που δε μπορούσα να φανταστώ όταν το ξεκίνησα.

Άρχισα να μοιράζομαι τα πάνω μου και τα κάτω μου, τους στόχους μου, τα όνειρά μου, τον τρόπο που είχα σκοπό να τα κάνω πράξη, τις αποτυχίες, τις επιτυχίες, τις αναποδιές, τα συναισθηματικά κύματα, τα εμπόδια, τις αποφάσεις, τις κρίσεις, τις λύσεις, …

Όλα αυτά που ένιωθα και αισθανόμουν ότι αυτό από μόνο του έχει κάτι να προσφέρει

Μια νέα οπτική, μια άλλη προσέγγιση, μια νέα πεποίθηση, μια διαφορετική άποψη…

Να δώσει σε σένα που διαβάζεις κάτι διαφορετικό από τα συνηθισμένα…

Μια γεύση γνωστή αλλά και άγνωστη την ίδια στιγμή…

Ξεκίνησα λοιπόν κάτι νέο, από την αρχή, από το μηδέν, με μια απλή ιδέα και μια παρόρμηση να με κατευθύνει στο πρώτο βήμα…

Αυτό λοιπόν το προσωπικό γράμμα που στέλνω κάθε εβδομάδα, έχει βασικό σκοπό να προσφέρει κάτι χρήσιμο και αξιόλογο σε αυτόν που θα με εμπιστευτεί με το χρόνο και την προσοχή του…

Γιατί αυτά τα δύο, ίσως να είναι και τα πιο πολύτιμα ‘νομίσματα’.

Ναι, ακόμα και από τα ‘ευρώ’ ;)

Και… γιατί όχι με τον τρόπο αυτό να γίνω το ζωντανό παράδειγμα για όποιον θέλει να δοκιμάσει κάτι καινούργιο.

Μήπως έχεις κάτι στο πίσω μέρος του μυαλού σου και κάτι σε κρατάει από το να το ξεκινήσεις; 

Ή μήπως να το συνεχίσεις;

 Ή να το παρατήσεις αν χρειάζεται;

Μήπως θέλεις να ξεφύγεις από μια ζωή που δε σε εκφράζει;

Μήπως θέλεις να δημιουργήσεις μια καθημερινότητα που σε εκφράζει;

Αυτό είναι σήμερα το Seeds of Freedom. 

Μαθαίνω ανοιχτά, σκέφτομαι δυνατά, μοιράζομαι τις εμπειρίες μου, με σκοπό να γίνω καλύτερος εγώ και να γίνεις καλύτερος/η κι εσύ.

Και έτσι να κάνουμε τον κόσμο λίγο καλύτερο :)

Αυτοί είναι οι σπόροι για τη δική μου ελευθερία (seeds of freedom) και αν θελήσεις μπορούν να γίνουν οι σπόροι για τη δική σου ελευθερία.

Και γιατί ελευθερία; Γιατί σπόροι ελευθερίας;

Γιατί αυτό αγαπημένε/η είναι το δικό μου προσωπικό “θέμα” στο ταξίδι της ζωής μου.

Την ελευθερία μου επιζητώ ως κυρίαρχο συναίσθημα. 

Την ψυχική, νοητική, συναισθηματική, οικονομική… ελευθερία.

Όπως εγώ την έχω στο δικό μου μυαλό και όπως μπορείς να την πάρεις κι εσύ και να τη φτιάξεις όπως επιθυμείς στο δικό σου το μυαλό.

Πάρε την πρώτη ύλη που σου δίνω, πάρε τα υλικά και δημιούργησε τη δική σου συνταγή για την ελευθερία σου.

Και ξέρεις κάτι;

Αν μάθεις τον τρόπο -που αυτός είναι και ο αντικειμενικός σκοπός- τότε μπορείς να χρησιμοποιήσεις τον ίδιο τρόπο και για ότι άλλο θέλεις να αλλάξεις στη ζωή σου…

Είναι μια διαδικασία… 

Το μυστικό είναι να την αγαπήσεις. 

Αν το καταφέρεις, πίστεψέ με πως αυτό που θα νιώθεις κάθε βράδυ που πας για ύπνο και κάθε πρωί που θα ξυπνάς, θα είναι ότι καλύτερο μπορείς να φανταστείς.

Και ίσως να μην μπορείς καν να το φανταστείς ;)

Λοιπόν; 

Θα μου κάνεις παρέα σε αυτό το ταξίδι;


O ιστότοπός χρησιμοποιεί cookies. Συνεχίζοντας, συμφωνείτε με τη χρήση τους. Περισσότερα.