Τα στανταρντς...

Η ποιότητα της ζωής μου, βρίσκεται σε άμεση συνάρτηση με τα στανταρτς που έχω θέσει.

Αν δεν τα έχω θέσει εγώ συνειδητά, σκόπιμα δηλαδή, τότε το έχουν κάνει άλλοι για μένα ήδη και ζω με αυτά.

Ουπς…

Είναι από αυτά που όταν τα αντιλαμβάνεσαι, νιώθεις σα να πέφτεις από την καρέκλα…

Είσαι εκεί αλλά δεν είσαι… είσαι αλλού, παίρνεις εκείνο το απλανές βλέμμα και ταξιδεύεις 🙂

Δε σου φαίνεται παράξενο; 

Μια πληροφορία την ακούς και την καταλαβαίνεις, σου ακούγεται λογικό δηλαδή. 

Την κρατάς και τη θυμάσαι που και που.

Όμως είναι εκείνη η μοναδική στιγμή που θα την ακούσεις για πολλοστή φορά, που θα το νιώσεις, θα πεις…

Ουου! Τώρα νιώθω τι εννοεί!

Κάπως έτσι, πριν από λίγες μέρες ήρθε μια ‘αναλαμπή’, που πρόσθεσε ένα ακόμα στοιχείο πάνω στα ‘στανταρτς’.

Μπορείς να επιλέξεις να το δεις από όλες τις οπτικές και πλευρές της ζωής. 

Στο πως κάνεις τη δουλειά σου, στις σχέσεις σου με τους άλλους, στην υγεία σου, στα οικονομικά σου και πάει λέγοντας.

Πόσο καλός/ή είσαι σε αυτό που κάνεις;

Πόσο καλά κάνεις κάθε φορά που κάνεις αυτό που κάνεις;

Πόσο καλύτερος/η θα μπορούσες να γίνεις;

Πόσο καλύτερα θα μπορούσες να κάνεις ότι κάνεις, κάθε φορά;

Τι ανέχεσαι; τι δεν ανέχεσαι;

Η δική μου αναλαμπή, προήλθε έπειτα από μια συζήτηση που είχα πριν από λίγες μέρες…

Το περιβάλλον σου είναι απόλυτα ενδεικτικό για το τι πραγματικά ανέχεσαι.

Οι άνθρωποι που ζεις, συμβιώνεις, συνεργάζεσαι, συναναστρέφεσαι είναι μεγάλο κομμάτι αυτού του περιβάλλοντος.

Δεν είναι το μόνο όμως. Το πως διατηρείς το χώρο που ζεις είναι και αυτό κομμάτι του περιβάλλοντός σου.

Το πως διατηρείς το αυτοκίνητό σου, είναι επίσης ένα κομμάτι.

Το ελάχιστο μηνιαίο εισόδημα είναι και αυτό ένα κομμάτι, απλά σε άλλη μορφή.

Όμως… υπάρχει ένα ερώτημα που αφορά όλα τα παραπάνω.

Ποιο είναι το σημείο μηδέν για σένα;

Μμμ; 

Που τελειώνουν τα όριά σου;

Πότε θα πεις φτάνει;

Πόσο θα επιτρέψεις κάποιον να ‘εισβάλλει’ στη ζωή σου;

Πόσο χρόνο να δώσεις σε άλλους ή σε κάτι που πρέπει να γίνει;

Στα πόσα κιλά σταματάει το όριό σου; (είτε πάνω, είτε κάτω)

Στα πόσα χρήματα;

Στις πόσες προσβολές ή επιθέσεις;

Δεν εννοώ σε καμία περίπτωση να αντιδράσεις στις σχέσεις σου με τους άλλους ή να μαλώσεις.

Κάθε άλλο… είμαι υπέρμαχος της υπομονής και της συγχώρεσης.

Μπορείς όμως να θέσεις τα όριά σου. 

Και να τα επαναπροσδιορίζεις όποτε αυτό κρίνεται απαραίτητο.

(εσύ θα το κρίνεις αυτό, όχι κάποιος τρίτος)

Στην αναλαμπή μου τώρα…

Η επιλογή των συνεργατών μας είναι ενδεικτική για τα όριά μας και για τα στανταρτς που έχουμε.

Συνεργάτης μπορεί να είναι και ο μανάβης που ψωνίζεις. 

Ή ο λιανοπωλητής στη λαϊκή αγορά.

Δεν είναι μόνο επαγγελματική η σχέση.

Εννοώ την καθημερινή σχέση με τους άλλους. Με όλους.

Προσωπικά βλέπω ως συνεργάτη κάθε άνθρωπο με τον οποίο θα χρειαστεί να περάσω χρόνο μαζί ή/και θα αφορά μια συναλλαγή.

Μια παροχή υπηρεσίας, ή αγορά προϊόντων.

Συν-εργάζομαι και με αυτούς, για να ανταλλάξουμε κάτι που έχει ή έχω, με κάτι που θέλει ή θέλω. 

Συνεργάτης μπορεί να θεωρηθεί αυτός που σου νοικιάζει ένα ακίνητο, αυτός που σου κάνει service το αυτοκίνητο, η κοπέλα στο ταμείο του super market, η κοπελίτσα που θα σου σερβίρει τον καφέ, ο νεαρός που θα σου φέρει το δέμα με κουριερ…

Πιάνεις την ιδέα σωστά; 🙂

Κάποιους λοιπόν μπορούμε να τους επιλέξουμε, κάποιους όχι.

Δε μπορείς να επιλέξεις τον κουριερ, μπορείς όμως να επιλέξεις τους άμεσους συνεργάτες σου σε επαγγελματικό επίπεδο.

Αυτό με τον οποίον επιλέγεις να συνεργάζεσαι και διατηρείς αυτή τη συνεργασία.

Αυτός/η ο/η συνεργάτης μπορεί να σου αποκαλύψει πολλά για τα όρια που βάζεις ή δεν βάζεις γενικότερα, για τις απαιτήσεις σου και για το τι ανέχεσαι και τι όχι.

Γιατί ως γνωστόν, όπως κάνεις ένα πράγμα, έτσι τα κάνεις όλα 🙂

Αν θέλεις λοιπόν να δεις τυφλά σημεία, μπορείς να παρατηρείς τομείς της ζωής σου και να προσπαθείς να δεις πίσω από τις κουρτίνες, σε πιο βαθύ επίπεδο…

Τι μπορεί να σημαίνει αυτή μου η επιλογή; 

Σε ποιόν άλλο τομέα της ζωής μου υπάρχει αυτό το μοτίβο συμπεριφοράς;

Τι υπάρχει εκεί πίσω που κρύβεται και δεν το έχω δει ακόμα;

Για μένα να σου πω τι ήταν στη συγκεκριμένη περίπτωση;

Πρέπει να αναπροσαρμώσω τα στανταρτς μου σε κάποιους τομείς της ζωής μου, καθώς προχωράω, καθώς αφήνω (με δυσκολία) πίσω μου το παλιό και καλωσορίζω το καινούργιο με όλη την αγωνία και την ανασφάλεια που το συνοδεύει 😉 

Μήπως τελικά μπορούμε να δούμε την καθημερινότητά μας, ως το σύνολο αυτών των στανταρτς και αυτών των ορίων “ανεκτικότητας”;

Τροφή για σκέψη 🙂

Μοιράσου το

Έχω και newsletter πάμε μια βόλτα;

Εκεί τα λέμε πιο 'προσωπικά' και ανοίγουμε και διάλογο αν θέλουμε :)

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.

Μπορείς να ειδοποιηθείς για απαντήσεις στο δικό σου σχόλιο, μέσω e-mail (απλά επίλεξέ το από το παραπάνω κουτάκι).

Μπορείς επίσης να εγγραφείς εδώ στις ειδοποιήσεις χωρίς να σχολιάσεις.

Κι' άλλη τροφή για σκέψη...

Από το 100 Day Challenge:

#100daychallenge

Οι εποχές

Όλα μα όλα έχουν εποχικότητα αν επιλέξεις να το δεις με αυτή την οπτική. Τι θα κερδίσεις;

Τι να κάνω για να ζήσω;
#100daychallenge

Τι να κάνω για να ζήσω;

Στην προσπάθειά μου να κάνω επάγγελμα αυτό που αγαπώ, κατέληξα να αγαπήσω αυτό που έφτασα να κάνω.

Το διαμάντι
#100daychallenge

Το διαμάντι…

Λες τελικά να στέκεσαι στη μέση των δικών σου στρεμμάτων διαμαντιών;

Παραγωγός;;
#100daychallenge

Παραγωγός;

Όταν καταναλώνουμε επενδυτικά… ή μήπως όταν επενδύουμε καταναλωτικά;

Αγώνας επιβίωσης..
#100daychallenge

Αγώνας επιβίωσης…

Κατά ειρωνικό τρόπο, η πάλη είναι μέρος της παγίδας. Η μανιώδης προσπάθεια…

Η ευθύνη...
#100daychallenge

Η ευθύνη

Η δύναμη του λόγου μας και η ευθύνη που απορρέει από αυτήν…

Ο κιμάς.
#100daychallenge

Ο κιμάς

Αν βάλεις ‘μοσχαρίσιο κρέας’ στη μηχανή, δεν υπάρχει περίπτωση να βγάλεις ‘χοιρινό’.

Από το Newsletter: Seeds of Freedom

Θλίψη… 😔

Κάτι υπάρχει όμως που φράζει τη ροή. Τη ροή της καθαρής σκέψης. Της αρμονίας. Της αίσθησης της “ανακούφισης’. Τί έγινε ρε παιδιά;

Έχει το χαρτί συναίσθημα; 😮

Όταν κάνεις αυτό που δεν θέλεις να κάνεις και που ξέρεις ότι θα ήταν καλό να το κάνεις, τότε κερδίζεις σε πολλά επίπεδα.

Ο Vialli και… οι άλλοι ⚽

Εκεί κάπου μετά το δεύτερο μισό της δεκαετίας του ’90, πήγα να σπουδάσω στην Αγγλία. Πήρα την.. πολυπήθητη αναβολή από το στρατό…

Η ρωγμή του τρόμου 〰

Καθώς ξαπλώνω στον καναπέ, τη ματιά μου κλέβει μια μορφή στο ταβάνι. Μια σκούρη άμορφη ‘γραμμή’ κατά μήκος…

Η Μεγάλη Ανατροπή ↩

Η δεύτερη εβδομάδα του Σεπτέμβρη εδώ και πολλά χρόνια, είναι μια από αυτές που με κάνουν να ‘υποφέρω’…

Γιατί έγινα… αριστερός 👈

Χωρίς αυτεπίγνωση (αυτογνωσία) νιώθω ότι είμαι απλά ένα πιόνι που επιπλέει στο χωροχρόνο και κάνει ότι έχει προγραμματστεί να κάνει.

Το Seeds of Freedom είναι ένα εβδομαδιαίο newsletter. 

Όμως

Μην αφήσεις τη λέξη newsletter να σε παρασύρει..

Μη φανταστείς κάτι παρόμοιο, ίσως κάτι που έχεις συναντήσει στο παρελθόν.

Δεν υπάρχει :)

Είναι ένα γράμμα που γράφω κάθε εβδομάδα και απευθύνεται σε σένα που βρίσκεις ενδιαφέρον να μπαίνεις για λίγο στο μυαλό μου.

Να κρυφοκοιτάς λίγο, να βλέπεις τον τρόπο που σκέφτομαι, τι αισθάνομαι, τι μαθαίνω, τι παθαίνω, να ανακαλύπτεις νέες ιδέες και οπτικές.

Γιατί το κάνω αυτό;

Χμ, πριν πάω εκεί θέλω να σε πάω κάπου αλλού. 

Στην πρώτη μέρα που ξεκίνησε όλο αυτό…

Ήταν στα μέσα του Νοέμβρη του 2020 και είχε ξεκινήσει το δεύτερο lockdown λόγω covid.

Είχα φρικάρει

Δεν το περίμενα.

Πίστευα πως το είχαμε αφήσει πίσω όλο αυτό με τα lockdown και τα συναφή.

Η πίεση που ένιωθα ήταν ασφυκτική…

Κάτι μέσα μου έψαχνε τρόπο να βγει, κάτι να ξεθυμάνει…

Χωρίς να καταλάβω πώς, ένα πρωινό εκεί στο πρώτο δεκαήμερο του Νοέμβρη (2020), 

έγραψα ένα μακροσκελές κείμενο στο facebook και το μοιράστηκα με 300 περίπου φίλους και γνωστούς.

Ήταν μια εξήγηση γιατί είχα περίπου 2 χρόνια να… πατήσω το πόδι μου εκεί (στο facebook ντε) και ήταν επίσης το τι είχα στο μυαλό μου για το μέλλον.

Στο τέλος είχε και ένα κάλεσμα για όποιον ενδιαφέρεται να ακούσει τις ιδέες μου μέσω email.

Έτσι ξεκίνησα να γράφω και να στέλνω ένα email κάθε εβδομάδα σε αυτούς που με εμπιστεύτηκαν και που ήταν αρκετά περίεργοι να με ακούσουν.

Με την επίγνωση που έχω σήμερα, νιώθω πως αυτό που είχα τότε την ανάγκη να κάνω, ήταν στην ουσία να επικοινωνήσω.

Να μοιραστώ κάποιες ενδιαφέρουσες πληροφορίες, να επικοινωνήσω κάποιες ιδέες και ξεκινήσω μια προσπάθεια που δεν ήξερα ακριβώς που θα καταλήξει. 

Με κύριο σκοπό όπως είχα στο μυαλό μου, να βοηθήσω με τον τρόπο μου όποιον είχε ανάγκη για βοήθεια εκείνο το δύσκολο διάστημα, δίνοντας ελπίδα…

…να εμπνεύσω όποιον ήταν ανοιχτός να λάβει από αυτά που μοιραζόμουν…

και να ξεκινήσω να γράφω για να γίνομαι μέρα με τη μέρα καλύτερος στο γράψιμο.

Σε έναν συγκεκριμένο τρόπο γραψίματος που είχα στο μυαλό μου και με ένα πλάνο που είχα σκοπό να μοιραστώ με όλους ανοιχτά.

Αυτή η εβδομαδιαία επαφή, αυτό το απλό γράμμα που έστελνα σε φίλους και γνωστούς, 

άλλοτε με ύφος περισσότερο ‘διδακτικό’ και άλλοτε ‘φιλικό’…

άρχισε να παίρνει μια ιδιαίτερη μορφή και να δημιουργείται κάτι που δε μπορούσα να φανταστώ όταν το ξεκίνησα.

Άρχισα να μοιράζομαι τα πάνω μου και τα κάτω μου, τους στόχους μου, τα όνειρά μου, τον τρόπο που είχα σκοπό να τα κάνω πράξη, τις αποτυχίες, τις επιτυχίες, τις αναποδιές, τα συναισθηματικά κύματα, τα εμπόδια, τις αποφάσεις, τις κρίσεις, τις λύσεις, …

Όλα αυτά που ένιωθα και αισθανόμουν ότι αυτό από μόνο του έχει κάτι να προσφέρει

Μια νέα οπτική, μια άλλη προσέγγιση, μια νέα πεποίθηση, μια διαφορετική άποψη…

Να δώσει σε σένα που διαβάζεις κάτι διαφορετικό από τα συνηθισμένα…

Μια γεύση γνωστή αλλά και άγνωστη την ίδια στιγμή…

Ξεκίνησα λοιπόν κάτι νέο, από την αρχή, από το μηδέν, με μια απλή ιδέα και μια παρόρμηση να με κατευθύνει στο πρώτο βήμα…

Αυτό λοιπόν το προσωπικό γράμμα που στέλνω κάθε εβδομάδα, έχει βασικό σκοπό να προσφέρει κάτι χρήσιμο και αξιόλογο σε αυτόν που θα με εμπιστευτεί με το χρόνο και την προσοχή του…

Γιατί αυτά τα δύο, ίσως να είναι και τα πιο πολύτιμα ‘νομίσματα’.

Ναι, ακόμα και από τα ‘ευρώ’ ;)

Και… γιατί όχι με τον τρόπο αυτό να γίνω το ζωντανό παράδειγμα για όποιον θέλει να δοκιμάσει κάτι καινούργιο.

Μήπως έχεις κάτι στο πίσω μέρος του μυαλού σου και κάτι σε κρατάει από το να το ξεκινήσεις; 

Ή μήπως να το συνεχίσεις;

 Ή να το παρατήσεις αν χρειάζεται;

Μήπως θέλεις να ξεφύγεις από μια ζωή που δε σε εκφράζει;

Μήπως θέλεις να δημιουργήσεις μια καθημερινότητα που σε εκφράζει;

Αυτό είναι σήμερα το Seeds of Freedom. 

Μαθαίνω ανοιχτά, σκέφτομαι δυνατά, μοιράζομαι τις εμπειρίες μου, με σκοπό να γίνω καλύτερος εγώ και να γίνεις καλύτερος/η κι εσύ.

Και έτσι να κάνουμε τον κόσμο λίγο καλύτερο :)

Αυτοί είναι οι σπόροι για τη δική μου ελευθερία (seeds of freedom) και αν θελήσεις μπορούν να γίνουν οι σπόροι για τη δική σου ελευθερία.

Και γιατί ελευθερία; Γιατί σπόροι ελευθερίας;

Γιατί αυτό αγαπημένε/η είναι το δικό μου προσωπικό “θέμα” στο ταξίδι της ζωής μου.

Την ελευθερία μου επιζητώ ως κυρίαρχο συναίσθημα. 

Την ψυχική, νοητική, συναισθηματική, οικονομική… ελευθερία.

Όπως εγώ την έχω στο δικό μου μυαλό και όπως μπορείς να την πάρεις κι εσύ και να τη φτιάξεις όπως επιθυμείς στο δικό σου το μυαλό.

Πάρε την πρώτη ύλη που σου δίνω, πάρε τα υλικά και δημιούργησε τη δική σου συνταγή για την ελευθερία σου.

Και ξέρεις κάτι;

Αν μάθεις τον τρόπο -που αυτός είναι και ο αντικειμενικός σκοπός- τότε μπορείς να χρησιμοποιήσεις τον ίδιο τρόπο και για ότι άλλο θέλεις να αλλάξεις στη ζωή σου…

Είναι μια διαδικασία… 

Το μυστικό είναι να την αγαπήσεις. 

Αν το καταφέρεις, πίστεψέ με πως αυτό που θα νιώθεις κάθε βράδυ που πας για ύπνο και κάθε πρωί που θα ξυπνάς, θα είναι ότι καλύτερο μπορείς να φανταστείς.

Και ίσως να μην μπορείς καν να το φανταστείς ;)

Λοιπόν; 

Θα μου κάνεις παρέα σε αυτό το ταξίδι;


O ιστότοπός χρησιμοποιεί cookies. Συνεχίζοντας, συμφωνείτε με τη χρήση τους. Περισσότερα.