Κάθε τέλος, μια αρχή…

Τι έμαθα σε 100 μέρες

Καθώς ξεκινάω να γράφω αυτές τις γραμμές, προσπαθώ να θυμηθώ αν ποτέ είχα νιώσει αυτή την αίσθηση της εκπλήρωσης και της ολοκλήρωσης, που αισθάνομαι σήμερα.

Βλέπεις… σήμερα φτάνει στο τέλος του αυτό το challenge, αυτή η πρόκληση που έβαλα στον εαυτό μου ένα πρωί, χωρίς πολύ σκέψη.

Να γράψω και να δημοσιεύσω 100 άρθρα σε 100 ημέρες. 

Για την ακρίβεια σε 116 μέρες, γιατί δεν έγραφα τις Κυριακές.

Για 16 εβδομάδες αν προτιμάς, 6 μέρες την εβδομάδα…

Ίσως να είχα νιώσει ένα παρόμοιο συναίσθημα όταν είχα ολοκληρώσει το μεταπτυχιακό μου.

Ήταν και εκείνο ένα δύσκολο και απαιτητικό challenge, έστω και αν δεν το έβλεπα έτσι τότε.

Θέλω λοιπόν να γράψω για αυτά που κέρδισα από αυτή την εμπειρία των 100 ημερών και δεν ξέρω από που να αρχίσω και που να τελειώσω…

Ας αρχίσω από αυτό:

Αν ποτέ έχεις σκεφτεί να ξεκινήσεις να γράφεις και δεν το έχεις τολμήσει ακόμη, είμαι εδώ για να σου πω…

Να το κάνεις! Το συντομότερο. Μην το καθυστερείς.

Ποτέ δε θα έρθει η κατάλληλη στιγμή. 

Η κατάλληλη στιγμή είναι εδώ και τώρα. Μετά δε θα πιστεύεις πως ζούσες χωρίς αυτό 🙂

Ξέρω όμως ότι δεν έχουμε όλοι αυτόν τον νταλγκά και το ΄μικρόβιο΄ του γραψίματος.

Γι’ αυτό λοιπόν εσύ που πιθανώς διαβάζεις αυτές τις γραμμές και δε νιώθεις ότι το έχεις, πάρε την κεντρική ιδέα, τη στρατηγική, το concept και ‘κούμπωσέ το’ στο δικό σου μοντέλο.

Ούτως ή άλλως, ότι διαβάζεις μπορεί να αποτελέσει έμπνευση για να κάνεις κάτι δικό σου.

Να πάρεις δηλαδή την ιδέα, να την επεξεργαστείς, να βάλεις τη δική σου γεύση, το δικό σου άρωμα,τους δικούς σου ήχους και τη δική σου οπτική και να δημιουργήσεις κάτι που θα είναι 100% δικό σου.

Να γίνεις κι εσύ ένας/μια καλλιτέχνης κατά μια έννοια, έστω και αν δεν έχεις δει ποτέ τον εαυτό σου έτσι.

Ούτε κι εγώ τον είχα δει με αυτή την οπτική, όμως το να γράφεις είναι και τέχνη. 

Είναι και επιστήμη. 

Είναι το σημείο που θέλω να βρίσκομαι…

Εκεί που η επιστήμη και η τέχνη συναντώνται και χορεύουν ένα τανγκό. 

Άντε ας είναι και βαλς… 

Ας είναι ότι σε γεμίζει, ότι σου κάνει κλικ.

Δικό σου είναι ότι θέλεις το κάνεις μέσα στο μυαλό σου 😉

Μέσα σε 100 ημέρες, έγινα κυνηγός ιδεών.

Άλλαξε στην κυριολεξία όλη μου η καθημερινότητα. 

Ο τρόπος που παρατηρώ τα πάντα γύρω μου.

Η προσοχή που δίνω σε κάθε εικόνα, κάθε λέξη, κάθε σκέψη.

Σε κάθε συζήτηση, σε κάθε video που θα δω στο YouTube, σε κάθε podcast που θα ακούσω, σε κάθε ήχο ή εικόνα της φύσης.

Σε κάθε ταινία που θα δω, σε κάθε μυρωδιά ή γεύση.

Σε κάθε τι που αισθάνομαι…

Αυτή η διαδικασία από μόνη της, μου προσέφερε ακόμα περισσότερη αυτεπίγνωση

Αυτογνωσία αν προτιμάς.

Έγιναν ακόμα πιο ευαίσθητες οι αισθήσεις μου…

Κάθε τι που ένιωθα, σταματούσα και το παρατηρούσα περισσότερο από ποτέ.

Πολλές λέξεις και εικόνες αποτέλεσαν το έναυσμα, το κουμπί αν προτιμάς που πατήθηκε για να γεννηθεί μια ιδέα..

 Ένα άρθρο…

Ξεκίνησα να καταγράφω κάθε ιδέα που δημιουργούσαν αυτά τα εναύσματα. 

Έγινα από τη μια στιγμή στην άλλη… όργανο της τάξης!

Κάθε αξιόλογη σκέψη και κάθε ιδέα, έμπαινε σε καθεστώς επιτήρησης, ανάκρισης, σύλληψης και κράτησης!

Και αιχμαλωσίας ακόμα 🙂

Ναι, πολλές ιδέες και σκέψεις δραπέτευαν αλλά συνέχιζα τις περιπολίες και αυτές ξαναερχόταν μπροστά μου!

Άλλες πάλι χάνονταν για πάντα…

Δεν πειράζει, ας πάει και καμία σε κάποιο άλλο μυαλό, για καλό θα είναι 😉

Δεν ξέρω πραγματικά τι να πω για να σου μεταδώσω τον ενθουσιασμό μου και το πόσα πολλά μου έδωσε αυτή η εμπειρία.

Τώρα… πιθανόν να σκεφτείς πώς προέκυψε όλο αυτό και γιατί το έκανα.

Μπορείς να διαβάσεις για την πηγή έμπνευσης και το πρώτο άρθρο.

Είναι από δύο λεπτά διάβασμα και τα δύο αρθράκια.

Ο στόχος, ήταν να το κάνω συνήθεια

Να δημοσιεύω δηλαδή, ένα άρθρο κάθε μέρα. 

Να το αυτοματοποιήσω.

Να μην το σκέφτομαι και να μην δυσκολεύομαι.

Να γίνει ρουτίνα, δεύτερη φύση.

Όπως όταν μαθαίνεις να οδηγάς, στην αρχή φοβάσαι και τη σκιά σου, είναι τόσα πολλά αυτά που έχεις να μάθεις και στα οποία πρέπει να συγκεντρώνεις την προσοχή σου…

Με τον καιρό όμως, αρχίζεις και οδηγάς χωρίς να το σκέφτεσαι, στον αυτόματο πιλότο.

Σκέφτεσαι, συζητάς, τραγουδάς, βρίζεις… ακούς ραδιόφωνο, άλλες φορές τρώς, άλλες φορές μιλάς στο κινητό και προκαλείς ατυχήματα..

Καταλαβαίνεις την ιδέα…

Ότι μπορείς να κάνεις για ένα πράγμα στη ζωή σου, μπορείς να το κάνεις για όλα.

Το γιατί δεν το κάνουμε και το πώς μπορούμε να το κάνουμε, είναι αυτό που ερευνώ, αναλύω και πειραματίζομαι, κάθε μέρα.

Αυτός είναι και ο σκοπός της σελίδας μου, να μοιράζομαι ιδέες καθώς και τα αποτελέσματα των ερευνών και των πειραμάτων μου.

Ε αυτό το πείραμα ήταν τόσο πετυχημένο, που θα συνεχίσω να μιλάω γι’ αυτό για πολύ καιρό ακόμα 🙂

Επειδή όμως κάθε τέλος είναι και μια αρχή, όχι μόνο δε θα σταματήσω να γράφω, αλλά θα αρχίσω τη διαδικασία βελτιστοποίησης αυτής της διαδικασίας.

Θα ξεκινήσω να το φωνάζω περισσότερο, για να το ακούν τα αυτιά που θέλουν να το ακούσουν και να το βλέπουν τα μάτια που θέλουν να το δουν.

Έτσι λοιπόν, ακολουθώντας το ένστικτό μου, όπως ξεκίνησα με την έμπνευση από ένα βιβλίο, έτσι ολοκληρώνω αυτή τη σειρά και αυτό το challenge με ένα βιβλίο ακόμα, που θα με πάει στο επόμενο μονοπάτι.

Το βιβλίο είναι το Show Your Work!, του Austin Kleon και το επόμενο βήμα είναι να επανέλθω στα social media για να προωθήσω τις ιδέες μου, έπειτα από 2 και πλέον χρόνια αποχής από αυτά.

Δύσκολο το challenge αυτό, ακόμα δυσκολότερο από το προηγούμενο, γιατί η εξάρτηση από το Facebook δεν θέλει πολύ για να ξαναγεννηθεί…

Είναι όμως ‘αναγκαίο καλό’ για να προχωρήσω το πλάνο που έχω και να εκπληρώσω τους στόχους και το όραμά μου.

Αν μου κάνεις παρέα σε αυτό το ταξίδι, θα κάνω ότι περνάει από το χέρι μου να κερδίσεις και εσύ όσο και εγώ 😉 

Σε ευχαριστώ και σε προσκαλώ στα ενδότερα, στο newsletter μου!

Μοιράσου το

Έχω και newsletter πάμε μια βόλτα;

Εκεί τα λέμε πιο 'προσωπικά' και ανοίγουμε και διάλογο αν θέλουμε :)

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.

Μπορείς να ειδοποιηθείς για απαντήσεις στο δικό σου σχόλιο, μέσω e-mail (απλά επίλεξέ το από το παραπάνω κουτάκι).

Μπορείς επίσης να εγγραφείς εδώ στις ειδοποιήσεις χωρίς να σχολιάσεις.

Κι' άλλη τροφή για σκέψη...

Από το 100 Day Challenge:

#100daychallenge

Οι εποχές

Όλα μα όλα έχουν εποχικότητα αν επιλέξεις να το δεις με αυτή την οπτική. Τι θα κερδίσεις;

Τι να κάνω για να ζήσω;
#100daychallenge

Τι να κάνω για να ζήσω;

Στην προσπάθειά μου να κάνω επάγγελμα αυτό που αγαπώ, κατέληξα να αγαπήσω αυτό που έφτασα να κάνω.

Το διαμάντι
#100daychallenge

Το διαμάντι…

Λες τελικά να στέκεσαι στη μέση των δικών σου στρεμμάτων διαμαντιών;

Παραγωγός;;
#100daychallenge

Παραγωγός;

Όταν καταναλώνουμε επενδυτικά… ή μήπως όταν επενδύουμε καταναλωτικά;

Αγώνας επιβίωσης..
#100daychallenge

Αγώνας επιβίωσης…

Κατά ειρωνικό τρόπο, η πάλη είναι μέρος της παγίδας. Η μανιώδης προσπάθεια…

Η ευθύνη...
#100daychallenge

Η ευθύνη

Η δύναμη του λόγου μας και η ευθύνη που απορρέει από αυτήν…

Ο κιμάς.
#100daychallenge

Ο κιμάς

Αν βάλεις ‘μοσχαρίσιο κρέας’ στη μηχανή, δεν υπάρχει περίπτωση να βγάλεις ‘χοιρινό’.

Από το Newsletter: Seeds of Freedom

Θλίψη… 😔

Κάτι υπάρχει όμως που φράζει τη ροή. Τη ροή της καθαρής σκέψης. Της αρμονίας. Της αίσθησης της “ανακούφισης’. Τί έγινε ρε παιδιά;

Έχει το χαρτί συναίσθημα; 😮

Όταν κάνεις αυτό που δεν θέλεις να κάνεις και που ξέρεις ότι θα ήταν καλό να το κάνεις, τότε κερδίζεις σε πολλά επίπεδα.

Ο Vialli και… οι άλλοι ⚽

Εκεί κάπου μετά το δεύτερο μισό της δεκαετίας του ’90, πήγα να σπουδάσω στην Αγγλία. Πήρα την.. πολυπήθητη αναβολή από το στρατό…

Η ρωγμή του τρόμου 〰

Καθώς ξαπλώνω στον καναπέ, τη ματιά μου κλέβει μια μορφή στο ταβάνι. Μια σκούρη άμορφη ‘γραμμή’ κατά μήκος…

Η Μεγάλη Ανατροπή ↩

Η δεύτερη εβδομάδα του Σεπτέμβρη εδώ και πολλά χρόνια, είναι μια από αυτές που με κάνουν να ‘υποφέρω’…

Γιατί έγινα… αριστερός 👈

Χωρίς αυτεπίγνωση (αυτογνωσία) νιώθω ότι είμαι απλά ένα πιόνι που επιπλέει στο χωροχρόνο και κάνει ότι έχει προγραμματστεί να κάνει.

Το Seeds of Freedom είναι ένα εβδομαδιαίο newsletter. 

Όμως

Μην αφήσεις τη λέξη newsletter να σε παρασύρει..

Μη φανταστείς κάτι παρόμοιο, ίσως κάτι που έχεις συναντήσει στο παρελθόν.

Δεν υπάρχει :)

Είναι ένα γράμμα που γράφω κάθε εβδομάδα και απευθύνεται σε σένα που βρίσκεις ενδιαφέρον να μπαίνεις για λίγο στο μυαλό μου.

Να κρυφοκοιτάς λίγο, να βλέπεις τον τρόπο που σκέφτομαι, τι αισθάνομαι, τι μαθαίνω, τι παθαίνω, να ανακαλύπτεις νέες ιδέες και οπτικές.

Γιατί το κάνω αυτό;

Χμ, πριν πάω εκεί θέλω να σε πάω κάπου αλλού. 

Στην πρώτη μέρα που ξεκίνησε όλο αυτό…

Ήταν στα μέσα του Νοέμβρη του 2020 και είχε ξεκινήσει το δεύτερο lockdown λόγω covid.

Είχα φρικάρει

Δεν το περίμενα.

Πίστευα πως το είχαμε αφήσει πίσω όλο αυτό με τα lockdown και τα συναφή.

Η πίεση που ένιωθα ήταν ασφυκτική…

Κάτι μέσα μου έψαχνε τρόπο να βγει, κάτι να ξεθυμάνει…

Χωρίς να καταλάβω πώς, ένα πρωινό εκεί στο πρώτο δεκαήμερο του Νοέμβρη (2020), 

έγραψα ένα μακροσκελές κείμενο στο facebook και το μοιράστηκα με 300 περίπου φίλους και γνωστούς.

Ήταν μια εξήγηση γιατί είχα περίπου 2 χρόνια να… πατήσω το πόδι μου εκεί (στο facebook ντε) και ήταν επίσης το τι είχα στο μυαλό μου για το μέλλον.

Στο τέλος είχε και ένα κάλεσμα για όποιον ενδιαφέρεται να ακούσει τις ιδέες μου μέσω email.

Έτσι ξεκίνησα να γράφω και να στέλνω ένα email κάθε εβδομάδα σε αυτούς που με εμπιστεύτηκαν και που ήταν αρκετά περίεργοι να με ακούσουν.

Με την επίγνωση που έχω σήμερα, νιώθω πως αυτό που είχα τότε την ανάγκη να κάνω, ήταν στην ουσία να επικοινωνήσω.

Να μοιραστώ κάποιες ενδιαφέρουσες πληροφορίες, να επικοινωνήσω κάποιες ιδέες και ξεκινήσω μια προσπάθεια που δεν ήξερα ακριβώς που θα καταλήξει. 

Με κύριο σκοπό όπως είχα στο μυαλό μου, να βοηθήσω με τον τρόπο μου όποιον είχε ανάγκη για βοήθεια εκείνο το δύσκολο διάστημα, δίνοντας ελπίδα…

…να εμπνεύσω όποιον ήταν ανοιχτός να λάβει από αυτά που μοιραζόμουν…

και να ξεκινήσω να γράφω για να γίνομαι μέρα με τη μέρα καλύτερος στο γράψιμο.

Σε έναν συγκεκριμένο τρόπο γραψίματος που είχα στο μυαλό μου και με ένα πλάνο που είχα σκοπό να μοιραστώ με όλους ανοιχτά.

Αυτή η εβδομαδιαία επαφή, αυτό το απλό γράμμα που έστελνα σε φίλους και γνωστούς, 

άλλοτε με ύφος περισσότερο ‘διδακτικό’ και άλλοτε ‘φιλικό’…

άρχισε να παίρνει μια ιδιαίτερη μορφή και να δημιουργείται κάτι που δε μπορούσα να φανταστώ όταν το ξεκίνησα.

Άρχισα να μοιράζομαι τα πάνω μου και τα κάτω μου, τους στόχους μου, τα όνειρά μου, τον τρόπο που είχα σκοπό να τα κάνω πράξη, τις αποτυχίες, τις επιτυχίες, τις αναποδιές, τα συναισθηματικά κύματα, τα εμπόδια, τις αποφάσεις, τις κρίσεις, τις λύσεις, …

Όλα αυτά που ένιωθα και αισθανόμουν ότι αυτό από μόνο του έχει κάτι να προσφέρει

Μια νέα οπτική, μια άλλη προσέγγιση, μια νέα πεποίθηση, μια διαφορετική άποψη…

Να δώσει σε σένα που διαβάζεις κάτι διαφορετικό από τα συνηθισμένα…

Μια γεύση γνωστή αλλά και άγνωστη την ίδια στιγμή…

Ξεκίνησα λοιπόν κάτι νέο, από την αρχή, από το μηδέν, με μια απλή ιδέα και μια παρόρμηση να με κατευθύνει στο πρώτο βήμα…

Αυτό λοιπόν το προσωπικό γράμμα που στέλνω κάθε εβδομάδα, έχει βασικό σκοπό να προσφέρει κάτι χρήσιμο και αξιόλογο σε αυτόν που θα με εμπιστευτεί με το χρόνο και την προσοχή του…

Γιατί αυτά τα δύο, ίσως να είναι και τα πιο πολύτιμα ‘νομίσματα’.

Ναι, ακόμα και από τα ‘ευρώ’ ;)

Και… γιατί όχι με τον τρόπο αυτό να γίνω το ζωντανό παράδειγμα για όποιον θέλει να δοκιμάσει κάτι καινούργιο.

Μήπως έχεις κάτι στο πίσω μέρος του μυαλού σου και κάτι σε κρατάει από το να το ξεκινήσεις; 

Ή μήπως να το συνεχίσεις;

 Ή να το παρατήσεις αν χρειάζεται;

Μήπως θέλεις να ξεφύγεις από μια ζωή που δε σε εκφράζει;

Μήπως θέλεις να δημιουργήσεις μια καθημερινότητα που σε εκφράζει;

Αυτό είναι σήμερα το Seeds of Freedom. 

Μαθαίνω ανοιχτά, σκέφτομαι δυνατά, μοιράζομαι τις εμπειρίες μου, με σκοπό να γίνω καλύτερος εγώ και να γίνεις καλύτερος/η κι εσύ.

Και έτσι να κάνουμε τον κόσμο λίγο καλύτερο :)

Αυτοί είναι οι σπόροι για τη δική μου ελευθερία (seeds of freedom) και αν θελήσεις μπορούν να γίνουν οι σπόροι για τη δική σου ελευθερία.

Και γιατί ελευθερία; Γιατί σπόροι ελευθερίας;

Γιατί αυτό αγαπημένε/η είναι το δικό μου προσωπικό “θέμα” στο ταξίδι της ζωής μου.

Την ελευθερία μου επιζητώ ως κυρίαρχο συναίσθημα. 

Την ψυχική, νοητική, συναισθηματική, οικονομική… ελευθερία.

Όπως εγώ την έχω στο δικό μου μυαλό και όπως μπορείς να την πάρεις κι εσύ και να τη φτιάξεις όπως επιθυμείς στο δικό σου το μυαλό.

Πάρε την πρώτη ύλη που σου δίνω, πάρε τα υλικά και δημιούργησε τη δική σου συνταγή για την ελευθερία σου.

Και ξέρεις κάτι;

Αν μάθεις τον τρόπο -που αυτός είναι και ο αντικειμενικός σκοπός- τότε μπορείς να χρησιμοποιήσεις τον ίδιο τρόπο και για ότι άλλο θέλεις να αλλάξεις στη ζωή σου…

Είναι μια διαδικασία… 

Το μυστικό είναι να την αγαπήσεις. 

Αν το καταφέρεις, πίστεψέ με πως αυτό που θα νιώθεις κάθε βράδυ που πας για ύπνο και κάθε πρωί που θα ξυπνάς, θα είναι ότι καλύτερο μπορείς να φανταστείς.

Και ίσως να μην μπορείς καν να το φανταστείς ;)

Λοιπόν; 

Θα μου κάνεις παρέα σε αυτό το ταξίδι;


O ιστότοπός χρησιμοποιεί cookies. Συνεχίζοντας, συμφωνείτε με τη χρήση τους. Περισσότερα.