Συνήθισα...

“We first make our habits, then our habits make us.”

John Dryden

Αυτός ο Άγγλος ποιητής μπορεί να άφησε τη γη το έτος 1700, αυτό το απόφθεγμα όμως έμεινε μαζί μας και το βρίσκω πιο επίκαιρο από ποτέ.

Πρώτα δημιουργείς τις συνήθειές σου και μετά σε δημιουργούν αυτές.

Αν μελετήσεις έστω και σε επιφανειακό επίπεδο την ανθρώπινη συμπεριφορά, θα διαπιστώσεις γρήγορα ότι αυτή η φράση είναι πέρα για πέρα αληθινή.

Και έχει πολύ μεγάλο βάθος, παρ’ όλη την απλότητά της.

Το έμαθα, το εφάρμοσα, το ζω καθημερινά.

Όταν κατάφερα σιγά σιγά να αλλάξω τις καθημερινές μου συνήθειες, να αποχωριστώ αυτές που με κρατούσαν ‘δέσμιο’ εκεί που ήμουν, να υιοθετήσω νέες, ενδυναμωτικές αλλά και να μετασχηματίσω κάποιες που δεν ήθελα να παρατήσω και κατάφερα να βελτιώσω… άλλαξαν όλα.

Η διάθεσή μου, η παραγωγικότητά μου, οι σχέσεις μου, τα οικονομικά μου, η υγεία μου. Δεν υπήρξε τομέας που να μην άλλαξε η ζωή μου πρός το καλύτερο.

Με βοήθησε να γίνω περισσότερο πνευματικός, λιγότερο επιρρεπής σε άλλες κακές συνήθειες και λίγο-πολύ με βοήθησε να ξυπνάω το πρωί και να κοιμάμαι το βράδυ με γαλήνη στο μυαλό.

Όλα αυτά οι συνήθειές σου τα άλλαξαν; ίσως αναρωτηθείς…

Σε ένα πολύ μεγάλο ποσοστό, ναι! Ήταν το α και το ω. Ήταν η απαρχή για να ξεκινήσει ένα ντομινο ευεργετικών επιδράσεων.

Αλλάζοντας μια πρός μια όλες αυτές τις συνήθειες που είχα εντοπίσει ότι δε με εξυπηρετούν πλέον (πολλές με κατέστρεφαν…), άλλαξε όλη μου η ζωή πρός το καλύτερο.

Πρώτα δημιουργούμε τις συνήθειές μας και μετά μας δημιουργούν αυτές.

Αν θέλεις να αλλάξεις κάτι, θα πρέπει να αλλάξεις τη συμπεριφορά.

Και για να αλλάξει η συμπεριφορά θα πρέπει να ιχνηλατήσεις λίγο, να δεις από που προέρχεται.

Στον πυρήνα τους, όλα προέρχονται από τις αυτοματοποιημένες μας συμπεριφορές. Τις συνήθειές μας δηλαδή.

Αυτές που γίνονται αυτόματα και δεν αντιλαμβανόμαστε ή και αυτές που αντιλαμβανόμαστε συνειδητά αλλά νιώθουμε αδύναμοι για να τις αλλάξουμε ή να τις σταματήσουμε.

Αυτές εδώ οι γραμμές και αυτό εδώ το άρθρο, είναι προϊόν μιας ή περισσοτέρων συνηθειών.

Επιπρόσθετα το αποτέλεσμα της καθημερινής συγγραφής ενός άρθρου (το challenge δηλαδή που έβαλα στον εαυτό μου οικειοθελώς), θα αυτοματοποιήσει για μένα τη διαδικασία συγγραφής ενός άρθρου καθημερινά.

Θα το κάνω δηλαδή είτε μου αρέσει είτε όχι. Θα γίνει συνήθεια. Θα αυτοματοποιηθεί. Μπορεί να μη θέλω να το κάνω κάποιες μέρες, αλλά θα το κάνω παρ’ όλη την ‘αντίσταση’ που μπορεί να αντιμετωπίσω.

Και πώς είσαι τόσο σίγουρος ότι θα γίνει;

Επειδή το έχω κάνει ξανά και ξανά και γνωρίζω πλέον τη διαδικασία και το αποτέλεσμα.

Σήμερα το πρωί, μόλις άνοιξα τα μάτια μου στις 5 πμ και αφού έπλυνα το πρόσωπό μου, ήπια ένα μεγάλο ποτήρι νερό, μετά ετοίμασα τον πρωινό μου espresso, πήρα το τετράδιο και στυλό και έγραψα 3 σελίδες Α4.

Στη συνέχεια, μετά από περίπου μια ώρα, άλλαξα, έκανα τα push ups μου και έτρεξα 3,4 χλμ.

Μετά έκανα ένα κρύο μπάνιο και διάβασα για 30 λεπτά.

Έπειτα από όλα αυτά, ξεκίνησα να γράφω αυτό το άρθρο.

Όλες αυτές οι πράξεις, είναι αυτοματοποιημένες. Δεν τις κάνω ηθελημένα πλέον!

Πίστεψέ με, κάθε πρωί που ξυπνάω και παω να σηκωθώ από το κρεβάτι, το μυαλό μου (το ρομποτάκι μου όπως μου αρέσει να το λέω, η τεχνητή μου νοημοσύνη), μου λέει:

‘μήπως να μην παω για τρέξιμο σήμερα; πολύ ζέστη δεν έχει; δεν νιώθω κουρασμένος για να παω;’

Κάθε μέρα. Αν δεν το πει, θα ανησυχήσω!

Κι όμως, όταν αρχίσω την αλυσίδα αυτή των συνηθειών που ηθελημένα έχω ‘φυτέψει’, δεν έχει επιλογή παρά να κάνει πράξη τη συνήθεια που έχει πλέον αυτοματοποιηθεί!

Μπορεί να σου ακούγεται κάπως ‘τραβηγμένο’ ή ότι αυτό δουλεύει για μένα αλλά δε θα δουλέψει για σένα, ή ότι εσύ δεν θέλεις να κάνεις αυτά που κάνω εγώ.

Μα φυσικά και δεν θέλεις, εσύ είσαι εσύ και έχεις τα δικά σου θέλω και τις δικές σου επιλογές.

Ο τρόπος είναι που μετράει, αυτό μοιράζομαι εδώ. Όχι οι συνήθειές μου καθεαυτές.

Φυσικά όσο καλύτερες συνήθειες καλλιεργήσεις και τελικά αυτοματοποιήσεις, τόσο πιο κοντά θα είσαι σε αυτό που θέλεις να γίνεις.

Ένας καλύτερος άνθρωπος, γονέας, επαγγελματίας, ή ακόμα σπουδαστής, φοιτητής, καθηγητής… οτιδήποτε έχεις στο μυαλό σου ότι θέλεις να βελτιώσεις και να γίνεις καλύτερος σε αυτόν τον τομέα.

Για να σου δώσω ένα μέτρο σύγκρισης, οι παλιές μου συνήθειες, ήταν με το που άνοιγα τα μάτια μου, έκανα καφέ, κάπνιζα 5-6 τσιγάρα, έπιανα το κινητό, έμπαινα στα ‘νέα’ ή στα social media, ένιωθα σα να με τραβάει η γη πρός τα κάτω και προσπαθούσα να σκεφτώ κάτι θετικό για τη μέρα που θα είχα μπροστά μου, μα τις περισσότερες μέρες δυσκολευόμουν…

Τόσο μεγάλη είναι η διαφορά που κάνουν οι συνήθειες στη ζωή μας.

Οι συνήθειές μας είναι τα πάθη μας. Και υπάρχει τρόπος να πολεμήσουμε και να νικήσουμε τα πάθη μας.

Απλά σε αυτή τη μάχη, χρειάζεται να έχουμε πλάνο, στρατηγική, όπλα και καθοδήγηση στην αρχή.

Υπάρχει τρόπος και είμαι η ζωντανή απόδειξη. Υπάρχει φως.

Θα σε ενδιέφερε να μάθεις περισσότερα γι’ αυτό;

Αν είπες ναι, άφησε ένα σχόλιο παρακάτω 🙂

Μοιράσου το

Έχω και newsletter πάμε μια βόλτα;

Εκεί τα λέμε πιο 'προσωπικά' και ανοίγουμε και διάλογο αν θέλουμε :)

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.

Μπορείς να ειδοποιηθείς για απαντήσεις στο δικό σου σχόλιο, μέσω e-mail (απλά επίλεξέ το από το παραπάνω κουτάκι).

Μπορείς επίσης να εγγραφείς εδώ στις ειδοποιήσεις χωρίς να σχολιάσεις.

Κι' άλλη τροφή για σκέψη...

Από το 100 Day Challenge:

#100daychallenge

Οι εποχές

Όλα μα όλα έχουν εποχικότητα αν επιλέξεις να το δεις με αυτή την οπτική. Τι θα κερδίσεις;

Τι να κάνω για να ζήσω;
#100daychallenge

Τι να κάνω για να ζήσω;

Στην προσπάθειά μου να κάνω επάγγελμα αυτό που αγαπώ, κατέληξα να αγαπήσω αυτό που έφτασα να κάνω.

Το διαμάντι
#100daychallenge

Το διαμάντι…

Λες τελικά να στέκεσαι στη μέση των δικών σου στρεμμάτων διαμαντιών;

Παραγωγός;;
#100daychallenge

Παραγωγός;

Όταν καταναλώνουμε επενδυτικά… ή μήπως όταν επενδύουμε καταναλωτικά;

Αγώνας επιβίωσης..
#100daychallenge

Αγώνας επιβίωσης…

Κατά ειρωνικό τρόπο, η πάλη είναι μέρος της παγίδας. Η μανιώδης προσπάθεια…

Η ευθύνη...
#100daychallenge

Η ευθύνη

Η δύναμη του λόγου μας και η ευθύνη που απορρέει από αυτήν…

Ο κιμάς.
#100daychallenge

Ο κιμάς

Αν βάλεις ‘μοσχαρίσιο κρέας’ στη μηχανή, δεν υπάρχει περίπτωση να βγάλεις ‘χοιρινό’.

Από το Newsletter: Seeds of Freedom

Θλίψη… 😔

Κάτι υπάρχει όμως που φράζει τη ροή. Τη ροή της καθαρής σκέψης. Της αρμονίας. Της αίσθησης της “ανακούφισης’. Τί έγινε ρε παιδιά;

Έχει το χαρτί συναίσθημα; 😮

Όταν κάνεις αυτό που δεν θέλεις να κάνεις και που ξέρεις ότι θα ήταν καλό να το κάνεις, τότε κερδίζεις σε πολλά επίπεδα.

Ο Vialli και… οι άλλοι ⚽

Εκεί κάπου μετά το δεύτερο μισό της δεκαετίας του ’90, πήγα να σπουδάσω στην Αγγλία. Πήρα την.. πολυπήθητη αναβολή από το στρατό…

Η ρωγμή του τρόμου 〰

Καθώς ξαπλώνω στον καναπέ, τη ματιά μου κλέβει μια μορφή στο ταβάνι. Μια σκούρη άμορφη ‘γραμμή’ κατά μήκος…

Η Μεγάλη Ανατροπή ↩

Η δεύτερη εβδομάδα του Σεπτέμβρη εδώ και πολλά χρόνια, είναι μια από αυτές που με κάνουν να ‘υποφέρω’…

Γιατί έγινα… αριστερός 👈

Χωρίς αυτεπίγνωση (αυτογνωσία) νιώθω ότι είμαι απλά ένα πιόνι που επιπλέει στο χωροχρόνο και κάνει ότι έχει προγραμματστεί να κάνει.

Το Seeds of Freedom είναι ένα εβδομαδιαίο newsletter. 

Όμως

Μην αφήσεις τη λέξη newsletter να σε παρασύρει..

Μη φανταστείς κάτι παρόμοιο, ίσως κάτι που έχεις συναντήσει στο παρελθόν.

Δεν υπάρχει :)

Είναι ένα γράμμα που γράφω κάθε εβδομάδα και απευθύνεται σε σένα που βρίσκεις ενδιαφέρον να μπαίνεις για λίγο στο μυαλό μου.

Να κρυφοκοιτάς λίγο, να βλέπεις τον τρόπο που σκέφτομαι, τι αισθάνομαι, τι μαθαίνω, τι παθαίνω, να ανακαλύπτεις νέες ιδέες και οπτικές.

Γιατί το κάνω αυτό;

Χμ, πριν πάω εκεί θέλω να σε πάω κάπου αλλού. 

Στην πρώτη μέρα που ξεκίνησε όλο αυτό…

Ήταν στα μέσα του Νοέμβρη του 2020 και είχε ξεκινήσει το δεύτερο lockdown λόγω covid.

Είχα φρικάρει

Δεν το περίμενα.

Πίστευα πως το είχαμε αφήσει πίσω όλο αυτό με τα lockdown και τα συναφή.

Η πίεση που ένιωθα ήταν ασφυκτική…

Κάτι μέσα μου έψαχνε τρόπο να βγει, κάτι να ξεθυμάνει…

Χωρίς να καταλάβω πώς, ένα πρωινό εκεί στο πρώτο δεκαήμερο του Νοέμβρη (2020), 

έγραψα ένα μακροσκελές κείμενο στο facebook και το μοιράστηκα με 300 περίπου φίλους και γνωστούς.

Ήταν μια εξήγηση γιατί είχα περίπου 2 χρόνια να… πατήσω το πόδι μου εκεί (στο facebook ντε) και ήταν επίσης το τι είχα στο μυαλό μου για το μέλλον.

Στο τέλος είχε και ένα κάλεσμα για όποιον ενδιαφέρεται να ακούσει τις ιδέες μου μέσω email.

Έτσι ξεκίνησα να γράφω και να στέλνω ένα email κάθε εβδομάδα σε αυτούς που με εμπιστεύτηκαν και που ήταν αρκετά περίεργοι να με ακούσουν.

Με την επίγνωση που έχω σήμερα, νιώθω πως αυτό που είχα τότε την ανάγκη να κάνω, ήταν στην ουσία να επικοινωνήσω.

Να μοιραστώ κάποιες ενδιαφέρουσες πληροφορίες, να επικοινωνήσω κάποιες ιδέες και ξεκινήσω μια προσπάθεια που δεν ήξερα ακριβώς που θα καταλήξει. 

Με κύριο σκοπό όπως είχα στο μυαλό μου, να βοηθήσω με τον τρόπο μου όποιον είχε ανάγκη για βοήθεια εκείνο το δύσκολο διάστημα, δίνοντας ελπίδα…

…να εμπνεύσω όποιον ήταν ανοιχτός να λάβει από αυτά που μοιραζόμουν…

και να ξεκινήσω να γράφω για να γίνομαι μέρα με τη μέρα καλύτερος στο γράψιμο.

Σε έναν συγκεκριμένο τρόπο γραψίματος που είχα στο μυαλό μου και με ένα πλάνο που είχα σκοπό να μοιραστώ με όλους ανοιχτά.

Αυτή η εβδομαδιαία επαφή, αυτό το απλό γράμμα που έστελνα σε φίλους και γνωστούς, 

άλλοτε με ύφος περισσότερο ‘διδακτικό’ και άλλοτε ‘φιλικό’…

άρχισε να παίρνει μια ιδιαίτερη μορφή και να δημιουργείται κάτι που δε μπορούσα να φανταστώ όταν το ξεκίνησα.

Άρχισα να μοιράζομαι τα πάνω μου και τα κάτω μου, τους στόχους μου, τα όνειρά μου, τον τρόπο που είχα σκοπό να τα κάνω πράξη, τις αποτυχίες, τις επιτυχίες, τις αναποδιές, τα συναισθηματικά κύματα, τα εμπόδια, τις αποφάσεις, τις κρίσεις, τις λύσεις, …

Όλα αυτά που ένιωθα και αισθανόμουν ότι αυτό από μόνο του έχει κάτι να προσφέρει

Μια νέα οπτική, μια άλλη προσέγγιση, μια νέα πεποίθηση, μια διαφορετική άποψη…

Να δώσει σε σένα που διαβάζεις κάτι διαφορετικό από τα συνηθισμένα…

Μια γεύση γνωστή αλλά και άγνωστη την ίδια στιγμή…

Ξεκίνησα λοιπόν κάτι νέο, από την αρχή, από το μηδέν, με μια απλή ιδέα και μια παρόρμηση να με κατευθύνει στο πρώτο βήμα…

Αυτό λοιπόν το προσωπικό γράμμα που στέλνω κάθε εβδομάδα, έχει βασικό σκοπό να προσφέρει κάτι χρήσιμο και αξιόλογο σε αυτόν που θα με εμπιστευτεί με το χρόνο και την προσοχή του…

Γιατί αυτά τα δύο, ίσως να είναι και τα πιο πολύτιμα ‘νομίσματα’.

Ναι, ακόμα και από τα ‘ευρώ’ ;)

Και… γιατί όχι με τον τρόπο αυτό να γίνω το ζωντανό παράδειγμα για όποιον θέλει να δοκιμάσει κάτι καινούργιο.

Μήπως έχεις κάτι στο πίσω μέρος του μυαλού σου και κάτι σε κρατάει από το να το ξεκινήσεις; 

Ή μήπως να το συνεχίσεις;

 Ή να το παρατήσεις αν χρειάζεται;

Μήπως θέλεις να ξεφύγεις από μια ζωή που δε σε εκφράζει;

Μήπως θέλεις να δημιουργήσεις μια καθημερινότητα που σε εκφράζει;

Αυτό είναι σήμερα το Seeds of Freedom. 

Μαθαίνω ανοιχτά, σκέφτομαι δυνατά, μοιράζομαι τις εμπειρίες μου, με σκοπό να γίνω καλύτερος εγώ και να γίνεις καλύτερος/η κι εσύ.

Και έτσι να κάνουμε τον κόσμο λίγο καλύτερο :)

Αυτοί είναι οι σπόροι για τη δική μου ελευθερία (seeds of freedom) και αν θελήσεις μπορούν να γίνουν οι σπόροι για τη δική σου ελευθερία.

Και γιατί ελευθερία; Γιατί σπόροι ελευθερίας;

Γιατί αυτό αγαπημένε/η είναι το δικό μου προσωπικό “θέμα” στο ταξίδι της ζωής μου.

Την ελευθερία μου επιζητώ ως κυρίαρχο συναίσθημα. 

Την ψυχική, νοητική, συναισθηματική, οικονομική… ελευθερία.

Όπως εγώ την έχω στο δικό μου μυαλό και όπως μπορείς να την πάρεις κι εσύ και να τη φτιάξεις όπως επιθυμείς στο δικό σου το μυαλό.

Πάρε την πρώτη ύλη που σου δίνω, πάρε τα υλικά και δημιούργησε τη δική σου συνταγή για την ελευθερία σου.

Και ξέρεις κάτι;

Αν μάθεις τον τρόπο -που αυτός είναι και ο αντικειμενικός σκοπός- τότε μπορείς να χρησιμοποιήσεις τον ίδιο τρόπο και για ότι άλλο θέλεις να αλλάξεις στη ζωή σου…

Είναι μια διαδικασία… 

Το μυστικό είναι να την αγαπήσεις. 

Αν το καταφέρεις, πίστεψέ με πως αυτό που θα νιώθεις κάθε βράδυ που πας για ύπνο και κάθε πρωί που θα ξυπνάς, θα είναι ότι καλύτερο μπορείς να φανταστείς.

Και ίσως να μην μπορείς καν να το φανταστείς ;)

Λοιπόν; 

Θα μου κάνεις παρέα σε αυτό το ταξίδι;


O ιστότοπός χρησιμοποιεί cookies. Συνεχίζοντας, συμφωνείτε με τη χρήση τους. Περισσότερα.