Αν έχεις οδηγήσει αυτοκίνητο, τότε λίγο-πολύ θα γνωρίζεις ότι υπάρχουν κάποια τυφλά σημεία στην όραση και την αντίληψή μας.

Ένα από αυτά είναι για παράδειγμα το φινιστρίνι στην πίσω δεξιά θέση.

Ανάλογα με την κατασκευή του αυτοκινήτου αλλά και τη ρύθμιση των καθρεφτών, έχουμε κάποια μικρά ή μεγαλύτερα τυφλά σημεία.

Κάπως έτσι παρατηρώ ότι λειτουργεί και η συνείδησή μας.

Είμαστε δηλαδή συνειδητοί για ένα διάστημα της ημέρας, αλλά για το υπόλοιπο είμαστε στον αυτόματο πιλότο.

Όταν αναλαμβάνει ο αυτόματος, τότε ασυναίσθητα δημιουργούνται ‘τυφλά σημεία’.

Είναι οι στιγμές που δεν καταλαβαίνουμε ότι κάνουμε ή δεν κάνουμε κάτι και απλά παρατηρούμε το αποτέλεσμα στο τέλος.

Ένα κλασικό παράδειγμα, είναι το φαγητό.

Το ‘τσίμπημα’ ως μια κακή συνήθεια.

Ή οτιδήποτε άλλο που κάνουμε και θεωρούμε δεδομένο αλλά δεν αντιλαμβανόμαστε τις συνέπειες που η πράξη αυτή προκαλεί όταν γίνεται καθημερινά, με την πάροδο του χρόνου.

Ένα κουλουράκι την ημέρα, έχει τη δύναμη, να σου βάλει 20 κιλά σε ένα χρόνο (ή και λιγότερο).

Θα σου φαίνεται αστείο, αλλά είναι πέρα για πέρα αληθινό.

Τα κιλά βλέπεις, δεν προστίθενται μια φορά, αλλά κάθε μέρα, λίγο λίγο, μπουκιά μπουκιά.

Αυτό που δε βλέπεις αλλά ανεπαίσθητα δημιουργείς, είναι η συνήθεια, ο αυτοματισμός.

Κάπως έτσι λοιπόν, λειτουργούν όλα στη ζωή, αν επιλέξεις να μείνεις λίγο σ’ αυτή την οπτική.

Αυτά που δεν καταλαβαίνουμε ότι κάνουμε, αυτά δημιουργούν το πρόβλημα.

Και αυτά που δεν συνειδητοποιούμε ότι κάνουμε, είναι αυτά που πρέπει να αλλάξουμε, έτσι ώστε να αλλάξει το αποτέλεσμα.

Ένα τυφλό σημείο θα παραμείνει τυφλό, έως ότου πέσει φως επάνω του.

Και το φως μπορείς να το προκαλέσεις.

Πως γίνεται αυτό;, τώρα λογικά θα αναρωτιέσαι…

Με το να ξεκινήσεις να καταγράφεις τι κάνεις κατά τη διάρκεια της ημέρας.

Τα πάντα όμως. Τι έφαγες; τι ήπιες; με τι ασχολήθηκες; πόσο κοιμήθηκες; πόση ώρα εργάστηκες; πόση ώρα ξεκουράστηκες; πόση ώρα μίλησες στο κινητό; πόση ώρα ξόδεψες στο Facebook ή στο Instagram ή σε μόδα, αθλητικά κουτσομπολιά κλπ;

Καταλαβαίνεις την ιδέα.

Μέχρι να δεις αυτά που κάνεις, μέχρι δηλαδή να ρίξεις φως στο τυφλό σημείο, είναι λίγο πολύ βέβαιο ότι δεν θα αλλάξει κάτι.

Υπάρχουν δυο τρόποι που γνωρίζω και έχω δοκιμάσει.

Υπάρχει ο αυτόματος τρόπος που προτιμώ να χρησιμοποιώ, υπάρχει και ο χειρωνακτικός τρόπος.

Ο χειρωνακτικός είναι απαιτητικός σε χρόνο και σε ενέργεια, γι’ αυτό δεν τον προτιμώ.

Είναι όμως μια εναλλακτική, γι’ αυτό την αναφέρω.

Ποιος είναι ο χειρωνακτικός τρόπος;

Aπλά βάζεις μια υπενθύμιση στο κινητό για κάθε ώρα και καταγράφεις με ακρίβεια, τι έκανες την προηγούμενη ώρα.

Ναι, δεν είναι ούτε εύκολο, ούτε ευχάριστο. Είναι όμως αποτελεσματικό.

Αν το κάνεις για 10 μέρες χωρίς να αλλάξεις κάτι από αυτά που κάνεις εκείνο το δεκαήμερο, τότε είναι δεδομένο ότι θα αρχίσεις να βλέπεις κάποια μοτίβα.

Σου προτείνω να δημιουργήσεις σιγά σιγά κατηγορίες και να βάζεις σε αυτές τις κύριες κατηγορίες, τις δραστηριότητές σου.

Αν έχεις τη θέληση και το κάνεις για 10 μέρες, είναι από μόνο του ικανό να σου αλλάξει τη ζωή σε πολύ μεγάλο βαθμό.

Η καταγραφή από μόνη της, φέρνει επίγνωση. Η επίγνωση είναι το φως γι’ αυτό το στάδιο.

Προσωπικά χρησιμοποιώ τον αυτόματο τρόπο.

Έχω μια εφαρμογή που καταγράφει τα πάντα.

Την έχω σε όλους τους υπολογιστές, στο κινητό και στο tablet.

Καταγράφει αυτόματα τα πάντα και τα κατηγοριοποιεί.

Κάθε Δευτέρα μου στέλνει ένα report. Σε ένα λεπτό, βλέπω πόσο παραγωγικός υπήρξα την προηγούμενη εβδομάδα, που ξέφυγα, τα τυφλά μου σημεία και σε τι sites ακριβώς ξόδευα το χρόνο μου.

Για τις εργασίες εκτός υπολογιστή, μπορείς να καταγράφεις στο κινητό πολύ γρήγορα και εύκολα ότι κάνεις κάθε στιγμή.

Αυτή η συνήθεια της καταγραφής, ήταν και είναι μέσα στα ‘αδιαπραγμάτευτα’.

Αποτέλεσε την αρχή για πολλές ακόμα βελτιώσεις και βελτιστοποιήσεις στη ζωή μου.

Έριξε φως στα τυφλά μου σημεία και αντιλήφθηκα γιατί είχα τα αποτελέσματα που είχα στη ζωή μου.

Το Rescue Time είναι στην κυριολεξία, ‘το αλεξίσφαιρό μου’.

Αν θέλεις μπορεί να γίνει και δικό σου 🙂

Σημασία έχει η επίγνωση.

Το να καταλάβουμε δηλαδή αυτές τις μικρές, κακές μας συνήθειες που γίνονται τόσο ύπουλα και κάτω από την επιφάνεια της συνειδητής μας επίγνωσης, που μας κατατρώνε μέρα με τη μέρα και δε μας αφήνουν να πορευτούμε όπως ο καθένας από εμάς επιθυμεί!

Μοιράσου το

Έχω και newsletter πάμε μια βόλτα;

Εκεί τα λέμε πιο 'προσωπικά' και ανοίγουμε και διάλογο αν θέλουμε :)

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.

Μπορείς να ειδοποιηθείς για απαντήσεις στο δικό σου σχόλιο, μέσω e-mail (απλά επίλεξέ το από το παραπάνω κουτάκι).

Μπορείς επίσης να εγγραφείς εδώ στις ειδοποιήσεις χωρίς να σχολιάσεις.

Κι' άλλη τροφή για σκέψη...

Από το 100 Day Challenge:

#100daychallenge

Οι εποχές

Όλα μα όλα έχουν εποχικότητα αν επιλέξεις να το δεις με αυτή την οπτική. Τι θα κερδίσεις;

Τι να κάνω για να ζήσω;
#100daychallenge

Τι να κάνω για να ζήσω;

Στην προσπάθειά μου να κάνω επάγγελμα αυτό που αγαπώ, κατέληξα να αγαπήσω αυτό που έφτασα να κάνω.

Το διαμάντι
#100daychallenge

Το διαμάντι…

Λες τελικά να στέκεσαι στη μέση των δικών σου στρεμμάτων διαμαντιών;

Παραγωγός;;
#100daychallenge

Παραγωγός;

Όταν καταναλώνουμε επενδυτικά… ή μήπως όταν επενδύουμε καταναλωτικά;

Αγώνας επιβίωσης..
#100daychallenge

Αγώνας επιβίωσης…

Κατά ειρωνικό τρόπο, η πάλη είναι μέρος της παγίδας. Η μανιώδης προσπάθεια…

Η ευθύνη...
#100daychallenge

Η ευθύνη

Η δύναμη του λόγου μας και η ευθύνη που απορρέει από αυτήν…

Ο κιμάς.
#100daychallenge

Ο κιμάς

Αν βάλεις ‘μοσχαρίσιο κρέας’ στη μηχανή, δεν υπάρχει περίπτωση να βγάλεις ‘χοιρινό’.

Από το Newsletter: Seeds of Freedom

Θλίψη… 😔

Κάτι υπάρχει όμως που φράζει τη ροή. Τη ροή της καθαρής σκέψης. Της αρμονίας. Της αίσθησης της “ανακούφισης’. Τί έγινε ρε παιδιά;

Έχει το χαρτί συναίσθημα; 😮

Όταν κάνεις αυτό που δεν θέλεις να κάνεις και που ξέρεις ότι θα ήταν καλό να το κάνεις, τότε κερδίζεις σε πολλά επίπεδα.

Ο Vialli και… οι άλλοι ⚽

Εκεί κάπου μετά το δεύτερο μισό της δεκαετίας του ’90, πήγα να σπουδάσω στην Αγγλία. Πήρα την.. πολυπήθητη αναβολή από το στρατό…

Η ρωγμή του τρόμου 〰

Καθώς ξαπλώνω στον καναπέ, τη ματιά μου κλέβει μια μορφή στο ταβάνι. Μια σκούρη άμορφη ‘γραμμή’ κατά μήκος…

Η Μεγάλη Ανατροπή ↩

Η δεύτερη εβδομάδα του Σεπτέμβρη εδώ και πολλά χρόνια, είναι μια από αυτές που με κάνουν να ‘υποφέρω’…

Γιατί έγινα… αριστερός 👈

Χωρίς αυτεπίγνωση (αυτογνωσία) νιώθω ότι είμαι απλά ένα πιόνι που επιπλέει στο χωροχρόνο και κάνει ότι έχει προγραμματστεί να κάνει.

Το Seeds of Freedom είναι ένα εβδομαδιαίο newsletter. 

Όμως

Μην αφήσεις τη λέξη newsletter να σε παρασύρει..

Μη φανταστείς κάτι παρόμοιο, ίσως κάτι που έχεις συναντήσει στο παρελθόν.

Δεν υπάρχει :)

Είναι ένα γράμμα που γράφω κάθε εβδομάδα και απευθύνεται σε σένα που βρίσκεις ενδιαφέρον να μπαίνεις για λίγο στο μυαλό μου.

Να κρυφοκοιτάς λίγο, να βλέπεις τον τρόπο που σκέφτομαι, τι αισθάνομαι, τι μαθαίνω, τι παθαίνω, να ανακαλύπτεις νέες ιδέες και οπτικές.

Γιατί το κάνω αυτό;

Χμ, πριν πάω εκεί θέλω να σε πάω κάπου αλλού. 

Στην πρώτη μέρα που ξεκίνησε όλο αυτό…

Ήταν στα μέσα του Νοέμβρη του 2020 και είχε ξεκινήσει το δεύτερο lockdown λόγω covid.

Είχα φρικάρει

Δεν το περίμενα.

Πίστευα πως το είχαμε αφήσει πίσω όλο αυτό με τα lockdown και τα συναφή.

Η πίεση που ένιωθα ήταν ασφυκτική…

Κάτι μέσα μου έψαχνε τρόπο να βγει, κάτι να ξεθυμάνει…

Χωρίς να καταλάβω πώς, ένα πρωινό εκεί στο πρώτο δεκαήμερο του Νοέμβρη (2020), 

έγραψα ένα μακροσκελές κείμενο στο facebook και το μοιράστηκα με 300 περίπου φίλους και γνωστούς.

Ήταν μια εξήγηση γιατί είχα περίπου 2 χρόνια να… πατήσω το πόδι μου εκεί (στο facebook ντε) και ήταν επίσης το τι είχα στο μυαλό μου για το μέλλον.

Στο τέλος είχε και ένα κάλεσμα για όποιον ενδιαφέρεται να ακούσει τις ιδέες μου μέσω email.

Έτσι ξεκίνησα να γράφω και να στέλνω ένα email κάθε εβδομάδα σε αυτούς που με εμπιστεύτηκαν και που ήταν αρκετά περίεργοι να με ακούσουν.

Με την επίγνωση που έχω σήμερα, νιώθω πως αυτό που είχα τότε την ανάγκη να κάνω, ήταν στην ουσία να επικοινωνήσω.

Να μοιραστώ κάποιες ενδιαφέρουσες πληροφορίες, να επικοινωνήσω κάποιες ιδέες και ξεκινήσω μια προσπάθεια που δεν ήξερα ακριβώς που θα καταλήξει. 

Με κύριο σκοπό όπως είχα στο μυαλό μου, να βοηθήσω με τον τρόπο μου όποιον είχε ανάγκη για βοήθεια εκείνο το δύσκολο διάστημα, δίνοντας ελπίδα…

…να εμπνεύσω όποιον ήταν ανοιχτός να λάβει από αυτά που μοιραζόμουν…

και να ξεκινήσω να γράφω για να γίνομαι μέρα με τη μέρα καλύτερος στο γράψιμο.

Σε έναν συγκεκριμένο τρόπο γραψίματος που είχα στο μυαλό μου και με ένα πλάνο που είχα σκοπό να μοιραστώ με όλους ανοιχτά.

Αυτή η εβδομαδιαία επαφή, αυτό το απλό γράμμα που έστελνα σε φίλους και γνωστούς, 

άλλοτε με ύφος περισσότερο ‘διδακτικό’ και άλλοτε ‘φιλικό’…

άρχισε να παίρνει μια ιδιαίτερη μορφή και να δημιουργείται κάτι που δε μπορούσα να φανταστώ όταν το ξεκίνησα.

Άρχισα να μοιράζομαι τα πάνω μου και τα κάτω μου, τους στόχους μου, τα όνειρά μου, τον τρόπο που είχα σκοπό να τα κάνω πράξη, τις αποτυχίες, τις επιτυχίες, τις αναποδιές, τα συναισθηματικά κύματα, τα εμπόδια, τις αποφάσεις, τις κρίσεις, τις λύσεις, …

Όλα αυτά που ένιωθα και αισθανόμουν ότι αυτό από μόνο του έχει κάτι να προσφέρει

Μια νέα οπτική, μια άλλη προσέγγιση, μια νέα πεποίθηση, μια διαφορετική άποψη…

Να δώσει σε σένα που διαβάζεις κάτι διαφορετικό από τα συνηθισμένα…

Μια γεύση γνωστή αλλά και άγνωστη την ίδια στιγμή…

Ξεκίνησα λοιπόν κάτι νέο, από την αρχή, από το μηδέν, με μια απλή ιδέα και μια παρόρμηση να με κατευθύνει στο πρώτο βήμα…

Αυτό λοιπόν το προσωπικό γράμμα που στέλνω κάθε εβδομάδα, έχει βασικό σκοπό να προσφέρει κάτι χρήσιμο και αξιόλογο σε αυτόν που θα με εμπιστευτεί με το χρόνο και την προσοχή του…

Γιατί αυτά τα δύο, ίσως να είναι και τα πιο πολύτιμα ‘νομίσματα’.

Ναι, ακόμα και από τα ‘ευρώ’ ;)

Και… γιατί όχι με τον τρόπο αυτό να γίνω το ζωντανό παράδειγμα για όποιον θέλει να δοκιμάσει κάτι καινούργιο.

Μήπως έχεις κάτι στο πίσω μέρος του μυαλού σου και κάτι σε κρατάει από το να το ξεκινήσεις; 

Ή μήπως να το συνεχίσεις;

 Ή να το παρατήσεις αν χρειάζεται;

Μήπως θέλεις να ξεφύγεις από μια ζωή που δε σε εκφράζει;

Μήπως θέλεις να δημιουργήσεις μια καθημερινότητα που σε εκφράζει;

Αυτό είναι σήμερα το Seeds of Freedom. 

Μαθαίνω ανοιχτά, σκέφτομαι δυνατά, μοιράζομαι τις εμπειρίες μου, με σκοπό να γίνω καλύτερος εγώ και να γίνεις καλύτερος/η κι εσύ.

Και έτσι να κάνουμε τον κόσμο λίγο καλύτερο :)

Αυτοί είναι οι σπόροι για τη δική μου ελευθερία (seeds of freedom) και αν θελήσεις μπορούν να γίνουν οι σπόροι για τη δική σου ελευθερία.

Και γιατί ελευθερία; Γιατί σπόροι ελευθερίας;

Γιατί αυτό αγαπημένε/η είναι το δικό μου προσωπικό “θέμα” στο ταξίδι της ζωής μου.

Την ελευθερία μου επιζητώ ως κυρίαρχο συναίσθημα. 

Την ψυχική, νοητική, συναισθηματική, οικονομική… ελευθερία.

Όπως εγώ την έχω στο δικό μου μυαλό και όπως μπορείς να την πάρεις κι εσύ και να τη φτιάξεις όπως επιθυμείς στο δικό σου το μυαλό.

Πάρε την πρώτη ύλη που σου δίνω, πάρε τα υλικά και δημιούργησε τη δική σου συνταγή για την ελευθερία σου.

Και ξέρεις κάτι;

Αν μάθεις τον τρόπο -που αυτός είναι και ο αντικειμενικός σκοπός- τότε μπορείς να χρησιμοποιήσεις τον ίδιο τρόπο και για ότι άλλο θέλεις να αλλάξεις στη ζωή σου…

Είναι μια διαδικασία… 

Το μυστικό είναι να την αγαπήσεις. 

Αν το καταφέρεις, πίστεψέ με πως αυτό που θα νιώθεις κάθε βράδυ που πας για ύπνο και κάθε πρωί που θα ξυπνάς, θα είναι ότι καλύτερο μπορείς να φανταστείς.

Και ίσως να μην μπορείς καν να το φανταστείς ;)

Λοιπόν; 

Θα μου κάνεις παρέα σε αυτό το ταξίδι;


O ιστότοπός χρησιμοποιεί cookies. Συνεχίζοντας, συμφωνείτε με τη χρήση τους. Περισσότερα.