Το καλούπι

Έχω ήδη ετοιμάσει τον παγωμένο μου freddo espresso, πήρα θέση στο μπαλκονάκι μου και είμαι έτοιμος να ξεκινήσω να γράφω.

Έχω κάποιες ιδέες που τριγυρνούν στο μυαλό μου αλλά νιώθω και λίγο μπερδεμένος.

Πως να τα βάλω κάτω αυτά που θέλω να εκφράσω;

(Αναστεναγμός)

Καθώς έβαζα τα παγάκια για να ετοιμάσω τον freddo, παρατηρώ την πλαστική παγοθήκη που χρησιμοποιώ καθημερινά.

Με ποιον τρόπο δημιουργήθηκε αυτή η παγοθήκη; σκέφτεται το μυαλό μου…

Χμ, δημιουργήθηκαν τα καλούπια και στη συνέχεια δημιουργήθηκε το προϊόν από τα καλούπια.

Δεν έχω ιδέα πώς ακριβώς δημιουργείται μια πλαστική παγοθήκη, μοιράζομαι όμως τη σκέψη μου…

Έτσι λοιπόν με τον όποιο τρόπο, η παγοθήκη παράγεται, συσκευάζεται, προωθείται στα καταστήματα από τα οποία και την αγοράζουμε.

Στη συνέχεια, χρησιμοποιούμε εσύ κι εγώ αυτή την παγοθήκη, βάζουμε μέσα νεράκι και έχουμε σε λίγη ώρα έτοιμα πρός χρήση τα παγάκια.

Αν το καλούπι είναι τετράγωνο, τότε τα παγάκια θα πάρουν τετράγωνο σχήμα. Αν έχουν τρίγωνο θα πάρουν τρίγωνο σχήμα.

Αν έχουν καρδούλα, θα κάνεις παγάκια καρδούλες.

Τίποτα το καινούργιο έτσι δεν είναι;

Το νερό που θα βάλουμε στα καλούπια μας, δεν παίζει ρόλο στο σχήμα που θα πάρει το παγάκι, το καλούπι είναι αυτό που θα αλλάξει το τελικό σχήμα που θα πάρει το παγάκι…

Σωστά;

Έτσι λοιπόν, θα ήταν λίγο… κουτό να χρησιμοποιούμε τετράγωνο καλούπι και να περιμένουμε να βγουν παγάκια με καρδούλες 🙂

Δεν δουλεύει έτσι, το ξέρουμε και οι δύο…

Αν όμως τα καλούπια είναι οι συνήθειές μας και το νεράκι που βάζουμε είναι η ενέργειά μας, τότε δε θα ήταν το ίδιο παράλογο να περιμένουμε να αλλάξει η ζωή μας, όταν χρησιμοποιούμε παλιά και ξεπερασμένα καλούπια;

Τι εννοείς όμως λέγοντας ενέργεια;

…μπορεί πολύ σοφά να αναρωτηθείς τώρα…

Εννοώ αυτή τη δύναμη, που το πρωί συνήθως μετά τον ύπνο είναι σε πολύ υψηλά επίπεδα και σιγά σιγά (πιο γρήγορα μερικές φορές) αρχίζει και μειώνεται ώρα με την ώρα… για να φτάσει σε πολύ χαμηλά επίπεδα έπειτα από μερικές ώρες.

Τις βραδινές ώρες δηλαδή, αν υποθέσουμε ότι είσαι ο τύπος του ανθρώπου που κοιμάται το βράδυ και ξυπνάει το πρωί.

Βλέπεις, δεν είναι όλοι το ίδιο, κάποιοι εργάζονται νύχτα, κάποιοι νεότεροι διασκεδάζουν, κάποιοι ξενυχτούν από συνήθεια και πάει λέγοντας.

Αν λοιπόν το νερό είναι η καθημερινή μας ενέργεια και τα καλούπια είναι οι συνήθείες μας, τότε για να αλλάξει το παραγόμενο προϊόν, το παγάκι, δηλαδή κάποιος τομέας της ζωής μας, αυτό που είναι ‘λογικό’ να κάνουμε, είναι να αλλάξουμε το καλούπι, σωστά;

Όσο νερό και να βάζουμε στο τετράγωνο καλούπι, όσο προσεκτικά και να το βάζουμε, όσο καλή και να είναι η κατάψυξη, όσο και να το αφήσουμε να παγώσει…. καρδούλα δε θα βγει.

Αυτό είναι δεδομένο.

Το ερώτημα λοιπόν που θα έκανα εγώ σε αυτή τη φάση, θα ήταν:

Πώς μπορώ να αλλάξω τα καλούπια μου;

Το καλούπι της υγείας μου, το καλούπι της καριέρας μου, το καλούπι των σχέσεών μου, το καλούπι των οικονομικών μου, το καλούπι της επιμόρφωσης, της διασκέδασης, της πνευματικότητας και όλα τα υπόλοιπα…

Γιατί δεν είναι ένα το καλούπι αγαπημένε/η. Είναι πολλά…

Το πώς αλλαζουμε αυτά τα καλούπια, είναι κάτι που μελετώ και πειραματίζομαι με αυτό τα τελευταία 5 χρόνια.

Και έχω αποφασίσει να περάσω τα υπόλοιπα 5 ή 10, ή όσο χρειαστεί, για να το (εξ)ερευνήσω περισσότερο.

Αυτό το blog και αυτό το άρθρο που διαβάζεις, είναι και αυτό ένα πείραμα μέσα στην όλη έρευνα.

Αλλάζω το καλούπι” αυτή τη στιγμή που γράφω.

Παράγω ένα νέο καλούπι. Το καλούπι της συγγραφής, της παραγωγής περιεχομένου.

Έχω ανακαλύψει πως οι συνήθειές μας, η δυνατότητα, να εστιάζουμε την προσοχή μας και η επίγνωση του πότε λειτουργούμε συνειδητά και πότε αναλαμβάνει ο αυτόματος πιλότος (οι συνήθειες και οι αυτοματισμοί μας), είναι ο δρόμος πρός την ελευθερία.

Την ελευθερία από τα πάθη μας, από τη μιζέρια μας, την ‘κακοτυχία’ μας και την ‘θυματοποίησή’ μας.

Την ελευθερία που ο καθένας ορίζει με το δικό του τρόπο.

Εγώ σποράκια ελευθερίας φυτεύω, αν θέλεις, μπορείς να ακολουθήσεις κι εσύ…

Και πίστεψέ με, δεν θα χάσεις 😉

Μοιράσου το

Έχω και newsletter πάμε μια βόλτα;

Εκεί τα λέμε πιο 'προσωπικά' και ανοίγουμε και διάλογο αν θέλουμε :)

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Μπορείς να ειδοποιηθείς για απαντήσεις στο δικό σου σχόλιο, μέσω e-mail (απλά επίλεξέ το από το παραπάνω κουτάκι).

Μπορείς επίσης να εγγραφείς εδώ στις ειδοποιήσεις χωρίς να σχολιάσεις.

Κι' άλλη τροφή για σκέψη...

Από το 100 Day Challenge:

Χρειάζομαι βοήθεια...
#100daychallenge

Χρειάζομαι βοήθεια…

Δεν θα το ξανακάνω γιατί δε θα μ’ αγαπάει η μαμά μου/ο μπαμπάς μου… κινδυνεύω.

Σκέδαση..
#100daychallenge

Σκέδαση…

Η σκέδαση λοιπόν στο θέμα μας, είναι η διάσπαρτη, η διασκορπισμένη ενέργεια…

Περί προτύπων
#100daychallenge

Περί προτύπων…

Θυμάμαι λοιπόν τη σκηνή με τον Ντέιβιντ που μιλούσε στο τηλέφωνο καθώς οδηγούσε…

Λύσε-Δέσε...
#100daychallenge

Λύσε – Δέσε

Κάνεις φύλλο και φτερό κάθε κομμάτι του συστήματος και όταν είναι όλα μπροστά σου…

Το Πιστεύω...
#100daychallenge

Το Πιστεύω…

Το μυστικό για να κολυμπάμε σε νέες θάλασσες, μακρία από τα δολώματα..

Από το Newsletter: Seeds of Freedom

Ψέματα…

Όλοι μας λέμε ψέματα. Καθημερινά. Άλλος λιγότερα, άλλος περισσότερα. Το πιο απλό ψέμα είναι…

Συγχρονικότητα; 😧

Είχα μείνει αποσβολωμένος να κοιτώ το αυτοκίνητο και να σκέφτομαι τι είχα γράψει…

Έχω μια ιδέα… 💡

Τον Ιούλιο του 1999, ο Chris Baty ξεκίνησε ένα challenge, μια δοκιμασία, ένα πείραμα με 21 συμμετέχοντες…

Γιατί Πονάω;

Ομολογώ ότι είμαι ενθουσιασμένος για αυτή τη μινι σειρά, ελπίζω να σου μεταδώσω λίγο από αυτόν τον ενθουσιασμό!

Το Seeds of Freedom είναι ένα εβδομαδιαίο newsletter. 

Όμως

Μην αφήσεις τη λέξη newsletter να σε παρασύρει..

Μη φανταστείς κάτι παρόμοιο, ίσως κάτι που έχεις συναντήσει στο παρελθόν.

Δεν υπάρχει :)

Είναι ένα γράμμα που γράφω κάθε εβδομάδα και απευθύνεται σε σένα που βρίσκεις ενδιαφέρον να μπαίνεις για λίγο στο μυαλό μου.

Να κρυφοκοιτάς λίγο, να βλέπεις τον τρόπο που σκέφτομαι, τι αισθάνομαι, τι μαθαίνω, τι παθαίνω, να ανακαλύπτεις νέες ιδέες και οπτικές.

Γιατί το κάνω αυτό;

Χμ, πριν πάω εκεί θέλω να σε πάω κάπου αλλού. 

Στην πρώτη μέρα που ξεκίνησε όλο αυτό…

Ήταν στα μέσα του Νοέμβρη του 2020 και είχε ξεκινήσει το δεύτερο lockdown λόγω covid.

Είχα φρικάρει

Δεν το περίμενα.

Πίστευα πως το είχαμε αφήσει πίσω όλο αυτό με τα lockdown και τα συναφή.

Η πίεση που ένιωθα ήταν ασφυκτική…

Κάτι μέσα μου έψαχνε τρόπο να βγει, κάτι να ξεθυμάνει…

Χωρίς να καταλάβω πώς, ένα πρωινό εκεί στο πρώτο δεκαήμερο του Νοέμβρη (2020), 

έγραψα ένα μακροσκελές κείμενο στο facebook και το μοιράστηκα με 300 περίπου φίλους και γνωστούς.

Ήταν μια εξήγηση γιατί είχα περίπου 2 χρόνια να… πατήσω το πόδι μου εκεί (στο facebook ντε) και ήταν επίσης το τι είχα στο μυαλό μου για το μέλλον.

Στο τέλος είχε και ένα κάλεσμα για όποιον ενδιαφέρεται να ακούσει τις ιδέες μου μέσω email.

Έτσι ξεκίνησα να γράφω και να στέλνω ένα email κάθε εβδομάδα σε αυτούς που με εμπιστεύτηκαν και που ήταν αρκετά περίεργοι να με ακούσουν.

Με την επίγνωση που έχω σήμερα, νιώθω πως αυτό που είχα τότε την ανάγκη να κάνω, ήταν στην ουσία να επικοινωνήσω.

Να μοιραστώ κάποιες ενδιαφέρουσες πληροφορίες, να επικοινωνήσω κάποιες ιδέες και ξεκινήσω μια προσπάθεια που δεν ήξερα ακριβώς που θα καταλήξει. 

Με κύριο σκοπό όπως είχα στο μυαλό μου, να βοηθήσω με τον τρόπο μου όποιον είχε ανάγκη για βοήθεια εκείνο το δύσκολο διάστημα, δίνοντας ελπίδα…

…να εμπνεύσω όποιον ήταν ανοιχτός να λάβει από αυτά που μοιραζόμουν…

και να ξεκινήσω να γράφω για να γίνομαι μέρα με τη μέρα καλύτερος στο γράψιμο.

Σε έναν συγκεκριμένο τρόπο γραψίματος που είχα στο μυαλό μου και με ένα πλάνο που είχα σκοπό να μοιραστώ με όλους ανοιχτά.

Αυτή η εβδομαδιαία επαφή, αυτό το απλό γράμμα που έστελνα σε φίλους και γνωστούς, 

άλλοτε με ύφος περισσότερο ‘διδακτικό’ και άλλοτε ‘φιλικό’…

άρχισε να παίρνει μια ιδιαίτερη μορφή και να δημιουργείται κάτι που δε μπορούσα να φανταστώ όταν το ξεκίνησα.

Άρχισα να μοιράζομαι τα πάνω μου και τα κάτω μου, τους στόχους μου, τα όνειρά μου, τον τρόπο που είχα σκοπό να τα κάνω πράξη, τις αποτυχίες, τις επιτυχίες, τις αναποδιές, τα συναισθηματικά κύματα, τα εμπόδια, τις αποφάσεις, τις κρίσεις, τις λύσεις, …

Όλα αυτά που ένιωθα και αισθανόμουν ότι αυτό από μόνο του έχει κάτι να προσφέρει

Μια νέα οπτική, μια άλλη προσέγγιση, μια νέα πεποίθηση, μια διαφορετική άποψη…

Να δώσει σε σένα που διαβάζεις κάτι διαφορετικό από τα συνηθισμένα…

Μια γεύση γνωστή αλλά και άγνωστη την ίδια στιγμή…

Ξεκίνησα λοιπόν κάτι νέο, από την αρχή, από το μηδέν, με μια απλή ιδέα και μια παρόρμηση να με κατευθύνει στο πρώτο βήμα…

Αυτό λοιπόν το προσωπικό γράμμα που στέλνω κάθε εβδομάδα, έχει βασικό σκοπό να προσφέρει κάτι χρήσιμο και αξιόλογο σε αυτόν που θα με εμπιστευτεί με το χρόνο και την προσοχή του…

Γιατί αυτά τα δύο, ίσως να είναι και τα πιο πολύτιμα ‘νομίσματα’.

Ναι, ακόμα και από τα ‘ευρώ’ ;)

Και… γιατί όχι με τον τρόπο αυτό να γίνω το ζωντανό παράδειγμα για όποιον θέλει να δοκιμάσει κάτι καινούργιο.

Μήπως έχεις κάτι στο πίσω μέρος του μυαλού σου και κάτι σε κρατάει από το να το ξεκινήσεις; 

Ή μήπως να το συνεχίσεις;

 Ή να το παρατήσεις αν χρειάζεται;

Μήπως θέλεις να ξεφύγεις από μια ζωή που δε σε εκφράζει;

Μήπως θέλεις να δημιουργήσεις μια καθημερινότητα που σε εκφράζει;

Αυτό είναι σήμερα το Seeds of Freedom. 

Μαθαίνω ανοιχτά, σκέφτομαι δυνατά, μοιράζομαι τις εμπειρίες μου, με σκοπό να γίνω καλύτερος εγώ και να γίνεις καλύτερος/η κι εσύ.

Και έτσι να κάνουμε τον κόσμο λίγο καλύτερο :)

Αυτοί είναι οι σπόροι για τη δική μου ελευθερία (seeds of freedom) και αν θελήσεις μπορούν να γίνουν οι σπόροι για τη δική σου ελευθερία.

Και γιατί ελευθερία; Γιατί σπόροι ελευθερίας;

Γιατί αυτό αγαπημένε/η είναι το δικό μου προσωπικό “θέμα” στο ταξίδι της ζωής μου.

Την ελευθερία μου επιζητώ ως κυρίαρχο συναίσθημα. 

Την ψυχική, νοητική, συναισθηματική, οικονομική… ελευθερία.

Όπως εγώ την έχω στο δικό μου μυαλό και όπως μπορείς να την πάρεις κι εσύ και να τη φτιάξεις όπως επιθυμείς στο δικό σου το μυαλό.

Πάρε την πρώτη ύλη που σου δίνω, πάρε τα υλικά και δημιούργησε τη δική σου συνταγή για την ελευθερία σου.

Και ξέρεις κάτι;

Αν μάθεις τον τρόπο -που αυτός είναι και ο αντικειμενικός σκοπός- τότε μπορείς να χρησιμοποιήσεις τον ίδιο τρόπο και για ότι άλλο θέλεις να αλλάξεις στη ζωή σου…

Είναι μια διαδικασία… 

Το μυστικό είναι να την αγαπήσεις. 

Αν το καταφέρεις, πίστεψέ με πως αυτό που θα νιώθεις κάθε βράδυ που πας για ύπνο και κάθε πρωί που θα ξυπνάς, θα είναι ότι καλύτερο μπορείς να φανταστείς.

Και ίσως να μην μπορείς καν να το φανταστείς ;)

Λοιπόν; 

Θα μου κάνεις παρέα σε αυτό το ταξίδι;