Η καλύτερη επένδυση 💶

Αυτό είναι το έκτο επεισόδιο της μινι σειράς Επαναπρογραμματισμός Νευροσυσχετισμών Βήμα-Βήμα.

Τίτλος Επεισοδίου: Η καλύτερη επένδυση

Αν δεν έχεις διαβάσει κάποιο από τα προηγούμενα μηνύματα, ίσως να σου φανούν λίγο περίεργα, ασύνδετα, ακατανόητα αυτά που θα διαβάσεις παρακάτω.

Αν συμβαίνει κάτι τέτοιο, αφήνω παρακάτω τα links των προηγούμενων επεισοδίων, για εύκολη αναφορά:

Εισαγωγή | Επεισόδιο 1 | Επεισόδιο 2 | Επεισόδιο 3 | Επεισόδιο 4 | Επεισόδιο 5

Η ζωή μας είναι σαν ένα ατέρμονο εργοτάξιο.

Όλοι έχουμε έναν… μηχανικό μέσα μας, εμπνευστή και κατασκευαστή μεγάλων ‘οδικών’ έργων.

Με λίγο διαφορετική ‘μηχανική’ όμως…

Κατασκευάζουμε νευρικές οδούς (νευροσυσχετισμούς), οι οποίες μας οδηγούν από τον πόνο στην ευχαρίστηση.

Πολλές φορές όμως, αυτό γίνεται μέσω κακών συνηθειών.

Οι κακές μας συνήθειες, τα πάθη μας, μπορείς να πεις ότι είναι απλά μια διέξοδος.

Είναι ο τρόπος που έχουμε βρει, για να οδηγούμαστε από τον πόνο στην ευχαρίστηση.

Χρησιμοποιούμε δηλαδή ‘κακούς’ τρόπους για να καλύψουμε τις συναισθηματικές μας ανάγκες.

Τα κενά μας και τα τραύματά μας.

Τα τραύματα που δημιουργήθηκαν από την αρχή της ύπαρξής μας.

Που υπάρχουν στο dna μας και που προγραμματίστηκαν τα πρώτα 6-7 χρόνια της ζωής μας.

Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα να κατασκευάζουμε νευρικές οδούς, που ναι μεν ‘κάνουν τη δουλειά’ – απαλύνουν δηλαδή προσωρινά τον πόνο (πχ άγχος, θυμός, μίσος, ανασφάλεια, ανησυχία, αβεβαιότητα) με ένα ‘εργαλείο’ (τσιγάρο, ποτό, φαγητό, οθόνες κλπ), στην πραγματικότητα όμως μας αποδυναμώνουν.

Δεν θα ήταν υπερβολή να πεις ότι μας καταστρέφουν αργά-αργά, μέρα με τη μέρα. Μας κατατρώνε..

Γιατί μέρα με τη μέρα, αυτές οι οδοί μετατρέπονται σε λεωφόρους, σε εθνικές οδούς…

Και τρέχει η ζωή μας με ιλιγγιώδεις ταχύτητες μέσα σε αυτές τις οδούς, με άγχος, με στρες, με συνεχή αίσθηση έλλειψης και απειλής.

Άλλες φορές πιο γρήγορα και άλλες φορές πιο αργά, η αλήθεια πάντως είναι, πως είναι ιδιαίτερα δύσκολο να ελέγχεις την ταχύτητά σου όποτε το επιθυμείς.

Και πιο πολύ τσιγάρο και πιο πολύ ποτό και πιο πολύ φαγητό, και πιο πολύ οθόνη και πιο πολύ social media και πιο πολλά παιχνίδια και πιο πολύ επικαιρότητα και πιο πολύ ενημέρωση και πιο πολλά άχρηστα αντικείμενα και πιο πολύ θυμό και πιο πολλά νεύρα και πιο πολύ μίσος και πιο πολύ ανασφάλεια και πιο πολύ αγανάκτηση και πιο…

Στοπ!

Σκέψου. Προβληματίσου. Ξεκαθάρισε. Αποφάσισε. Δράσε. Αξιολόγησε. Επανέλαβε.

(είδες πώς σπάω το μοτίβο; θυμήσου το δεύτερο βήμα!)

Βήμα Τρίτο: Δημιουργία Νέου Εναλλακτικού Μοτίβου

Όταν θέλουμε να σταματήσουμε να κάνουμε κάτι που δε θέλουμε πια ή να ξεκινήσουμε κάτι που δεν έχουμε ξαναπροσπαθήσει στο παρελθόν, πρέπει να κινηθούμε στρατηγικά.

Διαφορετικά θα φάμε τα μούτρα μας

Είναι και αυτό κομμάτι της διαδικασίας βέβαια και είναι καλοδεχούμενο, αλλά δε μπορείς να το πεις και απολαυστικό!

Ακόμα και να καταφέρουμε κάτι προσωρινά, είναι πολύ δύσκολο να διαρκέσει εάν δε φροντίσουμε να το έχουμε σχεδιάσει έτσι ώστε να κρατήσει στο χρόνο.

Είναι λοιπόν πολύ σημαντικό να βάλουμε τη νέα ρουτίνα που θέλουμε ως αντικατάσταση κάποιας προηγούμενης.

Αν δηλαδή για παράδειγμα αυτό που θέλεις να δουλέψεις είναι το φαγητό, δεν θέλεις να σταματήσεις να τρως ξαφνικά τις ώρες που έχεις συνηθίσει να τρως.

(εκτός αν αποφασίσεις να κάνεις νηστεία, όλα είναι σχετικά βλέπεις)

Αυτό μπορείς το αφήσεις γι’ αργότερα. Μπορείς να αντικαταστήσεις ένα γλυκό με ένα φρούτο για παράδειγμα.

Ναι, δεν είναι το ίδιο, το ξέρω. Σκέψου όμως ότι το ίδιο έκανες και με το γλυκό.

Ξεκίνησες να το τρως κάτι μια συγκεκριμένη ώρα τη μέρα ίσως και τώρα δυσκολεύεσαι να το σταματήσεις.

Η ουσία βρίσκεται στην πρακτική και όχι στις επιμέρους λεπτομέρειες.

Η τεχνική αυτή που αναλύουμε, προτείνει να αντικαταστήσεις τη ρουτίνα, την πράξη δηλαδή, όχι να προσπαθήσεις να αλλάξεις εντελώς τη συμπεριφορά.

Ας πάρουμε ένα ακόμα παράδειγμα, το τσιγάρο.

Η μεγαλύτερη απάτη του τσιγάρου είναι ότι εκμεταλλεύεται την αναπνοή μας.

Αυτό δηλαδή που μας κρατάει στη ζωή αν το καλοσκεφτείς!

Η ψευδαίσθηση της ‘χαλάρωσης’ που έντεχνα περάστηκε στο υποσυνείδητό μας μέσω των διαφημιστικών μηνυμάτων (στο παρελθόν αλλά και σήμερα, με άλλους τρόπους εφόσον δεν επιτρέπεται η διαφήμιση),

δεν είναι τίποτα παραπάνω από την κάθε μας αναπνοή.

Μπορείς να χαλαρώσεις χωρίς να καπνίζεις, απλά με το να παίρνεις αναπνοές!

(Μη χαμογελάς, δοκίμασέ το!)

Ναι, είναι πολύ απλό για να το πιστέψουμε, είναι όμως πέρα για πέρα αληθινό.

Αντί να αναπνέεις καθαρό αέρα, αναπνέεις καρκίνο. Σκληρό αλλά έτσι είναι.

Προφανώς και μπορώ να γράψω πολλά περισσότερα γι’ αυτό αλλά θα ξεφύγω από το σημείο εστίασης του μηνύματος.

Τελευταίο παράδειγμα θα φέρω αυτό που αποφάσισα να ξεκινήσω πριν από λίγες μέρες, όταν άρχισα να γράφω αυτή τη μινι σειρά.

Το φέρνω ως παράδειγμα για κάτι που θέλουμε να ξεκινήσουμε, όχι δηλαδή για κάτι που θέλουμε να σταματήσουμε.

Δεν το λέω για να σου δείξω ‘πόσο καλά τα καταφέρνω’, αν θέλεις την αλήθεια… υπέφερα μέχρι να το ξεκινήσω.

Όσο εύκολο είναι να μιλάω γι’ αυτό, τόσο δύσκολο το βρήκα να ξεκινήσω!

Είχα αναφέρει λοιπόν ότι θέλω να ξεκινήσω να γράφω και να δημοσιεύω ένα άρθρο τη μέρα για 100 ημέρες (6 μέρες την εβδομάδα, δηλαδή θα μου πάρει κάτι παραπάνω από 100 ημέρες).

Ο λόγος βρίσκεται στο πρώτο άρθρο που (ναι ξεκινησα!) έγραψα και μπορείς να το βρεις εδώ αν θέλεις.

Έτσι λοιπόν, έφερνα μέρα με τη μέρα τον εαυτό μου στη θέση του να νιώθω ότι είναι κάτι που θέλω πάρα πολύ να κάνω, είναι κάτι ωφέλιμο και για μένα και για τους υπόλοιπους (όχι για όλους, αλλά σίγουρα για κάποιους) και που πρέπει να κάνω τώρα.

Δε θέλω να καθυστερήσω άλλο, πρέπει να το κάνω άμεσα.

Δεν το έχω κάνει ποτέ, με τρομάζει η ιδέα και η δέσμευση και επίσης το μυαλό μου αρχίζει να μου δίνει εκατοντάδες λόγους γιατί δεν είναι καλή ιδέα και γιατί δεν πρέπει να το κάνω.

Θέλει να με κρατήσει ‘ασφαλή’ στη ζώνη άνεσης που έχει δημιουργήσει και καθε τι που είναι εκτός αυτής, είναι απειλή για… τη ζωή μου.

(για τη ζωή ‘του’ δηλαδή, του ‘εγώ’, μου, της τεχνητής μου νοημοσύνης)

Η δουλειά μου λοιπόν, είναι αφενός μεν να αγνοήσω αυτή τη φωνή, να μην της δώσω καθόλου αξία, σημασία και προσοχή και να την αφήσω να μικραίνει όσο εγώ προχωράω μέρα με τη μέρα.

Την ίδια ώρα, να γεμίζω με ευχάριστα συναισθήματα το που θέλω να πάω και με δυσάρεστα το που είμαι σήμερα.

(όσο καλά και να είμαι, αφού θέλω να προχωρήσω πιο πέρα!).

Μοιράζομαι τις σκέψεις που έκανα μήπως τυχόν και βρεις κάτι που θα σε εμπνεύσει για τα δικά σου:

Σκέφτομαι λοιπόν ότι 100 ημέρες – αν ξεκινήσω σήμερα – θα είναι περίπου μέσα Οκτώβρη.

Θέλω να το βάλω το πρωί στο πρόγραμμά μου και ιδανικά μετά το τρέξιμο.

Τι κάνω εκείνη την ώρα συνήθως;

Διαβάζω για μισή περίπου ώρα.

Ωραία, δε θέλω να σταματήσω το διάβασμα, οπότε ακριβώς μετά το διάβασμα που είναι η ώρα που ξεκινάω δουλειά, θα γράφω το αρθράκι μου.

Αντικαθιστώ λοιπόν εκείνο το μισάωρο της δουλειάς, με μια άλλη δουλειά που θα μου δώσει τα εφόδια για να προχωρήσω.

Θυσιάζω δηλαδή μισή ώρα από κάτι που κάνω σήμερα για κάτι που θέλω να έχω στο μέλλον.

Επενδύω δηλαδή στον εαυτό μου.

Η καλύτερη μορφή επένδυσης κατ’ εμέ 🙂

Και όπως κάθε επένδυση, έχει ένα ρίσκο. Μπορεί να μου βγει αυτή η επένδυση μπορεί και όχι.

Εγώ όμως σκέφτομαι ότι θα μου βγει και ξέρω ότι αν κάνω αυτά που έχω αποφασίσει να κάνω, θα έχω ‘πάρει τα λεφτά μου πίσω’ σε μορφή προσόντων.

Προσφέρω χρόνο και ενέργεια για να αποκτήσω (καλλιεργήσω) προσόντα.

Θα αυξήσω δηλαδή την αξία μου στην αγορά, κάνοντας παράλληλα κάτι που μου αρέσει.

Και παω στο επόμενο βηματάκι, όπου θα ξεκινήσω να καλλιεργώ το μοτίβο μέσα από την καθημερινή επανάληψη.

Εκκίνηση νέου μοτίβου, προσαρμογή και επανάληψη

Ξεκινάμε τη νέα συνήθεια, το νέο μοτίβο και προσπαθούμε να δεθούμε συναισθηματικά μαζί του.

Να το αγαπήσουμε. Να του δώσουμε ζωή ως μια νέα ύπαρξη.

Φαντάσου το σαν ένα μωράκι που χρειάζεται τη φροντίδα σου για τις πρώτες εβδομάδες της ζωής του.

Είναι ακόμα αδύναμο, χρειάζεται ‘τροφή’ και αγάπη.

Η τροφή του είναι η προσοχή μας, η αποφασιστικότητά μας να το κρατήσουμε στη ζωή και να του δώσουμε ότι καλύτερο έχουμε.

Θέλουμε να το αγαπήσουμε γι’ αυτό που έχει να μας προσφέρει στο μέλλον.

Γι’ αυτό που δε μπορούμε να δούμε με τα μάτια μας σήμερα, αλλά μπορούμε να πάμε νοερά και να αισθανθούμε πως θα είναι όταν το έχουμε καταφέρει.

Πως θα είμαι αν είμαι Χ κιλά; Αν έχω σταματήσει να καπνίζω;

Αν έχω Ψ εισόδημα το μήνα ή το χρόνο;

Αν γνωρίσω την/τον σύντροφο της ζωής μου;

Αν έχω καλύτερες σχέσεις με τους γύρω μου;

Αν έχω μια καλύτερη δουλειά; Αν έχω καλύτερους πελάτες;

Αν έχω περισσότερη γαλήνη και λιγότερο άγχος στη ζωή μου;

Αν έχω γράψει 100 άρθρα σε 100 ημέρες; (γιατί να μείνω απ’ έξω εγώ! 😀)

Εσύ ξέρεις τι θέλεις περισσότερο αυτό το διάστημα.

Ο εγκέφαλός μας στη συνέχεια θα ξεκινήσει να δημιουργεί ένα νέο μονοπάτι.

Με την καθημερινή επανάληψη, αυτό το μονοπάτι θα γίνει ένας χωματόδρομος και σιγά σιγά θα γίνει δρόμος με άσφαλτο.

Αν συνεχίσεις αρκετά, θα γίνει μια επαρχιακή οδός και αργότερα μια εθνική οδός, ένας αυτοκινητόδρομος!

(Είναι μια διαδικασία που οι αθλητές κάνουν συνέχεια)

Θέλουμε να βοηθήσουμε τον εαυτό μας σε αυτή τη δύσκολη προσπάθεια.

Στα πρώτα βήματα, θέλουμε να δίνουμε στον εαυτό μας μια ανταμοιβή.

Να συνδέσουμε την ευχαρίστηση με αυτές τις νέες συμπεριφορές, ώστε να ‘κολλήσουν’.

Η ανταμοιβή είναι η ‘κόλλα’.

Κάθε μικρό βηματάκι εμπρός, είναι μια ‘διάνοιξη του δρόμου’.

Θέλουμε να κάνουμε κάτι που θα μας κάνει να νιώσουμε ωραία για το βήμα που κάναμε. Μια μικρή ανταμοιβή.

(πρόσεξε τις ανταμοιβές σου! Σου προτείνω να τις σκεφτείς πριν ξεκινήσεις, διαφορετικά μπορεί να επιλέξεις junk food, junk media κλπ. καταλαβαίνεις το νόημα.. Πρόταση: Κάνε το διάβασμα ανταμοιβή, θα με ευγνωμονείς αργότερα! Δε μιλάω για μυθιστορήματα και ιστοριούλες αγάπης. Επίλεξε non fiction)

Είναι πολύ σημαντικό να δημιουργήσουμε μια σειρά ‘βραχυπρόθεσμων μικρο-στόχων’, και καθώς φτάνουμε σε κάθε έναν από αυτούς, να ανταμοίβουμε αμέσως τον εαυτό μας.

Θέλουμε να συνδέσουμε όλες τις αισθήσεις της ευχαρίστησης με το μοτίβο που θέλουμε να καθιερώσουμε και να μονιμοποιήσουμε.

Δεν είναι μια νοητική σύνδεση αυτή, είναι καθαρά συναισθηματική, νευρολογική.

Θέλουμε να δώσουμε στον εγκέφαλό μας νέες σχέσεις (συνάψεις) σε πολύ βασικό, σε ενστικτώδες επίπεδο.

Θέλουμε το νευρικό μας σύστημα να συνδέσει με μεγάλη ευχαρίστηση αυτή τη νέα αλλαγή.

Δεν ξέρω αν έχει περάσει από το μυαλό σου όσο διάβαζες τα παραπάνω, ότι έτσι όπως τα περιγράφουμε, δεν απέχουμε και πολύ από τον τρόπο που εκπαιδεύουμε τα σκυλάκια μας.

Έτσι είναι. Σε αυτό το πρωτόγονο και ενστικτώδες επίπεδο, έτσι είμαστε κι εμείς, είτε μας αρέσει είτε όχι.

Αυτό που μας διαφοροποιεί από τα ζώα και μας κάνει κυρίαρχους είναι το πνεύμα μας.

Αυτό εξηγεί γιατί πολλοί από εμάς κατά τη διάρκεια της ζωής μας, λειτουργούμε σαν ζώα.

Δεν έχουμε την πνευματικότητα να λειτουργήσουμε σαν ανώτεροι άνθρωποι.

Εντάξει, αυτό πάλι είναι άλλο αντικείμενο συζήτησης, οπότε θα σε αφήσω εδώ για σήμερα, με την ελπίδα ότι σου έδωσα λίγη τροφή για σκέψη μέχρι το επόμενο email 🙂

Το επόμενο email, θα είναι και το τελευταίο της μινι σειράς.

Θα περιέχει το τελευταίο βήμα, μια μικρή επανάληψη, καθώς και τα μαθήματα που πήρα από τη δημιουργία αυτής της μινι σειράς.

(μην το χάσεις, περισσότερη αξία απ’ όλα πιστεύω πως έχει να μοιράζομαι τα μαθήματα που παίρνω από αυτά που δοκιμάζω)

Υ.Γ. Το feedback σου είναι πάντα ευπρόσδεκτο, έως και απαραίτητο!

Στο blog που δημιούργησα για να ξεκινήσω το challenge των 100 ημερών, έχει πεδίο για σχόλια.

Βασίστηκα στο feedback που είχα λάβει πριν από λίγους μήνες.

Δεν είναι το ιδανικό, είναι όμως μια αρχή, όπως και η όλη προσπάθεια. Θα δούμε που θα μας παει!

Αν είσαι… τολμηρός/ή μπορείς να ξεκινήσεις μια δημόσια συζήτηση εκεί, αφήνοντας ένα σχόλιο σε κάποιο άρθρο!

Ξέρω ότι ο χρόνος σου είναι πολύτιμος και γι’ αυτό και σε ευχαριστώ για άλλη μια φορά για την εμπιστοσύνη που μου δείχνεις και διαβάζεις τα μηνύματά μου.

Γνωρίζω ότι απαιτούν χρόνο για να διαβαστούν.

Εκτιμώ λοιπόν και το χρόνο σου κι εσένα!

Πληροφορίες λαμβάνουμε κάθε κλάσμα του δευτερολέπτου, το που επικεντρώνουμε την προσοχή μας, είναι αυτό που τελικά μετράει.

Ξέρω, το έχω ξαναπεί ε; ☺️

Καλό Σαββατοκύριακο!

Μοιράσου το

Έχω και newsletter πάμε μια βόλτα;

Εβδομαδιαία τροφή για σκέψη μέσα από το μυστήριο μυαλό ενός οικονομολόγου συμπεριφοράς...

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Μπορείς να ειδοποιηθείς για απαντήσεις στο δικό σου σχόλιο, μέσω e-mail (απλά επίλεξέ το από το παραπάνω κουτάκι).

Μπορείς επίσης να εγγραφείς εδώ στις ειδοποιήσεις χωρίς να σχολιάσεις.

Κι' άλλη τροφή για σκέψη...

Από το Newsletter: Seeds of Freedom

Θλίψη… 😔

Κάτι υπάρχει όμως που φράζει τη ροή. Τη ροή της καθαρής σκέψης. Της αρμονίας. Της αίσθησης της “ανακούφισης’. Τί έγινε ρε παιδιά;

Έχει το χαρτί συναίσθημα; 😮

Όταν κάνεις αυτό που δεν θέλεις να κάνεις και που ξέρεις ότι θα ήταν καλό να το κάνεις, τότε κερδίζεις σε πολλά επίπεδα.

Ο Vialli και… οι άλλοι ⚽

Εκεί κάπου μετά το δεύτερο μισό της δεκαετίας του ’90, πήγα να σπουδάσω στην Αγγλία. Πήρα την.. πολυπήθητη αναβολή από το στρατό…

Η ρωγμή του τρόμου 〰

Καθώς ξαπλώνω στον καναπέ, τη ματιά μου κλέβει μια μορφή στο ταβάνι. Μια σκούρη άμορφη ‘γραμμή’ κατά μήκος…

Η Μεγάλη Ανατροπή ↩

Η δεύτερη εβδομάδα του Σεπτέμβρη εδώ και πολλά χρόνια, είναι μια από αυτές που με κάνουν να ‘υποφέρω’…

Γιατί έγινα… αριστερός 👈

Χωρίς αυτεπίγνωση (αυτογνωσία) νιώθω ότι είμαι απλά ένα πιόνι που επιπλέει στο χωροχρόνο και κάνει ότι έχει προγραμματστεί να κάνει.

Από το 100 Day Challenge:

#100daychallenge

Οι εποχές

Όλα μα όλα έχουν εποχικότητα αν επιλέξεις να το δεις με αυτή την οπτική. Τι θα κερδίσεις;

Τι να κάνω για να ζήσω;
#100daychallenge

Τι να κάνω για να ζήσω;

Στην προσπάθειά μου να κάνω επάγγελμα αυτό που αγαπώ, κατέληξα να αγαπήσω αυτό που έφτασα να κάνω.

Το διαμάντι
#100daychallenge

Το διαμάντι…

Λες τελικά να στέκεσαι στη μέση των δικών σου στρεμμάτων διαμαντιών;

Παραγωγός;;
#100daychallenge

Παραγωγός;

Όταν καταναλώνουμε επενδυτικά… ή μήπως όταν επενδύουμε καταναλωτικά;

Αγώνας επιβίωσης..
#100daychallenge

Αγώνας επιβίωσης…

Κατά ειρωνικό τρόπο, η πάλη είναι μέρος της παγίδας. Η μανιώδης προσπάθεια…

Η ευθύνη...
#100daychallenge

Η ευθύνη

Η δύναμη του λόγου μας και η ευθύνη που απορρέει από αυτήν…

Ο κιμάς.
#100daychallenge

Ο κιμάς

Αν βάλεις ‘μοσχαρίσιο κρέας’ στη μηχανή, δεν υπάρχει περίπτωση να βγάλεις ‘χοιρινό’.

Το Seeds of Freedom είναι ένα εβδομαδιαίο newsletter. 

Όμως

Μην αφήσεις τη λέξη newsletter να σε παρασύρει..

Μη φανταστείς κάτι παρόμοιο, ίσως κάτι που έχεις συναντήσει στο παρελθόν.

Δεν υπάρχει :)

Είναι ένα γράμμα που γράφω κάθε εβδομάδα και απευθύνεται σε σένα που βρίσκεις ενδιαφέρον να μπαίνεις για λίγο στο μυαλό μου.

Να κρυφοκοιτάς λίγο, να βλέπεις τον τρόπο που σκέφτομαι, τι αισθάνομαι, τι μαθαίνω, τι παθαίνω, να ανακαλύπτεις νέες ιδέες και οπτικές.

Γιατί το κάνω αυτό;

Χμ, πριν πάω εκεί θέλω να σε πάω κάπου αλλού. 

Στην πρώτη μέρα που ξεκίνησε όλο αυτό…

Ήταν στα μέσα του Νοέμβρη του 2020 και είχε ξεκινήσει το δεύτερο lockdown λόγω covid.

Είχα φρικάρει

Δεν το περίμενα.

Πίστευα πως το είχαμε αφήσει πίσω όλο αυτό με τα lockdown και τα συναφή.

Η πίεση που ένιωθα ήταν ασφυκτική…

Κάτι μέσα μου έψαχνε τρόπο να βγει, κάτι να ξεθυμάνει…

Χωρίς να καταλάβω πώς, ένα πρωινό εκεί στο πρώτο δεκαήμερο του Νοέμβρη (2020), 

έγραψα ένα μακροσκελές κείμενο στο facebook και το μοιράστηκα με 300 περίπου φίλους και γνωστούς.

Ήταν μια εξήγηση γιατί είχα περίπου 2 χρόνια να… πατήσω το πόδι μου εκεί (στο facebook ντε) και ήταν επίσης το τι είχα στο μυαλό μου για το μέλλον.

Στο τέλος είχε και ένα κάλεσμα για όποιον ενδιαφέρεται να ακούσει τις ιδέες μου μέσω email.

Έτσι ξεκίνησα να γράφω και να στέλνω ένα email κάθε εβδομάδα σε αυτούς που με εμπιστεύτηκαν και που ήταν αρκετά περίεργοι να με ακούσουν.

Με την επίγνωση που έχω σήμερα, νιώθω πως αυτό που είχα τότε την ανάγκη να κάνω, ήταν στην ουσία να επικοινωνήσω.

Να μοιραστώ κάποιες ενδιαφέρουσες πληροφορίες, να επικοινωνήσω κάποιες ιδέες και ξεκινήσω μια προσπάθεια που δεν ήξερα ακριβώς που θα καταλήξει. 

Με κύριο σκοπό όπως είχα στο μυαλό μου, να βοηθήσω με τον τρόπο μου όποιον είχε ανάγκη για βοήθεια εκείνο το δύσκολο διάστημα, δίνοντας ελπίδα…

…να εμπνεύσω όποιον ήταν ανοιχτός να λάβει από αυτά που μοιραζόμουν…

και να ξεκινήσω να γράφω για να γίνομαι μέρα με τη μέρα καλύτερος στο γράψιμο.

Σε έναν συγκεκριμένο τρόπο γραψίματος που είχα στο μυαλό μου και με ένα πλάνο που είχα σκοπό να μοιραστώ με όλους ανοιχτά.

Αυτή η εβδομαδιαία επαφή, αυτό το απλό γράμμα που έστελνα σε φίλους και γνωστούς, 

άλλοτε με ύφος περισσότερο ‘διδακτικό’ και άλλοτε ‘φιλικό’…

άρχισε να παίρνει μια ιδιαίτερη μορφή και να δημιουργείται κάτι που δε μπορούσα να φανταστώ όταν το ξεκίνησα.

Άρχισα να μοιράζομαι τα πάνω μου και τα κάτω μου, τους στόχους μου, τα όνειρά μου, τον τρόπο που είχα σκοπό να τα κάνω πράξη, τις αποτυχίες, τις επιτυχίες, τις αναποδιές, τα συναισθηματικά κύματα, τα εμπόδια, τις αποφάσεις, τις κρίσεις, τις λύσεις, …

Όλα αυτά που ένιωθα και αισθανόμουν ότι αυτό από μόνο του έχει κάτι να προσφέρει

Μια νέα οπτική, μια άλλη προσέγγιση, μια νέα πεποίθηση, μια διαφορετική άποψη…

Να δώσει σε σένα που διαβάζεις κάτι διαφορετικό από τα συνηθισμένα…

Μια γεύση γνωστή αλλά και άγνωστη την ίδια στιγμή…

Ξεκίνησα λοιπόν κάτι νέο, από την αρχή, από το μηδέν, με μια απλή ιδέα και μια παρόρμηση να με κατευθύνει στο πρώτο βήμα…

Αυτό λοιπόν το προσωπικό γράμμα που στέλνω κάθε εβδομάδα, έχει βασικό σκοπό να προσφέρει κάτι χρήσιμο και αξιόλογο σε αυτόν που θα με εμπιστευτεί με το χρόνο και την προσοχή του…

Γιατί αυτά τα δύο, ίσως να είναι και τα πιο πολύτιμα ‘νομίσματα’.

Ναι, ακόμα και από τα ‘ευρώ’ ;)

Και… γιατί όχι με τον τρόπο αυτό να γίνω το ζωντανό παράδειγμα για όποιον θέλει να δοκιμάσει κάτι καινούργιο.

Μήπως έχεις κάτι στο πίσω μέρος του μυαλού σου και κάτι σε κρατάει από το να το ξεκινήσεις; 

Ή μήπως να το συνεχίσεις;

 Ή να το παρατήσεις αν χρειάζεται;

Μήπως θέλεις να ξεφύγεις από μια ζωή που δε σε εκφράζει;

Μήπως θέλεις να δημιουργήσεις μια καθημερινότητα που σε εκφράζει;

Αυτό είναι σήμερα το Seeds of Freedom. 

Μαθαίνω ανοιχτά, σκέφτομαι δυνατά, μοιράζομαι τις εμπειρίες μου, με σκοπό να γίνω καλύτερος εγώ και να γίνεις καλύτερος/η κι εσύ.

Και έτσι να κάνουμε τον κόσμο λίγο καλύτερο :)

Αυτοί είναι οι σπόροι για τη δική μου ελευθερία (seeds of freedom) και αν θελήσεις μπορούν να γίνουν οι σπόροι για τη δική σου ελευθερία.

Και γιατί ελευθερία; Γιατί σπόροι ελευθερίας;

Γιατί αυτό αγαπημένε/η είναι το δικό μου προσωπικό “θέμα” στο ταξίδι της ζωής μου.

Την ελευθερία μου επιζητώ ως κυρίαρχο συναίσθημα. 

Την ψυχική, νοητική, συναισθηματική, οικονομική… ελευθερία.

Όπως εγώ την έχω στο δικό μου μυαλό και όπως μπορείς να την πάρεις κι εσύ και να τη φτιάξεις όπως επιθυμείς στο δικό σου το μυαλό.

Πάρε την πρώτη ύλη που σου δίνω, πάρε τα υλικά και δημιούργησε τη δική σου συνταγή για την ελευθερία σου.

Και ξέρεις κάτι;

Αν μάθεις τον τρόπο -που αυτός είναι και ο αντικειμενικός σκοπός- τότε μπορείς να χρησιμοποιήσεις τον ίδιο τρόπο και για ότι άλλο θέλεις να αλλάξεις στη ζωή σου…

Είναι μια διαδικασία… 

Το μυστικό είναι να την αγαπήσεις. 

Αν το καταφέρεις, πίστεψέ με πως αυτό που θα νιώθεις κάθε βράδυ που πας για ύπνο και κάθε πρωί που θα ξυπνάς, θα είναι ότι καλύτερο μπορείς να φανταστείς.

Και ίσως να μην μπορείς καν να το φανταστείς ;)

Λοιπόν; 

Θα μου κάνεις παρέα σε αυτό το ταξίδι;