Ασυμφωνία χαρακτήρων

Ασυμφωνία χαρακτήρων..

Έχει τύχει ποτέ να συνομιλήσεις ή να συνεργαστείς ή να συμβιώσεις με κάποιον/α και μερικές (ή τις περισσότερες) φορές, άλλα να λέει και άλλα να κάνει;

Να σε καθησυχάζει για παράδειγμα και στη συνέχεια να μην κάνει αυτά που υποσχέθηκε;

Ή να σου λέει ότι θα κάνει κάτι και όλο κάτι να γίνεται και τελικά να μην είναι συνεπής;

Μήπως να σου τάζει “λαγούς με πετραχήλια” και τελικά να μην ανταποκρίνεται;

Και το πιο δύσκολο τώρα…

Μήπως το έχεις κάνει και εσύ;

Ή… να πάμε ακόμα πιο βαθιά…

Μήπως το κάνεις συχνά πυκνά στον εαυτό σου;

Μμ;

Δεν ξέρω για σένα, η αλήθεια είναι πως εγώ το κάνω συχνά πυκνά στον εαυτό μου αλλά και σε άλλους, έστω και αν δεν το καταλαβαίνω.

Και μπορεί να το έχω βελτιώσει σε ένα βαθμό, όμως είναι βέβαιο πως δεν κάνω όλα αυτά που δηλώνω και όλα αυτά που θέλω να κάνω…

Γιατί όμως;

Που οφείλεται άραγε αυτή η “ασυμφωνία χαρακτήρων”;

Γιατί πολλές φορές άλλα λέμε και άλλα κάνουμε;

Γιατί κάποιοι άνθρωποι είναι… επαγγελματίες σε αυτό;

Μάστορες κυριολεκτικά!

Μελετώντας την ανθρώπινη συμπεριφορά τα τελευταία 6 χρόνια διαπιστώνω ότι υπάρχουν πολλοί παράγοντες που επηρεάζουν τη συμπεριφορά μας.

Είναι αδύνατο να γνωρίζουμε κάθε συνδυασμό, όσο όμως παρατηρούμε τον εαυτό μας, τις σκέψεις μας, τα λόγια μας και τις πράξεις μας, μπορούμε να βρούμε πολλά ‘διαμαντάκια’.

Τα διαμαντάκια αυτά, μπορούμε να τα γυαλίσουμε και να δούμε την αξία που έχουν να μας προσφέρουν.

Ένα τέτοιο διαμαντάκι, είναι να παρατηρούμε τι λέμε, πότε το λέμε, τι αισθανόμαστε όταν το λέμε και τι μας οδήγησε στο να το πούμε.

Να παρατηρούμε δηλαδή τα λόγια που εκστομίζουμε, τόσο όταν συζητάμε με άλλους, όσο και όταν μονολογούμε.

Αλλά και αυτά που δεν εκστομίζουμε, αυτά που σκεφτόμαστε. 

Να παρατηρούμε κάθε σκέψη που κάνουμε και να βλέπουμε πώς αυτή η σκέψη μπορεί να επηρεάσει την ψυχολογική μας κατάσταση.

Παράδειγμα:

Οδηγείς στην εθνική οδό και ξαφνικά ο/η οδηγός του μπροστινού οχήματος, πατάει φρένο.

Ανεξήγητα… χωρίς κανένα λόγο ή κάποιο εμφανές εμπόδιο στο δρόμο.

Μια περίπτωση είναι, πως κάτι από το εξωτερικό περιβάλλον είχε ως αποτέλεσμα την απόσπαση της προσοχής του/της. 

Ένα κινητό που πιθανώς να χτύπησε, ή ακόμα χειρότερα να συνομιλεί καθώς οδηγεί, ή μια συζήτηση με κάποιο άλλο άτομο στο αυτοκίνητο, ίσως ένα παιδί ή ένας ηλικιωμένος.

Η δεύτερη περίπτωση είναι η σκέψη αυτή να προήλθε από το ‘εσωτερικό’ περιβάλλον, από το ίδιο του/της το μυαλό δηλαδή.

Μια απλή σκέψη να περάσει από το μυαλό μας, που να περιέχει φόβο, να γεννάει άγχος, να προκαλεί αρνητικά συναισθήματα, είναι αρκετή για να προκαλέσει ένα πόδι να πατήσει το φρένο.

Είναι σα να θέλεις να σταματήσεις τη ροή της σκέψης, να τη διώξεις μακριά

Τρομάζεις και αντιδράς. Αυτόματα. Ασυναίσθητα.

Είδες πόσο εύκολο είναι να ‘την πατήσεις΄ χωρίς καν να το καταλάβεις;

Είδες επίσης πώς μπορεί να εξηγηθεί και η πιο παράλογη φαινομενικά, η πιο παράξενη αντίδραση ενός ανθρώπου;

Ομοίως, το ίδιο ισχύει και για τις δικές μας σκέψεις και αντιδράσεις.

Για κάθε τι που συμβαίνει, υπάρχει κάποιος λόγος και κάποια αιτία από πίσω, άσχετα αν εμείς το αντιλαμβανόμαστε ή όχι…

Αυτό ισχύει για όλους. Και για τους άλλους αλλά και για εμάς τους ίδιους.

Η παρατήρηση λοιπόν είναι πολύ σημαντική γιατί θα βελτιώσει την επίγνωση όταν πρόκειται για συμπεριφορά άλλων και την αυτεπίγνωση όταν πρόκειται για τη δική μας.

Η ασυμφωνία λοιπόν των χαρακτήρων, το ότι δηλαδή άλλα λέμε και άλλα κάνουμε, οφείλεται σε μια αλυσίδα από λόγους και αιτίες, οι οποίες δημιουργούν εσωτερικές διαμάχες και συγκρούσεις.

Μεταξύ ποιών θα ρωτήσεις τώρα…

Μεταξύ των πεποιθήσεων, των συνηθειών, των παθών, των εθισμών, των μοτίβων συμπεριφοράς, των σκέψεων, των συναισθημάτων, των νοημάτων και πολλών ακόμα παραγόντων και χαρακτηριστικών, που δεν είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε.

Όταν λοιπόν βλέπουμε ότι κάποιος άλλα λέει και άλλα κάνει, είναι ασφαλές να συμπεράνουμε ότι αντιμετωπίζει κάποιες εσωτερικές διαμάχες, που την/τον μπλοκάρουν και δεν του/της επιτρέπουν να προχωρήσει…

Είναι ένας κόμπος στην πλέξη…

Τόσο σφιχτός που θα χρειαστεί υπομονή, χρόνος και λεπτή δουλειά για να λυθεί το μπλέξιμο…

Το μόνο σίγουρο είναι ότι αξίζει τον κόπο και το χρόνο 😉

Α και πριν φύγεις αγαπημένε/η…

Την επόμενη φορά που θα πιάσεις τον εαυτό σου να πει ‘δε μπορώ να καταλάβω γιατί…’ και αναφέρεσαι σε κάτι που κάποιος άλλος πράττει ή λέει…

Το νου σου… θυμήσου το ξαφνικό φρενάρισμα 😉

Έχεις κάτι να μοιραστείς;

Θα σε ακούσω με χαρά και προσοχή στα σχόλια παρακάτω!

Μοιράσου το

Έχω και newsletter πάμε μια βόλτα;

Εκεί τα λέμε πιο 'προσωπικά' και ανοίγουμε και διάλογο αν θέλουμε :)

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.

Μπορείς να ειδοποιηθείς για απαντήσεις στο δικό σου σχόλιο, μέσω e-mail (απλά επίλεξέ το από το παραπάνω κουτάκι).

Μπορείς επίσης να εγγραφείς εδώ στις ειδοποιήσεις χωρίς να σχολιάσεις.

Κι' άλλη τροφή για σκέψη...

Από το 100 Day Challenge:

#100daychallenge

Οι εποχές

Όλα μα όλα έχουν εποχικότητα αν επιλέξεις να το δεις με αυτή την οπτική. Τι θα κερδίσεις;

Τι να κάνω για να ζήσω;
#100daychallenge

Τι να κάνω για να ζήσω;

Στην προσπάθειά μου να κάνω επάγγελμα αυτό που αγαπώ, κατέληξα να αγαπήσω αυτό που έφτασα να κάνω.

Το διαμάντι
#100daychallenge

Το διαμάντι…

Λες τελικά να στέκεσαι στη μέση των δικών σου στρεμμάτων διαμαντιών;

Παραγωγός;;
#100daychallenge

Παραγωγός;

Όταν καταναλώνουμε επενδυτικά… ή μήπως όταν επενδύουμε καταναλωτικά;

Αγώνας επιβίωσης..
#100daychallenge

Αγώνας επιβίωσης…

Κατά ειρωνικό τρόπο, η πάλη είναι μέρος της παγίδας. Η μανιώδης προσπάθεια…

Η ευθύνη...
#100daychallenge

Η ευθύνη

Η δύναμη του λόγου μας και η ευθύνη που απορρέει από αυτήν…

Ο κιμάς.
#100daychallenge

Ο κιμάς

Αν βάλεις ‘μοσχαρίσιο κρέας’ στη μηχανή, δεν υπάρχει περίπτωση να βγάλεις ‘χοιρινό’.

Από το Newsletter: Seeds of Freedom

Θλίψη… 😔

Κάτι υπάρχει όμως που φράζει τη ροή. Τη ροή της καθαρής σκέψης. Της αρμονίας. Της αίσθησης της “ανακούφισης’. Τί έγινε ρε παιδιά;

Έχει το χαρτί συναίσθημα; 😮

Όταν κάνεις αυτό που δεν θέλεις να κάνεις και που ξέρεις ότι θα ήταν καλό να το κάνεις, τότε κερδίζεις σε πολλά επίπεδα.

Ο Vialli και… οι άλλοι ⚽

Εκεί κάπου μετά το δεύτερο μισό της δεκαετίας του ’90, πήγα να σπουδάσω στην Αγγλία. Πήρα την.. πολυπήθητη αναβολή από το στρατό…

Η ρωγμή του τρόμου 〰

Καθώς ξαπλώνω στον καναπέ, τη ματιά μου κλέβει μια μορφή στο ταβάνι. Μια σκούρη άμορφη ‘γραμμή’ κατά μήκος…

Η Μεγάλη Ανατροπή ↩

Η δεύτερη εβδομάδα του Σεπτέμβρη εδώ και πολλά χρόνια, είναι μια από αυτές που με κάνουν να ‘υποφέρω’…

Γιατί έγινα… αριστερός 👈

Χωρίς αυτεπίγνωση (αυτογνωσία) νιώθω ότι είμαι απλά ένα πιόνι που επιπλέει στο χωροχρόνο και κάνει ότι έχει προγραμματστεί να κάνει.

Το Seeds of Freedom είναι ένα εβδομαδιαίο newsletter. 

Όμως

Μην αφήσεις τη λέξη newsletter να σε παρασύρει..

Μη φανταστείς κάτι παρόμοιο, ίσως κάτι που έχεις συναντήσει στο παρελθόν.

Δεν υπάρχει :)

Είναι ένα γράμμα που γράφω κάθε εβδομάδα και απευθύνεται σε σένα που βρίσκεις ενδιαφέρον να μπαίνεις για λίγο στο μυαλό μου.

Να κρυφοκοιτάς λίγο, να βλέπεις τον τρόπο που σκέφτομαι, τι αισθάνομαι, τι μαθαίνω, τι παθαίνω, να ανακαλύπτεις νέες ιδέες και οπτικές.

Γιατί το κάνω αυτό;

Χμ, πριν πάω εκεί θέλω να σε πάω κάπου αλλού. 

Στην πρώτη μέρα που ξεκίνησε όλο αυτό…

Ήταν στα μέσα του Νοέμβρη του 2020 και είχε ξεκινήσει το δεύτερο lockdown λόγω covid.

Είχα φρικάρει

Δεν το περίμενα.

Πίστευα πως το είχαμε αφήσει πίσω όλο αυτό με τα lockdown και τα συναφή.

Η πίεση που ένιωθα ήταν ασφυκτική…

Κάτι μέσα μου έψαχνε τρόπο να βγει, κάτι να ξεθυμάνει…

Χωρίς να καταλάβω πώς, ένα πρωινό εκεί στο πρώτο δεκαήμερο του Νοέμβρη (2020), 

έγραψα ένα μακροσκελές κείμενο στο facebook και το μοιράστηκα με 300 περίπου φίλους και γνωστούς.

Ήταν μια εξήγηση γιατί είχα περίπου 2 χρόνια να… πατήσω το πόδι μου εκεί (στο facebook ντε) και ήταν επίσης το τι είχα στο μυαλό μου για το μέλλον.

Στο τέλος είχε και ένα κάλεσμα για όποιον ενδιαφέρεται να ακούσει τις ιδέες μου μέσω email.

Έτσι ξεκίνησα να γράφω και να στέλνω ένα email κάθε εβδομάδα σε αυτούς που με εμπιστεύτηκαν και που ήταν αρκετά περίεργοι να με ακούσουν.

Με την επίγνωση που έχω σήμερα, νιώθω πως αυτό που είχα τότε την ανάγκη να κάνω, ήταν στην ουσία να επικοινωνήσω.

Να μοιραστώ κάποιες ενδιαφέρουσες πληροφορίες, να επικοινωνήσω κάποιες ιδέες και ξεκινήσω μια προσπάθεια που δεν ήξερα ακριβώς που θα καταλήξει. 

Με κύριο σκοπό όπως είχα στο μυαλό μου, να βοηθήσω με τον τρόπο μου όποιον είχε ανάγκη για βοήθεια εκείνο το δύσκολο διάστημα, δίνοντας ελπίδα…

…να εμπνεύσω όποιον ήταν ανοιχτός να λάβει από αυτά που μοιραζόμουν…

και να ξεκινήσω να γράφω για να γίνομαι μέρα με τη μέρα καλύτερος στο γράψιμο.

Σε έναν συγκεκριμένο τρόπο γραψίματος που είχα στο μυαλό μου και με ένα πλάνο που είχα σκοπό να μοιραστώ με όλους ανοιχτά.

Αυτή η εβδομαδιαία επαφή, αυτό το απλό γράμμα που έστελνα σε φίλους και γνωστούς, 

άλλοτε με ύφος περισσότερο ‘διδακτικό’ και άλλοτε ‘φιλικό’…

άρχισε να παίρνει μια ιδιαίτερη μορφή και να δημιουργείται κάτι που δε μπορούσα να φανταστώ όταν το ξεκίνησα.

Άρχισα να μοιράζομαι τα πάνω μου και τα κάτω μου, τους στόχους μου, τα όνειρά μου, τον τρόπο που είχα σκοπό να τα κάνω πράξη, τις αποτυχίες, τις επιτυχίες, τις αναποδιές, τα συναισθηματικά κύματα, τα εμπόδια, τις αποφάσεις, τις κρίσεις, τις λύσεις, …

Όλα αυτά που ένιωθα και αισθανόμουν ότι αυτό από μόνο του έχει κάτι να προσφέρει

Μια νέα οπτική, μια άλλη προσέγγιση, μια νέα πεποίθηση, μια διαφορετική άποψη…

Να δώσει σε σένα που διαβάζεις κάτι διαφορετικό από τα συνηθισμένα…

Μια γεύση γνωστή αλλά και άγνωστη την ίδια στιγμή…

Ξεκίνησα λοιπόν κάτι νέο, από την αρχή, από το μηδέν, με μια απλή ιδέα και μια παρόρμηση να με κατευθύνει στο πρώτο βήμα…

Αυτό λοιπόν το προσωπικό γράμμα που στέλνω κάθε εβδομάδα, έχει βασικό σκοπό να προσφέρει κάτι χρήσιμο και αξιόλογο σε αυτόν που θα με εμπιστευτεί με το χρόνο και την προσοχή του…

Γιατί αυτά τα δύο, ίσως να είναι και τα πιο πολύτιμα ‘νομίσματα’.

Ναι, ακόμα και από τα ‘ευρώ’ ;)

Και… γιατί όχι με τον τρόπο αυτό να γίνω το ζωντανό παράδειγμα για όποιον θέλει να δοκιμάσει κάτι καινούργιο.

Μήπως έχεις κάτι στο πίσω μέρος του μυαλού σου και κάτι σε κρατάει από το να το ξεκινήσεις; 

Ή μήπως να το συνεχίσεις;

 Ή να το παρατήσεις αν χρειάζεται;

Μήπως θέλεις να ξεφύγεις από μια ζωή που δε σε εκφράζει;

Μήπως θέλεις να δημιουργήσεις μια καθημερινότητα που σε εκφράζει;

Αυτό είναι σήμερα το Seeds of Freedom. 

Μαθαίνω ανοιχτά, σκέφτομαι δυνατά, μοιράζομαι τις εμπειρίες μου, με σκοπό να γίνω καλύτερος εγώ και να γίνεις καλύτερος/η κι εσύ.

Και έτσι να κάνουμε τον κόσμο λίγο καλύτερο :)

Αυτοί είναι οι σπόροι για τη δική μου ελευθερία (seeds of freedom) και αν θελήσεις μπορούν να γίνουν οι σπόροι για τη δική σου ελευθερία.

Και γιατί ελευθερία; Γιατί σπόροι ελευθερίας;

Γιατί αυτό αγαπημένε/η είναι το δικό μου προσωπικό “θέμα” στο ταξίδι της ζωής μου.

Την ελευθερία μου επιζητώ ως κυρίαρχο συναίσθημα. 

Την ψυχική, νοητική, συναισθηματική, οικονομική… ελευθερία.

Όπως εγώ την έχω στο δικό μου μυαλό και όπως μπορείς να την πάρεις κι εσύ και να τη φτιάξεις όπως επιθυμείς στο δικό σου το μυαλό.

Πάρε την πρώτη ύλη που σου δίνω, πάρε τα υλικά και δημιούργησε τη δική σου συνταγή για την ελευθερία σου.

Και ξέρεις κάτι;

Αν μάθεις τον τρόπο -που αυτός είναι και ο αντικειμενικός σκοπός- τότε μπορείς να χρησιμοποιήσεις τον ίδιο τρόπο και για ότι άλλο θέλεις να αλλάξεις στη ζωή σου…

Είναι μια διαδικασία… 

Το μυστικό είναι να την αγαπήσεις. 

Αν το καταφέρεις, πίστεψέ με πως αυτό που θα νιώθεις κάθε βράδυ που πας για ύπνο και κάθε πρωί που θα ξυπνάς, θα είναι ότι καλύτερο μπορείς να φανταστείς.

Και ίσως να μην μπορείς καν να το φανταστείς ;)

Λοιπόν; 

Θα μου κάνεις παρέα σε αυτό το ταξίδι;


O ιστότοπός χρησιμοποιεί cookies. Συνεχίζοντας, συμφωνείτε με τη χρήση τους. Περισσότερα.