Ένα εμπόδιο λιγότερο…

Ένα εμπόδιο λιγότερο...

Έχω μια μανία με τα νούμερα. Μου αρέσει να παίζω μαζί τους.

Πάντα την είχα, από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου. Κάποιες φορές με έχει βοηθήσει, κάποιες άλλες όχι.

Η στατιστική ήταν το αγαπημένο μου μάθημα στο πανεπιστήμιο.

Δώσε μου νούμερα να αναλύσω και μπορεί να κολλήσω εύκολα για ένα τρίωρο.

Παίρνω μεγάλα νούμερα και τα ‘σπάω’ σε μικρότερα.

Ή και το αντίθετο, παίρνω μικρά νούμερα και κάνω υπολογισμούς πως να φτάσω σε ένα μεγαλύτερο νούμερο.

Είμαι στη διαδικασία εκπλήρωσης/επίτευξης ενός στόχου.

Έχω ήδη ολοκληρώσει το 1/4 ή αλλιώς το 25%. Έχω κάνει το ένα από τα τέσσερα μεγάλα βήματα και έχω άλλα τρία.

Το σκέφτομαι αρχικά ως ένα pie chart, μια πίττα δηλαδή.

Μετά το σκέφτομαι ως μια μπάρα.

Μετά ως ταχύμετρο.

Και μετά ως ιδέες που τις απεικονίζω ως λαμπάκια.

Ο στόχος είναι να γράφω ένα άρθρο τη μέρα για 100 ημέρες. Έξι μέρες την εβδομάδα.

Δεν το έχω ξανακάνει ποτέ. Δεν έχω δημοσιεύσει κανένα άρθρο στο παρελθόν.

Η ιδέα μου ήρθε μετά από μια μινι σειρά που έκανα για τους αναγνώστες του newsletter που στέλνω (το οποίο αποκαλώ Seeds of Freedom, σποράκια ελευθερίας δηλαδή).

Χθες δημοσίευσα το 25ο άρθρο σε αυτό το προσωπικό μου site.

Με τη ‘νουμερομανία’ μου, είμαι στο 25%.

Να πως το είδα στο μυαλό μου:

Αν το δεις συνολικά, έχω πολύ δρόμο ακόμα.

Αν το δεις διαφορετικά, μπορείς να πεις ότι έχω ήδη δημιουργήσει ένα momentum και συνεχίζω ακάθεκτος.

Τι εμπειρίες απέκτησα αυτές τις πρώτες μέρες από αυτό το challenge που έβαλα στον εαυτό μου;

Καταρχήν νιώθω περισσότερη σιγουριά. Νιώθω ήδη… blogger και λίγο… συγγραφέας 🙂

Από την άλλη, έχω ήδη δημιουργήσει ένα μικρό σύστημα για να ‘πιάνω’ τις ιδέες που έρχονται κατά τη διάρκεια της ημέρας.

Κάθε ιδέα είναι ένα πιθανό άρθρο! Κάτι που θα ακούσω ή θα δω ή θα βιώσω, αποτελεί την πρώτη ύλη για το ‘προϊόν’, το άρθρο δηλαδή.

Είναι έμπνευση που μπορεί να οδηγήσει σε κάτι καλό, που δεν έχω καν καταλάβει μέχρι τη στιγμή που θα την ‘αιχμαλωτίσω’ για να μη μου φύγει!

Παρατηρώ ότι είμαι περισσότερο προσεκτικός σε αυτά που λέω και σε αυτά που αισθάνομαι, βλέπω και ακούω.

Αυτό μου προσφέρει μεγαλύτερη αυτεπίγνωση, με κρατάει ‘ξύπνιο’ και σε ετοιμότητα χωρίς κανένα άγχος όμως.

Είναι κάτι πολύ ευχάριστο και ευεργετικό τώρα που το σκέφτομαι!

Καθ’ όλη τη διάρκεια της ημέρας, καταγράφω ιδέες που με τη σειρά τους αποτελούν εν δυνάμει άρθρα.

Ποτέ στο παρελθόν δεν είχα καταφέρει να καταγράφω τις ιδέες που έρχονται και φεύγουν, τόσο αποτελεσματικά.

Το ήθελα αλλά δεν είχα βρει τον τρόπο.

Αυτό είναι όπως μου αρέσει να το χαρακτηρίζω, η παράπλευρη ομορφιά που υπάρχει σε ότι κάνεις, αρκεί να έχεις τα μάτια ανοιχτά για να τη δεις.

Άλλη παράπλευρη ομορφιά, είναι το γεγονός ότι στο τέλος, μέσα σε λιγότερο από 4 μήνες, θα έχω ένα site με περισσότερες από 100 σελίδες.

Βέβαια αυτό από μόνο του δε σημαίνει κάτι, αν το περιεχόμενο δεν είναι αξιόλογο, όμως εδώ έρχεται η αρχή του Παρέτο, την οποία εμπιστεύομαι, αγαπώ και χρησιμοποιώ στη ζωή μου σε πάρα πολλούς τομείς.

Είναι ο κανόνας 80/20 αν τον έχεις ακούσει έτσι.

Με αυτό το σκεπτικό λοιπόν, από τα 100 άρθρα, 20 από αυτά (το 20%) θα είναι ιδιαίτερα αξιόλογα, ενώ το 20% από αυτά τα 20, δηλαδή 4 άρθρα από τα 100 συνολικά, θα… τα σπάσουν 🙂

Δεν γνωρίζω ποια θα είναι αυτά, ούτε μπορώ να φανταστώ ακόμα, έχω όμως εμπιστοσύνη στον Παρέτο και την αρχή του.

Το 80% θα είναι καλά και χρήσιμα αλλά ίσως όχι συναρπαστικά! (Ελπίζω δηλαδή γιατί εσύ ο αναγνώστης θα το κρίνεις αυτό, όχι εγώ ο συγγραφέας).

Εν κατακλείδι λοιπόν, αξιοποιώ αυτή τη μανία μου για τα νούμερα για να πάρω δύναμη για τη συνέχεια του στόχου που έχω βάλει και μοιράζομαι ως ένα σταθμό στο 1/4 της διαδρομής, αυτά που έχω μάθει και αυτά που έχω βιώσει.

Ο απώτερος στόχος, είναι εσύ που διαβάζεις αυτές τις γραμμές να εμπνευστείς και να κάνεις αυτό που εσύ έχεις στο μυαλό σου αλλά δεν έχεις καταφέρει να ξεκινήσεις ακόμα.

Μέρα με τη μέρα. Βήμα βήμα. Μικρά και ανεπαίσθητα βηματάκια κάθε μέρα.

Αυτός είναι ο τρόπος. Το σήμερα, Το τώρα. Όχι το 100%, ούτε καν το 50%.

Για μένα είναι ένα αρθράκι τη μέρα.

Για σένα μπορεί να είναι το ίδιο ή κάτι άλλο, τελείως διαφορετικό.

Αλήθεια τι είναι αυτό που ήθελες να ξεκινήσεις και έψαχνες μια αφορμή;

Μόλις τη βρήκες 😉

Μοιράσου το

Έχω και newsletter πάμε μια βόλτα;

Εκεί τα λέμε πιο 'προσωπικά' και ανοίγουμε και διάλογο αν θέλουμε :)

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.

Μπορείς να ειδοποιηθείς για απαντήσεις στο δικό σου σχόλιο, μέσω e-mail (απλά επίλεξέ το από το παραπάνω κουτάκι).

Μπορείς επίσης να εγγραφείς εδώ στις ειδοποιήσεις χωρίς να σχολιάσεις.

Κι' άλλη τροφή για σκέψη...

Από το 100 Day Challenge:

#100daychallenge

Οι εποχές

Όλα μα όλα έχουν εποχικότητα αν επιλέξεις να το δεις με αυτή την οπτική. Τι θα κερδίσεις;

Τι να κάνω για να ζήσω;
#100daychallenge

Τι να κάνω για να ζήσω;

Στην προσπάθειά μου να κάνω επάγγελμα αυτό που αγαπώ, κατέληξα να αγαπήσω αυτό που έφτασα να κάνω.

Το διαμάντι
#100daychallenge

Το διαμάντι…

Λες τελικά να στέκεσαι στη μέση των δικών σου στρεμμάτων διαμαντιών;

Παραγωγός;;
#100daychallenge

Παραγωγός;

Όταν καταναλώνουμε επενδυτικά… ή μήπως όταν επενδύουμε καταναλωτικά;

Αγώνας επιβίωσης..
#100daychallenge

Αγώνας επιβίωσης…

Κατά ειρωνικό τρόπο, η πάλη είναι μέρος της παγίδας. Η μανιώδης προσπάθεια…

Η ευθύνη...
#100daychallenge

Η ευθύνη

Η δύναμη του λόγου μας και η ευθύνη που απορρέει από αυτήν…

Ο κιμάς.
#100daychallenge

Ο κιμάς

Αν βάλεις ‘μοσχαρίσιο κρέας’ στη μηχανή, δεν υπάρχει περίπτωση να βγάλεις ‘χοιρινό’.

Από το Newsletter: Seeds of Freedom

Θλίψη… 😔

Κάτι υπάρχει όμως που φράζει τη ροή. Τη ροή της καθαρής σκέψης. Της αρμονίας. Της αίσθησης της “ανακούφισης’. Τί έγινε ρε παιδιά;

Έχει το χαρτί συναίσθημα; 😮

Όταν κάνεις αυτό που δεν θέλεις να κάνεις και που ξέρεις ότι θα ήταν καλό να το κάνεις, τότε κερδίζεις σε πολλά επίπεδα.

Ο Vialli και… οι άλλοι ⚽

Εκεί κάπου μετά το δεύτερο μισό της δεκαετίας του ’90, πήγα να σπουδάσω στην Αγγλία. Πήρα την.. πολυπήθητη αναβολή από το στρατό…

Η ρωγμή του τρόμου 〰

Καθώς ξαπλώνω στον καναπέ, τη ματιά μου κλέβει μια μορφή στο ταβάνι. Μια σκούρη άμορφη ‘γραμμή’ κατά μήκος…

Η Μεγάλη Ανατροπή ↩

Η δεύτερη εβδομάδα του Σεπτέμβρη εδώ και πολλά χρόνια, είναι μια από αυτές που με κάνουν να ‘υποφέρω’…

Γιατί έγινα… αριστερός 👈

Χωρίς αυτεπίγνωση (αυτογνωσία) νιώθω ότι είμαι απλά ένα πιόνι που επιπλέει στο χωροχρόνο και κάνει ότι έχει προγραμματστεί να κάνει.

Το Seeds of Freedom είναι ένα εβδομαδιαίο newsletter. 

Όμως

Μην αφήσεις τη λέξη newsletter να σε παρασύρει..

Μη φανταστείς κάτι παρόμοιο, ίσως κάτι που έχεις συναντήσει στο παρελθόν.

Δεν υπάρχει :)

Είναι ένα γράμμα που γράφω κάθε εβδομάδα και απευθύνεται σε σένα που βρίσκεις ενδιαφέρον να μπαίνεις για λίγο στο μυαλό μου.

Να κρυφοκοιτάς λίγο, να βλέπεις τον τρόπο που σκέφτομαι, τι αισθάνομαι, τι μαθαίνω, τι παθαίνω, να ανακαλύπτεις νέες ιδέες και οπτικές.

Γιατί το κάνω αυτό;

Χμ, πριν πάω εκεί θέλω να σε πάω κάπου αλλού. 

Στην πρώτη μέρα που ξεκίνησε όλο αυτό…

Ήταν στα μέσα του Νοέμβρη του 2020 και είχε ξεκινήσει το δεύτερο lockdown λόγω covid.

Είχα φρικάρει

Δεν το περίμενα.

Πίστευα πως το είχαμε αφήσει πίσω όλο αυτό με τα lockdown και τα συναφή.

Η πίεση που ένιωθα ήταν ασφυκτική…

Κάτι μέσα μου έψαχνε τρόπο να βγει, κάτι να ξεθυμάνει…

Χωρίς να καταλάβω πώς, ένα πρωινό εκεί στο πρώτο δεκαήμερο του Νοέμβρη (2020), 

έγραψα ένα μακροσκελές κείμενο στο facebook και το μοιράστηκα με 300 περίπου φίλους και γνωστούς.

Ήταν μια εξήγηση γιατί είχα περίπου 2 χρόνια να… πατήσω το πόδι μου εκεί (στο facebook ντε) και ήταν επίσης το τι είχα στο μυαλό μου για το μέλλον.

Στο τέλος είχε και ένα κάλεσμα για όποιον ενδιαφέρεται να ακούσει τις ιδέες μου μέσω email.

Έτσι ξεκίνησα να γράφω και να στέλνω ένα email κάθε εβδομάδα σε αυτούς που με εμπιστεύτηκαν και που ήταν αρκετά περίεργοι να με ακούσουν.

Με την επίγνωση που έχω σήμερα, νιώθω πως αυτό που είχα τότε την ανάγκη να κάνω, ήταν στην ουσία να επικοινωνήσω.

Να μοιραστώ κάποιες ενδιαφέρουσες πληροφορίες, να επικοινωνήσω κάποιες ιδέες και ξεκινήσω μια προσπάθεια που δεν ήξερα ακριβώς που θα καταλήξει. 

Με κύριο σκοπό όπως είχα στο μυαλό μου, να βοηθήσω με τον τρόπο μου όποιον είχε ανάγκη για βοήθεια εκείνο το δύσκολο διάστημα, δίνοντας ελπίδα…

…να εμπνεύσω όποιον ήταν ανοιχτός να λάβει από αυτά που μοιραζόμουν…

και να ξεκινήσω να γράφω για να γίνομαι μέρα με τη μέρα καλύτερος στο γράψιμο.

Σε έναν συγκεκριμένο τρόπο γραψίματος που είχα στο μυαλό μου και με ένα πλάνο που είχα σκοπό να μοιραστώ με όλους ανοιχτά.

Αυτή η εβδομαδιαία επαφή, αυτό το απλό γράμμα που έστελνα σε φίλους και γνωστούς, 

άλλοτε με ύφος περισσότερο ‘διδακτικό’ και άλλοτε ‘φιλικό’…

άρχισε να παίρνει μια ιδιαίτερη μορφή και να δημιουργείται κάτι που δε μπορούσα να φανταστώ όταν το ξεκίνησα.

Άρχισα να μοιράζομαι τα πάνω μου και τα κάτω μου, τους στόχους μου, τα όνειρά μου, τον τρόπο που είχα σκοπό να τα κάνω πράξη, τις αποτυχίες, τις επιτυχίες, τις αναποδιές, τα συναισθηματικά κύματα, τα εμπόδια, τις αποφάσεις, τις κρίσεις, τις λύσεις, …

Όλα αυτά που ένιωθα και αισθανόμουν ότι αυτό από μόνο του έχει κάτι να προσφέρει

Μια νέα οπτική, μια άλλη προσέγγιση, μια νέα πεποίθηση, μια διαφορετική άποψη…

Να δώσει σε σένα που διαβάζεις κάτι διαφορετικό από τα συνηθισμένα…

Μια γεύση γνωστή αλλά και άγνωστη την ίδια στιγμή…

Ξεκίνησα λοιπόν κάτι νέο, από την αρχή, από το μηδέν, με μια απλή ιδέα και μια παρόρμηση να με κατευθύνει στο πρώτο βήμα…

Αυτό λοιπόν το προσωπικό γράμμα που στέλνω κάθε εβδομάδα, έχει βασικό σκοπό να προσφέρει κάτι χρήσιμο και αξιόλογο σε αυτόν που θα με εμπιστευτεί με το χρόνο και την προσοχή του…

Γιατί αυτά τα δύο, ίσως να είναι και τα πιο πολύτιμα ‘νομίσματα’.

Ναι, ακόμα και από τα ‘ευρώ’ ;)

Και… γιατί όχι με τον τρόπο αυτό να γίνω το ζωντανό παράδειγμα για όποιον θέλει να δοκιμάσει κάτι καινούργιο.

Μήπως έχεις κάτι στο πίσω μέρος του μυαλού σου και κάτι σε κρατάει από το να το ξεκινήσεις; 

Ή μήπως να το συνεχίσεις;

 Ή να το παρατήσεις αν χρειάζεται;

Μήπως θέλεις να ξεφύγεις από μια ζωή που δε σε εκφράζει;

Μήπως θέλεις να δημιουργήσεις μια καθημερινότητα που σε εκφράζει;

Αυτό είναι σήμερα το Seeds of Freedom. 

Μαθαίνω ανοιχτά, σκέφτομαι δυνατά, μοιράζομαι τις εμπειρίες μου, με σκοπό να γίνω καλύτερος εγώ και να γίνεις καλύτερος/η κι εσύ.

Και έτσι να κάνουμε τον κόσμο λίγο καλύτερο :)

Αυτοί είναι οι σπόροι για τη δική μου ελευθερία (seeds of freedom) και αν θελήσεις μπορούν να γίνουν οι σπόροι για τη δική σου ελευθερία.

Και γιατί ελευθερία; Γιατί σπόροι ελευθερίας;

Γιατί αυτό αγαπημένε/η είναι το δικό μου προσωπικό “θέμα” στο ταξίδι της ζωής μου.

Την ελευθερία μου επιζητώ ως κυρίαρχο συναίσθημα. 

Την ψυχική, νοητική, συναισθηματική, οικονομική… ελευθερία.

Όπως εγώ την έχω στο δικό μου μυαλό και όπως μπορείς να την πάρεις κι εσύ και να τη φτιάξεις όπως επιθυμείς στο δικό σου το μυαλό.

Πάρε την πρώτη ύλη που σου δίνω, πάρε τα υλικά και δημιούργησε τη δική σου συνταγή για την ελευθερία σου.

Και ξέρεις κάτι;

Αν μάθεις τον τρόπο -που αυτός είναι και ο αντικειμενικός σκοπός- τότε μπορείς να χρησιμοποιήσεις τον ίδιο τρόπο και για ότι άλλο θέλεις να αλλάξεις στη ζωή σου…

Είναι μια διαδικασία… 

Το μυστικό είναι να την αγαπήσεις. 

Αν το καταφέρεις, πίστεψέ με πως αυτό που θα νιώθεις κάθε βράδυ που πας για ύπνο και κάθε πρωί που θα ξυπνάς, θα είναι ότι καλύτερο μπορείς να φανταστείς.

Και ίσως να μην μπορείς καν να το φανταστείς ;)

Λοιπόν; 

Θα μου κάνεις παρέα σε αυτό το ταξίδι;


O ιστότοπός χρησιμοποιεί cookies. Συνεχίζοντας, συμφωνείτε με τη χρήση τους. Περισσότερα.