Ροή…

Ξεκινάω να γράφω και βλέπω την ώρα.

Είναι 8 το πρωί και συνήθως τέτοια ώρα το email μου προσγειώνεται στο inbox σου 😊

Δεν ξέρω πότε τελικά θα φτάσει στα εισερχόμενά σου αυτό το μήνυμα, μπορεί σε λίγες ώρες, μπορεί και αύριο Κυριακή.

Βλέπεις, ενώ έχω ένα καταιγισμό από ιδέες να μοιραστώ, δυσκολεύομαι να τις βάλω σε τάξη στο μυαλό μου.

Τι παράξενο ε;

Δεν έχει ξαναγίνει 😊

Πόσο δύσκολο είναι μερικές φορές να βάλουμε σε τάξη τις σκέψεις μας…

Να βάλουμε όρια, να χαρτογραφήσουμε την περιοχή που θέλουμε να κινηθούμε και τελικά να το κάνουμε πράξη.

Απαιτητική διεργασία, θα συμφωνούσες;

Η εβδομάδα που πέρασε ήταν ίσως η πιο εποικοδομητική για μένα από την αρχή του έτους.

Σχεδόν ενός εξαμήνου πλάκα πλάκα αν το καλοσκεφτείς.

Εύχομαι να ήταν εξίσου καλή και η δική σου!

Τι ήταν αυτό που την έκανε τόσο παραγωγική ώστε να μου αφήσει αυτή τη γλυκιά αίσθηση;

Δεν ξέρω ακριβώς, αλλά ας αφήσω τη ροή να μιλήσει μόνη της 😊

Αρχικά νομίζω πως έφτασα σε ένα peak state, δημιουργώντας το momentum που είχα φυτέψει στο μυαλό μου πριν το Πάσχα.

Από τότε ξεκίνησα την προετοιμασία για την ‘καλοκαιρινή’ έκδοση της πρωινής ρουτίνας.

Έχω πλέον βεβαιωθεί ότι οι αλλαγές σε κάθε εποχή του χρόνου -τουλάχιστον για μένα- απαιτούν την ανάλογη προσαρμογή.

Έτσι, από τις 26 Απριλίου μέχρι σήμερα, ξυπνάω στις 5:00 πμ (ξεκίνησα από τις 5:45 πμ και πήγαινα περίπου 10 λεπτά κάθε εβδομάδα νωρίτερα για να προσαρμοστώ).

Πίνω το εσπρεσάκι μου και γράφω τις πρωινές μου σελίδες για να ‘αδειάσω τα σκουπίδια από το μυαλό μου’.

Στη συνέχεια κάνω push ups στο σπίτι με ένα στόχο που έχω για το τέλος του καλοκαιριού.

Δεν κάνω κάμψεις για να ‘φτιάξω κορμί’, τις κάνω πρωτίστως για να δείξω στο σώμα ποιος κάνει κουμάντο:

Ο νους.

Ή το μυαλό αν προτιμάς.

Τιθασεύω το αγρίμι.

Προγραμματίζω την τεχνητή νοημοσύνη.

Ρυθμίζω το όχημα.

Όπως και να το δεις, το ίδιο αποτέλεσμα προσπαθώ να επιτύχω.

Να έχω τον έλεγχο των σκέψεων, των συναισθημάτων και των συμπεριφορών στο μέγιστο δυνατό βαθμό.

Το παράπλευρο όφελος είναι ότι διατηρούμαι σε καλή φυσική κατάσταση.

Και αυτό έχει σαν αποτέλεσμα να είμαι σε καλύτερη νοητική κατάσταση.

Και αυτό με τη σειρά του με βοηθάει να μπορώ να εστιάζω σε αυτά που θέλω να κάνω και να μην παρασύρομαι από παρορμήσεις, σκέψεις και μοτίβα συμπεριφοράς (αυτόματες αντανακλαστικές συμπεριφορές).

Πίσω στη ρουτίνα όμως, μετά τη σύντομη αυτή άσκηση με τις κάμψεις, βάζω παπούτσια και πάω για τρέξιμο.

Για τους ίδιους λόγους.

Φυσική κατάσταση -> νοητική κατάσταση -> εστίαση προσοχής -> έλεγχος εαυτού.

Αυτοέλεγχος δηλαδή.

Είδες;

Με την αντίστροφη μηχανική βγάλαμε ένα μοντέλο για αυτοέλεγχο 😊

Τώρα που τις υπολογίζω είναι λοιπόν 40 μέρες, από τις 26 Απριλίου μέχρι και σήμερα 4 Ιουνίου.

Είμαι πλέον σε πολύ καλή κατάσταση και αυτό με βοήθησε (ναι, μαζί και οι συγκυρίες αφού δεν είχα κάποιον σημαντικό περισπασμό από το περιβάλλον μου) να είμαι σε αυτή τη γλυκιά ψυχολογική ροή.

Το λεγόμενο flow state αν το έχεις ακούσει.

Είναι οι στιγμές που ο χρόνος σταματά και αυτό που κάνεις το απολαμβάνεις τόσο πολύ που δεν έχεις καμία συναίσθηση του εξωτερικού περιβάλλοντος, απλά… δημιουργείς.

Απολαμβάνεις δηλαδή αυτό που κάνεις και είσαι 100% αφοσιωμένος/η σε αυτό, ‘χωρίς να υπάρχει ο έξω κόσμος’.

Κάτι σαν τις ενδορφίνες και την ευφορία του τρεξίματος αν το έχεις νιώσει😊

Κοινώς, εκεί που καταλήγω είναι ότι όλα αυτά προκαλούν ευχάριστα συναισθήματα που με τη σειρά τους μου επιτρέπουν να κάνω τη δουλειά μου με ηρεμία, με πάθος και με τρόπο απολαυστικό.

Αυτό με τη σειρά του δημιουργεί ένα νέο κύκλο ευχάριστων συναισθημάτων, που με βοηθάει να πορεύομαι και να αντιμετωπίζω τις δυσκολίες και τις προκλήσεις που παρουσιάζονται.

Η πρωινή ρουτίνα είναι η μεγαλύτερη πόρτα για την ελευθερία μου σε όλα τα επίπεδα.

Απλά για να είμαι πιστός σε αυτήν, έχω αποδεχτεί τις θυσίες που χρειάζεται να κάνω.

Και ποιες είναι αυτές;

Να πηγαίνω για ύπνο στις 22:00 για να έχω τουλάχιστον 7 ώρες ύπνου.

Επιτρέπω στον εαυτό μου 1-2 φορές το μήνα να παρεκκλίνω από αυτό για να βρεθώ με φίλους, αλλά μέχρι εκεί.

Από την τρίτη επανάληψη και πέρα υπάρχει το καμπανάκι που ‘εκπέμπει συναγερμό’.

Οι τρεις επαναλήψεις είναι ικανές για να ξεκινήσουν ένα μοτίβο.

Και αν αυτό το μοτίβο δεν το θέλω, τότε το μόνο που έχω να κάνω, είναι να μην ενδώσω.

Και για να μην ενδώσω, έχω συσχετίσει το πρωινό ξύπνημα με ευχαρίστηση και το ξενύχτι με πόνο.

Αν έχεις διαβάσει μερικά παρελθοντικά μηνύματα ξέρεις πώς γίνεται αυτό.

Αν όχι, δεν πειράζει συνέχισε να διαβάζεις και θα το ανακαλύψεις 😊

Σημασία όμως δεν έχει τι κάνω εγώ.

Σημασία για σένα έχει τι κάνεις εσύ.

Δεν είμαστε όλοι το ίδιο.

Οι δικές μου συνήθειες, σκέψεις, εμπειρίες, πεποιθήσεις είναι απλά τροφή για σκέψη.

Εσύ είσαι μια εντελώς ξεχωριστή οντότητα, με διαφορετικές υποχρεώσεις, τα δικά σου όνειρα, τις δικές σου φιλοδοξίες, το δικό σου τρόπο σκέψης, τα δικά σου ‘κολλήματα’.

Εγώ απλά τα δικά μου μοιράζομαι με την ελπίδα ότι θα σε κάνουν να σκεφτείς λίγο παραπάνω και θα πάρεις μια ιδέα να την προσαρμόσεις στη δική σου ζωή.

Αυτό από μόνο του είναι για μένα ‘επιτυχία’.

Καλό μήνα, καλό Σαββατοκύριακο και καλό καλοκαίρι!

Μοιράσου το

Έχω και newsletter πάμε μια βόλτα;

Εβδομαδιαία τροφή για σκέψη μέσα από το μυστήριο μυαλό ενός οικονομολόγου συμπεριφοράς...

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Μπορείς να ειδοποιηθείς για απαντήσεις στο δικό σου σχόλιο, μέσω e-mail (απλά επίλεξέ το από το παραπάνω κουτάκι).

Μπορείς επίσης να εγγραφείς εδώ στις ειδοποιήσεις χωρίς να σχολιάσεις.

Κι' άλλη τροφή για σκέψη...

Από το Newsletter: Seeds of Freedom

Χμ… newsletter = θάνατος; 🤔

Υπάρχει μια λεπτή γραμμή που χωρίζει την τελειομανία από την ποιοτική δουλειά σε ότι κάνεις…

Το Βασικό Ένστικτο

Ο εγκέφαλός μας, αυτόματα, με ή χωρίς τη συνειδητή μας καθοδήγηση, συνεχώς και αδιάλειπτα επεξεργάζεται…

Το επόμενο βήμα…

Καθώς πλησιάζουν δύο σημαντικές ημερομηνίες, σκέφτομαι το μέλλον του newsletter.

Η μηχανική της αμαρτίας…

Μια δύναμη θαρρείς και έρχεται, αναλαμβάνει τον έλεγχο του μυαλού μου και κουνάει τα χέρια μου και τα πόδια…

Το τέλος της προσπάθειας…

Η ώρα είναι 5:22 πμ πρωί Σαββάτου. Πρέπει να έχει πανσέληνο σήμερα, γιατί το φεγγάρι είναι τόσο φωτεινό που δε χρειάζεσαι καν φως στο σπίτι…

Αλτ! Τις ει; ✋

Αυτό είναι το τρίτο επεισόδιο της μινι σειράς Επαναπρογραμματισμός Νευροσυσχετισμών Βήμα-Βήμα.

Ο Νόμος του Πάρκινσον 🕖

Γιατί μερικές μέρες είναι τόσο παραγωγικές και άλλες λιγότερο; Αυτό το ερώτημα πάντα με απασχολούσε, από τότε που…

Από το 100 Day Challenge:

Η απλότητα
#100daychallenge

Η απλότητα…

Αν σκεφτείς τον πιο απλό τρόπο για να λύσεις ένα πρόβλημα, τότε είναι πολύ πιθανό και να το καταφέρεις…

Η τεχνητή μας νοημοσύνη...
#100daychallenge

Η τεχνητή μας νοημοσύνη

Αν αξιοποιήσεις την έμφυτη τεχνητή σου νοημοσύνη, έχεις το ένα κλειδί για την ελευθερία…

Η τουλούμπα..
#100daychallenge

Η τουλούμπα

Η ανταμοιβή του δροσερού και γάργαρου νερού, απευθείας από το έδαφος…

Επιλογή..
#100daychallenge

Επιλογή

Ώρες ώρες τσιμπιέμαι να δω αν είναι όντως πραγματικότητα αυτή η σκέψη, ή αν ονειρεύομαι…

Σημάδι & Επιβεβαίωση
#100daychallenge

Επιβεβαίωση

Ένα σημάδι και μια επιβεβαίωση. Ένας τρόπος να τσεκάρεις ότι είσαι στο σωστό δρόμο…

Η μόδα
#100daychallenge

Η μόδα…

Κάποιες φορές, δεν αγοράζεις ένα προϊόν, γίνεσαι το προϊόν.. δεν το χρησιμοποιείς, σε χρησιμοποιεί.

Εκκαθάριση...
#100daychallenge

Εκκαθάριση

Ότι καθαρίζει στο εξωτερικό περιβάλλον, καθαρίζει και στο εσωτερικό…

Το Seeds of Freedom είναι ένα εβδομαδιαίο newsletter. 

Όμως

Μην αφήσεις τη λέξη newsletter να σε παρασύρει..

Μη φανταστείς κάτι παρόμοιο, ίσως κάτι που έχεις συναντήσει στο παρελθόν.

Δεν υπάρχει :)

Είναι ένα γράμμα που γράφω κάθε εβδομάδα και απευθύνεται σε σένα που βρίσκεις ενδιαφέρον να μπαίνεις για λίγο στο μυαλό μου.

Να κρυφοκοιτάς λίγο, να βλέπεις τον τρόπο που σκέφτομαι, τι αισθάνομαι, τι μαθαίνω, τι παθαίνω, να ανακαλύπτεις νέες ιδέες και οπτικές.

Γιατί το κάνω αυτό;

Χμ, πριν πάω εκεί θέλω να σε πάω κάπου αλλού. 

Στην πρώτη μέρα που ξεκίνησε όλο αυτό…

Ήταν στα μέσα του Νοέμβρη του 2020 και είχε ξεκινήσει το δεύτερο lockdown λόγω covid.

Είχα φρικάρει

Δεν το περίμενα.

Πίστευα πως το είχαμε αφήσει πίσω όλο αυτό με τα lockdown και τα συναφή.

Η πίεση που ένιωθα ήταν ασφυκτική…

Κάτι μέσα μου έψαχνε τρόπο να βγει, κάτι να ξεθυμάνει…

Χωρίς να καταλάβω πώς, ένα πρωινό εκεί στο πρώτο δεκαήμερο του Νοέμβρη (2020), 

έγραψα ένα μακροσκελές κείμενο στο facebook και το μοιράστηκα με 300 περίπου φίλους και γνωστούς.

Ήταν μια εξήγηση γιατί είχα περίπου 2 χρόνια να… πατήσω το πόδι μου εκεί (στο facebook ντε) και ήταν επίσης το τι είχα στο μυαλό μου για το μέλλον.

Στο τέλος είχε και ένα κάλεσμα για όποιον ενδιαφέρεται να ακούσει τις ιδέες μου μέσω email.

Έτσι ξεκίνησα να γράφω και να στέλνω ένα email κάθε εβδομάδα σε αυτούς που με εμπιστεύτηκαν και που ήταν αρκετά περίεργοι να με ακούσουν.

Με την επίγνωση που έχω σήμερα, νιώθω πως αυτό που είχα τότε την ανάγκη να κάνω, ήταν στην ουσία να επικοινωνήσω.

Να μοιραστώ κάποιες ενδιαφέρουσες πληροφορίες, να επικοινωνήσω κάποιες ιδέες και ξεκινήσω μια προσπάθεια που δεν ήξερα ακριβώς που θα καταλήξει. 

Με κύριο σκοπό όπως είχα στο μυαλό μου, να βοηθήσω με τον τρόπο μου όποιον είχε ανάγκη για βοήθεια εκείνο το δύσκολο διάστημα, δίνοντας ελπίδα…

…να εμπνεύσω όποιον ήταν ανοιχτός να λάβει από αυτά που μοιραζόμουν…

και να ξεκινήσω να γράφω για να γίνομαι μέρα με τη μέρα καλύτερος στο γράψιμο.

Σε έναν συγκεκριμένο τρόπο γραψίματος που είχα στο μυαλό μου και με ένα πλάνο που είχα σκοπό να μοιραστώ με όλους ανοιχτά.

Αυτή η εβδομαδιαία επαφή, αυτό το απλό γράμμα που έστελνα σε φίλους και γνωστούς, 

άλλοτε με ύφος περισσότερο ‘διδακτικό’ και άλλοτε ‘φιλικό’…

άρχισε να παίρνει μια ιδιαίτερη μορφή και να δημιουργείται κάτι που δε μπορούσα να φανταστώ όταν το ξεκίνησα.

Άρχισα να μοιράζομαι τα πάνω μου και τα κάτω μου, τους στόχους μου, τα όνειρά μου, τον τρόπο που είχα σκοπό να τα κάνω πράξη, τις αποτυχίες, τις επιτυχίες, τις αναποδιές, τα συναισθηματικά κύματα, τα εμπόδια, τις αποφάσεις, τις κρίσεις, τις λύσεις, …

Όλα αυτά που ένιωθα και αισθανόμουν ότι αυτό από μόνο του έχει κάτι να προσφέρει

Μια νέα οπτική, μια άλλη προσέγγιση, μια νέα πεποίθηση, μια διαφορετική άποψη…

Να δώσει σε σένα που διαβάζεις κάτι διαφορετικό από τα συνηθισμένα…

Μια γεύση γνωστή αλλά και άγνωστη την ίδια στιγμή…

Ξεκίνησα λοιπόν κάτι νέο, από την αρχή, από το μηδέν, με μια απλή ιδέα και μια παρόρμηση να με κατευθύνει στο πρώτο βήμα…

Αυτό λοιπόν το προσωπικό γράμμα που στέλνω κάθε εβδομάδα, έχει βασικό σκοπό να προσφέρει κάτι χρήσιμο και αξιόλογο σε αυτόν που θα με εμπιστευτεί με το χρόνο και την προσοχή του…

Γιατί αυτά τα δύο, ίσως να είναι και τα πιο πολύτιμα ‘νομίσματα’.

Ναι, ακόμα και από τα ‘ευρώ’ ;)

Και… γιατί όχι με τον τρόπο αυτό να γίνω το ζωντανό παράδειγμα για όποιον θέλει να δοκιμάσει κάτι καινούργιο.

Μήπως έχεις κάτι στο πίσω μέρος του μυαλού σου και κάτι σε κρατάει από το να το ξεκινήσεις; 

Ή μήπως να το συνεχίσεις;

 Ή να το παρατήσεις αν χρειάζεται;

Μήπως θέλεις να ξεφύγεις από μια ζωή που δε σε εκφράζει;

Μήπως θέλεις να δημιουργήσεις μια καθημερινότητα που σε εκφράζει;

Αυτό είναι σήμερα το Seeds of Freedom. 

Μαθαίνω ανοιχτά, σκέφτομαι δυνατά, μοιράζομαι τις εμπειρίες μου, με σκοπό να γίνω καλύτερος εγώ και να γίνεις καλύτερος/η κι εσύ.

Και έτσι να κάνουμε τον κόσμο λίγο καλύτερο :)

Αυτοί είναι οι σπόροι για τη δική μου ελευθερία (seeds of freedom) και αν θελήσεις μπορούν να γίνουν οι σπόροι για τη δική σου ελευθερία.

Και γιατί ελευθερία; Γιατί σπόροι ελευθερίας;

Γιατί αυτό αγαπημένε/η είναι το δικό μου προσωπικό “θέμα” στο ταξίδι της ζωής μου.

Την ελευθερία μου επιζητώ ως κυρίαρχο συναίσθημα. 

Την ψυχική, νοητική, συναισθηματική, οικονομική… ελευθερία.

Όπως εγώ την έχω στο δικό μου μυαλό και όπως μπορείς να την πάρεις κι εσύ και να τη φτιάξεις όπως επιθυμείς στο δικό σου το μυαλό.

Πάρε την πρώτη ύλη που σου δίνω, πάρε τα υλικά και δημιούργησε τη δική σου συνταγή για την ελευθερία σου.

Και ξέρεις κάτι;

Αν μάθεις τον τρόπο -που αυτός είναι και ο αντικειμενικός σκοπός- τότε μπορείς να χρησιμοποιήσεις τον ίδιο τρόπο και για ότι άλλο θέλεις να αλλάξεις στη ζωή σου…

Είναι μια διαδικασία… 

Το μυστικό είναι να την αγαπήσεις. 

Αν το καταφέρεις, πίστεψέ με πως αυτό που θα νιώθεις κάθε βράδυ που πας για ύπνο και κάθε πρωί που θα ξυπνάς, θα είναι ότι καλύτερο μπορείς να φανταστείς.

Και ίσως να μην μπορείς καν να το φανταστείς ;)

Λοιπόν; 

Θα μου κάνεις παρέα σε αυτό το ταξίδι;