Νευρωνική πειρατεία 😟

Η βροχή έπεφτε σχεδόν… οριζόντια από τους θυελλώδεις ανέμους.

Σαν να την οδηγούσαν εκεί που ήθελαν οι άτιμοι.

Λες και είχαν ένα πλάνο στο μυαλό τους…

Κοιτάζω από το παράθυρο τα δέντρα να βρίσκονται στο έλεος του ανέμου.

Να παλεύουν να κρατήσουν τη θέση τους σταθερή.

Ξαφνικά το αυτί μου πιάνει έναν ήχο που δε μου αρέσει καθόλου.

Είναι ο ήχος του νερού που έρχεται μέσα από την πολυκατοικία.

Από το κλιμακοστάσιο.

Ανοίγω την εξώπορτα και βλέπω… βροχή μέσα στην πολυκατοικία.

Στην κυριολεξία η καταιγίδα ήταν τώρα μέσα στο κτήριο!

“Α το μ@λ@κ@ πάλι άφησε την πόρτα της ταράτσας ανοιχτή και πλημμυρίσαμε”…

ήταν η πρώτη σκέψη που ήρθε στο μυαλό μου.

Ανεβαίνω γρήγορα πάνω και κλείνω την πόρτα.

Σε τούτη τη διαδρομή ήταν σαν να είμαι έξω και να βρέχει, όχι σε εσωτερικό χώρο.

“Δε θα το αφήσω να περάσει έτσι αυτό, πρέπει να σταματήσει να το κάνει αυτός που το κάνει” σκέφτομαι.

Έχω τώρα αρχίσει να ‘φορτώνω’, καθώς το ρομποτάκι μου (το αντανακλαστικό μέρος του εγκεφάλου) λέει τα δικά του κι εγώ συμφωνώ μαζί του.

Έχουμε ξεκινήσει το ‘διάλογο της μιζέριας’.

Βλέπω τη βροχή, έχω την εικόνα της πλημμύρας από αμέλεια για μια ακόμη φορά και είμαι πλέον σε κατάσταση ‘νευρωνικής πειρατείας’.

Η αμυγδαλή μου, αυτό το ευαίσθητο μικρό εργαλείο του εγκεφάλου που είναι υπεύθυνο για την ασφάλειά μου, έχει τώρα πάρει τον έλεγχο.

“Άλεξ τώρα αναλαμβάνουμε εμείς” θα έλεγε αν την άκουγα.

Σαν την ‘άμεση δράση’, ή σαν εταιρεία security αν προτιμάς που κάνει τη δουλειά της.

Η λογική μου πλέον έχει αφοπλιστεί.

Αυτή ανήκει στο άλλο κομμάτι του εγκεφάλου, που είναι υπεύθυνο για τη λογική, τη συνειδητή σκέψη, την ανάλυση των δεδομένων, τους υπολογισμούς…

Το νευρικό μου σύστημα, το λειτουργικό σύστημα δηλαδή (όπως είναι τα windows σε pc) είναι τώρα σε κατάσταση αυτόματης ρύθμισης.

Χέρια και πόδια, στόμα, μάτια, μύτη… όλα ακολουθούν τις εντολές που δίνει η αμυγδαλή.

Σαν μια ‘υπεύθυνη ασφαλείας’ της ‘εταιρείας προστασίας’ που έχει αναλάβει το έργο της επιβίωσής μου.

Είναι πολύ καλή στη δουλειά της, απλά…

προκειμένου να με κρατήσει ασφαλή, κάνει περισσότερα απ’ ότι πολλές φορές χρειάζεται γιατί θέλει να είναι βέβαιη για την ασφάλειά μου.

Στο αρχείο της βλέπεις, στους σκληρούς της δίσκους, υπάρχουν όλες οι αναφορές, οι εμπειρίες, οι κρίσιμες στιγμές που έχουν καταγραφεί στο παρελθόν και μπορεί να ξανασυμβούν στο μέλλον.

Γεγονότα, καταστάσεις, αλληλεπίδραση με άλλους ανθρώπους, συναισθήματα… τα πάντα.

Δεν υπάρχει κάτι που να μην έχει καταγραφεί.

Απλά κάποια αρχεία έχουν αρχειοθετηθεί αν δεν έχουν χρησιμοποιηθεί για μεγάλο χρονικό διάστημα.

Δεν έχουν όμως καταστραφεί, είναι πάντα έτοιμα για να βοηθήσουν σε αυτή την αστραπιαία και απαιτητική διεργασία της ανάκλησης δεδομένων, της ανάλυσης των αισθήσεων και την παραγωγή νοήματος με την αποκωδικοποίηση των πληροφοριών που εισέρχονται κάθε κλάσμα του δευτερολέπτου στο νευρικό σύστημα.

Η στιγμές που αντιλαμβάνομαι ότι εκείνη τη στιγμή είμαι μέσα στη δίνη της ‘νευρωνικής πειρατείας’, είναι σουρεαλιστικές με όλο το εύρος της λέξης.

Μπορώ να καταλάβω ότι έχω καταληφθεί από μια αίσθηση πανικού, φόβου, άγχους.

Μπορώ να σκεφτώ ότι δεν θέλω να είμαι σε τέτοια κατάσταση.

Όμως προσωρινά δε μπορώ να κάνω τίποτα γι’ αυτό!

Είμαι στην ουσία σε κατάσταση απαγωγής.

Θα πρέπει να παραμείνω ψύχραιμος να ολοκληρωθεί αυτή η φάση, για να δω πώς θα δράσω στην επόμενη με ηρεμία.

Νομίζω πως συμφωνείς ότι κάτι τέτοιο δεν είναι και πολύ εύκολο ε;

Πώς να παραμείνω ήρεμος όταν είμαι σε κατάσταση αρπαγής, άγχους ακόμα και τρόμου;

Πώς μπορώ να μειώσω αυτό το διάστημα της πειρατείας και να πάρω πίσω τον έλεγχο;

Εδώ έρχεται και ‘κουμπώνει’ όλη η δουλειά που έχεις από πριν, για να μπορείς να χειρίζεσαι αυτές τις στιγμές με όσο το δυνατό περισσότερη ψυχραιμία και υπομονή.

Όμως αν δεν έχεις αυτή την μετα-επίγνωση, την αυτεπίγνωση δηλαδή ότι βρίσκεσαι σε μια κατάσταση πειρατείας της αμυγδαλής, δεν είναι και τόσο πιθανό να τα καταφέρεις.

Και τελικά θα υποφέρεις…

Ας δούμε όμως τι γίνεται όταν έχεις κάνει την προεργασία…

Εκείνη λοιπόν τη στιγμή, πρέπει να χρησιμοποιήσεις την ελεύθερή σου βούληση με το ‘λογικό’ μέρος του εγκεφάλου, να πάρει την προσοχή σου, να την κατευθύνει σε μια άλλη περιοχή του νου, έτσι ώστε να δώσεις το χώρο και το χρόνο που χρειάζεται η αμυγδαλή να νιώσει ότι η απειλή δεν υφίσταται πλέον.

Αυτό μπορεί να γίνει με μερικές βαθιές αναπνοές (εισπνοές-εκπνοές), με αναγνώριση της κατάστασης με τα λόγια (ουπς τώρα είμαι σε μια κατάσταση πανικού και το αναγνωρίζω) ή με άλλους νευροσυσχετισμούς που θα πρέπει να έχουν δημιουργηθεί από πριν.

Είναι γεγονός ότι για να μπορείς να διαχειρίζεσαι δύσκολες και απαιτητικές καταστάσεις, θα πρέπει να έχεις κάνει τη δουλειά από πριν.

Γιατί εκείνη τη στιγμή, όποιος/α και να είσαι, οι ηλεκτροχημικές διεργασίες στον εγκέφαλο θα γίνουν, είτε το θέλεις είτε όχι.

Αυτός είναι και ένας από τους λόγους που νομίζουμε ότι είμαστε θύματα των καταστάσεων, ή των άλλων ανθρώπων.

Είμαι εδώ για να σου επιβεβαιώσω ότι αυτό είναι μια (αυτ)απάτη.

Μια ψευδαίσθηση.

Μια πεποίθηση.

Μια λάθος ιστορία που διαιωνίζεται στο μυαλό των περισσότερων ανθρώπων και αυτό μας κάνει να θεωρούμε ότι είναι σωστή.

Ένα λανθασμένο, ελαττωματικό -συλλογικό- νευρωνικό κύκλωμα.

Θύματα είμαστε μόνο όταν δεν γνωρίζουμε τι συμβαίνει και γιατί συμβαίνει αυτό που συμβαίνει.

Είμαστε ώς εκ τούτου θύματα της αμάθειας ή της ημιμάθειας και όχι των γεγονότων.

Αυτό το υπογράφω και αποτελεί και τη βάση της δουλειάς που κάνω.

Να μοιραστώ δηλαδή πληροφορίες που είναι ικανές να αλλάξουν μια για πάντα τη ζωή όποιου είναι διατεθειμένος να ακούσει, να διαβάσει, να πιστέψει και να κάνει την απλή αλλά διαρκή δουλειά που χρειάζεται.

Και να το κάνω με βάση τις προσωπικές μου εμπειρίες, το πώς εγώ επαναπρογραμματίζω το νευρικό μου σύστημα, με απόλυτα φυσικό τρόπο, χωρίς φάρμακα, χωρίς γιόγκες, χωρίς… βουντου.

Με βάση τεκμηριωμένες και επιστημονικές έρευνες και πειράματα και όχι ψευδοεπιστήμες.

Δεν υπάρχει κάτι κακό με τις τελευταίες, προσωπικά θεωρώ ότι πολλές από αυτές είναι αληθείς και δουλεύουν απλά δεν έχουν τεκμηριωθεί ακόμα πειραματικά.

Η ιστορία εκείνης της ημέρας επιφύλασσε πολλές ακόμα εκπλήξεις…

Στο επόμενο μήνυμα θα σου τις διηγηθώ, μαζί με ένα πολύ σημαντικό μάθημα που πήρα από όλη την εμπειρία.

Μεταξύ άλλων είχε μια απίστευτη συγχρονικότητα που με σόκαρε, ένα -ευτυχώς μόνο υλικό- ατύχημα και μια ευκαιρία για να ‘τεστάρω’ τη δεξιοτεχνία μου στην ‘ψυχολογία καταναλωτή’.

Έως τότε αγαπημένε/η, το Άγιο Πνεύμα που γιορτάζουμε μεθαύριο ας μας καθοδηγεί και ας κατευθύνει τα διαβήματά μας 😊

Υ.Γ. Ο όρος ‘νευρωνική πειρατεία’ προέρχεται από τον Daniel Goleman και το βιβλίο του Focus (η Εστίαση της προσοχής μας).

Μοιράσου το

Έχω και newsletter πάμε μια βόλτα;

Εβδομαδιαία τροφή για σκέψη μέσα από το μυστήριο μυαλό ενός οικονομολόγου συμπεριφοράς...

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.

Μπορείς να ειδοποιηθείς για απαντήσεις στο δικό σου σχόλιο, μέσω e-mail (απλά επίλεξέ το από το παραπάνω κουτάκι).

Μπορείς επίσης να εγγραφείς εδώ στις ειδοποιήσεις χωρίς να σχολιάσεις.

Κι' άλλη τροφή για σκέψη...

Από το Newsletter: Seeds of Freedom

Γνωρίζεις την αξία σου;

Χθες το απόγευμα, ήρθε μπροστά μου στο YouTube ένα πολύ μικρό video. Μου άρεσε. Μπορεί να σου αρέσει και σένα.

Θλίψη… 😔

Κάτι υπάρχει όμως που φράζει τη ροή. Τη ροή της καθαρής σκέψης. Της αρμονίας. Της αίσθησης της “ανακούφισης’. Τί έγινε ρε παιδιά;

Έχει το χαρτί συναίσθημα; 😮

Όταν κάνεις αυτό που δεν θέλεις να κάνεις και που ξέρεις ότι θα ήταν καλό να το κάνεις, τότε κερδίζεις σε πολλά επίπεδα.

Ο Vialli και… οι άλλοι ⚽

Εκεί κάπου μετά το δεύτερο μισό της δεκαετίας του ’90, πήγα να σπουδάσω στην Αγγλία. Πήρα την.. πολυπήθητη αναβολή από το στρατό…

Από το 100 Day Challenge:

Ο τρόπος
#100daychallenge

Ο τρόπος…

Η μια απάντηση για όλα τα ερωτήματά μου. Ο δρόμος για την ελευθερία…

Το καλούπι
#100daychallenge

Το καλούπι…

Όσο νερό και να βάζουμε στο τετράγωνο καλούπι, σχήμα καρδούλας δε θα βγει…

Το ένα τρίτο της ζωής μας, είναι ο ύπνος
#100daychallenge

Το 1/3 της ζωής μας…

Αυτό που καθορίζει σε τόσο μεγάλο βαθμό την ποιότητα της καθημερινής μας ζωής…

#100daychallenge

Οι εποχές

Όλα μα όλα έχουν εποχικότητα αν επιλέξεις να το δεις με αυτή την οπτική. Τι θα κερδίσεις;

Τι να κάνω για να ζήσω;
#100daychallenge

Τι να κάνω για να ζήσω;

Στην προσπάθειά μου να κάνω επάγγελμα αυτό που αγαπώ, κατέληξα να αγαπήσω αυτό που έφτασα να κάνω.

Το διαμάντι
#100daychallenge

Το διαμάντι…

Λες τελικά να στέκεσαι στη μέση των δικών σου στρεμμάτων διαμαντιών;

Το Seeds of Freedom είναι ένα εβδομαδιαίο newsletter. 

Όμως

Μην αφήσεις τη λέξη newsletter να σε παρασύρει..

Μη φανταστείς κάτι παρόμοιο, ίσως κάτι που έχεις συναντήσει στο παρελθόν.

Δεν υπάρχει :)

Είναι ένα γράμμα που γράφω κάθε εβδομάδα και απευθύνεται σε σένα που βρίσκεις ενδιαφέρον να μπαίνεις για λίγο στο μυαλό μου.

Να κρυφοκοιτάς λίγο, να βλέπεις τον τρόπο που σκέφτομαι, τι αισθάνομαι, τι μαθαίνω, τι παθαίνω, να ανακαλύπτεις νέες ιδέες και οπτικές.

Γιατί το κάνω αυτό;

Χμ, πριν πάω εκεί θέλω να σε πάω κάπου αλλού. 

Στην πρώτη μέρα που ξεκίνησε όλο αυτό…

Ήταν στα μέσα του Νοέμβρη του 2020 και είχε ξεκινήσει το δεύτερο lockdown λόγω covid.

Είχα φρικάρει

Δεν το περίμενα.

Πίστευα πως το είχαμε αφήσει πίσω όλο αυτό με τα lockdown και τα συναφή.

Η πίεση που ένιωθα ήταν ασφυκτική…

Κάτι μέσα μου έψαχνε τρόπο να βγει, κάτι να ξεθυμάνει…

Χωρίς να καταλάβω πώς, ένα πρωινό εκεί στο πρώτο δεκαήμερο του Νοέμβρη (2020), 

έγραψα ένα μακροσκελές κείμενο στο facebook και το μοιράστηκα με 300 περίπου φίλους και γνωστούς.

Ήταν μια εξήγηση γιατί είχα περίπου 2 χρόνια να… πατήσω το πόδι μου εκεί (στο facebook ντε) και ήταν επίσης το τι είχα στο μυαλό μου για το μέλλον.

Στο τέλος είχε και ένα κάλεσμα για όποιον ενδιαφέρεται να ακούσει τις ιδέες μου μέσω email.

Έτσι ξεκίνησα να γράφω και να στέλνω ένα email κάθε εβδομάδα σε αυτούς που με εμπιστεύτηκαν και που ήταν αρκετά περίεργοι να με ακούσουν.

Με την επίγνωση που έχω σήμερα, νιώθω πως αυτό που είχα τότε την ανάγκη να κάνω, ήταν στην ουσία να επικοινωνήσω.

Να μοιραστώ κάποιες ενδιαφέρουσες πληροφορίες, να επικοινωνήσω κάποιες ιδέες και ξεκινήσω μια προσπάθεια που δεν ήξερα ακριβώς που θα καταλήξει. 

Με κύριο σκοπό όπως είχα στο μυαλό μου, να βοηθήσω με τον τρόπο μου όποιον είχε ανάγκη για βοήθεια εκείνο το δύσκολο διάστημα, δίνοντας ελπίδα…

…να εμπνεύσω όποιον ήταν ανοιχτός να λάβει από αυτά που μοιραζόμουν…

και να ξεκινήσω να γράφω για να γίνομαι μέρα με τη μέρα καλύτερος στο γράψιμο.

Σε έναν συγκεκριμένο τρόπο γραψίματος που είχα στο μυαλό μου και με ένα πλάνο που είχα σκοπό να μοιραστώ με όλους ανοιχτά.

Αυτή η εβδομαδιαία επαφή, αυτό το απλό γράμμα που έστελνα σε φίλους και γνωστούς, 

άλλοτε με ύφος περισσότερο ‘διδακτικό’ και άλλοτε ‘φιλικό’…

άρχισε να παίρνει μια ιδιαίτερη μορφή και να δημιουργείται κάτι που δε μπορούσα να φανταστώ όταν το ξεκίνησα.

Άρχισα να μοιράζομαι τα πάνω μου και τα κάτω μου, τους στόχους μου, τα όνειρά μου, τον τρόπο που είχα σκοπό να τα κάνω πράξη, τις αποτυχίες, τις επιτυχίες, τις αναποδιές, τα συναισθηματικά κύματα, τα εμπόδια, τις αποφάσεις, τις κρίσεις, τις λύσεις, …

Όλα αυτά που ένιωθα και αισθανόμουν ότι αυτό από μόνο του έχει κάτι να προσφέρει

Μια νέα οπτική, μια άλλη προσέγγιση, μια νέα πεποίθηση, μια διαφορετική άποψη…

Να δώσει σε σένα που διαβάζεις κάτι διαφορετικό από τα συνηθισμένα…

Μια γεύση γνωστή αλλά και άγνωστη την ίδια στιγμή…

Ξεκίνησα λοιπόν κάτι νέο, από την αρχή, από το μηδέν, με μια απλή ιδέα και μια παρόρμηση να με κατευθύνει στο πρώτο βήμα…

Αυτό λοιπόν το προσωπικό γράμμα που στέλνω κάθε εβδομάδα, έχει βασικό σκοπό να προσφέρει κάτι χρήσιμο και αξιόλογο σε αυτόν που θα με εμπιστευτεί με το χρόνο και την προσοχή του…

Γιατί αυτά τα δύο, ίσως να είναι και τα πιο πολύτιμα ‘νομίσματα’.

Ναι, ακόμα και από τα ‘ευρώ’ ;)

Και… γιατί όχι με τον τρόπο αυτό να γίνω το ζωντανό παράδειγμα για όποιον θέλει να δοκιμάσει κάτι καινούργιο.

Μήπως έχεις κάτι στο πίσω μέρος του μυαλού σου και κάτι σε κρατάει από το να το ξεκινήσεις; 

Ή μήπως να το συνεχίσεις;

 Ή να το παρατήσεις αν χρειάζεται;

Μήπως θέλεις να ξεφύγεις από μια ζωή που δε σε εκφράζει;

Μήπως θέλεις να δημιουργήσεις μια καθημερινότητα που σε εκφράζει;

Αυτό είναι σήμερα το Seeds of Freedom. 

Μαθαίνω ανοιχτά, σκέφτομαι δυνατά, μοιράζομαι τις εμπειρίες μου, με σκοπό να γίνω καλύτερος εγώ και να γίνεις καλύτερος/η κι εσύ.

Και έτσι να κάνουμε τον κόσμο λίγο καλύτερο :)

Αυτοί είναι οι σπόροι για τη δική μου ελευθερία (seeds of freedom) και αν θελήσεις μπορούν να γίνουν οι σπόροι για τη δική σου ελευθερία.

Και γιατί ελευθερία; Γιατί σπόροι ελευθερίας;

Γιατί αυτό αγαπημένε/η είναι το δικό μου προσωπικό “θέμα” στο ταξίδι της ζωής μου.

Την ελευθερία μου επιζητώ ως κυρίαρχο συναίσθημα. 

Την ψυχική, νοητική, συναισθηματική, οικονομική… ελευθερία.

Όπως εγώ την έχω στο δικό μου μυαλό και όπως μπορείς να την πάρεις κι εσύ και να τη φτιάξεις όπως επιθυμείς στο δικό σου το μυαλό.

Πάρε την πρώτη ύλη που σου δίνω, πάρε τα υλικά και δημιούργησε τη δική σου συνταγή για την ελευθερία σου.

Και ξέρεις κάτι;

Αν μάθεις τον τρόπο -που αυτός είναι και ο αντικειμενικός σκοπός- τότε μπορείς να χρησιμοποιήσεις τον ίδιο τρόπο και για ότι άλλο θέλεις να αλλάξεις στη ζωή σου…

Είναι μια διαδικασία… 

Το μυστικό είναι να την αγαπήσεις. 

Αν το καταφέρεις, πίστεψέ με πως αυτό που θα νιώθεις κάθε βράδυ που πας για ύπνο και κάθε πρωί που θα ξυπνάς, θα είναι ότι καλύτερο μπορείς να φανταστείς.

Και ίσως να μην μπορείς καν να το φανταστείς ;)

Λοιπόν; 

Θα μου κάνεις παρέα σε αυτό το ταξίδι;


O ιστότοπός χρησιμοποιεί cookies. Συνεχίζοντας, συμφωνείτε με τη χρήση τους. Περισσότερα.