Πώς σκέφτεται το ‘κρυφό’ μυαλό μας 🧠

Καθώς ολοκληρώνω τον πρώτο μου κύκλο τρέχοντας στο γήπεδο, εμφανίζεται μπροστά μου μια γνώριμη μορφή.

Μια κοπέλα που την έβλεπα για χρόνια να περπατάει, πολύ πριν κλείσουν όλα λόγω covid.

Έτρεχα εγώ, περπατούσε αυτή.

Δεν ήταν η μόνη, είναι αρκετοί οι ‘πρωινοί’ σαν κι εμένα.

Καθώς πλησιάζω ολοένα και περισσότερο δίπλα της, μια σκέψη περνάει από το μυαλό μου…

‘Τόσα χρόνια περπατάει κάθε πρωί, τόσα χιλιόμετρα έχει κάνει, το σώμα της όμως δεν έχει αλλάξει καθόλου’.

(Χωρίς όμως να το κριτικάρω, απλά το παρατηρώ)

Μένω λίγο σε αυτή τη σκέψη….

Προφανώς η κοπέλα δεν έχει αλλάξει τις διατροφικές της συνήθειες είναι η πιο απλή απάντηση.

Τρώει πάνω κάτω τα ίδια, με αποτέλεσμα μετά από τόσα χρόνια που το περπάτημα έχει γίνει συνήθεια, το σώμα να μην έχει αλλάξει καθόλου.

Έχει αυτοματοποίησει τη συνήθεια αλλά δεν σκέφτεται τη συνεχή βελτίωση.

Τώρα μπορεί να σκεφτείς ότι μπορεί να μη θέλει να αλλάξει το σώμα της.

Δε θα διαφωνήσω.

Είτε συνειδητά, είτε ασυνείδητα ένα κομμάτι του εαυτού της δεν το θέλει.

Ή έστω, δεν το θέλει τόσο πολύ για να το πετύχει.

Από την άλλη υπάρχει κάποιος λόγος γι’ αυτό.

Τι θα σημαίνει αν χάσει τα περιττά κιλά;

Τι θα σημαίνει αν αλλάξει προς το καλύτερο η εμφάνισή της;

Μεγάλη συζήτηση αυτή…

Ας δούμε ένα παράδειγμα για να αναλύσοιυμε σύντομα πώς δουλεύει το ένα σύστημα του εγκεφάλου μας, το ‘αντανακλαστικό’ που λέμε.

Αυτό που παίρνει αποφάσεις εν αγνοία μας για να μας ‘προστατέψει’.

Έχει όμως τη δική του λογική, η οποία δεν έχει καμία σχέση με τη λογική του άλλου συστήματος, εκεί που υπάρχει η διάνοια και η λογική μας.

Έχει λοιπόν αυτό το αντανακλαστικό κομμάτι του εγκεφάλου κατά κάποιο τρόπο τη δική του νοημοσύνη.

Αυτή όμως δεν έχει καμία σχέση με τους στόχους, τα όνειρα, τις φιλοδοξίες μας.

Παράδειγμα:

Η Μαρία στην παιδική της ηλικία έπεσε θύμα κακοποίησης.

Είτε σε μικρό είτε σε μεγάλο βαθμό, δεν έχει μεγάλη διαφορά για αυτό που θέλουμε να δούμε εδώ.

Το πώς ένιωσε εκείνη τη στιγμή ή εκείνες τις στιγμές καθώς και το νόημα που δημιούργησε το αντανακλαστικό μυαλό είναι αυτό που μετράει στο αποτέλεσμα.

Μπορεί να μην έχει καν μνήμη από το γεγονός.

Μπορεί και να έχει.

Το τμήμα αυτό λοιπόν του εγκεφάλου, το οποίο σκέφτεται με το δικό του τρόπο, πήρε τότε μια απόφαση:

Δε θα σε αφήσω ποτέ να ξανανιώσεις έτσι γιατί πόνεσες πολύ.

Γι’ αυτό, θα έχεις περιττά κιλά ή ότι άλλο χρειαστεί, έτσι ώστε να μην είσαι πλέον όμορφη και να μην ελκύεις ανθρώπους που μπορεί να σε κάνουν να ξανανιώσεις έτσι.

(Ναι, ακούγεται ‘χαζό’, αλλά είπαμε έχει τη δική του λογική).

Έτσι λοιπόν η Μαρία σήμερα στα 40 της κάθε φορά που προσπαθεί να χάσει κάποια κιλά, όλο κάτι γίνεται και τα ξαναπαίρνει.

Προσπαθεί, κάνει τρομερές θυσίες, πηγαίνει πολλές φορές ενάντια στην ίδια τη φύση…

Όμως το αποτέλεσμα δεν έρχεται.

Μπορεί παροδικά να χάσει κάποια κιλά, όμως ο εσωτερικός αυτός μηχανισμός ελέγχει το νευρικό σύστημα σε μεγαλύτερο βαθμό και στο τέλος τα κιλά επιστρέφουν.

Η Μαρία δεν γνωρίζει πώς δουλεύει το σύστημα αυτό του εγκεφάλου, απογοητεύεται και σταματάει την προσπάθεια.

Φταίει η Μαρία;

Είναι ένα καλό ερώτημα…

Φυσικά και όχι.

Η Μαρία κάνει υπεράνθρωπες προσπάθειες, απλά δεν έχει τη γνώση και δεν έχει τον κατάλληλο τρόπο για να πετύχει το στόχο της.

Αν όμως ζητήσει βοήθεια από κάποιον ειδικό, είναι πολύ πιθανό σε σύντομο χρονικό διάστημα να αλλάξει μια για πάντα αυτή την πεποίθηση, αυτό το λάθος νόημα, τον λάθος προγραμματισμό.

Να πάρει πλέον τον έλεγχο με το άλλο κομμάτι του εγκεφάλου και να αλλάξει το νευρικό της σύστημα με επιμονή και υπομονή.

Αν γίνει αυτό, η Μαρία με την αυτοπεποίθηση που θα έχει αποκτήσει, θα είναι πλέον ασταμάτητη!

Η μεταμόρφωση της θα είναι τόσο εμφανής, που όλοι θα τη ρωτάνε τι έκανε και θα εκπλήσσονται με την αλλαγή της.

Το τραύμα που στη συγκεκριμένη περίπτωση ήταν μια κακοποίηση, μπορεί να είναι πολύ μικρότερο σε ένταση ή τύπο.

Μπορεί απλά να ήταν μια ερωτική απογοήτευση σε εφηβική ηλικία, μια απλή κουβέντα ενός ανθρώπου, ακόμα και ένα βλέμμα.

Και όχι, δεν έχει να κάνει μόνο με τη σεξουαλικότητα, αυτό είναι απλά ένα παράδειγμα.

Μπορεί να είναι απλά η κριτική ενός ανθρώπου που έχει εξουσία πάνω μας, μπορεί να είναι σε κάθε ηλικία.

Μπορώ (και θα το κάνω σε μελλοντικά μηνύματα) να απαριθμήσω δεκάδες παραδείγματα από διάφορες καταστάσεις της ζωής.

Είναι πολύ εύκολο λοιπόν, για αυτό το κομμάτι του εγκεφάλου μας να δημιουργήσει ένα τέτοιο νόημα, μια τέτοια πεποίθηση.

Το κάνει όμως με αποκλειστικό σκοπό να μας προστατέψει.

Δεν προσπαθεί να μας καταστρέψει, ούτε να σαμποτάρει τις προσπάθειές μας όπως συχνά λέμε.

Αυτό το σαμποτάζ είναι απλά το αποτέλεσμα της προσπάθειάς του να μας κρατήσει καταρχήν ασφαλείς και δεύτερον να σιγουρέψει ότι δε θα πονέσουμε (ψυχικά και σωματικά) όπως πονέσαμε εκείνη τη στιγμή.

Όταν άρχισα να αποκωδικοποιώ αυτό το σύστημα του εγκεφάλου, άλλαξε ο κόσμος μου.

Άρχισα κυριολεκτικά να βλέπω τον κόσμο τελείως διαφορετικά.

Ξεκίνησα να βλέπω τους ανθρώπους με περισσότερη κατανόηση, με ενσυναίσθηση και συμπόνια.

Με θαυμασμό για τις προσπάθειες που κάνει ο καθένας από εμάς, χωρίς ανταπόκριση.

Με δέος μπροστά σε αυτά που υπάρχουν και δε γνωρίζω.

Το παράδειγμα της Μαρίας δεν είναι μόνο της Μαρίας.

Το παράδειγμα είναι για να μας κάνει να σκεφτούμε και να αναρωτηθούμε…

  • Πού νιώθω ότι έχω κολλήσει;
  • Τι προσπαθώ να κάνω και αποτυγχάνω εδώ και καιρό;
  • Τι μπορεί να σημαίνει αυτό;
  • Τι μπορεί να πιστεύει αυτό το κομμάτι του μυαλού μου, που να με κρατάει δέσμιο και φυλακισμένο εκεί που βρίσκομαι τώρα;
  • Ποιος μπορεί να με βοηθήσει;
  • Τι θέλω να αλλάξω προς το καλύτερο;

Ένα ακόμα κρίσιμο ερώτημα, είναι το εξής:

Τι κερδίζω με το να είμαι εδώ που είμαι;

(π.χ. τι κερδίζω τώρα που έχω περισσότερα κιλά; ή που δεν είμαι εκεί που θέλω να είμαι; ή που καπνίζω / πίνω κλπ.)

Αυτό θα αποκαλύψει το δευτερογενές όφελος.

Σιγά σιγά με τέτοιου είδους ερωτήσεις, μπορείς -εφόσον το θέλεις- να αρχίσεις να ξετυλίγεις αυτό το κουβάρι που έχει δημιουργηθεί στον εγκέφαλό σου.

Αυτό κάνω τα τελευταία 7 χρόνια όλη μέρα, κάθε μέρα κι εγώ.

Αυτό με έχει βοηθήσει να γίνω κάτι τελείως διαφορετικό από αυτό που ήμουν.

Κάτι πολύ καλύτερο (για μένα).

Αν θέλεις ένα λόγο για να αλλάξεις μια συμπεριφορά ή μια συνήθεια, ξεκίνα να αναρωτιέσαι τα παραπάνω.

Και αν θέλεις να μιλήσεις ή να μοιραστείς κάτι…

Μπορείς απλά να μου απαντήσεις 😊

Εις το επανιδείν!

Υ.Γ. Αν θέλεις περισσότερη τροφή για σκέψη διάβασε (και εξερεύνησε περισσότερο τη σκιά του Carl Jung.

Μοιράσου το

Έχω και newsletter πάμε μια βόλτα;

Εβδομαδιαία τροφή για σκέψη μέσα από το μυστήριο μυαλό ενός οικονομολόγου συμπεριφοράς...

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.

Μπορείς να ειδοποιηθείς για απαντήσεις στο δικό σου σχόλιο, μέσω e-mail (απλά επίλεξέ το από το παραπάνω κουτάκι).

Μπορείς επίσης να εγγραφείς εδώ στις ειδοποιήσεις χωρίς να σχολιάσεις.

Κι' άλλη τροφή για σκέψη...

Από το Newsletter: Seeds of Freedom

Γνωρίζεις την αξία σου;

Χθες το απόγευμα, ήρθε μπροστά μου στο YouTube ένα πολύ μικρό video. Μου άρεσε. Μπορεί να σου αρέσει και σένα.

Θλίψη… 😔

Κάτι υπάρχει όμως που φράζει τη ροή. Τη ροή της καθαρής σκέψης. Της αρμονίας. Της αίσθησης της “ανακούφισης’. Τί έγινε ρε παιδιά;

Έχει το χαρτί συναίσθημα; 😮

Όταν κάνεις αυτό που δεν θέλεις να κάνεις και που ξέρεις ότι θα ήταν καλό να το κάνεις, τότε κερδίζεις σε πολλά επίπεδα.

Ο Vialli και… οι άλλοι ⚽

Εκεί κάπου μετά το δεύτερο μισό της δεκαετίας του ’90, πήγα να σπουδάσω στην Αγγλία. Πήρα την.. πολυπήθητη αναβολή από το στρατό…

Από το 100 Day Challenge:

Ο τρόπος
#100daychallenge

Ο τρόπος…

Η μια απάντηση για όλα τα ερωτήματά μου. Ο δρόμος για την ελευθερία…

Το καλούπι
#100daychallenge

Το καλούπι…

Όσο νερό και να βάζουμε στο τετράγωνο καλούπι, σχήμα καρδούλας δε θα βγει…

Το ένα τρίτο της ζωής μας, είναι ο ύπνος
#100daychallenge

Το 1/3 της ζωής μας…

Αυτό που καθορίζει σε τόσο μεγάλο βαθμό την ποιότητα της καθημερινής μας ζωής…

#100daychallenge

Οι εποχές

Όλα μα όλα έχουν εποχικότητα αν επιλέξεις να το δεις με αυτή την οπτική. Τι θα κερδίσεις;

Τι να κάνω για να ζήσω;
#100daychallenge

Τι να κάνω για να ζήσω;

Στην προσπάθειά μου να κάνω επάγγελμα αυτό που αγαπώ, κατέληξα να αγαπήσω αυτό που έφτασα να κάνω.

Το διαμάντι
#100daychallenge

Το διαμάντι…

Λες τελικά να στέκεσαι στη μέση των δικών σου στρεμμάτων διαμαντιών;

Το Seeds of Freedom είναι ένα εβδομαδιαίο newsletter. 

Όμως

Μην αφήσεις τη λέξη newsletter να σε παρασύρει..

Μη φανταστείς κάτι παρόμοιο, ίσως κάτι που έχεις συναντήσει στο παρελθόν.

Δεν υπάρχει :)

Είναι ένα γράμμα που γράφω κάθε εβδομάδα και απευθύνεται σε σένα που βρίσκεις ενδιαφέρον να μπαίνεις για λίγο στο μυαλό μου.

Να κρυφοκοιτάς λίγο, να βλέπεις τον τρόπο που σκέφτομαι, τι αισθάνομαι, τι μαθαίνω, τι παθαίνω, να ανακαλύπτεις νέες ιδέες και οπτικές.

Γιατί το κάνω αυτό;

Χμ, πριν πάω εκεί θέλω να σε πάω κάπου αλλού. 

Στην πρώτη μέρα που ξεκίνησε όλο αυτό…

Ήταν στα μέσα του Νοέμβρη του 2020 και είχε ξεκινήσει το δεύτερο lockdown λόγω covid.

Είχα φρικάρει

Δεν το περίμενα.

Πίστευα πως το είχαμε αφήσει πίσω όλο αυτό με τα lockdown και τα συναφή.

Η πίεση που ένιωθα ήταν ασφυκτική…

Κάτι μέσα μου έψαχνε τρόπο να βγει, κάτι να ξεθυμάνει…

Χωρίς να καταλάβω πώς, ένα πρωινό εκεί στο πρώτο δεκαήμερο του Νοέμβρη (2020), 

έγραψα ένα μακροσκελές κείμενο στο facebook και το μοιράστηκα με 300 περίπου φίλους και γνωστούς.

Ήταν μια εξήγηση γιατί είχα περίπου 2 χρόνια να… πατήσω το πόδι μου εκεί (στο facebook ντε) και ήταν επίσης το τι είχα στο μυαλό μου για το μέλλον.

Στο τέλος είχε και ένα κάλεσμα για όποιον ενδιαφέρεται να ακούσει τις ιδέες μου μέσω email.

Έτσι ξεκίνησα να γράφω και να στέλνω ένα email κάθε εβδομάδα σε αυτούς που με εμπιστεύτηκαν και που ήταν αρκετά περίεργοι να με ακούσουν.

Με την επίγνωση που έχω σήμερα, νιώθω πως αυτό που είχα τότε την ανάγκη να κάνω, ήταν στην ουσία να επικοινωνήσω.

Να μοιραστώ κάποιες ενδιαφέρουσες πληροφορίες, να επικοινωνήσω κάποιες ιδέες και ξεκινήσω μια προσπάθεια που δεν ήξερα ακριβώς που θα καταλήξει. 

Με κύριο σκοπό όπως είχα στο μυαλό μου, να βοηθήσω με τον τρόπο μου όποιον είχε ανάγκη για βοήθεια εκείνο το δύσκολο διάστημα, δίνοντας ελπίδα…

…να εμπνεύσω όποιον ήταν ανοιχτός να λάβει από αυτά που μοιραζόμουν…

και να ξεκινήσω να γράφω για να γίνομαι μέρα με τη μέρα καλύτερος στο γράψιμο.

Σε έναν συγκεκριμένο τρόπο γραψίματος που είχα στο μυαλό μου και με ένα πλάνο που είχα σκοπό να μοιραστώ με όλους ανοιχτά.

Αυτή η εβδομαδιαία επαφή, αυτό το απλό γράμμα που έστελνα σε φίλους και γνωστούς, 

άλλοτε με ύφος περισσότερο ‘διδακτικό’ και άλλοτε ‘φιλικό’…

άρχισε να παίρνει μια ιδιαίτερη μορφή και να δημιουργείται κάτι που δε μπορούσα να φανταστώ όταν το ξεκίνησα.

Άρχισα να μοιράζομαι τα πάνω μου και τα κάτω μου, τους στόχους μου, τα όνειρά μου, τον τρόπο που είχα σκοπό να τα κάνω πράξη, τις αποτυχίες, τις επιτυχίες, τις αναποδιές, τα συναισθηματικά κύματα, τα εμπόδια, τις αποφάσεις, τις κρίσεις, τις λύσεις, …

Όλα αυτά που ένιωθα και αισθανόμουν ότι αυτό από μόνο του έχει κάτι να προσφέρει

Μια νέα οπτική, μια άλλη προσέγγιση, μια νέα πεποίθηση, μια διαφορετική άποψη…

Να δώσει σε σένα που διαβάζεις κάτι διαφορετικό από τα συνηθισμένα…

Μια γεύση γνωστή αλλά και άγνωστη την ίδια στιγμή…

Ξεκίνησα λοιπόν κάτι νέο, από την αρχή, από το μηδέν, με μια απλή ιδέα και μια παρόρμηση να με κατευθύνει στο πρώτο βήμα…

Αυτό λοιπόν το προσωπικό γράμμα που στέλνω κάθε εβδομάδα, έχει βασικό σκοπό να προσφέρει κάτι χρήσιμο και αξιόλογο σε αυτόν που θα με εμπιστευτεί με το χρόνο και την προσοχή του…

Γιατί αυτά τα δύο, ίσως να είναι και τα πιο πολύτιμα ‘νομίσματα’.

Ναι, ακόμα και από τα ‘ευρώ’ ;)

Και… γιατί όχι με τον τρόπο αυτό να γίνω το ζωντανό παράδειγμα για όποιον θέλει να δοκιμάσει κάτι καινούργιο.

Μήπως έχεις κάτι στο πίσω μέρος του μυαλού σου και κάτι σε κρατάει από το να το ξεκινήσεις; 

Ή μήπως να το συνεχίσεις;

 Ή να το παρατήσεις αν χρειάζεται;

Μήπως θέλεις να ξεφύγεις από μια ζωή που δε σε εκφράζει;

Μήπως θέλεις να δημιουργήσεις μια καθημερινότητα που σε εκφράζει;

Αυτό είναι σήμερα το Seeds of Freedom. 

Μαθαίνω ανοιχτά, σκέφτομαι δυνατά, μοιράζομαι τις εμπειρίες μου, με σκοπό να γίνω καλύτερος εγώ και να γίνεις καλύτερος/η κι εσύ.

Και έτσι να κάνουμε τον κόσμο λίγο καλύτερο :)

Αυτοί είναι οι σπόροι για τη δική μου ελευθερία (seeds of freedom) και αν θελήσεις μπορούν να γίνουν οι σπόροι για τη δική σου ελευθερία.

Και γιατί ελευθερία; Γιατί σπόροι ελευθερίας;

Γιατί αυτό αγαπημένε/η είναι το δικό μου προσωπικό “θέμα” στο ταξίδι της ζωής μου.

Την ελευθερία μου επιζητώ ως κυρίαρχο συναίσθημα. 

Την ψυχική, νοητική, συναισθηματική, οικονομική… ελευθερία.

Όπως εγώ την έχω στο δικό μου μυαλό και όπως μπορείς να την πάρεις κι εσύ και να τη φτιάξεις όπως επιθυμείς στο δικό σου το μυαλό.

Πάρε την πρώτη ύλη που σου δίνω, πάρε τα υλικά και δημιούργησε τη δική σου συνταγή για την ελευθερία σου.

Και ξέρεις κάτι;

Αν μάθεις τον τρόπο -που αυτός είναι και ο αντικειμενικός σκοπός- τότε μπορείς να χρησιμοποιήσεις τον ίδιο τρόπο και για ότι άλλο θέλεις να αλλάξεις στη ζωή σου…

Είναι μια διαδικασία… 

Το μυστικό είναι να την αγαπήσεις. 

Αν το καταφέρεις, πίστεψέ με πως αυτό που θα νιώθεις κάθε βράδυ που πας για ύπνο και κάθε πρωί που θα ξυπνάς, θα είναι ότι καλύτερο μπορείς να φανταστείς.

Και ίσως να μην μπορείς καν να το φανταστείς ;)

Λοιπόν; 

Θα μου κάνεις παρέα σε αυτό το ταξίδι;


O ιστότοπός χρησιμοποιεί cookies. Συνεχίζοντας, συμφωνείτε με τη χρήση τους. Περισσότερα.