Θλίψη… 😔

Καθώς ξεκινάω να γράφω αυτές τις γραμμές, η ώρα είναι 5:07 μμ, 31 Δεκεμβρίου 2020.

Κυριολεκτικά στη δύση του 2020. Προηγήθηκε ένας περίπατος για να ‘αδειάσει’ το μυαλό μου.

Από τί;

Ούτε ξέρω.

Κάτι υπάρχει όμως που φράζει τη ροή.

Τη ροή της καθαρής σκέψης. Της αρμονίας. Της αίσθησης της “ανακούφισης’.

Τί έγινε ρε παιδιά;

Το 2020 φεύγει… εγώ γιατί δε χαίρομαι όπως οι περισσότεροι;

Προς τί αυτό το ‘μπούκωμα’ στο μυαλό;

Και στο στήθος;

Και στη μύτη… και στα μάτια…

Τι γίνεται;

Γιατί δυσκολεύομαι να αποχωριστώ αυτό το χρόνο;

Τί δε θέλω να αφήσω;

ή μήπως… τί φοβάμαι ότι θα συναντήσω τον επόμενο;

(Βαθιά αναπνοή)

Τί ήταν αυτό που πήρα από το 2020 και δε θέλω να αφήσω πίσω λοιπόν;

Η αλλαγή. Το ‘μπουρδούκλωμα’.

Το ‘σπάσιμο’ από το υφιστάμενο μοτίβο.

Η νέα αρχή.

Η νέα ευκαιρία.

Το βήμα μπροστά.

Η νέα ‘αναβαθμισμένη’ έκδοση του εαυτού μου. Και του εαυτού σου.

Τα τραύματα που βρήκα, δούλεψα, θεράπευσα.

Οι φόβοι που ξεπέρασα.

Η ‘νέα ζωή’ που ξεκίνησε αυτό το έτος (το 2020).

Ναι, ήταν άθλια χρονιά.

Επίπονη. Ανυπόφορη.

Ναι, δε θα μου λείψει ιδιαίτερα.

Ναι, δε μου αρέσουν οι συνέπειες στην καθημερινή μας ζωή.

Ναι, δε μου αρέσει η αποξένωση, η έλλειψη ζωής έξω…

Δε μου αρέσει καθόλου ο τρόμος που βλέπω στα μάτια πολλών…

Δε θα μου λείψει η μάσκα, τα sms, η φρίκη των μέσων μαζικής εξημέρωσης.

Τα ανέχτηκα αναγκαστικά όλα αυτά, όπως κι εσύ και όλοι.

Όμως ρε φίλε είχε κάτι αυτή η χρονιά που θα μου λείψει…

Ξέρεις τί;

Το ζόρι. Τον αγώνα. Τον ‘πόνο‘ που περιείχε.

Ναι, είμαι περίεργος. Έχεις δίκιο.

Και παράξενος και παράλογος.

Και ότι άλλο θέλεις να προσθέσεις.

(Μαζοχιστής; εντάξει…)

Να σου πω όμως κάτι;

Το βλέπω μόνο από μια άλλη οπτική.

Απλά έχω ένα αναπτύξει (δεν τον είχα) έναν εναλλακτικό τρόπο σκέψης.

Δεν λέω ότι είναι ‘σωστός’, απλά είναι διαφορετικός. Ασυνήθιστος.

Ίσως και ‘υπερβολικός’ ή αδιανόητος.

Αυτό που βλέπω όμως, μπορεί να το δεις κι εσύ.

Δηλαδή;

Μου αρέσει το ζόρι; όχι βέβαια.

Ο ‘πόνος’; φυσικά και όχι.

Ε τότε τι σου αρέσει ρε περίεργε;

Το αποτέλεσμα.

Αυτό που τώρα δε βλέπω, αλλά που ξέρω ότι θα εμφανιστεί τους επόμενους μήνες. Και τα επόμενα χρόνια.

Το μωρό που κυοφορεί μια μάνα το βλέπεις τους πρώτους μήνες;

Το σποράκι που θα φυτέψεις σήμερα, θα το δεις αύριο δεντράκι;

Χμ;

Η σπορά θα μου λείψει φίλε/η μου…

Η σπορά. Αυτά που φύτεψα, είτε συνειδητά είτε όχι, θα φυτρώσουν οσονούπω.

Και για μένα και για σένα και για όλους.

Είναι ο τρόπος της φύσης. Όπως ακριβώς λειτουργεί για όλα, έτσι λειτουργεί και για όλα αυτά που φυτέψαμε στο μυαλουδάκι μας όλη αυτή τη χρονιά.

Και να σου πω και κάτι άλλο;

Το ζόρι, παρόλο που δεν είναι ευχάριστο, είναι αυτό που ‘χτίζει χαρακτήρα’.

Είμαστε, θεωρώ, πολύ επιφανειακοί. Ρηχοί.

Αποφεύγουμε από συνήθεια, ότι χρειάζεται χρόνο και κόπο.

(Ξέρω ότι δουλεύεις σκληρά, δεν εννοώ αυτό! Εννοώ τις υπόλοιπες ώρες της ημέρας και της νύχτας. Ναι, ξέρω επίσης ότι έχεις υποχρεώσεις, πολλές και απαιτητικές… Δε μιλάω για σένα, μιλάω σε σένα αυτή τη στιγμή…)

Ότι απαιτεί συγκέντρωση, προσοχή και την ενέργειά μας.

Όμως την ίδια ώρα, ξοδεύουμε αλόγιστα την ενέργειά μας σε πράγματα ανούσια.

Και πολλές φορές επικίνδυνα για την υγεία μας. Την ψυχική κατά βάση.

Θέλουμε πολλές φορές το αποτέλεσμα, χωρίς να κάνουμε τη δουλειά.

Και τις περισσότερες φορές η δουλειά απαιτεί χρόνο. Και κόπο. Και συγκέντρωση προσοχής. Και ενέργεια. Και μεράκι. Και υπομονή.

Δε φταίμε όμως. Έτσι έχουμε προγραμματιστεί. Έτσι έχουμε πιστέψει ότι ‘γίνεται’.

‘Πως να χάσεις 15 κιλά σε 10 μέρες, χωρίς να κόψεις τίποτα’

‘Πως να βγάλεις €10.000 σε μια μέρα μόνο με €50 ευρώ!’

‘Πως να μάθεις μια ξένη γλώσσα σε μια εβδομάδα’

Νομίζουμε μετά ότι είναι αλήθεια αυτά.

Δεν είναι. Είναι ο τρόπος που χρησιμοποιούν αυτοί που ξέρουν τις ανθρώπινες ανάγκες και τις εκμεταλλεύονται.

Ξέρουν βλέπεις τι κάνει κλικ και σε ποιό σημείο του εγκεφάλου.

Και πατάνε το κουμπάκι που κάνει κλικ και ως συνέπεια ακολουθεί η καρτούλα για μια αγορά που δε χρειάζεσαι…

Δεν τα μεγαλοποιώ. Αυτό ερευνώ 5 χρόνια τώρα.

Είμαστε πολύ ευάλωτοι σε τέτοιου είδους ‘εξαπάτηση’. Όλοι μας.

(Αναστεναγμός)

Αποχαιρετώ λοιπόν το 2020 με θλίψη.

Γι’ αυτά που έγιναν, γι’ αυτούς που έφυγαν, γι’ αυτούς που ζουν με τον τρόμο της αρρώστιας ή και του θανάτου.

Θλίψη για την αγωνία όλων αυτών που είχαν στην εντατική μέλη της οικογένειάς τους.

Θλίψη για αυτούς που έχασαν τη δουλειά τους, την επιχείρησή τους, ή ακόμα και την περιουσία τους.

Θλίψη για τον δικό μου ‘παλιό εαυτό’ που αφήνω πίσω.

Θλίψη για τον κόσμο που ζούμε…

Θέλω ένα καλύτερο κόσμο για μένα και για σένα.

Για τους δικούς μας ανθρώπους. Για όλους τους ανθρώπους…

Γι’ αυτό σου λέω πάμε, πάμε να δημιουργήσουμε ένα 2021 με στόχο να είναι η καλύτερη χρονιά της ζωής μας.

Να θέσουμε τις προθέσεις μας, να μείνουμε συγκεντρωμένοι, να πετύχουμε.

Κι αν δεν πετύχουμε, να δούμε που φτάσαμε. Και να μάθουμε από τα λάθη μας.

Να αναπροσαρμόσουμε το πλάνο μας όσες φορές χρειαστεί.

Να ξαναπροσπαθήσουμε μέχρι να το πετύχουμε…

Αυτή είναι η συνταγή της επιτυχίας:

Πρόθεση->Πράξη->Αξιολόγηση->Διορθωτικές κινήσεις->Πράξη-> Αξιολόγηση…

Να γίνουμε καλύτεροι άνθρωποι. Έστω και λίγο.

Πρόοδος. Εξέλιξη. Ανάπτυξη.

Σε όλα τα επίπεδα.

Στα προσωπικά μας, στα επαγγελματικά μας, στα πνευματικά μας…

Στις σχέσεις μας με την οικογένειά μας, με τους πελάτες μας, τα αφεντικά μας, τους συνεργάτες μας, τους φίλους μας.

Στα οικονομικά μας, στην υγεία μας, την ευεξία μας, τις αξίες μας.

Στη ζωή μας και το νόημα που της έχουμε δώσει.

Στην αγάπη πρός τον άλλον. Τον γνωστό ή τον άγνωστο.

Κάθε άνθρωπος έχει μια ιστορία. Κάτι που τυραννάει το μυαλό του.

Όπως κι εσύ, όπως κι εγώ.

Έχουμε θαρρείς περισσότερους φιλόζωους παρά φιλάνθρωπους…Γιατί ρε φίλε;

(λατρεύω τα ζώα για να μην παρεξηγηθώ. Έχουμε μια γατούλα, που δεν την λες και γατούλα, είναι λίγο… καλοζωισμένο το πουλάκι μ’ 😂 )

Δεν φταίμε για την οργή και το μίσος που όλοι έχουμε μέσα μας.

Είναι όμως δική μας ευθύνη να το γιατρέψουμε.

Ας κάνουμε μια αρχή το 2021.

Εγώ θα το κάνω. Και πολύ θα ήθελα την παρέα σου 🙂

Απλά συνέχισε να διαβάζεις τα μηνύματά μου αν και θα δεις το πως…

Καλή χρονιά σου εύχομαι. Σε σένα και την οικογένειά σου.

Με υγεία, ευλογία, ελευθερία αγάπη και φως ❤️

Υ.Γ. Ολοκλήρωσα το πείραμα των 6 εβδομάδων με το διαλογισμό. Είχα βάλει στόχο να κάθομαι 2 ώρες τη μέρα ακίνητος και να ακούω τη σιωπή.

Τις 5 πρώτες εβδομάδες δεν έχασα ούτε λεπτό. Την έκτη εβδομάδα, που ήταν αυτή των Χριστουγέννων μέχρι την Πρωτοχρονιά, δε μπόρεσα να πειθαρχήσω.

Υπό αυτή την έννοια, το πείραμα πέτυχε για 5 εβδομάδες και απέτυχε για την έκτη.

Η όλη εμπειρία ήταν συναρπαστική.

Πήρα τόσα πολλά από αυτή την εμπειρία, που τώρα που το σκέφτομαι, ο ‘λόγος’ που είχα πει ότι θα το έκανα, μου φαίνεται αστείος.

‘Για να αυξήσω τις πωλήσεις μου x10’, είχα γράψει.

Γελάω… Πλέον δε με συγκινούν καν τα νούμερα 🙂

Φυσικά και με ενδιαφέρει η ανάπτυξη.

Φυσικά και θέλω περισσότερα έσοδα και μεγαλύτερο αντίκτυπο σε ότι κάνω.

Όμως έμαθα τόσα πολλά από αυτή την εμπειρία, που κάνουν τα χρήματα να φαίνονται τόσο ‘λίγα’ μπροστά στα υπόλοιπα..

Και… δεν το περίμενα να πω την αλήθεια. Προσγειώθηκα απότομα.

Θα κάνω εν καιρώ ένα εκτενές άρθρο γι’ αυτό. Δεν χωράει σε ένα υστερόγραφο, ούτε και σε ένα email αυτή η εμπειρία και το τι αποκόμισα.

Ίσως όμως να είναι μια καλή ιδέα για μια μίνι σειρά αυτοτελών επεισοδίων με email! 💡

Είχα γράψει ένα σύντομο email για να το στείλω την Κυριακή 26/12/2020. Δεν το έστειλα. Δεν ξέρω γιατί. Με έπιασαν οι ανασφάλειες…

Επειδή όμως θέλω να ‘κοιτάω τον εχθρό στα μάτια’ (αυτό που προκαλεί την ανασφάλεια δηλαδή), το δημοσιεύω και μπορείς αν θέλεις να το διαβάσεις εδώ*. Είναι 2 λεπτά διάβασμα.

Σ’ ευχαριστώ που διαβάζεις τα μηνύματά μου. Το εκτιμώ και ελπίζω να έχουν αξία για σένα. 🙏

Το μήνυμα αυτό είναι μόνο για τους συνδρομητές του newsletter 🙂

Μοιράσου το

Έχω και newsletter πάμε μια βόλτα;

Εβδομαδιαία τροφή για σκέψη μέσα από το μυστήριο μυαλό ενός οικονομολόγου συμπεριφοράς...

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Μπορείς να ειδοποιηθείς για απαντήσεις στο δικό σου σχόλιο, μέσω e-mail (απλά επίλεξέ το από το παραπάνω κουτάκι).

Μπορείς επίσης να εγγραφείς εδώ στις ειδοποιήσεις χωρίς να σχολιάσεις.

Κι' άλλη τροφή για σκέψη...

Από το Newsletter: Seeds of Freedom

Χμ… newsletter = θάνατος; 🤔

Υπάρχει μια λεπτή γραμμή που χωρίζει την τελειομανία από την ποιοτική δουλειά σε ότι κάνεις…

Το Βασικό Ένστικτο

Ο εγκέφαλός μας, αυτόματα, με ή χωρίς τη συνειδητή μας καθοδήγηση, συνεχώς και αδιάλειπτα επεξεργάζεται…

Το επόμενο βήμα…

Καθώς πλησιάζουν δύο σημαντικές ημερομηνίες, σκέφτομαι το μέλλον του newsletter.

Η μηχανική της αμαρτίας…

Μια δύναμη θαρρείς και έρχεται, αναλαμβάνει τον έλεγχο του μυαλού μου και κουνάει τα χέρια μου και τα πόδια…

Το τέλος της προσπάθειας…

Η ώρα είναι 5:22 πμ πρωί Σαββάτου. Πρέπει να έχει πανσέληνο σήμερα, γιατί το φεγγάρι είναι τόσο φωτεινό που δε χρειάζεσαι καν φως στο σπίτι…

Αλτ! Τις ει; ✋

Αυτό είναι το τρίτο επεισόδιο της μινι σειράς Επαναπρογραμματισμός Νευροσυσχετισμών Βήμα-Βήμα.

Ο Νόμος του Πάρκινσον 🕖

Γιατί μερικές μέρες είναι τόσο παραγωγικές και άλλες λιγότερο; Αυτό το ερώτημα πάντα με απασχολούσε, από τότε που…

Από το 100 Day Challenge:

Η απλότητα
#100daychallenge

Η απλότητα…

Αν σκεφτείς τον πιο απλό τρόπο για να λύσεις ένα πρόβλημα, τότε είναι πολύ πιθανό και να το καταφέρεις…

Η τεχνητή μας νοημοσύνη...
#100daychallenge

Η τεχνητή μας νοημοσύνη

Αν αξιοποιήσεις την έμφυτη τεχνητή σου νοημοσύνη, έχεις το ένα κλειδί για την ελευθερία…

Η τουλούμπα..
#100daychallenge

Η τουλούμπα

Η ανταμοιβή του δροσερού και γάργαρου νερού, απευθείας από το έδαφος…

Επιλογή..
#100daychallenge

Επιλογή

Ώρες ώρες τσιμπιέμαι να δω αν είναι όντως πραγματικότητα αυτή η σκέψη, ή αν ονειρεύομαι…

Σημάδι & Επιβεβαίωση
#100daychallenge

Επιβεβαίωση

Ένα σημάδι και μια επιβεβαίωση. Ένας τρόπος να τσεκάρεις ότι είσαι στο σωστό δρόμο…

Η μόδα
#100daychallenge

Η μόδα…

Κάποιες φορές, δεν αγοράζεις ένα προϊόν, γίνεσαι το προϊόν.. δεν το χρησιμοποιείς, σε χρησιμοποιεί.

Εκκαθάριση...
#100daychallenge

Εκκαθάριση

Ότι καθαρίζει στο εξωτερικό περιβάλλον, καθαρίζει και στο εσωτερικό…

Το Seeds of Freedom είναι ένα εβδομαδιαίο newsletter. 

Όμως

Μην αφήσεις τη λέξη newsletter να σε παρασύρει..

Μη φανταστείς κάτι παρόμοιο, ίσως κάτι που έχεις συναντήσει στο παρελθόν.

Δεν υπάρχει :)

Είναι ένα γράμμα που γράφω κάθε εβδομάδα και απευθύνεται σε σένα που βρίσκεις ενδιαφέρον να μπαίνεις για λίγο στο μυαλό μου.

Να κρυφοκοιτάς λίγο, να βλέπεις τον τρόπο που σκέφτομαι, τι αισθάνομαι, τι μαθαίνω, τι παθαίνω, να ανακαλύπτεις νέες ιδέες και οπτικές.

Γιατί το κάνω αυτό;

Χμ, πριν πάω εκεί θέλω να σε πάω κάπου αλλού. 

Στην πρώτη μέρα που ξεκίνησε όλο αυτό…

Ήταν στα μέσα του Νοέμβρη του 2020 και είχε ξεκινήσει το δεύτερο lockdown λόγω covid.

Είχα φρικάρει

Δεν το περίμενα.

Πίστευα πως το είχαμε αφήσει πίσω όλο αυτό με τα lockdown και τα συναφή.

Η πίεση που ένιωθα ήταν ασφυκτική…

Κάτι μέσα μου έψαχνε τρόπο να βγει, κάτι να ξεθυμάνει…

Χωρίς να καταλάβω πώς, ένα πρωινό εκεί στο πρώτο δεκαήμερο του Νοέμβρη (2020), 

έγραψα ένα μακροσκελές κείμενο στο facebook και το μοιράστηκα με 300 περίπου φίλους και γνωστούς.

Ήταν μια εξήγηση γιατί είχα περίπου 2 χρόνια να… πατήσω το πόδι μου εκεί (στο facebook ντε) και ήταν επίσης το τι είχα στο μυαλό μου για το μέλλον.

Στο τέλος είχε και ένα κάλεσμα για όποιον ενδιαφέρεται να ακούσει τις ιδέες μου μέσω email.

Έτσι ξεκίνησα να γράφω και να στέλνω ένα email κάθε εβδομάδα σε αυτούς που με εμπιστεύτηκαν και που ήταν αρκετά περίεργοι να με ακούσουν.

Με την επίγνωση που έχω σήμερα, νιώθω πως αυτό που είχα τότε την ανάγκη να κάνω, ήταν στην ουσία να επικοινωνήσω.

Να μοιραστώ κάποιες ενδιαφέρουσες πληροφορίες, να επικοινωνήσω κάποιες ιδέες και ξεκινήσω μια προσπάθεια που δεν ήξερα ακριβώς που θα καταλήξει. 

Με κύριο σκοπό όπως είχα στο μυαλό μου, να βοηθήσω με τον τρόπο μου όποιον είχε ανάγκη για βοήθεια εκείνο το δύσκολο διάστημα, δίνοντας ελπίδα…

…να εμπνεύσω όποιον ήταν ανοιχτός να λάβει από αυτά που μοιραζόμουν…

και να ξεκινήσω να γράφω για να γίνομαι μέρα με τη μέρα καλύτερος στο γράψιμο.

Σε έναν συγκεκριμένο τρόπο γραψίματος που είχα στο μυαλό μου και με ένα πλάνο που είχα σκοπό να μοιραστώ με όλους ανοιχτά.

Αυτή η εβδομαδιαία επαφή, αυτό το απλό γράμμα που έστελνα σε φίλους και γνωστούς, 

άλλοτε με ύφος περισσότερο ‘διδακτικό’ και άλλοτε ‘φιλικό’…

άρχισε να παίρνει μια ιδιαίτερη μορφή και να δημιουργείται κάτι που δε μπορούσα να φανταστώ όταν το ξεκίνησα.

Άρχισα να μοιράζομαι τα πάνω μου και τα κάτω μου, τους στόχους μου, τα όνειρά μου, τον τρόπο που είχα σκοπό να τα κάνω πράξη, τις αποτυχίες, τις επιτυχίες, τις αναποδιές, τα συναισθηματικά κύματα, τα εμπόδια, τις αποφάσεις, τις κρίσεις, τις λύσεις, …

Όλα αυτά που ένιωθα και αισθανόμουν ότι αυτό από μόνο του έχει κάτι να προσφέρει

Μια νέα οπτική, μια άλλη προσέγγιση, μια νέα πεποίθηση, μια διαφορετική άποψη…

Να δώσει σε σένα που διαβάζεις κάτι διαφορετικό από τα συνηθισμένα…

Μια γεύση γνωστή αλλά και άγνωστη την ίδια στιγμή…

Ξεκίνησα λοιπόν κάτι νέο, από την αρχή, από το μηδέν, με μια απλή ιδέα και μια παρόρμηση να με κατευθύνει στο πρώτο βήμα…

Αυτό λοιπόν το προσωπικό γράμμα που στέλνω κάθε εβδομάδα, έχει βασικό σκοπό να προσφέρει κάτι χρήσιμο και αξιόλογο σε αυτόν που θα με εμπιστευτεί με το χρόνο και την προσοχή του…

Γιατί αυτά τα δύο, ίσως να είναι και τα πιο πολύτιμα ‘νομίσματα’.

Ναι, ακόμα και από τα ‘ευρώ’ ;)

Και… γιατί όχι με τον τρόπο αυτό να γίνω το ζωντανό παράδειγμα για όποιον θέλει να δοκιμάσει κάτι καινούργιο.

Μήπως έχεις κάτι στο πίσω μέρος του μυαλού σου και κάτι σε κρατάει από το να το ξεκινήσεις; 

Ή μήπως να το συνεχίσεις;

 Ή να το παρατήσεις αν χρειάζεται;

Μήπως θέλεις να ξεφύγεις από μια ζωή που δε σε εκφράζει;

Μήπως θέλεις να δημιουργήσεις μια καθημερινότητα που σε εκφράζει;

Αυτό είναι σήμερα το Seeds of Freedom. 

Μαθαίνω ανοιχτά, σκέφτομαι δυνατά, μοιράζομαι τις εμπειρίες μου, με σκοπό να γίνω καλύτερος εγώ και να γίνεις καλύτερος/η κι εσύ.

Και έτσι να κάνουμε τον κόσμο λίγο καλύτερο :)

Αυτοί είναι οι σπόροι για τη δική μου ελευθερία (seeds of freedom) και αν θελήσεις μπορούν να γίνουν οι σπόροι για τη δική σου ελευθερία.

Και γιατί ελευθερία; Γιατί σπόροι ελευθερίας;

Γιατί αυτό αγαπημένε/η είναι το δικό μου προσωπικό “θέμα” στο ταξίδι της ζωής μου.

Την ελευθερία μου επιζητώ ως κυρίαρχο συναίσθημα. 

Την ψυχική, νοητική, συναισθηματική, οικονομική… ελευθερία.

Όπως εγώ την έχω στο δικό μου μυαλό και όπως μπορείς να την πάρεις κι εσύ και να τη φτιάξεις όπως επιθυμείς στο δικό σου το μυαλό.

Πάρε την πρώτη ύλη που σου δίνω, πάρε τα υλικά και δημιούργησε τη δική σου συνταγή για την ελευθερία σου.

Και ξέρεις κάτι;

Αν μάθεις τον τρόπο -που αυτός είναι και ο αντικειμενικός σκοπός- τότε μπορείς να χρησιμοποιήσεις τον ίδιο τρόπο και για ότι άλλο θέλεις να αλλάξεις στη ζωή σου…

Είναι μια διαδικασία… 

Το μυστικό είναι να την αγαπήσεις. 

Αν το καταφέρεις, πίστεψέ με πως αυτό που θα νιώθεις κάθε βράδυ που πας για ύπνο και κάθε πρωί που θα ξυπνάς, θα είναι ότι καλύτερο μπορείς να φανταστείς.

Και ίσως να μην μπορείς καν να το φανταστείς ;)

Λοιπόν; 

Θα μου κάνεις παρέα σε αυτό το ταξίδι;