Γιατί έγινα… αριστερός 👈

Αν λίγο πολύ διαβάζεις αυτά που γράφω, θα πρόσεξες ότι την περασμένη εβδομάδα δεν έστειλα κάποιο email…

Γιατί αυτό;

Εχμ…

Δεν υπάρχει κάποιος λόγος 🙂

Ή μάλλον υπάρχει…

Ήμουν υπότροπος βλέπεις.

Αν το κάνεις μια φορά, την επόμενη είναι πιο εύκολο να συμβεί…

Έχασα το focus μου.

Τη συγκέντρωσή μου σ’ αυτό που κάνω.

Είχα βάλει στόχο να στέλνω ένα email κάθε εβδομάδα και σιγά σιγά να δω πως μπορώ να το βελτιστοποιήσω.

Να κάνω μινι-σειρές με 3-5 “επεισόδια” (με email) για ξεχωριστά θέματα που με ενδιαφέρουν και μπορεί να ενδιαφέρουν και σένα.

Είναι λογικό να μην μπορούμε να ‘βρεθούμε’ σε όλα αυτά που κατά καιρούς αναφέρω.

Σε κάποια όμως από αυτά, είμαι σίγουρος ότι μπορούμε.

Δε θα ήσουν εδώ αν δεν μπορούσαμε.

Γιατί όμως έχασα το focus μου;

Πώς μπορώ να μην πέσω στην ίδια παγίδα στο μέλλον;

Αυτά τα δυο ερωτήματα με απασχολούν τις τελευταίες μέρες.

Κάνω λοιπόν μια ιχνηλάτηση.

Βλέπω την εφαρμογή που χρησιμοποιώ για να ‘παρακολουθώ’ τι κάνω και πόσο κοντά είμαι σε αυτά που νομίζω ότι κάνω καλά.

Γιατί άλλο τι νομίζω, άλλο τι πραγματικά κάνω…

Δεν είμαι συνειδητός κάθε ώρα και στιγμή της ημέρας.

Θέλω να γίνω. Αλλά ακόμα δεν είμαι, έχω πολύ δρόμο για να φτάσω εκεί…

Ανοίγω παρένθεση

Επίγνωση είναι η λέξη-κλειδί. Για την ακρίβεια συνειδητή επίγνωση.

Να έχω δηλαδή συνειδητή επίγνωση κάθε σκέψης, πράξης (και συναισθήματος) που έχω κατά τη διάρκεια της ημέρας.

Αυτό θα με κάνει συνειδητό, θα μου προσφέρει αυτεπίγνωση.

Χωρίς αυτεπίγνωση (αυτογνωσία) νιώθω ότι είμαι απλά ένα πιόνι που επιπλέει στο χωροχρόνο και κάνει ότι έχει προγραμματστεί να κάνει.

Κλείνω παρένθεση και συνεχίζω

Η εφαρμογή λοιπόν αυτή, είναι σήμερα για μένα το #1 εργαλείο παραγωγικότητας (και επίγνωσης).

Λέγεται rescuetime αν σε ενδιαφέρει και κοστίζει περίπου 70€/το χρόνο.

Αυτό που μου προσφέρει μπροστά σε αυτό που κοστίζει, κάνει τα 70€ να φαίνονται κυριολεκτικά αστείο ποσό.

Την έχω εγκαταστήσει σε όλες μου τις συσκευές (pc’s, tablet, smartphone) και καταγράφει που ξοδεύω ή επενδύω το χρόνο μου.

(Αν σε ενδιαφέρει και το αποφασίσεις, εδώ είμαι αν χρειαστείς οποιαδήποτε βοήθεια)

Βλέπω λοιπόν, ότι την περασμένη εβδομάδα.. ξέφυγα (ιδίως με το YouTube!)

24% χαμηλότερο ‘σκορ’ παραγωγικότητας σε σχέση με την προηγούμενη εβδομάδα.

Και δεν είναι τόσο αυτό το νούμερο σαν νούμερο, είναι και ο γενικός χρόνος των 100 ωρών που ήμουν online.

38 ώρες περισσότερες από την προηγούμενη εβδομάδα!

Εχμ μήπως ξέφυγα χωρίς να το καταλάβω;

Καταλαβαίνεις τώρα γιατί λέω πως ‘άλλα νομίζω πως κάνω και άλλα τελικά κάνω’ πολλές φορές.

Η ‘δικαιολογία’ μου θα ήταν ότι μάθαινα καινούργια πράγματα, δεν χάζευα στο YouTube.

Κι ενώ αυτό είναι αλήθεια, εντούτοις δεν ήταν αυτός ο στόχος μου για την περασμένη εβδομάδα.

Οπότε… δικαιολογία δεν υπάρχει.

Άρα, τι μου έλλειψε την προηγούμενη εβδομάδα;

Πειθαρχία.

Μια λέξη, ένας ολόκληρος κόσμος από πίσω.

Ένα βιβλίο ολόκληρο μπορείς να γράψεις γι’ αυτό το χαρακτηριστικό. Αρετή θα την έλεγα.

Νιώθω πολύ πιο πειθαρχημένος απ’ ότι ήμουν στο παρελθόν. Καμία σύγκριση.

Όμως είναι τόσο εύκολο να ξεφύγεις από το σκοπό σου. Και από το στόχο σου.

Ιδίως όταν αυτά τα δυο δεν είναι ξεκάθαρα…

Και να σου πω κάτι;

Πιστεύω πραγματικά ότι περισσότερη αξία έχει να μοιράζομαι τα λάθη μου και τα πάθη μου, παρά αυτά που ‘καταφέρνω’.

Τον αγώνα μου κάνω και αυτόν μοιράζομαι. Αν καταφέρω κάτι θα το μοιραστω για να σου δείξω ότι γίνεται.

Ότι αυτό που έκανα δούλεψε για μένα και πολύ πιθανό να δουλέψει και για σένα.

Όλος ο ‘αγώνας’ είναι για να αποκτήσω αυτεπίγνωση, έτσι ώστε να μπορέσω να αλλάζω συνεχώς το ‘πρόγραμμα’.

Ή ακόμα καλύτερα, τον προγραμματισμό του υποσυνειδήτου μου, που τρέχει το πρόγραμμα.

Αυτή η μεταφορά μου αρέσει. Βγάζει λίγο ‘νόημα’.

Έχουμε βλέπεις έναν ακατάπαυστο μηχανισμό παραγωγής νοημάτων, ο οποίος για κάθε πληροφορία που λαμβάνει ο εγκέφαλος, ‘πρέπει’ να δώσει ένα νόημα.

Τελοσπάντων… μήπως ξέφυγα πάλι; 🙂

Σήμερα κλείνω 150 μέρες από την ημέρα που έγινα ‘αριστερός’.

Ξέρω που πάει ο νους σου 🙂

Όχι, δεν έχει να κάνει με πολιτικές πεποιθήσεις.

Έχει να κάνει με το αριστερό μου χέρι.

Ξεκίνησα στα μέσα Αυγούστου να γράφω μια μικρή παράγραφο κάθε πρωί και βράδυ, με το αριστερό χέρι (είμαι δεξιόχειρας).

Γιατί;

Γιατί το πρότεινε ένας από τους ανθρώπους που ακολουθώ εδώ και κάποια χρόνια και με εμπνέει. Είναι… δάσκαλος.

Γιατί όμως το πρότεινε;

Για μια σειρά από λόγους.

  1. Γιατί δημιουργεί νευρογένεση. Τη δημιουργία δηλαδή νέων νευρώνων στον εγκέφαλο. 🧠
  2. Για πειθαρχία! Ναι, να κάνεις κάτι ‘αδιανόητο’, κάτι μη λογικό, κάθε μέρα για έναν ολόκληρο χρόνο.
  3. Για να συνειδητοποιήσεις πόσο δύσκολο είναι να δημιουργήσεις μια νέα συνήθεια και πόσο δύσκολο είναι να τη σταματήσεις όταν αυτή έχει αυτοματοποιηθεί!

Είναι φανταστικό παράδειγμα.

Ξέρω, ξέρω θέλεις να μάθεις τι γράφω 🙂

Ε να λοιπόν ✍️

“Είμαι πολύ χαρούμενος κι ευτυχισμένος, τώρα που έχω αντιληφθεί ότι το πνευματικό μου DNA είναι τέλειο και αυτή η τελειότητα υπάρχει μέσα μου.

Ξεκινώ την κάθε μέρα, ψάχνοντας για τομείς της ζωής μου στους οποίους θα ήθελα να δω την τελειότητα αυτή να εκφράζεται αυτοματοποιημένα.”

Και να σου πω και κάτι τελευταίο για να επιβεβαιώσεις ότι ‘δεν πάει καλά αυτός;’

Η προτροπή του ήταν να το γράφω κάθε πρωί.

Εγώ επέλεξα να το κάνω πρωί-βράδυ για καλύτερα αποτελέσματα!

Αν είχα μια πρόταση να σου κάνω, θα ήταν αυτή:

Προσπάθησε να δημιουργείς νέες συνήθειες και να διακόπτεις το μοτίβο στο οποίο είσαι, ανα τακτά χρονικά διαστήματα.

Είναι πολύ εύκολο να χάσεις τον προσανατολισμό σου, το λέω γιατί το ίδιο συμβαίνει και με μένα και με όλους μας.

Επίγνωση και πειθαρχία είναι δυο χαρακτηριστικά που τα έχω.. χαραγμένα στο μέτωπο (σαν tattoo από τη μέσα πλευρά!)

Μου έλλειπαν και τα δυο. Σιγά σιγά άρχισα να τα καλλιεργώ. Είμαι σε καλό δρόμο, αλλά είμαι ακόμα στην αρχή του δρόμου 🙂

Τα λέμε σύντομα αγαπημένε/η.

(αν δεν χάσω το ρυθμό μου πάλι!)

Έως τότε, αν θέλεις να συζητήσουμε κάτι, ξέρεις τον τρόπο…

Just reply 🙂

🙏

Μοιράσου το

Έχω και newsletter πάμε μια βόλτα;

Εβδομαδιαία τροφή για σκέψη μέσα από το μυστήριο μυαλό ενός οικονομολόγου συμπεριφοράς...

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Μπορείς να ειδοποιηθείς για απαντήσεις στο δικό σου σχόλιο, μέσω e-mail (απλά επίλεξέ το από το παραπάνω κουτάκι).

Μπορείς επίσης να εγγραφείς εδώ στις ειδοποιήσεις χωρίς να σχολιάσεις.

Κι' άλλη τροφή για σκέψη...

Από το Newsletter: Seeds of Freedom

Ψέματα…

Όλοι μας λέμε ψέματα. Καθημερινά. Άλλος λιγότερα, άλλος περισσότερα. Το πιο απλό ψέμα είναι…

Συγχρονικότητα; 😧

Είχα μείνει αποσβολωμένος να κοιτώ το αυτοκίνητο και να σκέφτομαι τι είχα γράψει…

Έχω μια ιδέα… 💡

Τον Ιούλιο του 1999, ο Chris Baty ξεκίνησε ένα challenge, μια δοκιμασία, ένα πείραμα με 21 συμμετέχοντες…

Γιατί Πονάω;

Ομολογώ ότι είμαι ενθουσιασμένος για αυτή τη μινι σειρά, ελπίζω να σου μεταδώσω λίγο από αυτόν τον ενθουσιασμό!

Από το 100 Day Challenge:

Χρειάζομαι βοήθεια...
#100daychallenge

Χρειάζομαι βοήθεια…

Δεν θα το ξανακάνω γιατί δε θα μ’ αγαπάει η μαμά μου/ο μπαμπάς μου… κινδυνεύω.

Σκέδαση..
#100daychallenge

Σκέδαση…

Η σκέδαση λοιπόν στο θέμα μας, είναι η διάσπαρτη, η διασκορπισμένη ενέργεια…

Περί προτύπων
#100daychallenge

Περί προτύπων…

Θυμάμαι λοιπόν τη σκηνή με τον Ντέιβιντ που μιλούσε στο τηλέφωνο καθώς οδηγούσε…

Λύσε-Δέσε...
#100daychallenge

Λύσε – Δέσε

Κάνεις φύλλο και φτερό κάθε κομμάτι του συστήματος και όταν είναι όλα μπροστά σου…

Το Πιστεύω...
#100daychallenge

Το Πιστεύω…

Το μυστικό για να κολυμπάμε σε νέες θάλασσες, μακρία από τα δολώματα..

Το Seeds of Freedom είναι ένα εβδομαδιαίο newsletter. 

Όμως

Μην αφήσεις τη λέξη newsletter να σε παρασύρει..

Μη φανταστείς κάτι παρόμοιο, ίσως κάτι που έχεις συναντήσει στο παρελθόν.

Δεν υπάρχει :)

Είναι ένα γράμμα που γράφω κάθε εβδομάδα και απευθύνεται σε σένα που βρίσκεις ενδιαφέρον να μπαίνεις για λίγο στο μυαλό μου.

Να κρυφοκοιτάς λίγο, να βλέπεις τον τρόπο που σκέφτομαι, τι αισθάνομαι, τι μαθαίνω, τι παθαίνω, να ανακαλύπτεις νέες ιδέες και οπτικές.

Γιατί το κάνω αυτό;

Χμ, πριν πάω εκεί θέλω να σε πάω κάπου αλλού. 

Στην πρώτη μέρα που ξεκίνησε όλο αυτό…

Ήταν στα μέσα του Νοέμβρη του 2020 και είχε ξεκινήσει το δεύτερο lockdown λόγω covid.

Είχα φρικάρει

Δεν το περίμενα.

Πίστευα πως το είχαμε αφήσει πίσω όλο αυτό με τα lockdown και τα συναφή.

Η πίεση που ένιωθα ήταν ασφυκτική…

Κάτι μέσα μου έψαχνε τρόπο να βγει, κάτι να ξεθυμάνει…

Χωρίς να καταλάβω πώς, ένα πρωινό εκεί στο πρώτο δεκαήμερο του Νοέμβρη (2020), 

έγραψα ένα μακροσκελές κείμενο στο facebook και το μοιράστηκα με 300 περίπου φίλους και γνωστούς.

Ήταν μια εξήγηση γιατί είχα περίπου 2 χρόνια να… πατήσω το πόδι μου εκεί (στο facebook ντε) και ήταν επίσης το τι είχα στο μυαλό μου για το μέλλον.

Στο τέλος είχε και ένα κάλεσμα για όποιον ενδιαφέρεται να ακούσει τις ιδέες μου μέσω email.

Έτσι ξεκίνησα να γράφω και να στέλνω ένα email κάθε εβδομάδα σε αυτούς που με εμπιστεύτηκαν και που ήταν αρκετά περίεργοι να με ακούσουν.

Με την επίγνωση που έχω σήμερα, νιώθω πως αυτό που είχα τότε την ανάγκη να κάνω, ήταν στην ουσία να επικοινωνήσω.

Να μοιραστώ κάποιες ενδιαφέρουσες πληροφορίες, να επικοινωνήσω κάποιες ιδέες και ξεκινήσω μια προσπάθεια που δεν ήξερα ακριβώς που θα καταλήξει. 

Με κύριο σκοπό όπως είχα στο μυαλό μου, να βοηθήσω με τον τρόπο μου όποιον είχε ανάγκη για βοήθεια εκείνο το δύσκολο διάστημα, δίνοντας ελπίδα…

…να εμπνεύσω όποιον ήταν ανοιχτός να λάβει από αυτά που μοιραζόμουν…

και να ξεκινήσω να γράφω για να γίνομαι μέρα με τη μέρα καλύτερος στο γράψιμο.

Σε έναν συγκεκριμένο τρόπο γραψίματος που είχα στο μυαλό μου και με ένα πλάνο που είχα σκοπό να μοιραστώ με όλους ανοιχτά.

Αυτή η εβδομαδιαία επαφή, αυτό το απλό γράμμα που έστελνα σε φίλους και γνωστούς, 

άλλοτε με ύφος περισσότερο ‘διδακτικό’ και άλλοτε ‘φιλικό’…

άρχισε να παίρνει μια ιδιαίτερη μορφή και να δημιουργείται κάτι που δε μπορούσα να φανταστώ όταν το ξεκίνησα.

Άρχισα να μοιράζομαι τα πάνω μου και τα κάτω μου, τους στόχους μου, τα όνειρά μου, τον τρόπο που είχα σκοπό να τα κάνω πράξη, τις αποτυχίες, τις επιτυχίες, τις αναποδιές, τα συναισθηματικά κύματα, τα εμπόδια, τις αποφάσεις, τις κρίσεις, τις λύσεις, …

Όλα αυτά που ένιωθα και αισθανόμουν ότι αυτό από μόνο του έχει κάτι να προσφέρει

Μια νέα οπτική, μια άλλη προσέγγιση, μια νέα πεποίθηση, μια διαφορετική άποψη…

Να δώσει σε σένα που διαβάζεις κάτι διαφορετικό από τα συνηθισμένα…

Μια γεύση γνωστή αλλά και άγνωστη την ίδια στιγμή…

Ξεκίνησα λοιπόν κάτι νέο, από την αρχή, από το μηδέν, με μια απλή ιδέα και μια παρόρμηση να με κατευθύνει στο πρώτο βήμα…

Αυτό λοιπόν το προσωπικό γράμμα που στέλνω κάθε εβδομάδα, έχει βασικό σκοπό να προσφέρει κάτι χρήσιμο και αξιόλογο σε αυτόν που θα με εμπιστευτεί με το χρόνο και την προσοχή του…

Γιατί αυτά τα δύο, ίσως να είναι και τα πιο πολύτιμα ‘νομίσματα’.

Ναι, ακόμα και από τα ‘ευρώ’ ;)

Και… γιατί όχι με τον τρόπο αυτό να γίνω το ζωντανό παράδειγμα για όποιον θέλει να δοκιμάσει κάτι καινούργιο.

Μήπως έχεις κάτι στο πίσω μέρος του μυαλού σου και κάτι σε κρατάει από το να το ξεκινήσεις; 

Ή μήπως να το συνεχίσεις;

 Ή να το παρατήσεις αν χρειάζεται;

Μήπως θέλεις να ξεφύγεις από μια ζωή που δε σε εκφράζει;

Μήπως θέλεις να δημιουργήσεις μια καθημερινότητα που σε εκφράζει;

Αυτό είναι σήμερα το Seeds of Freedom. 

Μαθαίνω ανοιχτά, σκέφτομαι δυνατά, μοιράζομαι τις εμπειρίες μου, με σκοπό να γίνω καλύτερος εγώ και να γίνεις καλύτερος/η κι εσύ.

Και έτσι να κάνουμε τον κόσμο λίγο καλύτερο :)

Αυτοί είναι οι σπόροι για τη δική μου ελευθερία (seeds of freedom) και αν θελήσεις μπορούν να γίνουν οι σπόροι για τη δική σου ελευθερία.

Και γιατί ελευθερία; Γιατί σπόροι ελευθερίας;

Γιατί αυτό αγαπημένε/η είναι το δικό μου προσωπικό “θέμα” στο ταξίδι της ζωής μου.

Την ελευθερία μου επιζητώ ως κυρίαρχο συναίσθημα. 

Την ψυχική, νοητική, συναισθηματική, οικονομική… ελευθερία.

Όπως εγώ την έχω στο δικό μου μυαλό και όπως μπορείς να την πάρεις κι εσύ και να τη φτιάξεις όπως επιθυμείς στο δικό σου το μυαλό.

Πάρε την πρώτη ύλη που σου δίνω, πάρε τα υλικά και δημιούργησε τη δική σου συνταγή για την ελευθερία σου.

Και ξέρεις κάτι;

Αν μάθεις τον τρόπο -που αυτός είναι και ο αντικειμενικός σκοπός- τότε μπορείς να χρησιμοποιήσεις τον ίδιο τρόπο και για ότι άλλο θέλεις να αλλάξεις στη ζωή σου…

Είναι μια διαδικασία… 

Το μυστικό είναι να την αγαπήσεις. 

Αν το καταφέρεις, πίστεψέ με πως αυτό που θα νιώθεις κάθε βράδυ που πας για ύπνο και κάθε πρωί που θα ξυπνάς, θα είναι ότι καλύτερο μπορείς να φανταστείς.

Και ίσως να μην μπορείς καν να το φανταστείς ;)

Λοιπόν; 

Θα μου κάνεις παρέα σε αυτό το ταξίδι;