Χμ… newsletter = θάνατος; 🤔

Μέσα στην εβδομάδα αποφάσισα να διαβάσω τα προηγούμενα μηνύματά μου.

Να δω τι έχω γράψει, πώς το έχω γράψει και πώς θα το έβλεπα από τη σκοπιά του αναγνώστη.

Ενός ‘τύπου’ αναγνώστη δηλαδή, γιατί ο καθένας έχει τον τρόπο του, τις πεποιθήσεις του και τα πιστεύω του.

Δεν είναι εύκολο (για μένα τουλάχιστον) να διαβάζεις αυτά που έχεις γράψει.

Γιατί είναι δεδομένο, πως αυτό που έχεις γράψει, θα μπορούσες να το είχες γράψει καλύτερα.

Αν όμως πέσεις στην παγίδα της τελειομανίας, τότε δε θα το κάνεις ποτέ.

Αυτό το έκανα πολύ καλά, εξαιρετικά καλά θα έλεγα, για 40+ χρόνια.

Και ακόμα το κάνω. Λιγότερο όμως και αρκετά πιο συνειδητά.

Βελτιώνομαι.

Πάω πρός το καλύτερο και αυτή η βελτίωση μου δίνει την απαραίτητη αυτοπεποίθηση να συνεχίσω.

Υπάρχει μια λεπτή γραμμή που χωρίζει την τελειομανία από την ποιοτική δουλειά σε ότι κάνεις.

Μπορείς λοιπόν να είσαι πολύ καλός/ή σε αυτό που κάνεις, αλλά μπορεί να είσαι και τελειομανής.

Η τελειομανία όμως, είναι αυτή που μπορεί να μη σε αφήνει να προχωράς.

Ή καλύτερα, αυτό που προκαλεί την τελειομανία.

Η αιτία δηλαδή. Κάπου οφείλεται αυτή η συμπεριφορά βλέπεις, δεν είναι θέμα ‘τύχης΄.

Η τελειομανία επίσης, είναι πολλές φορές το αποτέλεσμα του φόβου μας για να μην (επι)κριθούμε.

(Βλέπεις την αλυσίδα; ένα αίτιο φέρνει ένα αποτέλεσμα και αυτό με τη σειρά του φέρνει ένα άλλο αίτιο, που παράγει ένα αποτέλεσμα και πάει λέγοντας…)

Ο φόβος του να μην (επι)κριθούμε, προέρχεται από τον τρόπο που έχουμε μεγαλώσει και έχουμε εκπαιδευτεί.

(Όταν τελειώσεις το μήνυμα, πάρε λίγα λεπτά να σκεφτείς την κριτική στην οποία υπόκειται ένα παιδί σήμερα και φυσικά τη δική σου εμπειρία στην παιδική σου ηλικία).

Αυτό είναι το κλασικό μοντέλο εκπαίδευσης, απλά δεν συνδέουμε το αποτέλεσμα με το αίτιο.

Κριτική λοιπόν για τον εγκέφαλό μας, πολλές φορές σημαίνει πόνο και έλλειψη αγάπης.

Έλλειψη αγάπης για ένα μικρό παιδί, ενστικτωδώς ισοδυναμεί με θάνατο.

Γιατί;

Γιατί απλά ένα μικρό παιδί, δε μπορεί να επιβιώσει χωρίς αγάπη και φροντίδα. Χρειάζεται τροφή, στέγη, στοργή, αγάπη…

το καταλαβαίνεις, έτσι δεν είναι;

Το μικρό παιδί όμως δεν το σκέφτεται αυτό, είναι ενστικτώδης η αντίδραση.

Όταν λοιπόν δε μπορώ να προχωρήσω σε κάτι που θέλω πολλές φορές, μπορεί να είμαι στην παγίδα των υποσυνείδητων πεποιθήσεών μου.

Αν δε μπορώ να ξεκινήσω για παράδειγμα ένα newsletter, το οποίο θέλω πολύ, είναι πολύ πιθανό να προέρχεται από το φόβο της κριτικής που υποσυνείδητα μπορεί να σημαίνει “θάνατο”.

Κυριολεκτικά, για τον εγκέφαλό μου, newsletter=θάνατος.

Όσο λοιπόν και να χτυπιέμαι, όσο και να θέλω, όσο και να προσπαθώ… θα αποτυγχάνω μέχρι να επιλύσω το εσωτερικό ‘μπλέξιμο’ στις… συνάψεις του εγκεφάλου μου.

Καταλαβαίνεις τώρα πώς δουλεύει το μυαλό μας;

Και πόσο παγιδευμένοι είμαστε από τα δικά μας εσωτερικά κολλήματα;

Βλέπεις ότι, αν επιλύσεις πολλά από αυτά, το ‘παιχνίδι’ αλλάζει άρδην;

Μπορείς να διακρίνεις εκεί στο βάθος, ότι μπορεί και να είμαστε χωρίς να το ξέρουμε εμείς υπεύθυνοι για ότι μας συμβαίνει;

Και όχι κάτι άλλο “εξωτερικό”; Έστω και σε ένα μικρό βαθμό;

Η τελειομανία είναι ένα απλό παράδειγμα βγαλμένο από τη δική μου ζωή.

Στη δική σου εμπειρία, μπορεί να είναι κάτι άλλο.

Εσύ το ξέρεις. Αν δεν το ξέρεις, ίσως είναι η κατάλληλη ευκαιρία να το/τα βρείς!

Πίστεψέ με αγαπημένε/η, όταν εντοπίσεις κάτι τέτοιο και μείνεις λίγο μαζί του και το επιλύσεις, θα ελευθερωθείς.

Αν δε μπορείς να το κάνεις μόνος σου, ζήτα βοήθεια. Υπάρχουν ειδικοί.

Εγώ δεν είμαι ένας από αυτούς, απλά είχα την ‘τύχη’ να βρεθώ μπροστά σε αυτές τις πληροφορίες και να ξεκινήσω ένα σκάψιμο… δίχως τέλος!

Διέκρινα την πιθανότητα να ελευθερωθώ από τα “κολλήματά” μου.

Η ελευθερία από τέτοιου είδους εμπόδια και πεποιθήσεις, είναι μια πολύ λεπτή γραμμή.

Και η λεπτή αυτή γραμμή, είναι πολλές φορές αυτή που χωρίζει, τους ευτυχισμένους από τους μίζερους.

Αυτούς που παράγουν με αυτούς που καταναλώνουν.

Αυτούς που δημιουργούν, με αυτούς που γκρεμίζουν.

Αυτούς που δουλεύουν, με αυτούς που διαμαρτύρονται για τις ‘συγκυρίες’.

Αυτούς που βουτάνε με αυτούς που κοιτάνε.

Αυτούς που ηγούνται με αυτούς που οδηγούνται.

Είναι λεπτό, πρέπει να το δεις με ‘χειρουργική’ οπτική για να μπορέσεις να το εντοπίσεις.

Όταν όμως καταφέρεις να το εντοπίσεις, έχεις τη δυνατότητα να το αλλάξεις.

Αξίζει τον κόπο, πίστεψέ με 😊

Διαβάζοντας τα πρώτα 9 email που έγραψα, εντόπισα αρκετά πράγματα που θέλω να βελτιώσω.

Κράτησα σημειώσεις με κάποιες αναφορές που έχω κάνει και δεν έχω επανέλθει.

Θα επανέλθω σε όλα αυτά που έχω αναφέρει, στα ερχόμενα μηνύματα.

Να ξέρεις ότι δεν τα ξέχασα!

Αντιλήφθηκα επίσης, ότι υπάρχει ένα μικρό ‘lag’, μια απόκλιση δηλαδή, μια υστέρηση σε αυτά που μοιράζομαι με το που είμαι σήμερα.

Όμως το που είμαι σήμερα, οφείλεται στις εμπειρίες των προγούμενων μηνών/ετών και σε αυτά που έκανα.

Γι’ αυτό μοιράζομαι αυτές τις ιδέες πρώτα.

Στόχος είναι σιγά σιγά να το μηδενίσω αυτό το lag.

Επίσης θα ήθελα να σου πω, ότι το κάθε μήνυμα που στέλνω, βγαίνει όταν αρχίζω να γράφω. Δεν ετοιμάζω κάτι.

Έχω βροχή από ιδέες μέσα στην εβδομάδα, αλλά προτιμώ να γράφω ‘ελεύθερα‘.

Δεν ξέρω αν θα ήταν πιο εύκολο να κάνω ένα κορμό και μετά να ξεκινάω να γράφω.

Μπορεί να είχε περισσότερη συνοχή το κείμενο, αλλά τότε θα ήταν ολόκληρο από τη λογική μου και καθόλου από την καρδιά μου.

Δεν το θέλω αυτό.

Καλύτερα να μην είναι ‘τέλειο’ αλλά να είναι αληθινό 😊

Είδες; κάτι μαθαίνω κι’ εγώ..

Τελειομανής σε ανάρρωση θα έλεγα!

Καλό σαββατοκύριακο, σε ευχαριστώ για την εμπιστοσύνη 🙏🏻

Υ.Γ. Εγώ ιδέες και εμπειρίες μοιράζομαι. Ούτε ψυχολόγος είμαι, ούτε νευροεπιστήμονας.

Ένας απλός ερευνητής είμαι. Ε(ξε)ρευνώ την ανθρώπινη φύση και συμπεριφορά.

Αναζητώ, βρίσκω, δοκιμάζω, αναλύω και αναφέρω τα αποτελέσματα.

Τροφή για σκέψη σε νόες που την αναζητούν προσφέρω.

Τίποτα λιγότερο, τίποτα παραπάνω 😊

Μοιράσου το

Έχω και newsletter πάμε μια βόλτα;

Εβδομαδιαία τροφή για σκέψη μέσα από το μυστήριο μυαλό ενός οικονομολόγου συμπεριφοράς...

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.

Μπορείς να ειδοποιηθείς για απαντήσεις στο δικό σου σχόλιο, μέσω e-mail (απλά επίλεξέ το από το παραπάνω κουτάκι).

Μπορείς επίσης να εγγραφείς εδώ στις ειδοποιήσεις χωρίς να σχολιάσεις.

Κι' άλλη τροφή για σκέψη...

Από το Newsletter: Seeds of Freedom

Γνωρίζεις την αξία σου;

Χθες το απόγευμα, ήρθε μπροστά μου στο YouTube ένα πολύ μικρό video. Μου άρεσε. Μπορεί να σου αρέσει και σένα.

Θλίψη… 😔

Κάτι υπάρχει όμως που φράζει τη ροή. Τη ροή της καθαρής σκέψης. Της αρμονίας. Της αίσθησης της “ανακούφισης’. Τί έγινε ρε παιδιά;

Έχει το χαρτί συναίσθημα; 😮

Όταν κάνεις αυτό που δεν θέλεις να κάνεις και που ξέρεις ότι θα ήταν καλό να το κάνεις, τότε κερδίζεις σε πολλά επίπεδα.

Ο Vialli και… οι άλλοι ⚽

Εκεί κάπου μετά το δεύτερο μισό της δεκαετίας του ’90, πήγα να σπουδάσω στην Αγγλία. Πήρα την.. πολυπήθητη αναβολή από το στρατό…

Από το 100 Day Challenge:

Ο τρόπος
#100daychallenge

Ο τρόπος…

Η μια απάντηση για όλα τα ερωτήματά μου. Ο δρόμος για την ελευθερία…

Το καλούπι
#100daychallenge

Το καλούπι…

Όσο νερό και να βάζουμε στο τετράγωνο καλούπι, σχήμα καρδούλας δε θα βγει…

Το ένα τρίτο της ζωής μας, είναι ο ύπνος
#100daychallenge

Το 1/3 της ζωής μας…

Αυτό που καθορίζει σε τόσο μεγάλο βαθμό την ποιότητα της καθημερινής μας ζωής…

#100daychallenge

Οι εποχές

Όλα μα όλα έχουν εποχικότητα αν επιλέξεις να το δεις με αυτή την οπτική. Τι θα κερδίσεις;

Τι να κάνω για να ζήσω;
#100daychallenge

Τι να κάνω για να ζήσω;

Στην προσπάθειά μου να κάνω επάγγελμα αυτό που αγαπώ, κατέληξα να αγαπήσω αυτό που έφτασα να κάνω.

Το διαμάντι
#100daychallenge

Το διαμάντι…

Λες τελικά να στέκεσαι στη μέση των δικών σου στρεμμάτων διαμαντιών;

Το Seeds of Freedom είναι ένα εβδομαδιαίο newsletter. 

Όμως

Μην αφήσεις τη λέξη newsletter να σε παρασύρει..

Μη φανταστείς κάτι παρόμοιο, ίσως κάτι που έχεις συναντήσει στο παρελθόν.

Δεν υπάρχει :)

Είναι ένα γράμμα που γράφω κάθε εβδομάδα και απευθύνεται σε σένα που βρίσκεις ενδιαφέρον να μπαίνεις για λίγο στο μυαλό μου.

Να κρυφοκοιτάς λίγο, να βλέπεις τον τρόπο που σκέφτομαι, τι αισθάνομαι, τι μαθαίνω, τι παθαίνω, να ανακαλύπτεις νέες ιδέες και οπτικές.

Γιατί το κάνω αυτό;

Χμ, πριν πάω εκεί θέλω να σε πάω κάπου αλλού. 

Στην πρώτη μέρα που ξεκίνησε όλο αυτό…

Ήταν στα μέσα του Νοέμβρη του 2020 και είχε ξεκινήσει το δεύτερο lockdown λόγω covid.

Είχα φρικάρει

Δεν το περίμενα.

Πίστευα πως το είχαμε αφήσει πίσω όλο αυτό με τα lockdown και τα συναφή.

Η πίεση που ένιωθα ήταν ασφυκτική…

Κάτι μέσα μου έψαχνε τρόπο να βγει, κάτι να ξεθυμάνει…

Χωρίς να καταλάβω πώς, ένα πρωινό εκεί στο πρώτο δεκαήμερο του Νοέμβρη (2020), 

έγραψα ένα μακροσκελές κείμενο στο facebook και το μοιράστηκα με 300 περίπου φίλους και γνωστούς.

Ήταν μια εξήγηση γιατί είχα περίπου 2 χρόνια να… πατήσω το πόδι μου εκεί (στο facebook ντε) και ήταν επίσης το τι είχα στο μυαλό μου για το μέλλον.

Στο τέλος είχε και ένα κάλεσμα για όποιον ενδιαφέρεται να ακούσει τις ιδέες μου μέσω email.

Έτσι ξεκίνησα να γράφω και να στέλνω ένα email κάθε εβδομάδα σε αυτούς που με εμπιστεύτηκαν και που ήταν αρκετά περίεργοι να με ακούσουν.

Με την επίγνωση που έχω σήμερα, νιώθω πως αυτό που είχα τότε την ανάγκη να κάνω, ήταν στην ουσία να επικοινωνήσω.

Να μοιραστώ κάποιες ενδιαφέρουσες πληροφορίες, να επικοινωνήσω κάποιες ιδέες και ξεκινήσω μια προσπάθεια που δεν ήξερα ακριβώς που θα καταλήξει. 

Με κύριο σκοπό όπως είχα στο μυαλό μου, να βοηθήσω με τον τρόπο μου όποιον είχε ανάγκη για βοήθεια εκείνο το δύσκολο διάστημα, δίνοντας ελπίδα…

…να εμπνεύσω όποιον ήταν ανοιχτός να λάβει από αυτά που μοιραζόμουν…

και να ξεκινήσω να γράφω για να γίνομαι μέρα με τη μέρα καλύτερος στο γράψιμο.

Σε έναν συγκεκριμένο τρόπο γραψίματος που είχα στο μυαλό μου και με ένα πλάνο που είχα σκοπό να μοιραστώ με όλους ανοιχτά.

Αυτή η εβδομαδιαία επαφή, αυτό το απλό γράμμα που έστελνα σε φίλους και γνωστούς, 

άλλοτε με ύφος περισσότερο ‘διδακτικό’ και άλλοτε ‘φιλικό’…

άρχισε να παίρνει μια ιδιαίτερη μορφή και να δημιουργείται κάτι που δε μπορούσα να φανταστώ όταν το ξεκίνησα.

Άρχισα να μοιράζομαι τα πάνω μου και τα κάτω μου, τους στόχους μου, τα όνειρά μου, τον τρόπο που είχα σκοπό να τα κάνω πράξη, τις αποτυχίες, τις επιτυχίες, τις αναποδιές, τα συναισθηματικά κύματα, τα εμπόδια, τις αποφάσεις, τις κρίσεις, τις λύσεις, …

Όλα αυτά που ένιωθα και αισθανόμουν ότι αυτό από μόνο του έχει κάτι να προσφέρει

Μια νέα οπτική, μια άλλη προσέγγιση, μια νέα πεποίθηση, μια διαφορετική άποψη…

Να δώσει σε σένα που διαβάζεις κάτι διαφορετικό από τα συνηθισμένα…

Μια γεύση γνωστή αλλά και άγνωστη την ίδια στιγμή…

Ξεκίνησα λοιπόν κάτι νέο, από την αρχή, από το μηδέν, με μια απλή ιδέα και μια παρόρμηση να με κατευθύνει στο πρώτο βήμα…

Αυτό λοιπόν το προσωπικό γράμμα που στέλνω κάθε εβδομάδα, έχει βασικό σκοπό να προσφέρει κάτι χρήσιμο και αξιόλογο σε αυτόν που θα με εμπιστευτεί με το χρόνο και την προσοχή του…

Γιατί αυτά τα δύο, ίσως να είναι και τα πιο πολύτιμα ‘νομίσματα’.

Ναι, ακόμα και από τα ‘ευρώ’ ;)

Και… γιατί όχι με τον τρόπο αυτό να γίνω το ζωντανό παράδειγμα για όποιον θέλει να δοκιμάσει κάτι καινούργιο.

Μήπως έχεις κάτι στο πίσω μέρος του μυαλού σου και κάτι σε κρατάει από το να το ξεκινήσεις; 

Ή μήπως να το συνεχίσεις;

 Ή να το παρατήσεις αν χρειάζεται;

Μήπως θέλεις να ξεφύγεις από μια ζωή που δε σε εκφράζει;

Μήπως θέλεις να δημιουργήσεις μια καθημερινότητα που σε εκφράζει;

Αυτό είναι σήμερα το Seeds of Freedom. 

Μαθαίνω ανοιχτά, σκέφτομαι δυνατά, μοιράζομαι τις εμπειρίες μου, με σκοπό να γίνω καλύτερος εγώ και να γίνεις καλύτερος/η κι εσύ.

Και έτσι να κάνουμε τον κόσμο λίγο καλύτερο :)

Αυτοί είναι οι σπόροι για τη δική μου ελευθερία (seeds of freedom) και αν θελήσεις μπορούν να γίνουν οι σπόροι για τη δική σου ελευθερία.

Και γιατί ελευθερία; Γιατί σπόροι ελευθερίας;

Γιατί αυτό αγαπημένε/η είναι το δικό μου προσωπικό “θέμα” στο ταξίδι της ζωής μου.

Την ελευθερία μου επιζητώ ως κυρίαρχο συναίσθημα. 

Την ψυχική, νοητική, συναισθηματική, οικονομική… ελευθερία.

Όπως εγώ την έχω στο δικό μου μυαλό και όπως μπορείς να την πάρεις κι εσύ και να τη φτιάξεις όπως επιθυμείς στο δικό σου το μυαλό.

Πάρε την πρώτη ύλη που σου δίνω, πάρε τα υλικά και δημιούργησε τη δική σου συνταγή για την ελευθερία σου.

Και ξέρεις κάτι;

Αν μάθεις τον τρόπο -που αυτός είναι και ο αντικειμενικός σκοπός- τότε μπορείς να χρησιμοποιήσεις τον ίδιο τρόπο και για ότι άλλο θέλεις να αλλάξεις στη ζωή σου…

Είναι μια διαδικασία… 

Το μυστικό είναι να την αγαπήσεις. 

Αν το καταφέρεις, πίστεψέ με πως αυτό που θα νιώθεις κάθε βράδυ που πας για ύπνο και κάθε πρωί που θα ξυπνάς, θα είναι ότι καλύτερο μπορείς να φανταστείς.

Και ίσως να μην μπορείς καν να το φανταστείς ;)

Λοιπόν; 

Θα μου κάνεις παρέα σε αυτό το ταξίδι;


O ιστότοπός χρησιμοποιεί cookies. Συνεχίζοντας, συμφωνείτε με τη χρήση τους. Περισσότερα.