Η Ασφαλίτισσα ✋

Είναι μερικές εβδομάδες τώρα που έχει μπει μια σκέψη στο μυαλό μου και δε λέει να φύγει. 

Βάζω βέβαια κι εγώ το χεράκι μου, ή καλύτερα ποτίζω/ταΐζω κι εγώ αυτή τη σκέψη δίνοντάς της ενέργεια και τροφή.

Πώς το κάνω αυτό;

Απλά αφήνοντας την προσοχή μου να πηγαίνει σε εκείνο σημείο του μυαλού όπου ζει και αναπνέει εκείνη η σκέψη.

Δεν είναι κάτι μυστικό, ούτε και μυστικιστικό αυτό που σκέφτομαι.

‘Θα χρειαστεί να πάρω νέο υπολογιστή’.

Όσο απλό κι αν ακούγεται, τόσο σύνθετη έχει γίνει αυτή η σκέψη στο μυαλό μου. 

Φυσικά ένα θέμα είναι πόσο θα κοστίσει. 

Βλέπεις οι απαιτήσεις που έχει η δουλειά μου είναι τέτοιες που δεν καλύπτονται με έναν απλό υπολογιστή.

Χρειάζεται ιδιαίτερη ισχύ, μνήμη και χώρο..

Ο υπολογιστής για μένα είναι ένα εργαλείο για να βγάζω τα προς το ζην, ένα περιουσιακό στοιχείο (asset) και εν ολίγοις είναι μια σημαντική επένδυση σε χρόνο και χρήμα. 

Για τούτο το λόγο πρέπει να βρω και το κατάλληλο timing για να τον αγοράσω και στη συνέχεια να τον παραμετροποιήσω.

Να τον φέρω ‘στα μέτρα’ μου, να τον κάνω να με υπηρετεί με τον τρόπο που θέλω, έτσι ώστε να εξοικονομώ χρήμα, χρόνο και πάνω απ’ όλα ενέργεια.

Μέχρι όμως να φτάσω σε αυτό το σημείο, μέσα στο μυαλό μου αυτό έχει αρχίσει και γίνεται ένα βουνό.

Ξεκινάει σαν ένα μικρό υψωματάκι και σιγά σιγά χωρίς να το καταλάβω, είναι σαν να έχω ξεκινήσει την ανάβαση, καθώς η κλίση του βουνού γίνεται ολοένα και μεγαλύτερη.

Μερικές φορές δε, γίνεται απότομη, απαιτεί την προσοχή μου και με κρατάει σε εγρήγορση.

Μια φαινομενικά απλή πράξη, η αγορά ενός υπολογιστή, έχει τώρα πολλές προεκτάσεις μέσα και έξω από το μυαλό μου.

Έχω δημιουργήσει ένα νευρωνικό δίκτυο στον εγκέφαλό μου και έχω αρχίσει να δημιουργώ νευροσυσχετισμούς και νέες συνάψεις.

Ο εύπλαστος εγκέφαλός μου από τη μία χαίρεται με το νέο, το καινούργιο, το διαφορετικό, από την άλλη όμως η αμυγδαλή μου, ο επιστημονικός υπεύθυνος για να με κρατάει ζωντανό και ασφαλή, έχει τη δική της ατζέντα.

“Μην το κάνεις ακόμα, μη βιάζεσαι, είναι πολλά τα μέτωπα που έχεις ανοιχτά, είναι πολλές οι παραμετροποιήσεις, είναι πολλές οι ρυθμίσεις, είναι σα να ξεκινάς από το μηδέν…”.

Αυτές είναι μόνο μερικές από της σκέψεις της αμυγδαλής που δε με αφήνουν σε ησυχία…

“Το ξέρω αγαπητή μου αμυγδαλή και σε ευχαριστώ που με φροντίζεις και με προστατεύεις”

της λέω σε μια προσπάθεια να την κάνω να νιώσει άνετα και ασφαλής. 

Η αμυγδαλή είναι σαν τη μάνα.

Η αγάπη της για σένα είναι πάνω από τις δυνάμεις της.

Πολλές φορές σε ‘σαμποτάρει’ ή αποτελεί ακόμα και εμπόδιο στην εξέλιξή σου, μόνο και μόνο επειδή δε θέλει να σε χάσει.

Η ίδια της η ύπαρξη είναι δεμένη, συνδεδεμένη, ταυτισμένη μαζί σου.

Και με το δίκιο της σε ένα βαθμό… 

Αυτή ευθύνεται που βρίσκεσαι στη ζωή, αυτή σε προστάτευε στα πρώτα χρόνια της ζωής σου που ήσουν ένα τόσο δα αδύναμο πλασματάκι…

Η μέρα που κατανόησα σε βαθύτερο επίπεδο πως το γεγονός ότι είμαι ζωντανός οφείλεται σε αυτήν ακριβώς τη ρύθμιση του νευρικού συστήματος, άρχισα να βλέπω τον κόσμο με άλλο μάτι.

Και αυτή η ‘εργοστασιακή ρύθμιση’ δεν είναι άλλη από την προτεραιότητα για να παραμένω ζωντανός με ‘όποιο τίμημα’.

Αν για  μένα έχει δημιουργηθεί ένα πρόγραμμα στο νευρικό σύστημα, ένας συσχετισμός που μεταφράζεται στο ότι αν έχω περισσότερο Χ θα είναι απειλή για τη ζωή μου (ίσως γιατί θα έχανα την αποδοχή του κηδεμόνα μου), τότε όσο και να προσπαθώ, όσο και να μοχθώ, το ίδιο μου το σώμα και το ίδιο μου το μυαλό θα με κρατούν μακριά από αυτό.

Ακούγεται λίγο ‘υπερβολικό’ ή και ‘χαζό’.

Το ξέρω. Και σε μένα το ίδιο.

Απλά αν μάθεις τη γλώσσα του νευρικού συστήματος, τη γλώσσα που ‘μιλάει η ψυχή μας’, τότε θα έρθεις μπροστά σε ένα νέο κόσμο.

Είναι σαν να ακούς πλέον κινέζικα ή γιαπωνέζικα που μέχρι τώρα δεν ήξερες αλλά τώρα αρχίζεις και πιάνεις κάποιες λέξεις και αρχίζεις να βγάζεις νόημα σιγά σιγά.

Η συνειδητοποίηση ότι ο πρωταρχικός ρόλος του νευρικού μου (και σου) συστήματος είναι να με κρατάει ασφαλή και ζωντανό, με έκανε έναν τελείως διαφορετικό άνθρωπο.

Αν είναι έτσι, τότε είναι γελοίο να κρίνεις τον εαυτό σου και τους άλλους ανθρώπους επειδή δεν μπορούν να κάνουν κάτι που για σένα φαίνεται απλό.

Και όχι μόνο γελοίο, είναι επικίνδυνο και επώδυνο για όλες τις πλευρές.

Και για σένα τον/την ίδιο/ίδια, αλλά και για τους άλλους ανθρώπους.

Και φυσικά αυτοί οι άνθρωποι είναι αυτοί που περνάμε περισσότερο χρόνο μαζί τους.

Η οικογένειά μας, φίλοι, συνάδελφοι, πελάτες, προμηθευτές, συνεργάτες, γείτονες κλπ.

Πρώτα η ασφάλεια και μετά η εξοικονόμηση ενέργειας.

Κράτα το καλά στο μυαλό σου αγαπημένε/η.

Όσο σημαντική είναι για την ύπαρξή μας η ασφάλειά μας, άλλο τόσο είναι και η εξοικονόμηση της ενέργειάς μας.

Δεν έχουμε άπειρες μονάδες ενέργειας κάθε μέρα.

Από τη στιγμή που ξυπνάμε, η μπαταρία μας αρχίζει και ξεφορτίζει μέχρι τη στιγμή που θα πάμε ξανά για φόρτιση το βράδυ όταν πέσουμε για ύπνο.

Η έξυπνος τρόπος που χρησιμοποιεί το νευρικό μας σύστημα, είναι να αυτοματοποιεί διαδικασίες όπως σκέψεις, πράξεις, συναισθήματα και άλλα.

Αυτό που λέμε συνήθειες δηλαδή.

Είναι αυτοματισμοί που επιτρέπουν την εξοικονόμηση ενέργειας στο σύστημα.

Το ότι εμείς όμως ‘φορτίζουμε΄ τις μπαταρίες με επεξεργασμένες τροφές και ξεφορτίζουμε τις μπαταρίες μας με τις οθόνες…

Ε προσωπικά δεν το βρίσκω και πολύ αποτελεσματικό για τη διατήρηση μιας καλής υγείας στο σύστημα.

Την επόμενη φορά λοιπόν που θα αναρωτηθείς γιατί αυτός ο τύπος δεν τρώει πολλά πράγματα, έχει ‘περίεργες’ συνήθειες και μιλάει λίγο ‘αντισυμβατικά’ μερικές φορές… θυμήσου τα παραπάνω για την εξοικονόμηση ενέργειας στο σύστημα.

Κράτα επίσης και τη σκέψη ότι όλοι μας είμαστε ένα κύτταρο από κάτι μεγαλύτερο.

Όσο πιο υγιές είναι το διπλανό σου κύτταρο, τόσο περισσότερο ευνοείσαι κι εσύ ????

Αυτό ήταν το επεισόδιο #4 της μίνι σειράς που ξεκίνησε με τις 12 αναλαμπές.

Όπως πάντα εδώ είμαι να το συζητήσουμε. 

Κι εγώ από σένα μαθαίνω βλέπεις, ακόμα και από τη σιωπή σου…

Μοιράσου το

Έχω και newsletter πάμε μια βόλτα;

Εβδομαδιαία τροφή για σκέψη μέσα από το μυστήριο μυαλό ενός οικονομολόγου συμπεριφοράς...

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Μπορείς να ειδοποιηθείς για απαντήσεις στο δικό σου σχόλιο, μέσω e-mail (απλά επίλεξέ το από το παραπάνω κουτάκι).

Μπορείς επίσης να εγγραφείς εδώ στις ειδοποιήσεις χωρίς να σχολιάσεις.

Κι' άλλη τροφή για σκέψη...

Από το Newsletter: Seeds of Freedom

Η καλύτερη επένδυση ????

Αυτό είναι το έκτο επεισόδιο της μινι σειράς Επαναπρογραμματισμός Νευροσυσχετισμών Βήμα-Βήμα.

Ηθική Επιρροή ????

Όσα περισσότερα γνωρίζεις μερικές φορές, τόσο το χειρότερο.
Που λέει ο λόγος δηλαδή.
Μια πιο ευρεία & βαθιά γνώση…

Από το 100 Day Challenge:

Υποστήριξη...
#100daychallenge

Υποστήριξη…

Όσο καλύτερες πληροφορίες λαμβάνεις, τόσο περισσότερη αρμονία θα υπάρχει στη ζωή σου…

Υπόκωφες κραυγές
#100daychallenge

Υπόκωφες κραυγές…

Ξαφνικά, οι πράξεις μας γίνονται ‘εμείς’ και η εξερεύνησή μας γίνεται μπελάς για τους άλλους…

Αλλεργία..
#100daychallenge

Αλλεργία…

Μπορώ να έχω περισσότερο χρήμα. Δε μπορώ να έχω περισσότερο χρόνο…

Ενσυναίσθηση...
#100daychallenge

Ενσυναίσθηση

Να θαυμάζεις τον αγώνα κάθε ανθρώπου, όπου κι αν είναι, ότι κι αν κάνει…

Μόλις λογοδόθηκα
#100daychallenge

Μόλις λογοδόθηκα

Γιατί ξεκινάω την προσπάθεια να γράφω ένα άρθρο τη μέρα για 100 ημέρες.

Προσκόλληση
#100daychallenge

Προσκόλληση…

“Ότι δε μπορείς να αποχωριστείς, χάρισέ το σε κάποιον άλλον’. Σε ελέγχει, είσαι δέσμιός του.”

Προσανατολισμός
#100daychallenge

Προσανατολισμός

Όταν γίνει αυτό, τίποτα πια δεν έχει σημασία. Είμαι ένα άβουλο ον, στη φυλακή του νου μου…

Ανοιχτό μυαλό...
#100daychallenge

“Ανοιχτό” μυαλό

Όσο και να βρέχει οπτικές, ένα τέτοιο σύστημα πεποιθήσεων δε θα διαβρωθεί από το νερό που πέφτει…

Το Seeds of Freedom είναι ένα εβδομαδιαίο newsletter. 

Όμως

Μην αφήσεις τη λέξη newsletter να σε παρασύρει..

Μη φανταστείς κάτι παρόμοιο, ίσως κάτι που έχεις συναντήσει στο παρελθόν.

Δεν υπάρχει :)

Είναι ένα γράμμα που γράφω κάθε εβδομάδα και απευθύνεται σε σένα που βρίσκεις ενδιαφέρον να μπαίνεις για λίγο στο μυαλό μου.

Να κρυφοκοιτάς λίγο, να βλέπεις τον τρόπο που σκέφτομαι, τι αισθάνομαι, τι μαθαίνω, τι παθαίνω, να ανακαλύπτεις νέες ιδέες και οπτικές.

Γιατί το κάνω αυτό;

Χμ, πριν πάω εκεί θέλω να σε πάω κάπου αλλού. 

Στην πρώτη μέρα που ξεκίνησε όλο αυτό…

Ήταν στα μέσα του Νοέμβρη του 2020 και είχε ξεκινήσει το δεύτερο lockdown λόγω covid.

Είχα φρικάρει

Δεν το περίμενα.

Πίστευα πως το είχαμε αφήσει πίσω όλο αυτό με τα lockdown και τα συναφή.

Η πίεση που ένιωθα ήταν ασφυκτική…

Κάτι μέσα μου έψαχνε τρόπο να βγει, κάτι να ξεθυμάνει…

Χωρίς να καταλάβω πώς, ένα πρωινό εκεί στο πρώτο δεκαήμερο του Νοέμβρη (2020), 

έγραψα ένα μακροσκελές κείμενο στο facebook και το μοιράστηκα με 300 περίπου φίλους και γνωστούς.

Ήταν μια εξήγηση γιατί είχα περίπου 2 χρόνια να… πατήσω το πόδι μου εκεί (στο facebook ντε) και ήταν επίσης το τι είχα στο μυαλό μου για το μέλλον.

Στο τέλος είχε και ένα κάλεσμα για όποιον ενδιαφέρεται να ακούσει τις ιδέες μου μέσω email.

Έτσι ξεκίνησα να γράφω και να στέλνω ένα email κάθε εβδομάδα σε αυτούς που με εμπιστεύτηκαν και που ήταν αρκετά περίεργοι να με ακούσουν.

Με την επίγνωση που έχω σήμερα, νιώθω πως αυτό που είχα τότε την ανάγκη να κάνω, ήταν στην ουσία να επικοινωνήσω.

Να μοιραστώ κάποιες ενδιαφέρουσες πληροφορίες, να επικοινωνήσω κάποιες ιδέες και ξεκινήσω μια προσπάθεια που δεν ήξερα ακριβώς που θα καταλήξει. 

Με κύριο σκοπό όπως είχα στο μυαλό μου, να βοηθήσω με τον τρόπο μου όποιον είχε ανάγκη για βοήθεια εκείνο το δύσκολο διάστημα, δίνοντας ελπίδα…

…να εμπνεύσω όποιον ήταν ανοιχτός να λάβει από αυτά που μοιραζόμουν…

και να ξεκινήσω να γράφω για να γίνομαι μέρα με τη μέρα καλύτερος στο γράψιμο.

Σε έναν συγκεκριμένο τρόπο γραψίματος που είχα στο μυαλό μου και με ένα πλάνο που είχα σκοπό να μοιραστώ με όλους ανοιχτά.

Αυτή η εβδομαδιαία επαφή, αυτό το απλό γράμμα που έστελνα σε φίλους και γνωστούς, 

άλλοτε με ύφος περισσότερο ‘διδακτικό’ και άλλοτε ‘φιλικό’…

άρχισε να παίρνει μια ιδιαίτερη μορφή και να δημιουργείται κάτι που δε μπορούσα να φανταστώ όταν το ξεκίνησα.

Άρχισα να μοιράζομαι τα πάνω μου και τα κάτω μου, τους στόχους μου, τα όνειρά μου, τον τρόπο που είχα σκοπό να τα κάνω πράξη, τις αποτυχίες, τις επιτυχίες, τις αναποδιές, τα συναισθηματικά κύματα, τα εμπόδια, τις αποφάσεις, τις κρίσεις, τις λύσεις, …

Όλα αυτά που ένιωθα και αισθανόμουν ότι αυτό από μόνο του έχει κάτι να προσφέρει

Μια νέα οπτική, μια άλλη προσέγγιση, μια νέα πεποίθηση, μια διαφορετική άποψη…

Να δώσει σε σένα που διαβάζεις κάτι διαφορετικό από τα συνηθισμένα…

Μια γεύση γνωστή αλλά και άγνωστη την ίδια στιγμή…

Ξεκίνησα λοιπόν κάτι νέο, από την αρχή, από το μηδέν, με μια απλή ιδέα και μια παρόρμηση να με κατευθύνει στο πρώτο βήμα…

Αυτό λοιπόν το προσωπικό γράμμα που στέλνω κάθε εβδομάδα, έχει βασικό σκοπό να προσφέρει κάτι χρήσιμο και αξιόλογο σε αυτόν που θα με εμπιστευτεί με το χρόνο και την προσοχή του…

Γιατί αυτά τα δύο, ίσως να είναι και τα πιο πολύτιμα ‘νομίσματα’.

Ναι, ακόμα και από τα ‘ευρώ’ ;)

Και… γιατί όχι με τον τρόπο αυτό να γίνω το ζωντανό παράδειγμα για όποιον θέλει να δοκιμάσει κάτι καινούργιο.

Μήπως έχεις κάτι στο πίσω μέρος του μυαλού σου και κάτι σε κρατάει από το να το ξεκινήσεις; 

Ή μήπως να το συνεχίσεις;

 Ή να το παρατήσεις αν χρειάζεται;

Μήπως θέλεις να ξεφύγεις από μια ζωή που δε σε εκφράζει;

Μήπως θέλεις να δημιουργήσεις μια καθημερινότητα που σε εκφράζει;

Αυτό είναι σήμερα το Seeds of Freedom. 

Μαθαίνω ανοιχτά, σκέφτομαι δυνατά, μοιράζομαι τις εμπειρίες μου, με σκοπό να γίνω καλύτερος εγώ και να γίνεις καλύτερος/η κι εσύ.

Και έτσι να κάνουμε τον κόσμο λίγο καλύτερο :)

Αυτοί είναι οι σπόροι για τη δική μου ελευθερία (seeds of freedom) και αν θελήσεις μπορούν να γίνουν οι σπόροι για τη δική σου ελευθερία.

Και γιατί ελευθερία; Γιατί σπόροι ελευθερίας;

Γιατί αυτό αγαπημένε/η είναι το δικό μου προσωπικό “θέμα” στο ταξίδι της ζωής μου.

Την ελευθερία μου επιζητώ ως κυρίαρχο συναίσθημα. 

Την ψυχική, νοητική, συναισθηματική, οικονομική… ελευθερία.

Όπως εγώ την έχω στο δικό μου μυαλό και όπως μπορείς να την πάρεις κι εσύ και να τη φτιάξεις όπως επιθυμείς στο δικό σου το μυαλό.

Πάρε την πρώτη ύλη που σου δίνω, πάρε τα υλικά και δημιούργησε τη δική σου συνταγή για την ελευθερία σου.

Και ξέρεις κάτι;

Αν μάθεις τον τρόπο -που αυτός είναι και ο αντικειμενικός σκοπός- τότε μπορείς να χρησιμοποιήσεις τον ίδιο τρόπο και για ότι άλλο θέλεις να αλλάξεις στη ζωή σου…

Είναι μια διαδικασία… 

Το μυστικό είναι να την αγαπήσεις. 

Αν το καταφέρεις, πίστεψέ με πως αυτό που θα νιώθεις κάθε βράδυ που πας για ύπνο και κάθε πρωί που θα ξυπνάς, θα είναι ότι καλύτερο μπορείς να φανταστείς.

Και ίσως να μην μπορείς καν να το φανταστείς ;)

Λοιπόν; 

Θα μου κάνεις παρέα σε αυτό το ταξίδι;