Η μέρα που γύρισε η ζωή μου ανάποδα… ????

Ήταν θυμάμαι πρωί Πέμπτης γύρω στις 8.20 πμ και είχα ήδη ολοκληρώσει τον “Κύκλο της Επιτυχίας”.

Τί ακριβώς είναι τούτο;

Μια σειρά -αλυσίδα αν προτιμάς- με 3 συνεχόμενες συμπεριφορές.

Σκόπιμες πράξεις που απαιτούν κάποια προσπάθεια.

Συνήθειες του νευρικού συστήματος δηλαδή. 

Είναι μια τεχνική που ‘τσίμπησα’, όταν διάβασα το βιβλίο του James Clear, Atomic Habits.

Ο ίδιος την ονόμαζε Habit Stacking

Καθώς λοιπόν βρισκόμουν σε μια κατάσταση χαλάρωσης, στα όρια της ευεξίας (από αυτές που θέλεις να κρατήσουν ‘για πάντα’), μια αναπάντεχη σκέψη πέρασε ξαφνικά από μπροστά μου και πάγωσε μονομιάς το αίμα μου.

Η χαλάρωση πήγε σύννεφο και τα μάτια μου γούρλωσαν σαν καρύδια.

Το αριστερό φρύδι είχε ανέβει μέχρι το μέτωπο ζωγραφίζοντας ασύμμετρες ρυτίδες (το δεξί μου είναι ανάπηρο βλέπεις)

Θαρρώ πως αν κάποιος με έβλεπε εκείνη τη στιγμή, θα αναγνώριζε ότι έχω μια ‘αναλαμπή’ (aha moment).

Φαντάσου ένα καρτούν με μια λάμπα πάνω από το κεφάλι του ????

Ο χρόνος τώρα είχε παγώσει όπως και το πρόσωπό μου.

Ήταν η στιγμή που φώναξα μέσα μου ‘Εύρηκα!’ και ένιωσα σαν ένας σύγχρονος Αρχιμήδης.

Αρχιμήδης βέβαια δεν είμαι, ούτε και έτρεχα γυμνός στους δρόμους να φωνάζω Εύρηκα όπως έπραξε εκείνος…

Νομίζω πως κανείς δεν έχασε από αυτή μου την επιλογή ????????

Η σπίθα όμως στο μυαλό μου ήταν τόσο έντονη, που το επόμενα δευτερόλεπτα με βρήκαν μπροστά στην οθόνη του υπολογιστή.

Ξεκίνησα να ‘γκουγκλάρω’ για να δω αν αυτό που εύρηκα ήταν όντως αυτό που νόμιζα.

Και ξέρεις κάτι;

Ήταν!

Και μπορώ να πω με σιγουριά, ότι διακρίνω τη ζωή μου στην εποχή πριν ανακαλύψω αυτό που ανακάλυψα εκείνη τη μέρα και στην εποχή μετά από αυτή την αναλαμπή.

Θέλεις να μάθεις τί ήταν;

Δώσε μου ένα λεπτό και θα σου το αποκαλύψω.

Θέλω όμως πρώτα να σε πάω λίγο στο πώς ήταν η ζωή μου πριν από εκείνη τη μέρα.

Πώς έβλεπα τον εαυτό μου, πώς ένιωθα και τί επακόλουθο είχε όλο αυτό, χωρίς καν να το καταλαβαίνω.

Ήταν βλέπεις ένα τυφλό σημείο και αυτό. 

Ζούσε και δρούσε ‘κάτω από την επιφάνεια’.

Πέρα από εκεί που μπορούσε να φτάσει η σκέψη μου έως τότε…

Μέχρι εκείνη τη μέρα, ένιωθα ότι ‘κατα βάθος ξέρω ότι μπορώ να κάνω πολλά περισσότερα, αλλά… δεν ξέρω κάτι πάει στραβά με μένα και δεν μπορώ να κάνω όλα αυτά που θέλω’.

‘Κάτι με κρατάει δέσμιο, κάτι χάνω, κάτι δεν βλέπω…’

‘Κάτι υπάρχει που δεν με αφήνει να πετάξω’

‘Κάτι με σφίγγει αλλά δεν μπορώ να λύσω αυτόν το γόρδιο δεσμό΄’ 

Αυτή η αίσθηση με έκανε να υποφέρω όσο τίποτα άλλο…

Να ξέρω μέσα μου ότι μπορώ, αλλά να μην μπορώ να κάνω αυτό που θέλω…

(βαθύς αναστεναγμός…)

Αυτές οι σκέψεις ήταν βέβαια κρυφές.

Σιγά σιγά όσο έψαχνα στα ‘ενδότερα σκοτεινά δωμάτια’ της ψυχής μου, άρχισαν να βγαίνουν σιγά σιγά στο φως…

Λίγο λίγο κάθε μέρα, σαν να περνούσαν μέσα από μια χαραμάδα.

Ώσπου…

Εκείνη τη μέρα, εκείνη τη στιγμή, ήταν σαν να έσπασε ένα σπυρί…

Μάζευε, μάζευε, μάζευε… (με συγχωρείς για την εικόνα, σκέψου ένα ηφαίστειο αν προτιμάς) και κάποια στιγμή…

Εξερράγη ????

Κατά έναν περίεργο και αναπάντεχο τρόπο, η έκρηξη αυτή ήταν ‘γλυκιά’ και ‘ελεγχόμενη’.

Μου παρουσιάστηκε σαν ιδέα, σαν αναλαμπή και μου αποκαλύφθηκε με έναν ιδιαίτερα ‘απαλό’ τρόπο.

Με μια διαισθητική σκέψη, μια ιδέα θαρρείς και ήρθε απευθείας από την πηγή της σοφίας.

“Το πρόβλημα εντοπίζεται στη δυσκολία σου να αποθηκεύεις πληροφορίες στη βραχυχρόνια μνήμη σου”.

Αυτό ήταν…

Μια ασύλληπτη ανακούφιση ήρθε σαν αποτέλεσμα αυτής της σκέψης.

Λες να είναι αυτό; αναρωτήθηκα…

Ας το ψάξω…

Ξαφνικά άρχισαν να έρχονται αλλεπάλληλες συνδέσεις που μου επιβεβαίωναν την αρχική αυτή σκέψη.

Η δυσκολία που είχα να μαθαίνω και να αποστηθίζω στο σχολείο.

Οι άπειρες φορές που υπέφερα σε όλες τις εξετάσεις.

Η δυσκολία να ακολουθώ τα λόγια ανθρώπων που χρησιμοποιούν μεγάλες προτάσεις.

Η δυσκολία να διαβάζω για μεγάλο χρονικό διάστημα.

Η δυσκολία να διαβάζω από την οθόνη.

Η δυσκολία να θυμάμαι τίτλους ταινιών.

Η δυσκολία να συγκρατώ ονόματα όταν γνωρίζω πολλούς ανθρώπους μαζί.

Μία-μία οι συνάψεις άρχισαν να βάζουν φωτιά στον εγκέφαλό μου.

Η έρευνα στο google άρχιζε να επιβεβαιώνει όλα όσα είχαν έρθει στη σκέψη μου.

Τί λες τώρα!

Η εργαζόμενη μνήμη μου…

Βρήκα τι πάει στραβά με μένα!

Όλα βγάζουν νόημα τώρα!

Αυτό μαζί με το άλλο και μαζί με εκείνο… πω πω! 

Εύρηκαααααα!!!

Η χαρά μου ήταν απερίγραπτη.

Δε θα ξεχάσω ποτέ εκείνη τη μέρα.

Ήταν η μέρα που άλλαξε τη ζωή μου μια για πάντα.

Ήταν η μέρα που βρήκα ‘τι πάει στραβά με μένα’ και τί μπορώ να κάνω για να το βελτιώσω.

Γιατί ακόμα και αν δεν έχω τη δυνατότητα να το αλλάξω, μπορώ όμως σίγουρα να το επηρεάσω, να το βελτιώσω (νοοτροπία της εξέλιξης).

Ούτως ή άλλως, ο έμφυτος μηχανισμός επίλυσης προβλημάτων (coping mechanism) είχε βρει τρόπους για να παρακάμπτω το πρόβλημα.

Από το σκονάκι στο σχολείο (μέχρι και το μεταπτυχιακό), μέχρι τη μέθοδο Chunking, τις σημειώσεις σε άπειρα χαρτάκια και posted, αλλά και την επανάληψη μέχρι να εμπεδώσω κάτι.

Αυτό το τελευταίο άλλωστε είναι κάτι που κάνουμε όλοι μας καθημερινά, είτε το αντιλαμβανόμαστε είτε όχι.

Οι αυτοματισμοί μας (συνήθειες), δεν είναι τίποτα παραπάνω από επαναλαμβανόμενα μοτίβα σκέψεων, συναισθημάτων, συμπεριφορών, κάτω από τα όρια της συνειδητής μας επίγνωσης.

Πίσω από τις κάμερες, πίσω από την κουρτίνα, κάτω από το τραπέζι… όπως και να το σκεφτείς το ίδιο είναι.

Η μέρα που έμαθα τί πάει στραβά με μένα και γιατί αντιμετωπίζω δυσκολίες στην καθημερινότητά μου και στην εξέλιξή μου, ήταν κάτι που άλλαξε τη ζωή μου μια για πάντα.

Η ερώτησή μου είναι η εξής…

Τί μπορεί να κρατάει εσένα εκεί που είσαι;

Τί σε δυσκολεύει;

Τί μπορεί να σου δημιουργεί προβλήματα;

Τί θα κάνεις από σήμερα και στο εξής για να παρατηρείς τον εαυτό σου ώς τρίτο πρόσωπο έτσι ώστε να λύσεις έναν δικό σου γόρδιο δεσμό;

Μπορεί οι δικές σου προκλήσεις να μην είναι τόσο μεγάλες ή τόσο σημαντικές.

Δεν αποκλείεται.

Όμως σκέψου…

Μπορεί να είναι για τους άλλους.

Για τους κοντινούς σου ανθρώπους.

Και να σου πω και κάτι άλλο;

Αν αρχίζεις και παρατηρείς χωρίς να κρίνεις τη συμπεριφορά των γύρω σου όπως και του  εαυτού σου, θα αρχίσεις να λαμβάνεις πληθώρα νέων ερεθισμάτων και πληροφοριών.

Και αυτές οι νέες πληροφορίες, είναι ικανές σιγά σιγά, μετά από καιρό, να σε βοηθήσουν να αντέχεις και να κατανοείς περισσότερο τους δύσκολους ανθρώπους.

Ε και αυτό με τη σειρά του θα σημαίνει καλύτερες σχέσεις, λιγότερο στρες και άγχος και γιατί όχι, καλύτερη ποιότητα ζωής ????

Πολύ καλό για να είναι αληθινό;

Δε νομίζω ????

Εσύ τί πιστεύεις; 

Μοιράσου το

Έχω και newsletter πάμε μια βόλτα;

Εβδομαδιαία τροφή για σκέψη μέσα από το μυστήριο μυαλό ενός οικονομολόγου συμπεριφοράς...

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Μπορείς να ειδοποιηθείς για απαντήσεις στο δικό σου σχόλιο, μέσω e-mail (απλά επίλεξέ το από το παραπάνω κουτάκι).

Μπορείς επίσης να εγγραφείς εδώ στις ειδοποιήσεις χωρίς να σχολιάσεις.

Κι' άλλη τροφή για σκέψη...

Από το Newsletter: Seeds of Freedom

Η καλύτερη επένδυση ????

Αυτό είναι το έκτο επεισόδιο της μινι σειράς Επαναπρογραμματισμός Νευροσυσχετισμών Βήμα-Βήμα.

Ηθική Επιρροή ????

Όσα περισσότερα γνωρίζεις μερικές φορές, τόσο το χειρότερο.
Που λέει ο λόγος δηλαδή.
Μια πιο ευρεία & βαθιά γνώση…

Από το 100 Day Challenge:

Υποστήριξη...
#100daychallenge

Υποστήριξη…

Όσο καλύτερες πληροφορίες λαμβάνεις, τόσο περισσότερη αρμονία θα υπάρχει στη ζωή σου…

Υπόκωφες κραυγές
#100daychallenge

Υπόκωφες κραυγές…

Ξαφνικά, οι πράξεις μας γίνονται ‘εμείς’ και η εξερεύνησή μας γίνεται μπελάς για τους άλλους…

Αλλεργία..
#100daychallenge

Αλλεργία…

Μπορώ να έχω περισσότερο χρήμα. Δε μπορώ να έχω περισσότερο χρόνο…

Ενσυναίσθηση...
#100daychallenge

Ενσυναίσθηση

Να θαυμάζεις τον αγώνα κάθε ανθρώπου, όπου κι αν είναι, ότι κι αν κάνει…

Μόλις λογοδόθηκα
#100daychallenge

Μόλις λογοδόθηκα

Γιατί ξεκινάω την προσπάθεια να γράφω ένα άρθρο τη μέρα για 100 ημέρες.

Προσκόλληση
#100daychallenge

Προσκόλληση…

“Ότι δε μπορείς να αποχωριστείς, χάρισέ το σε κάποιον άλλον’. Σε ελέγχει, είσαι δέσμιός του.”

Προσανατολισμός
#100daychallenge

Προσανατολισμός

Όταν γίνει αυτό, τίποτα πια δεν έχει σημασία. Είμαι ένα άβουλο ον, στη φυλακή του νου μου…

Ανοιχτό μυαλό...
#100daychallenge

“Ανοιχτό” μυαλό

Όσο και να βρέχει οπτικές, ένα τέτοιο σύστημα πεποιθήσεων δε θα διαβρωθεί από το νερό που πέφτει…

Το Seeds of Freedom είναι ένα εβδομαδιαίο newsletter. 

Όμως

Μην αφήσεις τη λέξη newsletter να σε παρασύρει..

Μη φανταστείς κάτι παρόμοιο, ίσως κάτι που έχεις συναντήσει στο παρελθόν.

Δεν υπάρχει :)

Είναι ένα γράμμα που γράφω κάθε εβδομάδα και απευθύνεται σε σένα που βρίσκεις ενδιαφέρον να μπαίνεις για λίγο στο μυαλό μου.

Να κρυφοκοιτάς λίγο, να βλέπεις τον τρόπο που σκέφτομαι, τι αισθάνομαι, τι μαθαίνω, τι παθαίνω, να ανακαλύπτεις νέες ιδέες και οπτικές.

Γιατί το κάνω αυτό;

Χμ, πριν πάω εκεί θέλω να σε πάω κάπου αλλού. 

Στην πρώτη μέρα που ξεκίνησε όλο αυτό…

Ήταν στα μέσα του Νοέμβρη του 2020 και είχε ξεκινήσει το δεύτερο lockdown λόγω covid.

Είχα φρικάρει

Δεν το περίμενα.

Πίστευα πως το είχαμε αφήσει πίσω όλο αυτό με τα lockdown και τα συναφή.

Η πίεση που ένιωθα ήταν ασφυκτική…

Κάτι μέσα μου έψαχνε τρόπο να βγει, κάτι να ξεθυμάνει…

Χωρίς να καταλάβω πώς, ένα πρωινό εκεί στο πρώτο δεκαήμερο του Νοέμβρη (2020), 

έγραψα ένα μακροσκελές κείμενο στο facebook και το μοιράστηκα με 300 περίπου φίλους και γνωστούς.

Ήταν μια εξήγηση γιατί είχα περίπου 2 χρόνια να… πατήσω το πόδι μου εκεί (στο facebook ντε) και ήταν επίσης το τι είχα στο μυαλό μου για το μέλλον.

Στο τέλος είχε και ένα κάλεσμα για όποιον ενδιαφέρεται να ακούσει τις ιδέες μου μέσω email.

Έτσι ξεκίνησα να γράφω και να στέλνω ένα email κάθε εβδομάδα σε αυτούς που με εμπιστεύτηκαν και που ήταν αρκετά περίεργοι να με ακούσουν.

Με την επίγνωση που έχω σήμερα, νιώθω πως αυτό που είχα τότε την ανάγκη να κάνω, ήταν στην ουσία να επικοινωνήσω.

Να μοιραστώ κάποιες ενδιαφέρουσες πληροφορίες, να επικοινωνήσω κάποιες ιδέες και ξεκινήσω μια προσπάθεια που δεν ήξερα ακριβώς που θα καταλήξει. 

Με κύριο σκοπό όπως είχα στο μυαλό μου, να βοηθήσω με τον τρόπο μου όποιον είχε ανάγκη για βοήθεια εκείνο το δύσκολο διάστημα, δίνοντας ελπίδα…

…να εμπνεύσω όποιον ήταν ανοιχτός να λάβει από αυτά που μοιραζόμουν…

και να ξεκινήσω να γράφω για να γίνομαι μέρα με τη μέρα καλύτερος στο γράψιμο.

Σε έναν συγκεκριμένο τρόπο γραψίματος που είχα στο μυαλό μου και με ένα πλάνο που είχα σκοπό να μοιραστώ με όλους ανοιχτά.

Αυτή η εβδομαδιαία επαφή, αυτό το απλό γράμμα που έστελνα σε φίλους και γνωστούς, 

άλλοτε με ύφος περισσότερο ‘διδακτικό’ και άλλοτε ‘φιλικό’…

άρχισε να παίρνει μια ιδιαίτερη μορφή και να δημιουργείται κάτι που δε μπορούσα να φανταστώ όταν το ξεκίνησα.

Άρχισα να μοιράζομαι τα πάνω μου και τα κάτω μου, τους στόχους μου, τα όνειρά μου, τον τρόπο που είχα σκοπό να τα κάνω πράξη, τις αποτυχίες, τις επιτυχίες, τις αναποδιές, τα συναισθηματικά κύματα, τα εμπόδια, τις αποφάσεις, τις κρίσεις, τις λύσεις, …

Όλα αυτά που ένιωθα και αισθανόμουν ότι αυτό από μόνο του έχει κάτι να προσφέρει

Μια νέα οπτική, μια άλλη προσέγγιση, μια νέα πεποίθηση, μια διαφορετική άποψη…

Να δώσει σε σένα που διαβάζεις κάτι διαφορετικό από τα συνηθισμένα…

Μια γεύση γνωστή αλλά και άγνωστη την ίδια στιγμή…

Ξεκίνησα λοιπόν κάτι νέο, από την αρχή, από το μηδέν, με μια απλή ιδέα και μια παρόρμηση να με κατευθύνει στο πρώτο βήμα…

Αυτό λοιπόν το προσωπικό γράμμα που στέλνω κάθε εβδομάδα, έχει βασικό σκοπό να προσφέρει κάτι χρήσιμο και αξιόλογο σε αυτόν που θα με εμπιστευτεί με το χρόνο και την προσοχή του…

Γιατί αυτά τα δύο, ίσως να είναι και τα πιο πολύτιμα ‘νομίσματα’.

Ναι, ακόμα και από τα ‘ευρώ’ ;)

Και… γιατί όχι με τον τρόπο αυτό να γίνω το ζωντανό παράδειγμα για όποιον θέλει να δοκιμάσει κάτι καινούργιο.

Μήπως έχεις κάτι στο πίσω μέρος του μυαλού σου και κάτι σε κρατάει από το να το ξεκινήσεις; 

Ή μήπως να το συνεχίσεις;

 Ή να το παρατήσεις αν χρειάζεται;

Μήπως θέλεις να ξεφύγεις από μια ζωή που δε σε εκφράζει;

Μήπως θέλεις να δημιουργήσεις μια καθημερινότητα που σε εκφράζει;

Αυτό είναι σήμερα το Seeds of Freedom. 

Μαθαίνω ανοιχτά, σκέφτομαι δυνατά, μοιράζομαι τις εμπειρίες μου, με σκοπό να γίνω καλύτερος εγώ και να γίνεις καλύτερος/η κι εσύ.

Και έτσι να κάνουμε τον κόσμο λίγο καλύτερο :)

Αυτοί είναι οι σπόροι για τη δική μου ελευθερία (seeds of freedom) και αν θελήσεις μπορούν να γίνουν οι σπόροι για τη δική σου ελευθερία.

Και γιατί ελευθερία; Γιατί σπόροι ελευθερίας;

Γιατί αυτό αγαπημένε/η είναι το δικό μου προσωπικό “θέμα” στο ταξίδι της ζωής μου.

Την ελευθερία μου επιζητώ ως κυρίαρχο συναίσθημα. 

Την ψυχική, νοητική, συναισθηματική, οικονομική… ελευθερία.

Όπως εγώ την έχω στο δικό μου μυαλό και όπως μπορείς να την πάρεις κι εσύ και να τη φτιάξεις όπως επιθυμείς στο δικό σου το μυαλό.

Πάρε την πρώτη ύλη που σου δίνω, πάρε τα υλικά και δημιούργησε τη δική σου συνταγή για την ελευθερία σου.

Και ξέρεις κάτι;

Αν μάθεις τον τρόπο -που αυτός είναι και ο αντικειμενικός σκοπός- τότε μπορείς να χρησιμοποιήσεις τον ίδιο τρόπο και για ότι άλλο θέλεις να αλλάξεις στη ζωή σου…

Είναι μια διαδικασία… 

Το μυστικό είναι να την αγαπήσεις. 

Αν το καταφέρεις, πίστεψέ με πως αυτό που θα νιώθεις κάθε βράδυ που πας για ύπνο και κάθε πρωί που θα ξυπνάς, θα είναι ότι καλύτερο μπορείς να φανταστείς.

Και ίσως να μην μπορείς καν να το φανταστείς ;)

Λοιπόν; 

Θα μου κάνεις παρέα σε αυτό το ταξίδι;