Προσανατολισμός

Αυτό που μια ιδέα σου έρχεται στο ντουζ, το βρίσκω ιδιαίτερα συναρπαστικό.

Προσανατολισμός ήταν η λέξη που ήρθε στο μυαλό μου στο πρωινό ντουζάκι και σε κλάσματα του δευτερολέπτου άρχισε το ρομποτάκι μου (το μυαλό μου, η τεχνητή μου νοημοσύνη!) να συνδέει πληροφορίες και να δημιουργεί νόημα.

Να δημιουργεί συνάψεις δηλαδή, ο εγκέφαλός μου.

Συγκεκριμένο προσανατολισμό είναι κάτι που έχω διαπιστώσει ότι είναι απαραίτητο να έχω κάθε μέρα, όλη μέρα.

Κάθε ώρα της ημέρας για την ακρίβεια.

Όσο μεγαλύτερο διάστημα της ημέρας έχω κάτι συγκεκριμένο να ασχοληθώ, τόσο το καλύτερο.

Αυτό λοιπόν είναι και το ζητούμενο.

Να μην αφήνω τον εαυτό μου να χαθεί σε ανούσια πράγματα.

Σε μη δημιουργικές και μη παραγωγικές σκέψεις, πράξεις, αλλά και λήψη πληροφοριών.

Προσωπικά με βοηθάει να σκέφτομαι και το φαγητό ως πληροφορία.

Εισάγω την εκάστοτε πληροφορία όταν τρώω κάτι και αυτή η πληροφορία μπορεί να είναι καλής ή κακής ποιότητας.

Γνωρίζω βλέπεις, πως κάθε δέκατο του δευτερολέπτου, οι πέντε μου αισθήσεις σκανάρουν το περιβάλλον και αναλύουν πληροφορίες.

Δεν έχω ιδέα ότι γίνεται αυτό γιατί δεν το αντιλαμβάνομαι, όμως αυτό δε σημαίνει ότι επειδή δεν το καταλαβαίνω, δεν γίνεται.

Και η καρδιά μου χτυπάει και αναπνοές παίρνω, και όλα τα συστήματα στο σώμα μου δουλεύουν, κάτω από την επιφάνεια της συνειδητής επίγνωσης.

Ουπς!

Πήγα να ξεφύγω από το κυρίως θέμα που έχω για σήμερα και είναι η συνεχής υπενθύμιση του προσανατολισμού μου.

Πήγα να χάσω δηλαδή τον προσανατολισμό μου!

Αν χαθώ για λίγο μέσα στη μέρα, αν με…πάρει ο άνεμος, οι καταστάσεις δηλαδή, οι άλλοι άνθρωποι, οι οθόνες και ότι άλλο φωνάζει, ουρλιάζει για να μου τραβήξει την προσοχή…. τότε το έχασα το παιχνίδι.

Θα έχω πέσει στην παγίδα του να ακολουθώ καταστάσεις και κατευθύνσεις, παρά να βαδίζω προς τη δική μου προαποφασισμένη κατεύθυνση και προς τον δικό μου προσανατολισμό.

Προσανατολισμός. Παίζω λίγο με τη λέξη στο μυαλό μου…

Προς την ανατολή. Προς τα εκεί που βγαίνει ο ήλιος. Προς το φως δηλαδή.

Άρα, συμπεραίνω, ο προσανατολισμός είναι φως. Φως στο σκοτάδι. Φως στο τούνελ!

Το τούνελ που εισέρχεσαι καθημερινά με το που ξυπνάς το πρωί.. Στο τούνελ της κάθε ημέρας…

Αν έχεις τον κατάλληλο προσανατολισμό, θα δεις το φως πιο γρήγορα και (σχετικά) πιο αναίμακτα.

Έχω αντιληφθεί λοιπόν, πως είναι ιδιαίτερα σημαντικό, κρίσιμο θα το χαρακτήριζα, να είμαι κάθε μέρα συγκεντρωμένος στον προσανατολισμό μου.

Να έχω συνέχεια, αδιάκοπα, συνεχή αίσθηση και συναίσθηση της κατεύθυνσης που θέλω να παω.

Όταν χάνω την αίσθηση της κατεύθυνσης, όταν μπλέκομαι σε ανούσια θέματα και συζητήσεις, όταν αφήνω τον εαυτό μου να γίνει έρμαιο των εξωτερικών καταστάσεων, είναι σα να είμαι ένα πρόβατο που το κατασπαράζουν οι λύκοι.

Κατεύθυνση. Προσανατολισμός.

Αν τα χάσω για λίγο, ίσως και να έχασα ολόκληρη τη μέρα μου…

Και αν χάσω μια μέρα, είναι πολύ πιο εύκολο να χάσω και την επόμενη…

Και αν χάσω και τρίτη μέρα στη σειρά, οδεύω προς… αποσύνθεση.

Τόσο εύκολο είναι να χάσω την αυτοσυγκέντρωσή μου.

Ίσως κάτι παρόμοιο να συμβαίνει και με σένα.

Χωρίς συνεχή αίσθηση της κατεύθυνσης, χωρίς σταθερό προσανατολισμό και χωρίς τα εργαλεία να διατηρηθώ στην τροχιά που θέλω, χωρίς να ξεφύγω… η ζωή μου αρχίζει και ξεφεύγει από τα όρια που έχω θέσει.

Και αν συμβεί αυτό, αρχίζει να χάνει το νόημά της.

Και όταν γίνει αυτό, τίποτα πια δεν έχει σημασία. Είμαι ένα άβουλο ον, στη φυλακή του νου μου…

Έχω ερευνήσει, μελετήσει, εφαρμόσει και αναλύσει διάφορα εργαλεία για να καταφέρω να δημιουργήσω αυτή την αίσθηση της κατεύθυνσης και να τη διατηρώ πλέον σε μόνιμη θα έλεγα βάση στη ζωή μου.

Και αποφάσισα να αφιερώσω τα επόμενα χρόνια, για να βοηθήσω και άλλους να κάνουν το ίδιο.

Αν λοιπόν νιώθεις κι εσύ όπως εγώ και αν βλέπεις την αξία που μπορεί να έχει αυτό στη δική σου τη ζωή, μείνε εδώ τριγύρω, κάνε μια εγγραφή στο newsletter και έλα να το συζητήσουμε παρακάτω, αφήνοντας ένα σχόλιο…

Μοιράσου το

Έχω και newsletter πάμε μια βόλτα;

Εκεί τα λέμε πιο 'προσωπικά' και ανοίγουμε και διάλογο αν θέλουμε :)

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.

Μπορείς να ειδοποιηθείς για απαντήσεις στο δικό σου σχόλιο, μέσω e-mail (απλά επίλεξέ το από το παραπάνω κουτάκι).

Μπορείς επίσης να εγγραφείς εδώ στις ειδοποιήσεις χωρίς να σχολιάσεις.

Κι' άλλη τροφή για σκέψη...

Από το 100 Day Challenge:

#100daychallenge

Οι εποχές

Όλα μα όλα έχουν εποχικότητα αν επιλέξεις να το δεις με αυτή την οπτική. Τι θα κερδίσεις;

Τι να κάνω για να ζήσω;
#100daychallenge

Τι να κάνω για να ζήσω;

Στην προσπάθειά μου να κάνω επάγγελμα αυτό που αγαπώ, κατέληξα να αγαπήσω αυτό που έφτασα να κάνω.

Το διαμάντι
#100daychallenge

Το διαμάντι…

Λες τελικά να στέκεσαι στη μέση των δικών σου στρεμμάτων διαμαντιών;

Παραγωγός;;
#100daychallenge

Παραγωγός;

Όταν καταναλώνουμε επενδυτικά… ή μήπως όταν επενδύουμε καταναλωτικά;

Αγώνας επιβίωσης..
#100daychallenge

Αγώνας επιβίωσης…

Κατά ειρωνικό τρόπο, η πάλη είναι μέρος της παγίδας. Η μανιώδης προσπάθεια…

Η ευθύνη...
#100daychallenge

Η ευθύνη

Η δύναμη του λόγου μας και η ευθύνη που απορρέει από αυτήν…

Ο κιμάς.
#100daychallenge

Ο κιμάς

Αν βάλεις ‘μοσχαρίσιο κρέας’ στη μηχανή, δεν υπάρχει περίπτωση να βγάλεις ‘χοιρινό’.

Από το Newsletter: Seeds of Freedom

Θλίψη… 😔

Κάτι υπάρχει όμως που φράζει τη ροή. Τη ροή της καθαρής σκέψης. Της αρμονίας. Της αίσθησης της “ανακούφισης’. Τί έγινε ρε παιδιά;

Έχει το χαρτί συναίσθημα; 😮

Όταν κάνεις αυτό που δεν θέλεις να κάνεις και που ξέρεις ότι θα ήταν καλό να το κάνεις, τότε κερδίζεις σε πολλά επίπεδα.

Ο Vialli και… οι άλλοι ⚽

Εκεί κάπου μετά το δεύτερο μισό της δεκαετίας του ’90, πήγα να σπουδάσω στην Αγγλία. Πήρα την.. πολυπήθητη αναβολή από το στρατό…

Η ρωγμή του τρόμου 〰

Καθώς ξαπλώνω στον καναπέ, τη ματιά μου κλέβει μια μορφή στο ταβάνι. Μια σκούρη άμορφη ‘γραμμή’ κατά μήκος…

Η Μεγάλη Ανατροπή ↩

Η δεύτερη εβδομάδα του Σεπτέμβρη εδώ και πολλά χρόνια, είναι μια από αυτές που με κάνουν να ‘υποφέρω’…

Γιατί έγινα… αριστερός 👈

Χωρίς αυτεπίγνωση (αυτογνωσία) νιώθω ότι είμαι απλά ένα πιόνι που επιπλέει στο χωροχρόνο και κάνει ότι έχει προγραμματστεί να κάνει.

Το Seeds of Freedom είναι ένα εβδομαδιαίο newsletter. 

Όμως

Μην αφήσεις τη λέξη newsletter να σε παρασύρει..

Μη φανταστείς κάτι παρόμοιο, ίσως κάτι που έχεις συναντήσει στο παρελθόν.

Δεν υπάρχει :)

Είναι ένα γράμμα που γράφω κάθε εβδομάδα και απευθύνεται σε σένα που βρίσκεις ενδιαφέρον να μπαίνεις για λίγο στο μυαλό μου.

Να κρυφοκοιτάς λίγο, να βλέπεις τον τρόπο που σκέφτομαι, τι αισθάνομαι, τι μαθαίνω, τι παθαίνω, να ανακαλύπτεις νέες ιδέες και οπτικές.

Γιατί το κάνω αυτό;

Χμ, πριν πάω εκεί θέλω να σε πάω κάπου αλλού. 

Στην πρώτη μέρα που ξεκίνησε όλο αυτό…

Ήταν στα μέσα του Νοέμβρη του 2020 και είχε ξεκινήσει το δεύτερο lockdown λόγω covid.

Είχα φρικάρει

Δεν το περίμενα.

Πίστευα πως το είχαμε αφήσει πίσω όλο αυτό με τα lockdown και τα συναφή.

Η πίεση που ένιωθα ήταν ασφυκτική…

Κάτι μέσα μου έψαχνε τρόπο να βγει, κάτι να ξεθυμάνει…

Χωρίς να καταλάβω πώς, ένα πρωινό εκεί στο πρώτο δεκαήμερο του Νοέμβρη (2020), 

έγραψα ένα μακροσκελές κείμενο στο facebook και το μοιράστηκα με 300 περίπου φίλους και γνωστούς.

Ήταν μια εξήγηση γιατί είχα περίπου 2 χρόνια να… πατήσω το πόδι μου εκεί (στο facebook ντε) και ήταν επίσης το τι είχα στο μυαλό μου για το μέλλον.

Στο τέλος είχε και ένα κάλεσμα για όποιον ενδιαφέρεται να ακούσει τις ιδέες μου μέσω email.

Έτσι ξεκίνησα να γράφω και να στέλνω ένα email κάθε εβδομάδα σε αυτούς που με εμπιστεύτηκαν και που ήταν αρκετά περίεργοι να με ακούσουν.

Με την επίγνωση που έχω σήμερα, νιώθω πως αυτό που είχα τότε την ανάγκη να κάνω, ήταν στην ουσία να επικοινωνήσω.

Να μοιραστώ κάποιες ενδιαφέρουσες πληροφορίες, να επικοινωνήσω κάποιες ιδέες και ξεκινήσω μια προσπάθεια που δεν ήξερα ακριβώς που θα καταλήξει. 

Με κύριο σκοπό όπως είχα στο μυαλό μου, να βοηθήσω με τον τρόπο μου όποιον είχε ανάγκη για βοήθεια εκείνο το δύσκολο διάστημα, δίνοντας ελπίδα…

…να εμπνεύσω όποιον ήταν ανοιχτός να λάβει από αυτά που μοιραζόμουν…

και να ξεκινήσω να γράφω για να γίνομαι μέρα με τη μέρα καλύτερος στο γράψιμο.

Σε έναν συγκεκριμένο τρόπο γραψίματος που είχα στο μυαλό μου και με ένα πλάνο που είχα σκοπό να μοιραστώ με όλους ανοιχτά.

Αυτή η εβδομαδιαία επαφή, αυτό το απλό γράμμα που έστελνα σε φίλους και γνωστούς, 

άλλοτε με ύφος περισσότερο ‘διδακτικό’ και άλλοτε ‘φιλικό’…

άρχισε να παίρνει μια ιδιαίτερη μορφή και να δημιουργείται κάτι που δε μπορούσα να φανταστώ όταν το ξεκίνησα.

Άρχισα να μοιράζομαι τα πάνω μου και τα κάτω μου, τους στόχους μου, τα όνειρά μου, τον τρόπο που είχα σκοπό να τα κάνω πράξη, τις αποτυχίες, τις επιτυχίες, τις αναποδιές, τα συναισθηματικά κύματα, τα εμπόδια, τις αποφάσεις, τις κρίσεις, τις λύσεις, …

Όλα αυτά που ένιωθα και αισθανόμουν ότι αυτό από μόνο του έχει κάτι να προσφέρει

Μια νέα οπτική, μια άλλη προσέγγιση, μια νέα πεποίθηση, μια διαφορετική άποψη…

Να δώσει σε σένα που διαβάζεις κάτι διαφορετικό από τα συνηθισμένα…

Μια γεύση γνωστή αλλά και άγνωστη την ίδια στιγμή…

Ξεκίνησα λοιπόν κάτι νέο, από την αρχή, από το μηδέν, με μια απλή ιδέα και μια παρόρμηση να με κατευθύνει στο πρώτο βήμα…

Αυτό λοιπόν το προσωπικό γράμμα που στέλνω κάθε εβδομάδα, έχει βασικό σκοπό να προσφέρει κάτι χρήσιμο και αξιόλογο σε αυτόν που θα με εμπιστευτεί με το χρόνο και την προσοχή του…

Γιατί αυτά τα δύο, ίσως να είναι και τα πιο πολύτιμα ‘νομίσματα’.

Ναι, ακόμα και από τα ‘ευρώ’ ;)

Και… γιατί όχι με τον τρόπο αυτό να γίνω το ζωντανό παράδειγμα για όποιον θέλει να δοκιμάσει κάτι καινούργιο.

Μήπως έχεις κάτι στο πίσω μέρος του μυαλού σου και κάτι σε κρατάει από το να το ξεκινήσεις; 

Ή μήπως να το συνεχίσεις;

 Ή να το παρατήσεις αν χρειάζεται;

Μήπως θέλεις να ξεφύγεις από μια ζωή που δε σε εκφράζει;

Μήπως θέλεις να δημιουργήσεις μια καθημερινότητα που σε εκφράζει;

Αυτό είναι σήμερα το Seeds of Freedom. 

Μαθαίνω ανοιχτά, σκέφτομαι δυνατά, μοιράζομαι τις εμπειρίες μου, με σκοπό να γίνω καλύτερος εγώ και να γίνεις καλύτερος/η κι εσύ.

Και έτσι να κάνουμε τον κόσμο λίγο καλύτερο :)

Αυτοί είναι οι σπόροι για τη δική μου ελευθερία (seeds of freedom) και αν θελήσεις μπορούν να γίνουν οι σπόροι για τη δική σου ελευθερία.

Και γιατί ελευθερία; Γιατί σπόροι ελευθερίας;

Γιατί αυτό αγαπημένε/η είναι το δικό μου προσωπικό “θέμα” στο ταξίδι της ζωής μου.

Την ελευθερία μου επιζητώ ως κυρίαρχο συναίσθημα. 

Την ψυχική, νοητική, συναισθηματική, οικονομική… ελευθερία.

Όπως εγώ την έχω στο δικό μου μυαλό και όπως μπορείς να την πάρεις κι εσύ και να τη φτιάξεις όπως επιθυμείς στο δικό σου το μυαλό.

Πάρε την πρώτη ύλη που σου δίνω, πάρε τα υλικά και δημιούργησε τη δική σου συνταγή για την ελευθερία σου.

Και ξέρεις κάτι;

Αν μάθεις τον τρόπο -που αυτός είναι και ο αντικειμενικός σκοπός- τότε μπορείς να χρησιμοποιήσεις τον ίδιο τρόπο και για ότι άλλο θέλεις να αλλάξεις στη ζωή σου…

Είναι μια διαδικασία… 

Το μυστικό είναι να την αγαπήσεις. 

Αν το καταφέρεις, πίστεψέ με πως αυτό που θα νιώθεις κάθε βράδυ που πας για ύπνο και κάθε πρωί που θα ξυπνάς, θα είναι ότι καλύτερο μπορείς να φανταστείς.

Και ίσως να μην μπορείς καν να το φανταστείς ;)

Λοιπόν; 

Θα μου κάνεις παρέα σε αυτό το ταξίδι;


O ιστότοπός χρησιμοποιεί cookies. Συνεχίζοντας, συμφωνείτε με τη χρήση τους. Περισσότερα.