???? Να τα πούμε; ????

Τζα!

Σαν τα χιόνια ε; ????????

Καλά που χάθηκες εσύ;

Ε… είχα τα δικά μου κι εγώ ????

Στο είχα πει στο τελευταίο μήνυμα άλλωστε ότι χρειαζόμουν χρόνο για ξεκούραση και για φόρτιση των μπαταριών.

Και το έκανα. Και ήταν καλά.

Ήταν λίγο εγωιστικό βέβαια αν το καλοσκεφτείς, αλλά…

Δε γινόταν αλλιώς…

Μπούκωσα και έπρεπε να ‘καθαρίσω΄το ‘μπουρί’.

Και ποιο είναι το μπουρί;

Το μυαλό ντε! 

Υπήρχε εμφανής μια νοητική ομίχλη και δεν έλεγε να φύγει η άτιμη για αρκετές εβδομάδες.

Στο πέρασμά της άφησε υγρασία που έφτασε στα όρια της μούχλας.

Μετά ήρθε και ένα κρύωμα και έδεσε το γλυκό ????

Αγαπημένε/η ξέρω ότι έχεις κι εσύ τα δικά σου.

Ότι μπορεί να μην κατάλαβες καν την απουσία μου από τα εισερχόμενά σου.

Αν είσαι όμως από αυτούς/ές που την ένιωσες, να ξέρεις ότι το εκτιμώ.

Εμένα πάντως μου έλλειψε αυτή η βουβή και πολλές φορές ‘κρυφή’ επικοινωνία μας. 

Κι ας είναι και μονόπλευρη πολλές φορές.

Η επικοινωνία υπάρχει.

Πώς;

Δεν ξέρω. Ίσως να εξηγείται με την κβαντική διεμπλοκή.

Στο κάτω κάτω, από μια οπτική…

ένα μικροσκοπικό σωματίδιο είμαστε στον πυρήνα μας.

Αλλά ένα πολύ, μα πάρα πολύ ισχυρό σωματίδιο ????

Μην αφήνεις τη λέξη (σωματίδιο) να σε ξεγελάσει. 

Ακούγεται σαν κάτι μικρό αλλά… μπορεί και να μην είναι!

Μπορεί να είναι απλά μια από τις 180 γνωστικές προκαταλήψεις και αυτή (δες αυτό το φανταστικό γράφημα αν είσαι περίεργος/η).

Πλάκα πλάκα πάντως…

Έχουμε να τα πούμε περίπου 6 εβδομάδες!

Ξέρω πως αν είσαι ανάμεσα σε αυτούς που ανοίγουν και διαβάζουν τα μηνύματά μου, στην αρχή περίμενες το καθιερωμένο Σαββατιάτικο μήνυμα.

Μετά από 2-3 εβδομάδες όμως ήταν σαν να μην το έπαιρνες ποτέ.

Συνήθισες πια χωρίς αυτό.

Έτσι είναι.

Είμαστε φτιαγμένοι με τέτοιο τρόπο που ξεχνάμε γρήγορα και πάντα προχωράμε μπροστά.

Έστω και όταν κάνουμε βήματα προς τα πίσω.

(Βαθιά αναπνοή…)

Και τώρα τί; Επέστρεψες;

Δεν είναι ώρα για μεγάλες δηλώσεις και υποσχέσεις ????

Όταν έκανα διαλειμμα από τα μηνύματα ένιωσα ένα κενό αλλά και μια ανακούφιση.

Υπήρχαν φορές που μιλούσα μόνος μου σα να έγραφα ένα μήνυμα.

Πολλές φορές σκέφτηκα να μοιραστώ αυτά που σκεφτόμουν, αυτά που ένιωθα, αυτά που μάθαινα.

Κρατήθηκα όμως γιατί χρειαζόμουν λίγο… εσωστρέφεια.

Το μόνο σίγουρο είναι ότι θέλω να κρατήσω την επαφή μας γιατί ξέρω ότι κάποιοι κάτι παίρνουν από αυτά που μοιράζομαι.

Κι’ εγώ παίρνω φυσικά ????

Λοιπόν, ήρθε η ώρα για τα κάλαντα.

Κλικ εδώ για να τα ακούσεις.

Δεν τραγουδάω εγώ. 

Ίσως του χρόνου. Δε νιώθω έτοιμος ακόμη ????

Αγαπημένε/η,

Σε ευχαριστώ που είσαι εδώ, που άνοιξες και που διάβασες αυτό το μήνυμα.

Είναι παραμονή Χριστουγέννων. 

Ευτυχώς που έχουν μείνει και αυτές οι μέρες και οι άνθρωποι γίνονται λίγο πιο ‘μαλακοί’.

Το πνεύμα των Χριστουγέννων εισέρχεται σε πολλές καρδιές, είναι δεδομένο. 

Υπάρχει κάτι στην ατμόσφαιρα, μια αίσθηση χαράς, ελπίδας και αισιοδοξίας.

Ένας αέρας αγάπης φυσάει πάνω από τα κεφάλια μας…

Έτσι με επηρεάζει κι εμένα. Ελπίζω και εσένα!

Σου στέλνω από καρδιάς την αγάπη μου με ευχές για υγεία, ευτυχία και αγάπη σε σένα και την οικογένειά σου. 

Μαζί θα σου ευχηθώ και καλή χρονιά γιατί δεν είμαι σίγουρος ότι θα στείλω κάποιο μήνυμα την επόμενη εβδομάδα.

Αν γίνει κάτι τέτοιο τότε σε παρακαλώ δέξου… διπλές τις ευχές μου ????

Καλές γιορτές, χαρούμενα Χριστούγεννα και Καλή Χρονιά με υγεία!

Εις το επανιδείν!

Μοιράσου το

Έχω και newsletter πάμε μια βόλτα;

Εβδομαδιαία τροφή για σκέψη μέσα από το μυστήριο μυαλό ενός οικονομολόγου συμπεριφοράς...

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Μπορείς να ειδοποιηθείς για απαντήσεις στο δικό σου σχόλιο, μέσω e-mail (απλά επίλεξέ το από το παραπάνω κουτάκι).

Μπορείς επίσης να εγγραφείς εδώ στις ειδοποιήσεις χωρίς να σχολιάσεις.

Κι' άλλη τροφή για σκέψη...

Από το Newsletter: Seeds of Freedom

Θλίψη… ????

Κάτι υπάρχει όμως που φράζει τη ροή. Τη ροή της καθαρής σκέψης. Της αρμονίας. Της αίσθησης της “ανακούφισης’. Τί έγινε ρε παιδιά;

Έχει το χαρτί συναίσθημα; ????

Όταν κάνεις αυτό που δεν θέλεις να κάνεις και που ξέρεις ότι θα ήταν καλό να το κάνεις, τότε κερδίζεις σε πολλά επίπεδα.

Ο Vialli και… οι άλλοι ⚽

Εκεί κάπου μετά το δεύτερο μισό της δεκαετίας του ’90, πήγα να σπουδάσω στην Αγγλία. Πήρα την.. πολυπήθητη αναβολή από το στρατό…

Η ρωγμή του τρόμου 〰

Καθώς ξαπλώνω στον καναπέ, τη ματιά μου κλέβει μια μορφή στο ταβάνι. Μια σκούρη άμορφη ‘γραμμή’ κατά μήκος…

Η Μεγάλη Ανατροπή ↩

Η δεύτερη εβδομάδα του Σεπτέμβρη εδώ και πολλά χρόνια, είναι μια από αυτές που με κάνουν να ‘υποφέρω’…

Γιατί έγινα… αριστερός ????

Χωρίς αυτεπίγνωση (αυτογνωσία) νιώθω ότι είμαι απλά ένα πιόνι που επιπλέει στο χωροχρόνο και κάνει ότι έχει προγραμματστεί να κάνει.

Από το 100 Day Challenge:

Πηγή Έμπνευσης...
#100daychallenge

Πηγή Έμπνευσης

Το μπορεί να μας διδάξει μια Ελληνικής καταγωγής πρώην μυστική πράκτορας των ΗΠΑ;

Κράτα...
#100daychallenge

Κράτα…

Πέντε σειρές που χαράχθηκαν στη μνήμη μου για πέντε σχεδόν χρόνια…

Νευροσυσχετισμός...
#100daychallenge

Νευροσυσχετισμός

Το… απόσταγμα της χθεσινής ‘απόσταξης‘, αυτό που υποσχέθηκα χθες…

Μόλις λογοδόθηκα
#100daychallenge

Μόλις λογοδόθηκα

Γιατί ξεκινάω την προσπάθεια να γράφω ένα άρθρο τη μέρα για 100 ημέρες.

Προσκόλληση
#100daychallenge

Προσκόλληση…

“Ότι δε μπορείς να αποχωριστείς, χάρισέ το σε κάποιον άλλον’. Σε ελέγχει, είσαι δέσμιός του.”

Προσανατολισμός
#100daychallenge

Προσανατολισμός

Όταν γίνει αυτό, τίποτα πια δεν έχει σημασία. Είμαι ένα άβουλο ον, στη φυλακή του νου μου…

Το Seeds of Freedom είναι ένα εβδομαδιαίο newsletter. 

Όμως

Μην αφήσεις τη λέξη newsletter να σε παρασύρει..

Μη φανταστείς κάτι παρόμοιο, ίσως κάτι που έχεις συναντήσει στο παρελθόν.

Δεν υπάρχει :)

Είναι ένα γράμμα που γράφω κάθε εβδομάδα και απευθύνεται σε σένα που βρίσκεις ενδιαφέρον να μπαίνεις για λίγο στο μυαλό μου.

Να κρυφοκοιτάς λίγο, να βλέπεις τον τρόπο που σκέφτομαι, τι αισθάνομαι, τι μαθαίνω, τι παθαίνω, να ανακαλύπτεις νέες ιδέες και οπτικές.

Γιατί το κάνω αυτό;

Χμ, πριν πάω εκεί θέλω να σε πάω κάπου αλλού. 

Στην πρώτη μέρα που ξεκίνησε όλο αυτό…

Ήταν στα μέσα του Νοέμβρη του 2020 και είχε ξεκινήσει το δεύτερο lockdown λόγω covid.

Είχα φρικάρει

Δεν το περίμενα.

Πίστευα πως το είχαμε αφήσει πίσω όλο αυτό με τα lockdown και τα συναφή.

Η πίεση που ένιωθα ήταν ασφυκτική…

Κάτι μέσα μου έψαχνε τρόπο να βγει, κάτι να ξεθυμάνει…

Χωρίς να καταλάβω πώς, ένα πρωινό εκεί στο πρώτο δεκαήμερο του Νοέμβρη (2020), 

έγραψα ένα μακροσκελές κείμενο στο facebook και το μοιράστηκα με 300 περίπου φίλους και γνωστούς.

Ήταν μια εξήγηση γιατί είχα περίπου 2 χρόνια να… πατήσω το πόδι μου εκεί (στο facebook ντε) και ήταν επίσης το τι είχα στο μυαλό μου για το μέλλον.

Στο τέλος είχε και ένα κάλεσμα για όποιον ενδιαφέρεται να ακούσει τις ιδέες μου μέσω email.

Έτσι ξεκίνησα να γράφω και να στέλνω ένα email κάθε εβδομάδα σε αυτούς που με εμπιστεύτηκαν και που ήταν αρκετά περίεργοι να με ακούσουν.

Με την επίγνωση που έχω σήμερα, νιώθω πως αυτό που είχα τότε την ανάγκη να κάνω, ήταν στην ουσία να επικοινωνήσω.

Να μοιραστώ κάποιες ενδιαφέρουσες πληροφορίες, να επικοινωνήσω κάποιες ιδέες και ξεκινήσω μια προσπάθεια που δεν ήξερα ακριβώς που θα καταλήξει. 

Με κύριο σκοπό όπως είχα στο μυαλό μου, να βοηθήσω με τον τρόπο μου όποιον είχε ανάγκη για βοήθεια εκείνο το δύσκολο διάστημα, δίνοντας ελπίδα…

…να εμπνεύσω όποιον ήταν ανοιχτός να λάβει από αυτά που μοιραζόμουν…

και να ξεκινήσω να γράφω για να γίνομαι μέρα με τη μέρα καλύτερος στο γράψιμο.

Σε έναν συγκεκριμένο τρόπο γραψίματος που είχα στο μυαλό μου και με ένα πλάνο που είχα σκοπό να μοιραστώ με όλους ανοιχτά.

Αυτή η εβδομαδιαία επαφή, αυτό το απλό γράμμα που έστελνα σε φίλους και γνωστούς, 

άλλοτε με ύφος περισσότερο ‘διδακτικό’ και άλλοτε ‘φιλικό’…

άρχισε να παίρνει μια ιδιαίτερη μορφή και να δημιουργείται κάτι που δε μπορούσα να φανταστώ όταν το ξεκίνησα.

Άρχισα να μοιράζομαι τα πάνω μου και τα κάτω μου, τους στόχους μου, τα όνειρά μου, τον τρόπο που είχα σκοπό να τα κάνω πράξη, τις αποτυχίες, τις επιτυχίες, τις αναποδιές, τα συναισθηματικά κύματα, τα εμπόδια, τις αποφάσεις, τις κρίσεις, τις λύσεις, …

Όλα αυτά που ένιωθα και αισθανόμουν ότι αυτό από μόνο του έχει κάτι να προσφέρει

Μια νέα οπτική, μια άλλη προσέγγιση, μια νέα πεποίθηση, μια διαφορετική άποψη…

Να δώσει σε σένα που διαβάζεις κάτι διαφορετικό από τα συνηθισμένα…

Μια γεύση γνωστή αλλά και άγνωστη την ίδια στιγμή…

Ξεκίνησα λοιπόν κάτι νέο, από την αρχή, από το μηδέν, με μια απλή ιδέα και μια παρόρμηση να με κατευθύνει στο πρώτο βήμα…

Αυτό λοιπόν το προσωπικό γράμμα που στέλνω κάθε εβδομάδα, έχει βασικό σκοπό να προσφέρει κάτι χρήσιμο και αξιόλογο σε αυτόν που θα με εμπιστευτεί με το χρόνο και την προσοχή του…

Γιατί αυτά τα δύο, ίσως να είναι και τα πιο πολύτιμα ‘νομίσματα’.

Ναι, ακόμα και από τα ‘ευρώ’ ;)

Και… γιατί όχι με τον τρόπο αυτό να γίνω το ζωντανό παράδειγμα για όποιον θέλει να δοκιμάσει κάτι καινούργιο.

Μήπως έχεις κάτι στο πίσω μέρος του μυαλού σου και κάτι σε κρατάει από το να το ξεκινήσεις; 

Ή μήπως να το συνεχίσεις;

 Ή να το παρατήσεις αν χρειάζεται;

Μήπως θέλεις να ξεφύγεις από μια ζωή που δε σε εκφράζει;

Μήπως θέλεις να δημιουργήσεις μια καθημερινότητα που σε εκφράζει;

Αυτό είναι σήμερα το Seeds of Freedom. 

Μαθαίνω ανοιχτά, σκέφτομαι δυνατά, μοιράζομαι τις εμπειρίες μου, με σκοπό να γίνω καλύτερος εγώ και να γίνεις καλύτερος/η κι εσύ.

Και έτσι να κάνουμε τον κόσμο λίγο καλύτερο :)

Αυτοί είναι οι σπόροι για τη δική μου ελευθερία (seeds of freedom) και αν θελήσεις μπορούν να γίνουν οι σπόροι για τη δική σου ελευθερία.

Και γιατί ελευθερία; Γιατί σπόροι ελευθερίας;

Γιατί αυτό αγαπημένε/η είναι το δικό μου προσωπικό “θέμα” στο ταξίδι της ζωής μου.

Την ελευθερία μου επιζητώ ως κυρίαρχο συναίσθημα. 

Την ψυχική, νοητική, συναισθηματική, οικονομική… ελευθερία.

Όπως εγώ την έχω στο δικό μου μυαλό και όπως μπορείς να την πάρεις κι εσύ και να τη φτιάξεις όπως επιθυμείς στο δικό σου το μυαλό.

Πάρε την πρώτη ύλη που σου δίνω, πάρε τα υλικά και δημιούργησε τη δική σου συνταγή για την ελευθερία σου.

Και ξέρεις κάτι;

Αν μάθεις τον τρόπο -που αυτός είναι και ο αντικειμενικός σκοπός- τότε μπορείς να χρησιμοποιήσεις τον ίδιο τρόπο και για ότι άλλο θέλεις να αλλάξεις στη ζωή σου…

Είναι μια διαδικασία… 

Το μυστικό είναι να την αγαπήσεις. 

Αν το καταφέρεις, πίστεψέ με πως αυτό που θα νιώθεις κάθε βράδυ που πας για ύπνο και κάθε πρωί που θα ξυπνάς, θα είναι ότι καλύτερο μπορείς να φανταστείς.

Και ίσως να μην μπορείς καν να το φανταστείς ;)

Λοιπόν; 

Θα μου κάνεις παρέα σε αυτό το ταξίδι;