Ταυτότητα;

Όχι η ταυτότητα που έχουμε συνηθίσει να σκεφτόμαστε όταν βλέπουμε ή ακούμε αυτή τη λέξη.

Η… άλλη. Η πιο σημαντική.

Η άυλη.

Αυτή που δεν τη βλέπεις, δεν την πιάνεις, αυτή που δε θα σου ζητηθεί από κανέναν να του τη δείξεις.

Κι όμως, τη δείχνουμε σε όλους, κάθε στιγμή της ζωής μας.

Και πρώτα απ’ όλα τη δείχνουμε στον ίδιο μας τον εαυτό, άσχετα αν το αντιλαμβανόμαστε ή όχι..

Όμως για στάσου…

Πώς δηλαδή τη δείχνουμε στον εαυτό μας;

Αφού εγώ είμαι εγώ, ποιος δείχνει και ποιος βλέπει;

Ποιος μιλάει και ποιός ακούει;

Καλή ερώτηση…

Έχω απάντηση!

Δείχνει το ρομποτάκι μας, η τεχνητή μας νοημοσύνη.

Ακούμε εμείς 😊

Ποιοι είμαστε εμείς και ποιο είναι αυτό;

Ε αυτό αν σου πω ότι το γνωρίζω θα είναι ψέματα…

Αυτό όμως που ξέρω σίγουρα, είναι πως εμείς δεν είμαστε αυτό.

Δεν είμαστε αυτή εσωτερική φωνή που ακούμε να μας μιλάει, γιατί πολύ απλά, για να ακούσεις κάτι να μιλάει, πάει να πει ότι δεν είσαι αυτό.

‘Λογικό’ δεν είναι;

“Αυτό” λοιπόν, που εγώ λατρεύω να παρομοιάζω με ρομποτάκι και τεχνητή νοημοσύνη, γιατί έτσι το αντιλαμβάνομαι καλύτερα, έχει ταυτότητα.

Η ταυτότητα λοιπόν μπορείς να πεις ότι είναι η προσωπικότητα του “εγώ” μας.

Το ρομποτάκι μας έχει τη δική του προσωπικότητα!

Την έχει δημιουργήσει με βάση τις εμπειρίες που έχει ζήσει μαζί μας.

Και το ‘εγώ’ με τη σειρά του, είναι αυτό το ρούχο με το οποίο έχουμε ντύσει τον εαυτό μας, την ύπαρξή μας.

Αυτό με το οποίο ταυτιζόμαστε.

Η ταυτότητά του δηλαδή, έχει γίνει ταυτότητά μας.

Η προσωπικότητά του, έχει γίνει προσωπικότητά μας.

Αυτό παίζει κρυφτό γιατί φοβάται να μην αποκαλυφθεί.

Γιατί αν αποκαλυφθεί, θα καταρρεύσει το δημιούργημά του, το έργο του… η ύπαρξή του καθεαυτή…

Η προσωπικότητά του ντε!

Η ύπαρξή του λοιπόν, δεν είναι (η) ύπαρξή μας.

Η ταυτότητά μας, είναι αυτό που νομίζουμε ότι είμαστε αλλά δεν είμαστε.

Είναι η προσωπικότητα του ‘εγώ’.

Είναι αόρατη και άυλη, αλλά δημιουργείται και διαμορφώνεται από την πρώτη μέρα της ζωής μας.

Είναι αυτό που σκεφτόμαστε ότι είμαστε αλλά τελικά δεν είμαστε.

‘Δεν είμαι καλός στο γράψιμο’ = Η προσωπικότητα του ρομποτ έχει πιστέψει, με βάση την πρώιμη εκπαίδευση που έχει λάβει, πως δεν είναι καλό στο γράψιμο.

‘Δεν είμαι καλός στα λόγια’ = Το ρομποτ έχει συμπεράνει, με βάση τα δεδομένα που το έχουν ταϊσει οι φροντιστές στα παιδικά χρόνια και εμείς οι ίδιοι στη συνέχεια, καθώς και το κοινωνικό σύνολο, ότι ‘δεν είναι καλό στα λόγια’.

‘Είμαι καλός ποδηλάτης’ = Το ρομποτ έχει πιστέψει, έχει λάβει δηλαδή αρκετά bits πληροφοριών, έτσι ώστε να συμπεράνει ως τεχνητή νοημοσύνη, πως είναι ‘καλός ποδηλάτης’.

Κάθε τι που πιστεύει λοιπόν το ρομποτάκι, μετά από βομβαρδισμό πληροφοριών, γίνεται η ταυτότητά του.

Έχει ζωή και αυτό, προσωπικότητα, εγωισμό!

Θέλει να κάνει το δικό του, γιατί πιστεύει ότι ξέρει καλύτερα.

Ότι και να αποφασίσουμε να κάνουμε, αν πρώτα δεν έχουμε ένα πλάνο και μια στρατηγική για το πώς θα μεταβάλλουμε, θα μετασχηματίσουμε, θα μεταποιήσουμε την ταυτότητα του ‘εγώ’, οι πιθανότητες να πετύχουμε είναι ιδιαίτερα περιορισμένες.

Αν δεν αλλάξει η ταυτότητα του ‘εγώ’, δηλαδή αυτή με την οποία έχουμε ταυτιστεί και εμείς οι ίδιοι, όσο και να προσπαθούμε με τη δύναμη της θέλησης…

Είναι λίγο πολύ σίγουρο ότι θα κουραστούμε και λίγο λίγο θα τα παρατήσουμε..

Είμαστε ευάλωτοι αλλά είμαστε και εύπλαστοι.

Ας το εκμεταλλευτούμε λοιπόν!

Η εικόνα που έχουμε για τον εαυτό μας, συνήθως δεν έχει καμία σχέση με την εικόνα που έχουν οι άλλοι για εμάς.

Και η εικόνα που έχουν οι άλλοι για εμάς, τις περισσότερες φορές δεν έχει να κάνει καθόλου με εμάς.

Ακούγεται και είναι παράδοξο.

Όμως αν αναλογιστούμε πως ο καθένας από εμάς βλέπει στους άλλους τις δικές του ‘ατέλειες’ και προβάλει τα δικά του τραύματα, μπορούμε να καταλάβουμε ότι η εικόνα που βλέπει δεν είναι η εικόνα που βλέπουμε εμείς.

Μέσα από το φίλτρο των πεποιθήσεων προβάλλει τη δική του ταινία και παίζει το δικό του/της ρόλο σε αυτήν.

Άλλες φορές κομπάρσος, άλλες πρωταγωνιστής… άλλες απλά καμεραμαν.

Όταν αλλάξουμε ταυτότητα, την εικόνα δηλαδή που έχουμε για τον εαυτό μας, όταν επαναπρογραμματίσουμε με νέα δεδομένα την τεχνητή μας νοημοσύνη, αλλάζει όλο το παιχνίδι.

Και πώς το κάνουμε αυτό;

Με βομβαρδισμό νέων πληροφοριών για ικανό χρονικό διάστημα.

Και τι νοείται ως ‘ικανό’ χρονικό διάστημα;

Αυτό είναι σχετικό…

Μπορεί να είναι αρκετοί μήνες, μπορεί να είναι και λίγα χρόνια.

Μπορεί να είναι και πολλά χρόνια…

Εξαρτάται από το πόσο ‘πάχος’ έχει η ταυτότητα.

Η δική μου πάντως χρειάστηκε αρκετά χρόνια.

(Όχι ότι τελειώνει ποτέ αυτός ο μετασχηματισμός)

Αποτελέσματα βλέπεις καθόλη τη διάρκεια, έστω και αν αργείς λίγο να το καταλάβεις.

Το ρομποτάκι παίζει κρυφτό και επειδή το κάνει τόσα χρόνια, έχει γίνει πολύ αποτελεσματικό στη δουλειά του 😉

Εις το επανιδείν 🙏

Υ.Γ. Ετοιμάζομαι να επανέλθω στο Facebook (μετά από 2+ χρόνια) για να προωθήσω τις ιδέες μου.

Με δυσκολεύει αυτό. Ο εθισμός παραμονεύει βλέπεις…

Τι να κάνεις όμως, εκεί συχνάζει ο Έλληνας περισσότερο.

Θέλει πολύ προσοχή για να μην ‘καίω’ το χρόνο μου.

‘Εκανα μια μικρή εκκαθάριση στο προφιλ μου και σταμάτησα να ακολουθώ το 95% των σελίδων που ακολουθούσα.

Αλλάζει τελείως ο τρόπος που θα το χρησιμοποιήσω.

Να σου πω τι διαπίστωσα;

Μπέρδεψα την τεχνητή του νοημοσύνη για τα καλά!

Άρχισε να μου δείχνει τελείως διαφορετικά πράγματα τώρα.

Ανακάτεψα την τράπουλα.

Το επανεκπαιδεύω. Νέα δεδομένα. Νέα ενδιαφέροντα.

Νέες εντολές. Νέες πληροφορίες.

Έτσι κάνω και με τον εγκέφαλό μου…

Δουλεύει, να ξέρεις 😉

Μοιράσου το

Έχω και newsletter πάμε μια βόλτα;

Εβδομαδιαία τροφή για σκέψη μέσα από το μυστήριο μυαλό ενός οικονομολόγου συμπεριφοράς...

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.

Μπορείς να ειδοποιηθείς για απαντήσεις στο δικό σου σχόλιο, μέσω e-mail (απλά επίλεξέ το από το παραπάνω κουτάκι).

Μπορείς επίσης να εγγραφείς εδώ στις ειδοποιήσεις χωρίς να σχολιάσεις.

Κι' άλλη τροφή για σκέψη...

Από το Newsletter: Seeds of Freedom

Γνωρίζεις την αξία σου;

Χθες το απόγευμα, ήρθε μπροστά μου στο YouTube ένα πολύ μικρό video. Μου άρεσε. Μπορεί να σου αρέσει και σένα.

Θλίψη… 😔

Κάτι υπάρχει όμως που φράζει τη ροή. Τη ροή της καθαρής σκέψης. Της αρμονίας. Της αίσθησης της “ανακούφισης’. Τί έγινε ρε παιδιά;

Έχει το χαρτί συναίσθημα; 😮

Όταν κάνεις αυτό που δεν θέλεις να κάνεις και που ξέρεις ότι θα ήταν καλό να το κάνεις, τότε κερδίζεις σε πολλά επίπεδα.

Ο Vialli και… οι άλλοι ⚽

Εκεί κάπου μετά το δεύτερο μισό της δεκαετίας του ’90, πήγα να σπουδάσω στην Αγγλία. Πήρα την.. πολυπήθητη αναβολή από το στρατό…

Από το 100 Day Challenge:

Ο τρόπος
#100daychallenge

Ο τρόπος…

Η μια απάντηση για όλα τα ερωτήματά μου. Ο δρόμος για την ελευθερία…

Το καλούπι
#100daychallenge

Το καλούπι…

Όσο νερό και να βάζουμε στο τετράγωνο καλούπι, σχήμα καρδούλας δε θα βγει…

Το ένα τρίτο της ζωής μας, είναι ο ύπνος
#100daychallenge

Το 1/3 της ζωής μας…

Αυτό που καθορίζει σε τόσο μεγάλο βαθμό την ποιότητα της καθημερινής μας ζωής…

#100daychallenge

Οι εποχές

Όλα μα όλα έχουν εποχικότητα αν επιλέξεις να το δεις με αυτή την οπτική. Τι θα κερδίσεις;

Τι να κάνω για να ζήσω;
#100daychallenge

Τι να κάνω για να ζήσω;

Στην προσπάθειά μου να κάνω επάγγελμα αυτό που αγαπώ, κατέληξα να αγαπήσω αυτό που έφτασα να κάνω.

Το διαμάντι
#100daychallenge

Το διαμάντι…

Λες τελικά να στέκεσαι στη μέση των δικών σου στρεμμάτων διαμαντιών;

Το Seeds of Freedom είναι ένα εβδομαδιαίο newsletter. 

Όμως

Μην αφήσεις τη λέξη newsletter να σε παρασύρει..

Μη φανταστείς κάτι παρόμοιο, ίσως κάτι που έχεις συναντήσει στο παρελθόν.

Δεν υπάρχει :)

Είναι ένα γράμμα που γράφω κάθε εβδομάδα και απευθύνεται σε σένα που βρίσκεις ενδιαφέρον να μπαίνεις για λίγο στο μυαλό μου.

Να κρυφοκοιτάς λίγο, να βλέπεις τον τρόπο που σκέφτομαι, τι αισθάνομαι, τι μαθαίνω, τι παθαίνω, να ανακαλύπτεις νέες ιδέες και οπτικές.

Γιατί το κάνω αυτό;

Χμ, πριν πάω εκεί θέλω να σε πάω κάπου αλλού. 

Στην πρώτη μέρα που ξεκίνησε όλο αυτό…

Ήταν στα μέσα του Νοέμβρη του 2020 και είχε ξεκινήσει το δεύτερο lockdown λόγω covid.

Είχα φρικάρει

Δεν το περίμενα.

Πίστευα πως το είχαμε αφήσει πίσω όλο αυτό με τα lockdown και τα συναφή.

Η πίεση που ένιωθα ήταν ασφυκτική…

Κάτι μέσα μου έψαχνε τρόπο να βγει, κάτι να ξεθυμάνει…

Χωρίς να καταλάβω πώς, ένα πρωινό εκεί στο πρώτο δεκαήμερο του Νοέμβρη (2020), 

έγραψα ένα μακροσκελές κείμενο στο facebook και το μοιράστηκα με 300 περίπου φίλους και γνωστούς.

Ήταν μια εξήγηση γιατί είχα περίπου 2 χρόνια να… πατήσω το πόδι μου εκεί (στο facebook ντε) και ήταν επίσης το τι είχα στο μυαλό μου για το μέλλον.

Στο τέλος είχε και ένα κάλεσμα για όποιον ενδιαφέρεται να ακούσει τις ιδέες μου μέσω email.

Έτσι ξεκίνησα να γράφω και να στέλνω ένα email κάθε εβδομάδα σε αυτούς που με εμπιστεύτηκαν και που ήταν αρκετά περίεργοι να με ακούσουν.

Με την επίγνωση που έχω σήμερα, νιώθω πως αυτό που είχα τότε την ανάγκη να κάνω, ήταν στην ουσία να επικοινωνήσω.

Να μοιραστώ κάποιες ενδιαφέρουσες πληροφορίες, να επικοινωνήσω κάποιες ιδέες και ξεκινήσω μια προσπάθεια που δεν ήξερα ακριβώς που θα καταλήξει. 

Με κύριο σκοπό όπως είχα στο μυαλό μου, να βοηθήσω με τον τρόπο μου όποιον είχε ανάγκη για βοήθεια εκείνο το δύσκολο διάστημα, δίνοντας ελπίδα…

…να εμπνεύσω όποιον ήταν ανοιχτός να λάβει από αυτά που μοιραζόμουν…

και να ξεκινήσω να γράφω για να γίνομαι μέρα με τη μέρα καλύτερος στο γράψιμο.

Σε έναν συγκεκριμένο τρόπο γραψίματος που είχα στο μυαλό μου και με ένα πλάνο που είχα σκοπό να μοιραστώ με όλους ανοιχτά.

Αυτή η εβδομαδιαία επαφή, αυτό το απλό γράμμα που έστελνα σε φίλους και γνωστούς, 

άλλοτε με ύφος περισσότερο ‘διδακτικό’ και άλλοτε ‘φιλικό’…

άρχισε να παίρνει μια ιδιαίτερη μορφή και να δημιουργείται κάτι που δε μπορούσα να φανταστώ όταν το ξεκίνησα.

Άρχισα να μοιράζομαι τα πάνω μου και τα κάτω μου, τους στόχους μου, τα όνειρά μου, τον τρόπο που είχα σκοπό να τα κάνω πράξη, τις αποτυχίες, τις επιτυχίες, τις αναποδιές, τα συναισθηματικά κύματα, τα εμπόδια, τις αποφάσεις, τις κρίσεις, τις λύσεις, …

Όλα αυτά που ένιωθα και αισθανόμουν ότι αυτό από μόνο του έχει κάτι να προσφέρει

Μια νέα οπτική, μια άλλη προσέγγιση, μια νέα πεποίθηση, μια διαφορετική άποψη…

Να δώσει σε σένα που διαβάζεις κάτι διαφορετικό από τα συνηθισμένα…

Μια γεύση γνωστή αλλά και άγνωστη την ίδια στιγμή…

Ξεκίνησα λοιπόν κάτι νέο, από την αρχή, από το μηδέν, με μια απλή ιδέα και μια παρόρμηση να με κατευθύνει στο πρώτο βήμα…

Αυτό λοιπόν το προσωπικό γράμμα που στέλνω κάθε εβδομάδα, έχει βασικό σκοπό να προσφέρει κάτι χρήσιμο και αξιόλογο σε αυτόν που θα με εμπιστευτεί με το χρόνο και την προσοχή του…

Γιατί αυτά τα δύο, ίσως να είναι και τα πιο πολύτιμα ‘νομίσματα’.

Ναι, ακόμα και από τα ‘ευρώ’ ;)

Και… γιατί όχι με τον τρόπο αυτό να γίνω το ζωντανό παράδειγμα για όποιον θέλει να δοκιμάσει κάτι καινούργιο.

Μήπως έχεις κάτι στο πίσω μέρος του μυαλού σου και κάτι σε κρατάει από το να το ξεκινήσεις; 

Ή μήπως να το συνεχίσεις;

 Ή να το παρατήσεις αν χρειάζεται;

Μήπως θέλεις να ξεφύγεις από μια ζωή που δε σε εκφράζει;

Μήπως θέλεις να δημιουργήσεις μια καθημερινότητα που σε εκφράζει;

Αυτό είναι σήμερα το Seeds of Freedom. 

Μαθαίνω ανοιχτά, σκέφτομαι δυνατά, μοιράζομαι τις εμπειρίες μου, με σκοπό να γίνω καλύτερος εγώ και να γίνεις καλύτερος/η κι εσύ.

Και έτσι να κάνουμε τον κόσμο λίγο καλύτερο :)

Αυτοί είναι οι σπόροι για τη δική μου ελευθερία (seeds of freedom) και αν θελήσεις μπορούν να γίνουν οι σπόροι για τη δική σου ελευθερία.

Και γιατί ελευθερία; Γιατί σπόροι ελευθερίας;

Γιατί αυτό αγαπημένε/η είναι το δικό μου προσωπικό “θέμα” στο ταξίδι της ζωής μου.

Την ελευθερία μου επιζητώ ως κυρίαρχο συναίσθημα. 

Την ψυχική, νοητική, συναισθηματική, οικονομική… ελευθερία.

Όπως εγώ την έχω στο δικό μου μυαλό και όπως μπορείς να την πάρεις κι εσύ και να τη φτιάξεις όπως επιθυμείς στο δικό σου το μυαλό.

Πάρε την πρώτη ύλη που σου δίνω, πάρε τα υλικά και δημιούργησε τη δική σου συνταγή για την ελευθερία σου.

Και ξέρεις κάτι;

Αν μάθεις τον τρόπο -που αυτός είναι και ο αντικειμενικός σκοπός- τότε μπορείς να χρησιμοποιήσεις τον ίδιο τρόπο και για ότι άλλο θέλεις να αλλάξεις στη ζωή σου…

Είναι μια διαδικασία… 

Το μυστικό είναι να την αγαπήσεις. 

Αν το καταφέρεις, πίστεψέ με πως αυτό που θα νιώθεις κάθε βράδυ που πας για ύπνο και κάθε πρωί που θα ξυπνάς, θα είναι ότι καλύτερο μπορείς να φανταστείς.

Και ίσως να μην μπορείς καν να το φανταστείς ;)

Λοιπόν; 

Θα μου κάνεις παρέα σε αυτό το ταξίδι;


O ιστότοπός χρησιμοποιεί cookies. Συνεχίζοντας, συμφωνείτε με τη χρήση τους. Περισσότερα.