Φλέβα χρυσού 😮

Καθώς έγραφα σήμερα το πρωί τις καθιερωμένες πρωινές μου σελίδες, βγήκε μια… στάλα επίγνωσης.

Μια ακόμα άσπρη κουκίδα στο μαύρο φόντο…

Δύο μεγάλες επιδράσεις είχα αυτή την εβδομάδα.

Αυτές, οδήγησαν σε “αναλαμπές” όπως τις ονομάζω στη δική μου διάλεκτο…

Η μια επίδραση-αναλαμπή, ήταν ένα video από τον Darren Hardy, τον συγγραφέα του βιβλίου The Compound Effect.

Δυστυχώς δεν έχω κάποιο link να μοιραστώ, γιατί τα video που μοιράζεται είναι διαθέσιμα μόνο για 3 μέρες.

Η δεύτερη ήταν μια συνέντευξη του Robert Greene, συγγραφέα του βιβλίου The Laws of Human Nature (και πολλών άλλων καταπληκτικών βιβλίων).

Κατανοώ ότι δεν έχουν όλοι την ίδια περιέργεια και το ίδιο πάθος με μένα, σχετικά με την ανθρώπινη φύση και συμπεριφορά.

Αν είσαι κι εσύ αυτής της συνομοταξίας λοιπόν, αντί για ταινία μπορείς απόψε να δεις αυτή τη συνέντευξη του Robert Greene στον Tom Bilyeu.

Πίσω όμως στην πρώτη αναλαμπή και θα επανέλθω στις αναλαμπές από την συνέντευξη του Robert Greene αργότερα.

Καθώς λοιπόν έβαλα να δω ένα σύντομο video την Τρίτη το πρωί, πριν ξεκινήσω ότι δημιουργικό είχα για εκείνη τη μέρα, μια έκπληξη με περίμενε.

Κάτι που με έκανε να κοιτάω αποσβολωμένος την οθόνη για αρκετά λεπτά.

Αυτό το video που μόλις είχα δει και αυτό το σχόλιο που μόλις είχα διαβάσει, με άφησαν άφωνο.

Κόλλησα…

Είναι από εκείνες τις στιγμές που νιώθεις σαν cartoon που μόλις του έχουν δείξει έναν τρόπο που δεν γνώριζε μέχρι τότε.

Ή μια πόρτα ανοιχτή που λόγω σκότους νόμιζε πως ήταν τοίχος.

“Ότι κάνεις υπερβολικά στη ζωή σου και ότι δε μπορείς να σταματήσεις να κάνεις παρόλη την καλή σου διάθεση, μπορεί να είναι απλά η υπερβολική αντιστάθμιση, εξισορρόπηση, αποζημίωση, για κάτι που σου λείπει.”

Και αυτό που νιώθεις ότι σου λείπει σε μη ορατό επίπεδο (ασυνείδητο δηλαδή), αυτή η έλλειψη, είναι συνήθως το αποτέλεσμα από κάποιο τραύμα από την παιδική ηλικία.

Εντάξει, θα σκεφτείς, λίγο-πολύ τα ξέρω αυτά…

Ναι αλλά εκεί είναι η παγίδα!

Όσες φορές και να τα σκεφτείς, όσες φορές και να τα πεις, όσες φορές και να τα σκάψεις…

Αν δεν είσαι έτοιμος να το δεις… θα είναι μπροστά σου και δε θα το βλέπεις.

Γιατί;

Γιατί είσαι μέσα σε αυτό. Είσαι μέσα στο ‘χώρο’ του. Μέσα στη φούσκα του.

Αν δε βρεθεί κάποιος ή κάτι να σκάσει αυτή τη φούσκα για να μπεις σε μια νέα, λίγο μεγαλύτερη, δε θα αλλάξει κάτι.

Θα κάνεις τα ίδια και θα περιμένεις διαφορετικό αποτέλεσμα…

Και αυτό συνήθως δεν δουλεύει 😊

Και τι αναλαμπή είχες εσύ; θα αναρωτιέσαι…

Πριν απαντήσω σε αυτό, άκου αυτή τη μεταφορά, θα βοηθήσει.

Πριν από 3 περίπου χρόνια, ένα πρωί του Δεκέμβρη, είδα ότι μου είχαν σπάσει 2 τζάμια από το αυτοκίνητό μου.

Είχα πάθει δηλαδή μια ζημιά.

Δεν εννοώ τη συναισθηματική, αλλά την υλική.

Για καλή μου τύχη, τη ζημιά αυτή την κάλυπτε η ασφάλεια, αφού είχα προστασία για ‘θραύση κρυστάλλων’ στο συμβόλαιό μου.

Έτσι λοιπόν, έπαθα μια ζημιά, είχα ασφάλεια και έλαβα αποζημίωση για τη ζημιά.

Πλήρωσε δηλαδή η ασφάλεια τη ζημιά.

Αυτή η (εξωγενής) εμπειρία λοιπόν, είχε τρια μέρη:

Ζημιά – ασφάλεια – αποζημίωση

Ομοίως, στον εσωτερικό μας κόσμο, υπάρχει ένα αντίστοιχο τρίπτυχο.

Ζημιά – ασφάλεια – αποζημίωση

Τραύμα – μηχανισμός αντιμετώπισης προβλημάτων – εξισορρόπηση

Δηλαδή κάτι με τραυμάτισε, ενεργοποιήθηκε ο μηχανισμός αντιμετώπισης προβλημάτων (coping mechanism) και με βοήθησε να το ξεπεράσω.

Αυτό όμως είχε σαν αποτέλεσμα να δημιουργήσω ένα μοτίβο, έναν νευροσυσχετισμό για να εξισορρόπησω την κατάσταση, με το να υπερπροσπαθώ για κάτι άλλο.

Στη δική μου περίπτωση, αυτή η οπτική που είδα και που ήταν ένα τυφλό σημείο μέχρι τότε, ήταν η μανιώδης και εμμονική κατανάλωση πληροφοριών, η προσπάθεια να γίνω πάρα πολύ καλός σε αυτό που κάνω.

Η αριστεία κατά μια έννοια.

Όχι ότι αυτό είναι ‘κακό’, κάθε άλλο.

Το θέλω! Το επιδιώκω. Το επιθυμώ.

Το γιατί όμως είναι το ερώτημα.

Γιατί το θέλω και γιατί το κάνω τόσο επίμονα.

Τι θα σημαίνει αν δεν το καταφέρω;

Τι θα σημαίνει αν δεν γίνει αυτό για το οποίο προσπαθώ;

Τι προσπαθώ να καλύψω με αυτή την υπερπροσπάθεια;

Τι δε βλέπω, το οποίο θα μπορέσω να δω όταν σκάσει η φούσκα που είμαι σήμερα;

Έχει βάθος όπως καταλαβαίνεις.

Αν όμως καταλάβω το γιατί, τότε αυτόματα θα γίνει βιώσιμο αυτό που πάω να κάνω.

Διαφορετικά θα κυνηγάω την ουρά μου χωρίς να ξέρω τι κάνω και τι χάνω.

Αν ένα σχόλιο ενός αναγνώστη με βοήθησε να δω ένα τυφλό σημείο, έτσι και η δική μου αναλαμπή, ίσως βοηθήσει κι εσένα να δεις ένα δικό σου τυφλό σημείο.

Και είναι τόσο μα τόσο σημαντικό κάτι τέτοιο, που μπορεί κυριολεκτικά να αλλάξει τον τρόπο που πορεύεσαι.

Για να μην σε κουράσω, θα απαντήσω μόνο στο ερώτημα της υπερπροσπάθειας.

Τι προσπαθώ να καλύψω με αυτή την υπερπροσπάθεια;

Ψάχνω να βρω την αίσθηση της επιτυχίας, της ‘επίτευξης’, της προόδου, της ανωτερότητας…

Χμ… τι άλλο;

Να νιώσω σημαντικός, έξυπνος, επαρκής, ότι έχω κύρος, υπόληψη, πρεστιζ, στατους…

Ουαου.

Όλα αυτά ήταν θαμμένες ανάγκες μέχρι τώρα.

Τα έβλεπα σε άλλους αλλά σε μένα δε μπορούσα να τα δω.

Ήξερα ότι υπήρχαν, αφού τα έβλεπα σε άλλους.

Και σκαλίζω λίγο παραπάνω για να μοιραστώ το πως ‘σκάβω’.

Και τι άτομο θα ήθελε να νιώσει αυτά τα παραπάνω συναισθήματα;

Χμ…

Κάποιος/α που δεν αισθάνεται πλήρης, αρκετά καλός.

Κάποιος που ψάχνει ακόμα σε ένα βαθμό να αποδείξει ότι είναι επαρκής.

Κάποιος που δεν έχει (ακόμα) την ισορροπία που επιθυμεί.

Αυτή η επίγνωση, αυτή η αναλαμπή, είναι η πιο σημαντική και πιο παραγωγική στιγμή ολόκληρης της εβδομάδας.

Ένα byte επίγνωσης, είναι ίσο με terabytes πληροφοριών.

Όσες πληροφορίες και να καταναλώσεις, αν δε μπορέσεις να δεις κάτι που δεν έβλεπες μέχρι τώρα… η πόρτα θα συνεχίσει να φαίνεται σαν τοίχος.

Συνέχισε να ρίχνεις φως όμως και σιγά σιγά θα φανεί η επόμενη πόρτα.

Έστω και μια κουκίδα είναι σημαντική 😉

Πολύτιμη όσο μια φλέβα χρυσού…

Εις το επανιδείν.

Υ.Γ. Εδώ είναι το σχόλιο του αναγνώστη που ‘χτύπησε’ κάτι σε μένα:

🙏

Μοιράσου το

Έχω και newsletter πάμε μια βόλτα;

Εβδομαδιαία τροφή για σκέψη μέσα από το μυστήριο μυαλό ενός οικονομολόγου συμπεριφοράς...

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.

Μπορείς να ειδοποιηθείς για απαντήσεις στο δικό σου σχόλιο, μέσω e-mail (απλά επίλεξέ το από το παραπάνω κουτάκι).

Μπορείς επίσης να εγγραφείς εδώ στις ειδοποιήσεις χωρίς να σχολιάσεις.

Κι' άλλη τροφή για σκέψη...

Από το Newsletter: Seeds of Freedom

Γνωρίζεις την αξία σου;

Χθες το απόγευμα, ήρθε μπροστά μου στο YouTube ένα πολύ μικρό video. Μου άρεσε. Μπορεί να σου αρέσει και σένα.

Θλίψη… 😔

Κάτι υπάρχει όμως που φράζει τη ροή. Τη ροή της καθαρής σκέψης. Της αρμονίας. Της αίσθησης της “ανακούφισης’. Τί έγινε ρε παιδιά;

Έχει το χαρτί συναίσθημα; 😮

Όταν κάνεις αυτό που δεν θέλεις να κάνεις και που ξέρεις ότι θα ήταν καλό να το κάνεις, τότε κερδίζεις σε πολλά επίπεδα.

Ο Vialli και… οι άλλοι ⚽

Εκεί κάπου μετά το δεύτερο μισό της δεκαετίας του ’90, πήγα να σπουδάσω στην Αγγλία. Πήρα την.. πολυπήθητη αναβολή από το στρατό…

Από το 100 Day Challenge:

Ο τρόπος
#100daychallenge

Ο τρόπος…

Η μια απάντηση για όλα τα ερωτήματά μου. Ο δρόμος για την ελευθερία…

Το καλούπι
#100daychallenge

Το καλούπι…

Όσο νερό και να βάζουμε στο τετράγωνο καλούπι, σχήμα καρδούλας δε θα βγει…

Το ένα τρίτο της ζωής μας, είναι ο ύπνος
#100daychallenge

Το 1/3 της ζωής μας…

Αυτό που καθορίζει σε τόσο μεγάλο βαθμό την ποιότητα της καθημερινής μας ζωής…

#100daychallenge

Οι εποχές

Όλα μα όλα έχουν εποχικότητα αν επιλέξεις να το δεις με αυτή την οπτική. Τι θα κερδίσεις;

Τι να κάνω για να ζήσω;
#100daychallenge

Τι να κάνω για να ζήσω;

Στην προσπάθειά μου να κάνω επάγγελμα αυτό που αγαπώ, κατέληξα να αγαπήσω αυτό που έφτασα να κάνω.

Το διαμάντι
#100daychallenge

Το διαμάντι…

Λες τελικά να στέκεσαι στη μέση των δικών σου στρεμμάτων διαμαντιών;

Το Seeds of Freedom είναι ένα εβδομαδιαίο newsletter. 

Όμως

Μην αφήσεις τη λέξη newsletter να σε παρασύρει..

Μη φανταστείς κάτι παρόμοιο, ίσως κάτι που έχεις συναντήσει στο παρελθόν.

Δεν υπάρχει :)

Είναι ένα γράμμα που γράφω κάθε εβδομάδα και απευθύνεται σε σένα που βρίσκεις ενδιαφέρον να μπαίνεις για λίγο στο μυαλό μου.

Να κρυφοκοιτάς λίγο, να βλέπεις τον τρόπο που σκέφτομαι, τι αισθάνομαι, τι μαθαίνω, τι παθαίνω, να ανακαλύπτεις νέες ιδέες και οπτικές.

Γιατί το κάνω αυτό;

Χμ, πριν πάω εκεί θέλω να σε πάω κάπου αλλού. 

Στην πρώτη μέρα που ξεκίνησε όλο αυτό…

Ήταν στα μέσα του Νοέμβρη του 2020 και είχε ξεκινήσει το δεύτερο lockdown λόγω covid.

Είχα φρικάρει

Δεν το περίμενα.

Πίστευα πως το είχαμε αφήσει πίσω όλο αυτό με τα lockdown και τα συναφή.

Η πίεση που ένιωθα ήταν ασφυκτική…

Κάτι μέσα μου έψαχνε τρόπο να βγει, κάτι να ξεθυμάνει…

Χωρίς να καταλάβω πώς, ένα πρωινό εκεί στο πρώτο δεκαήμερο του Νοέμβρη (2020), 

έγραψα ένα μακροσκελές κείμενο στο facebook και το μοιράστηκα με 300 περίπου φίλους και γνωστούς.

Ήταν μια εξήγηση γιατί είχα περίπου 2 χρόνια να… πατήσω το πόδι μου εκεί (στο facebook ντε) και ήταν επίσης το τι είχα στο μυαλό μου για το μέλλον.

Στο τέλος είχε και ένα κάλεσμα για όποιον ενδιαφέρεται να ακούσει τις ιδέες μου μέσω email.

Έτσι ξεκίνησα να γράφω και να στέλνω ένα email κάθε εβδομάδα σε αυτούς που με εμπιστεύτηκαν και που ήταν αρκετά περίεργοι να με ακούσουν.

Με την επίγνωση που έχω σήμερα, νιώθω πως αυτό που είχα τότε την ανάγκη να κάνω, ήταν στην ουσία να επικοινωνήσω.

Να μοιραστώ κάποιες ενδιαφέρουσες πληροφορίες, να επικοινωνήσω κάποιες ιδέες και ξεκινήσω μια προσπάθεια που δεν ήξερα ακριβώς που θα καταλήξει. 

Με κύριο σκοπό όπως είχα στο μυαλό μου, να βοηθήσω με τον τρόπο μου όποιον είχε ανάγκη για βοήθεια εκείνο το δύσκολο διάστημα, δίνοντας ελπίδα…

…να εμπνεύσω όποιον ήταν ανοιχτός να λάβει από αυτά που μοιραζόμουν…

και να ξεκινήσω να γράφω για να γίνομαι μέρα με τη μέρα καλύτερος στο γράψιμο.

Σε έναν συγκεκριμένο τρόπο γραψίματος που είχα στο μυαλό μου και με ένα πλάνο που είχα σκοπό να μοιραστώ με όλους ανοιχτά.

Αυτή η εβδομαδιαία επαφή, αυτό το απλό γράμμα που έστελνα σε φίλους και γνωστούς, 

άλλοτε με ύφος περισσότερο ‘διδακτικό’ και άλλοτε ‘φιλικό’…

άρχισε να παίρνει μια ιδιαίτερη μορφή και να δημιουργείται κάτι που δε μπορούσα να φανταστώ όταν το ξεκίνησα.

Άρχισα να μοιράζομαι τα πάνω μου και τα κάτω μου, τους στόχους μου, τα όνειρά μου, τον τρόπο που είχα σκοπό να τα κάνω πράξη, τις αποτυχίες, τις επιτυχίες, τις αναποδιές, τα συναισθηματικά κύματα, τα εμπόδια, τις αποφάσεις, τις κρίσεις, τις λύσεις, …

Όλα αυτά που ένιωθα και αισθανόμουν ότι αυτό από μόνο του έχει κάτι να προσφέρει

Μια νέα οπτική, μια άλλη προσέγγιση, μια νέα πεποίθηση, μια διαφορετική άποψη…

Να δώσει σε σένα που διαβάζεις κάτι διαφορετικό από τα συνηθισμένα…

Μια γεύση γνωστή αλλά και άγνωστη την ίδια στιγμή…

Ξεκίνησα λοιπόν κάτι νέο, από την αρχή, από το μηδέν, με μια απλή ιδέα και μια παρόρμηση να με κατευθύνει στο πρώτο βήμα…

Αυτό λοιπόν το προσωπικό γράμμα που στέλνω κάθε εβδομάδα, έχει βασικό σκοπό να προσφέρει κάτι χρήσιμο και αξιόλογο σε αυτόν που θα με εμπιστευτεί με το χρόνο και την προσοχή του…

Γιατί αυτά τα δύο, ίσως να είναι και τα πιο πολύτιμα ‘νομίσματα’.

Ναι, ακόμα και από τα ‘ευρώ’ ;)

Και… γιατί όχι με τον τρόπο αυτό να γίνω το ζωντανό παράδειγμα για όποιον θέλει να δοκιμάσει κάτι καινούργιο.

Μήπως έχεις κάτι στο πίσω μέρος του μυαλού σου και κάτι σε κρατάει από το να το ξεκινήσεις; 

Ή μήπως να το συνεχίσεις;

 Ή να το παρατήσεις αν χρειάζεται;

Μήπως θέλεις να ξεφύγεις από μια ζωή που δε σε εκφράζει;

Μήπως θέλεις να δημιουργήσεις μια καθημερινότητα που σε εκφράζει;

Αυτό είναι σήμερα το Seeds of Freedom. 

Μαθαίνω ανοιχτά, σκέφτομαι δυνατά, μοιράζομαι τις εμπειρίες μου, με σκοπό να γίνω καλύτερος εγώ και να γίνεις καλύτερος/η κι εσύ.

Και έτσι να κάνουμε τον κόσμο λίγο καλύτερο :)

Αυτοί είναι οι σπόροι για τη δική μου ελευθερία (seeds of freedom) και αν θελήσεις μπορούν να γίνουν οι σπόροι για τη δική σου ελευθερία.

Και γιατί ελευθερία; Γιατί σπόροι ελευθερίας;

Γιατί αυτό αγαπημένε/η είναι το δικό μου προσωπικό “θέμα” στο ταξίδι της ζωής μου.

Την ελευθερία μου επιζητώ ως κυρίαρχο συναίσθημα. 

Την ψυχική, νοητική, συναισθηματική, οικονομική… ελευθερία.

Όπως εγώ την έχω στο δικό μου μυαλό και όπως μπορείς να την πάρεις κι εσύ και να τη φτιάξεις όπως επιθυμείς στο δικό σου το μυαλό.

Πάρε την πρώτη ύλη που σου δίνω, πάρε τα υλικά και δημιούργησε τη δική σου συνταγή για την ελευθερία σου.

Και ξέρεις κάτι;

Αν μάθεις τον τρόπο -που αυτός είναι και ο αντικειμενικός σκοπός- τότε μπορείς να χρησιμοποιήσεις τον ίδιο τρόπο και για ότι άλλο θέλεις να αλλάξεις στη ζωή σου…

Είναι μια διαδικασία… 

Το μυστικό είναι να την αγαπήσεις. 

Αν το καταφέρεις, πίστεψέ με πως αυτό που θα νιώθεις κάθε βράδυ που πας για ύπνο και κάθε πρωί που θα ξυπνάς, θα είναι ότι καλύτερο μπορείς να φανταστείς.

Και ίσως να μην μπορείς καν να το φανταστείς ;)

Λοιπόν; 

Θα μου κάνεις παρέα σε αυτό το ταξίδι;


O ιστότοπός χρησιμοποιεί cookies. Συνεχίζοντας, συμφωνείτε με τη χρήση τους. Περισσότερα.