Η αίσθηση της αύξησης 📈

Ξεκινάω αυτό το email με την πρόθεση να είναι σύντομο, λιτό και περιεκτικό.

Για να δούμε αν θα τα καταφέρω… 😊

Χθες το βράδυ πριν αποσυρθώ για τη διαδικασία του ύπνου, ήρθε η έμπνευση για το email που θα έγραφα σήμερα το πρωί.

Είχα κάτι σημειώσεις με θέματα που θα ήθελα να συζητήσω και ιδέες για να μοιραστώ,

αλλά ήρθε με τόσο αναπάντεχο τρόπο αυτή η χθεσινοβραδινή σκέψη/ιδέα, που αποφάσισα να την ακολουθήσω.

Πριν από αρκετά χρόνια, είχα διαβάσει ένα βιβλίο, το οποίο είχε αρκετές ενδιαφέρουσες ιδέες και οπτικές.

Μερικές από αυτές τις κράτησα και τις αξιοποίησα.

Συνεχίζω μάλιστα να τις χρησιμοποιώ έως και σήμερα.

Η μια ήταν αυτή της ευγνωμοσύνης, η οποία είναι ένα βιβλίο από μόνη της.

Της καθημερινής έκφρασης της ευγνωμοσύνης, μέχρι να γίνει πλέον συνήθεια και να εκτελείται ‘αυτόματα’.

Κάποτε είχα ‘αποφασίσει’ να γράψω ένα βιβλίο για την ευγνωμοσύνη.

Καταχώρησα μάλιστα και το αντίστοιχο domain (όνομα χώρου) στο ίντερνετ για την προώθηση του βιβλίου.

Το σκεπτικό δεν ήταν ότι τα ξέρω όλα και θέλω να γράψω γι’ αυτά που ξέρω.

Ακριβώς το αντίθετο.

Ότι δηλαδή βλέπω πόσο σημαντικό είναι να το βάλεις στην καθημερινότητά σου (να σκέφτεσαι και να γράφεις δηλαδή για τί είσαι ευγνώμων) και επειδή θέλω να το εξερευνήσω περισσότερο,

να γράψω ένα βιβλίο έτσι ώστε να ‘αναγκαστώ’ να το ερευνήσω σε ακόμα περισσότερο βάθος…

Μάλλον αυτή η σκέψη για το βιβλίο αυτό ήταν περισσότερο συναισθηματική, παρά μια ξεκάθαρη απόφαση.

Ήδη όμως έχω αρχίσει να παίρνω… άλλο δρόμο εφόσον ξεκίνησα για ένα σύντομο και περιεκτικό μήνυμα…

… κάνω λοιπόν όπισθεν και επιστρέφω για να συνεχίσω πρός τον προορισμό αυτού του μηνύματος 😊

Η δεύτερη ιδέα που πήρα και αξιοποίησα από τότε που διάβασα εκείνο το βιβλίο,

ήταν το να προσπαθώ να αφήνω τον κάθε άνθρωπο που έρχομαι σε επαφή, με την αίσθηση της αύξησης.

Δηλαδή;

Δηλαδή ότι στο τέλος της συνομιλίας, να έχει πάρει κάτι από την αλληλεπίδραση μαζί μου.

Να αισθάνεται καλύτερα απ’ ότι ήταν πρίν μιλήσει μαζί μου.

Όχι με την εγωιστική όμως νοοτροπία. Όχι για να φανώ έξυπνος ή καλύτερος ή υπεράνω.

Ίσα ίσα, το αντίθετο.

Με την οπτική του ότι προσπαθώ απλά να του δώσω το καλύτερο που έχω σύμφωνα με το θέμα της συζήτησης.

Και το θέμα της συζήτησης είναι… μια μεγάλη συζήτηση.

Αλλά αν πάω εκεί, θα ξεφύγω από το κυρίως θέμα. Βάζω λοιπόν αστεράκι για το υστερόγραφο και συνεχίζω…

Να προσπαθώ λοιπόν να αφήνω τον συνομιλητή μου με την αίσθηση της αύξησης.

Ότι δηλαδή, κάτι πήρε από τη συνομιλία μας, κάτι που τον/την έκανε να αισθανθεί κερδισμένος/η, και όχι χαμένος/η.

Ότι ρε παιδί μου χωρίς να ξέρει το γιατί, να αισθάνεται ότι η αλληλεπίδραση μαζί μου, του άφησε μια καλή γεύση.

Γλυκιά, όχι πικρή (εκτός αν του αρέσουν οι πίκρες, όπου εκεί δεν θεωρώ ότι είμαι το κατάλληλο άτομο για να αλληλεπιδράσει).

Να αισθάνεται πιο πλήρης. Πιο σίγουρος/η.

Να ‘ευφραίνω την καρδίαν του’ κοινώς 😊

Όχι για να κερδίσω κάτι.

Όχι για να φανώ αρεστός.

Όχι με κολακείες.

Όχι με ψεύτικα λόγια και υποσχέσεις.

Όχι για να ‘ταΐσω’ το ‘εγώ’ μου και το ‘εγώ’ του.

Αλλά με ειλικρινή διάθεση να του/της δώσω το καλύτερο που μπορώ, ότι καλύτερο έχω…

Μπορεί το δικό μου το καλύτερο, να μην είναι το δικό του/της καλύτερο.

Και αυτό είναι απόλυτα σεβαστό και κατανοητό.

Αυτό που εγώ νομίζω ή πιστεύω ότι θα βοηθήσει εσένα, δεν είναι απαραίτητα αυτό που θα σε βοηθούσε.

Το αντίθετο μάλιστα. Συνήθως δεν είναι…

Η αίσθηση της αύξησης δεν έρχεται μόνο με λόγια και με συμβουλές.

Όχι…

Έρχεται και με τη σιωπή.

Το να είμαι απλά ο άνθρωπος που θα έχει την υπομονή να σε ακούσει.

Το να γίνω ο χώρος για να νιώσεις ασφάλεια να μιλήσεις.

Το να μοιραστώ την εμπειρία μου και την οπτική μου, χωρίς όμως να έχω την απαίτηση να την αποδεχτείς.

Το να σου δανείσω όταν έχεις ανάγκη. Χρόνο, χρήμα, ότι έχω…

Το να σου ‘δώσω τα φώτα μου’ σε αυτό που είμαι ‘καλός’.

Το να σε αφήσω να μου δώσεις κι εσύ αυτό που έχεις, όταν έχεις κι εσύ την ανάγκη να προσφέρεις κάτι.

Το να σου δώσω περισσότερο από αυτό που περιμένεις.

Το να σε εκπλήξω ευχάριστα.

Το να συγκρατηθώ και να μην πω αυτό που ξέρω ότι θα πατήσει ‘τα κουμπιά σου’.

Το να ετοιμαστώ πριν τη συνομιλία μας για να σεβαστώ το χρόνο σου.

Το να μην καταχραστώ το χρόνο σου με ανούσιες κουβέντες.

Το να μη σε ρίξω με τα δικά μου προβλήματα και δυσκολίες.

Το να σου δίνω το 100% της προσοχής μου όταν αλληλεπιδρώ μαζί σου.

Το να σε ακούω πραγματικά, χωρίς να σκέφτομαι τι θα πω μετά (αουτς! πόσο δύσκολο αυτό κι αν είναι!)

Το να σε βάζω πάνω από μένα στη συζήτησή μας. Να είσαι εσύ αυτός που έχει περισσότερο σημασία, όχι εγώ.

Να μην μιλάω για τον εαυτό μου, παρά μόνο αν έχει νόημα, αν έχει κάτι να σου προσφέρει αυτό που θα μοιραστώ.

Να κόψω το ‘λίπος’ και να σου δώσω μόνο την ουσία.

Αυτή είναι η δική μου οπτική για το πώς θα ήθελα να αφήνω τον συνομιλητή μου με την αίσθηση της αύξησης.

Δεν είμαι ακόμα εκεί, είμαι όμως στο δρόμο. Έχω αυτόν τον προσανατολισμό.

Αυτά δεν έχουν καμία σχέση με αυτά που έλεγε το βιβλίο.

Απλά πήρα το concept, την ιδέα, και την ‘κούμπωσα’ στα δικά μου πιστεύω και στο δικό μου ‘μοντέλο ζωής’ και ‘επικοινωνίας’.

Ομοίως, εσύ μπορείς να πάρεις αυτά που εγώ μοιράζομαι και να τα χρησιμοποιήσεις για να τα “κολλήσεις” στο δικό σου μοντέλο.

Όσο γράφω, σκέφτομαι ότι αρκετές ιδέες που έχω υιοθετήσει, προέρχονται από άλλο ένα φανταστικό βιβλίο (από τα πολύ κλασικά… best sellers!), το οποίο είναι αυτό εδώ.

“How to Win Friends and Influence People”

“Πώς να κερδίζεις φίλους και να επηρεάζεις τους ανθρώπους”

Αν μπορείς να διαβάζεις αγγλικά, η αγγλική του έκδοση είναι μακράν καλύτερη.

Αν όχι, μπορείς να διαβάσεις την Ελληνική αν το θέλεις, την οποία μπορείς να βρεις εδώ.

Κάπου είχα διαβάσει ότι πριν από λίγα χρόνια, η British Airways είχε ψηφίσει το κλασικό αυτό βιβλίο ως ένα από τα καλύτερα Business books στην ιστορία (ή του αιώνα, δε θυμάμαι καλά!).

Δεν είναι απλά ένα Business book, είναι ένα βιβλίο για την επικοινωνία με κάθε άνθρωπο, είτε για τα προσωπικά μας, είτε για τα επαγγελματικά μας.

Πώς τα πήγα; Ήμουν (σχετικά) σύντομος, λιτός και περιεκτικός;

Έγινε κάποιο κλικ μέσα σου; Απλά απάντησε και το συζητάμε 😊

Καλημέρα μας!

Υ.Γ. Το τί συζητάμε με κάθε άνθρωπο με τον οποίο συνομιλούμε και αλληλεπιδρούμε,

εκφράζει σε ένα μεγάλο βαθμό το που είμαστε συναισθηματικά/νοερά/ψυχικά εκείνη τη δεδομένη χρονική στιγμή.

Που είναι ο νους μας δηλαδή και τί είδους σκέψεις κυριαρχούν στο μυαλό μας.

Το θέμα της κάθε συζήτησης, μπορεί να είναι πολλές φορές από μια απλή… αναφορά των προβλημάτων μας, μέχρι την ‘κατάσταση στον κόσμο’ με βάση τα νέα που ακούμε και φυσικά τα κατορθώματά μας, είτε “καλά” είτε “άσχημα”.

Σε αυτό να προσθέσουμε και τα ‘κατορθώματα’ των δικών μας ανθρώπων που μας κάνουν τη ζωή δύσκολη και έχουν πάντα άδικο, αφού ότι εμείς πιστεύουμε είναι σωστό (γιατί απλά εμείς το πιστεύουμε και εμείς ξέρουμε!).

Χμ;

Είτε μας αρέσει είτε όχι, οι περισσότεροι από εμάς αυτό κάνουμε.

Το ερώτημα είναι, τί τελικά θα πάρει ο συνομιλητής μας από εμάς, έπειτα από κάθε επικοινωνία;

Θα πάρει κάτι που θα τον αφήσει με την αίσθηση της αύξησης, ή θα πάρει κάτι που θα τον αφήσει σαν… στυμμένο λεμόνι; 🍋

Τροφή για σκέψη…

Μοιράσου το

Έχω και newsletter πάμε μια βόλτα;

Εβδομαδιαία τροφή για σκέψη μέσα από το μυστήριο μυαλό ενός οικονομολόγου συμπεριφοράς...

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.

Μπορείς να ειδοποιηθείς για απαντήσεις στο δικό σου σχόλιο, μέσω e-mail (απλά επίλεξέ το από το παραπάνω κουτάκι).

Μπορείς επίσης να εγγραφείς εδώ στις ειδοποιήσεις χωρίς να σχολιάσεις.

Κι' άλλη τροφή για σκέψη...

Από το Newsletter: Seeds of Freedom

Γνωρίζεις την αξία σου;

Χθες το απόγευμα, ήρθε μπροστά μου στο YouTube ένα πολύ μικρό video. Μου άρεσε. Μπορεί να σου αρέσει και σένα.

Θλίψη… 😔

Κάτι υπάρχει όμως που φράζει τη ροή. Τη ροή της καθαρής σκέψης. Της αρμονίας. Της αίσθησης της “ανακούφισης’. Τί έγινε ρε παιδιά;

Έχει το χαρτί συναίσθημα; 😮

Όταν κάνεις αυτό που δεν θέλεις να κάνεις και που ξέρεις ότι θα ήταν καλό να το κάνεις, τότε κερδίζεις σε πολλά επίπεδα.

Ο Vialli και… οι άλλοι ⚽

Εκεί κάπου μετά το δεύτερο μισό της δεκαετίας του ’90, πήγα να σπουδάσω στην Αγγλία. Πήρα την.. πολυπήθητη αναβολή από το στρατό…

Από το 100 Day Challenge:

Ο τρόπος
#100daychallenge

Ο τρόπος…

Η μια απάντηση για όλα τα ερωτήματά μου. Ο δρόμος για την ελευθερία…

Το καλούπι
#100daychallenge

Το καλούπι…

Όσο νερό και να βάζουμε στο τετράγωνο καλούπι, σχήμα καρδούλας δε θα βγει…

Το ένα τρίτο της ζωής μας, είναι ο ύπνος
#100daychallenge

Το 1/3 της ζωής μας…

Αυτό που καθορίζει σε τόσο μεγάλο βαθμό την ποιότητα της καθημερινής μας ζωής…

#100daychallenge

Οι εποχές

Όλα μα όλα έχουν εποχικότητα αν επιλέξεις να το δεις με αυτή την οπτική. Τι θα κερδίσεις;

Τι να κάνω για να ζήσω;
#100daychallenge

Τι να κάνω για να ζήσω;

Στην προσπάθειά μου να κάνω επάγγελμα αυτό που αγαπώ, κατέληξα να αγαπήσω αυτό που έφτασα να κάνω.

Το διαμάντι
#100daychallenge

Το διαμάντι…

Λες τελικά να στέκεσαι στη μέση των δικών σου στρεμμάτων διαμαντιών;

Το Seeds of Freedom είναι ένα εβδομαδιαίο newsletter. 

Όμως

Μην αφήσεις τη λέξη newsletter να σε παρασύρει..

Μη φανταστείς κάτι παρόμοιο, ίσως κάτι που έχεις συναντήσει στο παρελθόν.

Δεν υπάρχει :)

Είναι ένα γράμμα που γράφω κάθε εβδομάδα και απευθύνεται σε σένα που βρίσκεις ενδιαφέρον να μπαίνεις για λίγο στο μυαλό μου.

Να κρυφοκοιτάς λίγο, να βλέπεις τον τρόπο που σκέφτομαι, τι αισθάνομαι, τι μαθαίνω, τι παθαίνω, να ανακαλύπτεις νέες ιδέες και οπτικές.

Γιατί το κάνω αυτό;

Χμ, πριν πάω εκεί θέλω να σε πάω κάπου αλλού. 

Στην πρώτη μέρα που ξεκίνησε όλο αυτό…

Ήταν στα μέσα του Νοέμβρη του 2020 και είχε ξεκινήσει το δεύτερο lockdown λόγω covid.

Είχα φρικάρει

Δεν το περίμενα.

Πίστευα πως το είχαμε αφήσει πίσω όλο αυτό με τα lockdown και τα συναφή.

Η πίεση που ένιωθα ήταν ασφυκτική…

Κάτι μέσα μου έψαχνε τρόπο να βγει, κάτι να ξεθυμάνει…

Χωρίς να καταλάβω πώς, ένα πρωινό εκεί στο πρώτο δεκαήμερο του Νοέμβρη (2020), 

έγραψα ένα μακροσκελές κείμενο στο facebook και το μοιράστηκα με 300 περίπου φίλους και γνωστούς.

Ήταν μια εξήγηση γιατί είχα περίπου 2 χρόνια να… πατήσω το πόδι μου εκεί (στο facebook ντε) και ήταν επίσης το τι είχα στο μυαλό μου για το μέλλον.

Στο τέλος είχε και ένα κάλεσμα για όποιον ενδιαφέρεται να ακούσει τις ιδέες μου μέσω email.

Έτσι ξεκίνησα να γράφω και να στέλνω ένα email κάθε εβδομάδα σε αυτούς που με εμπιστεύτηκαν και που ήταν αρκετά περίεργοι να με ακούσουν.

Με την επίγνωση που έχω σήμερα, νιώθω πως αυτό που είχα τότε την ανάγκη να κάνω, ήταν στην ουσία να επικοινωνήσω.

Να μοιραστώ κάποιες ενδιαφέρουσες πληροφορίες, να επικοινωνήσω κάποιες ιδέες και ξεκινήσω μια προσπάθεια που δεν ήξερα ακριβώς που θα καταλήξει. 

Με κύριο σκοπό όπως είχα στο μυαλό μου, να βοηθήσω με τον τρόπο μου όποιον είχε ανάγκη για βοήθεια εκείνο το δύσκολο διάστημα, δίνοντας ελπίδα…

…να εμπνεύσω όποιον ήταν ανοιχτός να λάβει από αυτά που μοιραζόμουν…

και να ξεκινήσω να γράφω για να γίνομαι μέρα με τη μέρα καλύτερος στο γράψιμο.

Σε έναν συγκεκριμένο τρόπο γραψίματος που είχα στο μυαλό μου και με ένα πλάνο που είχα σκοπό να μοιραστώ με όλους ανοιχτά.

Αυτή η εβδομαδιαία επαφή, αυτό το απλό γράμμα που έστελνα σε φίλους και γνωστούς, 

άλλοτε με ύφος περισσότερο ‘διδακτικό’ και άλλοτε ‘φιλικό’…

άρχισε να παίρνει μια ιδιαίτερη μορφή και να δημιουργείται κάτι που δε μπορούσα να φανταστώ όταν το ξεκίνησα.

Άρχισα να μοιράζομαι τα πάνω μου και τα κάτω μου, τους στόχους μου, τα όνειρά μου, τον τρόπο που είχα σκοπό να τα κάνω πράξη, τις αποτυχίες, τις επιτυχίες, τις αναποδιές, τα συναισθηματικά κύματα, τα εμπόδια, τις αποφάσεις, τις κρίσεις, τις λύσεις, …

Όλα αυτά που ένιωθα και αισθανόμουν ότι αυτό από μόνο του έχει κάτι να προσφέρει

Μια νέα οπτική, μια άλλη προσέγγιση, μια νέα πεποίθηση, μια διαφορετική άποψη…

Να δώσει σε σένα που διαβάζεις κάτι διαφορετικό από τα συνηθισμένα…

Μια γεύση γνωστή αλλά και άγνωστη την ίδια στιγμή…

Ξεκίνησα λοιπόν κάτι νέο, από την αρχή, από το μηδέν, με μια απλή ιδέα και μια παρόρμηση να με κατευθύνει στο πρώτο βήμα…

Αυτό λοιπόν το προσωπικό γράμμα που στέλνω κάθε εβδομάδα, έχει βασικό σκοπό να προσφέρει κάτι χρήσιμο και αξιόλογο σε αυτόν που θα με εμπιστευτεί με το χρόνο και την προσοχή του…

Γιατί αυτά τα δύο, ίσως να είναι και τα πιο πολύτιμα ‘νομίσματα’.

Ναι, ακόμα και από τα ‘ευρώ’ ;)

Και… γιατί όχι με τον τρόπο αυτό να γίνω το ζωντανό παράδειγμα για όποιον θέλει να δοκιμάσει κάτι καινούργιο.

Μήπως έχεις κάτι στο πίσω μέρος του μυαλού σου και κάτι σε κρατάει από το να το ξεκινήσεις; 

Ή μήπως να το συνεχίσεις;

 Ή να το παρατήσεις αν χρειάζεται;

Μήπως θέλεις να ξεφύγεις από μια ζωή που δε σε εκφράζει;

Μήπως θέλεις να δημιουργήσεις μια καθημερινότητα που σε εκφράζει;

Αυτό είναι σήμερα το Seeds of Freedom. 

Μαθαίνω ανοιχτά, σκέφτομαι δυνατά, μοιράζομαι τις εμπειρίες μου, με σκοπό να γίνω καλύτερος εγώ και να γίνεις καλύτερος/η κι εσύ.

Και έτσι να κάνουμε τον κόσμο λίγο καλύτερο :)

Αυτοί είναι οι σπόροι για τη δική μου ελευθερία (seeds of freedom) και αν θελήσεις μπορούν να γίνουν οι σπόροι για τη δική σου ελευθερία.

Και γιατί ελευθερία; Γιατί σπόροι ελευθερίας;

Γιατί αυτό αγαπημένε/η είναι το δικό μου προσωπικό “θέμα” στο ταξίδι της ζωής μου.

Την ελευθερία μου επιζητώ ως κυρίαρχο συναίσθημα. 

Την ψυχική, νοητική, συναισθηματική, οικονομική… ελευθερία.

Όπως εγώ την έχω στο δικό μου μυαλό και όπως μπορείς να την πάρεις κι εσύ και να τη φτιάξεις όπως επιθυμείς στο δικό σου το μυαλό.

Πάρε την πρώτη ύλη που σου δίνω, πάρε τα υλικά και δημιούργησε τη δική σου συνταγή για την ελευθερία σου.

Και ξέρεις κάτι;

Αν μάθεις τον τρόπο -που αυτός είναι και ο αντικειμενικός σκοπός- τότε μπορείς να χρησιμοποιήσεις τον ίδιο τρόπο και για ότι άλλο θέλεις να αλλάξεις στη ζωή σου…

Είναι μια διαδικασία… 

Το μυστικό είναι να την αγαπήσεις. 

Αν το καταφέρεις, πίστεψέ με πως αυτό που θα νιώθεις κάθε βράδυ που πας για ύπνο και κάθε πρωί που θα ξυπνάς, θα είναι ότι καλύτερο μπορείς να φανταστείς.

Και ίσως να μην μπορείς καν να το φανταστείς ;)

Λοιπόν; 

Θα μου κάνεις παρέα σε αυτό το ταξίδι;


O ιστότοπός χρησιμοποιεί cookies. Συνεχίζοντας, συμφωνείτε με τη χρήση τους. Περισσότερα.