Οι τέσσερις λέξεις που άλλαξαν πολλά…

“Το μυαλό δεν είναι ένα δοχείο που πρέπει να γεμίσει, αλλά μια φωτιά που πρέπει ν’ ανάψει” – Πλούταρχος

Σ’ αγαπώ και σε θαυμάζω, νομίζω πάντως πως υπάρχει χώρος και για τις δύο οπτικές αγαπητέ Πλούταρχε.

Πριν απ’ όλα θα ήθελα να αναφέρω πόσο πολύ εκτίμησα το feedback/αξιολόγηση που μου έστειλαν περίπου οι μισοί από τους εγγεγραμμένους αναγνώστες.

Αν είσαι ένας/μια από αυτούς, να ξέρεις ότι το έλαβα το μήνυμά σου! Σε ευχαριστώ και σε ευγνωμονώ 😊

Αν πάλι δεν συμμετείχες, δεν πειράζει, καταλαβαίνω ότι δεν θέλουν όλοι να εκφράσουν την άποψή τους. Σεβαστό…

Αν έπρεπε να επιλέξω ένα ‘προαπαιτούμενο’ για να έχω μια ‘πετυχημένη‘ ζωή (όπως ο καθένας την έχει στο μυαλό του), αυτό θα ήταν να έχω ανοιχτό μυαλό.

Μπορεί να ακούγεται λίγο τετριμμένο, όμως αν μείνεις λίγο μαζί του, θα δεις ότι έχει πολλές προεκτάσεις…

Χωρίς να έχεις ανοιχτό μυαλό, στην ουσία δεν είσαι διατεθειμένος/η να αλλάξεις κάτι.

Ίσως μια άποψη, ίσως μια οπτική, ή μια συνήθεια.

Μπορείς να πεις ότι ένας νους που δεν είναι διατεθειμένος να δεχτεί ότι δεν τα ξέρει όλα και ότι κάνει και λάθη, είναι στην ουσία μέσα σε μια φυλακή.

Νοερή φυλακή με πραγματικές (φυσικές) όμως επιπτώσεις.

Αν αισθάνεσαι εγκλωβισμένος για παράδειγμα μέσα σε κάποιες σκέψεις που ‘κάνεις’ ή ‘τσιμπάς’ από άλλους,

μπορεί όλο αυτό να μη φαίνεται (μπορεί και να φαίνεται σε αυτούς που μπορούν να το δουν) εξωτερικά,

όμως το πώς αυτές σε κάνουν να νιώθεις, και εσύ το αισθάνεσαι και όλοι οι υπόλοιποι το βλέπουν.

Αν για παράδειγμα εσύ έχεις κάποιες αρνητικές σκέψεις και αυτές σε κυριεύουν σιγά σιγά, τη στιγμή που θα επικοινωνήσεις με κάποιον άλλον, είτε θα ξεσπάσεις, είτε θα έχεις επιθετική συμπεριφορά.

Συμφωνείς;

Το ανοιχτό μυαλό και οι σκέψεις που έχουμε, δεν είναι άσχετα μεταξύ τους.

Γιατί αν είσαι διατεθειμένος/η να (απο)δεχτείς κάτι άλλο, διαφορετικό από αυτό που πίστευες έως σήμερα ως αληθές,

τότε είσαι σε θέση να αλλάξεις και τις σκέψεις που κατοικούν στο νου σου. Είτε κατοικούν μόνιμα, είτε προσωρινά.

Ο νους μπορείς να πεις ότι είναι ο χώρος.

Ένα δοχείο. Οι σκέψεις, είναι μια ουσία με την οποία γεμίζει αυτό το δοχείο.

Αν για παράδειγμα ο νους είναι ένα άδειο ποτήρι, οι σκέψεις είναι το υγρό που μπαίνει στο ποτήρι.

Μπορεί να είναι καθαρό νερό, αυτό είναι ιδανικό…

Μπορεί να είναι και κάτι ανθρακούχο, ή αλκοολούχο, κλπ.

Αυτό δεν είναι ιδανικό, αυτό είναι ας πούμε κάτι σαν ‘βρωμιά’… έχει συστατικά που δεν είναι ωφέλιμα…

Όλοι μας βάζουμε και από τα δύο μέσα στο δοχείο μας, άλλος λιγότερο από το ένα και άλλος περισσότερο από το άλλο.

Σκέψου επίσης, ότι αν δεν πλένεις αυτό το δοχείο συχνά (καθημερινά;), τότε πιάνει κάτι σαν ‘πουρί’…

Και σιγά σιγά, ακόμα και το καθαρό νεράκι, όσο ακάθαρτο και να μπαίνει, τόσο ‘βρωμίζει’ και αυτό από τις ήδη υπάρχουσες ακαθαρσίες…

Χμ;

Και πώς καθαρίζω το δοχείο; πιθανόν να αναρωτιέσαι…

Έχω πειραματιστεί με αρκετά… ‘καθαρτικά’ μπορώ να πω 😊

Το ένα το έχω αναφέρει ήδη και είναι ο διαλογισμός.

Επειδή όμως η λέξη διαλογισμός έχει πολλές ερμηνείες και ακόμα περισσότερες παραλλαγές, θα ήθελα να επισημάνω ότι για μένα διαλογισμός σημαίνει απλά ‘ησυχασμός’.

Δεν προσπαθώ να ‘φύγω’ ή να ‘ξεφύγω’ νοερά, να πάω αλλού με το νου μου, να ή αλλάξω κάτι.

Απλά προσπαθώ να ησυχάσω λίγο τη φασαρία του νου μου.

Και το κάνω με το να παρακολουθώ την αναπνοή μου και να αφήνω τις σκέψεις να πηγαινοέρχονται, χωρίς να τις επιτρέπω να με επηρεάζουν συναισθηματικά.

Δε θέλω όμως να μείνω στο διαλογισμό, αν θέλεις μπορείς να δεις αυτό το μήνυμα που είχα γράψει περισσότερα (από τότε βέβαια έχω αλλάξει και εγώ και ο ακριβής τρόπος που το προσεγγίζω).

Το δεύτερο όμως ‘καθαρτικό’, είναι τέσσερις απλές λέξεις που επαναλάμβανα για τέσσερα και πλέον χρόνια, καθημερινά, εκατοντάδες φορές τη μέρα.

Για να μπορέσεις όμως να αποδεχτείς την αποτελεσματικότητα ενός τέτοιου ‘εργαλείου’, είναι απαραίτητο να έχεις ανοιχτό μυαλό.

Χωρίς να είσαι διατεθειμένος/η να αποδεχτείς ότι κάτι μπορεί να γίνεται ακόμα και χωρίς να μπορείς να το εξηγήσεις με τη λογική, δεν υπάρχει περίπτωση να δουλέψει για σένα.

Αν δεν πιστέψεις ότι κάτι μπορεί να αλλάξει, δεν θα αλλάξει.

Αυτό είναι το μόνο σίγουρο αγαπημένε/η.

Όταν λοιπόν κάπου εκεί το 2015 έψαχνα να βρώ μια διέξοδο από τη μίζερη πραγματικότητα της ζωής στην Ελλάδα, ήρθε μπροστά μου ένας τύπος που μου φάνηκε ιδιαίτερα συμπαθής.

Παράξενος, περίεργος, εκκεντρικός κατά μια έννοια, εντελώς… εναλλακτικός, αλλά τα έλεγε ωραία.

Έτσι αποφάσισα να του δώσω λίγο περισσότερο χρόνο και χώρο να δω ‘τι έχει να μου δώσει’ και τούτος.

Πολλά από αυτά που έλεγε με άφηναν αδιάφορο.

Όμως έμεινα σε κάτι που μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση, μου έκανε ένα κλικ και αποφάσισα να το εξερευνήσω λίγο παραπάνω και να διαβάσω το βιβλίο που είχε γράψει.

Ήταν η ιστορία ενός ‘θεραπευτή’ από τη Χαβάη εν ονόματι Ihaleakala Hew Len.

Αυτός, με την επανάληψη τεσσάρων λέξεων ως θεραπευτική πρακτική, είχε ‘καταφέρει’ να αλλάξει τα πάντα σε μια φυλακή υψίστης ασφαλείας στη Χαβάη.

Ήταν μια από αυτές τις ιστορίες που ακούς και δυσκολεύεσαι να πιστέψεις, ψάχνεις να βρείς από που ‘μπάζει’…

Είχε λοιπόν ‘καταφέρει’, μέσα από αυτή την απλή πρακτική, έπειτα από μερικά χρόνια, να… κλείσει αυτή τη φυλακή με τους βαρυποινίτες, γιατί απλά όλοι είχαν αλλάξει τρόπο ζωής!

Είχαν μετανοήσει για τα λάθη τους, είχαν αλλάξει ζωή, είχαν ελευθερωθεί και επανενταχθεί στο κοινωνικό σύνολο.

Δε θα το αναλύσω περισσότερο, προφανώς και κάνω μια απλά αναφορά, θα σου δώσω πάντως δυο-τρείς λέξεις κλειδιά να το ψάξεις μόνος/η σου αν θέλεις στο google.

Το βιβλίο είναι αυτό εδώ και η πρακτική λέγεται Hoʻoponopono και μπορείς να διαβάσεις λίγα παραπάνω στη Wikipedia.

Οι τέσσερις λέξεις είναι:

Συγνώμη, Συγχώρεσέ με, Σ’ αγαπάω, Σ’ ευχαριστώ

Τι λέει πάλι αυτός… μπορεί να αναρωτιέσαι…

Τα ‘δικά’ του 😊

Και σε ποιόν τα λες αυτά;

Στον αέρα. Αν πιστεύεις στο Θεό, μπορείς να απευθύνεσαι εκεί.

Δεν είναι απαραίτητο να απευθύνεσαι κάπου. Αυτός που είναι να ακούσει, θα ακούσει, είτε εσύ το καταλαβαίνεις, είτε όχι!

Για μένα δούλεψε γιατί πίστεψα ότι μπορεί να δουλέψει.

Τόσο απλά.

Απλά έκανα τη δουλεία.

Το έλεγα ακατάπαυστα για χρόνια, εκατοντάδες φορές τη μέρα.

Και σιγά σιγά το ένιωθα κιόλας (όχι όμως από την αρχή, απλά έλεγα τις λέξεις, το… ποιηματάκι μου)

Η πράξη φέρνει τις αλλαγές που ποθούμε.

Όχι απλά η γνώση ή η σκέψη. Αυτά είναι μόνο το καύσιμο.

Για να ξεκινήσει το όχημα όμως, πρέπει να βάλεις μπροστά και να οδηγήσεις.

Όσα και να μάθουμε, αν δεν τα κάνουμε πράξη, θα είναι μια τρύπα στο νερό.

Και τί έκανες δηλαδή;

Κάθε φορά που είχα μια δυσκολία, κάθε φορά που είχα εκνευρισμό ή άγχος, κάθε φορά που ήθελα να μαλώσω με κάποιον, έλεγα αυτό το ποιηματάκι!

Συγνώμη, Συγχώρεσέ με, Σ’ αγαπάω, Σ’ ευχαριστώ

Προσπαθούσα επίσης να το λέω μόλις άνοιγα τα μάτια μου το πρωί, όταν πήγαινα να πλυθώ, όταν έκανα τον καφέ μου.

Και το βράδυ πρίν κοιμηθώ, το έλεγα καμιά 10 φορές…

Χάνεις κάτι;

Δοκίμασέ το όταν περπατάς ή όταν κάθεσαι κάπου.

Δοκίμασέ το και στην οδήγηση. Ξεκίνα να το λες όταν οδηγείς.

Μην ακούς κάτι άλλο κατά προτίμηση, απλά λέγε το από μέσα σου ή από έξω σου αν είσαι μόνος/η.

Αν κάποιος σε κορνάρει, συνέχισε να το λες. Αν σε βρίσει, εσύ συνέχισε να το λες…

Αν σε εκνευρίσει κάποιο κοντινό σου πρόσωπο, πες το ποιηματάκι που μόλις έμαθες.

Αν θέλεις να πάει κάτι καλά, πες το ποιηματάκι!

Αν θέλεις να σταματήσει ο γείτονας να κάνει φασαρία, πες το ποιηματάκι σου για λίγα λεπτά.

Για μένα δούλεψε, που ξέρεις μπορεί να δουλέψει και για σένα 😊

Έχω ‘εξημερώσει’ γείτονες σου λέω, με αυτό το εργαλειάκι!

Ξέρω ότι θα είναι παράλογο, παράξενο και δύσκολο στην αρχή, όσο απλά και να τα λέω. Ισχύει αυτό.

Ξέρεις κάτι;

Προσάρμοσέ το στη δική σου ζωή.

Κράτα τις τέσσερις λέξεις γιατί είναι σημαντικές, αλλά σκέψου διάφορες στιγμές που θα μπορούσε να σε βοηθήσει και να σε καλμάρει.

Δεν είναι κάτι που “πρέπει” να κάνεις.

Είναι όμως κάτι που αν το κάνεις, χωρίς να περιμένεις να δεις το αποτέλεσμα από τις πρώτες φορές, τότε με έναν υπέροχο τρόπο που δεν περιγράφεται με λόγια, θα αρχίσεις να βλέπεις αλλαγές.

Αλήθεια τα πιστεύεις αυτά που λες;

Όταν άρχισα να πιστεύω κάτι που θεωρούσα γελοίο μέχρι να το ‘δω’ λίγο πιο βαθιά, η πορεία της ζωής μου άλλαξε προς το καλύτερο.

Τίποτα λιγότερο, τίποτα παραπάνω. Σε κάλυψα;

Σε προ(σ)καλώ να το δοκιμάσεις!

Ιδού η Ρόδος, ιδού και το πήδημα 😊

Θέλεις να το συζητήσουμε; Απάντησε σε αυτό το μήνυμα!

Καλό μας μήνα 🙏🏻

Υ.Γ. Το τελευταίο έτος έχω ξεκινήσει μια προσπάθεια να αγαπήσω περισσότερο την Ελλάδα, γιατί είχα μαζέψει πολύ θυμό και πολύ μίσος μέσα μου την τελευταία δεκαετία.

Με τον Έλληνα, με τη νοοτροπία μας, με την κουλτούρα μας…

Πλησιάζει ο καιρός που θα μοιραστώ τι βρήκα και πώς άλλαξαν πολλά στον τρόπο που πορεύομαι.

Προς το παρόν, πάρε ένα καθ’ολα Ελληνικό τραγουδάκι για τον Απρίλη που με συγκινεί και με κάνει να αγαπήσω την Ελλάδα ακόμα περισσότερο.

Μοιράσου το

Έχω και newsletter πάμε μια βόλτα;

Εβδομαδιαία τροφή για σκέψη μέσα από το μυστήριο μυαλό ενός οικονομολόγου συμπεριφοράς...

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.

Μπορείς να ειδοποιηθείς για απαντήσεις στο δικό σου σχόλιο, μέσω e-mail (απλά επίλεξέ το από το παραπάνω κουτάκι).

Μπορείς επίσης να εγγραφείς εδώ στις ειδοποιήσεις χωρίς να σχολιάσεις.

Κι' άλλη τροφή για σκέψη...

Από το Newsletter: Seeds of Freedom

Γνωρίζεις την αξία σου;

Χθες το απόγευμα, ήρθε μπροστά μου στο YouTube ένα πολύ μικρό video. Μου άρεσε. Μπορεί να σου αρέσει και σένα.

Θλίψη… 😔

Κάτι υπάρχει όμως που φράζει τη ροή. Τη ροή της καθαρής σκέψης. Της αρμονίας. Της αίσθησης της “ανακούφισης’. Τί έγινε ρε παιδιά;

Έχει το χαρτί συναίσθημα; 😮

Όταν κάνεις αυτό που δεν θέλεις να κάνεις και που ξέρεις ότι θα ήταν καλό να το κάνεις, τότε κερδίζεις σε πολλά επίπεδα.

Ο Vialli και… οι άλλοι ⚽

Εκεί κάπου μετά το δεύτερο μισό της δεκαετίας του ’90, πήγα να σπουδάσω στην Αγγλία. Πήρα την.. πολυπήθητη αναβολή από το στρατό…

Από το 100 Day Challenge:

Ο τρόπος
#100daychallenge

Ο τρόπος…

Η μια απάντηση για όλα τα ερωτήματά μου. Ο δρόμος για την ελευθερία…

Το καλούπι
#100daychallenge

Το καλούπι…

Όσο νερό και να βάζουμε στο τετράγωνο καλούπι, σχήμα καρδούλας δε θα βγει…

Το ένα τρίτο της ζωής μας, είναι ο ύπνος
#100daychallenge

Το 1/3 της ζωής μας…

Αυτό που καθορίζει σε τόσο μεγάλο βαθμό την ποιότητα της καθημερινής μας ζωής…

#100daychallenge

Οι εποχές

Όλα μα όλα έχουν εποχικότητα αν επιλέξεις να το δεις με αυτή την οπτική. Τι θα κερδίσεις;

Τι να κάνω για να ζήσω;
#100daychallenge

Τι να κάνω για να ζήσω;

Στην προσπάθειά μου να κάνω επάγγελμα αυτό που αγαπώ, κατέληξα να αγαπήσω αυτό που έφτασα να κάνω.

Το διαμάντι
#100daychallenge

Το διαμάντι…

Λες τελικά να στέκεσαι στη μέση των δικών σου στρεμμάτων διαμαντιών;

Το Seeds of Freedom είναι ένα εβδομαδιαίο newsletter. 

Όμως

Μην αφήσεις τη λέξη newsletter να σε παρασύρει..

Μη φανταστείς κάτι παρόμοιο, ίσως κάτι που έχεις συναντήσει στο παρελθόν.

Δεν υπάρχει :)

Είναι ένα γράμμα που γράφω κάθε εβδομάδα και απευθύνεται σε σένα που βρίσκεις ενδιαφέρον να μπαίνεις για λίγο στο μυαλό μου.

Να κρυφοκοιτάς λίγο, να βλέπεις τον τρόπο που σκέφτομαι, τι αισθάνομαι, τι μαθαίνω, τι παθαίνω, να ανακαλύπτεις νέες ιδέες και οπτικές.

Γιατί το κάνω αυτό;

Χμ, πριν πάω εκεί θέλω να σε πάω κάπου αλλού. 

Στην πρώτη μέρα που ξεκίνησε όλο αυτό…

Ήταν στα μέσα του Νοέμβρη του 2020 και είχε ξεκινήσει το δεύτερο lockdown λόγω covid.

Είχα φρικάρει

Δεν το περίμενα.

Πίστευα πως το είχαμε αφήσει πίσω όλο αυτό με τα lockdown και τα συναφή.

Η πίεση που ένιωθα ήταν ασφυκτική…

Κάτι μέσα μου έψαχνε τρόπο να βγει, κάτι να ξεθυμάνει…

Χωρίς να καταλάβω πώς, ένα πρωινό εκεί στο πρώτο δεκαήμερο του Νοέμβρη (2020), 

έγραψα ένα μακροσκελές κείμενο στο facebook και το μοιράστηκα με 300 περίπου φίλους και γνωστούς.

Ήταν μια εξήγηση γιατί είχα περίπου 2 χρόνια να… πατήσω το πόδι μου εκεί (στο facebook ντε) και ήταν επίσης το τι είχα στο μυαλό μου για το μέλλον.

Στο τέλος είχε και ένα κάλεσμα για όποιον ενδιαφέρεται να ακούσει τις ιδέες μου μέσω email.

Έτσι ξεκίνησα να γράφω και να στέλνω ένα email κάθε εβδομάδα σε αυτούς που με εμπιστεύτηκαν και που ήταν αρκετά περίεργοι να με ακούσουν.

Με την επίγνωση που έχω σήμερα, νιώθω πως αυτό που είχα τότε την ανάγκη να κάνω, ήταν στην ουσία να επικοινωνήσω.

Να μοιραστώ κάποιες ενδιαφέρουσες πληροφορίες, να επικοινωνήσω κάποιες ιδέες και ξεκινήσω μια προσπάθεια που δεν ήξερα ακριβώς που θα καταλήξει. 

Με κύριο σκοπό όπως είχα στο μυαλό μου, να βοηθήσω με τον τρόπο μου όποιον είχε ανάγκη για βοήθεια εκείνο το δύσκολο διάστημα, δίνοντας ελπίδα…

…να εμπνεύσω όποιον ήταν ανοιχτός να λάβει από αυτά που μοιραζόμουν…

και να ξεκινήσω να γράφω για να γίνομαι μέρα με τη μέρα καλύτερος στο γράψιμο.

Σε έναν συγκεκριμένο τρόπο γραψίματος που είχα στο μυαλό μου και με ένα πλάνο που είχα σκοπό να μοιραστώ με όλους ανοιχτά.

Αυτή η εβδομαδιαία επαφή, αυτό το απλό γράμμα που έστελνα σε φίλους και γνωστούς, 

άλλοτε με ύφος περισσότερο ‘διδακτικό’ και άλλοτε ‘φιλικό’…

άρχισε να παίρνει μια ιδιαίτερη μορφή και να δημιουργείται κάτι που δε μπορούσα να φανταστώ όταν το ξεκίνησα.

Άρχισα να μοιράζομαι τα πάνω μου και τα κάτω μου, τους στόχους μου, τα όνειρά μου, τον τρόπο που είχα σκοπό να τα κάνω πράξη, τις αποτυχίες, τις επιτυχίες, τις αναποδιές, τα συναισθηματικά κύματα, τα εμπόδια, τις αποφάσεις, τις κρίσεις, τις λύσεις, …

Όλα αυτά που ένιωθα και αισθανόμουν ότι αυτό από μόνο του έχει κάτι να προσφέρει

Μια νέα οπτική, μια άλλη προσέγγιση, μια νέα πεποίθηση, μια διαφορετική άποψη…

Να δώσει σε σένα που διαβάζεις κάτι διαφορετικό από τα συνηθισμένα…

Μια γεύση γνωστή αλλά και άγνωστη την ίδια στιγμή…

Ξεκίνησα λοιπόν κάτι νέο, από την αρχή, από το μηδέν, με μια απλή ιδέα και μια παρόρμηση να με κατευθύνει στο πρώτο βήμα…

Αυτό λοιπόν το προσωπικό γράμμα που στέλνω κάθε εβδομάδα, έχει βασικό σκοπό να προσφέρει κάτι χρήσιμο και αξιόλογο σε αυτόν που θα με εμπιστευτεί με το χρόνο και την προσοχή του…

Γιατί αυτά τα δύο, ίσως να είναι και τα πιο πολύτιμα ‘νομίσματα’.

Ναι, ακόμα και από τα ‘ευρώ’ ;)

Και… γιατί όχι με τον τρόπο αυτό να γίνω το ζωντανό παράδειγμα για όποιον θέλει να δοκιμάσει κάτι καινούργιο.

Μήπως έχεις κάτι στο πίσω μέρος του μυαλού σου και κάτι σε κρατάει από το να το ξεκινήσεις; 

Ή μήπως να το συνεχίσεις;

 Ή να το παρατήσεις αν χρειάζεται;

Μήπως θέλεις να ξεφύγεις από μια ζωή που δε σε εκφράζει;

Μήπως θέλεις να δημιουργήσεις μια καθημερινότητα που σε εκφράζει;

Αυτό είναι σήμερα το Seeds of Freedom. 

Μαθαίνω ανοιχτά, σκέφτομαι δυνατά, μοιράζομαι τις εμπειρίες μου, με σκοπό να γίνω καλύτερος εγώ και να γίνεις καλύτερος/η κι εσύ.

Και έτσι να κάνουμε τον κόσμο λίγο καλύτερο :)

Αυτοί είναι οι σπόροι για τη δική μου ελευθερία (seeds of freedom) και αν θελήσεις μπορούν να γίνουν οι σπόροι για τη δική σου ελευθερία.

Και γιατί ελευθερία; Γιατί σπόροι ελευθερίας;

Γιατί αυτό αγαπημένε/η είναι το δικό μου προσωπικό “θέμα” στο ταξίδι της ζωής μου.

Την ελευθερία μου επιζητώ ως κυρίαρχο συναίσθημα. 

Την ψυχική, νοητική, συναισθηματική, οικονομική… ελευθερία.

Όπως εγώ την έχω στο δικό μου μυαλό και όπως μπορείς να την πάρεις κι εσύ και να τη φτιάξεις όπως επιθυμείς στο δικό σου το μυαλό.

Πάρε την πρώτη ύλη που σου δίνω, πάρε τα υλικά και δημιούργησε τη δική σου συνταγή για την ελευθερία σου.

Και ξέρεις κάτι;

Αν μάθεις τον τρόπο -που αυτός είναι και ο αντικειμενικός σκοπός- τότε μπορείς να χρησιμοποιήσεις τον ίδιο τρόπο και για ότι άλλο θέλεις να αλλάξεις στη ζωή σου…

Είναι μια διαδικασία… 

Το μυστικό είναι να την αγαπήσεις. 

Αν το καταφέρεις, πίστεψέ με πως αυτό που θα νιώθεις κάθε βράδυ που πας για ύπνο και κάθε πρωί που θα ξυπνάς, θα είναι ότι καλύτερο μπορείς να φανταστείς.

Και ίσως να μην μπορείς καν να το φανταστείς ;)

Λοιπόν; 

Θα μου κάνεις παρέα σε αυτό το ταξίδι;


O ιστότοπός χρησιμοποιεί cookies. Συνεχίζοντας, συμφωνείτε με τη χρήση τους. Περισσότερα.