Ματαίωση ????

Το δροσερό πρωινό με βρίσκει στο μπαλκόνι και το μυαλό μου ταξιδεύει σε διάφορα μονοπάτια του νου.

Σε ένα από αυτά, έχω μπροστά μου ένα σταυροδρόμι.

Από τη μια μπορώ να πάω για το πρωινό μου jog.

Από την άλλη μπορώ να καθίσω να γράψω το email μου ευθύς αμέσως.

Το γαύγισμα του σκύλου από απέναντι δημιουργεί παρεμβολές στη σκέψη μου και ξαφνικά βρίσκομαι σε άλλο μονοπάτι…

Η σκέψη μου πηγαίνει στα ‘οργανωτικά’ της ημέρας.

Ταξιδεύω νοερά και ζωγραφίζω τη μέρα μου στο μυαλό μου.

Σε κάποιο σημείο σκοντάφτω σε ένα πιθανό πρόβλημα και αυτό με τη σειρά του με οδηγεί κάπου αλλού…

Λες να συναντήσω κίνηση στο δρόμο;

αναρωτιέμαι σιωπηλά καθώς οι σκέψεις τρέχουν στο πίσω μέρος του μυαλού.

Με μια αστραπιαία κίνηση, η σκέψη μου βρίσκεται πάλι σε άλλο μονοπάτι…

Βρίσκομαι τώρα στην παραλία, όπου δύο μικρά παιδιά δίπλα μου χτίζουν ένα κάστρο στην άμμο.

Μάταιος κόπος λέει μια φωνή στο μυαλό μου, σε λίγο δεν θα υπάρχει όλο αυτό…

Όμως… τί ωραία που συνεργάζονται και δημιουργούν τα παιδιά… τί αλληλεγγύη έχουν και πόσο ευχάριστα παίζουν…

Η σκέψη μου στέκεται λίγο στη ματαίωση και αυτό είναι αρκετό για ένα δεύτερο νοερό ταξιδάκι καθώς πίνω μια γουλιά εσπρέσσο.

Το κάστρο στην άμμο με πηγαίνει στη ματαίωση της πυρκαγιάς.

Πρόσφατες και νωπές οι μνήμες από την πυρκαγιά στον Έβρο.

Πόσο εύκολα μπορεί να ισοπεδωθεί η κτίση μέσα στο τόσο λίγο χρόνο…

Χωρίς να προλάβω να μείνω και πολύ εκεί, το μυαλό μου τώρα βρίσκεται στις πλημμύρες στη Θεσσαλία.

Πόσο εύκολα και εδώ μπορεί να έρθει η καταστροφή…

Πόσο γρήγορα μπορεί να χάσεις τα πάντα… τη γη κάτω από τα πόδια σου, την περιουσία σου, το σπίτι σου, ακόμα και τον άνθρωπό σου…

Η ανάσα μου έχει σχεδόν κοπεί από τις συνεχόμενες στάσεις σε τούτες τις ‘δύσβατες’ περιοχές του νου.

Νιώθω ένα βάρος στο στήθος να με πλακώνει αλλά προτού προλάβω να ξεφύγω, η λέξη ματαίωση εμφανίζεται πάλι μπροστά μου σαν κάτι να προσπαθεί να μου πει.

Ξαφνικά ένας ακόμα νοερός άνεμος παίρνει τη σκέψη μου και την οδηγεί στην αρχή, από εκεί που ξεκίνησα αυτό το σύντομο ταξίδι.

Λες να συναντήσω κίνηση στο δρόμο;

Είμαι τώρα μπερδεμένος…

Προσπαθώ να βγάλω νόημα, να κάνω μια σύνδεση των σκέψεων…

Οι συνδέσεις με οδηγούν και πάλι αστραπιαία στην ίδια λέξη…

Ματαίωση.

(Κατάλαβα… σιγοψιθυρίζω… μάλλον είναι το θέμα για σήμερα)

Δεν είναι λίγες οι φορές που φτάνω σε σημεία που φαντάζουν αδιέξοδα.

Κάπως έτσι… ματαιώνομαι εγώ.

Όταν φτάνω σε σημείο που αδυνατώ να βρω λύση, ή που δεν μπορώ να κάνω μια σύνδεση για να δημιουργήσω νόημα, δύο πράγματα προβάλλονται ξεκάθαρα στην οθόνη του μυαλού μου:

Η ταμπέλα με τη λέξη ματαίωση και το σήμα με το αδιέξοδο.

Υπάρχουν στιγμές που ό,τι και αν κάνω, ό,τι και αν ονειρευτώ, κάτι έρχεται και το σβήνει…

Σε σένα συμβαίνει ποτέ κάτι τέτοιο;

Από τη μία η όρεξη για δημιουργία, για εξέλιξη, να ξεκινήσεις κάτι, να μαστορέψεις, να βελτιώσεις, ακόμα και να συντηρήσεις κάτι που ήδη υπάρχει και χρήζει φροντίδας…

Και από την άλλη μια σκέψη πως… όλο αυτό γιατί;

Πού θα καταλήξει; ποιος θα το χαρεί; για πόσο;

Όταν έφτανα παλιότερα σε τέτοιο σημείο, το αίμα μου πάγωνε.

Κρύος ιδρώτας, δυσφορία… νομίζω πως κοκκίνιζα ολόκληρος.

Σιγά σιγά άρχισα να σκέφτομαι ότι αν μπορώ να μείνω λίγο παραπάνω εκεί κάθε φορά που βρίσκομαι σε αυτό το νοερό αδιέξοδο, κάπως θα το ξεπεράσω, κάτι καλό θα προκύψει τελικά.

Τί καλό μπορεί να προκύψει μέσα από αυτό; αναρωτιόμουν.

Πώς μπορώ να πάρω αυτή την αρνητική συσχέτιση και να την κάνω κάτι ενδυναμωτικό για τις δύσκολες στιγμές;

Όταν κάνεις καλύτερες ερωτήσεις θα λάβεις καλύτερες απαντήσεις.

Αυτό είναι ένα από τα μυστικά της ζωής ????

Σιγά σιγά άρχισαν να εμφανίζονται καλύτερες απαντήσεις στα ερωτήματα αυτά…

Ίσως η ματαίωση τελικά να μην είναι εμπόδιο, ούτε και αδιέξοδο.

Απλά πρέπει να πας μέχρι το τέλος του δρόμου για να δεις το πέρασμα.

Είναι στενό αλλά περνάς…

Ίσως είναι μια ευκαιρία να μάθεις, να ανακαλύψεις, να αναθεωρήσεις, να εξοπλιστείς με νέα εργαλεία για τη συνέχεια.

Έχεις δει ποτέ τη ματαίωση ως ευκαιρία και όχι ως εμπόδιο;

Τί θα γινόταν εάν ήταν ένας τρόπος να σου δείξει ότι υπάρχει κάτι πέρα από τα σχέδια, τις προσδοκίες και τις επιθυμίες σου;

Ένας τρόπος να σε ξυπνήσει, να σε κάνει να σταματήσεις και να σκεφτείς, να σε αναγκάσει να αναθεωρήσεις τις αξίες σου, τις προτεραιότητές σου, τον τρόπο με τον οποίο βλέπεις τον κόσμο.

Ίσως η ματαίωση είναι ένας τρόπος να σκεφτείς ότι η ζωή δεν είναι για να την ελέγχεις, αλλά για να την ζεις.

Ότι δεν είναι για να την προγραμματίζεις, αλλά για να την ανακαλύπτεις.

Ότι δεν χρειάζεται να έχεις όλες τις απαντήσεις, απλά να είσαι έτοιμος/η για νέες προκλήσεις.

Ίσως όχι πάντα.

Αλλά μερικές φορές σίγουρα ????

Μήπως είναι μια από αυτές τις φορές για σένα τούτο το διάστημα;

(Μπορείς και να το βάλεις σε ένα συρτάρι του μυαλού σε περίπτωση που χρειαστεί αργότερα!)

Εις το επανιδείν!

Υ.Γ. Το καλύτερο γιατρικό για τη ματαίωση είναι η πίστη. Αλλά αυτό είναι από μόνο του ένα άλλο κεφάλαιο που θα ανοίξω σύντομα ????

Υ.Γ. 2 Η διέξοδος βρίσκεται στη δημιουργία, την πράξη καθεαυτή, όχι στο αποτέλεσμα, ούτε σε αυτό που θα σου προσφέρει. Ματαίωση ‘στην πράξη’ δεν υφίσταται, υπάρχει μόνο σαν νοητικό αδιέξοδο.

Μοιράσου το

Έχω και newsletter πάμε μια βόλτα;

Εβδομαδιαία τροφή για σκέψη μέσα από το μυστήριο μυαλό ενός οικονομολόγου συμπεριφοράς...

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Μπορείς να ειδοποιηθείς για απαντήσεις στο δικό σου σχόλιο, μέσω e-mail (απλά επίλεξέ το από το παραπάνω κουτάκι).

Μπορείς επίσης να εγγραφείς εδώ στις ειδοποιήσεις χωρίς να σχολιάσεις.

Κι' άλλη τροφή για σκέψη...

Από το Newsletter: Seeds of Freedom

Η καλύτερη επένδυση ????

Αυτό είναι το έκτο επεισόδιο της μινι σειράς Επαναπρογραμματισμός Νευροσυσχετισμών Βήμα-Βήμα.

Ηθική Επιρροή ????

Όσα περισσότερα γνωρίζεις μερικές φορές, τόσο το χειρότερο.
Που λέει ο λόγος δηλαδή.
Μια πιο ευρεία & βαθιά γνώση…

Από το 100 Day Challenge:

Υποστήριξη...
#100daychallenge

Υποστήριξη…

Όσο καλύτερες πληροφορίες λαμβάνεις, τόσο περισσότερη αρμονία θα υπάρχει στη ζωή σου…

Υπόκωφες κραυγές
#100daychallenge

Υπόκωφες κραυγές…

Ξαφνικά, οι πράξεις μας γίνονται ‘εμείς’ και η εξερεύνησή μας γίνεται μπελάς για τους άλλους…

Αλλεργία..
#100daychallenge

Αλλεργία…

Μπορώ να έχω περισσότερο χρήμα. Δε μπορώ να έχω περισσότερο χρόνο…

Ενσυναίσθηση...
#100daychallenge

Ενσυναίσθηση

Να θαυμάζεις τον αγώνα κάθε ανθρώπου, όπου κι αν είναι, ότι κι αν κάνει…

Μόλις λογοδόθηκα
#100daychallenge

Μόλις λογοδόθηκα

Γιατί ξεκινάω την προσπάθεια να γράφω ένα άρθρο τη μέρα για 100 ημέρες.

Προσκόλληση
#100daychallenge

Προσκόλληση…

“Ότι δε μπορείς να αποχωριστείς, χάρισέ το σε κάποιον άλλον’. Σε ελέγχει, είσαι δέσμιός του.”

Προσανατολισμός
#100daychallenge

Προσανατολισμός

Όταν γίνει αυτό, τίποτα πια δεν έχει σημασία. Είμαι ένα άβουλο ον, στη φυλακή του νου μου…

Ανοιχτό μυαλό...
#100daychallenge

“Ανοιχτό” μυαλό

Όσο και να βρέχει οπτικές, ένα τέτοιο σύστημα πεποιθήσεων δε θα διαβρωθεί από το νερό που πέφτει…

Το Seeds of Freedom είναι ένα εβδομαδιαίο newsletter. 

Όμως

Μην αφήσεις τη λέξη newsletter να σε παρασύρει..

Μη φανταστείς κάτι παρόμοιο, ίσως κάτι που έχεις συναντήσει στο παρελθόν.

Δεν υπάρχει :)

Είναι ένα γράμμα που γράφω κάθε εβδομάδα και απευθύνεται σε σένα που βρίσκεις ενδιαφέρον να μπαίνεις για λίγο στο μυαλό μου.

Να κρυφοκοιτάς λίγο, να βλέπεις τον τρόπο που σκέφτομαι, τι αισθάνομαι, τι μαθαίνω, τι παθαίνω, να ανακαλύπτεις νέες ιδέες και οπτικές.

Γιατί το κάνω αυτό;

Χμ, πριν πάω εκεί θέλω να σε πάω κάπου αλλού. 

Στην πρώτη μέρα που ξεκίνησε όλο αυτό…

Ήταν στα μέσα του Νοέμβρη του 2020 και είχε ξεκινήσει το δεύτερο lockdown λόγω covid.

Είχα φρικάρει

Δεν το περίμενα.

Πίστευα πως το είχαμε αφήσει πίσω όλο αυτό με τα lockdown και τα συναφή.

Η πίεση που ένιωθα ήταν ασφυκτική…

Κάτι μέσα μου έψαχνε τρόπο να βγει, κάτι να ξεθυμάνει…

Χωρίς να καταλάβω πώς, ένα πρωινό εκεί στο πρώτο δεκαήμερο του Νοέμβρη (2020), 

έγραψα ένα μακροσκελές κείμενο στο facebook και το μοιράστηκα με 300 περίπου φίλους και γνωστούς.

Ήταν μια εξήγηση γιατί είχα περίπου 2 χρόνια να… πατήσω το πόδι μου εκεί (στο facebook ντε) και ήταν επίσης το τι είχα στο μυαλό μου για το μέλλον.

Στο τέλος είχε και ένα κάλεσμα για όποιον ενδιαφέρεται να ακούσει τις ιδέες μου μέσω email.

Έτσι ξεκίνησα να γράφω και να στέλνω ένα email κάθε εβδομάδα σε αυτούς που με εμπιστεύτηκαν και που ήταν αρκετά περίεργοι να με ακούσουν.

Με την επίγνωση που έχω σήμερα, νιώθω πως αυτό που είχα τότε την ανάγκη να κάνω, ήταν στην ουσία να επικοινωνήσω.

Να μοιραστώ κάποιες ενδιαφέρουσες πληροφορίες, να επικοινωνήσω κάποιες ιδέες και ξεκινήσω μια προσπάθεια που δεν ήξερα ακριβώς που θα καταλήξει. 

Με κύριο σκοπό όπως είχα στο μυαλό μου, να βοηθήσω με τον τρόπο μου όποιον είχε ανάγκη για βοήθεια εκείνο το δύσκολο διάστημα, δίνοντας ελπίδα…

…να εμπνεύσω όποιον ήταν ανοιχτός να λάβει από αυτά που μοιραζόμουν…

και να ξεκινήσω να γράφω για να γίνομαι μέρα με τη μέρα καλύτερος στο γράψιμο.

Σε έναν συγκεκριμένο τρόπο γραψίματος που είχα στο μυαλό μου και με ένα πλάνο που είχα σκοπό να μοιραστώ με όλους ανοιχτά.

Αυτή η εβδομαδιαία επαφή, αυτό το απλό γράμμα που έστελνα σε φίλους και γνωστούς, 

άλλοτε με ύφος περισσότερο ‘διδακτικό’ και άλλοτε ‘φιλικό’…

άρχισε να παίρνει μια ιδιαίτερη μορφή και να δημιουργείται κάτι που δε μπορούσα να φανταστώ όταν το ξεκίνησα.

Άρχισα να μοιράζομαι τα πάνω μου και τα κάτω μου, τους στόχους μου, τα όνειρά μου, τον τρόπο που είχα σκοπό να τα κάνω πράξη, τις αποτυχίες, τις επιτυχίες, τις αναποδιές, τα συναισθηματικά κύματα, τα εμπόδια, τις αποφάσεις, τις κρίσεις, τις λύσεις, …

Όλα αυτά που ένιωθα και αισθανόμουν ότι αυτό από μόνο του έχει κάτι να προσφέρει

Μια νέα οπτική, μια άλλη προσέγγιση, μια νέα πεποίθηση, μια διαφορετική άποψη…

Να δώσει σε σένα που διαβάζεις κάτι διαφορετικό από τα συνηθισμένα…

Μια γεύση γνωστή αλλά και άγνωστη την ίδια στιγμή…

Ξεκίνησα λοιπόν κάτι νέο, από την αρχή, από το μηδέν, με μια απλή ιδέα και μια παρόρμηση να με κατευθύνει στο πρώτο βήμα…

Αυτό λοιπόν το προσωπικό γράμμα που στέλνω κάθε εβδομάδα, έχει βασικό σκοπό να προσφέρει κάτι χρήσιμο και αξιόλογο σε αυτόν που θα με εμπιστευτεί με το χρόνο και την προσοχή του…

Γιατί αυτά τα δύο, ίσως να είναι και τα πιο πολύτιμα ‘νομίσματα’.

Ναι, ακόμα και από τα ‘ευρώ’ ;)

Και… γιατί όχι με τον τρόπο αυτό να γίνω το ζωντανό παράδειγμα για όποιον θέλει να δοκιμάσει κάτι καινούργιο.

Μήπως έχεις κάτι στο πίσω μέρος του μυαλού σου και κάτι σε κρατάει από το να το ξεκινήσεις; 

Ή μήπως να το συνεχίσεις;

 Ή να το παρατήσεις αν χρειάζεται;

Μήπως θέλεις να ξεφύγεις από μια ζωή που δε σε εκφράζει;

Μήπως θέλεις να δημιουργήσεις μια καθημερινότητα που σε εκφράζει;

Αυτό είναι σήμερα το Seeds of Freedom. 

Μαθαίνω ανοιχτά, σκέφτομαι δυνατά, μοιράζομαι τις εμπειρίες μου, με σκοπό να γίνω καλύτερος εγώ και να γίνεις καλύτερος/η κι εσύ.

Και έτσι να κάνουμε τον κόσμο λίγο καλύτερο :)

Αυτοί είναι οι σπόροι για τη δική μου ελευθερία (seeds of freedom) και αν θελήσεις μπορούν να γίνουν οι σπόροι για τη δική σου ελευθερία.

Και γιατί ελευθερία; Γιατί σπόροι ελευθερίας;

Γιατί αυτό αγαπημένε/η είναι το δικό μου προσωπικό “θέμα” στο ταξίδι της ζωής μου.

Την ελευθερία μου επιζητώ ως κυρίαρχο συναίσθημα. 

Την ψυχική, νοητική, συναισθηματική, οικονομική… ελευθερία.

Όπως εγώ την έχω στο δικό μου μυαλό και όπως μπορείς να την πάρεις κι εσύ και να τη φτιάξεις όπως επιθυμείς στο δικό σου το μυαλό.

Πάρε την πρώτη ύλη που σου δίνω, πάρε τα υλικά και δημιούργησε τη δική σου συνταγή για την ελευθερία σου.

Και ξέρεις κάτι;

Αν μάθεις τον τρόπο -που αυτός είναι και ο αντικειμενικός σκοπός- τότε μπορείς να χρησιμοποιήσεις τον ίδιο τρόπο και για ότι άλλο θέλεις να αλλάξεις στη ζωή σου…

Είναι μια διαδικασία… 

Το μυστικό είναι να την αγαπήσεις. 

Αν το καταφέρεις, πίστεψέ με πως αυτό που θα νιώθεις κάθε βράδυ που πας για ύπνο και κάθε πρωί που θα ξυπνάς, θα είναι ότι καλύτερο μπορείς να φανταστείς.

Και ίσως να μην μπορείς καν να το φανταστείς ;)

Λοιπόν; 

Θα μου κάνεις παρέα σε αυτό το ταξίδι;