Συμφωνία με το διάβολο; 💣

Μόλις έχω πάρει την πρώτη στροφή και αρχίζω σιγά σιγά να διακρίνω τη μορφή του μπροστινού jogger.

Κλασική μορφή, τον συναντώ καθημερινά καθώς τρέχω.

Η σκέψη μου σιγά σιγά φεύγει από εκεί και κατευθύνεται στον σχεδιασμό της ημέρας.

Καθώς τρέχω ελαφρά, κάνω εικόνα στην οθόνη το μυαλού μου το πώς θέλω να είναι μέρα μου.

Πηγαίνω νοερά μια βόλτα στο μέλλον, σχεδιάζω αυτά που θέλω να κάνω, νιώθω την αίσθηση που θέλω να έχω όταν δουλεύω με τα project μου και… απολαμβάνω την ταινία που έχω σκηνοθετήσει.

Καθώς όμως καμία ταινία δεν είναι τόσο βαρετή και απλή στο σενάριό της, βάζω και ένα εμπόδιο το οποίο θα πρέπει να επιλύσω. Έτσι θα πάρω και την ‘αίσθηση της επίτευξης’ ενός στόχου, ξεπερνώντας ένα σημαντικό εμπόδιο.

“Βάλε ένα εμπόδιο και φαντάσου ότι το ξεπερνάς, είναι πολύ σημαντικό, επαναπρογραμματίζεται ο εγκέφαλος και το νευρικό σύστημα…” έλεγε ο διακεκριμένος Αμερικανός επιστήμονας και μέντοράς μου στα πρώτα χρόνια που τον ακολουθούσα και ρουφούσα πληροφορίες.

Ξαφνικά, το ταξίδι μου στο χρόνο και τη σκηνοθετική μου έκσταση, έρχεται να ταράξει η ενέργεια του τύπου που με προσπερνάει, καθώς οι τρίχες των χεριών του σχεδόν αγγίζουν τις δικές μου…

Μα τι μ@λ…!

Η πρώτη αντίδραση είναι από την αμυγδαλή και το μπινελίκι είναι λίγο-πολύ αναμενόμενο.

Μη σου πω αναπόφευκτο…

Το δουλεύω όμως…

Έστω και μια ελάχιστη βελτίωση μπορεί να κάνει μεγάλη διαφορά.

Είναι λοιπόν μερικοί άνθρωποι που υπολείπονται τόσο σε σωματική όσο και σε ‘χωρική’ νοημοσύνη.

Είναι αυτοί που στο δρόμο κινούνται περίεργα, είτε οδηγούν είτε περπατούν.

Βάλε έναν τέτοιο σε ποδήλατο και οι πιθανότητες για ατύχημα αυξάνονται κατακόρυφα ????

Καθώς ξεπερνάω την ενόχληση από την απόσταση που δεν κράτησε ποτέ ο τύπος εκείνος, αρχίζω τώρα να νιώθω αυτή την αίσθηση ότι μένω πίσω του.

Και αν η “σχεδόν επαφή” με το δέρμα του ήταν δική του υπαιτιότητα, αυτή η αίσθηση ότι μένω πίσω, είναι καθαρά κάτι δικό μου.

Πω πω ρε φίλε… δεν γίνεται να μη συγκριθώ με κάποιον που θα με περάσει όταν τρέχω…

Όσο και να προσπαθήσω, κάποια εγκεφαλική λειτουργία με κατευθύνει στη σύγκριση, στο κοντραστ.

Το μυαλό μου σε κλάσματα δευτερολέπτου δημιουργεί μια ιστορία με πρωταγωνιστή εμένα και αυτόν που με προσπέρασε.

Όσο και να το παρατηρώ κάθε μέρα, όσο και να προσπαθώ να μην το κάνω όταν κάποιος με προσπερνάει, δε γίνεται τίποτα!

Η αίσθηση μονίμως η ίδια.

Αισθάνομαι ότι μένω πίσω, τα πόδια μου αρχίζουν να βαραίνουν και χάνω σε δευτερόλεπτα το ρυθμό που είχα.

Χάνω τη συγκέντρωσή μου, η προσοχή μου και η σκέψη μου κατευθύνονται μόνο στη σύγκριση και πουθενά αλλού.

Καθώς η μορφή του μπροστινού αρχίζει να σβήνει, η δυνατότητα να κατευθύνω την προσοχή μου επανέρχεται και ξεκινώ την προβολή μιας νέας, δικής μου ταινίας.

Και αυτή όμως θα είναι (πολύ) μικρού μήκους, καθώς ο/η επόμενος/η jogger που θα τρέχει λίγο πιο γρήγορα από μένα, είναι πολύ πιθανό να δημιουργήσει εκ νέου παρεμβολές στη δική μου μέρα.

Πόσες φορές τη μέρα κάποιος άσχετος κλέβει την προσοχή μας με το να απειλεί την αμυγδαλή μας;

Αυτή δηλαδή που είναι υπεύθυνη για την αίσθηση της επιβίωσης και την ασφάλειάς μας;

Και πόσες φορές εμείς οι ίδιοι δίνουμε τα κλειδιά της αμυγδαλής μας σε άλλους;

Μμμμ;

Ο έλεγχος της αμυγδαλής είναι και ο έλεγχος της προσοχής.

Σκέψου απλά ότι όλα και όλοι γύρω μας φωνάζουν διαρκώς και απαιτούν την προσοχή μας.

Και πολλά από αυτά, στοχεύουν ακριβώς στην αμυγδαλή μας γιατί είναι το σημείο που μας αφοπλίζει.

Όλο το κλασικό marketing εκεί βασίζεται.

Όπως και οι στρατηγικές του Ναρκισιστή.

Δεν το κρίνω, απλά στο περνάω σαν πληροφορία.

Το ερώτημα είναι αν εμείς ανοίγουμε τις πόρτες του μυαλού μας διάπλατα και αφήνουμε να εισέρχονται χιλιάδες πληροφορίες καθημερινά, οι οποίες κυριολεκτικά λεηλατούν την προσοχή μας…

Το κόστος αγαπημένη/ε είναι πολύ μεγάλο και σε χρήμα και σε χρόνο και σε ενέργεια.

Και η ενέργειά μας είναι και χρόνος και χρήμα.

Σκέψου το… άστο λίγο να μαριναριστεί στο μυαλό σου…

Αυτό είναι το μοντέλο και δεν έχει να κάνει με το ‘οικονομικό σύστημα’, έχει να κάνει αποκλειστικά με την έλλειψη επιμόρφωσης.

Γιατί αν γνωρίζεις κάτι και δεν κάνεις τα στραβά μάτια, τότε είσαι περισσότερο συνειδητός και βρίσκεσαι σε μεγαλύτερη εγρήγορση.

Και όταν είσαι σε εγρήγορση, μπορείς να αλλάζεις πιο συχνά και πιο εύκολα από την αυτόματη ρύθμιση στη χειροκίνητη.

Όταν το κάνεις αυτό, αναλαμβάνεις πλήρως τον έλεγχο του οχήματος, του σώματος δηλαδή.

Στην ουσία αυτό που κάνεις είναι να εκπαιδεύεις τον εγκέφαλό σου να κλείνει πόρτες και να εξοικονομεί ενέργεια.

Και η εξοικονόμηση ενέργειας στο σύστημά μας, είναι η δεύτερη πιο σημαντική λειτουργία έπειτα από την επιβίωση.

Στην εποχή που όλη η πληροφορία είναι προσβάσιμη από το κινητό μας, η αδιαφορία γι’ αυτά τα κρίσιμα λίγα που κρίνουν την ποιότητα της ζωής μας, είναι σα να κάνεις συμφωνία με το διάβολο…

Συμφωνείς;

Μήπως θέλεις να προσπαθήσεις να κλείσεις καμια πόρτα παραπάνω σήμερα; ????

Αλήθεια, από που θα ξεκινούσες;

Υ.Γ. Hint: Ξεκίνα από τα social media. Πώς αισθάνεσαι κάθε φορά που βλέπεις τη ζωή κάποιου άλλου;

Τί; τίποτα; Για μείνε λίγο εκεί…

Δεν έχεις λογαριασμό στα social media; Χρησιμοποίησε εμένα και τα λόγια μου σε αυτό ή και σε προηγούμενα μηνύματα για να κάνεις μια αρχή…

Μοιράσου το

Έχω και newsletter πάμε μια βόλτα;

Εβδομαδιαία τροφή για σκέψη μέσα από το μυστήριο μυαλό ενός οικονομολόγου συμπεριφοράς...

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Μπορείς να ειδοποιηθείς για απαντήσεις στο δικό σου σχόλιο, μέσω e-mail (απλά επίλεξέ το από το παραπάνω κουτάκι).

Μπορείς επίσης να εγγραφείς εδώ στις ειδοποιήσεις χωρίς να σχολιάσεις.

Κι' άλλη τροφή για σκέψη...

Από το Newsletter: Seeds of Freedom

Οι 3 αποδείξεις 📍

Αν έχω καταφέρει σε ένα μικρό βαθμό να επικοινωνήσω τις σκέψεις μου μέσα από μηνύματά μου, θα έχεις αντιληφθεί ότι…

Από το 100 Day Challenge:

Η πηγή της έμπνευσης για το blogging
#100daychallenge

Πηγή Έμπνευσης

Τι με ενέπνευσε να ξεκινήσω να γράφω 100 άρθρα; Ποιος, τι και πώς;

Ο αδιάψευστος μάρτυρας..
#100daychallenge

Ο αδιάψευστος μάρτυρας

Υπάρχει κάποιος που ξέρει όλη την αλήθεια για τις πράξεις μας. Δεν είναι αυτός που νομίζεις…

Η λίστα
#100daychallenge

Η λίστα…

Είναι πολύ πιο πιθανό να αναδυθεί κάτι που υπάρχει μέσα σου, όταν διαβάσεις τη σκέψη κάποιου άλλου,

Ανοιχτό μυαλό...
#100daychallenge

“Ανοιχτό” μυαλό

Όσο και να βρέχει οπτικές, ένα τέτοιο σύστημα πεποιθήσεων δε θα διαβρωθεί από το νερό που πέφτει…

Ότι δίνεις, παίρνεις
#100daychallenge

Ότι δίνεις, παίρνεις…

Αν παρατηρήσεις τι συμβαίνει και ανατρέξεις στο παρελθόν, μπορεί να βρεις διαμαντάκια…

Λάθος εκτίμηση..
#100daychallenge

Λάθος εκτίμηση

Το τατουάζ στο χέρι ‘δε φταίω εγώ που μεγαλώνω’ μαρτυρά τον εσωτερικό του κόσμο…

Το εύκολο
#100daychallenge

Το εύκολο

Είναι το ‘εύκολο’ πάντα η καλύτερη επιλογή που έχουμε; Μήπως όχι;

Το πρόβλημα
#100daychallenge

Το πρόβλημα

Αν βρεις κάτι που κρατάει αρκετούς ανθρώπους ξάγρυπνους και ανήσυχους και μπορέσεις να προσφέρεις λύση…

Το Seeds of Freedom είναι ένα εβδομαδιαίο newsletter. 

Όμως

Μην αφήσεις τη λέξη newsletter να σε παρασύρει..

Μη φανταστείς κάτι παρόμοιο, ίσως κάτι που έχεις συναντήσει στο παρελθόν.

Δεν υπάρχει :)

Είναι ένα γράμμα που γράφω κάθε εβδομάδα και απευθύνεται σε σένα που βρίσκεις ενδιαφέρον να μπαίνεις για λίγο στο μυαλό μου.

Να κρυφοκοιτάς λίγο, να βλέπεις τον τρόπο που σκέφτομαι, τι αισθάνομαι, τι μαθαίνω, τι παθαίνω, να ανακαλύπτεις νέες ιδέες και οπτικές.

Γιατί το κάνω αυτό;

Χμ, πριν πάω εκεί θέλω να σε πάω κάπου αλλού. 

Στην πρώτη μέρα που ξεκίνησε όλο αυτό…

Ήταν στα μέσα του Νοέμβρη του 2020 και είχε ξεκινήσει το δεύτερο lockdown λόγω covid.

Είχα φρικάρει

Δεν το περίμενα.

Πίστευα πως το είχαμε αφήσει πίσω όλο αυτό με τα lockdown και τα συναφή.

Η πίεση που ένιωθα ήταν ασφυκτική…

Κάτι μέσα μου έψαχνε τρόπο να βγει, κάτι να ξεθυμάνει…

Χωρίς να καταλάβω πώς, ένα πρωινό εκεί στο πρώτο δεκαήμερο του Νοέμβρη (2020), 

έγραψα ένα μακροσκελές κείμενο στο facebook και το μοιράστηκα με 300 περίπου φίλους και γνωστούς.

Ήταν μια εξήγηση γιατί είχα περίπου 2 χρόνια να… πατήσω το πόδι μου εκεί (στο facebook ντε) και ήταν επίσης το τι είχα στο μυαλό μου για το μέλλον.

Στο τέλος είχε και ένα κάλεσμα για όποιον ενδιαφέρεται να ακούσει τις ιδέες μου μέσω email.

Έτσι ξεκίνησα να γράφω και να στέλνω ένα email κάθε εβδομάδα σε αυτούς που με εμπιστεύτηκαν και που ήταν αρκετά περίεργοι να με ακούσουν.

Με την επίγνωση που έχω σήμερα, νιώθω πως αυτό που είχα τότε την ανάγκη να κάνω, ήταν στην ουσία να επικοινωνήσω.

Να μοιραστώ κάποιες ενδιαφέρουσες πληροφορίες, να επικοινωνήσω κάποιες ιδέες και ξεκινήσω μια προσπάθεια που δεν ήξερα ακριβώς που θα καταλήξει. 

Με κύριο σκοπό όπως είχα στο μυαλό μου, να βοηθήσω με τον τρόπο μου όποιον είχε ανάγκη για βοήθεια εκείνο το δύσκολο διάστημα, δίνοντας ελπίδα…

…να εμπνεύσω όποιον ήταν ανοιχτός να λάβει από αυτά που μοιραζόμουν…

και να ξεκινήσω να γράφω για να γίνομαι μέρα με τη μέρα καλύτερος στο γράψιμο.

Σε έναν συγκεκριμένο τρόπο γραψίματος που είχα στο μυαλό μου και με ένα πλάνο που είχα σκοπό να μοιραστώ με όλους ανοιχτά.

Αυτή η εβδομαδιαία επαφή, αυτό το απλό γράμμα που έστελνα σε φίλους και γνωστούς, 

άλλοτε με ύφος περισσότερο ‘διδακτικό’ και άλλοτε ‘φιλικό’…

άρχισε να παίρνει μια ιδιαίτερη μορφή και να δημιουργείται κάτι που δε μπορούσα να φανταστώ όταν το ξεκίνησα.

Άρχισα να μοιράζομαι τα πάνω μου και τα κάτω μου, τους στόχους μου, τα όνειρά μου, τον τρόπο που είχα σκοπό να τα κάνω πράξη, τις αποτυχίες, τις επιτυχίες, τις αναποδιές, τα συναισθηματικά κύματα, τα εμπόδια, τις αποφάσεις, τις κρίσεις, τις λύσεις, …

Όλα αυτά που ένιωθα και αισθανόμουν ότι αυτό από μόνο του έχει κάτι να προσφέρει

Μια νέα οπτική, μια άλλη προσέγγιση, μια νέα πεποίθηση, μια διαφορετική άποψη…

Να δώσει σε σένα που διαβάζεις κάτι διαφορετικό από τα συνηθισμένα…

Μια γεύση γνωστή αλλά και άγνωστη την ίδια στιγμή…

Ξεκίνησα λοιπόν κάτι νέο, από την αρχή, από το μηδέν, με μια απλή ιδέα και μια παρόρμηση να με κατευθύνει στο πρώτο βήμα…

Αυτό λοιπόν το προσωπικό γράμμα που στέλνω κάθε εβδομάδα, έχει βασικό σκοπό να προσφέρει κάτι χρήσιμο και αξιόλογο σε αυτόν που θα με εμπιστευτεί με το χρόνο και την προσοχή του…

Γιατί αυτά τα δύο, ίσως να είναι και τα πιο πολύτιμα ‘νομίσματα’.

Ναι, ακόμα και από τα ‘ευρώ’ ;)

Και… γιατί όχι με τον τρόπο αυτό να γίνω το ζωντανό παράδειγμα για όποιον θέλει να δοκιμάσει κάτι καινούργιο.

Μήπως έχεις κάτι στο πίσω μέρος του μυαλού σου και κάτι σε κρατάει από το να το ξεκινήσεις; 

Ή μήπως να το συνεχίσεις;

 Ή να το παρατήσεις αν χρειάζεται;

Μήπως θέλεις να ξεφύγεις από μια ζωή που δε σε εκφράζει;

Μήπως θέλεις να δημιουργήσεις μια καθημερινότητα που σε εκφράζει;

Αυτό είναι σήμερα το Seeds of Freedom. 

Μαθαίνω ανοιχτά, σκέφτομαι δυνατά, μοιράζομαι τις εμπειρίες μου, με σκοπό να γίνω καλύτερος εγώ και να γίνεις καλύτερος/η κι εσύ.

Και έτσι να κάνουμε τον κόσμο λίγο καλύτερο :)

Αυτοί είναι οι σπόροι για τη δική μου ελευθερία (seeds of freedom) και αν θελήσεις μπορούν να γίνουν οι σπόροι για τη δική σου ελευθερία.

Και γιατί ελευθερία; Γιατί σπόροι ελευθερίας;

Γιατί αυτό αγαπημένε/η είναι το δικό μου προσωπικό “θέμα” στο ταξίδι της ζωής μου.

Την ελευθερία μου επιζητώ ως κυρίαρχο συναίσθημα. 

Την ψυχική, νοητική, συναισθηματική, οικονομική… ελευθερία.

Όπως εγώ την έχω στο δικό μου μυαλό και όπως μπορείς να την πάρεις κι εσύ και να τη φτιάξεις όπως επιθυμείς στο δικό σου το μυαλό.

Πάρε την πρώτη ύλη που σου δίνω, πάρε τα υλικά και δημιούργησε τη δική σου συνταγή για την ελευθερία σου.

Και ξέρεις κάτι;

Αν μάθεις τον τρόπο -που αυτός είναι και ο αντικειμενικός σκοπός- τότε μπορείς να χρησιμοποιήσεις τον ίδιο τρόπο και για ότι άλλο θέλεις να αλλάξεις στη ζωή σου…

Είναι μια διαδικασία… 

Το μυστικό είναι να την αγαπήσεις. 

Αν το καταφέρεις, πίστεψέ με πως αυτό που θα νιώθεις κάθε βράδυ που πας για ύπνο και κάθε πρωί που θα ξυπνάς, θα είναι ότι καλύτερο μπορείς να φανταστείς.

Και ίσως να μην μπορείς καν να το φανταστείς ;)

Λοιπόν; 

Θα μου κάνεις παρέα σε αυτό το ταξίδι;