Υποστήριξη...

Μα… είστε σίγουρος κύριε;

Δε γίνεται αυτό που λέτε…

– Ναι, είμαι σίγουρος, σας ευχαριστώ. Τα χρήματα αυτά θα μου επιστραφούν, έχω συνεννοηθεί μαζί τους.

Εγώ για εσάς το λέω.. αυτό δε γίνεται…

– Ναι, καταλαβαίνω ότι προσπαθείτε να με προφυλάξετε και σας ευχαριστώ…

Εντάξει… αφού επιμένετε, είναι 23€

– Θα πληρώσω με την κάρτα μου σας ευχαριστώ…

Πήρα την απόδειξη, τη φύλαξα στην τσέπη μου και πήρα το δρόμο της επιστροφής για το σπίτι.

Στο δρόμο, δημιουργώ ξανά στο μυαλό μου τη σκηνή που μόλις είχα ζήσει με την κοπέλα στο κατάστημα της εταιρείας courier από το οποίο μόλις είχα βγει.

Τώρα αυτή η κοπέλα θα λέει ότι πέταξα 23€… σκέφτομαι και χαμογελάω καθώς περιμένω στο φανάρι 🙂

Ε ναι, αν το δεις ‘λογικά’ ακούγεται.. παράλογο.

Να επιστρέψεις ένα δέμα στο Amazon της Αγγλίας με courier και να σου δώσουν πίσω τα χρήματα που έδωσες, όταν μάλιστα πρόκειται για 23€, δε βγάζει και πολύ νόημα ε;

Πως όμως φτάσαμε εκεί;

Οι μέρες είχαν περάσει και το δέμα καθυστερούσε.

Ήθελα τα βιβλία που είχα παραγγείλει από το Amazon της Αγγλίας και ήθελα να ξεκινήσω να διαβάζω ένα από αυτά άμεσα.

Καθυστερήσεις δεν συνηθίζονταν.

Βλέπεις, κάθε εβδομάδα ή κάθε 15, έκανα μια νέα παραγγελία σε βιβλία και ποτέ δεν είχαν καθυστερήσει τόσο.

Είχα πλέον πειστεί ότι τα βιβλία είχαν χαθεί και ότι το δέμα τελικά δεν θα το παραλάμβανα ποτέ.

Αυτός ήταν και ο λόγος που άνοιξα το chat για μιλήσω με κάποιον από την υποστήριξη πελατών.

Του εξήγησα την κατάσταση, είδε το ιστορικό μου ως πελάτη και μου ζήτησε ευγενικά να περιμένω ακόμα δύο μέρες.

Και μετά την παρέλευση των δύο ημερών, να επικοινωνήσω ξανά μαζί τους.

Έκανα λοιπόν δύο ακόμα μέρες υπομονή, γιατί ποτέ δεν είχε συμβεί κάτι παρόμοιο και ήμουν επίσης σίγουρος ότι θα βρεθεί λύση στο πρόβλημα και δε θα μείνω παραπονεμένος.

Πέρασαν λοιπόν οι επόμενες δύο ημέρες και επικοινωνώ εκ νέου.

Λέω το ιστορικό της υπόθεσης και το παλικάρι στην υποστήριξη όντως δε με άφησε παραπονεμένο.

“Ζητούμε ταπεινά συγνώμη για όλο αυτό και θέλουμε να επανορθώσουμε. Θα σας στείλουμε τα βιβλία εκ νέου με την ταχύτερη παράδοση, θα σας επιστρέψουμε τα μεταφορικά που πληρώσατε και θα σας δώσουμε και πέντε λίρες (Αγγλία) πίστωση για την επόμενή σας αγορά”

Δε θα μπορούσα να ζητήσω κάτι καλύτερο σε εκείνη τη φάση.

Την επόμενη μέρα γύρω στις 11 το πρωί, χτυπάει το θυροτηλέφωνο.

Courier, τι όροφο; ακούω τη φωνή νεαρού.

Ανοίγω και παραλαμβανω λίγο μπερδεμένος το δέμα.

Τώρα αυτό είναι το πρώτο ή το δεύτερο δέμα; αναρωτιέμαι..

Κοιτάω προσεκτικά και παρατηρώ ότι είναι τελικά αυτό που έφυγε την προηγούμενη μέρα, το δεύτερο πακέτο.

Σοκ!

Μα καλά, σκέφτομαι, πως είναι δυνατόν να μίλησα χθες το μεσημέρι στο chat της Amazon και σήμερα το πρωί να το παρέλαβα;

Εντυπωσιάστηκα και άνοιξα το δέμα να τσεκάρω ότι είχε μέσα τα σωστά βιβλία.

Και όντως όλα τα βιβλία ήταν εκεί!

Χαρούμενος λοιπόν από την εξέλιξη, για μια ακόμα φορά η Amazon ως επιχείρηση μου επιβεβαίωσε αυτό που ήδη γνώριζα…

Ότι δηλαδή έχουν πάθος (σε βαθμό εμμονής) με την ικανοποίηση του πελάτη.

Εκεί στηρίχθηκε όλο το οικοδόμημα για να γίνει το Amazon αυτό που είναι σήμερα..

Κατά τις δυο το μεσημέρι, χτυπάει εκ νέου το θυροτηλέφωνο.

Courier… λέει και νιώθω λίγο μπερδεμένος.

Ανεβαίνει ο ίδιος νεαρός με ένα κουτί στο χέρι και μου χαμογελά.

Κι’ άλλο δέμα ήρθε μου λέει, δεν το ήξερα να τα φέρω μαζί!

Τον ευχαριστώ και αντιλαμβάνομαι ότι… ήταν το πρώτο δέμα!

Πω πω, κοίτα τώρα να δεις τι έγινε…

Πήρα τα βιβλία δυο φορές και τα πλήρωσα μια!

Δεν πλήρωσα καθόλου μεταφορικά, γιατί μου τα επέστρεψαν, μου έστειλαν το δεύτερο δέμα σε λιγότερο από 24 ώρες από τη στιγμή που το ζήτησα και μου έδωσαν και πίστωση 5 λίρες (λίγο παραπάνω από 5 ευρώ δηλαδή).

Ουαου σκέφτομαι, αυτό τους κόστισε αρκετά, αλλά με άφησαν ικανοποιημένο τελικά, παρόλη την καθυστέρηση…

Τώρα όμως το βάρος είχε μετατεθεί σε μένα!

Τι να τα κάνω τα διπλά βιβλία;

Μήπως να τα κάνω δώρο σε κάποιον;

Είναι σωστό;

Μήπως να τα επιστρέψω;

Ουφ… αμαν αυτά τα βιβλία, πόση ενέργεια και πόσο χρόνο έχω δαπανήσει γι’ αυτά!

Θα τα κρατήσω‘ σκέφτομαι ‘και θα δω τι θα κάνω‘.

Αφήνω τη σκέψη στην άκρη και συνεχίζω τη μέρα μου δουλεύοντας στον υπολογιστή μου.

Όμως.. μετά από λίγα λεπτά, να’ σου πάλι η σκέψη με τα βιβλία στην επιφάνεια 🙂

Η συνείδησή μου βλέπεις δε με αφήνει να το ξεχάσω.

Δεν είναι σωστό να τα κρατήσω, δεν είναι δικά μου. Μου συμπεριφέρθηκαν άψογα, γιατί να κάνω κάτι τέτοιο;

Θα ήταν ενάντια στις αρχές μου και στο ήθος μου.

Ναι, αλλά από την άλλη δεν φταις εσύ! Και πόσο ακόμα χρόνο και ενέργεια να ξοδέψεις γι’ αυτό το ζήτημα, φτάνει πια…

λέει η άλλη φωνή στο μυαλό μου, η εγωιστική πλευρά του ‘εαυτού μου’.

Πρέπει να πάρω μια απόφαση και να το λήξω…

απαντά η ‘αντικειμενική πλευρά μου’.

Αποφασίζω να τα επιστρέψω.

Είναι το σωστό και αυτό θα κάνω. Τέλος.

Όντως, μετά από ένα σύντομο chat όπου εξηγώ την κατάσταση και ότι θέλω να επιστρέψω τα βιβλία, ο συνομιλητής μου με έχει ενημερώσει για το τι θα χρειαστεί να κάνω.

Επίλεξε μια εταιρεία courier και στείλτα μας στην τάδε διεύθυνση.

Και όταν το κάνεις, στείλε μας την απόδειξη σε αυτό το email, με αυτόν τον κωδικό και θα σου πιστώσουμε ότι πληρώσεις.

Όσο και να κοστίσει θα σου τα επιστρέψουμε.

Κάνοντας λοιπόν αμέσως μια έρευνα αγοράς, είδα ότι οι τιμές ήταν ιδιαίτερα υψηλές.

Γι’ αυτό και διάλεξα την πιο οικονομική γιατί ήταν τόσο καθαρή η στάση τους, που ένιωθα ότι ήθελα να κάνω κι εγώ το καλύτερο που μπορώ.

Έτσι λοιπόν, όταν βγήκα από το κατάστημα courier στο οποίο έδωσα το δέμα και πλήρωσα 23€, όχι μόνο ήμουν χαρούμενος που τελείωσε όλο αυτό, αλλά είχα και τη σιγουριά ότι τα χρήματα αυτά θα μου επιστραφούν.

Οι πληροφορίες που είχα εγώ, γνωρίζοντας το πάθος της Amazon για την ικανοποίηση του πελάτη, ήταν αυτό που χώριζε τη δική μου οπτική με αυτήν της κοπέλας από την courier.

Οι πληροφορίες που εισέρχονται στο μυαλό μας, κάθε κλάσμα του δευτερολέπτου, είναι αυτές που καθορίζουν την ποιότητα της ζωής μας.

Πολλές φορές μου αρέσει να βλέπω τη ζωή, ως ένα πληροφοριακό σύστημα.

Κι εμείς, ως μέρη (και μέλη) του συστήματος, είμαστε πομποί και δέκτες πληροφοριών για όσο αναπνέουμε.

Ότι βλέπουμε και ότι ακούμε, θα καθορίσει τις επιλογές που κάνουμε, τις αποφάσεις που θα λάβουμε και τις πράξεις που θα δημιουργήσουν το εκάστοτε αποτέλεσμα.

Το μάθημα που πήρα από αυτή την εμπειρία, ήταν πολλαπλό.

Πρώτον, ότι αυτό το πάθος με την εξυπηρέτηση του πελάτη με όποιο κόστος, ήταν αυτό που έκανε την Amazon το μεγαλύτερο ‘κατάστημα’ στον κόσμο (αν και μπορείς να τη δεις ως εταιρεία τεχνολογίας περισσότερο).

Ένιωσα αυτή την υποστήριξη του πελάτη με όλη της την έννοια.

Δεύτερον, ότι μερικές φορές, απλά χρειάζεται λίγο περισσότερη υπομονή.

Και τρίτον, ότι οι πληροφορίες που έχουμε, αποτελούν το κλειδί για τη λήψη αποφάσεων και τον καθορισμό των επιλογών μας.

Αυτές λοιπόν οι πληροφορίες με τις οποίες συνεχώς και αδιάλειπτα ταΐζουμε τον εγκέφαλό μας, το ρομποτάκι μας, την έμφυτη τεχνητή μας νοημοσύνη, είναι αυτές που θα καθορίσουν την ποιότητα της ζωής μας.

Όσο καλύτερες πληροφορίες λαμβάνεις, τόσο περισσότερη αρμονία θα υπάρχει στη ζωή σου.

Και να σου πω και κάτι τελευταίο;

Και το φαγητό που τρώμε, ένα είδος πληροφορίας είναι 😉

Μοιράσου το

Έχω και newsletter πάμε μια βόλτα;

Εκεί τα λέμε πιο 'προσωπικά' και ανοίγουμε και διάλογο αν θέλουμε :)

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.

Μπορείς να ειδοποιηθείς για απαντήσεις στο δικό σου σχόλιο, μέσω e-mail (απλά επίλεξέ το από το παραπάνω κουτάκι).

Μπορείς επίσης να εγγραφείς εδώ στις ειδοποιήσεις χωρίς να σχολιάσεις.

Κι' άλλη τροφή για σκέψη...

Από το 100 Day Challenge:

#100daychallenge

Οι εποχές

Όλα μα όλα έχουν εποχικότητα αν επιλέξεις να το δεις με αυτή την οπτική. Τι θα κερδίσεις;

Τι να κάνω για να ζήσω;
#100daychallenge

Τι να κάνω για να ζήσω;

Στην προσπάθειά μου να κάνω επάγγελμα αυτό που αγαπώ, κατέληξα να αγαπήσω αυτό που έφτασα να κάνω.

Το διαμάντι
#100daychallenge

Το διαμάντι…

Λες τελικά να στέκεσαι στη μέση των δικών σου στρεμμάτων διαμαντιών;

Παραγωγός;;
#100daychallenge

Παραγωγός;

Όταν καταναλώνουμε επενδυτικά… ή μήπως όταν επενδύουμε καταναλωτικά;

Αγώνας επιβίωσης..
#100daychallenge

Αγώνας επιβίωσης…

Κατά ειρωνικό τρόπο, η πάλη είναι μέρος της παγίδας. Η μανιώδης προσπάθεια…

Η ευθύνη...
#100daychallenge

Η ευθύνη

Η δύναμη του λόγου μας και η ευθύνη που απορρέει από αυτήν…

Ο κιμάς.
#100daychallenge

Ο κιμάς

Αν βάλεις ‘μοσχαρίσιο κρέας’ στη μηχανή, δεν υπάρχει περίπτωση να βγάλεις ‘χοιρινό’.

Από το Newsletter: Seeds of Freedom

Θλίψη… 😔

Κάτι υπάρχει όμως που φράζει τη ροή. Τη ροή της καθαρής σκέψης. Της αρμονίας. Της αίσθησης της “ανακούφισης’. Τί έγινε ρε παιδιά;

Έχει το χαρτί συναίσθημα; 😮

Όταν κάνεις αυτό που δεν θέλεις να κάνεις και που ξέρεις ότι θα ήταν καλό να το κάνεις, τότε κερδίζεις σε πολλά επίπεδα.

Ο Vialli και… οι άλλοι ⚽

Εκεί κάπου μετά το δεύτερο μισό της δεκαετίας του ’90, πήγα να σπουδάσω στην Αγγλία. Πήρα την.. πολυπήθητη αναβολή από το στρατό…

Η ρωγμή του τρόμου 〰

Καθώς ξαπλώνω στον καναπέ, τη ματιά μου κλέβει μια μορφή στο ταβάνι. Μια σκούρη άμορφη ‘γραμμή’ κατά μήκος…

Η Μεγάλη Ανατροπή ↩

Η δεύτερη εβδομάδα του Σεπτέμβρη εδώ και πολλά χρόνια, είναι μια από αυτές που με κάνουν να ‘υποφέρω’…

Γιατί έγινα… αριστερός 👈

Χωρίς αυτεπίγνωση (αυτογνωσία) νιώθω ότι είμαι απλά ένα πιόνι που επιπλέει στο χωροχρόνο και κάνει ότι έχει προγραμματστεί να κάνει.

Το Seeds of Freedom είναι ένα εβδομαδιαίο newsletter. 

Όμως

Μην αφήσεις τη λέξη newsletter να σε παρασύρει..

Μη φανταστείς κάτι παρόμοιο, ίσως κάτι που έχεις συναντήσει στο παρελθόν.

Δεν υπάρχει :)

Είναι ένα γράμμα που γράφω κάθε εβδομάδα και απευθύνεται σε σένα που βρίσκεις ενδιαφέρον να μπαίνεις για λίγο στο μυαλό μου.

Να κρυφοκοιτάς λίγο, να βλέπεις τον τρόπο που σκέφτομαι, τι αισθάνομαι, τι μαθαίνω, τι παθαίνω, να ανακαλύπτεις νέες ιδέες και οπτικές.

Γιατί το κάνω αυτό;

Χμ, πριν πάω εκεί θέλω να σε πάω κάπου αλλού. 

Στην πρώτη μέρα που ξεκίνησε όλο αυτό…

Ήταν στα μέσα του Νοέμβρη του 2020 και είχε ξεκινήσει το δεύτερο lockdown λόγω covid.

Είχα φρικάρει

Δεν το περίμενα.

Πίστευα πως το είχαμε αφήσει πίσω όλο αυτό με τα lockdown και τα συναφή.

Η πίεση που ένιωθα ήταν ασφυκτική…

Κάτι μέσα μου έψαχνε τρόπο να βγει, κάτι να ξεθυμάνει…

Χωρίς να καταλάβω πώς, ένα πρωινό εκεί στο πρώτο δεκαήμερο του Νοέμβρη (2020), 

έγραψα ένα μακροσκελές κείμενο στο facebook και το μοιράστηκα με 300 περίπου φίλους και γνωστούς.

Ήταν μια εξήγηση γιατί είχα περίπου 2 χρόνια να… πατήσω το πόδι μου εκεί (στο facebook ντε) και ήταν επίσης το τι είχα στο μυαλό μου για το μέλλον.

Στο τέλος είχε και ένα κάλεσμα για όποιον ενδιαφέρεται να ακούσει τις ιδέες μου μέσω email.

Έτσι ξεκίνησα να γράφω και να στέλνω ένα email κάθε εβδομάδα σε αυτούς που με εμπιστεύτηκαν και που ήταν αρκετά περίεργοι να με ακούσουν.

Με την επίγνωση που έχω σήμερα, νιώθω πως αυτό που είχα τότε την ανάγκη να κάνω, ήταν στην ουσία να επικοινωνήσω.

Να μοιραστώ κάποιες ενδιαφέρουσες πληροφορίες, να επικοινωνήσω κάποιες ιδέες και ξεκινήσω μια προσπάθεια που δεν ήξερα ακριβώς που θα καταλήξει. 

Με κύριο σκοπό όπως είχα στο μυαλό μου, να βοηθήσω με τον τρόπο μου όποιον είχε ανάγκη για βοήθεια εκείνο το δύσκολο διάστημα, δίνοντας ελπίδα…

…να εμπνεύσω όποιον ήταν ανοιχτός να λάβει από αυτά που μοιραζόμουν…

και να ξεκινήσω να γράφω για να γίνομαι μέρα με τη μέρα καλύτερος στο γράψιμο.

Σε έναν συγκεκριμένο τρόπο γραψίματος που είχα στο μυαλό μου και με ένα πλάνο που είχα σκοπό να μοιραστώ με όλους ανοιχτά.

Αυτή η εβδομαδιαία επαφή, αυτό το απλό γράμμα που έστελνα σε φίλους και γνωστούς, 

άλλοτε με ύφος περισσότερο ‘διδακτικό’ και άλλοτε ‘φιλικό’…

άρχισε να παίρνει μια ιδιαίτερη μορφή και να δημιουργείται κάτι που δε μπορούσα να φανταστώ όταν το ξεκίνησα.

Άρχισα να μοιράζομαι τα πάνω μου και τα κάτω μου, τους στόχους μου, τα όνειρά μου, τον τρόπο που είχα σκοπό να τα κάνω πράξη, τις αποτυχίες, τις επιτυχίες, τις αναποδιές, τα συναισθηματικά κύματα, τα εμπόδια, τις αποφάσεις, τις κρίσεις, τις λύσεις, …

Όλα αυτά που ένιωθα και αισθανόμουν ότι αυτό από μόνο του έχει κάτι να προσφέρει

Μια νέα οπτική, μια άλλη προσέγγιση, μια νέα πεποίθηση, μια διαφορετική άποψη…

Να δώσει σε σένα που διαβάζεις κάτι διαφορετικό από τα συνηθισμένα…

Μια γεύση γνωστή αλλά και άγνωστη την ίδια στιγμή…

Ξεκίνησα λοιπόν κάτι νέο, από την αρχή, από το μηδέν, με μια απλή ιδέα και μια παρόρμηση να με κατευθύνει στο πρώτο βήμα…

Αυτό λοιπόν το προσωπικό γράμμα που στέλνω κάθε εβδομάδα, έχει βασικό σκοπό να προσφέρει κάτι χρήσιμο και αξιόλογο σε αυτόν που θα με εμπιστευτεί με το χρόνο και την προσοχή του…

Γιατί αυτά τα δύο, ίσως να είναι και τα πιο πολύτιμα ‘νομίσματα’.

Ναι, ακόμα και από τα ‘ευρώ’ ;)

Και… γιατί όχι με τον τρόπο αυτό να γίνω το ζωντανό παράδειγμα για όποιον θέλει να δοκιμάσει κάτι καινούργιο.

Μήπως έχεις κάτι στο πίσω μέρος του μυαλού σου και κάτι σε κρατάει από το να το ξεκινήσεις; 

Ή μήπως να το συνεχίσεις;

 Ή να το παρατήσεις αν χρειάζεται;

Μήπως θέλεις να ξεφύγεις από μια ζωή που δε σε εκφράζει;

Μήπως θέλεις να δημιουργήσεις μια καθημερινότητα που σε εκφράζει;

Αυτό είναι σήμερα το Seeds of Freedom. 

Μαθαίνω ανοιχτά, σκέφτομαι δυνατά, μοιράζομαι τις εμπειρίες μου, με σκοπό να γίνω καλύτερος εγώ και να γίνεις καλύτερος/η κι εσύ.

Και έτσι να κάνουμε τον κόσμο λίγο καλύτερο :)

Αυτοί είναι οι σπόροι για τη δική μου ελευθερία (seeds of freedom) και αν θελήσεις μπορούν να γίνουν οι σπόροι για τη δική σου ελευθερία.

Και γιατί ελευθερία; Γιατί σπόροι ελευθερίας;

Γιατί αυτό αγαπημένε/η είναι το δικό μου προσωπικό “θέμα” στο ταξίδι της ζωής μου.

Την ελευθερία μου επιζητώ ως κυρίαρχο συναίσθημα. 

Την ψυχική, νοητική, συναισθηματική, οικονομική… ελευθερία.

Όπως εγώ την έχω στο δικό μου μυαλό και όπως μπορείς να την πάρεις κι εσύ και να τη φτιάξεις όπως επιθυμείς στο δικό σου το μυαλό.

Πάρε την πρώτη ύλη που σου δίνω, πάρε τα υλικά και δημιούργησε τη δική σου συνταγή για την ελευθερία σου.

Και ξέρεις κάτι;

Αν μάθεις τον τρόπο -που αυτός είναι και ο αντικειμενικός σκοπός- τότε μπορείς να χρησιμοποιήσεις τον ίδιο τρόπο και για ότι άλλο θέλεις να αλλάξεις στη ζωή σου…

Είναι μια διαδικασία… 

Το μυστικό είναι να την αγαπήσεις. 

Αν το καταφέρεις, πίστεψέ με πως αυτό που θα νιώθεις κάθε βράδυ που πας για ύπνο και κάθε πρωί που θα ξυπνάς, θα είναι ότι καλύτερο μπορείς να φανταστείς.

Και ίσως να μην μπορείς καν να το φανταστείς ;)

Λοιπόν; 

Θα μου κάνεις παρέα σε αυτό το ταξίδι;


O ιστότοπός χρησιμοποιεί cookies. Συνεχίζοντας, συμφωνείτε με τη χρήση τους. Περισσότερα.