Αυτό που σε ένα περιορισμένο χρονικό διάστημα, κάνεις τελικά, κάτι το οποίο μπορούσες να κάνεις πολύ καιρό πριν, αλλά δεν αισθανόσουν έτοιμος/η, είναι κάτι που παρατηρώ με δέος όταν γίνεται.

Είναι πραγματικά αδιανόητο πόσα πράγματα έχουμε τη δυνατότητα να κάνουμε αλλά δεν τα κάνουμε μέχρι να γίνει ένα κλικ.

Αυτό το κλικ όμως έχει κάποιο λόγο και κάποια αιτία…

Αυτό προσπαθώ να ‘αποκωδικοποιήσω’ τις τελευταίες μέρες.

Βλέπεις, μου πήρε τρεις μέρες, περίπου 15 ώρες δουλειά, να κάνω κάτι που ‘είχα στη σκέψη μου’ να κάνω για μήνες…

Μπορεί και για περισσότερο από ένα χρόνο, δε μπορώ να το οριοθετήσω χρονικά, αλλά δεν έχει ιδιαίτερη σημασία.

Οι 15 ώρες βέβαια, αφορούν στο χρονικό διάστημα που είχα την προσοχή μου συγκεντρωμένη σε αυτή τη δουλειά.

Focused work με… απλά λόγια, γιατί μερικές φορές τα αγγλικά περιγράφουν καλύτερα αυτό που θέλω να περιγράψω 🙂

Η δουλειά αυτή, ήταν η ‘ανακαίνιση’ του επαγγελματικού μου ιστότοπου. Κοινώς του site που έχω για τη δουλειά μου.

Ήταν κάτι που ήθελα να κάνω εδώ και πολύ καιρό, αλλά… κάτι δε με άφηνε να το κάνω.

Αυτό το ‘κάτι’ θέλω να μοιραστώ 🙂

Τι ήταν τελικά αυτό το κάτι;

Γιατί δε μπορούσα να το κάνω μέχρι προχθές;

Τι έγινε και μέσα σε τρεις κυριολεκτικά μέρες, έκανα αυτό που δεν είχα κάνει για μήνες ή χρόνια;

Που οφείλεται η συγκεκριμένη αναβλητικότητα;

Τι με ώθησε τελικά να το κάνω και να ‘τελειώσω τη δουλειά’ τόσο γρήγορα;

Ξεκινάω να απαντάω λοιπόν αυτές τις ερωτήσεις και βρίσκω δυο βασικές αιτίες, που βλέπω ότι υπερκαλύπτουν όλες τις υπόλοιπες…

Αφενός μεν γιατί δεν είχα φτάσει στο ‘αμήν’, στο σημείο που να γίνει απόλυτη ανάγκη αυτό, να ‘πονέσει’, να μη θέλω και να μη μπορώ να διανοηθώ τον εαυτό μου να μείνει στην ίδια θέση από δω και πέρα.

Να συσχετίσω δηλαδή (συνειδητά ή ασυνείδητα) αυτή την υφιστάμενη κατάσταση, με κάτι επίπονο, κάτι που μου δημιουργεί αρνητικά συναισθήματα, μια κατάσταση από την οποία θέλω να ξεφύγω.

Αφετέρου δε, να έχω μια ξεκάθαρη εικόνα, για το μετά. Για το αύριο.

Για το που θέλω να πάω, πώς θέλω να είμαι, πώς θέλω να νιώθω.

Τα συναισθήματα από τα οποία θέλω να ξεφύγω, είναι η ‘εκκίνηση της μηχανής’.

Και τα συναισθήματα που θέλω να νιώσω, είναι το ‘καύσιμο’ για την αλλαγή.

Τόσο απλά τελικά είναι τα πράγματα αν τα δεις από αυτή την οπτική.

Δύο ‘απλές’ αιτίες.

Όμως τόσο σύνθετα τα κάνουμε στο μυαλό μας…

Αν δε φτάσεις στο σημείο να θέλεις να ξεφύγεις, να ‘αποδράσεις’ από την υφιστάμενη κατάσταση και το πως αυτή σε κάνει να νιώθεις και αν δεν ξέρεις που θέλεις να πας, τίποτα δεν θα αλλάξει.

Αυτή είναι τις περισσότερες φορές και η αιτία της αναβλητικότητας..

Η ρίζα δηλαδή..

Μπορείς επίσης να το δεις από την οπτική της ψυχολογίας και του φόβου.

Ναι, ο φόβος που προέρχεται από το να μην γνωρίζεις το πως θα είναι μετά.

Ο ‘φόβος του αγνώστου’…

Ο φόβος του να ξεφύγεις από τη γνώριμη κατάσταση στην οποία επιδιώκει να μας κρατά ο εγκέφαλός μας για να μας διατηρεί ‘ασφαλείς’.

Είναι το ‘ένστικτο της επιβίωσης’ με άλλα λόγια…

Είναι η ζώνη ασφάλειας (comfort zone) στην οποία κινούμαστε και την οποία προστατεύουμε (ασυνείδητα) με ‘νύχια και με δόντια’.

Οτιδήποτε εκτός αυτής της ζώνης, αποτελεί στην κυριολεξία απειλή για τη ζωή μας. Όχι όμως πραγματική, αλλά συναισθηματική, “φανταστική” μπορείς να την πεις…

Και αυτό εξηγεί γιατί μας είναι τόσο μα τόσο δύσκολο να αλλάξουμε μια συμπεριφορά. Μια συνήθεια

Ή να προχωρήσουμε στο επόμενο επίπεδο, στο επόμενο στάδιο, να κάνουμε το επόμενο βήμα…

Στο δικό μου συγκεκριμένο παράδειγμα, από τη μια πλευρά δεν είχα νιώσει την ανάγκη μέχρι τώρα να ξεφύγω από την κατάσταση που ήμουν (να μη με εκφράζει καθόλου πλέον το προϋπάρχον site δηλαδή), να θέλω να αποδράσω ρε παιδί μου…

και από την άλλη, δεν ήξερα που ακριβώς θέλω να πάω (μια ξεκάθαρη εικόνα δηλαδή για την επόμενη μέρα, για το επόμενο στάδιο, για το επόμενο βήμα…)

Στη δική σου τη ζωή, αυτή τη στιγμή που μόλις διάβασες αυτό το άρθρο, εσύ μόνο γνωρίζεις αυτό που τριγυρνάει στο μυαλό σου εδώ και καιρό…

Aυτό που πιθανώς να αναβάλλεις κι εσύ…. όπως έκανα κι εγώ.

Σκέψου λοιπόν, δώσε λίγο χρόνο στον εαυτό σου και αναρωτήσου…

Γιατί και από τί, θέλεις να ξεφύγεις;

τι θέλεις να νιώθεις;

που θέλεις να βρεθείς;

πώς θέλεις να νιώθεις όταν βρεθείς εκεί;

Σημασία έχει το επόμενο βήμα, το επόμενο στάδιο…

Το δικό μου το site μπορεί να έχει απλά λίγους μήνες ζωή, γιατί μπορεί να αποφασίσω να αλλάξω τον τρόπο που παρουσιάζω τις υπηρεσίες μου.

Δεν έχει σημασία. Αυτό που έγινε τώρα, είναι απλά το επόμενο βήμα.

Το μεθεπόμενο θα με απασχολήσει όταν έρθει η ώρα του…

Το ίδιο και το δικό σου μεθεπόμενο…

Άστο για την ώρα του αγαπημένε/η, συγκεντρώσου μόνο στο επόμενο…

Ένα πράσινο φανάρι θέλεις μόνο και ο δρόμος θα ανοίξει 😉

Μοιράσου το

Έχω και newsletter πάμε μια βόλτα;

Εκεί τα λέμε πιο 'προσωπικά' και ανοίγουμε και διάλογο αν θέλουμε :)

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.

Μπορείς να ειδοποιηθείς για απαντήσεις στο δικό σου σχόλιο, μέσω e-mail (απλά επίλεξέ το από το παραπάνω κουτάκι).

Μπορείς επίσης να εγγραφείς εδώ στις ειδοποιήσεις χωρίς να σχολιάσεις.

Κι' άλλη τροφή για σκέψη...

Από το 100 Day Challenge:

#100daychallenge

Οι εποχές

Όλα μα όλα έχουν εποχικότητα αν επιλέξεις να το δεις με αυτή την οπτική. Τι θα κερδίσεις;

Τι να κάνω για να ζήσω;
#100daychallenge

Τι να κάνω για να ζήσω;

Στην προσπάθειά μου να κάνω επάγγελμα αυτό που αγαπώ, κατέληξα να αγαπήσω αυτό που έφτασα να κάνω.

Το διαμάντι
#100daychallenge

Το διαμάντι…

Λες τελικά να στέκεσαι στη μέση των δικών σου στρεμμάτων διαμαντιών;

Παραγωγός;;
#100daychallenge

Παραγωγός;

Όταν καταναλώνουμε επενδυτικά… ή μήπως όταν επενδύουμε καταναλωτικά;

Αγώνας επιβίωσης..
#100daychallenge

Αγώνας επιβίωσης…

Κατά ειρωνικό τρόπο, η πάλη είναι μέρος της παγίδας. Η μανιώδης προσπάθεια…

Η ευθύνη...
#100daychallenge

Η ευθύνη

Η δύναμη του λόγου μας και η ευθύνη που απορρέει από αυτήν…

Ο κιμάς.
#100daychallenge

Ο κιμάς

Αν βάλεις ‘μοσχαρίσιο κρέας’ στη μηχανή, δεν υπάρχει περίπτωση να βγάλεις ‘χοιρινό’.

Από το Newsletter: Seeds of Freedom

Θλίψη… 😔

Κάτι υπάρχει όμως που φράζει τη ροή. Τη ροή της καθαρής σκέψης. Της αρμονίας. Της αίσθησης της “ανακούφισης’. Τί έγινε ρε παιδιά;

Έχει το χαρτί συναίσθημα; 😮

Όταν κάνεις αυτό που δεν θέλεις να κάνεις και που ξέρεις ότι θα ήταν καλό να το κάνεις, τότε κερδίζεις σε πολλά επίπεδα.

Ο Vialli και… οι άλλοι ⚽

Εκεί κάπου μετά το δεύτερο μισό της δεκαετίας του ’90, πήγα να σπουδάσω στην Αγγλία. Πήρα την.. πολυπήθητη αναβολή από το στρατό…

Η ρωγμή του τρόμου 〰

Καθώς ξαπλώνω στον καναπέ, τη ματιά μου κλέβει μια μορφή στο ταβάνι. Μια σκούρη άμορφη ‘γραμμή’ κατά μήκος…

Η Μεγάλη Ανατροπή ↩

Η δεύτερη εβδομάδα του Σεπτέμβρη εδώ και πολλά χρόνια, είναι μια από αυτές που με κάνουν να ‘υποφέρω’…

Γιατί έγινα… αριστερός 👈

Χωρίς αυτεπίγνωση (αυτογνωσία) νιώθω ότι είμαι απλά ένα πιόνι που επιπλέει στο χωροχρόνο και κάνει ότι έχει προγραμματστεί να κάνει.

Το Seeds of Freedom είναι ένα εβδομαδιαίο newsletter. 

Όμως

Μην αφήσεις τη λέξη newsletter να σε παρασύρει..

Μη φανταστείς κάτι παρόμοιο, ίσως κάτι που έχεις συναντήσει στο παρελθόν.

Δεν υπάρχει :)

Είναι ένα γράμμα που γράφω κάθε εβδομάδα και απευθύνεται σε σένα που βρίσκεις ενδιαφέρον να μπαίνεις για λίγο στο μυαλό μου.

Να κρυφοκοιτάς λίγο, να βλέπεις τον τρόπο που σκέφτομαι, τι αισθάνομαι, τι μαθαίνω, τι παθαίνω, να ανακαλύπτεις νέες ιδέες και οπτικές.

Γιατί το κάνω αυτό;

Χμ, πριν πάω εκεί θέλω να σε πάω κάπου αλλού. 

Στην πρώτη μέρα που ξεκίνησε όλο αυτό…

Ήταν στα μέσα του Νοέμβρη του 2020 και είχε ξεκινήσει το δεύτερο lockdown λόγω covid.

Είχα φρικάρει

Δεν το περίμενα.

Πίστευα πως το είχαμε αφήσει πίσω όλο αυτό με τα lockdown και τα συναφή.

Η πίεση που ένιωθα ήταν ασφυκτική…

Κάτι μέσα μου έψαχνε τρόπο να βγει, κάτι να ξεθυμάνει…

Χωρίς να καταλάβω πώς, ένα πρωινό εκεί στο πρώτο δεκαήμερο του Νοέμβρη (2020), 

έγραψα ένα μακροσκελές κείμενο στο facebook και το μοιράστηκα με 300 περίπου φίλους και γνωστούς.

Ήταν μια εξήγηση γιατί είχα περίπου 2 χρόνια να… πατήσω το πόδι μου εκεί (στο facebook ντε) και ήταν επίσης το τι είχα στο μυαλό μου για το μέλλον.

Στο τέλος είχε και ένα κάλεσμα για όποιον ενδιαφέρεται να ακούσει τις ιδέες μου μέσω email.

Έτσι ξεκίνησα να γράφω και να στέλνω ένα email κάθε εβδομάδα σε αυτούς που με εμπιστεύτηκαν και που ήταν αρκετά περίεργοι να με ακούσουν.

Με την επίγνωση που έχω σήμερα, νιώθω πως αυτό που είχα τότε την ανάγκη να κάνω, ήταν στην ουσία να επικοινωνήσω.

Να μοιραστώ κάποιες ενδιαφέρουσες πληροφορίες, να επικοινωνήσω κάποιες ιδέες και ξεκινήσω μια προσπάθεια που δεν ήξερα ακριβώς που θα καταλήξει. 

Με κύριο σκοπό όπως είχα στο μυαλό μου, να βοηθήσω με τον τρόπο μου όποιον είχε ανάγκη για βοήθεια εκείνο το δύσκολο διάστημα, δίνοντας ελπίδα…

…να εμπνεύσω όποιον ήταν ανοιχτός να λάβει από αυτά που μοιραζόμουν…

και να ξεκινήσω να γράφω για να γίνομαι μέρα με τη μέρα καλύτερος στο γράψιμο.

Σε έναν συγκεκριμένο τρόπο γραψίματος που είχα στο μυαλό μου και με ένα πλάνο που είχα σκοπό να μοιραστώ με όλους ανοιχτά.

Αυτή η εβδομαδιαία επαφή, αυτό το απλό γράμμα που έστελνα σε φίλους και γνωστούς, 

άλλοτε με ύφος περισσότερο ‘διδακτικό’ και άλλοτε ‘φιλικό’…

άρχισε να παίρνει μια ιδιαίτερη μορφή και να δημιουργείται κάτι που δε μπορούσα να φανταστώ όταν το ξεκίνησα.

Άρχισα να μοιράζομαι τα πάνω μου και τα κάτω μου, τους στόχους μου, τα όνειρά μου, τον τρόπο που είχα σκοπό να τα κάνω πράξη, τις αποτυχίες, τις επιτυχίες, τις αναποδιές, τα συναισθηματικά κύματα, τα εμπόδια, τις αποφάσεις, τις κρίσεις, τις λύσεις, …

Όλα αυτά που ένιωθα και αισθανόμουν ότι αυτό από μόνο του έχει κάτι να προσφέρει

Μια νέα οπτική, μια άλλη προσέγγιση, μια νέα πεποίθηση, μια διαφορετική άποψη…

Να δώσει σε σένα που διαβάζεις κάτι διαφορετικό από τα συνηθισμένα…

Μια γεύση γνωστή αλλά και άγνωστη την ίδια στιγμή…

Ξεκίνησα λοιπόν κάτι νέο, από την αρχή, από το μηδέν, με μια απλή ιδέα και μια παρόρμηση να με κατευθύνει στο πρώτο βήμα…

Αυτό λοιπόν το προσωπικό γράμμα που στέλνω κάθε εβδομάδα, έχει βασικό σκοπό να προσφέρει κάτι χρήσιμο και αξιόλογο σε αυτόν που θα με εμπιστευτεί με το χρόνο και την προσοχή του…

Γιατί αυτά τα δύο, ίσως να είναι και τα πιο πολύτιμα ‘νομίσματα’.

Ναι, ακόμα και από τα ‘ευρώ’ ;)

Και… γιατί όχι με τον τρόπο αυτό να γίνω το ζωντανό παράδειγμα για όποιον θέλει να δοκιμάσει κάτι καινούργιο.

Μήπως έχεις κάτι στο πίσω μέρος του μυαλού σου και κάτι σε κρατάει από το να το ξεκινήσεις; 

Ή μήπως να το συνεχίσεις;

 Ή να το παρατήσεις αν χρειάζεται;

Μήπως θέλεις να ξεφύγεις από μια ζωή που δε σε εκφράζει;

Μήπως θέλεις να δημιουργήσεις μια καθημερινότητα που σε εκφράζει;

Αυτό είναι σήμερα το Seeds of Freedom. 

Μαθαίνω ανοιχτά, σκέφτομαι δυνατά, μοιράζομαι τις εμπειρίες μου, με σκοπό να γίνω καλύτερος εγώ και να γίνεις καλύτερος/η κι εσύ.

Και έτσι να κάνουμε τον κόσμο λίγο καλύτερο :)

Αυτοί είναι οι σπόροι για τη δική μου ελευθερία (seeds of freedom) και αν θελήσεις μπορούν να γίνουν οι σπόροι για τη δική σου ελευθερία.

Και γιατί ελευθερία; Γιατί σπόροι ελευθερίας;

Γιατί αυτό αγαπημένε/η είναι το δικό μου προσωπικό “θέμα” στο ταξίδι της ζωής μου.

Την ελευθερία μου επιζητώ ως κυρίαρχο συναίσθημα. 

Την ψυχική, νοητική, συναισθηματική, οικονομική… ελευθερία.

Όπως εγώ την έχω στο δικό μου μυαλό και όπως μπορείς να την πάρεις κι εσύ και να τη φτιάξεις όπως επιθυμείς στο δικό σου το μυαλό.

Πάρε την πρώτη ύλη που σου δίνω, πάρε τα υλικά και δημιούργησε τη δική σου συνταγή για την ελευθερία σου.

Και ξέρεις κάτι;

Αν μάθεις τον τρόπο -που αυτός είναι και ο αντικειμενικός σκοπός- τότε μπορείς να χρησιμοποιήσεις τον ίδιο τρόπο και για ότι άλλο θέλεις να αλλάξεις στη ζωή σου…

Είναι μια διαδικασία… 

Το μυστικό είναι να την αγαπήσεις. 

Αν το καταφέρεις, πίστεψέ με πως αυτό που θα νιώθεις κάθε βράδυ που πας για ύπνο και κάθε πρωί που θα ξυπνάς, θα είναι ότι καλύτερο μπορείς να φανταστείς.

Και ίσως να μην μπορείς καν να το φανταστείς ;)

Λοιπόν; 

Θα μου κάνεις παρέα σε αυτό το ταξίδι;


O ιστότοπός χρησιμοποιεί cookies. Συνεχίζοντας, συμφωνείτε με τη χρήση τους. Περισσότερα.