Το ταβάνι και ο βυθός…

Το ταβάνι και ο βυθός

Μια από τις σκέψεις που πάντα με εγκλώβιζαν, ήταν αυτή του… ταβανιού.

Όχι, δεν είμαι κλειστοφοβικός.

Απλά όταν ένιωθα ότι υπήρχε ένα ταβάνι σε αυτό που κάνω, αισθανόμουν περιορισμένος.

Πολλές φορές απογοητευόμουν, δεν είχα κίνητρο, δεν είχα διέξοδο…

Ναι, όλο αυτό ήταν στο μυαλό μου.

Εύκολο να το βλέπεις απ’ έξω, δύσκολο να είσαι μέσα και να το βιώνεις.

Ήταν πολλές φορές, αυτό που δε με άφηνε να προσφέρω αυτά που ήθελα, σε κάθε δουλειά που έκανα.

Ήταν αυτό που με οδήγησε να δουλεύω ως freelancer και να κάνω πολλές και μεγάλες θυσίες για να καταφέρω να έχω τη δική μου μικρή επιχείρηση.

Αυτός ο περιορισμός και αυτός ο εγκλωβισμός κατά μια έννοια, αποτελούν και τη… σημαία στο όραμα και τους στόχους που έχω για τη συνέχεια.

Ο δρόμος προς την ελευθερία (μου/μας) δηλαδή, ξεκινάει από αυτή την ανάγκη να μην νιώθω ότι έχω ταβάνι σε αυτό που κάνω.

Από αυτό το τραύμα που δεν έχει απελευθερωθεί, αλλά το χρησιμοποιώ για να προχωρήσω.

Στην πορεία πιστεύω θα ξανασυναντηθούμε με αυτό και θα… τα βρούμε 🙂

Προς το παρόν, σπέρνω σποράκια ελευθερίας (seeds of freedom) και για μένα αλλά και για σένα που πιθανώς να βρίσκεις κάτι ενδιαφέρον εδώ.

Κάτι που ίσως να μπορείς να αντλήσεις από αυτά που συζητάμε εδώ.

Στην πορεία μου λοιπόν, ανακαλύπτω σιγά σιγά πως όχι μόνο ταβάνι δε θέλω, αλλά όλο και περισσότερο θέλω να φτάνω πιο βαθιά σε ότι κάνω, όλο και πιο κάτω…

Σαν…. να αναζητώ το βυθό!

Έτσι τώρα τη θέση του ταβανιού, την έχει πάρει η επιφάνεια της θάλασσας.

Σα να είμαι μέσα στο νερό δηλαδή 🙂

Αυτό τώρα με τη σειρά του, με κάνει να σκέφτομαι ότι μερικές φορές η εξέλιξή μας είναι οριζόντια και μερικές φορές είναι κάθετη.

Βέβαια υπάρχει και η οπτική της σπειροειδούς εξέλιξης, αλλά την αφήνουμε στην άκρη για τώρα.

Σε μπέρδεψα; 🙂

Ας συνεχίσω και θα με βρεις, είμαι σίγουρος…

Όταν για παράδειγμα αποφασίσω να ερευνήσω κάτι σε βάθος, να έχω προσανατολισμό πρός το βυθό δηλαδή, τότε πηγαίνω κάθετα.

Εστιάζω δηλαδή σε ένα πεδίο και πηγαίνω όσο πιο βαθιά μπορώ, σε όσο το δυνατό πιο ‘συμπυκνωμένο’ χρονικό διάστημα.

Αν αποφασίσω δηλαδή να ασχοληθώ με τη νευροεπιστήμη για ένα διάστημα, ή με ένα πεδίο του marketing, τότε θα περιορίσω όλες τις υπόλοιπες πηγές πληροφόρησης και θα κάνω focus αποκλειστικά σε αυτό.

Και είμαι ιδιαίτερα αμείλικτος σε αυτό. Είναι από τα ‘αδιαπραγμάτευτα‘.

Στη συνέχεια, σε άλλα διαστήματα, όταν συνδυάζω τις πληροφορίες που έχω συγκεντρώσει και ο εγκέφαλός μου δημιουργεί νέες συνάψεις και νόημα από αυτές τις νέες πληροφορίες, πηγαίνω οριζόντια.

Αυτό μπορεί να το κάνω με διάφορους τρόπους.

Από το να συγκεντρώσω τις σημειώσεις μου και να τις διαβάσω, μέχρι να μείνω μόνος για 2-3 ώρες και να αφήσω τη ροή των σκέψεων να τρέχει.

Μετά από μισή περίπου ώρα, όταν φύγουν τα ‘φύκια από τη θάλασσα του νου’, καθαρίζει το νερό και μου δίνει πολύ πιο ‘καθαρές’ πληροφορίες από αυτά που έχω ταΐσει το μυαλό μου.

Αυτό δηλαδή, που μου αρέσει να χαρακτηρίζω ως το ρομποτάκι μου, την τεχνητή μου νοημοσύνη.

Και να σου πω και κάτι άλλο;

Έχω ανακαλύψει μια λεπτή γραμμή, στην οποία όταν κινούμαι, υπάρχει πλήρης ισορροπία.

Είναι δύσκολο να τη βρω, όμως με εξάσκηση γίνομαι κάθε μέρα και καλύτερος.

Αυτή η γραμμή στη συγκεκριμένη μας συζήτηση, αυτό το καλώδιο στο οποίο ακροβατώ, είναι αυτό που από μια πλευρά είμαι επικεντρωμένος σε ένα πεδίο (κάθετα) και απο την άλλη γίνομαι πολυμαθής (οριζόντια).

Συνδυάζω δηλαδή δύο-τρία ή και τέσσερα πεδία μαζί και δημιουργώ το δικό μου ‘μοντέλο’.

Είσαι ακόμα εκεί; 🙂

Για να τα βάλουμε σε μια σειρά…

Για να πάω κάθετα, πρέπει να εστιάσω την προσοχή μου μόνο σε ένα πεδίο, σε έναν τομέα, σε μια δουλειά.

Για να πάω οριζόντια, χρησιμοποιώ την πειθαρχία αλλά και τη συγκέντρωση, έτσι ώστε να αφήσω το μυαλό μου να επεξεργαστεί τις πληροφορίες που το έχω ταΐσει.

Η δυνατότητα λοιπόν, να εστιάσω την προσοχή μου, να έχω focus δηλαδή και η δυνατότητά μου να πειθαρχήσω, είναι δύο βασικά, κρίσιμα εργαλεία και χαρακτηριστικά, που θέλω να αποκτήσω/καλλιεργήσω, έτσι ώστε να πορευτώ πρός την κατεύθυνση που έχω ορίσει.

Το στόχο μου δηλαδή.

Έχω αντιληφθεί, πως στην επιφάνεια, στα ρηχά νερά, θα συναντάς ρηχούς ανθρώπους και ρηχές ιδέες.

Όσο πιο βαθιά πας, τόσο πιο βαθύ θα είναι το νόημα και τόσο βαθύτερο το αποτέλεσμα…

Να, αυτά με συναρπάζουν εμένα, αν σε συναρπάζουν κι εσένα έλα να τα συζητήσουμε 😉

Μοιράσου το

Share on facebook
Share on linkedin
Share on twitter
Share on email

Έχω και newsletter πάμε μια βόλτα;

Εκεί τα λέμε πιο 'προσωπικά' και ανοίγουμε και διάλογο αν θέλουμε :)

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Κι' άλλη τροφή για σκέψη...

Αυτοπειθαρχία
Παραγωγικότητα

Αυτοπειθαρχία…

Η στρατηγική είναι η βελτίωση του focus, μέσω της αύξησης της δύναμης της θέλησης…

Τι μου αρέσει;
Έμπνευση

Τι μου αρέσει;

Δεν είχαν περάσει πολλές ώρες από τη στιγμή που είχα ακούσει τον Μπίλμπο Μπάγκινς…

O ιστότοπός χρησιμοποιεί cookies. Συνεχίζοντας, συμφωνείτε με τη χρήση τους. Περισσότερα.