Το πρόβλημα

Υπάρχουν πολλοί άνθρωποι που ονειρεύονται να ξεκινήσουν τη δική τους επιχείρηση μια μέρα.

Υπάρχουν κάποιοι που το έχουν κάνει ήδη. H συντριπτική πλειοψηφία έχει αποτύχει.

Έτσι αποκαλύπτουν τα στατιστικά βλέπεις, δεν είναι δική μου άποψη…

Η μειοψηφία που τα έχει καταφέρει, έχει συγκεντρώσει κάποιους πόρους αλλά και αρκετό μίσος και φθόνο από τους υπόλοιπους.

Όταν λοιπόν ξεκινάς να δημιουργήσεις μια επιχείρηση, τα στατιστικά δεν είναι με το μέρος σου.

Είναι πιο πιθανό να αποτύχεις, παρά να πετύχεις.

Η ‘επιτυχία’ βέβαια είναι σχετική.

Τι θεωρεί ο καθένας από εμάς επιτυχία είναι καθαρά στο χέρι μας. Ή στο νου μας για την ακρίβεια.

Μπορεί να έχουμε παράξει το ίδιο αποτέλεσμα, εσύ να νιώθεις πετυχημένος και εγώ αποτυχημένος.

(Το αποτέλεσμα μπορεί να είναι είτε χρήμα είτε κάτι άλλο)

Πως γίνεται αυτό;

Θα έχουμε θέσει διαφορετικά κριτήρια για το τι θεωρούμε επιτυχία και τι όχι.

Ακόμα χειρότερα, δεν έχουμε θέσει κανένα κριτήριο και απλά πορευόμαστε καθημερινά χωρίς να έχουμε ασχοληθεί εξ’ αρχής με τα ‘βασικά’.

Όπως για παράδειγμα, η απάντηση στο απλό ερώτημα:

τι θα πρέπει να γίνει για να θεωρηθεί ένα project πετυχημένο ή κάποια επιχειρηματική προσπάθεια επιτυχής;

Υπάρχει ένα πρόβλημα που δεν το γνώριζα όταν ξεκινούσα.

Το έμαθα όμως στην πορεία. έστω και αν άργησα λίγο να το ‘χωνέψω’.

Και το πρόβλημα είναι, πως δεν είχα αντιληφθεί, όπως και οι περισσότεροι άνθρωποι, ότι η επιχειρηματικότητα είναι απλά η παροχή λύσης σε ένα πρόβλημα!

Μπορεί να ακούγεται απλό και είναι όντως απλό.

Όμως το ότι είναι απλό δε σημαίνει ότι είναι και αντιληπτό.

Βλέπεις, υπάρχει μια παρανόηση…

Δεν είναι η ιδέα που θα σου έρθει στο μπάνιο για κάτι που δεν έχει κάνει κάποιος άλλος.

Μπορείς να πεις ότι δεν πρόκειται καν για κάποια ιδέα στην αρχή.

Αυτό που μετράει είναι η ικανότητα/δυνατότητα να λύσεις ένα πρόβλημα.

Άρα λοιπόν, αντί να ψάχνεις για νέες ιδέες ή να αναλύεις ένα προϊόν που θα ‘σκίσει’, γιατί στο λέει η ‘διαίσθησή σου’ (η οποία τις περισσότερες φορές είναι το μυαλό, το ρομποτάκι μας και όχι η διαίσθησή μας),

ξεκίνα να βλέπεις τι προβλήματα υπάρχουν και πως θα μπορούσες να τα λύσεις.

Είναι αυτό αρκετό;

Όχι βέβαια! Είναι όμως πολύ σημαντικό.

Είναι το θεμέλιο πάνω στο οποίο μπορείς μετά να χτίσεις τα υπόλοιπα.

Αν όμως τα θεμέλια είναι σαθρά, ότι και να χτίσεις από πάνω, είναι σα να χτίζεις παλάτια στην άμμο.

Αν βρεις κάτι που κρατάει αρκετούς ανθρώπους ξάγρυπνους και ανήσυχους και μπορέσεις να προσφέρεις μια λύση σε αυτούς για το συγκεκριμένο πρόβλημα, θα έχεις κάνει το πρώτο βήμα για να δημιουργήσεις μια πετυχημένη επιχείρηση.

Με λίγα λόγια, δεν έχει καμία σημασία πόσο καλή σου φαίνεται η ιδέα που έχεις, αν δεν λύνεις κάποιο πρόβλημα και αν δεν έχεις τα προσόντα να λύσεις αυτό το πρόβλημα με επιτυχία.

Βρες κάτι που κάνει έναν ικανό αριθμό ανθρώπων να ‘υποφέρει’ και να αναζητά λύση και μετά σκέψου μια πολύ καλή λύση σε αυτό το πρόβλημα.

Εκεί έρχεται η ώρα της ιδέας, όχι στην αρχή όπως νομίζουμε οι περισσότεροι.

Πρώτα το πρόβλημα και μετά η λύση.

Αν πιστεύεις ότι αυτή η ιδέα που έχεις θα πετύχει απλά γιατί έτσι πιστεύεις, χμμ..

…είναι τόσο μεγάλο το ρίσκο που ετοιμάζεσαι να πάρεις, που.. καλύτερα να το δεις και από άλλες οπτικές.

Η ιδέα λοιπόν, έρχεται για να λύσει ένα πρόβλημα για έναν ικανό αριθμό ατόμων.

Όταν λοιπόν κάνεις πράξη την ιδέα που λύνει ένα πρόβλημα, τότε δημιουργείται αξία.

Η αξία που παράγεται, είναι το αποτέλεσμα, το υποπροϊόν που δημιουργείται, από την εφαρμογή της λύσης σε ένα πρόβλημα.

Όταν λοιπόν δημιουργείται αξία, οι άνθρωποι είναι διατεθειμένοι να πληρώσουν για να λύσουν το πρόβλημά τους.

Όσο μεγαλύτερο το πρόβλημα που λύνεις, τόσο περισσότερο μπορείς να χρεώσεις.

Θέλεις ένα παράδειγμα;

Η Google. Έλυσε ένα πολύ μεγάλο πρόβλημα, να μπορούμε δηλαδή να βρίσκουμε τις πληροφορίες που θέλουμε εύκολα και γρήγορα ανάμεσα σε έναν ωκεανό πληροφοριών.

Όλα τα προϊόντα της google λύνουν ένα πρόβλημα αν παρατηρήσεις.

‘Δωρεάν’ για το χρήστη, με τεράστια όμως κέρδη από τις διαφημιζόμενες επιχειρήσεις.

Αλλά και κάτι πιο ‘μικρό’.

Το καφέ της γειτονιάς, λύνει το πρόβλημα της ανάγκης για διασκέδαση, για επικοινωνία, για κοινωνική δικτύωση.

Το ταχυφαγείο λύνει το πρόβλημα της πείνας.

Το εστιατόριο και τα δυο παραπάνω μαζί. Πείνα, διασκέδαση, επικοινωνία.

Το πόσο πετυχημένα το κάνουν, εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από το πόσο καλή δουλειά έχουν κάνει στο να ξεκαθαρίσουν τι πρόβλημα λύνουν, σε ποιά ομάδα ανθρώπων απευθύνονται, τι θεωρούν επιτυχία και πόσο σημαντική θεωρούν την ικανοποίηση του πελάτη, με όποιο κόστος αυτό συνεπάγεται.

Και να σου πω και κάτι άλλο;

Μπορείς να χρησιμοποιήσεις το ίδιο σκεπτικό αν εργάζεσαι ως υπάλληλος και θέλεις να ξεχωρίσεις.

Τι προβλήματα χρειάζονται λύσεις στην επιχείρηση που εργάζεσαι;

Η δυνατότητά/ικανότητα/δεξιότητα και αποτελεσματικότητά σου να δίνεις λύσεις σε σημαντικά προβλήματα, είναι μαζί με το ειλικρινές ενδιαφέρον που δείχνεις στην πράξη, δυο συστατικά που αν τα χρησιμοποιήσεις/αξιοποιήσεις, θα σε κάνουν περιζήτητο στην αγορά και η αξία σου θα μεγαλώνει εκθετικά μέρα με τη μέρα.

Όλα αυτά βέβαια τα ανακάλυψα αφού έφαγα τα μούτρα μου 🙂

Ευελπιστώ να διαβάζεις αυτές τις γραμμές την κατάλληλη χρονική στιγμή 😉

Μοιράσου το

Share on facebook
Share on linkedin
Share on twitter
Share on email

Έχω και newsletter πάμε μια βόλτα;

Εκεί τα λέμε πιο 'προσωπικά' και ανοίγουμε και διάλογο αν θέλουμε :)

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Κι' άλλη τροφή για σκέψη...

Αυτοπειθαρχία
Παραγωγικότητα

Αυτοπειθαρχία…

Η στρατηγική είναι η βελτίωση του focus, μέσω της αύξησης της δύναμης της θέλησης…

Τι μου αρέσει;
Έμπνευση

Τι μου αρέσει;

Δεν είχαν περάσει πολλές ώρες από τη στιγμή που είχα ακούσει τον Μπίλμπο Μπάγκινς…

O ιστότοπός χρησιμοποιεί cookies. Συνεχίζοντας, συμφωνείτε με τη χρήση τους. Περισσότερα.