Το εύκολο

Αν παρατηρήσεις τα διαφημιστικά μηνύματα που λαμβάνουμε καθημερινά (τα οποία είναι χιλιάδες), υπάρχουν κάποια μοτίβα.

Το εύκολο, το γρήγορο, το σπάνιο., η ευκαιρία που δε θα διαρκέσει πολύ.

Χωρίς προσπάθεια, χωρίς να χρειάζεται ιδιαίτερο χρόνο και κάτι που τελειώνει γρήγορα.

Το εύκολο έχει σαν στόχο να καθυσηχάσει το μυαλό μας που δε θέλει κάτι καινούργιο.

Δε θέλει κόπο. Θέλει εξοικονόμηση ενέργειας.

Δεσμεύει βλέπεις πολλούς πόρους, κάθε δευτερολέπτο που αναπνέουμε, έτσι ώστε να σκανάρει με τις αισθήσεις μας το εξωτερικό περιβάλλον για πιθανές απειλές.

Ο απόλυτος στόχος του είναι να μας κρατάει ζωντανούς.

Το γρήγορο είναι γιατί έχουμε εκπαιδευτεί για ψάχνουμε την άμεσή ικανοποίηση. Το θέλω τώρα.

Γιατί να περιμένω; Γιατί να χανω χρόνο; λέει μια φωνή στο κεφάλι μας…

Το σπάνιο, χρησιμοποιείται για να πάρουμε την απόφαση.

Γιατί αν αρχίσει η διάνοια να αναλύει, τότε είναι πολύ πιθανό να αναβάλλουμε την όποια αγορά.

Αν δεν έχεις ξανακούσει αυτή την οπτική, σκέψου πως ότι αγορά κάνουμε, την κάνουμε αποφασίζοντας με βάση το συναίσθημα και μετά επιβεβαιώνουμε την απόφαση που λάβαμε με τη λογική.

Είναι η επιστήμη του Neuromarketing αν το έχεις υπόψη και δύο πολύ ενδιαφέροντα βιβλία που σου προτείνω αν σου κίνησα την περιέργεια, είναι το Neuromarketing και το The Persuasion Code (από τους ίδιους συγγραφείς).

Το neuromarketing με συνεπήρε και επένδυσα χρόνο και χρήμα για να το μελετήσω.

Στην έρευνά μου διαπίστωσα, εκτός των άλλων, πως είχα και ο ίδιος αγοράσει την ιστορία του ‘εύκολου’.

Το εύκολο βλέπεις είναι παντού. Διαδάσκεται σε όλα τα προγράμματα ‘προσωπικής ανάπτυξης’.

Προφανώς και είναι συζήτηση με βάθος, όμως ένα σημείο που με εντυπωσιάζει, είναι το πόσο βαθειά στην κουλτούρα μας έχει εισχωρήσει το εύκολο αποτέλεσμα.

Ο τρόπος μπορεί να είναι εύκολος, ο δρόμος όμως τις περισσότερες φορές δεν είναι, αν πραγματικά θέλεις να πετύχεις κάτι αξιόλογο.

Δεν αναφέρομαι στα μικρά, καθημερινά και ανούσια ζητήματα.

Μιλάω περισσότερο για πραγματικούς στόχους που βάζουμε και πράγματα που θέλουμε να πετύχουμε.

Ο καθένας από εμάς έχει τα δικά του όνειρα και τα δική του οπτική για μια ‘ιδανικη ζωή’.

Κανείς δεν έγινε εύκολα ολυμπιονίκης ή πρωταθλητής. Ή ακόμα και γονέας.

Κανένας νέος δεν πέρασε εύκολα πρώτος στο πανεπιστήμιο.

Κανένας που έφτασε στην κορυφή δεν θα σου πει ότι ήταν εύκολο.

Ούτε ο δεύτερος, ούτε ο τρίτος.

Ο τελευταίος μπορεί και να σου το πει, ακόμα και ο μέτριος, ο μεσαίος.

Αυτός δηλαδή που δεν κατέβαλε περισσότερη προσπάθεια για να πετύχει κάτι.

Αυτός που τα παράτησε νωρίς γιατί δεν έχει εξασκήσει αρκετά τον μυ της θέλησης.

Δεν είμαι φίλος του δύσκολου.

Απλά πιστεύω πως το εύκολο είναι το αποτέλεσμα. Δεν είναι ο τρόπος.

Όταν το αποτέλεσμα έρθει μέσα από την προσπάθεια, την επιμονή και την υπομονή, τότε ναι, είναι εύκολο.

Και έχουμε δημιουργήσει μια κοινωνία, όπου όλοι επιζητούν το εύκολο, το αποτέλεσμα δηλαδή, χωρίς να αντιλαμβάνονται το τίμημα που έχουμε να πληρώσουμε για το κάθε αποτέλεσμα.

Τη δουλειά που έχουμε μπροστά μας να κάνουμε. Το κάθε βήμα…

Όσο πιο σημαντικό αυτό που θέλουμε να πετύχουμε, τόσο μεγαλύτερο το τίμημα, οι θυσίες, ο χρόνος και η ενέργεια που θα χρειαστεί.

Όσο πιο ασήμαντο (συνήθως), τόσο πιο εύκολα κατακτίεται.

Και να σου πω και κάτι άλλο μια που είσα εδώ;

Ακόμα και εύκολα να έρθει το αποτέλεσμα, δεν έχει ιδιαίτερη σημασία.

Γιατί η ουσία είναι στη διαδικασία, όχι στο αποτέλεσμα.

Η δοκιμασία είναι αυτή που θα σου ανοίξει το δρόμο. Ή την επόμενη πόρτα. Ή τα μάτια ☺

Όταν το αποτέλεσμα έρχεται εύκολα, να έχεις κατα νου πως ίσως να μην έχεις τελειώσει μαζί του.

Όταν λοιπόν είχα αυτή την αναλαμπή και αντιλήφθηκα ότι στη δική μου τη ζωή, είχα αγοράσει την ιστορία του εύκολου και την επαναλάμβανα τόσο πολύ που στο τέλος την πίστεψα…

Τότε χάραξα μια νέα στρατηγική.

Κατάλαβα γιατί δε μπορούσα να προχωρήσω σε τομείς που ήθελα πολύ αλλά ένιωθα ότι είχα κολλήσει.

Όταν σταμάτησα να ψάχνω το εύκολο και άρχισα να αγαπάω το δύσκολο, άλλαξαν τα πάντα.

Το εύκολο λοιπόν μπορεί να είναι πολλές φορές καλοδεχούμενο, όμως γνωρίζω πλέον ότι αν θέλω να πετύχω κάτι, θα πρέπει όχι μόνο να αποδεχτώ τις δυσκολίες, τα εμπόδια και το χρόνο που θα χρειαστώ, αλλά και να τα αγαπήσω όλα αυτά ως κομμάτι της διαδικασίας.

Η διαδικασία τελικά είναι το ζητούμενο, όχι το αποτέλεσμα ☺

Αν αφοσιωθείς στη διαδικασία, το αποτέλεσμα είναι απλά το φυσικό επακόλουθο.

Αν όμως ψάχνεις το εύκολο, τότε είναι σα να βλέπεις το βουνό και να θέλεις να βρεθείς στην κορυφή στα επόμενο 5 λεπτά.

Ναι, μπορείς να πάρεις το τελεφερικ. Να φτάσεις στο ‘αποτέλεσμα’.

Αυτός όμως που θα ανέβει το βουνό με τα πόδια, θα έχει μια τελείως διαφορετική εμπειρία από τη δική σου.

Η σοφία λοιπόν να διακρίνεις πότε να αναζητάς το εύκολο και πότε να ‘απολαμβάνεις’ τη δοκιμασία του δύσκολου, είναι αυτή που μετράει τελικά, συμφωνείς;

Ποσοστό εκπλήρωσης στόχου: 3/100

Μοιράσου το

Έχω και newsletter πάμε μια βόλτα;

Εκεί τα λέμε πιο 'προσωπικά' και ανοίγουμε και διάλογο αν θέλουμε :)

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.

Μπορείς να ειδοποιηθείς για απαντήσεις στο δικό σου σχόλιο, μέσω e-mail (απλά επίλεξέ το από το παραπάνω κουτάκι).

Μπορείς επίσης να εγγραφείς εδώ στις ειδοποιήσεις χωρίς να σχολιάσεις.

Κι' άλλη τροφή για σκέψη...

Από το 100 Day Challenge:

#100daychallenge

Οι εποχές

Όλα μα όλα έχουν εποχικότητα αν επιλέξεις να το δεις με αυτή την οπτική. Τι θα κερδίσεις;

Τι να κάνω για να ζήσω;
#100daychallenge

Τι να κάνω για να ζήσω;

Στην προσπάθειά μου να κάνω επάγγελμα αυτό που αγαπώ, κατέληξα να αγαπήσω αυτό που έφτασα να κάνω.

Το διαμάντι
#100daychallenge

Το διαμάντι…

Λες τελικά να στέκεσαι στη μέση των δικών σου στρεμμάτων διαμαντιών;

Παραγωγός;;
#100daychallenge

Παραγωγός;

Όταν καταναλώνουμε επενδυτικά… ή μήπως όταν επενδύουμε καταναλωτικά;

Αγώνας επιβίωσης..
#100daychallenge

Αγώνας επιβίωσης…

Κατά ειρωνικό τρόπο, η πάλη είναι μέρος της παγίδας. Η μανιώδης προσπάθεια…

Η ευθύνη...
#100daychallenge

Η ευθύνη

Η δύναμη του λόγου μας και η ευθύνη που απορρέει από αυτήν…

Ο κιμάς.
#100daychallenge

Ο κιμάς

Αν βάλεις ‘μοσχαρίσιο κρέας’ στη μηχανή, δεν υπάρχει περίπτωση να βγάλεις ‘χοιρινό’.

Από το Newsletter: Seeds of Freedom

Θλίψη… 😔

Κάτι υπάρχει όμως που φράζει τη ροή. Τη ροή της καθαρής σκέψης. Της αρμονίας. Της αίσθησης της “ανακούφισης’. Τί έγινε ρε παιδιά;

Έχει το χαρτί συναίσθημα; 😮

Όταν κάνεις αυτό που δεν θέλεις να κάνεις και που ξέρεις ότι θα ήταν καλό να το κάνεις, τότε κερδίζεις σε πολλά επίπεδα.

Ο Vialli και… οι άλλοι ⚽

Εκεί κάπου μετά το δεύτερο μισό της δεκαετίας του ’90, πήγα να σπουδάσω στην Αγγλία. Πήρα την.. πολυπήθητη αναβολή από το στρατό…

Η ρωγμή του τρόμου 〰

Καθώς ξαπλώνω στον καναπέ, τη ματιά μου κλέβει μια μορφή στο ταβάνι. Μια σκούρη άμορφη ‘γραμμή’ κατά μήκος…

Η Μεγάλη Ανατροπή ↩

Η δεύτερη εβδομάδα του Σεπτέμβρη εδώ και πολλά χρόνια, είναι μια από αυτές που με κάνουν να ‘υποφέρω’…

Γιατί έγινα… αριστερός 👈

Χωρίς αυτεπίγνωση (αυτογνωσία) νιώθω ότι είμαι απλά ένα πιόνι που επιπλέει στο χωροχρόνο και κάνει ότι έχει προγραμματστεί να κάνει.

Το Seeds of Freedom είναι ένα εβδομαδιαίο newsletter. 

Όμως

Μην αφήσεις τη λέξη newsletter να σε παρασύρει..

Μη φανταστείς κάτι παρόμοιο, ίσως κάτι που έχεις συναντήσει στο παρελθόν.

Δεν υπάρχει :)

Είναι ένα γράμμα που γράφω κάθε εβδομάδα και απευθύνεται σε σένα που βρίσκεις ενδιαφέρον να μπαίνεις για λίγο στο μυαλό μου.

Να κρυφοκοιτάς λίγο, να βλέπεις τον τρόπο που σκέφτομαι, τι αισθάνομαι, τι μαθαίνω, τι παθαίνω, να ανακαλύπτεις νέες ιδέες και οπτικές.

Γιατί το κάνω αυτό;

Χμ, πριν πάω εκεί θέλω να σε πάω κάπου αλλού. 

Στην πρώτη μέρα που ξεκίνησε όλο αυτό…

Ήταν στα μέσα του Νοέμβρη του 2020 και είχε ξεκινήσει το δεύτερο lockdown λόγω covid.

Είχα φρικάρει

Δεν το περίμενα.

Πίστευα πως το είχαμε αφήσει πίσω όλο αυτό με τα lockdown και τα συναφή.

Η πίεση που ένιωθα ήταν ασφυκτική…

Κάτι μέσα μου έψαχνε τρόπο να βγει, κάτι να ξεθυμάνει…

Χωρίς να καταλάβω πώς, ένα πρωινό εκεί στο πρώτο δεκαήμερο του Νοέμβρη (2020), 

έγραψα ένα μακροσκελές κείμενο στο facebook και το μοιράστηκα με 300 περίπου φίλους και γνωστούς.

Ήταν μια εξήγηση γιατί είχα περίπου 2 χρόνια να… πατήσω το πόδι μου εκεί (στο facebook ντε) και ήταν επίσης το τι είχα στο μυαλό μου για το μέλλον.

Στο τέλος είχε και ένα κάλεσμα για όποιον ενδιαφέρεται να ακούσει τις ιδέες μου μέσω email.

Έτσι ξεκίνησα να γράφω και να στέλνω ένα email κάθε εβδομάδα σε αυτούς που με εμπιστεύτηκαν και που ήταν αρκετά περίεργοι να με ακούσουν.

Με την επίγνωση που έχω σήμερα, νιώθω πως αυτό που είχα τότε την ανάγκη να κάνω, ήταν στην ουσία να επικοινωνήσω.

Να μοιραστώ κάποιες ενδιαφέρουσες πληροφορίες, να επικοινωνήσω κάποιες ιδέες και ξεκινήσω μια προσπάθεια που δεν ήξερα ακριβώς που θα καταλήξει. 

Με κύριο σκοπό όπως είχα στο μυαλό μου, να βοηθήσω με τον τρόπο μου όποιον είχε ανάγκη για βοήθεια εκείνο το δύσκολο διάστημα, δίνοντας ελπίδα…

…να εμπνεύσω όποιον ήταν ανοιχτός να λάβει από αυτά που μοιραζόμουν…

και να ξεκινήσω να γράφω για να γίνομαι μέρα με τη μέρα καλύτερος στο γράψιμο.

Σε έναν συγκεκριμένο τρόπο γραψίματος που είχα στο μυαλό μου και με ένα πλάνο που είχα σκοπό να μοιραστώ με όλους ανοιχτά.

Αυτή η εβδομαδιαία επαφή, αυτό το απλό γράμμα που έστελνα σε φίλους και γνωστούς, 

άλλοτε με ύφος περισσότερο ‘διδακτικό’ και άλλοτε ‘φιλικό’…

άρχισε να παίρνει μια ιδιαίτερη μορφή και να δημιουργείται κάτι που δε μπορούσα να φανταστώ όταν το ξεκίνησα.

Άρχισα να μοιράζομαι τα πάνω μου και τα κάτω μου, τους στόχους μου, τα όνειρά μου, τον τρόπο που είχα σκοπό να τα κάνω πράξη, τις αποτυχίες, τις επιτυχίες, τις αναποδιές, τα συναισθηματικά κύματα, τα εμπόδια, τις αποφάσεις, τις κρίσεις, τις λύσεις, …

Όλα αυτά που ένιωθα και αισθανόμουν ότι αυτό από μόνο του έχει κάτι να προσφέρει

Μια νέα οπτική, μια άλλη προσέγγιση, μια νέα πεποίθηση, μια διαφορετική άποψη…

Να δώσει σε σένα που διαβάζεις κάτι διαφορετικό από τα συνηθισμένα…

Μια γεύση γνωστή αλλά και άγνωστη την ίδια στιγμή…

Ξεκίνησα λοιπόν κάτι νέο, από την αρχή, από το μηδέν, με μια απλή ιδέα και μια παρόρμηση να με κατευθύνει στο πρώτο βήμα…

Αυτό λοιπόν το προσωπικό γράμμα που στέλνω κάθε εβδομάδα, έχει βασικό σκοπό να προσφέρει κάτι χρήσιμο και αξιόλογο σε αυτόν που θα με εμπιστευτεί με το χρόνο και την προσοχή του…

Γιατί αυτά τα δύο, ίσως να είναι και τα πιο πολύτιμα ‘νομίσματα’.

Ναι, ακόμα και από τα ‘ευρώ’ ;)

Και… γιατί όχι με τον τρόπο αυτό να γίνω το ζωντανό παράδειγμα για όποιον θέλει να δοκιμάσει κάτι καινούργιο.

Μήπως έχεις κάτι στο πίσω μέρος του μυαλού σου και κάτι σε κρατάει από το να το ξεκινήσεις; 

Ή μήπως να το συνεχίσεις;

 Ή να το παρατήσεις αν χρειάζεται;

Μήπως θέλεις να ξεφύγεις από μια ζωή που δε σε εκφράζει;

Μήπως θέλεις να δημιουργήσεις μια καθημερινότητα που σε εκφράζει;

Αυτό είναι σήμερα το Seeds of Freedom. 

Μαθαίνω ανοιχτά, σκέφτομαι δυνατά, μοιράζομαι τις εμπειρίες μου, με σκοπό να γίνω καλύτερος εγώ και να γίνεις καλύτερος/η κι εσύ.

Και έτσι να κάνουμε τον κόσμο λίγο καλύτερο :)

Αυτοί είναι οι σπόροι για τη δική μου ελευθερία (seeds of freedom) και αν θελήσεις μπορούν να γίνουν οι σπόροι για τη δική σου ελευθερία.

Και γιατί ελευθερία; Γιατί σπόροι ελευθερίας;

Γιατί αυτό αγαπημένε/η είναι το δικό μου προσωπικό “θέμα” στο ταξίδι της ζωής μου.

Την ελευθερία μου επιζητώ ως κυρίαρχο συναίσθημα. 

Την ψυχική, νοητική, συναισθηματική, οικονομική… ελευθερία.

Όπως εγώ την έχω στο δικό μου μυαλό και όπως μπορείς να την πάρεις κι εσύ και να τη φτιάξεις όπως επιθυμείς στο δικό σου το μυαλό.

Πάρε την πρώτη ύλη που σου δίνω, πάρε τα υλικά και δημιούργησε τη δική σου συνταγή για την ελευθερία σου.

Και ξέρεις κάτι;

Αν μάθεις τον τρόπο -που αυτός είναι και ο αντικειμενικός σκοπός- τότε μπορείς να χρησιμοποιήσεις τον ίδιο τρόπο και για ότι άλλο θέλεις να αλλάξεις στη ζωή σου…

Είναι μια διαδικασία… 

Το μυστικό είναι να την αγαπήσεις. 

Αν το καταφέρεις, πίστεψέ με πως αυτό που θα νιώθεις κάθε βράδυ που πας για ύπνο και κάθε πρωί που θα ξυπνάς, θα είναι ότι καλύτερο μπορείς να φανταστείς.

Και ίσως να μην μπορείς καν να το φανταστείς ;)

Λοιπόν; 

Θα μου κάνεις παρέα σε αυτό το ταξίδι;


O ιστότοπός χρησιμοποιεί cookies. Συνεχίζοντας, συμφωνείτε με τη χρήση τους. Περισσότερα.