Το 1/3 της ζωής μας…

Το ένα τρίτο της ζωής μας, είναι ο ύπνος

Υπάρχει κάτι που κάνουμε όλοι ανεξαιρέτως, κάθε μέρα, από τη στιγμή που θα γεννηθούμε μέχρι τη στιγμή που θα κλείσουμε τα μάτια μας.

Πολλά είναι αυτά που κάνουμε όλοι, θα σκεφτείς και θα έχεις απόλυτο δίκιο.

Όμως ένα από αυτά είναι ιδιαίτερα σημαντικό.

Γιατί;

Γιατί θα καθορίσει σε ένα μεγάλο βαθμό την ποιότητα της καθημερινής μας ζωής. Και μέρα με τη μέρα, λίγο λίγο, καθορίζει την ποιότητα της ζωής μας συνολικά.

Άρα λοιπόν,, αν είναι κάτι που κάνουμε όλοι μας, κάθε μέρα και καθορίζει σε πολύ μεγάλο βαθμό την ποιότητα της ζωής μας, δε θα ήταν λογικό να συμπεράνουμε ότι θα ήταν καλό να το μελετήσουμε λίγο παραπάνω;

Να επενδύσουμε λίγο χρόνο παραπάνω για να το γνωρίσουμε καλύτερα;

Να προσπαθήσουμε να το βελτιώσουμε, για να βελτιωθεί ως αποτέλεσμα η ποιότητα της ζωής μας;

΄Άκου τώρα και αυτό:

Αυτό στο οποίο αναφέρομαι, είναι κάτι που κάνουμε για το 1/3 της ζωής μας.

Τιιι;

Ναι. Το 1/3 της ζωής μας κοιμόμαστε αγαπημένε/η.

Και ναι, είναι ο ύπνος αυτό το ‘κάτι’ το πολύ σημαντικό.

Είναι αυτό που έχουμε όλοι μας λίγο σαν αγγαρεία, σαν ‘αναγκαίο κακό’ πολλες φορές, ή σαν λύτρωση κάποιες άλλες.

Κατά τη διάρκεια της ζωής μας, ο ύπνος μας αλλάζει… Είναι κάτι δυναμικό.

Όταν γεννιόμαστε, σχεδόν όλη μέρα κοιμόμαστε.

Σιγά σιγά όλο και λιγότερο…

Στα 20 μας είναι απλά… εμπόδιο στο να ζήσουμε τη ζωή μας στο full, με την ενέργεια που έχουμε.

Στα 30 μας είναι λίγο πιο σημαντικός γιατί είμαστε σε περίοδο δημιουργίας κατά μια έννοια.

Στα 40 μας η ενέργειά μας αρχίζει να αλλάζει, όπως και οι απαιτήσεις του ύπνου.

Παρακάτω δεν έχω φτάσει ακόμα, όταν φτάσω θα έρθω σε αυτό το άρθρο και θα το επικαιροποιήσω 🙂

Το 1/3 της ζωής μας! Μείνε λίγο σε αυτό…

Πόσο σημαντικό θα ήταν να προσπαθήσουμε να βελτιώσουμε τον ύπνο μας, γνωρίζοντας το πόσο σημαντικός είναι για την ποιότητα της ζωής μας;

Δε θα παραθέσω επιστημονικές έρευνες, γιατί είσαι απλά μια αναζήτηση μακριά απ’ ότι θέλεις να μάθεις.

Υπάρχουν άφθονες βλέπεις από διακεκριμένα πανεπιστήμια και ερευνητικά κέντρα. Χιλιάδες θα έλεγα…

Αυτό που θα μοιραστώ, είναι η δική μου εμπειρία μετά τις αλλαγές που έχω δοκιμάσει καθώς και τι έχω στο μυαλό μου για το μέλλον.

Καταρχήν, η παραγωγικότητά μου δεν έχει καμία σχέση όταν κοιμάμαι 7-8 ώρες με αυτή που διαπιστώνω πως έχω όταν κοιμάμαι λιγότερο.

Η διάθεσή μου είναι σαφώς καλύτερη όταν συμπληρώνω τις ώρες, αυτές τις 7-8 δηλαδή που θεωρώ απαραίτητες.

Σίγουρα, είναι πολλά αυτά που παίζουν ρόλο και που μπορεί να επηρεάσουν τον ύπνο μας, όπως παιδιά, κατοικίδια, φασαρία κλπ.

Αυτά όμως δε διαρκούν για πάντα. Εμείς κοιτάμε τι μπορούμε να κάνουμε με τις εκάστοτε δυσκολίες που μπορεί να υπάρχουν.

Έτσι λοιπόν, εδώ και πάνω από 6 χρόνια, ίσως και περισσότερο, δε θυμάμαι ακριβώς, έχω σταματήσει να έχω το κινητό στο δωμάτιο που κοιμάμαι.

Ναι, μπορείς να το κάνεις κι εσύ, όσο δύσκολο και να σου φαίνεται αν έχεις συνηθίσει το αντίθετο.

Είναι λοιπόν κανόνας αυτό.

Άλλοι κανόνες περιλαμβάνουν:

Καμία οθόνη στο δωμάτιο του ύπνου. Ούτε τηλεόραση, ούτε tablet, ούτε κινητό.

Το δωμάτιο του ύπνου, είναι για τον ύπνο. Για τίποτε άλλο.

Καμία οθόνη για διάστημα μιας ώρας πριν κοιμηθώ και αφού ξυπνήσω. Ξέρω, μπορεί και αυτό να σου φαίνεται αδιανόητο. Και μπορεί να έχεις ένα σωρό λόγους να παραθέσεις.

Δε θα διαφωνήσω, απλά παραθέτω το τι έχω κάνει εγώ και είχε ιδιαίτερα ευεργετικά αποτελέσματα στην ποιότητα του ύπνου μου (αλλά και…. του ξύπνιου μου!)

Αν νιώσω την ανάγκη να ρίξω έναν ολιγόλεπτο ύπνο θα το κάνω. Ναι, δουλεύω από το σπίτι και αυτό το κάνει πιο εύκολο.

Πολλές μεγάλες εταιρείες, έχοντας αντιληφθεί τη σημασία του ύπνου για την παραγωγικότητα των εργαζομένων, έχουν δημιουργήσει δωμάτια ύπνου.

Δυστυχώς η τυπική μικρομεσαία επιχείρηση είναι λίγο μακριά από αυτή την οπτική. Όμως αναδεικνύει τη σημαντικότητα του ύπνου.

Ένας άλλος κανόνας που έχω, είναι κάτι που σοκάρει τους περισσότερους γιατί είναι ενάντια στο status quo.

Κοιμάμαι στις 22:00 και ξυπνάω στις 5:30.

Το πρωινό ξύπνημα είναι κάτι που έχει αλλάξει τη ζωή μου προς το καλύτερο σε… ανυπολόγιστο βαθμό!

Μέχρι τις 8:30 πμ, έχω ήδη κάνει όλα αυτά που έχω σαν ‘προϋπόθεση’ για να θεωρώ τη μέρα μου πετυχημένη.

Την ώρα που οι περισσότεροι ξεκινούν τη μέρα τους, εγώ ήδη έχω την αίσθηση ότι η μέρα μου είναι πετυχημένη. Μπορείς να νιώσεις αυτό το συναίσθημα για λίγο;

Έχω δηλαδή σκεφτεί και αποφασίσει, τι χρειάζεται να κάνω κάθε πρωί, έτσι ώστε να νιώθω παραγωγικός και ότι η μέρα μου ήταν τόσο παραγωγική, ώστε να νιώθω ότι είμαι ένα ακόμα μικρό βήμα πιο κοντά στους μακροχρόνιους στόχους μου.

Αυτό είναι και ζήτημα καθημερινών συνηθειών αλλά και δυνατότητας να συγκεντρώνω την προσοχή μου εκεί που έχω προ-καθορίσει ότι θέλω να είναι.

Δεν κοιμάμαι στις 10:00 μμ γιατί θέλω να πάω… ενάντια στο status quo.

Ούτε γιατί θέλω να νιώσω διαφορετικός ή κάτι άλλο.

Απλά για να μπορέσω να πετύχω αυτά που θέλω να πετύχω, έτσι ώστε να ζήσω τη ζωή που θέλω να ζήσω, θα πρέπει να κάνω αυτά που γνωρίζω ότι πρέπει να κάνω, θυσιάζοντας ότι χρειαστεί για να φτάσω στο αποτέλεσμα που θέλω.

Θυσιάζω είναι η λέξη κλειδί. Θυσιάζω το παρόν για ένα καλύτερο μέλλον.

Έχω λίγο διαφορετική φιλοσοφία και δεν είναι αυτή του ‘μια ζωή την έχουμε κι αν δεν τη γλεντήσουμε‘.

Δε λέω ότι υπάρχει κάτι κακό με αυτή την οπτική, είναι μια επιλογή. Σεβαστή η επιλογή για όποιον την κάνει.

Εγώ έχω κάνει μια διαφορετική επιλογή, έτσι ώστε να μπορέσω να έρθω πιο κοντά στη ζωή που θέλω να δημιουργήσω.

Ούτως ή άλλως, η ζωή μου τους επόμενους μήνες και τα επόμενα χρόνια, θα είναι το αποτέλεσμα των συνηθειών, των συμπεριφορών, των αντιλήψεων, των πεποιθήσεων, των σκέψεων, της νοοτροπίας και των πράξεών μου.

Αυτό έχει αποδειχτεί προ πολλού για μένα.

Το ‘μοντέλο ζωής’ που έχω επιλέξει, είναι λίγο διαφορετικό από το συνηθισμένο, έχει όμως νόημα για μένα.

Έχω τη δική μου στρατηγική, το δικό μου πλάνο και παίρνω τα δικά μου ρίσκα.

Είναι το μοντέλο που έχει σαν βάση την εκθετική πρόοδο, την επένδυση στον εαυτό μου (σε προσόντα και δεξιότητες) και το μακροπρόθεσμο αποτέλεσμα.

Με λίγα λόγια, αποφασίζω συνειδητά να θυσιάσω πολλές από τις ‘κοινές’ απολαύσεις του σήμερα, για να δημιουργήσω ένα μέλλον, όπως το ονειρεύομαι για μένα, την οικογένειά μου και για αυτούς που θα είναι γύρω μου.

Το αν θα το καταφέρω, είναι κάτι που θα φανεί. Άλλωστε, αυτό το άρθρο μαζί με τα υπόλοιπα, μπορείς να πεις ότι είναι και τα ίχνη που αφήνω 🙂

Και να σου πω και κάτι άλλο;

Αν βρεις απόλαυση στο να… καθυστερείς την απόλαυση και αν ερωτευτείς τη διαδικασία, τότε το αποτέλεσμα του μέλλοντος είναι απλά το κερασάκι στην τούρτα.

Δεν είναι καν απαραίτητο δηλαδή. Είναι απλά η επιβεβαίωση, ένας τρόπος να μετρήσεις την αποτελεσματικότητά σου.

Μην περάσει δηλαδή από το μυαλό σου ότι.. υποφέρω. Το αντίθετο…

Και θέλω να πιστεύω ότι και όλοι αυτοί που έρχομαι σε επαφή νιώθουν το ίδιο όμορφα.

Είναι βλέπεις και αυτό, ένα ‘υποπροϊόν’ αυτού του τρόπου ζωής.

Αν αισθάνεσαι καλά, τότε το πιο πιθανό είναι να κάνεις και τους γύρω σου να αισθάνονται όμορφα.

Γιατί η πραγματική απόλαυση δεν είναι να παίρνεις, είναι να δίνεις.

Αν λοιπόν βρίσκεις τον εαυτό σου να θέλει να δημιουργήσει ένα παρόμοιο μοντέλο ζωής, μείνε εδώ κοντά να κρατήσουμε επαφή.. γράψε την άποψή σου στα σχόλια παρακάτω ή/και κάνε μια εγγραφή στο newsletter και… δε θα χάσεις 😉

Μοιράσου το

Έχω και newsletter πάμε μια βόλτα;

Εκεί τα λέμε πιο 'προσωπικά' και ανοίγουμε και διάλογο αν θέλουμε :)

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.

Μπορείς να ειδοποιηθείς για απαντήσεις στο δικό σου σχόλιο, μέσω e-mail (απλά επίλεξέ το από το παραπάνω κουτάκι).

Μπορείς επίσης να εγγραφείς εδώ στις ειδοποιήσεις χωρίς να σχολιάσεις.

Κι' άλλη τροφή για σκέψη...

Από το 100 Day Challenge:

#100daychallenge

Οι εποχές

Όλα μα όλα έχουν εποχικότητα αν επιλέξεις να το δεις με αυτή την οπτική. Τι θα κερδίσεις;

Τι να κάνω για να ζήσω;
#100daychallenge

Τι να κάνω για να ζήσω;

Στην προσπάθειά μου να κάνω επάγγελμα αυτό που αγαπώ, κατέληξα να αγαπήσω αυτό που έφτασα να κάνω.

Το διαμάντι
#100daychallenge

Το διαμάντι…

Λες τελικά να στέκεσαι στη μέση των δικών σου στρεμμάτων διαμαντιών;

Παραγωγός;;
#100daychallenge

Παραγωγός;

Όταν καταναλώνουμε επενδυτικά… ή μήπως όταν επενδύουμε καταναλωτικά;

Αγώνας επιβίωσης..
#100daychallenge

Αγώνας επιβίωσης…

Κατά ειρωνικό τρόπο, η πάλη είναι μέρος της παγίδας. Η μανιώδης προσπάθεια…

Η ευθύνη...
#100daychallenge

Η ευθύνη

Η δύναμη του λόγου μας και η ευθύνη που απορρέει από αυτήν…

Ο κιμάς.
#100daychallenge

Ο κιμάς

Αν βάλεις ‘μοσχαρίσιο κρέας’ στη μηχανή, δεν υπάρχει περίπτωση να βγάλεις ‘χοιρινό’.

Από το Newsletter: Seeds of Freedom

Θλίψη… 😔

Κάτι υπάρχει όμως που φράζει τη ροή. Τη ροή της καθαρής σκέψης. Της αρμονίας. Της αίσθησης της “ανακούφισης’. Τί έγινε ρε παιδιά;

Έχει το χαρτί συναίσθημα; 😮

Όταν κάνεις αυτό που δεν θέλεις να κάνεις και που ξέρεις ότι θα ήταν καλό να το κάνεις, τότε κερδίζεις σε πολλά επίπεδα.

Ο Vialli και… οι άλλοι ⚽

Εκεί κάπου μετά το δεύτερο μισό της δεκαετίας του ’90, πήγα να σπουδάσω στην Αγγλία. Πήρα την.. πολυπήθητη αναβολή από το στρατό…

Η ρωγμή του τρόμου 〰

Καθώς ξαπλώνω στον καναπέ, τη ματιά μου κλέβει μια μορφή στο ταβάνι. Μια σκούρη άμορφη ‘γραμμή’ κατά μήκος…

Η Μεγάλη Ανατροπή ↩

Η δεύτερη εβδομάδα του Σεπτέμβρη εδώ και πολλά χρόνια, είναι μια από αυτές που με κάνουν να ‘υποφέρω’…

Γιατί έγινα… αριστερός 👈

Χωρίς αυτεπίγνωση (αυτογνωσία) νιώθω ότι είμαι απλά ένα πιόνι που επιπλέει στο χωροχρόνο και κάνει ότι έχει προγραμματστεί να κάνει.

Το Seeds of Freedom είναι ένα εβδομαδιαίο newsletter. 

Όμως

Μην αφήσεις τη λέξη newsletter να σε παρασύρει..

Μη φανταστείς κάτι παρόμοιο, ίσως κάτι που έχεις συναντήσει στο παρελθόν.

Δεν υπάρχει :)

Είναι ένα γράμμα που γράφω κάθε εβδομάδα και απευθύνεται σε σένα που βρίσκεις ενδιαφέρον να μπαίνεις για λίγο στο μυαλό μου.

Να κρυφοκοιτάς λίγο, να βλέπεις τον τρόπο που σκέφτομαι, τι αισθάνομαι, τι μαθαίνω, τι παθαίνω, να ανακαλύπτεις νέες ιδέες και οπτικές.

Γιατί το κάνω αυτό;

Χμ, πριν πάω εκεί θέλω να σε πάω κάπου αλλού. 

Στην πρώτη μέρα που ξεκίνησε όλο αυτό…

Ήταν στα μέσα του Νοέμβρη του 2020 και είχε ξεκινήσει το δεύτερο lockdown λόγω covid.

Είχα φρικάρει

Δεν το περίμενα.

Πίστευα πως το είχαμε αφήσει πίσω όλο αυτό με τα lockdown και τα συναφή.

Η πίεση που ένιωθα ήταν ασφυκτική…

Κάτι μέσα μου έψαχνε τρόπο να βγει, κάτι να ξεθυμάνει…

Χωρίς να καταλάβω πώς, ένα πρωινό εκεί στο πρώτο δεκαήμερο του Νοέμβρη (2020), 

έγραψα ένα μακροσκελές κείμενο στο facebook και το μοιράστηκα με 300 περίπου φίλους και γνωστούς.

Ήταν μια εξήγηση γιατί είχα περίπου 2 χρόνια να… πατήσω το πόδι μου εκεί (στο facebook ντε) και ήταν επίσης το τι είχα στο μυαλό μου για το μέλλον.

Στο τέλος είχε και ένα κάλεσμα για όποιον ενδιαφέρεται να ακούσει τις ιδέες μου μέσω email.

Έτσι ξεκίνησα να γράφω και να στέλνω ένα email κάθε εβδομάδα σε αυτούς που με εμπιστεύτηκαν και που ήταν αρκετά περίεργοι να με ακούσουν.

Με την επίγνωση που έχω σήμερα, νιώθω πως αυτό που είχα τότε την ανάγκη να κάνω, ήταν στην ουσία να επικοινωνήσω.

Να μοιραστώ κάποιες ενδιαφέρουσες πληροφορίες, να επικοινωνήσω κάποιες ιδέες και ξεκινήσω μια προσπάθεια που δεν ήξερα ακριβώς που θα καταλήξει. 

Με κύριο σκοπό όπως είχα στο μυαλό μου, να βοηθήσω με τον τρόπο μου όποιον είχε ανάγκη για βοήθεια εκείνο το δύσκολο διάστημα, δίνοντας ελπίδα…

…να εμπνεύσω όποιον ήταν ανοιχτός να λάβει από αυτά που μοιραζόμουν…

και να ξεκινήσω να γράφω για να γίνομαι μέρα με τη μέρα καλύτερος στο γράψιμο.

Σε έναν συγκεκριμένο τρόπο γραψίματος που είχα στο μυαλό μου και με ένα πλάνο που είχα σκοπό να μοιραστώ με όλους ανοιχτά.

Αυτή η εβδομαδιαία επαφή, αυτό το απλό γράμμα που έστελνα σε φίλους και γνωστούς, 

άλλοτε με ύφος περισσότερο ‘διδακτικό’ και άλλοτε ‘φιλικό’…

άρχισε να παίρνει μια ιδιαίτερη μορφή και να δημιουργείται κάτι που δε μπορούσα να φανταστώ όταν το ξεκίνησα.

Άρχισα να μοιράζομαι τα πάνω μου και τα κάτω μου, τους στόχους μου, τα όνειρά μου, τον τρόπο που είχα σκοπό να τα κάνω πράξη, τις αποτυχίες, τις επιτυχίες, τις αναποδιές, τα συναισθηματικά κύματα, τα εμπόδια, τις αποφάσεις, τις κρίσεις, τις λύσεις, …

Όλα αυτά που ένιωθα και αισθανόμουν ότι αυτό από μόνο του έχει κάτι να προσφέρει

Μια νέα οπτική, μια άλλη προσέγγιση, μια νέα πεποίθηση, μια διαφορετική άποψη…

Να δώσει σε σένα που διαβάζεις κάτι διαφορετικό από τα συνηθισμένα…

Μια γεύση γνωστή αλλά και άγνωστη την ίδια στιγμή…

Ξεκίνησα λοιπόν κάτι νέο, από την αρχή, από το μηδέν, με μια απλή ιδέα και μια παρόρμηση να με κατευθύνει στο πρώτο βήμα…

Αυτό λοιπόν το προσωπικό γράμμα που στέλνω κάθε εβδομάδα, έχει βασικό σκοπό να προσφέρει κάτι χρήσιμο και αξιόλογο σε αυτόν που θα με εμπιστευτεί με το χρόνο και την προσοχή του…

Γιατί αυτά τα δύο, ίσως να είναι και τα πιο πολύτιμα ‘νομίσματα’.

Ναι, ακόμα και από τα ‘ευρώ’ ;)

Και… γιατί όχι με τον τρόπο αυτό να γίνω το ζωντανό παράδειγμα για όποιον θέλει να δοκιμάσει κάτι καινούργιο.

Μήπως έχεις κάτι στο πίσω μέρος του μυαλού σου και κάτι σε κρατάει από το να το ξεκινήσεις; 

Ή μήπως να το συνεχίσεις;

 Ή να το παρατήσεις αν χρειάζεται;

Μήπως θέλεις να ξεφύγεις από μια ζωή που δε σε εκφράζει;

Μήπως θέλεις να δημιουργήσεις μια καθημερινότητα που σε εκφράζει;

Αυτό είναι σήμερα το Seeds of Freedom. 

Μαθαίνω ανοιχτά, σκέφτομαι δυνατά, μοιράζομαι τις εμπειρίες μου, με σκοπό να γίνω καλύτερος εγώ και να γίνεις καλύτερος/η κι εσύ.

Και έτσι να κάνουμε τον κόσμο λίγο καλύτερο :)

Αυτοί είναι οι σπόροι για τη δική μου ελευθερία (seeds of freedom) και αν θελήσεις μπορούν να γίνουν οι σπόροι για τη δική σου ελευθερία.

Και γιατί ελευθερία; Γιατί σπόροι ελευθερίας;

Γιατί αυτό αγαπημένε/η είναι το δικό μου προσωπικό “θέμα” στο ταξίδι της ζωής μου.

Την ελευθερία μου επιζητώ ως κυρίαρχο συναίσθημα. 

Την ψυχική, νοητική, συναισθηματική, οικονομική… ελευθερία.

Όπως εγώ την έχω στο δικό μου μυαλό και όπως μπορείς να την πάρεις κι εσύ και να τη φτιάξεις όπως επιθυμείς στο δικό σου το μυαλό.

Πάρε την πρώτη ύλη που σου δίνω, πάρε τα υλικά και δημιούργησε τη δική σου συνταγή για την ελευθερία σου.

Και ξέρεις κάτι;

Αν μάθεις τον τρόπο -που αυτός είναι και ο αντικειμενικός σκοπός- τότε μπορείς να χρησιμοποιήσεις τον ίδιο τρόπο και για ότι άλλο θέλεις να αλλάξεις στη ζωή σου…

Είναι μια διαδικασία… 

Το μυστικό είναι να την αγαπήσεις. 

Αν το καταφέρεις, πίστεψέ με πως αυτό που θα νιώθεις κάθε βράδυ που πας για ύπνο και κάθε πρωί που θα ξυπνάς, θα είναι ότι καλύτερο μπορείς να φανταστείς.

Και ίσως να μην μπορείς καν να το φανταστείς ;)

Λοιπόν; 

Θα μου κάνεις παρέα σε αυτό το ταξίδι;


O ιστότοπός χρησιμοποιεί cookies. Συνεχίζοντας, συμφωνείτε με τη χρήση τους. Περισσότερα.