Θεμελιώδες αξίωμα...

Καθώς ανοίγω τον επεξεργαστή κειμένου του WordPress για να γράψω το σημερινό άρθρο, ξεκινάω με τον τίτλο.

“Θεμελιώδες αξίωμα”.

Μερικές φορές ξεκινάω έτσι, μερικές φορές ο τίτλος έρχεται στο τέλος, αφού έχω τελειώσει το άρθρο…

Στη συνέχεια πηγαίνω στο λεξικό, για να δω πως ακριβώς ερμηνεύεται η λέξη ‘αξίωμα’. Ανάμεσα σε άλλα βρίσκω το εξής:

αξίωμα: (επιστ.) γενική πρόταση που θεωρείται αρχή αυταπόδεικτη και θεμελιώδης και με βάση την οποία αποδεικνύονται μερικότερες προτάσεις.

Μου αρέσει, το κρατάω.

Αυτός ο τίτλος ήρθε ως έμπνευση, αυτόν θα προτιμήσω 🙂

Ο ανθρώπινος εγκέφαλος είναι ένα ιδιαίτερα συναρπαστικό πεδίο να ερευνήσεις και να ασχοληθείς μαζί του.

Και είναι και ιδιαίτερα χρήσιμο, γιατί όταν καταλάβεις περισσότερο το πως λειτουργεί, είσαι ένα βηματάκι πιο κοντά να κατανοήσεις την ανθρώπινη φύση.

Και κομμάτι της ανθρώπινης φύσης, είναι η ανθρώπινη συμπεριφορά.

Γιατί κάνουμε ότι κάνουμε.

Γιατί (κατ’ εμέ) για όλα υπάρχει κάποιος λόγος, κάποιο αίτιο, έστω και αν δεν το πολυκαταλαβαίνουμε και δυσκολευόμαστε να το κατανοήσουμε και να το αποδεχτούμε.

Βλέπεις, υπάρχει εξήγηση για την παράλογη συμπεριφορά που όλοι μας έχουμε ανά διαστήματα. Απλά… είναι λίγο μακριά από αυτά που γνωρίζουμε και αυτά που πιστεύουμε.

Το πώς ακριβώς ο εγκέφαλός μας και το νευρικό μας σύστημα λειτουργεί, απέχει πολύ από τη δική μας ‘λογική’.

Ας πούμε ότι έχει τη δική του λογική και η λογική αυτή έχει άλλες προτεραιότητες και… ‘νταλγκάδες’.

Τι προτεραιότητες δηλαδή;

Η βασική προτεραιότητα του εγκεφάλου μας, είναι να μας κρατήσει στη ζωή!

Με… όποιο τίμημα.

Μπορεί να το καταφέρνει μια χαρά, όμως αυτό δε σημαίνει ότι ο τρόπος του είναι και σύμφωνος με τις επιθυμίες και τα θέλω μας.

Η δεύτερη προτεραιότητα, είναι να εξοικονομεί ενέργεια.

Μπορεί εμείς.. χαμπάρι να μην παίρνουμε, όμως κάθε κλάσμα του δευτερολέπτου, ο εγκέφαλός μας σκανάρει το περιβάλλον μέσα από τις πέντε μας αισθήσεις, για να σιγουρευτεί ότι δεν υπάρχουν απειλές στο εξωτερικό περιβάλλον.

Αν για παράδειγμα κάτι κινηθεί στο οπτικό σου πεδίο, που δεν το αναγνωρίζει ή που το αναγνωρίζει ως απειλή λόγω εμπειριών του παρελθόντος, τότε χωρίς να το καταλάβεις, θα κοιτάξεις προς εκείνο το σημείο για να δεις ‘τι παίζει’.

Συνειδητά εμείς δεν καταλαβαίνουμε γιατί κοιτάμε πρός εκείνο το σημείο, όμως… το ένστικτο επιβίωσής μας ξέρει και… παραξέρει.

Το ίδιο συμβαίνει αν ακούσουμε κάποιον ασυνήθιστο (ή συσχετισμένο με απειλή) θόρυβο, αν μυρίσουμε κάτι (π.χ. κάτι που καίγεται) κλπ.

Έτσι λοιπόν, επειδή σε υποσυνείδητο επίπεδο οι πληροφορίες που λαμβάνουμε είναι ασύλληπτα μεγάλες για να το αντιληφθούμε με το ‘μικρό μας το μυαλό’,

το ‘σύστημά μας’, η έμφυτη τεχνητή μας νοημοσύνη όπως μου αρέσει να τη χαρακτηρίζω, επιλέγει αυτά που κρίνει απαραίτητα για να πετύχει το στόχο της επιβίωσης και κατά μια έννοια, αγνοεί τα υπόλοιπα.

Αυτή η διαδικασία επιλογής, αυτή η εξοικονόμηση ενέργειας, είναι κρίσιμη για εμάς.

Γιατί;

Γιατί δε γίνεται συνειδητά, γίνεται με τη λογική του υποσυνειδήτου μας.

Και ως αποτέλεσμα, αυτή η εξοικονόμηση ενέργειας μας ωθεί να κάνουμε συνέχεια αυτά που συνηθίζουμε να κάνουμε, γιατί παρέχουν ασφάλεια στο ‘σύστημα’.

Με άλλα λόγια, ότι κάνουμε, τείνουμε να το κάνουμε περισσότερο.

Ότι πράττουμε, ‘θέλουμε’ να το πράττουμε ξανά και ξανά.

Και όχι μόνο αυτό. Το ίδιο συμβαίνει και σε συναισθηματικό επίπεδο.

Ότι συναισθήματα νιώθουμε, τείνουμε να ‘θέλουμε’ (ασυνείδητα) να νιώθουμε ξανά και ξανά.

Και δεν καταλαβαίνουμε πόσο εύκολα μπορούμε να εισέλθουμε σε έναν φαύλο κύκλο, που θα κάνουμε τα ίδια πράγματα για να νιώσουμε τα ίδια συναισθήματα και τα οποία δεν θέλουμε, αλλά δε μπορούμε να κάνουμε διαφορετικά!

Δε μπορούμε να ξεφύγουμε από αυτόν το φαύλο κύκλο και όσο κάνουμε τα ίδια, τόσο ενισχύουμε αυτά τα μοτίβα συμπεριφοράς.

Ναι, είναι εθισμός αν αυτό σκέφτηκες…

Είναι ο λόγος για τον οποίο κάνουμε παράλογα πράγματα κι εμείς και οι γύρω μας και δεν καταλαβαίνουμε το γιατί.

Και όχι μόνο αυτό, το μυαλό μας όταν έρθει στη δύσκολη θέση να απαντήσει ‘γιατί’ κάνουμε αυτό που κάνουμε, θα μας δώσει πάντα κάποια ερμηνεία, κάποια δικαιολογία με άλλα λόγια, που τις περισσότερες φορές γίνεται πιστευτή, αλλά είναι πέρα για πέρα ‘ψεύτικη’.

Πολλές φορές είναι στα όρια του γελοίου, κι όμως εμείς το αποδεχόμαστε!

Και από τον εαυτό μας, στις συζητήσεις με το ίδιο μας το μυαλό δηλαδή -την τεχνητή μας νοημοσύνη- και στις συζητήσεις με άλλα άτομα.

Αν ρωτήσεις κάποιον γιατί κάνει κάτι που εσύ θεωρείς παράξενο, τότε η απάντηση που θα λάβεις, θα είναι το αποτέλεσμα απλά μιας πεποίθησης (κάνω αυτό επειδή σημαίνει αυτό για μένα).

Όμως αυτό είναι μόνο η ερμηνεία. Αν θέλεις να βρεις την αλήθεια, θα πρέπει αφενός μεν να μάθεις πως λειτουργεί το ‘σύστημα’, αφετέρου δε να ‘σκάψεις’ και να βρεις που καταλήγουν οι πεποιθήσεις.

Και ποιό είναι τελικά το θεμελιώδες αξίωμα;

Ότι κάνουμε, τείνουμε να θέλουμε να το κάνουμε περισσότερο.

Είτε είναι καλό για εμάς, είτε είναι κακό. Είτε μας βοηθάει, είτε μας καταστρέφει.

Είτε είναι μια ενδυναμωτική συνήθεια είτε είναι μια καταστροφική συνήθεια.

Κράτα το. Παρατήρησε αυτά που κάνεις και αυτά που νιώθεις και προσπάθησε σιγά σιγά να μάθεις λίγο καλύτερα τον εαυτό σου.

Η αυτεπίγνωση είναι για μένα το πιο σημαντικό προσόν, έτσι ώστε να αυξήσεις την αξία σου στην αγορά και να δημιουργήσεις σιγά σιγά μια ζωή από σχέδιο και όχι από συνήθεια.

Αν φυσικά είναι κάτι που σε ενδιαφέρει…

Αν αυτό είναι κάτι που σε συναρπάζει όσο εμένα, μείνε εδώ κοντά να τα λέμε 🙂

Μοιράσου το

Έχω και newsletter πάμε μια βόλτα;

Εκεί τα λέμε πιο 'προσωπικά' και ανοίγουμε και διάλογο αν θέλουμε :)

2 Απαντήσεις

    1. Αγαπητέ Δημήτρη γειά σου και χρόνια πολλά!

      Σε ευχαριστώ για το σχόλιό σου, με ώθησε να ξαναδιαβάσω αυτό το άρθρο και να το δω από μια άλλη οπτική μετά από λίγους μήνες.

      Η σκέψη μου όταν χρησιμοποίησα τις λέξεις ‘αξία’ και αγορά’, ήταν (και πηγαίνει συχνά εκεί) στα ‘επαγγελματικά’ μας.

      Έχει δηλαδή να κάνει αποκλειστικά με τα προσόντα μας, τις δεξιότητές μας και το πόσο καλά θέλουμε να κάνουμε τη δουλειά μας.
      Αυτό το οποίο κάνουμε ως κύρια απασχόληση, που φέρνει δηλαδή το φαγητό στο τραπέζι, που πληρώνει τους λογαριασμούς, που μας προσφέρει ασφάλεια και που επιτρέπει να ζούμε με τον τρόπο που ζούμε.

      Με τον όρο ‘αγορά’ στη συγκεκριμένη περίπτωση εστιάζω νοερά στα εργασιακά μας, είτε είμαστε υπάλληλοι, ελεύθεροι επαγγελματίες, επιχειρηματίες κλπ.

      Αν είμαστε υπάλληλοι, η αγορά είναι διαθέσιμες θέσεις εργασίες, αν είμαστε ελ. επαγγελματίες ή έχουμε μια επιχείρηση, η αγορά είναι οι πελάτες μας. Κάπως έτσι το έχω στο δικό μου μυαλό.

      Με το να αυξήσουμε την αξία μας στην αγορά, εννοώ να αποκτήσουμε με τον καιρό τα προσόντα και τις δεξιότητες που χρειαζόμαστε για να δημιουργήσουμε μια ζωή πολύ πιο κοντά σε αυτό που θα θέλαμε, παρά σε αυτό που θα ήθελαν κάποιοι άλλοι για εμάς 🙂

      Για παράδειγμα, εγώ είμαι στη διαδικασία για να γίνω καλύτερος στο να γράφω και να δημοσιεύω τις σκέψεις μου, να βελτιώσω την ταχύτητα που πληκτρολογώ, να γίνω καλύτερος στις πωλήσεις, στο marketing, στην ‘ηθική επιρροή’, στην ηγεσία και σε αρκετά ακόμα που συνθέτουν το χαρακτήρα του ανθρώπου που θα ήθελα να εξελιχθώ για να γίνω.

      Το κλειδί εδώ είναι η πεποίθηση ότι είμαστε όλοι ‘εύπλαστοι’ και ότι με το κατάλληλο πλάνο, με καθαρή σκέψη, με υπομονή και επιμονή, μπορούμε να αλλάξουμε τα πάντα στη συμπεριφορά μας.

      Και όταν αλλάξουμε τη συμπεριφορά μας, θα αρχίσει να αλλάζει η ζωή μας.

      Αυτή είναι και η ζωή από σχέδιο και όχι από συνήθεια…

      Θα κλείσω αυτό το σχόλιο εδώ γιατί σε λίγο θα γίνει ένα άρθρο από μόνο του!

      Αν θέλεις να προσθέσεις κάτι αγαπητέ Δημήτρη, ή φυσικά αν διαφωνείς σε κάτι, θα χαρώ να ακούσω την άποψή σου 🙂

      Ότι αναφέρω άλλωστε, είναι απλά η δική μου οπτική και βρίσκω ιδιαίτερα σημαντικό και αξιόλογο να ακούω τις οπτικές των άλλων.

      Ευχές για μια καλή χρονιά!

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.

Μπορείς να ειδοποιηθείς για απαντήσεις στο δικό σου σχόλιο, μέσω e-mail (απλά επίλεξέ το από το παραπάνω κουτάκι).

Μπορείς επίσης να εγγραφείς εδώ στις ειδοποιήσεις χωρίς να σχολιάσεις.

Κι' άλλη τροφή για σκέψη...

Από το 100 Day Challenge:

#100daychallenge

Οι εποχές

Όλα μα όλα έχουν εποχικότητα αν επιλέξεις να το δεις με αυτή την οπτική. Τι θα κερδίσεις;

Τι να κάνω για να ζήσω;
#100daychallenge

Τι να κάνω για να ζήσω;

Στην προσπάθειά μου να κάνω επάγγελμα αυτό που αγαπώ, κατέληξα να αγαπήσω αυτό που έφτασα να κάνω.

Το διαμάντι
#100daychallenge

Το διαμάντι…

Λες τελικά να στέκεσαι στη μέση των δικών σου στρεμμάτων διαμαντιών;

Παραγωγός;;
#100daychallenge

Παραγωγός;

Όταν καταναλώνουμε επενδυτικά… ή μήπως όταν επενδύουμε καταναλωτικά;

Αγώνας επιβίωσης..
#100daychallenge

Αγώνας επιβίωσης…

Κατά ειρωνικό τρόπο, η πάλη είναι μέρος της παγίδας. Η μανιώδης προσπάθεια…

Η ευθύνη...
#100daychallenge

Η ευθύνη

Η δύναμη του λόγου μας και η ευθύνη που απορρέει από αυτήν…

Ο κιμάς.
#100daychallenge

Ο κιμάς

Αν βάλεις ‘μοσχαρίσιο κρέας’ στη μηχανή, δεν υπάρχει περίπτωση να βγάλεις ‘χοιρινό’.

Από το Newsletter: Seeds of Freedom

Θλίψη… 😔

Κάτι υπάρχει όμως που φράζει τη ροή. Τη ροή της καθαρής σκέψης. Της αρμονίας. Της αίσθησης της “ανακούφισης’. Τί έγινε ρε παιδιά;

Έχει το χαρτί συναίσθημα; 😮

Όταν κάνεις αυτό που δεν θέλεις να κάνεις και που ξέρεις ότι θα ήταν καλό να το κάνεις, τότε κερδίζεις σε πολλά επίπεδα.

Ο Vialli και… οι άλλοι ⚽

Εκεί κάπου μετά το δεύτερο μισό της δεκαετίας του ’90, πήγα να σπουδάσω στην Αγγλία. Πήρα την.. πολυπήθητη αναβολή από το στρατό…

Η ρωγμή του τρόμου 〰

Καθώς ξαπλώνω στον καναπέ, τη ματιά μου κλέβει μια μορφή στο ταβάνι. Μια σκούρη άμορφη ‘γραμμή’ κατά μήκος…

Η Μεγάλη Ανατροπή ↩

Η δεύτερη εβδομάδα του Σεπτέμβρη εδώ και πολλά χρόνια, είναι μια από αυτές που με κάνουν να ‘υποφέρω’…

Γιατί έγινα… αριστερός 👈

Χωρίς αυτεπίγνωση (αυτογνωσία) νιώθω ότι είμαι απλά ένα πιόνι που επιπλέει στο χωροχρόνο και κάνει ότι έχει προγραμματστεί να κάνει.

Το Seeds of Freedom είναι ένα εβδομαδιαίο newsletter. 

Όμως

Μην αφήσεις τη λέξη newsletter να σε παρασύρει..

Μη φανταστείς κάτι παρόμοιο, ίσως κάτι που έχεις συναντήσει στο παρελθόν.

Δεν υπάρχει :)

Είναι ένα γράμμα που γράφω κάθε εβδομάδα και απευθύνεται σε σένα που βρίσκεις ενδιαφέρον να μπαίνεις για λίγο στο μυαλό μου.

Να κρυφοκοιτάς λίγο, να βλέπεις τον τρόπο που σκέφτομαι, τι αισθάνομαι, τι μαθαίνω, τι παθαίνω, να ανακαλύπτεις νέες ιδέες και οπτικές.

Γιατί το κάνω αυτό;

Χμ, πριν πάω εκεί θέλω να σε πάω κάπου αλλού. 

Στην πρώτη μέρα που ξεκίνησε όλο αυτό…

Ήταν στα μέσα του Νοέμβρη του 2020 και είχε ξεκινήσει το δεύτερο lockdown λόγω covid.

Είχα φρικάρει

Δεν το περίμενα.

Πίστευα πως το είχαμε αφήσει πίσω όλο αυτό με τα lockdown και τα συναφή.

Η πίεση που ένιωθα ήταν ασφυκτική…

Κάτι μέσα μου έψαχνε τρόπο να βγει, κάτι να ξεθυμάνει…

Χωρίς να καταλάβω πώς, ένα πρωινό εκεί στο πρώτο δεκαήμερο του Νοέμβρη (2020), 

έγραψα ένα μακροσκελές κείμενο στο facebook και το μοιράστηκα με 300 περίπου φίλους και γνωστούς.

Ήταν μια εξήγηση γιατί είχα περίπου 2 χρόνια να… πατήσω το πόδι μου εκεί (στο facebook ντε) και ήταν επίσης το τι είχα στο μυαλό μου για το μέλλον.

Στο τέλος είχε και ένα κάλεσμα για όποιον ενδιαφέρεται να ακούσει τις ιδέες μου μέσω email.

Έτσι ξεκίνησα να γράφω και να στέλνω ένα email κάθε εβδομάδα σε αυτούς που με εμπιστεύτηκαν και που ήταν αρκετά περίεργοι να με ακούσουν.

Με την επίγνωση που έχω σήμερα, νιώθω πως αυτό που είχα τότε την ανάγκη να κάνω, ήταν στην ουσία να επικοινωνήσω.

Να μοιραστώ κάποιες ενδιαφέρουσες πληροφορίες, να επικοινωνήσω κάποιες ιδέες και ξεκινήσω μια προσπάθεια που δεν ήξερα ακριβώς που θα καταλήξει. 

Με κύριο σκοπό όπως είχα στο μυαλό μου, να βοηθήσω με τον τρόπο μου όποιον είχε ανάγκη για βοήθεια εκείνο το δύσκολο διάστημα, δίνοντας ελπίδα…

…να εμπνεύσω όποιον ήταν ανοιχτός να λάβει από αυτά που μοιραζόμουν…

και να ξεκινήσω να γράφω για να γίνομαι μέρα με τη μέρα καλύτερος στο γράψιμο.

Σε έναν συγκεκριμένο τρόπο γραψίματος που είχα στο μυαλό μου και με ένα πλάνο που είχα σκοπό να μοιραστώ με όλους ανοιχτά.

Αυτή η εβδομαδιαία επαφή, αυτό το απλό γράμμα που έστελνα σε φίλους και γνωστούς, 

άλλοτε με ύφος περισσότερο ‘διδακτικό’ και άλλοτε ‘φιλικό’…

άρχισε να παίρνει μια ιδιαίτερη μορφή και να δημιουργείται κάτι που δε μπορούσα να φανταστώ όταν το ξεκίνησα.

Άρχισα να μοιράζομαι τα πάνω μου και τα κάτω μου, τους στόχους μου, τα όνειρά μου, τον τρόπο που είχα σκοπό να τα κάνω πράξη, τις αποτυχίες, τις επιτυχίες, τις αναποδιές, τα συναισθηματικά κύματα, τα εμπόδια, τις αποφάσεις, τις κρίσεις, τις λύσεις, …

Όλα αυτά που ένιωθα και αισθανόμουν ότι αυτό από μόνο του έχει κάτι να προσφέρει

Μια νέα οπτική, μια άλλη προσέγγιση, μια νέα πεποίθηση, μια διαφορετική άποψη…

Να δώσει σε σένα που διαβάζεις κάτι διαφορετικό από τα συνηθισμένα…

Μια γεύση γνωστή αλλά και άγνωστη την ίδια στιγμή…

Ξεκίνησα λοιπόν κάτι νέο, από την αρχή, από το μηδέν, με μια απλή ιδέα και μια παρόρμηση να με κατευθύνει στο πρώτο βήμα…

Αυτό λοιπόν το προσωπικό γράμμα που στέλνω κάθε εβδομάδα, έχει βασικό σκοπό να προσφέρει κάτι χρήσιμο και αξιόλογο σε αυτόν που θα με εμπιστευτεί με το χρόνο και την προσοχή του…

Γιατί αυτά τα δύο, ίσως να είναι και τα πιο πολύτιμα ‘νομίσματα’.

Ναι, ακόμα και από τα ‘ευρώ’ ;)

Και… γιατί όχι με τον τρόπο αυτό να γίνω το ζωντανό παράδειγμα για όποιον θέλει να δοκιμάσει κάτι καινούργιο.

Μήπως έχεις κάτι στο πίσω μέρος του μυαλού σου και κάτι σε κρατάει από το να το ξεκινήσεις; 

Ή μήπως να το συνεχίσεις;

 Ή να το παρατήσεις αν χρειάζεται;

Μήπως θέλεις να ξεφύγεις από μια ζωή που δε σε εκφράζει;

Μήπως θέλεις να δημιουργήσεις μια καθημερινότητα που σε εκφράζει;

Αυτό είναι σήμερα το Seeds of Freedom. 

Μαθαίνω ανοιχτά, σκέφτομαι δυνατά, μοιράζομαι τις εμπειρίες μου, με σκοπό να γίνω καλύτερος εγώ και να γίνεις καλύτερος/η κι εσύ.

Και έτσι να κάνουμε τον κόσμο λίγο καλύτερο :)

Αυτοί είναι οι σπόροι για τη δική μου ελευθερία (seeds of freedom) και αν θελήσεις μπορούν να γίνουν οι σπόροι για τη δική σου ελευθερία.

Και γιατί ελευθερία; Γιατί σπόροι ελευθερίας;

Γιατί αυτό αγαπημένε/η είναι το δικό μου προσωπικό “θέμα” στο ταξίδι της ζωής μου.

Την ελευθερία μου επιζητώ ως κυρίαρχο συναίσθημα. 

Την ψυχική, νοητική, συναισθηματική, οικονομική… ελευθερία.

Όπως εγώ την έχω στο δικό μου μυαλό και όπως μπορείς να την πάρεις κι εσύ και να τη φτιάξεις όπως επιθυμείς στο δικό σου το μυαλό.

Πάρε την πρώτη ύλη που σου δίνω, πάρε τα υλικά και δημιούργησε τη δική σου συνταγή για την ελευθερία σου.

Και ξέρεις κάτι;

Αν μάθεις τον τρόπο -που αυτός είναι και ο αντικειμενικός σκοπός- τότε μπορείς να χρησιμοποιήσεις τον ίδιο τρόπο και για ότι άλλο θέλεις να αλλάξεις στη ζωή σου…

Είναι μια διαδικασία… 

Το μυστικό είναι να την αγαπήσεις. 

Αν το καταφέρεις, πίστεψέ με πως αυτό που θα νιώθεις κάθε βράδυ που πας για ύπνο και κάθε πρωί που θα ξυπνάς, θα είναι ότι καλύτερο μπορείς να φανταστείς.

Και ίσως να μην μπορείς καν να το φανταστείς ;)

Λοιπόν; 

Θα μου κάνεις παρέα σε αυτό το ταξίδι;


O ιστότοπός χρησιμοποιεί cookies. Συνεχίζοντας, συμφωνείτε με τη χρήση τους. Περισσότερα.