Ο κιμάς.

Κάπου εκεί στα 1980, ίσως και ’81, ένα ηλιόλουστο και όμορφο πρωϊνο είχαμε βγεί με τη μαμά μου για ψώνια στη γειτονιά.

Ήμουν δηλαδή γύρω στα 5 με 6, ίσως και λίγο περισσότερο, δεν είμαι και πολύ βέβαιος για τη χρονολογία.

Με πήρε λοιπόν μαζί για ψώνια και ξεκινήσαμε με τα κλασικά…

Φούρνο για ψωμάκι, μανάβη για λαχανικά και φρούτα, γάλα από τον ψιλικατζή ή το σουπερ μαρκετ και ότι άλλο ήταν απαραίτητο για το τραπέζι της ημέρας.

Στο τέλος, αφού είχαμε κάνει όλη αυτή τη γύρα, καταλήξαμε στον κρεοπώλη, για το καθιερωμένο κρεατάκι.

Εκείνη τη μέρα, έγινε κάτι που δεν ξέχασα ποτέ από τότε…

Ήταν μεγάλη στιγμή για μένα, είχα κυριολεκτικά μια από τις πρώτες στιγμές από αυτές που λέμε ‘ουαου!’

Γνώρισα βλέπεις την τεχνολογία της εποχής… τη μηχανή του κιμά!

Μετά το ‘…και μισό κιλό κιμά‘ της μαμάς, παρακολουθούσα αποσβολωμένος τον κρεοπώλη να παίρνει ένα κομμάτι κρέας, να το τοποθετεί στη μια πλευρά του μηχανήματος και…

με ένα μαγικό τρόπο, το μηχάνημα αυτό, έκανε το κρέας κιμά, του έδινε άλλο όγκο, άλλη μορφή και άλλη υφή.

Είχα εντυπωσιαστεί τόσο πολύ, που οι σκέψεις που περνούσαν από το μυαλό μου έτρεχαν με ταχύτητα φωτός και βάλε 🙂

Έβαζες κάτι στο μηχάνημα και σε δευτερόλεπτα έβγαζες κάτι άλλο.

Κάτι.. ίδιο αλλά ταυτόχρονα διαφορετικό!

Ήταν για το παιδικό μου μυαλό, ένα ιδιαίτερα σημαντικό, συγκλονιστικό θα έλεγα γεγονός!

Κάνοντας ένα ταξίδι στο χρόνο και πηγαίνοντας 40 χρόνια αργότερα, παρατηρώ ότι αυτή ήταν μια ‘σημαντική’ στιγμή για μένα, μια φωτογραφία στο χρόνο, που έχει τυπωθεί στη μνήμη μου, στο σκληρό μου δίσκο…

Ή στο cloud καλύτερα, γιατί δε δουλεύουμε τοπικά πλέον, αποθηκεύουμε στο ‘κβαντικό πεδίο‘ 🙂

Σαράντα χρόνια αργότερα λοιπόν, εξακολουθώ να παίζω στην οθόνη του μυαλού μου αυτή την εικόνα της μηχανής του κιμά, με διαφορετικό όμως τρόπο.

Με τι τρόπο δηλαδή;

Παρατηρώ, πως η διαδικασία με την οποία λαμβάνει κάθε πληροφορία, κάθε κλάσμα του δευτερολέπτου ο εγκέφαλός μας μέσα από τις πέντε μας αισθήσεις, είναι παρόμοια με τη διαδικασία μετατροπής του κρέατος σε κιμα!

Σε ελάχιστο χρόνο, η πρώτη ύλη, η πληροφορία δηλαδή, εισέρχεται στον εγκέφαλο και εξέρχεται μετά από μια σχεδόν αυτόματη διαδικασία μετατροπής, αυτό που ονομάζουμε νόημα.

Η ερμηνεία που δίνουμε δηλαδή, ανάλογα με τις εμπειρίες μας, τις πεποιθήσεις μας, τους στόχους μας, την εστίασή μας κλπ.

Αυτό που έχει μεγαλύτερη σημασία απ’ όλα όμως, είναι η διαπίστωση, πως αν βάλεις ‘μοσχαρίσιο κρέας’ στη μηχανή, δεν υπάρχει περίπτωση να βγάλεις ‘χοιρινό’.

Ούτε ψάρι, ούτε λαχανικό!

Μοσχάρι θα βάλεις, μοσχάρι θα βγει. Χοιρινό θα βάλεις, χοιρινό θα βγει. Μισό μισό να βάλεις, μισό μισό θα βγει.

Αν λοιπόν οι πληροφορίες που λαμβάνεις από το εξωτερικό περιβάλλον (μέσα από τις 5 αισθήσεις πάντα) είναι ‘Α’ ποιότητας, τότε το νόημα και η ερμηνεία που θα παραχθεί, θα είναι ‘Α’ ποιότητας, απλά με άλλη υφή και άλλη μορφή.

Αν οι πληροφορίες που λαμβάνεις είναι ‘Β’ ποιότητας, τότε όσο και να θέλεις, το αποτέλεσμα, δηλαδή το νόημα και η ερμηνεία που θα παραχθεί, θα είναι ‘Β” ποιότητας.

Το βαρέλι δεν έχει πάτο. Η ποιότητα των πληροφοριών μπορεί να φτάσει επίπεδα… Χ, Ψ ακόμα και Ω.

Υπάρχουν πληροφορίες στο εξωτερικό περιβάλλον, που είναι κυριολεκτικά ‘τελευταίας διαλογής’.

Άθλιας ποιότητας. Σάπιες…

Και ξέρεις κάτι;

Αυτές οι πληροφορίες που λαμβάνουμε, έρχονται σχεδόν εξ’ ολοκλήρου, από τα μέσα (εξημέρωσης/κοινωνικής δικτύωσης) και από άλλους ανθρώπους.

Αν όμως το 99% των ανθρώπων, καταναλώνει πληροφορίες από τα ‘μέσα’ και στη συνέχεια διασπείρει αυτές τις πληροφορίες στους υπόλοιπους…

Δεν είναι προφανές, αυταπόδεικτο θα έλεγες, ότι το νόημα και η ερμηνεία που παράγει η δική μας κιμαδομηχανή, ο εγκέφαλός μας, είναι… ‘χαμηλής’ ποιότητας;

(Παύση για σκέψη)

Και τι να κάνουμε δηλαδή, αφού ‘έτσι είναι η ζωή, αφού πρέπει να ενημερωνόμαστε’… θα πεις με το δίκιο σου.

Ναι, έτσι είναι, η ενημέρωση στη ζωή μας είναι λίγο πολύ απαραίτητη.

Ο τρόπος λοιπόν, που επιλέγουμε συνειδητά, το πώς, το πότε, το πόσο, το από που, με τί μορφή, ποιά ώρα της ημέρας, καθώς και η δυνατότητα να διακρίνουμε την άποψη από το γεγονός, είναι αυτό που κάνει τη διαφορά.

Και πίστεψέ με αγαπημένε/η, όσο μικρή και ασήμαντη μπορεί να σου ακούγεται αυτή η διαφορά, είναι ικανή να αλλάξει την ποιότητα της ζωής σου και της οικογένειάς σου, σε όλα τα επίπεδα, σε βαθμό που ίσως να μην μπορείς να φανταστείς σήμερα.

(Το έκανε στη δική μου, γι’ αυτό και το μοιράζομαι)

Στην επικοινωνία, τις σχέσεις με τα αγαπημένα μας πρόσωπα, τα οικονομικά μας, την καριέρα μας, την εξέλιξή μας και πάνω απ’ όλα την υγεία μας.

Αν είναι κάτι που σε ενδιαφέρει, έχε στα υπόψη ότι θα ασχοληθώ πολύ περισσότερο με αυτό, το επόμενο διάστημα και έχω κάποιες ιδέες να μοιραστώ σε μελλοντικά άρθρα και μηνύματα μέσω του newsletter.

Θα μοιραστώ το πως αντιμετωπίζω εγώ αυτό το μεγάλο πρόβλημα, τι εργαλεία χρησιμοποιώ και τι σκέψεις κάνω για να το αντιμετωπίσω στο μέλλον, καθώς το βλέπω ως μια πολύ σημαντική απειλή για την ποιότητα της ζωής μας, που με τον καιρό επιδεινώνεται παρά βελτιώνεται…

Αν λοιπόν συντάσσεσαι… μη χάνεσαι 🙂

Μοιράσου το

Έχω και newsletter πάμε μια βόλτα;

Εκεί τα λέμε πιο 'προσωπικά' και ανοίγουμε και διάλογο αν θέλουμε :)

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.

Μπορείς να ειδοποιηθείς για απαντήσεις στο δικό σου σχόλιο, μέσω e-mail (απλά επίλεξέ το από το παραπάνω κουτάκι).

Μπορείς επίσης να εγγραφείς εδώ στις ειδοποιήσεις χωρίς να σχολιάσεις.

Κι' άλλη τροφή για σκέψη...

Από το 100 Day Challenge:

#100daychallenge

Οι εποχές

Όλα μα όλα έχουν εποχικότητα αν επιλέξεις να το δεις με αυτή την οπτική. Τι θα κερδίσεις;

Τι να κάνω για να ζήσω;
#100daychallenge

Τι να κάνω για να ζήσω;

Στην προσπάθειά μου να κάνω επάγγελμα αυτό που αγαπώ, κατέληξα να αγαπήσω αυτό που έφτασα να κάνω.

Το διαμάντι
#100daychallenge

Το διαμάντι…

Λες τελικά να στέκεσαι στη μέση των δικών σου στρεμμάτων διαμαντιών;

Παραγωγός;;
#100daychallenge

Παραγωγός;

Όταν καταναλώνουμε επενδυτικά… ή μήπως όταν επενδύουμε καταναλωτικά;

Αγώνας επιβίωσης..
#100daychallenge

Αγώνας επιβίωσης…

Κατά ειρωνικό τρόπο, η πάλη είναι μέρος της παγίδας. Η μανιώδης προσπάθεια…

Η ευθύνη...
#100daychallenge

Η ευθύνη

Η δύναμη του λόγου μας και η ευθύνη που απορρέει από αυτήν…

Ο κιμάς.
#100daychallenge

Ο κιμάς

Αν βάλεις ‘μοσχαρίσιο κρέας’ στη μηχανή, δεν υπάρχει περίπτωση να βγάλεις ‘χοιρινό’.

Από το Newsletter: Seeds of Freedom

Θλίψη… 😔

Κάτι υπάρχει όμως που φράζει τη ροή. Τη ροή της καθαρής σκέψης. Της αρμονίας. Της αίσθησης της “ανακούφισης’. Τί έγινε ρε παιδιά;

Έχει το χαρτί συναίσθημα; 😮

Όταν κάνεις αυτό που δεν θέλεις να κάνεις και που ξέρεις ότι θα ήταν καλό να το κάνεις, τότε κερδίζεις σε πολλά επίπεδα.

Ο Vialli και… οι άλλοι ⚽

Εκεί κάπου μετά το δεύτερο μισό της δεκαετίας του ’90, πήγα να σπουδάσω στην Αγγλία. Πήρα την.. πολυπήθητη αναβολή από το στρατό…

Η ρωγμή του τρόμου 〰

Καθώς ξαπλώνω στον καναπέ, τη ματιά μου κλέβει μια μορφή στο ταβάνι. Μια σκούρη άμορφη ‘γραμμή’ κατά μήκος…

Η Μεγάλη Ανατροπή ↩

Η δεύτερη εβδομάδα του Σεπτέμβρη εδώ και πολλά χρόνια, είναι μια από αυτές που με κάνουν να ‘υποφέρω’…

Γιατί έγινα… αριστερός 👈

Χωρίς αυτεπίγνωση (αυτογνωσία) νιώθω ότι είμαι απλά ένα πιόνι που επιπλέει στο χωροχρόνο και κάνει ότι έχει προγραμματστεί να κάνει.

Το Seeds of Freedom είναι ένα εβδομαδιαίο newsletter. 

Όμως

Μην αφήσεις τη λέξη newsletter να σε παρασύρει..

Μη φανταστείς κάτι παρόμοιο, ίσως κάτι που έχεις συναντήσει στο παρελθόν.

Δεν υπάρχει :)

Είναι ένα γράμμα που γράφω κάθε εβδομάδα και απευθύνεται σε σένα που βρίσκεις ενδιαφέρον να μπαίνεις για λίγο στο μυαλό μου.

Να κρυφοκοιτάς λίγο, να βλέπεις τον τρόπο που σκέφτομαι, τι αισθάνομαι, τι μαθαίνω, τι παθαίνω, να ανακαλύπτεις νέες ιδέες και οπτικές.

Γιατί το κάνω αυτό;

Χμ, πριν πάω εκεί θέλω να σε πάω κάπου αλλού. 

Στην πρώτη μέρα που ξεκίνησε όλο αυτό…

Ήταν στα μέσα του Νοέμβρη του 2020 και είχε ξεκινήσει το δεύτερο lockdown λόγω covid.

Είχα φρικάρει

Δεν το περίμενα.

Πίστευα πως το είχαμε αφήσει πίσω όλο αυτό με τα lockdown και τα συναφή.

Η πίεση που ένιωθα ήταν ασφυκτική…

Κάτι μέσα μου έψαχνε τρόπο να βγει, κάτι να ξεθυμάνει…

Χωρίς να καταλάβω πώς, ένα πρωινό εκεί στο πρώτο δεκαήμερο του Νοέμβρη (2020), 

έγραψα ένα μακροσκελές κείμενο στο facebook και το μοιράστηκα με 300 περίπου φίλους και γνωστούς.

Ήταν μια εξήγηση γιατί είχα περίπου 2 χρόνια να… πατήσω το πόδι μου εκεί (στο facebook ντε) και ήταν επίσης το τι είχα στο μυαλό μου για το μέλλον.

Στο τέλος είχε και ένα κάλεσμα για όποιον ενδιαφέρεται να ακούσει τις ιδέες μου μέσω email.

Έτσι ξεκίνησα να γράφω και να στέλνω ένα email κάθε εβδομάδα σε αυτούς που με εμπιστεύτηκαν και που ήταν αρκετά περίεργοι να με ακούσουν.

Με την επίγνωση που έχω σήμερα, νιώθω πως αυτό που είχα τότε την ανάγκη να κάνω, ήταν στην ουσία να επικοινωνήσω.

Να μοιραστώ κάποιες ενδιαφέρουσες πληροφορίες, να επικοινωνήσω κάποιες ιδέες και ξεκινήσω μια προσπάθεια που δεν ήξερα ακριβώς που θα καταλήξει. 

Με κύριο σκοπό όπως είχα στο μυαλό μου, να βοηθήσω με τον τρόπο μου όποιον είχε ανάγκη για βοήθεια εκείνο το δύσκολο διάστημα, δίνοντας ελπίδα…

…να εμπνεύσω όποιον ήταν ανοιχτός να λάβει από αυτά που μοιραζόμουν…

και να ξεκινήσω να γράφω για να γίνομαι μέρα με τη μέρα καλύτερος στο γράψιμο.

Σε έναν συγκεκριμένο τρόπο γραψίματος που είχα στο μυαλό μου και με ένα πλάνο που είχα σκοπό να μοιραστώ με όλους ανοιχτά.

Αυτή η εβδομαδιαία επαφή, αυτό το απλό γράμμα που έστελνα σε φίλους και γνωστούς, 

άλλοτε με ύφος περισσότερο ‘διδακτικό’ και άλλοτε ‘φιλικό’…

άρχισε να παίρνει μια ιδιαίτερη μορφή και να δημιουργείται κάτι που δε μπορούσα να φανταστώ όταν το ξεκίνησα.

Άρχισα να μοιράζομαι τα πάνω μου και τα κάτω μου, τους στόχους μου, τα όνειρά μου, τον τρόπο που είχα σκοπό να τα κάνω πράξη, τις αποτυχίες, τις επιτυχίες, τις αναποδιές, τα συναισθηματικά κύματα, τα εμπόδια, τις αποφάσεις, τις κρίσεις, τις λύσεις, …

Όλα αυτά που ένιωθα και αισθανόμουν ότι αυτό από μόνο του έχει κάτι να προσφέρει

Μια νέα οπτική, μια άλλη προσέγγιση, μια νέα πεποίθηση, μια διαφορετική άποψη…

Να δώσει σε σένα που διαβάζεις κάτι διαφορετικό από τα συνηθισμένα…

Μια γεύση γνωστή αλλά και άγνωστη την ίδια στιγμή…

Ξεκίνησα λοιπόν κάτι νέο, από την αρχή, από το μηδέν, με μια απλή ιδέα και μια παρόρμηση να με κατευθύνει στο πρώτο βήμα…

Αυτό λοιπόν το προσωπικό γράμμα που στέλνω κάθε εβδομάδα, έχει βασικό σκοπό να προσφέρει κάτι χρήσιμο και αξιόλογο σε αυτόν που θα με εμπιστευτεί με το χρόνο και την προσοχή του…

Γιατί αυτά τα δύο, ίσως να είναι και τα πιο πολύτιμα ‘νομίσματα’.

Ναι, ακόμα και από τα ‘ευρώ’ ;)

Και… γιατί όχι με τον τρόπο αυτό να γίνω το ζωντανό παράδειγμα για όποιον θέλει να δοκιμάσει κάτι καινούργιο.

Μήπως έχεις κάτι στο πίσω μέρος του μυαλού σου και κάτι σε κρατάει από το να το ξεκινήσεις; 

Ή μήπως να το συνεχίσεις;

 Ή να το παρατήσεις αν χρειάζεται;

Μήπως θέλεις να ξεφύγεις από μια ζωή που δε σε εκφράζει;

Μήπως θέλεις να δημιουργήσεις μια καθημερινότητα που σε εκφράζει;

Αυτό είναι σήμερα το Seeds of Freedom. 

Μαθαίνω ανοιχτά, σκέφτομαι δυνατά, μοιράζομαι τις εμπειρίες μου, με σκοπό να γίνω καλύτερος εγώ και να γίνεις καλύτερος/η κι εσύ.

Και έτσι να κάνουμε τον κόσμο λίγο καλύτερο :)

Αυτοί είναι οι σπόροι για τη δική μου ελευθερία (seeds of freedom) και αν θελήσεις μπορούν να γίνουν οι σπόροι για τη δική σου ελευθερία.

Και γιατί ελευθερία; Γιατί σπόροι ελευθερίας;

Γιατί αυτό αγαπημένε/η είναι το δικό μου προσωπικό “θέμα” στο ταξίδι της ζωής μου.

Την ελευθερία μου επιζητώ ως κυρίαρχο συναίσθημα. 

Την ψυχική, νοητική, συναισθηματική, οικονομική… ελευθερία.

Όπως εγώ την έχω στο δικό μου μυαλό και όπως μπορείς να την πάρεις κι εσύ και να τη φτιάξεις όπως επιθυμείς στο δικό σου το μυαλό.

Πάρε την πρώτη ύλη που σου δίνω, πάρε τα υλικά και δημιούργησε τη δική σου συνταγή για την ελευθερία σου.

Και ξέρεις κάτι;

Αν μάθεις τον τρόπο -που αυτός είναι και ο αντικειμενικός σκοπός- τότε μπορείς να χρησιμοποιήσεις τον ίδιο τρόπο και για ότι άλλο θέλεις να αλλάξεις στη ζωή σου…

Είναι μια διαδικασία… 

Το μυστικό είναι να την αγαπήσεις. 

Αν το καταφέρεις, πίστεψέ με πως αυτό που θα νιώθεις κάθε βράδυ που πας για ύπνο και κάθε πρωί που θα ξυπνάς, θα είναι ότι καλύτερο μπορείς να φανταστείς.

Και ίσως να μην μπορείς καν να το φανταστείς ;)

Λοιπόν; 

Θα μου κάνεις παρέα σε αυτό το ταξίδι;


O ιστότοπός χρησιμοποιεί cookies. Συνεχίζοντας, συμφωνείτε με τη χρήση τους. Περισσότερα.