Ο χορός της ελευθερίας

Ο χορός της ελευθερίας

Ένιωθα χαμένος. Έξω από αυτόν τον κόσμο…

Παρέμεινα ακίνητος για αρκετά δευτερόλεπτα.

Κρύος ιδρώτας. Νιώθω να κοκκινίζω ολόκληρος.

Το κεφάλι μου είναι σα να έχει αιματωθεί ολόκληρο, αρχίζει να καίει και να βαραίνει….

Μια αίσθηση ότι κρυβόσουν για χρόνια και ξαφνικά σε ανακάλυψαν.

Το ‘μυστικό’ σου δεν ήταν πλέον μυστικό, είχε φανερωθεί…

Η στιγμή της συνειδητοποίησης… επίπονη.

Όταν αντιλήφθηκα ότι η ζωή μου είναι απλά το προϊον που δημιουργούν οι καθημερινές μου συνήθειες, έχασα τη γη κάτω από τα πόδια μου.

Είχα βλέπεις συνειδητοποιήσει εκείνη τη στιγμή, πως ότι δικαιολογία χρησιμοποιούσα μέχρι εκείνη την ώρα, ήταν απλά αυτό!

Μια ‘φθηνή δικαιολογία’ και τίποτα παραπάνω.

Κάτι που εύκολα και γρήγορα, με βοηθούσε να πετάξω την ευθύνη από πάνω μου και να τη φορτώσω αλλού.

Σε πρόσωπα, σε καταστάσεις, στην κεντρική εξουσία, σε οτιδήποτε και οποιονδήποτε άλλον εκτός από μένα.

Ευθυνόφοβος στο βάθος, ‘φυσιολογικός’ στην επιφάνεια.

Η ιστορία που έπαιζε κάθε μέρα στο μυαλό μου, φαινόταν τώρα ένα ψέμα, μια απάτη…

Ήταν όμως τόσο αληθινή για μένα…

(Αναστεναγμός)

Είχα σοκαριστεί…

Γνώριζα πλέον τι έφταιγε.

Ήταν ένα κομμάτι του παζλ που έλλειπε και ήταν από τα πιο σημαντικά.

Είναι αυτό που προσθέτεις και μετά βρίσκεις γρήγορα το επόμενο και μετά το επόμενο και το μεθεπόμενο.

Η εμπειρία ήταν σουρεαλιστική.

Μια απερίγραπτη αίσθηση ανακούφισης και απελευθέρωσης, συναντούσε μια αίσθηση ντροπής και φόβου.

Τι σημαίνει τώρα αυτό;

Πόσα πράγματα ήταν ψέμα από αυτά που πίστευα μέχρι σήμερα;

Τι ζωή μπορεί να ζήσω μετά από αυτή την ‘αναλαμπή’;

Πόσα χρόνια έχασα να σκέφτομαι λάθος πράγματα;

Πόσες προοπτικές μπορώ να δω πλέον μετά από αυτό το παράθυρο που άνοιξε στο μυαλό μου;

Ρίχνω μια ματιά πίσω…

Πως όμως είχα φτάσει σε αυτή τη στιγμή; τι με οδήγησε εκεί;

Για ποιό λόγο έχανα αυτή τη διαφορετική οπτική της πραγματικότητας;

Άγνοια…

Τι αλλο; αναρωτιόμουν…

Το περιβάλλον μου…

Δε μπορούσα να δω κάτι άλλο από εκεί που ήμουν, έπρεπε να βγω λίγο πιο έξω.

Ήμουν μέσα στο κουτί και δε μπορούσα να δω ότι υπήρχε κάτι άλλο απ’ έξω.

Τι με έβγαλε νοερά από το κουτί;

Η περιέργειά μου, η υπομονή, η επιμονή και η πίστη.

Και πρώτα απ’ όλα η αίσθηση ότι κάτι υπάρχει που δεν το ξέρω.

Κάτι χάνω ρε φίλε και δεν ξέρω τι….

Μπορεί και όλα αυτά απλά να μου ήρθαν ως δώρο, δεν ξέρω…

Μπορεί κάποιος από ψηλά να άνοιξε αυτό το κουτί για μένα…

Αυτό που ξέρω καλά, είναι πως αυτή η αίσθηση της απελευθέρωσης, είναι κάτι που μπορεί να βοηθήσει και άλλους.

Το πως τώρα μπορείς να το περιγράψεις και να το τεκμηριώσεις, είναι ένα παιχνίδι που απέφευγα να παίξω γιατί είναι ιδιαίτερα δύσκολο και απαιτητικό.

Είναι βλέπεις, ένα παιχνίδι για λίγους. Οι περισσότεροι δεν θέλουν να το παίξουν.

Είναι απειλή για την ασφάλειά τους. Για την ασφάλεια του ‘εγώ’ δηλαδή.

Την ψευδαίσθηση της ύπαρξης. Το ρομποτάκι μας.

Την τεχνητή μας νοημοσύνη.

Όμως… αποφάσισα τελικά να το παίξω και αυτές οι γραμμές είναι μέρος αυτού του παιχνιδιού.

Μήπως θέλεις να παίξεις κι εσύ; 🙂

Αλήθεια, αν η επιστήμη μπορεί να μας αποδείξει ότι κάνουμε λάθος σε κάτι που πιστεύουμε, εμείς πόσο έτοιμοι είμαστε να αποδεχτούμε αυτή την αλήθεια;

Πόσο έτοιμοι είμαστε να αποδεχτούμε ότι κάναμε λάθος;

Πόσο έτοιμοι είμαστε να αναλάβουμε τις ευθύνες μας;

Εκεί έρχεται και η ‘ταπεινότητα’.

Χμ.. για δες τελικά που τα πνευματικά και τα επιστημονικά όχι μόνο μπορούν να συνυπάρξουν, αλλά αλληλοσυμπληρώνονται κιόλας!

Αυτός ο χορός μεταξύ πνευματικότητας (ή θρησκείας αν προτιμάς) και επιστήμης είναι το ‘μυστικό’.

Είναι μπορείς να πεις και ο τελευταίος χορός…

Ο χορός της ελευθερίας 😉

Μοιράσου το

Έχω και newsletter πάμε μια βόλτα;

Εκεί τα λέμε πιο 'προσωπικά' και ανοίγουμε και διάλογο αν θέλουμε :)

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Μπορείς να ειδοποιηθείς για απαντήσεις στο δικό σου σχόλιο, μέσω e-mail (απλά επίλεξέ το από το παραπάνω κουτάκι).

Μπορείς επίσης να εγγραφείς εδώ στις ειδοποιήσεις χωρίς να σχολιάσεις.

Κι' άλλη τροφή για σκέψη...

Από το 100 Day Challenge:

Το εύκολο
#100daychallenge

Το εύκολο

Είναι το ‘εύκολο’ πάντα η καλύτερη επιλογή που έχουμε; Μήπως όχι;

Το πρόβλημα
#100daychallenge

Το πρόβλημα

Αν βρεις κάτι που κρατάει αρκετούς ανθρώπους ξάγρυπνους και ανήσυχους και μπορέσεις να προσφέρεις λύση…

Ανούσια σπουδαίος
#100daychallenge

Ανούσια σπουδαίος…

Όταν ακούς κάτι από το κατάλληλο άτομο, την κατάλληλη στιγμή, με τον κατάλληλο τρόπο….

Τι μου αρέσει;
#100daychallenge

Τι μου αρέσει;

Δεν είχαν περάσει πολλές ώρες από τη στιγμή που είχα ακούσει τον Μπίλμπο Μπάγκινς…

Προορατικός
#100daychallenge

Προορατικός;

Θέλω ότι κάνω να το κάνω καλά. Όχι τέλεια, αλλά εξαιρετικά. Καλύτερα απ’ ότι θα…

Η κατάρα της γνώσης
#100daychallenge

Η κατάρα της γνώσης…

Η τάση να πιστεύουμε, ότι επειδή εμείς γνωρίζουμε κάτι καλά, το γνωρίζουν όλοι…

Αποθυματοποίηση...
#100daychallenge

Αποθυματοποίηση

Λίγο λίγο η ενέργεια αρχίζει και μειώνεται., όμως ξεκινά να καθαρίζει λίγο ο νους…

Η σχέση μας με το λάθος...
#100daychallenge

Το λάθος

Η μέρα που άλλαξε τη σχέση μου με… το λάθος, μια για πάντα.

Ο συμπαθητικούλης
#100daychallenge

Ο συμπαθητικούλης…

Πόσο εύκολα σχηματίζουμε ‘άποψη’ και βάζουμε ταμπέλες σε άλλους, βασιζόμενοι μόνο σε ένα στιγμιότυπο;

Από το Newsletter: Seeds of Freedom

Ψέματα…

Όλοι μας λέμε ψέματα. Καθημερινά. Άλλος λιγότερα, άλλος περισσότερα. Το πιο απλό ψέμα είναι…

Συγχρονικότητα; 😧

Είχα μείνει αποσβολωμένος να κοιτώ το αυτοκίνητο και να σκέφτομαι τι είχα γράψει…

Έχω μια ιδέα… 💡

Τον Ιούλιο του 1999, ο Chris Baty ξεκίνησε ένα challenge, μια δοκιμασία, ένα πείραμα με 21 συμμετέχοντες…

Γιατί Πονάω;

Ομολογώ ότι είμαι ενθουσιασμένος για αυτή τη μινι σειρά, ελπίζω να σου μεταδώσω λίγο από αυτόν τον ενθουσιασμό!

Το Seeds of Freedom είναι ένα εβδομαδιαίο newsletter. 

Όμως

Μην αφήσεις τη λέξη newsletter να σε παρασύρει..

Μη φανταστείς κάτι παρόμοιο, ίσως κάτι που έχεις συναντήσει στο παρελθόν.

Δεν υπάρχει :)

Είναι ένα γράμμα που γράφω κάθε εβδομάδα και απευθύνεται σε σένα που βρίσκεις ενδιαφέρον να μπαίνεις για λίγο στο μυαλό μου.

Να κρυφοκοιτάς λίγο, να βλέπεις τον τρόπο που σκέφτομαι, τι αισθάνομαι, τι μαθαίνω, τι παθαίνω, να ανακαλύπτεις νέες ιδέες και οπτικές.

Γιατί το κάνω αυτό;

Χμ, πριν πάω εκεί θέλω να σε πάω κάπου αλλού. 

Στην πρώτη μέρα που ξεκίνησε όλο αυτό…

Ήταν στα μέσα του Νοέμβρη του 2020 και είχε ξεκινήσει το δεύτερο lockdown λόγω covid.

Είχα φρικάρει

Δεν το περίμενα.

Πίστευα πως το είχαμε αφήσει πίσω όλο αυτό με τα lockdown και τα συναφή.

Η πίεση που ένιωθα ήταν ασφυκτική…

Κάτι μέσα μου έψαχνε τρόπο να βγει, κάτι να ξεθυμάνει…

Χωρίς να καταλάβω πώς, ένα πρωινό εκεί στο πρώτο δεκαήμερο του Νοέμβρη (2020), 

έγραψα ένα μακροσκελές κείμενο στο facebook και το μοιράστηκα με 300 περίπου φίλους και γνωστούς.

Ήταν μια εξήγηση γιατί είχα περίπου 2 χρόνια να… πατήσω το πόδι μου εκεί (στο facebook ντε) και ήταν επίσης το τι είχα στο μυαλό μου για το μέλλον.

Στο τέλος είχε και ένα κάλεσμα για όποιον ενδιαφέρεται να ακούσει τις ιδέες μου μέσω email.

Έτσι ξεκίνησα να γράφω και να στέλνω ένα email κάθε εβδομάδα σε αυτούς που με εμπιστεύτηκαν και που ήταν αρκετά περίεργοι να με ακούσουν.

Με την επίγνωση που έχω σήμερα, νιώθω πως αυτό που είχα τότε την ανάγκη να κάνω, ήταν στην ουσία να επικοινωνήσω.

Να μοιραστώ κάποιες ενδιαφέρουσες πληροφορίες, να επικοινωνήσω κάποιες ιδέες και ξεκινήσω μια προσπάθεια που δεν ήξερα ακριβώς που θα καταλήξει. 

Με κύριο σκοπό όπως είχα στο μυαλό μου, να βοηθήσω με τον τρόπο μου όποιον είχε ανάγκη για βοήθεια εκείνο το δύσκολο διάστημα, δίνοντας ελπίδα…

…να εμπνεύσω όποιον ήταν ανοιχτός να λάβει από αυτά που μοιραζόμουν…

και να ξεκινήσω να γράφω για να γίνομαι μέρα με τη μέρα καλύτερος στο γράψιμο.

Σε έναν συγκεκριμένο τρόπο γραψίματος που είχα στο μυαλό μου και με ένα πλάνο που είχα σκοπό να μοιραστώ με όλους ανοιχτά.

Αυτή η εβδομαδιαία επαφή, αυτό το απλό γράμμα που έστελνα σε φίλους και γνωστούς, 

άλλοτε με ύφος περισσότερο ‘διδακτικό’ και άλλοτε ‘φιλικό’…

άρχισε να παίρνει μια ιδιαίτερη μορφή και να δημιουργείται κάτι που δε μπορούσα να φανταστώ όταν το ξεκίνησα.

Άρχισα να μοιράζομαι τα πάνω μου και τα κάτω μου, τους στόχους μου, τα όνειρά μου, τον τρόπο που είχα σκοπό να τα κάνω πράξη, τις αποτυχίες, τις επιτυχίες, τις αναποδιές, τα συναισθηματικά κύματα, τα εμπόδια, τις αποφάσεις, τις κρίσεις, τις λύσεις, …

Όλα αυτά που ένιωθα και αισθανόμουν ότι αυτό από μόνο του έχει κάτι να προσφέρει

Μια νέα οπτική, μια άλλη προσέγγιση, μια νέα πεποίθηση, μια διαφορετική άποψη…

Να δώσει σε σένα που διαβάζεις κάτι διαφορετικό από τα συνηθισμένα…

Μια γεύση γνωστή αλλά και άγνωστη την ίδια στιγμή…

Ξεκίνησα λοιπόν κάτι νέο, από την αρχή, από το μηδέν, με μια απλή ιδέα και μια παρόρμηση να με κατευθύνει στο πρώτο βήμα…

Αυτό λοιπόν το προσωπικό γράμμα που στέλνω κάθε εβδομάδα, έχει βασικό σκοπό να προσφέρει κάτι χρήσιμο και αξιόλογο σε αυτόν που θα με εμπιστευτεί με το χρόνο και την προσοχή του…

Γιατί αυτά τα δύο, ίσως να είναι και τα πιο πολύτιμα ‘νομίσματα’.

Ναι, ακόμα και από τα ‘ευρώ’ ;)

Και… γιατί όχι με τον τρόπο αυτό να γίνω το ζωντανό παράδειγμα για όποιον θέλει να δοκιμάσει κάτι καινούργιο.

Μήπως έχεις κάτι στο πίσω μέρος του μυαλού σου και κάτι σε κρατάει από το να το ξεκινήσεις; 

Ή μήπως να το συνεχίσεις;

 Ή να το παρατήσεις αν χρειάζεται;

Μήπως θέλεις να ξεφύγεις από μια ζωή που δε σε εκφράζει;

Μήπως θέλεις να δημιουργήσεις μια καθημερινότητα που σε εκφράζει;

Αυτό είναι σήμερα το Seeds of Freedom. 

Μαθαίνω ανοιχτά, σκέφτομαι δυνατά, μοιράζομαι τις εμπειρίες μου, με σκοπό να γίνω καλύτερος εγώ και να γίνεις καλύτερος/η κι εσύ.

Και έτσι να κάνουμε τον κόσμο λίγο καλύτερο :)

Αυτοί είναι οι σπόροι για τη δική μου ελευθερία (seeds of freedom) και αν θελήσεις μπορούν να γίνουν οι σπόροι για τη δική σου ελευθερία.

Και γιατί ελευθερία; Γιατί σπόροι ελευθερίας;

Γιατί αυτό αγαπημένε/η είναι το δικό μου προσωπικό “θέμα” στο ταξίδι της ζωής μου.

Την ελευθερία μου επιζητώ ως κυρίαρχο συναίσθημα. 

Την ψυχική, νοητική, συναισθηματική, οικονομική… ελευθερία.

Όπως εγώ την έχω στο δικό μου μυαλό και όπως μπορείς να την πάρεις κι εσύ και να τη φτιάξεις όπως επιθυμείς στο δικό σου το μυαλό.

Πάρε την πρώτη ύλη που σου δίνω, πάρε τα υλικά και δημιούργησε τη δική σου συνταγή για την ελευθερία σου.

Και ξέρεις κάτι;

Αν μάθεις τον τρόπο -που αυτός είναι και ο αντικειμενικός σκοπός- τότε μπορείς να χρησιμοποιήσεις τον ίδιο τρόπο και για ότι άλλο θέλεις να αλλάξεις στη ζωή σου…

Είναι μια διαδικασία… 

Το μυστικό είναι να την αγαπήσεις. 

Αν το καταφέρεις, πίστεψέ με πως αυτό που θα νιώθεις κάθε βράδυ που πας για ύπνο και κάθε πρωί που θα ξυπνάς, θα είναι ότι καλύτερο μπορείς να φανταστείς.

Και ίσως να μην μπορείς καν να το φανταστείς ;)

Λοιπόν; 

Θα μου κάνεις παρέα σε αυτό το ταξίδι;