Μετανιώνω..

“Δε μετανιώνω για τίποτα από αυτά που έχω κάνει”…

Ήταν μια φράση που συνήθιζα να λέω για πολλά χρόνια.

Και το εννοούσα.

‘Έτσι πίστευα, έτσι ένιωθα, έτσι έλεγα…

Ώσπου… αυτό άλλαξε. Αντιστράφηκε.

Είδα ότι έκανα λάθος εκτίμηση.

Κάποια στιγμή αντιλήφθηκα ότι τελικά αυτό ένα ποιηματάκι που έλεγε το ‘ρομποτάκι μου‘, ητεχνητή νοημοσύνη μου‘ όπως λατρεύω να το χαρακτηρίζω.

Και άρχισα να αναρωτιέμαι μόλις είδα αυτή την άλλη οπτική…

Με εκφράζει όντως αυτή η άποψη; Θέλω να την κρατήσω;

Όχι.

Έπαψε να με εκφράζει από τότε και την άλλαξα.

Μετανιώνω για όλες τις βλακείες που έχω κάνει αλλά και συγχωρώ τον εαυτό μου, γιατί ‘αυτά ήξερα, αυτά έκανα’.

Ήμουν δηλαδή “ασυνείδητα αδαής“.

Είχα “ασυνείδητη άγνοια“.

Δεν γνώριζα ότι δεν γνώριζα πως αυτό που κάνω είναι λάθος, ή δεν είναι σωστό, ή δεν είναι σύμφωνο με τις αξίες μου.

Και ποιές αξίες δηλαδή, εδώ δεν ήξερα ότι έχω ή δεν έχω αξίες…

Τελοσπάντων…

Πήρα λοιπόν την απόφαση να την αλλάξω αυτή την πεποίθηση και πλέον νιώθω πολύ καλύτερα.

Αντί να καλύπτω τα λάθη μου, τα έβαλα κάτω, τα είδα, έψαξα τις αιτίες και τελικά συμφιλιώθηκα μαζί τους.

Ένα τέτοιο λάθος ήταν και η παρουσία μου στα social media τα προηγούμενα χρόνια.

Μετανιώνω για πολλά πράγματα που έχω μοιραστεί εκεί, είτε ‘θετικά’, είτε ‘αρνητικά’.

Από οπαδικές ηλιθιότητες του -μακρινού- παρελθόντος, μέχρι πιο ‘πρόσφατες’ (προ αρκετών ετών βέβαια) αναρτήσεις με τις ‘υπεροπτικές’ τάσεις μου.

Βλέπω ξεκάθαρα την έλλειψη συναισθηματικής νοημοσύνης ακόμα και σε περιόδους που πίστευα ότι… την είχα!

Σε μια τέτοια ανάρτηση, το Μάιο του 2017 από τη Σαντορίνη, είχα αναρτήσει ένα μικρό video πάνω σε ένα catamaran, λέγοντας με ειρωνικό τόνο:

“Life is difficult, life is a struggle”

“Η ζωή είναι δύσκολη, η ζωή είναι ένας αγώνας”

Δίνοντας με λίγα λόγια την εντύπωση ότι ‘η ζωή είναι απλά διασκέδαση, δεν είναι δύσκολη’.

(αν επιλέξεις να το δεις έτσι συμπληρώνω)

Κι ενώ στην επιφάνεια αυτό δεν έχει κάτι ‘κακό’, κάτω από την επιφάνεια μπορείς να δεις… ολόκληρο το βυθό 🙂

Μπορείς να δεις την ανάγκη κάποιου να δείξει ότι…

‘τα κατάφερα’

‘κοιτάξτε με’

‘είμαι καλύτερος, πιο έξυπνος’

‘είμαι στα καλύτερα, στη χλιδή’

όπως επίσης και

‘είμαι σημαντικός’

‘ακούστε με, δείτε με, τι καλός που είμαι’

‘είμαι πετυχημένος’

‘δείτε με ποιους κάνω παρέα’

Το ταξίδι εκείνο, ήταν μια εβδομάδα με μια ομάδα άκρως επιτυχημένων νέων επιχειρηματιών από διάφορα μέρη του κόσμου, σε μια συνάντηση ανταλλαγής απόψεων και ιδεών με σκοπό την αναβάθμιση των γνώσεων απ’ όλους.

Ναι, ήταν μια φανταστική εμπειρία.

Καταπληκτικοί άνθρωποι και ιδίως ο Δημήτρης, ο Έλληνας διοργανωτής και ‘οικοδεσπότης’ της συνάντησης.

Σίγουρα ο πιο αληθινός από όλους ανθρώπους γνώρισα στα χρόνια που ασχολούμαι με το ευρύτερο Online Business Success.

Εκείνο το video λοιπόν που δημοσίευσα εκείνη την εβδομάδα, μαζί με αρκετές φωτογραφίες, ήταν μια πράξη για την οποία έχω μετανιώσει.

Τότε φυσικά ένιωθα τόσο ωραία, που απλά ‘μοιραζόμουν την υπέροχη στιγμή με τους φίλους μου’.

Όμως…

Αυτό δεν έχει καμία σχέση με την πραγματικότητα.

Τι θέλω να πω;

Αν το απομονώσεις, ναι είναι ένα πολύ ωραίο στιγμιότυπο στη ζωή μου.

Καταπληκτική εμπειρία, μοναδική…

Δεν έχω λόγια να περιγράψω πόσο ευτυχισμένος ήμουν εκείνες τις μέρες.

Αλλά…

Τι μήνυμα ήθελα να περάσω στους φίλους και γνωστούς;

Ότι ‘κοιτάξτε με τι καλά που περνάω!’;

ή μήπως ‘κοιτάξτε με πως τα έχω καταφέρει!‘;

ή ακόμα και ‘η ζωή δεν είναι δύσκολη, αν δυσκολεύεσαι είσαι ….’;

Εκείνο το στιγμιότυπο δεν είχε κάτι κακό ή ‘μεμπτό’.

Ταυτόχρονα όμως, δεν ήταν τίποτα παραπάνω από αυτό που γίνεται στα social media καθημερινά:

Άνθρωποι μοιράζονται στιγμιότυπα από τη ζωή τους και δίδεται η ψευδαίσθηση ότι αυτή είναι η ζωή τους!

Κι όμως, αυτό είναι ψέμα.

Είναι αυταπάτη.

Δεν υπάρχει.

Η στιγμή που βγάζουμε παραέξω, είναι μόνο ένα στιγμιότυπο της ημέρας (ή της ζωής μας) που νιώσαμε την ανάγκη είτε να βγάλουμε κάτι προς τα έξω.

Όλη την υπόλοιπη μέρα όμως, δεν είμαστε έτσι.

Αυτή όμως την εντύπωση δίνουμε στους άλλους και αυτό το νόημα δημιουργείται στο μυαλό των άλλων.

Και γιατί να φταίω για το πως το βλέπουν οι άλλοι; μπορεί να πεις.

Φυσικά και δεν ευθύνεσαι. Σε καμία περίπτωση. Εσύ μια φωτογραφία ή ένα video ανέβασες με την καλή σου τη διάθεση…

Απλά αναρωτήσου…

Με ποιόν τρόπο βγάζεις συμπεράσματα κι εσύ για τη ζωή των άλλων;

Τι μπορεί να υπάρχει ‘πίσω από τις κάμερες’ που μπορεί ο φίλος/η φίλη να προσπαθεί να επικοινωνήσει;

Τι μπορεί να θέλει να πει και τι μπορεί να θέλει να κρύψει;

Ποια ανάγκη βλέπεις κάτω από την επιφάνεια;

Αγαπημένε/η

Μην εύχεσαι να είχες τη ζωή κάποιου άλλου, μόνο και μόνο από τα στιγμιότυπα που πιθανώς βλέπεις στα social media.

Με πλήρη επίγνωση και πάσα ειλικρίνεια θα σου πω το εξής:

Όποιον βλέπεις και θεωρείς πρότυπο πολλές φορές, να έχεις πάντα στο πίσω μέρος του μυαλού σου ότι αυτό που έχεις στο οπτικό σου πεδίο είναι μόνο μια ψευδαίσθηση.

Αυτές οι ψευδαισθήσεις με έκαναν να κυνηγάω στόχους που δεν ήταν δικοί μου και να θεωρώ ότι δεν είμαι ‘όπως οι άλλοι’ με τους οποίους συνέκρινα τον εαυτό μου.

Σε εκείνη τη συνάντηση, δυο παλληκάρια ξεχώρισαν με τις γνώσεις και την οξυδέρκειά τους.

Ήταν -τότε- για μένα και οι δύο πρότυπα για τη δουλειά έκανα.

Και ξέρεις κάτι;

Μετά από λίγο καιρό…

Ο ένας μπήκε για χρόνια στα δίχτυα των ναρκωτικών και ο άλλος στη φυλακή για υπεξαίρεση και απάτες.

Αυτό δεν έχει να κάνει με την άποψή μου γι’ αυτούς.

Με βοήθησαν και οι δύο και αυτό μετράει για μένα πάνω απ’ όλα.

Όμως τι πρότυπα έχουμε συνεχώς μπροστά μας;

Ποιους αλήθεια κάνουμε ‘θεούς’ στο μυαλό μας;

Το πως εγώ όμως ‘μεταφράζω’ την επιτυχία, την ευτυχία και την ηρεμία του μυαλού, δεν έχει να κάνει με κανέναν τρίτο, παρά μόνο με τον εαυτό μου.

Ελπίζω να σε προβλημάτισα 😉

Μοιράσου το

Έχω και newsletter πάμε μια βόλτα;

Εκεί τα λέμε πιο 'προσωπικά' και ανοίγουμε και διάλογο αν θέλουμε :)

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.

Μπορείς να ειδοποιηθείς για απαντήσεις στο δικό σου σχόλιο, μέσω e-mail (απλά επίλεξέ το από το παραπάνω κουτάκι).

Μπορείς επίσης να εγγραφείς εδώ στις ειδοποιήσεις χωρίς να σχολιάσεις.

Κι' άλλη τροφή για σκέψη...

Από το 100 Day Challenge:

#100daychallenge

Οι εποχές

Όλα μα όλα έχουν εποχικότητα αν επιλέξεις να το δεις με αυτή την οπτική. Τι θα κερδίσεις;

Τι να κάνω για να ζήσω;
#100daychallenge

Τι να κάνω για να ζήσω;

Στην προσπάθειά μου να κάνω επάγγελμα αυτό που αγαπώ, κατέληξα να αγαπήσω αυτό που έφτασα να κάνω.

Το διαμάντι
#100daychallenge

Το διαμάντι…

Λες τελικά να στέκεσαι στη μέση των δικών σου στρεμμάτων διαμαντιών;

Παραγωγός;;
#100daychallenge

Παραγωγός;

Όταν καταναλώνουμε επενδυτικά… ή μήπως όταν επενδύουμε καταναλωτικά;

Αγώνας επιβίωσης..
#100daychallenge

Αγώνας επιβίωσης…

Κατά ειρωνικό τρόπο, η πάλη είναι μέρος της παγίδας. Η μανιώδης προσπάθεια…

Η ευθύνη...
#100daychallenge

Η ευθύνη

Η δύναμη του λόγου μας και η ευθύνη που απορρέει από αυτήν…

Ο κιμάς.
#100daychallenge

Ο κιμάς

Αν βάλεις ‘μοσχαρίσιο κρέας’ στη μηχανή, δεν υπάρχει περίπτωση να βγάλεις ‘χοιρινό’.

Από το Newsletter: Seeds of Freedom

Θλίψη… 😔

Κάτι υπάρχει όμως που φράζει τη ροή. Τη ροή της καθαρής σκέψης. Της αρμονίας. Της αίσθησης της “ανακούφισης’. Τί έγινε ρε παιδιά;

Έχει το χαρτί συναίσθημα; 😮

Όταν κάνεις αυτό που δεν θέλεις να κάνεις και που ξέρεις ότι θα ήταν καλό να το κάνεις, τότε κερδίζεις σε πολλά επίπεδα.

Ο Vialli και… οι άλλοι ⚽

Εκεί κάπου μετά το δεύτερο μισό της δεκαετίας του ’90, πήγα να σπουδάσω στην Αγγλία. Πήρα την.. πολυπήθητη αναβολή από το στρατό…

Η ρωγμή του τρόμου 〰

Καθώς ξαπλώνω στον καναπέ, τη ματιά μου κλέβει μια μορφή στο ταβάνι. Μια σκούρη άμορφη ‘γραμμή’ κατά μήκος…

Η Μεγάλη Ανατροπή ↩

Η δεύτερη εβδομάδα του Σεπτέμβρη εδώ και πολλά χρόνια, είναι μια από αυτές που με κάνουν να ‘υποφέρω’…

Γιατί έγινα… αριστερός 👈

Χωρίς αυτεπίγνωση (αυτογνωσία) νιώθω ότι είμαι απλά ένα πιόνι που επιπλέει στο χωροχρόνο και κάνει ότι έχει προγραμματστεί να κάνει.

Το Seeds of Freedom είναι ένα εβδομαδιαίο newsletter. 

Όμως

Μην αφήσεις τη λέξη newsletter να σε παρασύρει..

Μη φανταστείς κάτι παρόμοιο, ίσως κάτι που έχεις συναντήσει στο παρελθόν.

Δεν υπάρχει :)

Είναι ένα γράμμα που γράφω κάθε εβδομάδα και απευθύνεται σε σένα που βρίσκεις ενδιαφέρον να μπαίνεις για λίγο στο μυαλό μου.

Να κρυφοκοιτάς λίγο, να βλέπεις τον τρόπο που σκέφτομαι, τι αισθάνομαι, τι μαθαίνω, τι παθαίνω, να ανακαλύπτεις νέες ιδέες και οπτικές.

Γιατί το κάνω αυτό;

Χμ, πριν πάω εκεί θέλω να σε πάω κάπου αλλού. 

Στην πρώτη μέρα που ξεκίνησε όλο αυτό…

Ήταν στα μέσα του Νοέμβρη του 2020 και είχε ξεκινήσει το δεύτερο lockdown λόγω covid.

Είχα φρικάρει

Δεν το περίμενα.

Πίστευα πως το είχαμε αφήσει πίσω όλο αυτό με τα lockdown και τα συναφή.

Η πίεση που ένιωθα ήταν ασφυκτική…

Κάτι μέσα μου έψαχνε τρόπο να βγει, κάτι να ξεθυμάνει…

Χωρίς να καταλάβω πώς, ένα πρωινό εκεί στο πρώτο δεκαήμερο του Νοέμβρη (2020), 

έγραψα ένα μακροσκελές κείμενο στο facebook και το μοιράστηκα με 300 περίπου φίλους και γνωστούς.

Ήταν μια εξήγηση γιατί είχα περίπου 2 χρόνια να… πατήσω το πόδι μου εκεί (στο facebook ντε) και ήταν επίσης το τι είχα στο μυαλό μου για το μέλλον.

Στο τέλος είχε και ένα κάλεσμα για όποιον ενδιαφέρεται να ακούσει τις ιδέες μου μέσω email.

Έτσι ξεκίνησα να γράφω και να στέλνω ένα email κάθε εβδομάδα σε αυτούς που με εμπιστεύτηκαν και που ήταν αρκετά περίεργοι να με ακούσουν.

Με την επίγνωση που έχω σήμερα, νιώθω πως αυτό που είχα τότε την ανάγκη να κάνω, ήταν στην ουσία να επικοινωνήσω.

Να μοιραστώ κάποιες ενδιαφέρουσες πληροφορίες, να επικοινωνήσω κάποιες ιδέες και ξεκινήσω μια προσπάθεια που δεν ήξερα ακριβώς που θα καταλήξει. 

Με κύριο σκοπό όπως είχα στο μυαλό μου, να βοηθήσω με τον τρόπο μου όποιον είχε ανάγκη για βοήθεια εκείνο το δύσκολο διάστημα, δίνοντας ελπίδα…

…να εμπνεύσω όποιον ήταν ανοιχτός να λάβει από αυτά που μοιραζόμουν…

και να ξεκινήσω να γράφω για να γίνομαι μέρα με τη μέρα καλύτερος στο γράψιμο.

Σε έναν συγκεκριμένο τρόπο γραψίματος που είχα στο μυαλό μου και με ένα πλάνο που είχα σκοπό να μοιραστώ με όλους ανοιχτά.

Αυτή η εβδομαδιαία επαφή, αυτό το απλό γράμμα που έστελνα σε φίλους και γνωστούς, 

άλλοτε με ύφος περισσότερο ‘διδακτικό’ και άλλοτε ‘φιλικό’…

άρχισε να παίρνει μια ιδιαίτερη μορφή και να δημιουργείται κάτι που δε μπορούσα να φανταστώ όταν το ξεκίνησα.

Άρχισα να μοιράζομαι τα πάνω μου και τα κάτω μου, τους στόχους μου, τα όνειρά μου, τον τρόπο που είχα σκοπό να τα κάνω πράξη, τις αποτυχίες, τις επιτυχίες, τις αναποδιές, τα συναισθηματικά κύματα, τα εμπόδια, τις αποφάσεις, τις κρίσεις, τις λύσεις, …

Όλα αυτά που ένιωθα και αισθανόμουν ότι αυτό από μόνο του έχει κάτι να προσφέρει

Μια νέα οπτική, μια άλλη προσέγγιση, μια νέα πεποίθηση, μια διαφορετική άποψη…

Να δώσει σε σένα που διαβάζεις κάτι διαφορετικό από τα συνηθισμένα…

Μια γεύση γνωστή αλλά και άγνωστη την ίδια στιγμή…

Ξεκίνησα λοιπόν κάτι νέο, από την αρχή, από το μηδέν, με μια απλή ιδέα και μια παρόρμηση να με κατευθύνει στο πρώτο βήμα…

Αυτό λοιπόν το προσωπικό γράμμα που στέλνω κάθε εβδομάδα, έχει βασικό σκοπό να προσφέρει κάτι χρήσιμο και αξιόλογο σε αυτόν που θα με εμπιστευτεί με το χρόνο και την προσοχή του…

Γιατί αυτά τα δύο, ίσως να είναι και τα πιο πολύτιμα ‘νομίσματα’.

Ναι, ακόμα και από τα ‘ευρώ’ ;)

Και… γιατί όχι με τον τρόπο αυτό να γίνω το ζωντανό παράδειγμα για όποιον θέλει να δοκιμάσει κάτι καινούργιο.

Μήπως έχεις κάτι στο πίσω μέρος του μυαλού σου και κάτι σε κρατάει από το να το ξεκινήσεις; 

Ή μήπως να το συνεχίσεις;

 Ή να το παρατήσεις αν χρειάζεται;

Μήπως θέλεις να ξεφύγεις από μια ζωή που δε σε εκφράζει;

Μήπως θέλεις να δημιουργήσεις μια καθημερινότητα που σε εκφράζει;

Αυτό είναι σήμερα το Seeds of Freedom. 

Μαθαίνω ανοιχτά, σκέφτομαι δυνατά, μοιράζομαι τις εμπειρίες μου, με σκοπό να γίνω καλύτερος εγώ και να γίνεις καλύτερος/η κι εσύ.

Και έτσι να κάνουμε τον κόσμο λίγο καλύτερο :)

Αυτοί είναι οι σπόροι για τη δική μου ελευθερία (seeds of freedom) και αν θελήσεις μπορούν να γίνουν οι σπόροι για τη δική σου ελευθερία.

Και γιατί ελευθερία; Γιατί σπόροι ελευθερίας;

Γιατί αυτό αγαπημένε/η είναι το δικό μου προσωπικό “θέμα” στο ταξίδι της ζωής μου.

Την ελευθερία μου επιζητώ ως κυρίαρχο συναίσθημα. 

Την ψυχική, νοητική, συναισθηματική, οικονομική… ελευθερία.

Όπως εγώ την έχω στο δικό μου μυαλό και όπως μπορείς να την πάρεις κι εσύ και να τη φτιάξεις όπως επιθυμείς στο δικό σου το μυαλό.

Πάρε την πρώτη ύλη που σου δίνω, πάρε τα υλικά και δημιούργησε τη δική σου συνταγή για την ελευθερία σου.

Και ξέρεις κάτι;

Αν μάθεις τον τρόπο -που αυτός είναι και ο αντικειμενικός σκοπός- τότε μπορείς να χρησιμοποιήσεις τον ίδιο τρόπο και για ότι άλλο θέλεις να αλλάξεις στη ζωή σου…

Είναι μια διαδικασία… 

Το μυστικό είναι να την αγαπήσεις. 

Αν το καταφέρεις, πίστεψέ με πως αυτό που θα νιώθεις κάθε βράδυ που πας για ύπνο και κάθε πρωί που θα ξυπνάς, θα είναι ότι καλύτερο μπορείς να φανταστείς.

Και ίσως να μην μπορείς καν να το φανταστείς ;)

Λοιπόν; 

Θα μου κάνεις παρέα σε αυτό το ταξίδι;


O ιστότοπός χρησιμοποιεί cookies. Συνεχίζοντας, συμφωνείτε με τη χρήση τους. Περισσότερα.