Η ευθύνη...

Κάθε μέρα, κάθε ώρα, κάθε στιγμή, κάθε μας σκέψη, κάθε μας λέξη και κάθε μας πράξη μετράει.

Περισσότερο απ’ ότι πιστεύουμε.

Περισσότερο απ’ ότι το αντιλαμβανόμαστε συνειδητά.

Κάθε δευτερόλεπτο, είτε το γνωρίζουμε είτε όχι, είμαστε ένα πρότυπο για κάποιον άλλον.

Από τον ίδιο μας τον εαυτό και την εικόνα που χτίζουμε για το ‘είδωλό’ μας (self image), μέχρι τα παιδιά μας, τους φίλους μας, τους συνεργάτες μας και κάθε άνθρωπο με τον οποίο ερχόμαστε σε επαφή ή είμαστε σε εγγύτητα.

Είμαστε ένα πρότυπο, ένα παράδειγμα ζωής, είτε αυτό μας αποκαλύπτεται είτε όχι.

Ποτέ δεν ξέρεις ποιόν και πώς θα επηρεάσει η δημοσίευσή σου στο Facebook.

Ποτέ δεν ξέρεις ποιός θα δυσαρεστηθεί ή θα ικανοποιηθεί από το λόγο σου.

Ποτέ δεν ξέρεις πώς η παραμικρή σου άποψη μπορεί να επηρεάσει τη ζωή κάποιου άλλου.

Ποτέ δεν ξέρεις πόσο πολύ μετράει η άποψή σου (ή και πόσο λίγο) για κάποιο άλλο πρόσωπο.

Ποτέ δεν ξέρεις πώς θα ερμηνεύσει κάποιος κάτι που θα πεις, κάτι που θα μοιραστείς, κάτι που θα πράξεις.

Η ευθύνη των λόγων και των πράξεών μας, ξεπερνάει κατά πολύ την επιφανειακή εικόνα που έχουμε οι περισσότεροι από εμάς στο μυαλό μας.

Μια σου λέξη, μια σου φράση, μια σου κίνηση, μπορεί να έχει θετικό ή αρνητικό αντίκτυπο στη ζωή κάποιου άλλου.

Είναι πολύ μεγαλύτερη η ευθύνη μας αγαπημένε/η σε ότι βγαίνει από το στόμα μας και απο το σώμα μας…

Βρίσκω ιδιαίτερα λυπηρό, έως και αποκρουστικό, τον τρόπο που πολλές φορές οι άνθρωποι βγάζουν τα σκουπίδια τους στα social media.

Την ίδια ώρα κατανοώ γιατί γίνεται αυτό, όμως βλέποντας το αποτέλεσμα που μπορεί να δημιουργήσει στις ζωές άλλων ανθρώπων… προβληματίζομαι… θλίβομαι..

Η άγνοια, η αδιαφορία, ο εγωισμός είναι μερικοί από τους επιφανειακούς λόγους.

Οι τραυματικές εμπειρίες του καθενός καθώς και η έλλειψη συναισθηματικής νοημοσύνης είναι τα λίγο πιο κάτω από την επιφάνεια.

Είναι η ανάγκη να μας ακούσει κάποιος, να μας δει, να μας θαυμάσει, να μας αποδεχτεί, να μας επιβραβεύσει, να δείξουμε ότι είμαστε σημαντικοί, να φανερώσουμε το ‘στατους’ μας.

Όταν διαπίστωσα πόσο σημαντικό είναι το κάθε τι που λέω, γράφω, πράττω ή και που σκέφτομαι ακόμα, ξεκίνησα την προσπάθεια να ‘παράγω’ μόνο λόγια και έργα που θα έχουν κάτι θετικό, κάτι καλό να προσφέρουν στο συνομιλητή μου.

Σίγουρα δεν είναι κάτι που πετυχαίνεις εύκολα ή γρήγορα και μετά… σταματάς. Είναι μια συνεχής και αδιάλειπτη διαδικασία, είναι τρόπος ζωής.

Είναι νοοτροπία. Να προσπαθείς να μοιράζεσαι μόνο κάτι ωφέλιμο.

Να μην ‘ξερνάς σκουπίδια’ με το σώμα σου και με το στόμα σου.

Να έχεις συναίσθηση των λόγων σου, των πράξεών σου και της προσωπικότητάς σου εν γένει.

Αυτός είναι και ο λόγος που δε χρησιμοποιώ τα social media πλέον.

Αφενός μεν γιατί διαπίστωσα ότι ήταν πολύ εύκολο να πετάω κι εγώ τα ‘σκουπίδια μου’ σε στιγμές συναισθηματικής φόρτισης,

αφετέρου δε γιατί… η ενέργεια που χρειάζεται για να φιλτράρεις τα σκουπίδια των άλλων και να διαλέξεις τι μπορεί να μείνει για ανακύκλωση και τι όχι, είναι ιδιαίτερα πολύτιμη.

Επιλέγω να τη διοχετεύσω αλλού και να παράγω ως αποτέλεσμα πιο ποιοτική τροφή για σκέψη σε αυτούς που έχουν… παρόμοια μυαλά 🙂

Σκέψου πριν μιλήσεις και πριν πράξεις οτιδήποτε, τι αντίκτυπο θα έχουν τα λόγια και τα έργα σου, τόσο στο υποσυνείδητό σου (την έμφυτη τεχνητή νοημοσύνη μας), όσο και στους ανθρώπους γύρω σου…

Κάθε λέξη και κάθε πράξη μας, έχει τη δύναμη να διαμορφώσει, να ενισχύσει, αλλά ακόμα και να αφαιρέσει μια ανθρώπινη ζωή.

Τόσο σημαντικό είναι.

Το νου σου…

Μοιράσου το

Έχω και newsletter πάμε μια βόλτα;

Εκεί τα λέμε πιο 'προσωπικά' και ανοίγουμε και διάλογο αν θέλουμε :)

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Μπορείς να ειδοποιηθείς για απαντήσεις στο δικό σου σχόλιο, μέσω e-mail (απλά επίλεξέ το από το παραπάνω κουτάκι).

Μπορείς επίσης να εγγραφείς εδώ στις ειδοποιήσεις χωρίς να σχολιάσεις.

Κι' άλλη τροφή για σκέψη...

Από το 100 Day Challenge:

Η σχέση μας με το λάθος...
#100daychallenge

Το λάθος

Η μέρα που άλλαξε τη σχέση μου με… το λάθος, μια για πάντα.

Ο συμπαθητικούλης
#100daychallenge

Ο συμπαθητικούλης…

Πόσο εύκολα σχηματίζουμε ‘άποψη’ και βάζουμε ταμπέλες σε άλλους, βασιζόμενοι μόνο σε ένα στιγμιότυπο;

Αντίδραση | Απόκριση
#100daychallenge

Αντίδραση | Απόκριση

Το μη ορατό κενό που κάνει εφικτή την απόκριση σε αντίθεση με την αντίδραση…

Ο Οξυδερκής..
#100daychallenge

Ο Οξυδερκής

Ο ερευνητής, ο παρατηρητής.. αυτός που έχει πολύ μεγάλη αντιληπτική ικανότητα…

Τα στανταρντς...
#100daychallenge

Τα στανταρντς

Το σύνολο αυτών των στανταρτς και αυτών των ορίων “ανεκτικότητας”…

Τι έμαθα σε 100 μέρες
#100daychallenge

Κάθε τέλος, μια αρχή…

Αν μου κάνεις παρέα σε αυτό το ταξίδι, θα κάνω ότι περνάει από το χέρι μου να κερδίσεις και εσύ όσο και εγώ.

Η Δευτέρα...
#100daychallenge

Δευτέρα…

Ίσως η πιο παρεξηγημένη μέρα της εβδομάδας. Αυτό αλλάζει όμως…

#100daychallenge

Τα τυφλά σημεία

Ένα τυφλό σημείο θα παραμείνει τυφλό, έως ότου πέσει φως επάνω του. Tο φως μπορείς να το προκαλέσεις…

Από το Newsletter: Seeds of Freedom

Γιατί;❓

Γιατί αποφάσισα να θέσω μόνος μου αυτή τη δοκιμασία στον εαυτό μου; Μήπως είμαι μαζοχιστής;

Καλά με δουλεύεις; ????

Χημικές αντιδράσεις στον εγκέφαλο, αύξηση των παλμών της καρδιάς, το σώμα σε κατάσταση ‘πάλης’, ένταση…

Αυτό μου άλλαξε τη ζωή…

Κάποια στιγμή, ήρθε μπροστά μου ένα video που με συντάραξε.
Με άγγιξε ρε παιδί μου.
Με έβαλε σε σκέψεις.

Το Seeds of Freedom είναι ένα εβδομαδιαίο newsletter. 

Όμως

Μην αφήσεις τη λέξη newsletter να σε παρασύρει..

Μη φανταστείς κάτι παρόμοιο, ίσως κάτι που έχεις συναντήσει στο παρελθόν.

Δεν υπάρχει :)

Είναι ένα γράμμα που γράφω κάθε εβδομάδα και απευθύνεται σε σένα που βρίσκεις ενδιαφέρον να μπαίνεις για λίγο στο μυαλό μου.

Να κρυφοκοιτάς λίγο, να βλέπεις τον τρόπο που σκέφτομαι, τι αισθάνομαι, τι μαθαίνω, τι παθαίνω, να ανακαλύπτεις νέες ιδέες και οπτικές.

Γιατί το κάνω αυτό;

Χμ, πριν πάω εκεί θέλω να σε πάω κάπου αλλού. 

Στην πρώτη μέρα που ξεκίνησε όλο αυτό…

Ήταν στα μέσα του Νοέμβρη του 2020 και είχε ξεκινήσει το δεύτερο lockdown λόγω covid.

Είχα φρικάρει

Δεν το περίμενα.

Πίστευα πως το είχαμε αφήσει πίσω όλο αυτό με τα lockdown και τα συναφή.

Η πίεση που ένιωθα ήταν ασφυκτική…

Κάτι μέσα μου έψαχνε τρόπο να βγει, κάτι να ξεθυμάνει…

Χωρίς να καταλάβω πώς, ένα πρωινό εκεί στο πρώτο δεκαήμερο του Νοέμβρη (2020), 

έγραψα ένα μακροσκελές κείμενο στο facebook και το μοιράστηκα με 300 περίπου φίλους και γνωστούς.

Ήταν μια εξήγηση γιατί είχα περίπου 2 χρόνια να… πατήσω το πόδι μου εκεί (στο facebook ντε) και ήταν επίσης το τι είχα στο μυαλό μου για το μέλλον.

Στο τέλος είχε και ένα κάλεσμα για όποιον ενδιαφέρεται να ακούσει τις ιδέες μου μέσω email.

Έτσι ξεκίνησα να γράφω και να στέλνω ένα email κάθε εβδομάδα σε αυτούς που με εμπιστεύτηκαν και που ήταν αρκετά περίεργοι να με ακούσουν.

Με την επίγνωση που έχω σήμερα, νιώθω πως αυτό που είχα τότε την ανάγκη να κάνω, ήταν στην ουσία να επικοινωνήσω.

Να μοιραστώ κάποιες ενδιαφέρουσες πληροφορίες, να επικοινωνήσω κάποιες ιδέες και ξεκινήσω μια προσπάθεια που δεν ήξερα ακριβώς που θα καταλήξει. 

Με κύριο σκοπό όπως είχα στο μυαλό μου, να βοηθήσω με τον τρόπο μου όποιον είχε ανάγκη για βοήθεια εκείνο το δύσκολο διάστημα, δίνοντας ελπίδα…

…να εμπνεύσω όποιον ήταν ανοιχτός να λάβει από αυτά που μοιραζόμουν…

και να ξεκινήσω να γράφω για να γίνομαι μέρα με τη μέρα καλύτερος στο γράψιμο.

Σε έναν συγκεκριμένο τρόπο γραψίματος που είχα στο μυαλό μου και με ένα πλάνο που είχα σκοπό να μοιραστώ με όλους ανοιχτά.

Αυτή η εβδομαδιαία επαφή, αυτό το απλό γράμμα που έστελνα σε φίλους και γνωστούς, 

άλλοτε με ύφος περισσότερο ‘διδακτικό’ και άλλοτε ‘φιλικό’…

άρχισε να παίρνει μια ιδιαίτερη μορφή και να δημιουργείται κάτι που δε μπορούσα να φανταστώ όταν το ξεκίνησα.

Άρχισα να μοιράζομαι τα πάνω μου και τα κάτω μου, τους στόχους μου, τα όνειρά μου, τον τρόπο που είχα σκοπό να τα κάνω πράξη, τις αποτυχίες, τις επιτυχίες, τις αναποδιές, τα συναισθηματικά κύματα, τα εμπόδια, τις αποφάσεις, τις κρίσεις, τις λύσεις, …

Όλα αυτά που ένιωθα και αισθανόμουν ότι αυτό από μόνο του έχει κάτι να προσφέρει

Μια νέα οπτική, μια άλλη προσέγγιση, μια νέα πεποίθηση, μια διαφορετική άποψη…

Να δώσει σε σένα που διαβάζεις κάτι διαφορετικό από τα συνηθισμένα…

Μια γεύση γνωστή αλλά και άγνωστη την ίδια στιγμή…

Ξεκίνησα λοιπόν κάτι νέο, από την αρχή, από το μηδέν, με μια απλή ιδέα και μια παρόρμηση να με κατευθύνει στο πρώτο βήμα…

Αυτό λοιπόν το προσωπικό γράμμα που στέλνω κάθε εβδομάδα, έχει βασικό σκοπό να προσφέρει κάτι χρήσιμο και αξιόλογο σε αυτόν που θα με εμπιστευτεί με το χρόνο και την προσοχή του…

Γιατί αυτά τα δύο, ίσως να είναι και τα πιο πολύτιμα ‘νομίσματα’.

Ναι, ακόμα και από τα ‘ευρώ’ ;)

Και… γιατί όχι με τον τρόπο αυτό να γίνω το ζωντανό παράδειγμα για όποιον θέλει να δοκιμάσει κάτι καινούργιο.

Μήπως έχεις κάτι στο πίσω μέρος του μυαλού σου και κάτι σε κρατάει από το να το ξεκινήσεις; 

Ή μήπως να το συνεχίσεις;

 Ή να το παρατήσεις αν χρειάζεται;

Μήπως θέλεις να ξεφύγεις από μια ζωή που δε σε εκφράζει;

Μήπως θέλεις να δημιουργήσεις μια καθημερινότητα που σε εκφράζει;

Αυτό είναι σήμερα το Seeds of Freedom. 

Μαθαίνω ανοιχτά, σκέφτομαι δυνατά, μοιράζομαι τις εμπειρίες μου, με σκοπό να γίνω καλύτερος εγώ και να γίνεις καλύτερος/η κι εσύ.

Και έτσι να κάνουμε τον κόσμο λίγο καλύτερο :)

Αυτοί είναι οι σπόροι για τη δική μου ελευθερία (seeds of freedom) και αν θελήσεις μπορούν να γίνουν οι σπόροι για τη δική σου ελευθερία.

Και γιατί ελευθερία; Γιατί σπόροι ελευθερίας;

Γιατί αυτό αγαπημένε/η είναι το δικό μου προσωπικό “θέμα” στο ταξίδι της ζωής μου.

Την ελευθερία μου επιζητώ ως κυρίαρχο συναίσθημα. 

Την ψυχική, νοητική, συναισθηματική, οικονομική… ελευθερία.

Όπως εγώ την έχω στο δικό μου μυαλό και όπως μπορείς να την πάρεις κι εσύ και να τη φτιάξεις όπως επιθυμείς στο δικό σου το μυαλό.

Πάρε την πρώτη ύλη που σου δίνω, πάρε τα υλικά και δημιούργησε τη δική σου συνταγή για την ελευθερία σου.

Και ξέρεις κάτι;

Αν μάθεις τον τρόπο -που αυτός είναι και ο αντικειμενικός σκοπός- τότε μπορείς να χρησιμοποιήσεις τον ίδιο τρόπο και για ότι άλλο θέλεις να αλλάξεις στη ζωή σου…

Είναι μια διαδικασία… 

Το μυστικό είναι να την αγαπήσεις. 

Αν το καταφέρεις, πίστεψέ με πως αυτό που θα νιώθεις κάθε βράδυ που πας για ύπνο και κάθε πρωί που θα ξυπνάς, θα είναι ότι καλύτερο μπορείς να φανταστείς.

Και ίσως να μην μπορείς καν να το φανταστείς ;)

Λοιπόν; 

Θα μου κάνεις παρέα σε αυτό το ταξίδι;