Απόσταξη..

Καθώς περιμένω να ‘φτάσει’ η ειδοποίηση στο κινητό για να ολοκληρωθεί η παραγγελία μου, μια σκέψη περνάει αστραπιαία από το μυαλό μου…

Από αυτές τις ‘καλές’ που μετά γίνονται εικόνες και κάποιες καταλήγουν να γίνουν ακόμα και άρθρα.

Έρχεται μια ιδέα και έχεις μόλις ένα-δύο δευτερόλεπτα να την καταγράψεις.

Να την ‘πιάσεις’ στον αέρα.

Αν δεν το κάνεις… πάει… χάθηκε…

Μπορεί να ξανάρθει, μπορεί και όχι.

Μπορεί να είναι ήδη σε έναν άλλο νου.

Και μπορεί εκείνος ο νους να την κρατήσει..

Και αν την κρατήσει αρκετά, μπορεί να της δώσει και ζωή.

Να τη βάλει στη ‘θερμοκοιτίδα’ μέχρι να ‘δυναμώσει’ αρκετά για να μπορεί να επιβιώσει.

Και μετά θα τη θρέφει σε τακτά χρονικά διαστήματα, μέχρι να πάρει ζωή από μόνη της.

Και τότε.. 

Τότε αυτή η απλή σκέψη, η ιδέα που κρατήθηκε στη ζωή, θα ανταποδώσει το καλό, στο μυαλό που την ‘ανέθρεψε’.

Το συννεφάκι της σκέψης αρχίζει να σβήνει σιγά σιγά και καθώς η ειδοποίηση για την αποδοχή της συναλλαγής δονεί το κινητό κι εμένα μαζί…

Παρατάω το κινητό λίγο άτσαλα στο γραφείο για να πιάσω το στυλό.

Καταγράφω τη σκέψη στο τετράδιο πριν με αφήσει..

Αναστενάζω.

Δεν ξέρω το λόγο.

Κάτι όμως φαίνεται να με ανησυχεί μετά από εκείνη τη σκέψη.

Πώς μπορώ να το κάνω λίγο καλύτερο αυτό με τις ξαφνικές σκέψεις;

Πώς μπορώ να βελτιστοποιήσω τη διαδικασία καταγραφής ιδεών που έχω ήδη;

Δεν είναι δα και κανένα σοφιστικέ ή προηγμένο σύστημα.

Η τεχνολογία που χρησιμοποιώ είναι απλή και αυτό είναι το ζητούμενο. 

Να είναι τόσο απλό, που να το κάνω εύκολα και γρήγορα.

Στην καταγραφή των σκέψεων βλέπεις, η ταχύτητα είναι κρίσιμος παράγοντας. 

Χμ… μάλλον ο πιο κρίσιμος με μια δεύτερη σκέψη.

Και άντε την κατέγραψες για να μη σου φύγει…

Και τώρα τι;

Πώς μπορείς να ανατρέξεις για να τη βρεις στο μέλλον;

Πώς μπορείς να τη συνδυάσεις με άλλες, παρόμοιες, της ίδιας ‘συνομοταξίας’;

… Παύση …

Ετοιμάζω ερώτηση προς το Δικτυωτό Σύστημα Ενεργοποίησης του εγκεφάλου μου…

Πώς μπορώ να δημιουργήσω μια διαδικασία για να καταγράφω, να αποθηκεύω, να οργανώνω, να αναζητώ και να αξιοποιώ όλες αυτές τις σκόρπιες σκέψεις και ιδέες;

Τι χαρακτηριστικά θέλω να έχει;

Να είναι ένα σύστημα απλό, γρήγορο, εύκολο, για να μην υπάρχει εμπόδιο ή δικαιολογία να μην το κάνω.

Ένα σύστημα, στο οποίο να συγκεντρώνονται όλες οι πληροφορίες σε ένα κεντρικό σημείο, έναν κόμβο, από τον οποίο θα μπορώ να αντλώ τις πληροφορίες που έχω αποθηκεύσει.

Ένα σύστημα ψηφιακό, με εφαρμογές που θα επιλεγούν προσεκτικά, με βάση την αξιοπιστία, την ταχύτητα και την ευελιξία τους.

Τι πρέπει να κάνω λοιπόν είπαμε;

Να δημιουργήσω μια διαδικασία για το πως θα γίνεται η καταγραφή, η αποθήκευση, η ταξινόμηση, η αναζήτηση και η αξιοποίηση της πληροφορίας.

Ωραία…

Και πως μπορώ να ξεκινήσω;

Χμ… δύο πράγματα έρχονται στο μυαλό. 

Το πρώτο είναι να ‘λογοδοθώ’.

Ουπς! Μόλις το έκανα, αφού αυτό το άρθρο θα δημοσιευτεί 🙂

Το δεύτερο;

Να δημιουργήσω έναν ‘νευροσυσχετισμό’ για να με βοηθήσει.

Να συσχετίσω πόνο με την κατάσταση που υπάρχει σήμερα – το υφιστάμενο σύστημα διαχείρισης πληροφοριών που χρησιμοποιώ – και ευχαρίστηση, απόλαυση με το νέο σύστημα που θέλω να δημιουργήσω.

Και πώς μπορώ να το κάνω αυτό άμεσα;

Να γράψω αύριο ένα άρθρο για το πως ακριβώς θα δημιουργήσω αυτόν το συγκεκριμένο νευροσυσχετισμό. 

Πω πω αυτό ήταν τέλειο 🙂 

Βρήκα θέμα για αύριο, πριν ακόμα τελειώσω το σημερινό άρθρο!

Ναι αλλά…

Η απόσταξη; που κολλάει;

Αααα… πάλι καλά που το θυμήθηκες!

Η απόσταξη είναι το σύστημα διαχείρισης πληροφοριών. 

Για την ακρίβεια το αποτέλεσμα

Οι πληροφορίες που θα υπάρχουν εκεί, θα είναι ουσιαστικά η απόσταξη, “το ζουμί” ρε παιδί μου.

Και πώς σου ήρθε η λέξη απόσταξη;

Θυμάσαι που η σκέψη ξεκίνησε με μια παραγγελία και μια αποδοχή της συναλλαγής από την τράπεζα;

Αυτή η παραγγελία, ήταν για αιθέρια έλαια.. 

Απόσταξη 😉 

Υ.Γ.  Απόσταξη ονομάζεται η μέθοδος με την οποία απομονώνεται ένα υγρό συγκεκριμένου σημείου βρασμού από ένα μείγμα.

Με τη μέθοδο αυτή θερμαίνεται ένα μείγμα που περιέχει υγρό μέχρι το υγρό να βράσει, οπότε σχηματίζει ατμούς. 

Οι ατμοί αυτοί οδηγούνται σε σχετική διάταξη ενός μέσου που λέγεται συμπυκνωτής όπου εκεί ψύχονται και μετατρέπονται σε “καθαρότερη μορφή υγρού”.

Πηγή: Wikipedia

Μοιράσου το

Έχω και newsletter πάμε μια βόλτα;

Εκεί τα λέμε πιο 'προσωπικά' και ανοίγουμε και διάλογο αν θέλουμε :)

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.

Μπορείς να ειδοποιηθείς για απαντήσεις στο δικό σου σχόλιο, μέσω e-mail (απλά επίλεξέ το από το παραπάνω κουτάκι).

Μπορείς επίσης να εγγραφείς εδώ στις ειδοποιήσεις χωρίς να σχολιάσεις.

Κι' άλλη τροφή για σκέψη...

Από το 100 Day Challenge:

#100daychallenge

Οι εποχές

Όλα μα όλα έχουν εποχικότητα αν επιλέξεις να το δεις με αυτή την οπτική. Τι θα κερδίσεις;

Τι να κάνω για να ζήσω;
#100daychallenge

Τι να κάνω για να ζήσω;

Στην προσπάθειά μου να κάνω επάγγελμα αυτό που αγαπώ, κατέληξα να αγαπήσω αυτό που έφτασα να κάνω.

Το διαμάντι
#100daychallenge

Το διαμάντι…

Λες τελικά να στέκεσαι στη μέση των δικών σου στρεμμάτων διαμαντιών;

Παραγωγός;;
#100daychallenge

Παραγωγός;

Όταν καταναλώνουμε επενδυτικά… ή μήπως όταν επενδύουμε καταναλωτικά;

Αγώνας επιβίωσης..
#100daychallenge

Αγώνας επιβίωσης…

Κατά ειρωνικό τρόπο, η πάλη είναι μέρος της παγίδας. Η μανιώδης προσπάθεια…

Η ευθύνη...
#100daychallenge

Η ευθύνη

Η δύναμη του λόγου μας και η ευθύνη που απορρέει από αυτήν…

Ο κιμάς.
#100daychallenge

Ο κιμάς

Αν βάλεις ‘μοσχαρίσιο κρέας’ στη μηχανή, δεν υπάρχει περίπτωση να βγάλεις ‘χοιρινό’.

Από το Newsletter: Seeds of Freedom

Θλίψη… 😔

Κάτι υπάρχει όμως που φράζει τη ροή. Τη ροή της καθαρής σκέψης. Της αρμονίας. Της αίσθησης της “ανακούφισης’. Τί έγινε ρε παιδιά;

Έχει το χαρτί συναίσθημα; 😮

Όταν κάνεις αυτό που δεν θέλεις να κάνεις και που ξέρεις ότι θα ήταν καλό να το κάνεις, τότε κερδίζεις σε πολλά επίπεδα.

Ο Vialli και… οι άλλοι ⚽

Εκεί κάπου μετά το δεύτερο μισό της δεκαετίας του ’90, πήγα να σπουδάσω στην Αγγλία. Πήρα την.. πολυπήθητη αναβολή από το στρατό…

Η ρωγμή του τρόμου 〰

Καθώς ξαπλώνω στον καναπέ, τη ματιά μου κλέβει μια μορφή στο ταβάνι. Μια σκούρη άμορφη ‘γραμμή’ κατά μήκος…

Η Μεγάλη Ανατροπή ↩

Η δεύτερη εβδομάδα του Σεπτέμβρη εδώ και πολλά χρόνια, είναι μια από αυτές που με κάνουν να ‘υποφέρω’…

Γιατί έγινα… αριστερός 👈

Χωρίς αυτεπίγνωση (αυτογνωσία) νιώθω ότι είμαι απλά ένα πιόνι που επιπλέει στο χωροχρόνο και κάνει ότι έχει προγραμματστεί να κάνει.

Το Seeds of Freedom είναι ένα εβδομαδιαίο newsletter. 

Όμως

Μην αφήσεις τη λέξη newsletter να σε παρασύρει..

Μη φανταστείς κάτι παρόμοιο, ίσως κάτι που έχεις συναντήσει στο παρελθόν.

Δεν υπάρχει :)

Είναι ένα γράμμα που γράφω κάθε εβδομάδα και απευθύνεται σε σένα που βρίσκεις ενδιαφέρον να μπαίνεις για λίγο στο μυαλό μου.

Να κρυφοκοιτάς λίγο, να βλέπεις τον τρόπο που σκέφτομαι, τι αισθάνομαι, τι μαθαίνω, τι παθαίνω, να ανακαλύπτεις νέες ιδέες και οπτικές.

Γιατί το κάνω αυτό;

Χμ, πριν πάω εκεί θέλω να σε πάω κάπου αλλού. 

Στην πρώτη μέρα που ξεκίνησε όλο αυτό…

Ήταν στα μέσα του Νοέμβρη του 2020 και είχε ξεκινήσει το δεύτερο lockdown λόγω covid.

Είχα φρικάρει

Δεν το περίμενα.

Πίστευα πως το είχαμε αφήσει πίσω όλο αυτό με τα lockdown και τα συναφή.

Η πίεση που ένιωθα ήταν ασφυκτική…

Κάτι μέσα μου έψαχνε τρόπο να βγει, κάτι να ξεθυμάνει…

Χωρίς να καταλάβω πώς, ένα πρωινό εκεί στο πρώτο δεκαήμερο του Νοέμβρη (2020), 

έγραψα ένα μακροσκελές κείμενο στο facebook και το μοιράστηκα με 300 περίπου φίλους και γνωστούς.

Ήταν μια εξήγηση γιατί είχα περίπου 2 χρόνια να… πατήσω το πόδι μου εκεί (στο facebook ντε) και ήταν επίσης το τι είχα στο μυαλό μου για το μέλλον.

Στο τέλος είχε και ένα κάλεσμα για όποιον ενδιαφέρεται να ακούσει τις ιδέες μου μέσω email.

Έτσι ξεκίνησα να γράφω και να στέλνω ένα email κάθε εβδομάδα σε αυτούς που με εμπιστεύτηκαν και που ήταν αρκετά περίεργοι να με ακούσουν.

Με την επίγνωση που έχω σήμερα, νιώθω πως αυτό που είχα τότε την ανάγκη να κάνω, ήταν στην ουσία να επικοινωνήσω.

Να μοιραστώ κάποιες ενδιαφέρουσες πληροφορίες, να επικοινωνήσω κάποιες ιδέες και ξεκινήσω μια προσπάθεια που δεν ήξερα ακριβώς που θα καταλήξει. 

Με κύριο σκοπό όπως είχα στο μυαλό μου, να βοηθήσω με τον τρόπο μου όποιον είχε ανάγκη για βοήθεια εκείνο το δύσκολο διάστημα, δίνοντας ελπίδα…

…να εμπνεύσω όποιον ήταν ανοιχτός να λάβει από αυτά που μοιραζόμουν…

και να ξεκινήσω να γράφω για να γίνομαι μέρα με τη μέρα καλύτερος στο γράψιμο.

Σε έναν συγκεκριμένο τρόπο γραψίματος που είχα στο μυαλό μου και με ένα πλάνο που είχα σκοπό να μοιραστώ με όλους ανοιχτά.

Αυτή η εβδομαδιαία επαφή, αυτό το απλό γράμμα που έστελνα σε φίλους και γνωστούς, 

άλλοτε με ύφος περισσότερο ‘διδακτικό’ και άλλοτε ‘φιλικό’…

άρχισε να παίρνει μια ιδιαίτερη μορφή και να δημιουργείται κάτι που δε μπορούσα να φανταστώ όταν το ξεκίνησα.

Άρχισα να μοιράζομαι τα πάνω μου και τα κάτω μου, τους στόχους μου, τα όνειρά μου, τον τρόπο που είχα σκοπό να τα κάνω πράξη, τις αποτυχίες, τις επιτυχίες, τις αναποδιές, τα συναισθηματικά κύματα, τα εμπόδια, τις αποφάσεις, τις κρίσεις, τις λύσεις, …

Όλα αυτά που ένιωθα και αισθανόμουν ότι αυτό από μόνο του έχει κάτι να προσφέρει

Μια νέα οπτική, μια άλλη προσέγγιση, μια νέα πεποίθηση, μια διαφορετική άποψη…

Να δώσει σε σένα που διαβάζεις κάτι διαφορετικό από τα συνηθισμένα…

Μια γεύση γνωστή αλλά και άγνωστη την ίδια στιγμή…

Ξεκίνησα λοιπόν κάτι νέο, από την αρχή, από το μηδέν, με μια απλή ιδέα και μια παρόρμηση να με κατευθύνει στο πρώτο βήμα…

Αυτό λοιπόν το προσωπικό γράμμα που στέλνω κάθε εβδομάδα, έχει βασικό σκοπό να προσφέρει κάτι χρήσιμο και αξιόλογο σε αυτόν που θα με εμπιστευτεί με το χρόνο και την προσοχή του…

Γιατί αυτά τα δύο, ίσως να είναι και τα πιο πολύτιμα ‘νομίσματα’.

Ναι, ακόμα και από τα ‘ευρώ’ ;)

Και… γιατί όχι με τον τρόπο αυτό να γίνω το ζωντανό παράδειγμα για όποιον θέλει να δοκιμάσει κάτι καινούργιο.

Μήπως έχεις κάτι στο πίσω μέρος του μυαλού σου και κάτι σε κρατάει από το να το ξεκινήσεις; 

Ή μήπως να το συνεχίσεις;

 Ή να το παρατήσεις αν χρειάζεται;

Μήπως θέλεις να ξεφύγεις από μια ζωή που δε σε εκφράζει;

Μήπως θέλεις να δημιουργήσεις μια καθημερινότητα που σε εκφράζει;

Αυτό είναι σήμερα το Seeds of Freedom. 

Μαθαίνω ανοιχτά, σκέφτομαι δυνατά, μοιράζομαι τις εμπειρίες μου, με σκοπό να γίνω καλύτερος εγώ και να γίνεις καλύτερος/η κι εσύ.

Και έτσι να κάνουμε τον κόσμο λίγο καλύτερο :)

Αυτοί είναι οι σπόροι για τη δική μου ελευθερία (seeds of freedom) και αν θελήσεις μπορούν να γίνουν οι σπόροι για τη δική σου ελευθερία.

Και γιατί ελευθερία; Γιατί σπόροι ελευθερίας;

Γιατί αυτό αγαπημένε/η είναι το δικό μου προσωπικό “θέμα” στο ταξίδι της ζωής μου.

Την ελευθερία μου επιζητώ ως κυρίαρχο συναίσθημα. 

Την ψυχική, νοητική, συναισθηματική, οικονομική… ελευθερία.

Όπως εγώ την έχω στο δικό μου μυαλό και όπως μπορείς να την πάρεις κι εσύ και να τη φτιάξεις όπως επιθυμείς στο δικό σου το μυαλό.

Πάρε την πρώτη ύλη που σου δίνω, πάρε τα υλικά και δημιούργησε τη δική σου συνταγή για την ελευθερία σου.

Και ξέρεις κάτι;

Αν μάθεις τον τρόπο -που αυτός είναι και ο αντικειμενικός σκοπός- τότε μπορείς να χρησιμοποιήσεις τον ίδιο τρόπο και για ότι άλλο θέλεις να αλλάξεις στη ζωή σου…

Είναι μια διαδικασία… 

Το μυστικό είναι να την αγαπήσεις. 

Αν το καταφέρεις, πίστεψέ με πως αυτό που θα νιώθεις κάθε βράδυ που πας για ύπνο και κάθε πρωί που θα ξυπνάς, θα είναι ότι καλύτερο μπορείς να φανταστείς.

Και ίσως να μην μπορείς καν να το φανταστείς ;)

Λοιπόν; 

Θα μου κάνεις παρέα σε αυτό το ταξίδι;


O ιστότοπός χρησιμοποιεί cookies. Συνεχίζοντας, συμφωνείτε με τη χρήση τους. Περισσότερα.