Η δεξιότητα της νέας εποχής 📝

Κάθε φορά που βάζω ταμπέλες ή δημιουργώ κατηγορίες στο μυαλό μου για κάτι, συμβαίνει ένα περίεργο πράγμα.

Από τη μια αισθάνομαι ότι ‘το έχω’, το κατανοώ καλύτερα δηλαδή, ενώ από την άλλη νιώθω ότι κάτι χάνω.

Κάτι δεν μου κολλάει καλά… Κάτι κλωτσάει…

Λογικό αν το καλοσκεφτείς.

Όταν το ‘μικραίνω’, όταν το κατηγοριοποιώ δηλαδή, το κάνω πιο εύκολο για το μυαλό μου.

Θα το κατανοήσει καλύτερα και θα το θυμάται.

Την ίδια στιγμή όμως, του βάζω όρια τα οποία μου φαίνονται κάπως περιοριστικά.

Βλέπεις… πάντα υπάρχουν οι εξαιρέσεις και πάντα υπάρχουν οι γνωστικές στρεβλώσεις.

Τελοσπάντων…

Στο μυαλό μου, μια ταμπέλα που έβαζα σε ανθρώπους για πολλά χρόνια -και εξακολουθώ ίσως να το κάνω ασυναίσθητα- είναι αυτή του “ρήτορα” ή του “συγγραφέα”.

Ο ρήτορας είναι αυτός που έχει ευφράδεια λόγου και του αρέσει περισσότερο να μιλάει παρά να γράφει.

Ο συγγραφέας είναι το αντίθετο, αυτός που δε μιλάει πολύ αλλά του αρέσει πολύ να γράφει.

Αυτό δε σημαίνει πως ένας δεν κάνει καλά αυτό που έχει σαν ‘δευτερεύον προσόν’.

Απλά έχει ένα δυνατό σημείο και αυτό συνήθως το καταλαβαίνεις όταν περάσει ένα διάστημα γνωριμίας.

Δεν μπορώ να καταλάβω πώς ακριβώς γράφει κάποιος μόνο και μόνο από μια προφορική συνομιλία μαζί του.

Μπορώ όμως να πάρω μια ιδέα όταν ανταλάσσουμε κάποια μηνύματα ή όταν δω πως γράφει σε τρίτους.

Δεν έχει και πολύ σημασία ο τρόπος που εγώ το αντιλαμβάνομαι, η ουσία είναι πως μερικοί άνθρωποι είναι καλύτεροι στην προφορική επικοινωνία και άλλοι στη γραπτή επικοινωνία.

Σε περίπτωση που δεν το έχεις σιγουρέψει, εγώ είμαι από αυτούς που αρέσκεται περισσότερο να γράφει 🙂

Τώρα υπάρχει ένα παράδοξο εδώ.

Πριν από μια δεκαετία, παρόλο που ποτέ δεν είχα κάποιο κόλλημα με το πώς επικοινωνώ προφορικά (είχα όμως με τη γνωριμία με αγνώστους), πίστευα ότι αυτός που έχει ευφράδεια λόγου, καλή επιχειρηματολογία και την απαραίτητη ‘γλώσσα του σώματος’, έχει ένα πλεονέκτημα.

Σε εκείνη την εποχή βλέπεις, το chat, το online customer service, τα reviews δεν είχαν αφουγκραστεί από το κοινωνικό σύνολο.

Οι επιχειρήσεις δεν έδιναν και πολύ σημασία.

Πολλές μάλιστα εξακολουθούν ακόμα και σήμερα να μη δίνουν.

Πού το πας;

Εκεί που θέλω να καταλήξω, είναι πως τα πράγματα πλέον έχουν αλλάξει.

Η καθημερινή μας επικοινωνία γίνεται μέσω του γραπτού λόγου, περισσότερο από ποτέ.

Είτε σε προσωπικό, είτε σε επαγγελματικό επίπεδο.

Δεν ήταν λίγες οι φορές, που δε μίλησα ποτέ και έκανα δουλειές με ανθρώπους αποκλειστικά μέσω email.

Ή να μιλήσω μια φορά μόνο και μετά αποκλειστικά μέσω του γραπτού λόγου.

Δε μιλάω φυσικά για τα email που στέλνω ή για τα άρθρα που γράφω σήμερα, μιλάω για τη δουλειά μου σαν Digital Marketer και Website Designer/Developer την προηγούμενη δεκαετία.

Κυριολεκτικά έκλεισα συμφωνίες χιλιάδων ευρώ μέσω γραπτών μηνυμάτων.

Ακόμα και τώρα που το γράφω με συναρπάζει αυτή η ιδέα.

Για ‘εμάς του γραπτού λόγου’, αυτό έχει μια γοητεία από μόνο του.

Το παράδοξο λοιπόν είναι πως σήμερα νιώθω ότι το πλεονέκτημα έχει πάει στην απέναντι πλευρά.

Χωρίς φυσικά να υπονοώ ότι ο προφορικός λόγος δεν είναι ‘κυρίαρχος’ στον τρόπο που επικοινωνούμε.

Πάντα θα είναι.

Εννοώ όμως πως ο γραπτός λόγος έχει γίνει εξίσου σημαντικός και απαραίτητος.

Και για τις προσωπικές μας σχέσεις αλλά και για τις επαγγελματικές μας.

Και αυτό μπορεί να γίνει ένα πλεονέκτημα σε όποιον το δει και κάνει κάτι γι’ αυτό.

Δηλαδή;

Δηλαδή είτε να αναπτύξει το ταλέντο που ήδη έχει θαμμένο στο γραπτό λόγο, είτε να βελτιωθεί σε αυτό, για να το κάνει εξίσου δυνατό σημείο.

Και αυτό φυσικά προϋποθέτει να έχεις τη νοοτροπία της ανάπτυξης/εξέλιξης και όχι τη σταθερή νοοτροπία.

Να πιστεύεις δηλαδή στην ανάπτυξη και στην εξέλιξη των προσόντων σου και να μην μένεις στην ιστορία του ‘έτσι είμαι εγώ και είναι θέμα γονιδίων΄.

Ο γραπτός λόγος γίνεται σιγά σιγά κυρίαρχος σε πολλούς τομείς της ζωής μας.

Αυτό είναι μια αλήθεια.

Το πώς ο καθένας από εμάς μπορεί να το δει, να το σκεφτεί, να το εκμεταλλευτεί και να το αξιοποιήσει είναι το ζητούμενο.

Είναι το σημερινό γεύμα με τροφή για σκέψη 😉

Και πώς δηλαδή θα μπορούσα να το αξιοποιήσω;

Έχεις κάποιο παράδειγμα για να με βάλεις στο μυαλό σου;

Χμ…

  • Αν νιώθεις υποτιμημένος στη δουλειά σου, μπορείς να αποδείξεις την αξία σου μέσω του γραπτού σου λόγου. Μπορείς να γράφεις άρθρα και να διατυπώνεις τις θέσεις σου, τα πιστεύω σου, τις ιδέες σου. Δεν χρειάζεσαι κάτι γι’ αυτό, μπορείς να το κάνεις στο LinkedIn ή στο Facebook ή σε μια δωρεάν πλατφόρμα.
  • Αν νιώθεις ότι δεν μπορείς να επικοινωνήσεις ορισμένα πράγματα στους υπάλληλους σου ή στην ομάδα σου ή στους υφιστάμενούς σου, μπορείς να το κάνεις με πολύ καλύτερο τρόπο γραπτά. (Θυμάσαι εκείνο το email με τίτλο ‘Έχει το χαρτί συναίσθημα;’)
  • Μπορείς να ξεκινήσεις για γράφεις για κάτι που σε ενδιαφέρει, ένα αντικείμενο που θέλεις να εξερευνήσεις. Μπορεί να είναι απλά για να βάλεις σε τάξη τις σκέψεις και τις ιδέες σου, ή μπορεί να είναι για να ξεκινήσεις να χτίζεις μια νέα καριέρα, ή ένα νέο προϊόν ή μια νέα υπηρεσία.
  • Μπορείς να κάνεις την έρευνά σου για ένα συγκεκριμένο θέμα και σιγά σιγά να μάθεις τρόπους για να ‘ρευστοποιήσεις’ την ιδέα σου.
  • Μπορείς απλά να γράφεις χωρίς καν να δημοσιεύεις τίποτα στην αρχή, μόνο και μόνο για να ανακαλύψεις τι υπάρχει ‘μέσα σου’. Είτε αυτό αφορά τις υποσυνείδητες πεποιθήσεις σου, είτε κάτι που θέλει να βγει και έχει ριζώσει ‘εκεί μέσα’. Οι πρωινές μου σελίδες στις οποίες αναφέρομαι συχνά πυκνά, είναι ένα τέτοιο παράδειγμα.
  • Μπορείς να (ανα)δείξεις τα κρυφά ταλέντα σου. Ποτέ δεν θα τα αναδείξεις αν πρώτα δεν τα ανακαλύψεις. Και το γράψιμο μπορεί να σε βοηθήσει να τα ανακαλύψεις με έναν υπέροχο τρόπο.
  • Μπορείς να ξεκινήσεις να γράφεις για ένα χομπι που ήδη έχεις ή που θέλεις να ξεκινήσεις. Δε μπορείς να φανταστείς που μπορεί να σε οδηγήσει.
  • Μπορείς απλά να διατυπώνεις τη δική σου οπτική για αυτά που συμβαίνουν, πως εσύ τα αντιλαμβάνεσαι και πώς βλέπεις να εξελίσσεται το μέλλον. Ως ένας ανεξάρτητος ρεπόρτερ που του αρέσει να ψάχνει, να βρίσκει, να μοιράζεται, να γράφει.
  • Μπορείς να ξεκινήσεις να χτίζεις το δικό σου personal brand το οποίο είναι λίγο πολύ απαραίτητο εκεί που οδεύουν τα πράγματα (με τη δική μου οπτική πάντα).

Τα παραδείγματα είναι απλά παραδείγματα.

Είναι για έμπνευση.

Εσύ ξέρεις τι υπάρχει στο μυαλό σου και στην καρδιά σου.

Εγώ απλά ένα ‘τσίμπημα’ σου δίνω για να το σκεφτείς λίγο πιο σοβαρά αν θέλεις.

Να σε διαβεβαιώσω ότι όπως και να γράφεις σήμερα, είναι δεδομένο ότι μπορείς να το κάνεις καλύτερα.

Να σου υπενθυμίσω ότι πλέον γράφουμε περισσότερο από ποτέ.

Να σου εντυπώσω μια εικόνα για το πώς θα μπορούσες να δεις τον εαυτό σου σε λίγους μήνες ή σε λίγα χρόνια.

Και τέλος να σου δώσω το κίνητρο που έψαχνες για να ξεκινήσεις να το κάνεις, αν το είχες ήδη στο μυαλό σου για κάποιο διάστημα.

Να σου πω και κάτι τελευταίο;

Γράφεις ήδη.

Είτε λίγο, είτε πολύ, είναι κάτι που κάνεις ήδη.

Απλά μπορείς να το δεις λίγο διαφορετικά και να το πάρεις λίγο πιο σοβαρά.

Θα σε αποζημιώσει να είσαι σίγουρος/η.

Και ξέρεις σε ποιον τομέα θα σε αποζημιώσει περισσότερο;

Στον ψυχολογικό.

Αυτό στο υπογράφω 😉

Υ.Γ. Κάθε ταινία ή σειρά που έχεις δει, έχει βασιστεί σε ένα σενάριο το οποίο είναι γραμμένο.

Μια σκέψη και μια ιδέα μπορεί να ζήσει μονάχα λίγα δευτερόλεπτα.

Ότι λέγεται ξεχνιέται αργά ή γρήγορα.

Ότι γράφεται μένει για πάντα.

Υ.Γ. 2 Αν θέλεις βοήθεια γι’ αυτό, εδώ είμαι.

Μοιράσου το

Έχω και newsletter πάμε μια βόλτα;

Εβδομαδιαία τροφή για σκέψη μέσα από το μυστήριο μυαλό ενός οικονομολόγου συμπεριφοράς...

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Μπορείς να ειδοποιηθείς για απαντήσεις στο δικό σου σχόλιο, μέσω e-mail (απλά επίλεξέ το από το παραπάνω κουτάκι).

Μπορείς επίσης να εγγραφείς εδώ στις ειδοποιήσεις χωρίς να σχολιάσεις.

Κι' άλλη τροφή για σκέψη...

Από το Newsletter: Seeds of Freedom

Γνωρίζεις την αξία σου;

Χθες το απόγευμα, ήρθε μπροστά μου στο YouTube ένα πολύ μικρό video. Μου άρεσε. Μπορεί να σου αρέσει και σένα.

Θλίψη… 😔

Κάτι υπάρχει όμως που φράζει τη ροή. Τη ροή της καθαρής σκέψης. Της αρμονίας. Της αίσθησης της “ανακούφισης’. Τί έγινε ρε παιδιά;

Έχει το χαρτί συναίσθημα; 😮

Όταν κάνεις αυτό που δεν θέλεις να κάνεις και που ξέρεις ότι θα ήταν καλό να το κάνεις, τότε κερδίζεις σε πολλά επίπεδα.

Ο Vialli και… οι άλλοι ⚽

Εκεί κάπου μετά το δεύτερο μισό της δεκαετίας του ’90, πήγα να σπουδάσω στην Αγγλία. Πήρα την.. πολυπήθητη αναβολή από το στρατό…

Από το 100 Day Challenge:

Ο τρόπος
#100daychallenge

Ο τρόπος…

Η μια απάντηση για όλα τα ερωτήματά μου. Ο δρόμος για την ελευθερία…

Το καλούπι
#100daychallenge

Το καλούπι…

Όσο νερό και να βάζουμε στο τετράγωνο καλούπι, σχήμα καρδούλας δε θα βγει…

Το ένα τρίτο της ζωής μας, είναι ο ύπνος
#100daychallenge

Το 1/3 της ζωής μας…

Αυτό που καθορίζει σε τόσο μεγάλο βαθμό την ποιότητα της καθημερινής μας ζωής…

#100daychallenge

Οι εποχές

Όλα μα όλα έχουν εποχικότητα αν επιλέξεις να το δεις με αυτή την οπτική. Τι θα κερδίσεις;

Τι να κάνω για να ζήσω;
#100daychallenge

Τι να κάνω για να ζήσω;

Στην προσπάθειά μου να κάνω επάγγελμα αυτό που αγαπώ, κατέληξα να αγαπήσω αυτό που έφτασα να κάνω.

Το διαμάντι
#100daychallenge

Το διαμάντι…

Λες τελικά να στέκεσαι στη μέση των δικών σου στρεμμάτων διαμαντιών;

Το Seeds of Freedom είναι ένα εβδομαδιαίο newsletter. 

Όμως

Μην αφήσεις τη λέξη newsletter να σε παρασύρει..

Μη φανταστείς κάτι παρόμοιο, ίσως κάτι που έχεις συναντήσει στο παρελθόν.

Δεν υπάρχει :)

Είναι ένα γράμμα που γράφω κάθε εβδομάδα και απευθύνεται σε σένα που βρίσκεις ενδιαφέρον να μπαίνεις για λίγο στο μυαλό μου.

Να κρυφοκοιτάς λίγο, να βλέπεις τον τρόπο που σκέφτομαι, τι αισθάνομαι, τι μαθαίνω, τι παθαίνω, να ανακαλύπτεις νέες ιδέες και οπτικές.

Γιατί το κάνω αυτό;

Χμ, πριν πάω εκεί θέλω να σε πάω κάπου αλλού. 

Στην πρώτη μέρα που ξεκίνησε όλο αυτό…

Ήταν στα μέσα του Νοέμβρη του 2020 και είχε ξεκινήσει το δεύτερο lockdown λόγω covid.

Είχα φρικάρει

Δεν το περίμενα.

Πίστευα πως το είχαμε αφήσει πίσω όλο αυτό με τα lockdown και τα συναφή.

Η πίεση που ένιωθα ήταν ασφυκτική…

Κάτι μέσα μου έψαχνε τρόπο να βγει, κάτι να ξεθυμάνει…

Χωρίς να καταλάβω πώς, ένα πρωινό εκεί στο πρώτο δεκαήμερο του Νοέμβρη (2020), 

έγραψα ένα μακροσκελές κείμενο στο facebook και το μοιράστηκα με 300 περίπου φίλους και γνωστούς.

Ήταν μια εξήγηση γιατί είχα περίπου 2 χρόνια να… πατήσω το πόδι μου εκεί (στο facebook ντε) και ήταν επίσης το τι είχα στο μυαλό μου για το μέλλον.

Στο τέλος είχε και ένα κάλεσμα για όποιον ενδιαφέρεται να ακούσει τις ιδέες μου μέσω email.

Έτσι ξεκίνησα να γράφω και να στέλνω ένα email κάθε εβδομάδα σε αυτούς που με εμπιστεύτηκαν και που ήταν αρκετά περίεργοι να με ακούσουν.

Με την επίγνωση που έχω σήμερα, νιώθω πως αυτό που είχα τότε την ανάγκη να κάνω, ήταν στην ουσία να επικοινωνήσω.

Να μοιραστώ κάποιες ενδιαφέρουσες πληροφορίες, να επικοινωνήσω κάποιες ιδέες και ξεκινήσω μια προσπάθεια που δεν ήξερα ακριβώς που θα καταλήξει. 

Με κύριο σκοπό όπως είχα στο μυαλό μου, να βοηθήσω με τον τρόπο μου όποιον είχε ανάγκη για βοήθεια εκείνο το δύσκολο διάστημα, δίνοντας ελπίδα…

…να εμπνεύσω όποιον ήταν ανοιχτός να λάβει από αυτά που μοιραζόμουν…

και να ξεκινήσω να γράφω για να γίνομαι μέρα με τη μέρα καλύτερος στο γράψιμο.

Σε έναν συγκεκριμένο τρόπο γραψίματος που είχα στο μυαλό μου και με ένα πλάνο που είχα σκοπό να μοιραστώ με όλους ανοιχτά.

Αυτή η εβδομαδιαία επαφή, αυτό το απλό γράμμα που έστελνα σε φίλους και γνωστούς, 

άλλοτε με ύφος περισσότερο ‘διδακτικό’ και άλλοτε ‘φιλικό’…

άρχισε να παίρνει μια ιδιαίτερη μορφή και να δημιουργείται κάτι που δε μπορούσα να φανταστώ όταν το ξεκίνησα.

Άρχισα να μοιράζομαι τα πάνω μου και τα κάτω μου, τους στόχους μου, τα όνειρά μου, τον τρόπο που είχα σκοπό να τα κάνω πράξη, τις αποτυχίες, τις επιτυχίες, τις αναποδιές, τα συναισθηματικά κύματα, τα εμπόδια, τις αποφάσεις, τις κρίσεις, τις λύσεις, …

Όλα αυτά που ένιωθα και αισθανόμουν ότι αυτό από μόνο του έχει κάτι να προσφέρει

Μια νέα οπτική, μια άλλη προσέγγιση, μια νέα πεποίθηση, μια διαφορετική άποψη…

Να δώσει σε σένα που διαβάζεις κάτι διαφορετικό από τα συνηθισμένα…

Μια γεύση γνωστή αλλά και άγνωστη την ίδια στιγμή…

Ξεκίνησα λοιπόν κάτι νέο, από την αρχή, από το μηδέν, με μια απλή ιδέα και μια παρόρμηση να με κατευθύνει στο πρώτο βήμα…

Αυτό λοιπόν το προσωπικό γράμμα που στέλνω κάθε εβδομάδα, έχει βασικό σκοπό να προσφέρει κάτι χρήσιμο και αξιόλογο σε αυτόν που θα με εμπιστευτεί με το χρόνο και την προσοχή του…

Γιατί αυτά τα δύο, ίσως να είναι και τα πιο πολύτιμα ‘νομίσματα’.

Ναι, ακόμα και από τα ‘ευρώ’ ;)

Και… γιατί όχι με τον τρόπο αυτό να γίνω το ζωντανό παράδειγμα για όποιον θέλει να δοκιμάσει κάτι καινούργιο.

Μήπως έχεις κάτι στο πίσω μέρος του μυαλού σου και κάτι σε κρατάει από το να το ξεκινήσεις; 

Ή μήπως να το συνεχίσεις;

 Ή να το παρατήσεις αν χρειάζεται;

Μήπως θέλεις να ξεφύγεις από μια ζωή που δε σε εκφράζει;

Μήπως θέλεις να δημιουργήσεις μια καθημερινότητα που σε εκφράζει;

Αυτό είναι σήμερα το Seeds of Freedom. 

Μαθαίνω ανοιχτά, σκέφτομαι δυνατά, μοιράζομαι τις εμπειρίες μου, με σκοπό να γίνω καλύτερος εγώ και να γίνεις καλύτερος/η κι εσύ.

Και έτσι να κάνουμε τον κόσμο λίγο καλύτερο :)

Αυτοί είναι οι σπόροι για τη δική μου ελευθερία (seeds of freedom) και αν θελήσεις μπορούν να γίνουν οι σπόροι για τη δική σου ελευθερία.

Και γιατί ελευθερία; Γιατί σπόροι ελευθερίας;

Γιατί αυτό αγαπημένε/η είναι το δικό μου προσωπικό “θέμα” στο ταξίδι της ζωής μου.

Την ελευθερία μου επιζητώ ως κυρίαρχο συναίσθημα. 

Την ψυχική, νοητική, συναισθηματική, οικονομική… ελευθερία.

Όπως εγώ την έχω στο δικό μου μυαλό και όπως μπορείς να την πάρεις κι εσύ και να τη φτιάξεις όπως επιθυμείς στο δικό σου το μυαλό.

Πάρε την πρώτη ύλη που σου δίνω, πάρε τα υλικά και δημιούργησε τη δική σου συνταγή για την ελευθερία σου.

Και ξέρεις κάτι;

Αν μάθεις τον τρόπο -που αυτός είναι και ο αντικειμενικός σκοπός- τότε μπορείς να χρησιμοποιήσεις τον ίδιο τρόπο και για ότι άλλο θέλεις να αλλάξεις στη ζωή σου…

Είναι μια διαδικασία… 

Το μυστικό είναι να την αγαπήσεις. 

Αν το καταφέρεις, πίστεψέ με πως αυτό που θα νιώθεις κάθε βράδυ που πας για ύπνο και κάθε πρωί που θα ξυπνάς, θα είναι ότι καλύτερο μπορείς να φανταστείς.

Και ίσως να μην μπορείς καν να το φανταστείς ;)

Λοιπόν; 

Θα μου κάνεις παρέα σε αυτό το ταξίδι;