Αυτό που κάνει τη διαφορά…

Ένα όμορφο καλοκαιρινό πρωινό σε μια απέραντη παραλία της νότιας Κρήτης, ο κυρ Γιάννης έκανε την καθημερινή του βόλτα.

Καθώς περπατούσε, διέκρινε ξαφνικά λίγα μέτρα πιο πέρα τη μορφή ενός μικρού παιδιού.

Θα ‘ταν δε θα ‘ταν 10 χρονών, ίσως και μικρότερος.

Ο μικρός ήταν σκυμμένος δίπλα στο νερό και φαινόταν να σηκώνει κάτι από την άμμο και να το πετάει στη θάλασσα.

Η παραλία ήταν πάντα άδεια τέτοια ώρα και έτσι ήταν φυσικό να αποσπάσει την προσοχή του κυρ Γιάννη.

Καθώς λοιπόν πλησίαζε, παρατηρούσε το μικρό να επαναλαμβάνει την ίδια ενέργεια ξανά και ξανά…

Περπατούσε σκυφτός, σταματούσε, έπιανε κάτι και το πετούσε στη θάλασσα..

Ο κυρ Γιάννης ήταν τώρα περίεργος…

Ήθελε να καταλάβει τι ακριβώς κάνει το παιδί.

Καθώς λοιπόν είχε φτάσει σε απόσταση 2-3 μέτρων, ρωτάει με τη βραχνή φωνή του το μικρό παιδί:

“Ε κοπέλι, ίντα κάνεις εκεί;”

“Να, σώζω αυτούς τους αστερίες που είναι εγκλωβισμένοι”,

απάντησε το μικρό αγόρι και συνέχισε…

“αν μείνουν στην παραλία θα πεθάνουν, οπότε τους ξαναβάζω στη θάλασσα για να μπορέσουν να ζήσουν”.

Ο κυρ Γιάννης έμεινε σιωπηλός για λίγα δευτερόλεπτα.

“Ναι μωρέ, αλλά εδώ γύρω μόνο θα ‘ναι περισσότεροι από εκατό αστερίες.

Πιο πέρα, θα ‘ναι χίλιοι περισσότεροι…

Αυτή η παραλία είναι αρκετά χιλιόμετρα.

Κάνω αυτή τη βόλτα κάθε μέρα 10 χρόνια τώρα και είναι πάντα το ίδιο.

Πρέπει να υπάρχουν εκατομμύρια αστερίες!

άρα.… δε νομίζω ότι αυτό που κάνεις έχει νόημα… δε θα αλλάξει κάτι…”

Ο μικρός τον κοίταξε με ένα βλέμμα βαθύ…

Συλλογίστηκε για 2-3 δευτερόλεπτα και του απάντησε κρατώντας έναν αστερία στο χέρι του…

“Έχει όμως νόημα γι’ αυτόνθα αλλάξει κάτι για αυτή τη ζωή

λέει κοιτώντας τον αστερία στο χέρι του, πετώντας τον την ίδια στιγμή στη θάλασσα…

Ο κυρ Γιάννης βαρύς χαρακτήρας, έκανε μια γκριμάτσα και συνέχισε το δρόμο του.

Το ίδιο και ο μικρός… συνέχισε τη δουλειά του.

(αναστεναγμός)

Κάπως έτσι σαν αυτό το μικρό παιδί βλέπω κι εγώ αυτό που κάνω εδώ.

Γράφω κάτι κάθε εβδομάδα, το στέλνω και ίσως για πολλούς να μην έχει νόημα, να μην αλλάξει κάτι…

Όμως για έναν ή μια που εκείνη τη στιγμή θα διαβάσει κάτι, μπορεί να αλλάξει τη μέρα του/της προς το καλύτερο…

Μπορεί αυτό να κρατήσει μια ώρα μόνο, ίσως και λίγα λεπτά.

Ίσως και μια μόνο στιγμή.

Ίσως να είναι απλά ένα χαμόγελο, μια σκέψη, μια πιο αισιόδοξη εκδοχή της πραγματικότητας.

Αυτό από μόνο του κάνει τη διαφορά για μένα.

Αυτό είναι ένα από τα κίνητρά μου.

Με γεμίζει, μου δίνει ζωή.

Μου δίνει νόημα, δύναμη και με βοηθάει να παραμένω στην τροχιά που θέλω.

Όλα μετρούν.

Όλα έχουν νόημα αν επιλέξεις να το δεις έτσι…

Κάθε τι που κάνουμε δημιουργεί ένα αποτέλεσμα.

Μπορεί να είναι θετικό μπορεί να είναι αρνητικό, μπορεί να είναι και σχετικά αδιάφορο.

Εσύ;

Τί θα μπορούσες να κάνεις σήμερα για να κάνεις τη διαφορά για κάποιον άλλον;

Κάτι μικρό για σένα αλλά σημαντικό για κάποιον άλλον…

Θέλεις μια ιδέα;

Ξεκίνα από σένα…

Τι μπορείς να κάνεις σήμερα για να κάνεις τη διαφορά στη δική σου μέρα;

Ίσως αν το κάνεις αυτό, τότε αυτόματα να κάνεις και τη διαφορά στη μέρα κάποιου άλλου…

Υ.Γ. Θέλεις και μια bonus ιδέα; 🙂

Ξεκίνα σήμερα από μόνος/η σου μια αλυσίδα καλής πράξης.

Κάνε κάτι καλό για κάποιον άλλον χωρίς ανταπόδοση και ζήτα του/της να κάνει το ίδιο για κάποιον άλλον…

Δώσε τη σειρά σου, κέρασε έναν καφέ, πες μια συγνώμη που νιώθεις ότι χρωστάς, πες μια καλή κουβέντα που βγαίνει από καρδιάς…

Και μόνο που βάζεις το μυαλό σου στη διαδικασία μιας τέτοιας αναζήτησης, είναι ικανό να κάνει τη διαφορά 😉

Σε ευχαριστώ για το χρόνο, την προσοχή και την εμπιστοσύνη σου 🙏

Μοιράσου το

Έχω και newsletter πάμε μια βόλτα;

Εβδομαδιαία τροφή για σκέψη μέσα από το μυστήριο μυαλό ενός οικονομολόγου συμπεριφοράς...

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.

Μπορείς να ειδοποιηθείς για απαντήσεις στο δικό σου σχόλιο, μέσω e-mail (απλά επίλεξέ το από το παραπάνω κουτάκι).

Μπορείς επίσης να εγγραφείς εδώ στις ειδοποιήσεις χωρίς να σχολιάσεις.

Κι' άλλη τροφή για σκέψη...

Από το Newsletter: Seeds of Freedom

Θλίψη… 😔

Κάτι υπάρχει όμως που φράζει τη ροή. Τη ροή της καθαρής σκέψης. Της αρμονίας. Της αίσθησης της “ανακούφισης’. Τί έγινε ρε παιδιά;

Έχει το χαρτί συναίσθημα; 😮

Όταν κάνεις αυτό που δεν θέλεις να κάνεις και που ξέρεις ότι θα ήταν καλό να το κάνεις, τότε κερδίζεις σε πολλά επίπεδα.

Ο Vialli και… οι άλλοι ⚽

Εκεί κάπου μετά το δεύτερο μισό της δεκαετίας του ’90, πήγα να σπουδάσω στην Αγγλία. Πήρα την.. πολυπήθητη αναβολή από το στρατό…

Η ρωγμή του τρόμου 〰

Καθώς ξαπλώνω στον καναπέ, τη ματιά μου κλέβει μια μορφή στο ταβάνι. Μια σκούρη άμορφη ‘γραμμή’ κατά μήκος…

Η Μεγάλη Ανατροπή ↩

Η δεύτερη εβδομάδα του Σεπτέμβρη εδώ και πολλά χρόνια, είναι μια από αυτές που με κάνουν να ‘υποφέρω’…

Γιατί έγινα… αριστερός 👈

Χωρίς αυτεπίγνωση (αυτογνωσία) νιώθω ότι είμαι απλά ένα πιόνι που επιπλέει στο χωροχρόνο και κάνει ότι έχει προγραμματστεί να κάνει.

Από το 100 Day Challenge:

#100daychallenge

Οι εποχές

Όλα μα όλα έχουν εποχικότητα αν επιλέξεις να το δεις με αυτή την οπτική. Τι θα κερδίσεις;

Τι να κάνω για να ζήσω;
#100daychallenge

Τι να κάνω για να ζήσω;

Στην προσπάθειά μου να κάνω επάγγελμα αυτό που αγαπώ, κατέληξα να αγαπήσω αυτό που έφτασα να κάνω.

Το διαμάντι
#100daychallenge

Το διαμάντι…

Λες τελικά να στέκεσαι στη μέση των δικών σου στρεμμάτων διαμαντιών;

Παραγωγός;;
#100daychallenge

Παραγωγός;

Όταν καταναλώνουμε επενδυτικά… ή μήπως όταν επενδύουμε καταναλωτικά;

Αγώνας επιβίωσης..
#100daychallenge

Αγώνας επιβίωσης…

Κατά ειρωνικό τρόπο, η πάλη είναι μέρος της παγίδας. Η μανιώδης προσπάθεια…

Η ευθύνη...
#100daychallenge

Η ευθύνη

Η δύναμη του λόγου μας και η ευθύνη που απορρέει από αυτήν…

Ο κιμάς.
#100daychallenge

Ο κιμάς

Αν βάλεις ‘μοσχαρίσιο κρέας’ στη μηχανή, δεν υπάρχει περίπτωση να βγάλεις ‘χοιρινό’.

Το Seeds of Freedom είναι ένα εβδομαδιαίο newsletter. 

Όμως

Μην αφήσεις τη λέξη newsletter να σε παρασύρει..

Μη φανταστείς κάτι παρόμοιο, ίσως κάτι που έχεις συναντήσει στο παρελθόν.

Δεν υπάρχει :)

Είναι ένα γράμμα που γράφω κάθε εβδομάδα και απευθύνεται σε σένα που βρίσκεις ενδιαφέρον να μπαίνεις για λίγο στο μυαλό μου.

Να κρυφοκοιτάς λίγο, να βλέπεις τον τρόπο που σκέφτομαι, τι αισθάνομαι, τι μαθαίνω, τι παθαίνω, να ανακαλύπτεις νέες ιδέες και οπτικές.

Γιατί το κάνω αυτό;

Χμ, πριν πάω εκεί θέλω να σε πάω κάπου αλλού. 

Στην πρώτη μέρα που ξεκίνησε όλο αυτό…

Ήταν στα μέσα του Νοέμβρη του 2020 και είχε ξεκινήσει το δεύτερο lockdown λόγω covid.

Είχα φρικάρει

Δεν το περίμενα.

Πίστευα πως το είχαμε αφήσει πίσω όλο αυτό με τα lockdown και τα συναφή.

Η πίεση που ένιωθα ήταν ασφυκτική…

Κάτι μέσα μου έψαχνε τρόπο να βγει, κάτι να ξεθυμάνει…

Χωρίς να καταλάβω πώς, ένα πρωινό εκεί στο πρώτο δεκαήμερο του Νοέμβρη (2020), 

έγραψα ένα μακροσκελές κείμενο στο facebook και το μοιράστηκα με 300 περίπου φίλους και γνωστούς.

Ήταν μια εξήγηση γιατί είχα περίπου 2 χρόνια να… πατήσω το πόδι μου εκεί (στο facebook ντε) και ήταν επίσης το τι είχα στο μυαλό μου για το μέλλον.

Στο τέλος είχε και ένα κάλεσμα για όποιον ενδιαφέρεται να ακούσει τις ιδέες μου μέσω email.

Έτσι ξεκίνησα να γράφω και να στέλνω ένα email κάθε εβδομάδα σε αυτούς που με εμπιστεύτηκαν και που ήταν αρκετά περίεργοι να με ακούσουν.

Με την επίγνωση που έχω σήμερα, νιώθω πως αυτό που είχα τότε την ανάγκη να κάνω, ήταν στην ουσία να επικοινωνήσω.

Να μοιραστώ κάποιες ενδιαφέρουσες πληροφορίες, να επικοινωνήσω κάποιες ιδέες και ξεκινήσω μια προσπάθεια που δεν ήξερα ακριβώς που θα καταλήξει. 

Με κύριο σκοπό όπως είχα στο μυαλό μου, να βοηθήσω με τον τρόπο μου όποιον είχε ανάγκη για βοήθεια εκείνο το δύσκολο διάστημα, δίνοντας ελπίδα…

…να εμπνεύσω όποιον ήταν ανοιχτός να λάβει από αυτά που μοιραζόμουν…

και να ξεκινήσω να γράφω για να γίνομαι μέρα με τη μέρα καλύτερος στο γράψιμο.

Σε έναν συγκεκριμένο τρόπο γραψίματος που είχα στο μυαλό μου και με ένα πλάνο που είχα σκοπό να μοιραστώ με όλους ανοιχτά.

Αυτή η εβδομαδιαία επαφή, αυτό το απλό γράμμα που έστελνα σε φίλους και γνωστούς, 

άλλοτε με ύφος περισσότερο ‘διδακτικό’ και άλλοτε ‘φιλικό’…

άρχισε να παίρνει μια ιδιαίτερη μορφή και να δημιουργείται κάτι που δε μπορούσα να φανταστώ όταν το ξεκίνησα.

Άρχισα να μοιράζομαι τα πάνω μου και τα κάτω μου, τους στόχους μου, τα όνειρά μου, τον τρόπο που είχα σκοπό να τα κάνω πράξη, τις αποτυχίες, τις επιτυχίες, τις αναποδιές, τα συναισθηματικά κύματα, τα εμπόδια, τις αποφάσεις, τις κρίσεις, τις λύσεις, …

Όλα αυτά που ένιωθα και αισθανόμουν ότι αυτό από μόνο του έχει κάτι να προσφέρει

Μια νέα οπτική, μια άλλη προσέγγιση, μια νέα πεποίθηση, μια διαφορετική άποψη…

Να δώσει σε σένα που διαβάζεις κάτι διαφορετικό από τα συνηθισμένα…

Μια γεύση γνωστή αλλά και άγνωστη την ίδια στιγμή…

Ξεκίνησα λοιπόν κάτι νέο, από την αρχή, από το μηδέν, με μια απλή ιδέα και μια παρόρμηση να με κατευθύνει στο πρώτο βήμα…

Αυτό λοιπόν το προσωπικό γράμμα που στέλνω κάθε εβδομάδα, έχει βασικό σκοπό να προσφέρει κάτι χρήσιμο και αξιόλογο σε αυτόν που θα με εμπιστευτεί με το χρόνο και την προσοχή του…

Γιατί αυτά τα δύο, ίσως να είναι και τα πιο πολύτιμα ‘νομίσματα’.

Ναι, ακόμα και από τα ‘ευρώ’ ;)

Και… γιατί όχι με τον τρόπο αυτό να γίνω το ζωντανό παράδειγμα για όποιον θέλει να δοκιμάσει κάτι καινούργιο.

Μήπως έχεις κάτι στο πίσω μέρος του μυαλού σου και κάτι σε κρατάει από το να το ξεκινήσεις; 

Ή μήπως να το συνεχίσεις;

 Ή να το παρατήσεις αν χρειάζεται;

Μήπως θέλεις να ξεφύγεις από μια ζωή που δε σε εκφράζει;

Μήπως θέλεις να δημιουργήσεις μια καθημερινότητα που σε εκφράζει;

Αυτό είναι σήμερα το Seeds of Freedom. 

Μαθαίνω ανοιχτά, σκέφτομαι δυνατά, μοιράζομαι τις εμπειρίες μου, με σκοπό να γίνω καλύτερος εγώ και να γίνεις καλύτερος/η κι εσύ.

Και έτσι να κάνουμε τον κόσμο λίγο καλύτερο :)

Αυτοί είναι οι σπόροι για τη δική μου ελευθερία (seeds of freedom) και αν θελήσεις μπορούν να γίνουν οι σπόροι για τη δική σου ελευθερία.

Και γιατί ελευθερία; Γιατί σπόροι ελευθερίας;

Γιατί αυτό αγαπημένε/η είναι το δικό μου προσωπικό “θέμα” στο ταξίδι της ζωής μου.

Την ελευθερία μου επιζητώ ως κυρίαρχο συναίσθημα. 

Την ψυχική, νοητική, συναισθηματική, οικονομική… ελευθερία.

Όπως εγώ την έχω στο δικό μου μυαλό και όπως μπορείς να την πάρεις κι εσύ και να τη φτιάξεις όπως επιθυμείς στο δικό σου το μυαλό.

Πάρε την πρώτη ύλη που σου δίνω, πάρε τα υλικά και δημιούργησε τη δική σου συνταγή για την ελευθερία σου.

Και ξέρεις κάτι;

Αν μάθεις τον τρόπο -που αυτός είναι και ο αντικειμενικός σκοπός- τότε μπορείς να χρησιμοποιήσεις τον ίδιο τρόπο και για ότι άλλο θέλεις να αλλάξεις στη ζωή σου…

Είναι μια διαδικασία… 

Το μυστικό είναι να την αγαπήσεις. 

Αν το καταφέρεις, πίστεψέ με πως αυτό που θα νιώθεις κάθε βράδυ που πας για ύπνο και κάθε πρωί που θα ξυπνάς, θα είναι ότι καλύτερο μπορείς να φανταστείς.

Και ίσως να μην μπορείς καν να το φανταστείς ;)

Λοιπόν; 

Θα μου κάνεις παρέα σε αυτό το ταξίδι;


O ιστότοπός χρησιμοποιεί cookies. Συνεχίζοντας, συμφωνείτε με τη χρήση τους. Περισσότερα.