Συγχρονικότητα; 😧

Αυτές οι περίεργες λέξεις που δεν ξέρω τι σημαίνουν μαγνητίζουν περίεργα την περιέργειά μου.

Τι θα πει συχρονικότητα δηλαδή; Τι εκφράζει αυτή η λέξη;

Τον Carl Jung τον έχω αναφέρει ως πηγή έμπνευσης στο παρελθόν.

Στα πρώτα του βήματα ως γιατρός, εντυπωσιάστηκε από τις μελέτες του Φρόυντ και ξεκίνησε την αλληλογραφία μαζί του.

Εν τέλει συναντήθηκαν και ανέπτυξαν επαγγελματική αλλά και φιλική σχέση.

Ο Γιουνγκ θεωρείται ο ‘πατέρας’ της αναλυτικής ψυχολογίας.

Μια ορολογία της συγχρονικότητας που βρήκα εδώ, είναι:

Ο όρος synchronicity (syn = με, chronos = time) επινοήθηκε από τον ψυχολόγο Jung για να περιγράψει την ταυτόχρονη εμφάνιση γεγονότων (ή συμπτώσεων) τα οποία προφανώς δεν έχουν σαφή αιτία αλλά έχουν πολύ νόημα.

Το σημερινό μήνυμα είναι συνέχεια του προηγούμενου, αν δεν το έχεις διαβάσει, προτείνω να δεις πρώτα εκείνο πριν συνεχίσεις για να μπεις στο νόημα.

Καθώς λοιπόν βρισκόμουν σε κατάσταση νευρωνικής πειρατείας ελεγχόμενος πλήρως από την αμυγδαλή…

έκανα κάτι που δεν το συνηθίζω τα τελευταία χρόνια.

Λειτούργησα αντανακλαστικά.

Με αντίδραση αντί για απόκριση δηλαδή.

Με το συναίσθημα.

Ήθελα να μεταφέρω το αρνητικό συναίσθημα που ένιωσα, σε εκείνον που μου το δημιούργησε.

Σε αυτόν που άνοιξε την πόρτα της ταράτσας στην προκειμένη περίπτωση και με έκανε να νιώσω ότι με αγνοούν.

Ότι δε με ακούν, ότι δε με σέβονται.

Πώς μπορεί να αγνοεί μια ανακοίνωση ότι προκαλείται πλημμύρα όταν αφήνει την πόρτα ανοιχτή;

Κι όμως, παρότι κάθομαι και ασχολούμαι όλη μέρα με αυτό, πάλι έπεσα στην παγίδα.

Έτσι λοιπόν, με το θυμό στο κεφάλι μου αλλά και σε όλο μου το σώμα, έγραψα μια αιχμηρή ανακοίνωση και την κόλλησα στην πόρτα της πολυκατοικίας.

Δε μου άρεσε αυτό που έκανα, αλλά… ήθελα ‘εκδίκηση’.

Να νιώσει τύψεις αυτός που το έκανε, με απώτερο σκοπό να μην το ξανακάνει.

Δε θα μοιραστώ ολόκληρη την ανακοίνωση, θα μοιραστώ όμως ένα κρίσιμο σημείο της:

Είστε πλέον υπεύθυνος/η και ηθικός/ή αυτουργός για κάθε κομμάτι σοβά που θα πέσει στο μέλλον, για κάθε πλημμύρα και για κάθε ατύχημα που μπορεί να προκληθεί από την πράξη σας.

Έπεσα να κοιμηθώ με ανησυχία. Είχα ένα σφίξιμο για τον τρόπο που εκφράστηκα.

Ήμουν πιο επιθετικός απ’ ότι συνηθίζω και απ’ ότι θέλω να είμαι στη σχέση μου με τους άλλους ανθρώπους.

Είχα τώρα τύψεις εγώ… τι περίεργο ε;

Ο ύπνος μου ήταν ανήσυχος. Δεν κοιμήθηκα καλά…

Το πρωί λοιπόν, σηκώθηκα με το ξημέρωμα γύρω στις 5.15 πμ και όπως πάντα έκανα το καφεδάκι μου και βγήκα στο μπαλκόνι για να γράψω τις πρωινές μου σελίδες.

Με τον καφέ και το τετράδιο στο χέρι, βγαίνω στο μπαλκόνι και βλέπω μπροστά μου αυτό:

Όχι, δεν είναι το δικό μου αυτοκίνητο, είναι του γείτονα απέναντι.

Αλλά… αυτό έχει προκληθεί από κομμάτια σοβά που έπεσαν από τη δική μας πολυκατοικία.

Σε αυτό το σημείο, σου θυμίζω τι είχα γράψει το προηγούμενο απόγευμα στην ανακοίνωση:

Είστε πλέον υπεύθυνος/η και ηθικός/ή αυτουργός για κάθε κομμάτι σοβά που θα πέσει στο μέλλον, για κάθε πλημμύρα και για κάθε ατύχημα που μπορεί να προκληθεί από την πράξη σας.

Τι έγινε ρε παιδιά;

Σοκαρίστηκα. Δε μπορούσα να το πιστέψω.

Έγινε αυτό που έγραψα μόλις λίγες ώρες πριν!

Είχα μείνει αποσβολωμένος να κοιτώ το αυτοκίνητο και να σκέφτομαι τι είχα γράψει.

Κατεβαίνω κάτω να επιβεβαιώσω ότι ήταν σοβάδες από τη δική μας πολυκατοικία.

Ήταν αλήθεια…

Τώρα τι ήταν αυτό; άρχισα να σκέφτομαι;

Ένιωσα ότι θα γίνει πριν γίνει, ή μήπως εγώ το προκάλεσα με την αρνητική μου ενέργεια;

Ξέρω μπορεί και τα δύο να σου φαίνονται αστείες σκέψεις.

Αλλά με την οπτική που έχω για τον κόσμο έτσι σκέφτομαι 😊

Δεν έχω πάρει κάποια απάντηση!

Όμως μπορώ να σου πω το εξής:

Όταν κατέβηκα να βάλω σπάγκο γύρω γύρω για να προστατέψω τους περαστικούς που θα άρχιζαν σιγά σιγά να περνάνε όσο η ώρα πήγαινε 7 πμ, ήρθε και ο ιδιοκτήτης του αυτοκινήτου.

‘Και το σκέφτηκα μόλις πάρκαρα’ μου λέει, ‘αυτή η πολυκατοικία δε φαίνεται και σε πολύ καλή κατάσταση, μήπως να μην παρκάρω εδώ σήμερα;’

Χαμογέλασα…

Ε λίγο η δική του η σκέψη, λίγο η δική μου, λίγο η δική του η διαίσθηση λίγο η δική μου… ‘συναντήθηκαν’ και το κακό έγινε!

Και πάλι καλά δηλαδή, φαντάζεσαι να είχε χτυπήσει άνθρωπο;

Μπρρρ…

Κρύος ιδρώτας. Ούτε να το φανταστώ δε θέλω.

Αυτό λοιπόν νομίζω πως είναι ο ορισμός της συγχρονικότητας.

Το γεγονός ότι έγραψα αυτό και μετά συνέβη, ούτε περήφανο με κάνει να νιώθω, ούτε έξυπνο, ούτε καν διαισθητικό.

Νιώθω όμως δέος για όλα αυτά που μπορεί να συμβούν κάθε μέρα αλλά… δεν συμβαίνουν.

Το ατύχημα αυτό ευτυχώς είχε μόνο υλικές συνέπειες.

Πόσο εύκολα θα μπορούσε να γίνει χειρότερο ε;

Να σου πω τι έμαθα από αυτή την εμπειρία;

Καταρχήν επιβεβαίωσα για μια ακόμα φορά και εμπειρικά, ότι η διαίσθηση είναι στην ουσία 6η αίσθηση.

Να την εμπιστεύεσαι αγαπημένε/η.

Κρύβεται πίσω από το θόρυβο του μυαλού, αλλά μπορείς να την ακούσεις αν το εξασκήσεις λίγο.

Είναι ότι πιο βαθύ υπάρχει και έρχεται από μέσα μας.

Είναι πολλές φορές το σφίξιμο στο στομάχι…

Να σου πω και ένα δεύτερο μάθημα;

Όσο και να νομίζεις ότι κάτι το ‘κατέχεις’, ποτέ δε μπορείς να είσαι σίγουρος.

Η δική μου αη αντίδραση στην προκειμένη περίπτωση ήταν κάτι που πίστευα ότι δε θα (ξανα)συμβεί ποτέ.

Όχι τόσο το ύφος της ανακοίνωσης που έγραψα, όσο το ότι ήθελα να περάσω ένα αρνητικό συναίσθημα σε κάποιον άλλον.

Έστω και αν έκανε λάθος. Έστω και αν αγνοεί τις προειδοποιήσεις.

Έστω και αν έγινε κάποια ζημιά.

Γιατί το θέμα δεν είναι τι κάνουν οι άλλοι, το θέμα είναι πώς εγώ κι εσύ χειριζόμαστε τις καταστάσεις.

Αντιδράς ή αποκρίνεσαι σε κάθε περίσταση;

Αυτό από μόνο του το δουλεύω από το τέλος του 2015 αν θυμάμαι καλά.

Το να αποκρίνομαι και όχι να αντιδρώ δηλαδή.

Το έχω βελτιώσει πολύ, αλλά όπως φαίνεται ποτέ δε μπορείς να πεις ότι ‘αυτό το έχω’.

Κλείνοντας θα μοιραστώ μια ακόμα σκέψη που είχα, με σκοπό να σου γνωρίσω τον τρόπο σκέψης για έμπνευση.

Μπορεί να σου φανεί χρήσιμο στο μέλλον.

Ήθελα λοιπόν να βάλω μια ανακοίνωση για να μην παρκάρουν τα αυτοκίνητα μέχρι να προχωρήσουμε στη διαδικασία αποκατάστασης της ζημιάς.

Ξέρω όμως ότι οι άνθρωποι δεν παρατηρούν, δε δίνουν σημασία, δεν παίρνουν στα σοβαρά κάτι, αν δεν νιώσουν (κατά βάση) απειλή.

Και αν δεν νιώσουν ότι κάτι θα χάσουν.

Απειλή και απώλεια (μαζί με πίεση χρόνου) είναι τα βασικά ‘εργαλεία του μάρκετινγκ’.

Έτσι λοιπόν έγραψα το ακόλουθο:

Το σκεπτικό μου:

‘Προστατέψτε το όχημά σας’ υποδηλώνει απώλεια και ασφάλεια. Να μην χάσω κάτι που έχω και να μην κινδυνέψω.

‘Πέφτουν σοβάδες’ δηλώνει την αιτία.

Η φωτογραφία είναι για να τους δείξει σε εικόνα τι μπορεί να προκύψει αν παρκάρουν.

Μπορεί να φαίνεται απλό, όμως το πώς γράφεις κάτι, καθορίζει το πώς θα πράξουν οι άλλοι.

Εμπιστέψου με σε αυτό, το copywriting το ‘χω μελετήσει και το έχω εφαρμόσει σε πολλούς τομείς.

Είναι τέχνη και επιστήμη μαζί…

Εις το επανιδείν!

Υ.Γ. Σε περίπτωση που σου κίνησα την περιέργεια και θέλεις να δεις ολόκληρη την ανακοίνωσή μου, μπορείς να τη διαβάσεις εδώ. Την έβγαλα μόλις είδα το ατύχημα γιατί ήταν πολύ βαριά η κατηγορία μου (που να φανταστώ ότι θα πέσουν σοβάδες μετά από λίγες ώρες!)

Μοιράσου το

Έχω και newsletter πάμε μια βόλτα;

Εβδομαδιαία τροφή για σκέψη μέσα από το μυστήριο μυαλό ενός οικονομολόγου συμπεριφοράς...

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Μπορείς να ειδοποιηθείς για απαντήσεις στο δικό σου σχόλιο, μέσω e-mail (απλά επίλεξέ το από το παραπάνω κουτάκι).

Μπορείς επίσης να εγγραφείς εδώ στις ειδοποιήσεις χωρίς να σχολιάσεις.

Κι' άλλη τροφή για σκέψη...

Από το Newsletter: Seeds of Freedom

Το τέλος της προσπάθειας…

Η ώρα είναι 5:22 πμ πρωί Σαββάτου. Πρέπει να έχει πανσέληνο σήμερα, γιατί το φεγγάρι είναι τόσο φωτεινό που δε χρειάζεσαι καν φως στο σπίτι…

Αλτ! Τις ει; ✋

Αυτό είναι το τρίτο επεισόδιο της μινι σειράς Επαναπρογραμματισμός Νευροσυσχετισμών Βήμα-Βήμα.

Ο Νόμος του Πάρκινσον 🕖

Γιατί μερικές μέρες είναι τόσο παραγωγικές και άλλες λιγότερο; Αυτό το ερώτημα πάντα με απασχολούσε, από τότε που…

 Αρεοπαγίτης; 👨‍⚖️

Και οι δύο πλευρές με τα επιχειρήματά τους, προσπαθούσαν να καταλάβουν όσο το δυνατό περισσότερο…

Το Ρεβύθι 🙄

Αυτό είναι το τέταρτο επεισόδιο της μινι σειράς Επαναπρογραμματισμός Νευροσυσχετισμών Βήμα-Βήμα.

Από το 100 Day Challenge:

Σημάδι & Επιβεβαίωση
#100daychallenge

Επιβεβαίωση

Ένα σημάδι και μια επιβεβαίωση. Ένας τρόπος να τσεκάρεις ότι είσαι στο σωστό δρόμο…

Η μόδα
#100daychallenge

Η μόδα…

Κάποιες φορές, δεν αγοράζεις ένα προϊόν, γίνεσαι το προϊόν.. δεν το χρησιμοποιείς, σε χρησιμοποιεί.

Εκκαθάριση...
#100daychallenge

Εκκαθάριση

Ότι καθαρίζει στο εξωτερικό περιβάλλον, καθαρίζει και στο εσωτερικό…

Το βάζο της ζωής...
#100daychallenge

Το βάζο της ζωής…

Μια συνηθισμένη μέρα σε μια πανεπιστημιακή αίθουσα, ένας καθηγητής φιλοσοφίας…

Το κλειδί..
#100daychallenge

Το κλειδί

Να νιώθεις ότι είσαι ασφαλής, εσύ και η οικογένειά σου σε αυτό το αβέβαιο περιβάλλον…

Συνήθισα...
#100daychallenge

Συνήθισα…

Το ένα από τα δυο ‘μυστικά’ για μια καλύτερη ζωή. Πιο εύκολη, πιο όμορφη, πιο ανάλαφρη…

Επανάληψη...
#100daychallenge

Επανάληψη…

Από την επανάληψη, στην ελευθερία, την ευημερία και τη “Διαστημική” επανάληψη…

Το Seeds of Freedom είναι ένα εβδομαδιαίο newsletter. 

Όμως

Μην αφήσεις τη λέξη newsletter να σε παρασύρει..

Μη φανταστείς κάτι παρόμοιο, ίσως κάτι που έχεις συναντήσει στο παρελθόν.

Δεν υπάρχει :)

Είναι ένα γράμμα που γράφω κάθε εβδομάδα και απευθύνεται σε σένα που βρίσκεις ενδιαφέρον να μπαίνεις για λίγο στο μυαλό μου.

Να κρυφοκοιτάς λίγο, να βλέπεις τον τρόπο που σκέφτομαι, τι αισθάνομαι, τι μαθαίνω, τι παθαίνω, να ανακαλύπτεις νέες ιδέες και οπτικές.

Γιατί το κάνω αυτό;

Χμ, πριν πάω εκεί θέλω να σε πάω κάπου αλλού. 

Στην πρώτη μέρα που ξεκίνησε όλο αυτό…

Ήταν στα μέσα του Νοέμβρη του 2020 και είχε ξεκινήσει το δεύτερο lockdown λόγω covid.

Είχα φρικάρει

Δεν το περίμενα.

Πίστευα πως το είχαμε αφήσει πίσω όλο αυτό με τα lockdown και τα συναφή.

Η πίεση που ένιωθα ήταν ασφυκτική…

Κάτι μέσα μου έψαχνε τρόπο να βγει, κάτι να ξεθυμάνει…

Χωρίς να καταλάβω πώς, ένα πρωινό εκεί στο πρώτο δεκαήμερο του Νοέμβρη (2020), 

έγραψα ένα μακροσκελές κείμενο στο facebook και το μοιράστηκα με 300 περίπου φίλους και γνωστούς.

Ήταν μια εξήγηση γιατί είχα περίπου 2 χρόνια να… πατήσω το πόδι μου εκεί (στο facebook ντε) και ήταν επίσης το τι είχα στο μυαλό μου για το μέλλον.

Στο τέλος είχε και ένα κάλεσμα για όποιον ενδιαφέρεται να ακούσει τις ιδέες μου μέσω email.

Έτσι ξεκίνησα να γράφω και να στέλνω ένα email κάθε εβδομάδα σε αυτούς που με εμπιστεύτηκαν και που ήταν αρκετά περίεργοι να με ακούσουν.

Με την επίγνωση που έχω σήμερα, νιώθω πως αυτό που είχα τότε την ανάγκη να κάνω, ήταν στην ουσία να επικοινωνήσω.

Να μοιραστώ κάποιες ενδιαφέρουσες πληροφορίες, να επικοινωνήσω κάποιες ιδέες και ξεκινήσω μια προσπάθεια που δεν ήξερα ακριβώς που θα καταλήξει. 

Με κύριο σκοπό όπως είχα στο μυαλό μου, να βοηθήσω με τον τρόπο μου όποιον είχε ανάγκη για βοήθεια εκείνο το δύσκολο διάστημα, δίνοντας ελπίδα…

…να εμπνεύσω όποιον ήταν ανοιχτός να λάβει από αυτά που μοιραζόμουν…

και να ξεκινήσω να γράφω για να γίνομαι μέρα με τη μέρα καλύτερος στο γράψιμο.

Σε έναν συγκεκριμένο τρόπο γραψίματος που είχα στο μυαλό μου και με ένα πλάνο που είχα σκοπό να μοιραστώ με όλους ανοιχτά.

Αυτή η εβδομαδιαία επαφή, αυτό το απλό γράμμα που έστελνα σε φίλους και γνωστούς, 

άλλοτε με ύφος περισσότερο ‘διδακτικό’ και άλλοτε ‘φιλικό’…

άρχισε να παίρνει μια ιδιαίτερη μορφή και να δημιουργείται κάτι που δε μπορούσα να φανταστώ όταν το ξεκίνησα.

Άρχισα να μοιράζομαι τα πάνω μου και τα κάτω μου, τους στόχους μου, τα όνειρά μου, τον τρόπο που είχα σκοπό να τα κάνω πράξη, τις αποτυχίες, τις επιτυχίες, τις αναποδιές, τα συναισθηματικά κύματα, τα εμπόδια, τις αποφάσεις, τις κρίσεις, τις λύσεις, …

Όλα αυτά που ένιωθα και αισθανόμουν ότι αυτό από μόνο του έχει κάτι να προσφέρει

Μια νέα οπτική, μια άλλη προσέγγιση, μια νέα πεποίθηση, μια διαφορετική άποψη…

Να δώσει σε σένα που διαβάζεις κάτι διαφορετικό από τα συνηθισμένα…

Μια γεύση γνωστή αλλά και άγνωστη την ίδια στιγμή…

Ξεκίνησα λοιπόν κάτι νέο, από την αρχή, από το μηδέν, με μια απλή ιδέα και μια παρόρμηση να με κατευθύνει στο πρώτο βήμα…

Αυτό λοιπόν το προσωπικό γράμμα που στέλνω κάθε εβδομάδα, έχει βασικό σκοπό να προσφέρει κάτι χρήσιμο και αξιόλογο σε αυτόν που θα με εμπιστευτεί με το χρόνο και την προσοχή του…

Γιατί αυτά τα δύο, ίσως να είναι και τα πιο πολύτιμα ‘νομίσματα’.

Ναι, ακόμα και από τα ‘ευρώ’ ;)

Και… γιατί όχι με τον τρόπο αυτό να γίνω το ζωντανό παράδειγμα για όποιον θέλει να δοκιμάσει κάτι καινούργιο.

Μήπως έχεις κάτι στο πίσω μέρος του μυαλού σου και κάτι σε κρατάει από το να το ξεκινήσεις; 

Ή μήπως να το συνεχίσεις;

 Ή να το παρατήσεις αν χρειάζεται;

Μήπως θέλεις να ξεφύγεις από μια ζωή που δε σε εκφράζει;

Μήπως θέλεις να δημιουργήσεις μια καθημερινότητα που σε εκφράζει;

Αυτό είναι σήμερα το Seeds of Freedom. 

Μαθαίνω ανοιχτά, σκέφτομαι δυνατά, μοιράζομαι τις εμπειρίες μου, με σκοπό να γίνω καλύτερος εγώ και να γίνεις καλύτερος/η κι εσύ.

Και έτσι να κάνουμε τον κόσμο λίγο καλύτερο :)

Αυτοί είναι οι σπόροι για τη δική μου ελευθερία (seeds of freedom) και αν θελήσεις μπορούν να γίνουν οι σπόροι για τη δική σου ελευθερία.

Και γιατί ελευθερία; Γιατί σπόροι ελευθερίας;

Γιατί αυτό αγαπημένε/η είναι το δικό μου προσωπικό “θέμα” στο ταξίδι της ζωής μου.

Την ελευθερία μου επιζητώ ως κυρίαρχο συναίσθημα. 

Την ψυχική, νοητική, συναισθηματική, οικονομική… ελευθερία.

Όπως εγώ την έχω στο δικό μου μυαλό και όπως μπορείς να την πάρεις κι εσύ και να τη φτιάξεις όπως επιθυμείς στο δικό σου το μυαλό.

Πάρε την πρώτη ύλη που σου δίνω, πάρε τα υλικά και δημιούργησε τη δική σου συνταγή για την ελευθερία σου.

Και ξέρεις κάτι;

Αν μάθεις τον τρόπο -που αυτός είναι και ο αντικειμενικός σκοπός- τότε μπορείς να χρησιμοποιήσεις τον ίδιο τρόπο και για ότι άλλο θέλεις να αλλάξεις στη ζωή σου…

Είναι μια διαδικασία… 

Το μυστικό είναι να την αγαπήσεις. 

Αν το καταφέρεις, πίστεψέ με πως αυτό που θα νιώθεις κάθε βράδυ που πας για ύπνο και κάθε πρωί που θα ξυπνάς, θα είναι ότι καλύτερο μπορείς να φανταστείς.

Και ίσως να μην μπορείς καν να το φανταστείς ;)

Λοιπόν; 

Θα μου κάνεις παρέα σε αυτό το ταξίδι;