Πώς την παλεύω στα δύσκολα…❓

Δυσκολεύτηκα πολύ να αποφασίσω τι να γράψω αυτή την εβδομάδα.

Αφενός μεν το ερώτημα ‘τι να μοιραστώ που να έχει αξία’, έτσι ώστε να μη χαραμίσω το χρόνο και την εμπιστοσύνη σου…

Αφετέρου δε, να παραμείνω πιστός σε αυτό που έχω υποσχεθεί και σε σένα και στον εαυτό μου, δηλαδή να είμαι αυθεντικός και να μην διασπείρω απλά πληροφορίες.

Αυτό μπορεί να το κάνει ο οποιοσδήποτε και λίγο πολύ αυτό βλέπω να κάνουν οι περισσότεροι.

Αυτό που για μένα έχει περισσότερη αξία, είναι να μοιράζομαι το δικό μου τρόπο σκέψης, τα συναισθήματά μου και το πως ‘την παλεύω’ στις καλές και στις λιγότερο καλές φάσεις.

Μερικά μηνύματα είναι ακριβώς αυτό, άλλα είναι περισσότερο πληροφοριακά, όμως πάντα μέσα από τη δική μου εμπειρία.

Άλλα πάλι είναι οι προσωπικές μου ιστορίες και τα μαθήματα που νιώθω ότι παίρνω.

Σήμερα θα μπορούσα να γράψω κάτι από αυτά που έμαθα αυτή την εβδομάδα.

Αλλά δε θα το κάνω γιατί δεν έμαθα και πολλά.

Βλέπεις δυσκολεύτηκα ιδιαίτερα και αυτή την εβδομάδα, την τέταρτη κατά σειρά, να κρατηθώ στην πορεία μου.

Πολλοί περισπασμοί, τόσο εσωτερικοί (από μένα, ή το ρομποτάκι μου καλύτερα), όσο και εξωτερικοί.

Μετά από τέσσερις συνεχόμενες εβδομάδες που γίνεται κάτι τέτοιο, η αλήθεια είναι ότι νιώθω κουρασμένος.

Εξουθενωμένος. Εξαντλημένος.

Δαρμένος κατά μια έννοια.

Σαν να μου έχουν πιει το ‘ζουμί’. Ή το αίμα αν προτιμάς.

Ποιοι;

Καλή ερώτηση…

Ενεργειακά βαμπιρ ίσως; 😊

Δεν ξέρω…

Αυτό που ξέρω είναι ότι γίνονται περίεργα γεγονότα, καταστάσεις, παράξενες επικοινωνίες και αυτό με έχει ξεζουμίσει.

Κι ενώ η αίσθηση είναι ‘θέλω να φύγει γρήγορα’, η εμπειρία μου λέει -και μου αποδεικνύει στην πράξη- πως όσο πιο γρήγορα θέλω να (ξε)φύγω από αυτή την κατάσταση, τόσο το χειρότερο.

Δηλαδή;

Έχω αντιληφθεί, πως όταν αντιμετωπίσω αυτό το δύσκολο διάστημα με περισσότερο θάρρος και υπομονή…

τότε θα αφήσω αυτό που θέλει να βγει από μέσα μου να βγει και σιγά σιγά θα φύγει και αυτή η αίσθηση που με ενοχλεί.

Γιατί αυτό που με ενοχλεί είναι μέσα μου.

Απλά το εξωτερικό περιβάλλον είναι ο προτζέκτορας, είναι η οθόνη που βλέπω την ‘ταινία μου’ να προβάλλεται.

Καταλαβαίνω ότι μπορεί να σου ακούγονται λίγο ‘κούκου’ ή κάπως περίεργα όλα αυτά και με το δίκιο σου.

Μείνε όμως λίγο εδώ γιατί μπορεί να χρειαστείς μια τέτοια οπτική στο μέλλον και θα μπορέσεις να ξεπεράσεις μια δυσκολία πιο εύκολα και πιο γρήγορα.

Έχεις νιώσει ποτέ σα να έχεις κάποιο κόμπο κάπου στο σώμα σου;

Μπορεί στο λαιμό, μπορεί στο στέρνο, ή στο στομάχι.

Δεν είναι πολύ άσχημο το συναίσθημα;

Δεν είναι κάτι που θέλεις να ξεφορτωθείς γρήγορα;

Να θέλεις να… ‘φτύσεις’ αυτό το ‘σκούρο’ πράγμα από μέσα σου για να νιώσεις καλύτερα ;

Κάπως έτσι νιώθω και εγώ ολόκληρη την εβδομάδα (και συνυπολόγισε και τις τρεις προηγούμενες που ήταν παρόμοιες).

Τι κάνω;

Πώς την παλεύω;

Έχω δοκιμάσει πολλά είναι η αλήθεια 😊

Αυτό όμως που έχω δει να έχει καλύτερα αποτελέσματα, είναι να βρίσκω διάφορους τρόπους να παραμείνω ήρεμος.

Δημιουργώ ‘στιγμές ησυχίας‘.

Ξέρω ότι δεν είναι εύκολο στην αρχή, ούτε για μένα δεν ήταν.

Ότι και να πεις όμως, μπορείς να μπεις στο αυτοκίνητό σου ή να μείνεις στο σπίτι σου (όπου είσαι μόνος/η) και να παραμείνεις 7-10 λεπτά με κλειστά τα μάτια.

Ναι, θα δεχτείς ‘επιθέσεις’ όπως τις λέω εγώ.

Θα τρομάξεις πιθανόν, μια μικρή κρίση πανικού, σκέψεις να έρχονται από το πουθενά.

Αυτές είναι που συνθέτουν αυτόν τον κόμπο, μαζί με κάτι άλλα ‘υλικά’ για να γίνει… το κέικ 😊

Μείνε εκεί στα σκ@τ@ για λίγο και αν τα καταφέρεις, θα δεις ότι όλα αυτά είναι περαστικά.

Φεύγουν μετά από λίγο.

Υπάρχουν κύκλοι.

Μετά έρχονται άλλα. Θα φύγουν και αυτά…

Σκέψου ότι είσαι ένα πλυντήριο (με σκούρα!) εκείνη τη στιγμή και πως ότι έρχεται και το αφήνεις να πλυθεί…

με κάποιο τρόπο θα αρχίσουν να λύνονται και οι κόμποι ένας ένας…

Μια ‘στιγμή ησυχίας στο χρόνο’.

Πες το πλυντήριο.

Πες το όπως θέλεις εσύ.

Το ‘μυστικό’ είναι να αφήσεις αυτά που έρχονται στο σώμα σου και στο μυαλό σου, να ‘πουν την ιστορία τους’.

Να αφήσεις το 5χρονο παιδάκι που έχεις μέσα σου, να πει τον πόνο του.

Να φωνάξει, να κλάψει, να κάνει όλα αυτά που θέλει να κάνει, μέχρι να καταλάβει ότι δεν κινδυνεύει.

Ότι το ακούν και το βλέπουν.

Ότι είναι και αυτό ένα εξίσου σημαντικό ον.

Λίγες τέτοιες μικρές στιγμές ησυχίας στο χρόνο, μπορούν να έχουν τεράστιο αποτέλεσμα.

Αποδεδειγμένο πειραματικά 😊

Κάπως έτσι την παλεύω εγώ σε αυτές τις ‘επιθέσεις’.

Σε αυτά τα διαστήματα που πολλές φορές δεν είναι απλά μερικές στιγμές ή ώρες ή μέρες.

Μπορεί να είναι εβδομάδες ή ακόμα και μήνες.

Αυτό ήταν ότι πιο πολύτιμο είχα να μοιραστώ σήμερα μαζί σου αγαπημένε/η.

Μπορεί να μην ήταν πολύ ‘σεξυ’ το θέμα, ή ‘ανεβαστικό’, είναι όμως κομμάτι της καθημερινότητας όλων μας.

Και όταν καταφέρεις έστω και μια μικρή νίκη κάθε φορά, τότε βελτιώνεις και τη συναισθηματική σου νοημοσύνη.

Και να σου πω κάτι τελευταίο;

Έχω γνωρίσει αρκετούς έξυπνους ανθρώπους με υψηλό IQ αλλά ιδιαίτερα περιορισμένο ΕQ (συναισθηματική νοημοσύνη).

Δεν τους ‘ζηλεύω’ καθόλου…

Μη σου πω τους ‘λυπάμαι’.

Χμ, ούτε αυτό.

Τους συμπονώ όμως, γιατί μπορώ να καταλάβω πόσο υποφέρουν…

Εις το επανιδείν αγαπημένε/η.

🙏

Υ.Γ. Εσύ έχεις κάποιον τρόπο που ‘την παλεύεις’ και θέλεις να μοιραστείς; Θα χαρώ να σε ακούσω, απάντησέ μου! 😊

Μοιράσου το

Έχω και newsletter πάμε μια βόλτα;

Εβδομαδιαία τροφή για σκέψη μέσα από το μυστήριο μυαλό ενός οικονομολόγου συμπεριφοράς...

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Μπορείς να ειδοποιηθείς για απαντήσεις στο δικό σου σχόλιο, μέσω e-mail (απλά επίλεξέ το από το παραπάνω κουτάκι).

Μπορείς επίσης να εγγραφείς εδώ στις ειδοποιήσεις χωρίς να σχολιάσεις.

Κι' άλλη τροφή για σκέψη...

Από το Newsletter: Seeds of Freedom

Οι 3 αποδείξεις 📍

Αν έχω καταφέρει σε ένα μικρό βαθμό να επικοινωνήσω τις σκέψεις μου μέσα από μηνύματά μου, θα έχεις αντιληφθεί ότι…

Γνωρίζεις την αξία σου;

Χθες το απόγευμα, ήρθε μπροστά μου στο YouTube ένα πολύ μικρό video. Μου άρεσε. Μπορεί να σου αρέσει και σένα.

Από το 100 Day Challenge:

Η Δευτέρα...
#100daychallenge

Δευτέρα…

Ίσως η πιο παρεξηγημένη μέρα της εβδομάδας. Αυτό αλλάζει όμως…

#100daychallenge

Τα τυφλά σημεία

Ένα τυφλό σημείο θα παραμείνει τυφλό, έως ότου πέσει φως επάνω του. Tο φως μπορείς να το προκαλέσεις…

Η γραφή
#100daychallenge

Η γραφή…

Η γραφή φέρνει διαύγεια. Διαύγεια νου, διαύγεια σκοπού, διαύγεια προσανατολισμού…

100 λέξεις το λεπτό...
#100daychallenge

100 λέξεις το λεπτό;

…θα το κρατήσω για να βλέπω την πρόοδο και για να τεκμηριώσω τη διαδικασία…

Ο τρόπος
#100daychallenge

Ο τρόπος…

Η μια απάντηση για όλα τα ερωτήματά μου. Ο δρόμος για την ελευθερία…

Το καλούπι
#100daychallenge

Το καλούπι…

Όσο νερό και να βάζουμε στο τετράγωνο καλούπι, σχήμα καρδούλας δε θα βγει…

Το Seeds of Freedom είναι ένα εβδομαδιαίο newsletter. 

Όμως

Μην αφήσεις τη λέξη newsletter να σε παρασύρει..

Μη φανταστείς κάτι παρόμοιο, ίσως κάτι που έχεις συναντήσει στο παρελθόν.

Δεν υπάρχει :)

Είναι ένα γράμμα που γράφω κάθε εβδομάδα και απευθύνεται σε σένα που βρίσκεις ενδιαφέρον να μπαίνεις για λίγο στο μυαλό μου.

Να κρυφοκοιτάς λίγο, να βλέπεις τον τρόπο που σκέφτομαι, τι αισθάνομαι, τι μαθαίνω, τι παθαίνω, να ανακαλύπτεις νέες ιδέες και οπτικές.

Γιατί το κάνω αυτό;

Χμ, πριν πάω εκεί θέλω να σε πάω κάπου αλλού. 

Στην πρώτη μέρα που ξεκίνησε όλο αυτό…

Ήταν στα μέσα του Νοέμβρη του 2020 και είχε ξεκινήσει το δεύτερο lockdown λόγω covid.

Είχα φρικάρει

Δεν το περίμενα.

Πίστευα πως το είχαμε αφήσει πίσω όλο αυτό με τα lockdown και τα συναφή.

Η πίεση που ένιωθα ήταν ασφυκτική…

Κάτι μέσα μου έψαχνε τρόπο να βγει, κάτι να ξεθυμάνει…

Χωρίς να καταλάβω πώς, ένα πρωινό εκεί στο πρώτο δεκαήμερο του Νοέμβρη (2020), 

έγραψα ένα μακροσκελές κείμενο στο facebook και το μοιράστηκα με 300 περίπου φίλους και γνωστούς.

Ήταν μια εξήγηση γιατί είχα περίπου 2 χρόνια να… πατήσω το πόδι μου εκεί (στο facebook ντε) και ήταν επίσης το τι είχα στο μυαλό μου για το μέλλον.

Στο τέλος είχε και ένα κάλεσμα για όποιον ενδιαφέρεται να ακούσει τις ιδέες μου μέσω email.

Έτσι ξεκίνησα να γράφω και να στέλνω ένα email κάθε εβδομάδα σε αυτούς που με εμπιστεύτηκαν και που ήταν αρκετά περίεργοι να με ακούσουν.

Με την επίγνωση που έχω σήμερα, νιώθω πως αυτό που είχα τότε την ανάγκη να κάνω, ήταν στην ουσία να επικοινωνήσω.

Να μοιραστώ κάποιες ενδιαφέρουσες πληροφορίες, να επικοινωνήσω κάποιες ιδέες και ξεκινήσω μια προσπάθεια που δεν ήξερα ακριβώς που θα καταλήξει. 

Με κύριο σκοπό όπως είχα στο μυαλό μου, να βοηθήσω με τον τρόπο μου όποιον είχε ανάγκη για βοήθεια εκείνο το δύσκολο διάστημα, δίνοντας ελπίδα…

…να εμπνεύσω όποιον ήταν ανοιχτός να λάβει από αυτά που μοιραζόμουν…

και να ξεκινήσω να γράφω για να γίνομαι μέρα με τη μέρα καλύτερος στο γράψιμο.

Σε έναν συγκεκριμένο τρόπο γραψίματος που είχα στο μυαλό μου και με ένα πλάνο που είχα σκοπό να μοιραστώ με όλους ανοιχτά.

Αυτή η εβδομαδιαία επαφή, αυτό το απλό γράμμα που έστελνα σε φίλους και γνωστούς, 

άλλοτε με ύφος περισσότερο ‘διδακτικό’ και άλλοτε ‘φιλικό’…

άρχισε να παίρνει μια ιδιαίτερη μορφή και να δημιουργείται κάτι που δε μπορούσα να φανταστώ όταν το ξεκίνησα.

Άρχισα να μοιράζομαι τα πάνω μου και τα κάτω μου, τους στόχους μου, τα όνειρά μου, τον τρόπο που είχα σκοπό να τα κάνω πράξη, τις αποτυχίες, τις επιτυχίες, τις αναποδιές, τα συναισθηματικά κύματα, τα εμπόδια, τις αποφάσεις, τις κρίσεις, τις λύσεις, …

Όλα αυτά που ένιωθα και αισθανόμουν ότι αυτό από μόνο του έχει κάτι να προσφέρει

Μια νέα οπτική, μια άλλη προσέγγιση, μια νέα πεποίθηση, μια διαφορετική άποψη…

Να δώσει σε σένα που διαβάζεις κάτι διαφορετικό από τα συνηθισμένα…

Μια γεύση γνωστή αλλά και άγνωστη την ίδια στιγμή…

Ξεκίνησα λοιπόν κάτι νέο, από την αρχή, από το μηδέν, με μια απλή ιδέα και μια παρόρμηση να με κατευθύνει στο πρώτο βήμα…

Αυτό λοιπόν το προσωπικό γράμμα που στέλνω κάθε εβδομάδα, έχει βασικό σκοπό να προσφέρει κάτι χρήσιμο και αξιόλογο σε αυτόν που θα με εμπιστευτεί με το χρόνο και την προσοχή του…

Γιατί αυτά τα δύο, ίσως να είναι και τα πιο πολύτιμα ‘νομίσματα’.

Ναι, ακόμα και από τα ‘ευρώ’ ;)

Και… γιατί όχι με τον τρόπο αυτό να γίνω το ζωντανό παράδειγμα για όποιον θέλει να δοκιμάσει κάτι καινούργιο.

Μήπως έχεις κάτι στο πίσω μέρος του μυαλού σου και κάτι σε κρατάει από το να το ξεκινήσεις; 

Ή μήπως να το συνεχίσεις;

 Ή να το παρατήσεις αν χρειάζεται;

Μήπως θέλεις να ξεφύγεις από μια ζωή που δε σε εκφράζει;

Μήπως θέλεις να δημιουργήσεις μια καθημερινότητα που σε εκφράζει;

Αυτό είναι σήμερα το Seeds of Freedom. 

Μαθαίνω ανοιχτά, σκέφτομαι δυνατά, μοιράζομαι τις εμπειρίες μου, με σκοπό να γίνω καλύτερος εγώ και να γίνεις καλύτερος/η κι εσύ.

Και έτσι να κάνουμε τον κόσμο λίγο καλύτερο :)

Αυτοί είναι οι σπόροι για τη δική μου ελευθερία (seeds of freedom) και αν θελήσεις μπορούν να γίνουν οι σπόροι για τη δική σου ελευθερία.

Και γιατί ελευθερία; Γιατί σπόροι ελευθερίας;

Γιατί αυτό αγαπημένε/η είναι το δικό μου προσωπικό “θέμα” στο ταξίδι της ζωής μου.

Την ελευθερία μου επιζητώ ως κυρίαρχο συναίσθημα. 

Την ψυχική, νοητική, συναισθηματική, οικονομική… ελευθερία.

Όπως εγώ την έχω στο δικό μου μυαλό και όπως μπορείς να την πάρεις κι εσύ και να τη φτιάξεις όπως επιθυμείς στο δικό σου το μυαλό.

Πάρε την πρώτη ύλη που σου δίνω, πάρε τα υλικά και δημιούργησε τη δική σου συνταγή για την ελευθερία σου.

Και ξέρεις κάτι;

Αν μάθεις τον τρόπο -που αυτός είναι και ο αντικειμενικός σκοπός- τότε μπορείς να χρησιμοποιήσεις τον ίδιο τρόπο και για ότι άλλο θέλεις να αλλάξεις στη ζωή σου…

Είναι μια διαδικασία… 

Το μυστικό είναι να την αγαπήσεις. 

Αν το καταφέρεις, πίστεψέ με πως αυτό που θα νιώθεις κάθε βράδυ που πας για ύπνο και κάθε πρωί που θα ξυπνάς, θα είναι ότι καλύτερο μπορείς να φανταστείς.

Και ίσως να μην μπορείς καν να το φανταστείς ;)

Λοιπόν; 

Θα μου κάνεις παρέα σε αυτό το ταξίδι;