Ψέματα…

Ειπώθηκαν ψέματα που ντράπηκαν και τα ίδια. Μιας και δεν ντράπηκαν τα στόματα που τα λεγαν.

Μενέλαος Λουντέμης

Αν προσπαθήσεις να αποκωδικοποιήσεις την ανθρώπινη συμπεριφορά, το ψέμα έχει σημαντική θέση σε αυτή την προσπάθεια.

Όλοι μας λέμε ψέματα. Καθημερινά.

Άλλος λιγότερα, άλλος περισσότερα.

Το πιο απλό ψέμα είναι η απάντησή μας στο ‘τι κάνεις’ ή ‘πως είσαι;’.

Από συνήθεια μπορεί να λέμε ‘καλά’ έστω κι αν δεν είμαστε καλά.

Αν πραγματικά βάλεις μια κάμερα να σε παρακολουθεί, θα δεις πως κι εσύ, όπως κι εγώ, λέμε αυτά τα μικρά και αθώα ψεματάκια καθημερινά.

Είναι σχεδόν… τρόπος ζωής.

Έχουν εισέλθει τόσο πολύ στην καθημερινότητά μας και στο χαρακτήρα μας που δεν καταλαβαίνουμε καν ότι τα λέμε.

Το πρόβλημα όμως δεν είναι (συνήθως) αυτά τα μικρά και αθώα ψεματάκια που πολλές φορές τα χρησιμοποιούμε και για να μη φέρουμε τον άλλον σε δύσκολη θέση.

Εκεί που το παιχνίδι γίνεται πιο επικίνδυνο, είναι όταν λέμε πιο σοβαρά ψέματα.

‘Ισως για κάτι που κάναμε και δεν ήταν σωστό.

Άδικο, ή ασυνήθιστο ή και ανήθικο μερικές φορές.

Από το να μην κρατήσουμε κάποιο μυστικό, μέχρι το να κρύψουμε κάτι “φαινομενικά” ασήμαντο.

Από το να μιλάμε για κάποιον πίσω από την πλάτη του, μέχρι το να απατήσουμε τον/την σύντροφό μας. Έστω και νοερά!

Από το να δηλώσουμε λιγότερα στην εφορία (όχι με νόμιμο τρόπο), μέχρι να κλέψουμε.

Δεν υπάρχει όριο στο ψέμα ή στην κακή/παραβατική συμπεριφορά…

Δεν πάω καν στα πιο ‘σοβαρά’, δεν υπάρχει λόγος, το πιάνεις το νόημα ως νοήμων άνθρωπος που είσαι.

Η αλήθεια είναι ότι πολλές φορές χρησιμοποιούμε το ψέμα ως προστασία.

Με κάποιο τρόπο προστατεύουμε τον εαυτό μας από κάτι που δεν καταλαβαίνουμε.

Υπάρχουν όμως ψέματα που λέμε, που χρειάζονται ιστορίες ολόκληρες μέσα στο μυαλό μας για να ‘στηριχθούν’.

Αν έχεις κάνει κάτι που δε θέλεις να μαθευτεί, θα πρέπει να χτίσεις μια ολόκληρη ιστορία γύρω από αυτό το συμβάν.

Και ίσως μια σειρά ιστοριών, ένα ολόκληρο αφήγημα.

Κάτι που θα έκανε την Αγκάθα Κρίστι να φαίνεται ‘μικρή’ μπροστά στο ‘μεγαλειώδες’ μυθιστόρημά σου 😊

Επιχειρήματα, σενάρια, άλλοθι και ότι άλλο ‘εργαλείο’ χρειαστεί το πολυμήχανο μυαλό μας.

Αυτό όμως είναι πολύ δουλειά για τον εγκέφαλο.

Πολύ δουλειά!

Χρειάζεται να δημιουργήσει έναν ολόκληρο ψεύτικο κόσμο, μόνο και μόνο για να συντηρήσει ένα ψέμα…

Κυριολεκτικά μια άλλη πραγματικότητα που υπάρχει μόνο στη φαντασία μας αν το σκεφτείς.

Έχω κι εγώ όπως και όλοι μας πει λιγότερο ή περισσότερο σοβαρά ψέματα κατά το παρελθόν.

Και ξέρω, μπορώ να καταλάβω εκ πείρας, πόσο πολύ ενέργεια καταναλώνει ο εγκέφαλος για να συντηρήσει μια τέτοια ιστορία.

Αυτό δεν το γνώριζα όμως προτού ξεκινήσω να μελετώ την ανθρώπινη συμπεριφορά.

Έτσι ζούσα.

Στην πιο απλή μορφή, προτιμούσα να λέω ψέματα παρά να φέρω κάποιον σε δύσκολη θέση.

Ήταν ίσως και από την ανάγκη για αποδοχή, να μην απορρίψει κάποιος ‘εμένα’ και την άποψή μου.

Γιατί αυτό σε υποσυνείδητο επίπεδο θα σήμαινε ότι θα ήμουν ‘χαζός’, ή ‘όχι αρκετά καλός’, ή απλά δε θα ήμουν ‘κομμάτι της αγέλης’.

Της παρέας δηλαδή όπως το λέμε στην γλώσσα μας 😊

Στην πιο σύνθετη μορφή, δημιουργούσα μια ιστορία στο μυαλό μου για να δικαιολογήσω τα αδικαιολόγητα.

Τα λάθη μου και τις κακές συμπεριφορές μου.

Όμως… αυτό που δεν μπορούσα να καταλάβω τότε, ήταν πως στον πυρήνα της αυτή η συμπεριφορά, είχε να κάνει με το πόσο καλά κορόιδευα τον ίδιο μου τον εαυτό!

Στην ουσία τα μεγαλύτερα και περισσότερα ψέματα, τα έλεγα στον ίδιο μου τον εαυτό, όχι σε άλλους.

Και αυτό είχε ως συνέπεια να μη νιώθω καθόλου μα καθόλου καλά με τον εαυτό μου.

Κάθε φορά που το μυαλό μου πήγαινε σε εκείνη την περιοχή, ένιωθα τύψεις, ένιωθα άσχημα, ένιωθα παράξενα.

Ένα συναίσθημα ενοχής, ή ντροπής, ή ένα κενό μέσα μου, που είχε ως αποτέλεσμα να βλέπω τον εαυτό μου με αυτή ακριβώς την οπτική.

Του ψεύτη, κάποιου που κρύβει πράγματα, κάποιου που δεν είναι εντάξει απέναντι στον εαυτό του και τους άλλους.

Όχι, ούτε εγκλήματα έχω διαπράξει, ούτε και ‘σοβαρά’ αδικήματα. Αλλά αυτό δεν έχει σημασία.

Σημασία έχει το αποτέλεσμα που έχει αυτή η νοοτροπία, η στάση ζωής, η συνήθεια.

Σημασία έχει το τι ανέχεσαι και το όχι.

Το να λες λοιπόν ‘δεν πειράζει, ένα αθώο ψεματάκι ήταν’, ίσως να έχει πολύ πιο μεγάλες συνέπειες στον τρόπο που βλέπεις τον εαυτό σου συνειδητά ή ασυνείδητα.

Και αυτό το δεύτερο είναι το ‘μυστικό’.

Αν το ασυνείδητο, το ρομποτάκι σου, η τεχνητή σου νοημοσύνη έχει προγραμματιστεί με τρόπο που να σε πείθει τελικά ότι είσαι αυτό που νομίζεις πως είσαι,

και αν αυτό που νομίζεις πως είσαι είναι κάτι που έχει αρνητικά χαρακτηριστικά, τότε είναι λίγο-πολύ δεδομένο ότι σε έχει πείσει ότι είσαι ‘ψεύτης’.

Ή ότι το ‘ψέμα’ είναι κάτι αθώο, ή κάτι ουδέτερο.

Δικαιολογία στη δικαιολογία, τελικά θα σε νικήσει. Θα σε πείσει…

Τα τελευταία χρόνια που το έχω αντιληφθεί, έχω ελαχιστοποιήσει τα ψέματα που λέω, έστω και τα πιο μικρά, τα πιο αθώα.

Αυτό μπορεί να μη με κάνει τόσο ‘ελκυστικό’ για κάποιον που θέλει να μου πει το αφήγημά του, με κάνει όμως 100% πιο αληθινό.

Θα σου πω την αλήθεια μου, δε θα σου πω ψέματα για να σε κάνω να νιώσεις καλά.

Θα βρώ άλλο τρόπο να το πετύχω αυτό, πιο αληθινό.

Θα προετοιμαστώ γι΄αυτό.

Μπορεί να αποτύχω την πρώτη και τη δεύτερη αλλά σιγά σιγά θα το βρώ…

Αυτό πιστεύω πως είναι το καλύτερο που μπορώ να κάνω για σένα.

Και αυτό με τη σειρά του έχει βελτιώσει σε ένα τεράστιο βαθμό, το πως το ρομποτάκι μου επικοινωνεί μαζί μου.

Βλέπεις, το έχω επαναπρογραμματίσει με υπομονή και επανάληψη για αρκετά πλέον χρόνια και του έχω αποδείξει ότι δεν είμαι ‘ψεύτης’.

Αυτό, μαθαίνοντας από τη συμπεριφορά μου, άρχισε σιγά σιγά να με στηρίζει και όχι να με σαμποτάρει.

Να με βοηθάει και όχι να μου βάζει εμπόδια.

Όχι ότι δεν τα κάνει όλα αυτά σήμερα, ο βαθμός όμως που τα κάνει είναι πολύ πιο μικρός, όπως και η συχνότητα.

Όλα όμως ξεκινούν από την επίγνωση, γιατί μέχρι να γίνει συνειδητή αυτή η διαδικασία, θα παραμένει και αυτό ένα από τα τυφλά σημεία.

Και για να επέλθει η επίγνωση, αυτό που προαπαιτείται, είναι η βούληση. Η θέληση.

Και αυτή έρχεται με ένα κίνητρο.

Και αυτό το κίνητρο πρέπει να έρχεται από μέσα.

Γιατί αν έρθει απ’ έξω, μετά από λίγο θα ξεθωριάσει…

Ενώ αν έρθει από μέσα, ακόμα κι αν λεκιάσει…

Θα πλυθεί και θα μυρίσει σαν… φρεσκοπλυμένο ρούχο 😉

Συμφωνείς;

🙏

Υ.Γ. Ένα χρήσιμο πεντάλεπτο video με μια Ελληνοαμερικανίδα (Evy Poumpouras) και μια Αγγλοκύπρια (Lisa Bilyeu) που μιλάνε για το ψέμα μπορείς να δεις εδώ 😊

Μοιράσου το

Έχω και newsletter πάμε μια βόλτα;

Εβδομαδιαία τροφή για σκέψη μέσα από το μυστήριο μυαλό ενός οικονομολόγου συμπεριφοράς...

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Μπορείς να ειδοποιηθείς για απαντήσεις στο δικό σου σχόλιο, μέσω e-mail (απλά επίλεξέ το από το παραπάνω κουτάκι).

Μπορείς επίσης να εγγραφείς εδώ στις ειδοποιήσεις χωρίς να σχολιάσεις.

Κι' άλλη τροφή για σκέψη...

Από το Newsletter: Seeds of Freedom

Γιατί Πονάω;

Ομολογώ ότι είμαι ενθουσιασμένος για αυτή τη μινι σειρά, ελπίζω να σου μεταδώσω λίγο από αυτόν τον ενθουσιασμό!

0.00000363636% 👀

Ο εγκέφαλός μας λαμβάνει έντεκα εκατομμύρια bits πληροφοριών κάθε δευτερόλεπτο…

Χμ… newsletter = θάνατος; 🤔

Υπάρχει μια λεπτή γραμμή που χωρίζει την τελειομανία από την ποιοτική δουλειά σε ότι κάνεις…

Το Βασικό Ένστικτο

Ο εγκέφαλός μας, αυτόματα, με ή χωρίς τη συνειδητή μας καθοδήγηση, συνεχώς και αδιάλειπτα επεξεργάζεται…

Το επόμενο βήμα…

Καθώς πλησιάζουν δύο σημαντικές ημερομηνίες, σκέφτομαι το μέλλον του newsletter.

Από το 100 Day Challenge:

Το Πιστεύω...
#100daychallenge

Το Πιστεύω…

Το μυστικό για να κολυμπάμε σε νέες θάλασσες, μακρία από τα δολώματα..

Παράπλευρη Ομορφιά..
#100daychallenge

Παράπλευρη Ομορφιά…

Η ερώτηση κλειδί που μπορεί να αλλάξει τα πάντα και η δημιουργία του μοτίβου…

Μετανιώνω..
#100daychallenge

Μετανιώνω

Mοιράζονται στιγμιότυπα και δίδεται η ψευδαίσθηση ότι αυτή είναι η ζωή τους!

Η απλότητα
#100daychallenge

Η απλότητα…

Αν σκεφτείς τον πιο απλό τρόπο για να λύσεις ένα πρόβλημα, τότε είναι πολύ πιθανό και να το καταφέρεις…

Η τεχνητή μας νοημοσύνη...
#100daychallenge

Η τεχνητή μας νοημοσύνη

Αν αξιοποιήσεις την έμφυτη τεχνητή σου νοημοσύνη, έχεις το ένα κλειδί για την ελευθερία…

Το Seeds of Freedom είναι ένα εβδομαδιαίο newsletter. 

Όμως

Μην αφήσεις τη λέξη newsletter να σε παρασύρει..

Μη φανταστείς κάτι παρόμοιο, ίσως κάτι που έχεις συναντήσει στο παρελθόν.

Δεν υπάρχει :)

Είναι ένα γράμμα που γράφω κάθε εβδομάδα και απευθύνεται σε σένα που βρίσκεις ενδιαφέρον να μπαίνεις για λίγο στο μυαλό μου.

Να κρυφοκοιτάς λίγο, να βλέπεις τον τρόπο που σκέφτομαι, τι αισθάνομαι, τι μαθαίνω, τι παθαίνω, να ανακαλύπτεις νέες ιδέες και οπτικές.

Γιατί το κάνω αυτό;

Χμ, πριν πάω εκεί θέλω να σε πάω κάπου αλλού. 

Στην πρώτη μέρα που ξεκίνησε όλο αυτό…

Ήταν στα μέσα του Νοέμβρη του 2020 και είχε ξεκινήσει το δεύτερο lockdown λόγω covid.

Είχα φρικάρει

Δεν το περίμενα.

Πίστευα πως το είχαμε αφήσει πίσω όλο αυτό με τα lockdown και τα συναφή.

Η πίεση που ένιωθα ήταν ασφυκτική…

Κάτι μέσα μου έψαχνε τρόπο να βγει, κάτι να ξεθυμάνει…

Χωρίς να καταλάβω πώς, ένα πρωινό εκεί στο πρώτο δεκαήμερο του Νοέμβρη (2020), 

έγραψα ένα μακροσκελές κείμενο στο facebook και το μοιράστηκα με 300 περίπου φίλους και γνωστούς.

Ήταν μια εξήγηση γιατί είχα περίπου 2 χρόνια να… πατήσω το πόδι μου εκεί (στο facebook ντε) και ήταν επίσης το τι είχα στο μυαλό μου για το μέλλον.

Στο τέλος είχε και ένα κάλεσμα για όποιον ενδιαφέρεται να ακούσει τις ιδέες μου μέσω email.

Έτσι ξεκίνησα να γράφω και να στέλνω ένα email κάθε εβδομάδα σε αυτούς που με εμπιστεύτηκαν και που ήταν αρκετά περίεργοι να με ακούσουν.

Με την επίγνωση που έχω σήμερα, νιώθω πως αυτό που είχα τότε την ανάγκη να κάνω, ήταν στην ουσία να επικοινωνήσω.

Να μοιραστώ κάποιες ενδιαφέρουσες πληροφορίες, να επικοινωνήσω κάποιες ιδέες και ξεκινήσω μια προσπάθεια που δεν ήξερα ακριβώς που θα καταλήξει. 

Με κύριο σκοπό όπως είχα στο μυαλό μου, να βοηθήσω με τον τρόπο μου όποιον είχε ανάγκη για βοήθεια εκείνο το δύσκολο διάστημα, δίνοντας ελπίδα…

…να εμπνεύσω όποιον ήταν ανοιχτός να λάβει από αυτά που μοιραζόμουν…

και να ξεκινήσω να γράφω για να γίνομαι μέρα με τη μέρα καλύτερος στο γράψιμο.

Σε έναν συγκεκριμένο τρόπο γραψίματος που είχα στο μυαλό μου και με ένα πλάνο που είχα σκοπό να μοιραστώ με όλους ανοιχτά.

Αυτή η εβδομαδιαία επαφή, αυτό το απλό γράμμα που έστελνα σε φίλους και γνωστούς, 

άλλοτε με ύφος περισσότερο ‘διδακτικό’ και άλλοτε ‘φιλικό’…

άρχισε να παίρνει μια ιδιαίτερη μορφή και να δημιουργείται κάτι που δε μπορούσα να φανταστώ όταν το ξεκίνησα.

Άρχισα να μοιράζομαι τα πάνω μου και τα κάτω μου, τους στόχους μου, τα όνειρά μου, τον τρόπο που είχα σκοπό να τα κάνω πράξη, τις αποτυχίες, τις επιτυχίες, τις αναποδιές, τα συναισθηματικά κύματα, τα εμπόδια, τις αποφάσεις, τις κρίσεις, τις λύσεις, …

Όλα αυτά που ένιωθα και αισθανόμουν ότι αυτό από μόνο του έχει κάτι να προσφέρει

Μια νέα οπτική, μια άλλη προσέγγιση, μια νέα πεποίθηση, μια διαφορετική άποψη…

Να δώσει σε σένα που διαβάζεις κάτι διαφορετικό από τα συνηθισμένα…

Μια γεύση γνωστή αλλά και άγνωστη την ίδια στιγμή…

Ξεκίνησα λοιπόν κάτι νέο, από την αρχή, από το μηδέν, με μια απλή ιδέα και μια παρόρμηση να με κατευθύνει στο πρώτο βήμα…

Αυτό λοιπόν το προσωπικό γράμμα που στέλνω κάθε εβδομάδα, έχει βασικό σκοπό να προσφέρει κάτι χρήσιμο και αξιόλογο σε αυτόν που θα με εμπιστευτεί με το χρόνο και την προσοχή του…

Γιατί αυτά τα δύο, ίσως να είναι και τα πιο πολύτιμα ‘νομίσματα’.

Ναι, ακόμα και από τα ‘ευρώ’ ;)

Και… γιατί όχι με τον τρόπο αυτό να γίνω το ζωντανό παράδειγμα για όποιον θέλει να δοκιμάσει κάτι καινούργιο.

Μήπως έχεις κάτι στο πίσω μέρος του μυαλού σου και κάτι σε κρατάει από το να το ξεκινήσεις; 

Ή μήπως να το συνεχίσεις;

 Ή να το παρατήσεις αν χρειάζεται;

Μήπως θέλεις να ξεφύγεις από μια ζωή που δε σε εκφράζει;

Μήπως θέλεις να δημιουργήσεις μια καθημερινότητα που σε εκφράζει;

Αυτό είναι σήμερα το Seeds of Freedom. 

Μαθαίνω ανοιχτά, σκέφτομαι δυνατά, μοιράζομαι τις εμπειρίες μου, με σκοπό να γίνω καλύτερος εγώ και να γίνεις καλύτερος/η κι εσύ.

Και έτσι να κάνουμε τον κόσμο λίγο καλύτερο :)

Αυτοί είναι οι σπόροι για τη δική μου ελευθερία (seeds of freedom) και αν θελήσεις μπορούν να γίνουν οι σπόροι για τη δική σου ελευθερία.

Και γιατί ελευθερία; Γιατί σπόροι ελευθερίας;

Γιατί αυτό αγαπημένε/η είναι το δικό μου προσωπικό “θέμα” στο ταξίδι της ζωής μου.

Την ελευθερία μου επιζητώ ως κυρίαρχο συναίσθημα. 

Την ψυχική, νοητική, συναισθηματική, οικονομική… ελευθερία.

Όπως εγώ την έχω στο δικό μου μυαλό και όπως μπορείς να την πάρεις κι εσύ και να τη φτιάξεις όπως επιθυμείς στο δικό σου το μυαλό.

Πάρε την πρώτη ύλη που σου δίνω, πάρε τα υλικά και δημιούργησε τη δική σου συνταγή για την ελευθερία σου.

Και ξέρεις κάτι;

Αν μάθεις τον τρόπο -που αυτός είναι και ο αντικειμενικός σκοπός- τότε μπορείς να χρησιμοποιήσεις τον ίδιο τρόπο και για ότι άλλο θέλεις να αλλάξεις στη ζωή σου…

Είναι μια διαδικασία… 

Το μυστικό είναι να την αγαπήσεις. 

Αν το καταφέρεις, πίστεψέ με πως αυτό που θα νιώθεις κάθε βράδυ που πας για ύπνο και κάθε πρωί που θα ξυπνάς, θα είναι ότι καλύτερο μπορείς να φανταστείς.

Και ίσως να μην μπορείς καν να το φανταστείς ;)

Λοιπόν; 

Θα μου κάνεις παρέα σε αυτό το ταξίδι;