Τι ανακάλυψα στον ένα χρόνο που γράφω… ????

Ήταν 15 Νοεμβρίου του 2020, όταν έστειλα το πρώτο μου email.

Ένας χρόνος πέρασε, βασανίζομαι να το χωνέψω…

Καταρχήν γιατί νιώθω πολύ όμορφα που είμαι ακόμα εδώ!

Συνεπής κάθε εβδομάδα, στέλνω τα… δικά μου.

Κάποιοι σίγουρα κουράστηκαν, κάποιοι βαρέθηκαν, κάποιοι συνεχίζουν να διαβάζουν τα email ή ακόμα και τα αρθράκια στο blog μου.

Η αλήθεια είναι πως αυτό το διάστημα δεν έκανα καμία ιδιαίτερη προσπάθεια να το προωθήσω σε περισσότερους.

Μόνο σε κατ’ ιδίαν συζητήσεις με φίλους και γνωστούς ή με νέα άτομα που γνωρίζω.

Από την άλλη, εστίασα στο να μοιράζομαι τις εμπειρίες μου και πληροφορίες που ανακάλυψα όλα αυτά τα χρόνια που προσπαθώ να ‘αποκωδικοποιήσω’ ένα πράγμα:

Γιατί κάνουμε αυτά που κάνουμε.

Και φυσικά, να μοιράζομαι αυτά που δοκιμάζω εγώ.

Τι δουλεύει σε μένα, που μπορεί να δουλέψει και σε σένα.

Διαβάζοντας το πρώτο μήνυμα που είχα στείλει, βλέπω ότι όντως αυτό το είχα επικοινωνήσει από τότε ????

Δυσκολεύτηκα στην πορεία.

Πολλές φορές αμφέβαλα για το αν είχε νόημα να συνεχίσω αυτό που ξεκίνησα.

Όμως κάθε φορά που αμφέβαλα και αμφισβητούσα τον εαυτό μου, ακριβώς εκείνη τη μέρα, λάμβανα ένα μήνυμα από κάποιον που με διαβάζει, που έλεγε ότι πήρε κάτι από αυτό που έγραψα.

Σα να με ‘πότιζε’ ένας καλός λόγος, κάθε φορά που πήγαινα να μαραθώ.

Έτσι κάποια στιγμή, αποφάσισα να σταματήσω να σκέφτομαι αν πρέπει να συνεχίσω ή όχι και απλά να γράφω κάθε εβδομάδα, δίνοντας ότι καλύτερο έχω.

Κάνοντας το καλύτερο που μπορώ.

Με την ελπίδα και την πίστη, ότι αυτό που είναι να αναδυθεί, θα έρθει στην πορεία.

Η βασική μου πρόθεση, ήταν να επικοινωνήσω αυτά που είχα μέσα μου, με σκοπό να προσφέρω ‘τροφή για σκέψη για ανήσυχα μυαλά’.

Όποιον/α είπε ‘ναι ρε φίλε, να σε ακούσω’.

Και αυτό δεν το θεωρώ μικρό πράγμα. Το θεωρώ ιδιαίτερη τιμή και μεγάλη ευθύνη.

Ο χρόνος και η προσοχή σου όπως έχω ξαναγράψει αρκετές φορές, είναι κάτι που εκτιμώ, σέβομαι και είμαι πραγματικά ευγνώμων που μου τα εμπιστεύεσαι.

Το πλάνο και η στρατηγική μου ήταν και είναι, να συλλέξω όλα αυτά που ερευνώ, αναλύω και πειραματίζομαι και να τα βάλω σε ένα newsletter, ένα blog, ένα course, ένα βιβλίο…

Αυτό έκανα και εξακολουθώ να κάνω ουσιαστικά, όλο το προηγούμενο έτος.

Καταγράφω αυτά που έχω σαν ιδέες, concepts, πεδία έρευνας και προσπαθώ να τα μοιράζομαι με το δικό μου τρόπο.

Μέσα από το δικό μου πρίσμα. Βάζοντας την προσωπική μου γεύση.

Και γιατί όχι να σου δώσω κι εσένα το έναυσμα, αν θέλεις να κάνεις κάτι παρόμοιο.

Ή να ξεκινήσεις κάτι άλλο, απλά με αφορμή αυτή την έμπνευση.

Να μου κάνεις παρέα στις ‘περίεργες’ και ‘ασυνήθιστες’ ιδέες και συνήθειες που έχω ????

Έτσι, ένα χρόνο μετά, έχοντας γράψει 50 email και 100 άρθρα, είναι κάποια μαθήματα να που πήρα από την εμπειρία αυτή.

Ποιο είναι το πιο πολύτιμο μάθημα που μπορώ να μοιραστώ από αυτό το έτος που γράφω;

Αυτό που ανακάλυψα αυτό το διάστημα ήταν πως υπάρχουν πολλές πληροφορίες, οι οποίες ‘παίζουν’ παντού, αλλά στην πραγματικότητα δεν μπορούν να διασταυρωθούν, ούτε και να σταθούν επιστημονικά.

Είναι απλά ‘μύθοι’, όπως είναι μύθοι και οι περισσότερες πληροφορίες με τις οποίες έχουμε εμποτίσει τους εγκεφάλους μας τις τελευταίες δεκαετίες.

Το βάθος της έρευνας λοιπόν, είναι πάρα πολύ σημαντικό.

Όπως και το ‘βάθος’ της αυτεπίγνωσης.

Είναι μεγάλη η ευθύνη να μοιράζεσαι την άποψή σου, έστω κι αν δεν δίνουμε σε αυτό μεγάλη σημασία στην καθημερινότητά μας.

Σε αυτή την έρευνα λοιπόν, όλο αυτό το προηγούμενο έτος, είδα μια άλλη πλευρά από αυτό που είχα γνωρίσει μέχρι σήμερα και που πολλές φορές ο ίδιος εξυμνούσα.

Δε θα ήταν ψέμα να πω, πως το τελευταίο έτος απέρριψα το 40%-50% των ιδεών που είχα σκοπό να μοιραστώ στα μηνύματά μου, μόνο και μόνο γιατί η έρευνά μου δεν στοιχειοθετούσε ότι αυτές οι πληροφορίες ήταν άξιες διαμοιρασμού.

Δεν ξέρω πως σου ακούγεται αυτό, εμένα πάντως μου γύρισε πολλά πράγματα ανάποδα και πολλές σίγουρες ‘ιδέες’ εγκαταλείφθηκαν ή πήγαν για περαιτέρω έρευνα.

Και επειδή πάνω απ’ όλα είμαι ένας εξ-ερευνητής που μοιράζεται το ταξίδι του, ούτε γκουρού, ούτε ξερόλας, ούτε και spammer, θεώρησα υποχρέωση μου να μοιραστώ το πιο πολύτιμο μάθημα που πήρα από αυτή την εμπειρία.

Έμαθα επίσης να κάνω καλύτερη έρευνα και δημιούργησα και ένα σύστημα καταγραφής των πληροφοριών.

Κάτι άλλο που θα ήθελα να μοιραστώ, είναι ότι τους τελευταίους μήνες που έγραφα κάθε μέρα στο blog, ένιωσα ότι η ποιότητα των μηνυμάτων μου εδώ στα email, ήταν χαμηλότερη από τα standards που έχω.

Ότι έπεσε λίγο, γιατί έβαζα περισσότερη ενέργεια στα υπόλοιπα άρθρα.

Αν ένιωσες κάτι τέτοιο κι εσύ, θα ήταν πραγματικά πολύτιμο να μου το εκμυστηρευτείς ????

Θα σε αφήσω εδώ για σήμερα, γιατί κάνω προσπάθεια να μειώσω τα πολλά λόγια και να κρατήσω τα μηνύματα στις 800-1000 λέξεις το πολύ.

Τουλάχιστον το μέσο όρο, γιατί καμιά φορά αυτό που θέλεις να αναπτύξεις θέλει και χώρο και χρόνο ????

Εις το επανιδείν ????

Υ.Γ. Μια σκέψη σχετικά με τη συγγραφή, γιατί ξέρω ότι πολλοί θέλουν να ξεκινήσουν να γράφουν αλλά δεν το τολμούν.

Είναι κάτι που όλοι μπορούμε να κάνουμε, είτε το πιστεύουμε είτε όχι.

Δεν είναι και τόσο μεγάλο όσο το κάνουμε στο μυαλό μας.

Σήμερα μπορείς να γράφεις, χωρίς καν να… γράφεις!

Κυριολεκτικά, μπορείς να μιλάς, να καταγράφεις τις σκέψεις σου και να τις δίνεις σε κάποιον τρίτο να τις καθαρογράφει και να τις επεξεργάζεται.

Προσωπικά απολαμβάνω το γράψιμο, απλά να γνωρίζεις ότι δεν υπάρχει κανένα εμπόδιο παρά μόνο αυτό που αφήνεις το μυαλό σου να σε πείσει ότι αποτελεί εμπόδιο.

Σε λίγο καιρό, φαντάσου ότι με την τεχνητή νοημοσύνη, θα μπορείς να βάζεις ένα ρομποτάκι με τη φωνή σου να γράφει, να μιλάει, να συνομιλεί και άλλα πολλά που σήμερα δε μπορούμε καν να φανταστούμε ????

Μοιράσου το

Έχω και newsletter πάμε μια βόλτα;

Εβδομαδιαία τροφή για σκέψη μέσα από το μυστήριο μυαλό ενός οικονομολόγου συμπεριφοράς...

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Μπορείς να ειδοποιηθείς για απαντήσεις στο δικό σου σχόλιο, μέσω e-mail (απλά επίλεξέ το από το παραπάνω κουτάκι).

Μπορείς επίσης να εγγραφείς εδώ στις ειδοποιήσεις χωρίς να σχολιάσεις.

Κι' άλλη τροφή για σκέψη...

Από το Newsletter: Seeds of Freedom

Χμ… newsletter = θάνατος; ????

Υπάρχει μια λεπτή γραμμή που χωρίζει την τελειομανία από την ποιοτική δουλειά σε ότι κάνεις…

Το Βασικό Ένστικτο

Ο εγκέφαλός μας, αυτόματα, με ή χωρίς τη συνειδητή μας καθοδήγηση, συνεχώς και αδιάλειπτα επεξεργάζεται…

Το επόμενο βήμα…

Καθώς πλησιάζουν δύο σημαντικές ημερομηνίες, σκέφτομαι το μέλλον του newsletter.

Η μηχανική της αμαρτίας…

Μια δύναμη θαρρείς και έρχεται, αναλαμβάνει τον έλεγχο του μυαλού μου και κουνάει τα χέρια μου και τα πόδια…

Το τέλος της προσπάθειας…

Η ώρα είναι 5:22 πμ πρωί Σαββάτου. Πρέπει να έχει πανσέληνο σήμερα, γιατί το φεγγάρι είναι τόσο φωτεινό που δε χρειάζεσαι καν φως στο σπίτι…

Αλτ! Τις ει; ✋

Αυτό είναι το τρίτο επεισόδιο της μινι σειράς Επαναπρογραμματισμός Νευροσυσχετισμών Βήμα-Βήμα.

Από το 100 Day Challenge:

Χρειάζομαι βοήθεια...
#100daychallenge

Χρειάζομαι βοήθεια…

Δεν θα το ξανακάνω γιατί δε θα μ’ αγαπάει η μαμά μου/ο μπαμπάς μου… κινδυνεύω.

Σκέδαση..
#100daychallenge

Σκέδαση…

Η σκέδαση λοιπόν στο θέμα μας, είναι η διάσπαρτη, η διασκορπισμένη ενέργεια…

Περί προτύπων
#100daychallenge

Περί προτύπων…

Θυμάμαι λοιπόν τη σκηνή με τον Ντέιβιντ που μιλούσε στο τηλέφωνο καθώς οδηγούσε…

Λύσε-Δέσε...
#100daychallenge

Λύσε – Δέσε

Κάνεις φύλλο και φτερό κάθε κομμάτι του συστήματος και όταν είναι όλα μπροστά σου…

Το Πιστεύω...
#100daychallenge

Το Πιστεύω…

Το μυστικό για να κολυμπάμε σε νέες θάλασσες, μακρία από τα δολώματα..

Το Seeds of Freedom είναι ένα εβδομαδιαίο newsletter. 

Όμως

Μην αφήσεις τη λέξη newsletter να σε παρασύρει..

Μη φανταστείς κάτι παρόμοιο, ίσως κάτι που έχεις συναντήσει στο παρελθόν.

Δεν υπάρχει :)

Είναι ένα γράμμα που γράφω κάθε εβδομάδα και απευθύνεται σε σένα που βρίσκεις ενδιαφέρον να μπαίνεις για λίγο στο μυαλό μου.

Να κρυφοκοιτάς λίγο, να βλέπεις τον τρόπο που σκέφτομαι, τι αισθάνομαι, τι μαθαίνω, τι παθαίνω, να ανακαλύπτεις νέες ιδέες και οπτικές.

Γιατί το κάνω αυτό;

Χμ, πριν πάω εκεί θέλω να σε πάω κάπου αλλού. 

Στην πρώτη μέρα που ξεκίνησε όλο αυτό…

Ήταν στα μέσα του Νοέμβρη του 2020 και είχε ξεκινήσει το δεύτερο lockdown λόγω covid.

Είχα φρικάρει

Δεν το περίμενα.

Πίστευα πως το είχαμε αφήσει πίσω όλο αυτό με τα lockdown και τα συναφή.

Η πίεση που ένιωθα ήταν ασφυκτική…

Κάτι μέσα μου έψαχνε τρόπο να βγει, κάτι να ξεθυμάνει…

Χωρίς να καταλάβω πώς, ένα πρωινό εκεί στο πρώτο δεκαήμερο του Νοέμβρη (2020), 

έγραψα ένα μακροσκελές κείμενο στο facebook και το μοιράστηκα με 300 περίπου φίλους και γνωστούς.

Ήταν μια εξήγηση γιατί είχα περίπου 2 χρόνια να… πατήσω το πόδι μου εκεί (στο facebook ντε) και ήταν επίσης το τι είχα στο μυαλό μου για το μέλλον.

Στο τέλος είχε και ένα κάλεσμα για όποιον ενδιαφέρεται να ακούσει τις ιδέες μου μέσω email.

Έτσι ξεκίνησα να γράφω και να στέλνω ένα email κάθε εβδομάδα σε αυτούς που με εμπιστεύτηκαν και που ήταν αρκετά περίεργοι να με ακούσουν.

Με την επίγνωση που έχω σήμερα, νιώθω πως αυτό που είχα τότε την ανάγκη να κάνω, ήταν στην ουσία να επικοινωνήσω.

Να μοιραστώ κάποιες ενδιαφέρουσες πληροφορίες, να επικοινωνήσω κάποιες ιδέες και ξεκινήσω μια προσπάθεια που δεν ήξερα ακριβώς που θα καταλήξει. 

Με κύριο σκοπό όπως είχα στο μυαλό μου, να βοηθήσω με τον τρόπο μου όποιον είχε ανάγκη για βοήθεια εκείνο το δύσκολο διάστημα, δίνοντας ελπίδα…

…να εμπνεύσω όποιον ήταν ανοιχτός να λάβει από αυτά που μοιραζόμουν…

και να ξεκινήσω να γράφω για να γίνομαι μέρα με τη μέρα καλύτερος στο γράψιμο.

Σε έναν συγκεκριμένο τρόπο γραψίματος που είχα στο μυαλό μου και με ένα πλάνο που είχα σκοπό να μοιραστώ με όλους ανοιχτά.

Αυτή η εβδομαδιαία επαφή, αυτό το απλό γράμμα που έστελνα σε φίλους και γνωστούς, 

άλλοτε με ύφος περισσότερο ‘διδακτικό’ και άλλοτε ‘φιλικό’…

άρχισε να παίρνει μια ιδιαίτερη μορφή και να δημιουργείται κάτι που δε μπορούσα να φανταστώ όταν το ξεκίνησα.

Άρχισα να μοιράζομαι τα πάνω μου και τα κάτω μου, τους στόχους μου, τα όνειρά μου, τον τρόπο που είχα σκοπό να τα κάνω πράξη, τις αποτυχίες, τις επιτυχίες, τις αναποδιές, τα συναισθηματικά κύματα, τα εμπόδια, τις αποφάσεις, τις κρίσεις, τις λύσεις, …

Όλα αυτά που ένιωθα και αισθανόμουν ότι αυτό από μόνο του έχει κάτι να προσφέρει

Μια νέα οπτική, μια άλλη προσέγγιση, μια νέα πεποίθηση, μια διαφορετική άποψη…

Να δώσει σε σένα που διαβάζεις κάτι διαφορετικό από τα συνηθισμένα…

Μια γεύση γνωστή αλλά και άγνωστη την ίδια στιγμή…

Ξεκίνησα λοιπόν κάτι νέο, από την αρχή, από το μηδέν, με μια απλή ιδέα και μια παρόρμηση να με κατευθύνει στο πρώτο βήμα…

Αυτό λοιπόν το προσωπικό γράμμα που στέλνω κάθε εβδομάδα, έχει βασικό σκοπό να προσφέρει κάτι χρήσιμο και αξιόλογο σε αυτόν που θα με εμπιστευτεί με το χρόνο και την προσοχή του…

Γιατί αυτά τα δύο, ίσως να είναι και τα πιο πολύτιμα ‘νομίσματα’.

Ναι, ακόμα και από τα ‘ευρώ’ ;)

Και… γιατί όχι με τον τρόπο αυτό να γίνω το ζωντανό παράδειγμα για όποιον θέλει να δοκιμάσει κάτι καινούργιο.

Μήπως έχεις κάτι στο πίσω μέρος του μυαλού σου και κάτι σε κρατάει από το να το ξεκινήσεις; 

Ή μήπως να το συνεχίσεις;

 Ή να το παρατήσεις αν χρειάζεται;

Μήπως θέλεις να ξεφύγεις από μια ζωή που δε σε εκφράζει;

Μήπως θέλεις να δημιουργήσεις μια καθημερινότητα που σε εκφράζει;

Αυτό είναι σήμερα το Seeds of Freedom. 

Μαθαίνω ανοιχτά, σκέφτομαι δυνατά, μοιράζομαι τις εμπειρίες μου, με σκοπό να γίνω καλύτερος εγώ και να γίνεις καλύτερος/η κι εσύ.

Και έτσι να κάνουμε τον κόσμο λίγο καλύτερο :)

Αυτοί είναι οι σπόροι για τη δική μου ελευθερία (seeds of freedom) και αν θελήσεις μπορούν να γίνουν οι σπόροι για τη δική σου ελευθερία.

Και γιατί ελευθερία; Γιατί σπόροι ελευθερίας;

Γιατί αυτό αγαπημένε/η είναι το δικό μου προσωπικό “θέμα” στο ταξίδι της ζωής μου.

Την ελευθερία μου επιζητώ ως κυρίαρχο συναίσθημα. 

Την ψυχική, νοητική, συναισθηματική, οικονομική… ελευθερία.

Όπως εγώ την έχω στο δικό μου μυαλό και όπως μπορείς να την πάρεις κι εσύ και να τη φτιάξεις όπως επιθυμείς στο δικό σου το μυαλό.

Πάρε την πρώτη ύλη που σου δίνω, πάρε τα υλικά και δημιούργησε τη δική σου συνταγή για την ελευθερία σου.

Και ξέρεις κάτι;

Αν μάθεις τον τρόπο -που αυτός είναι και ο αντικειμενικός σκοπός- τότε μπορείς να χρησιμοποιήσεις τον ίδιο τρόπο και για ότι άλλο θέλεις να αλλάξεις στη ζωή σου…

Είναι μια διαδικασία… 

Το μυστικό είναι να την αγαπήσεις. 

Αν το καταφέρεις, πίστεψέ με πως αυτό που θα νιώθεις κάθε βράδυ που πας για ύπνο και κάθε πρωί που θα ξυπνάς, θα είναι ότι καλύτερο μπορείς να φανταστείς.

Και ίσως να μην μπορείς καν να το φανταστείς ;)

Λοιπόν; 

Θα μου κάνεις παρέα σε αυτό το ταξίδι;