Η στενή πύλη πρός την επόμενη πίστα 👉

Αφού το είχα στο μυαλό μου για αρκετό καιρό, έψαχνα την κατάλληλη ευκαιρία να το κάνω πράξη…

Ετοιμάζομαι καθημερινά, με μικρά ή μεγαλύτερα βήματα, για εκείνη τη μια μέρα…

Τη μέρα που θα υπάρξει… αρμονία στο σύμπαν (μου) και θα κάνω πράξη αυτό που ήθελα τόσο καιρό και δεν αισθανόμουν έτοιμος.

Έτοιμος να κάνω το βήμα, τη βουτιά που με δυσκόλευε.

Το πρώτο βήμα μόνο. Ούτε το δεύτερο ούτε το τρίτο.

Μετά το πρώτο βήμα, κοιτάω μόνο το δεύτερο. Μόνο!

Αυτός είναι ο τρόπος μου.

Καλός ή κακός, άλλοτε αργός και άλλοτε πιο γρήγορος, είναι η ‘στενή πύλη’ που ψάχνω να βρώ για να εισέλθω στην επόμενη ‘πίστα’, το επόμενο επίπεδο αν προτιμάς.

Αυτό δηλαδή που έχω βάλει στο μυαλό μου…

Όλα ξεκινούν από μια ιδέα. Ένα σύνολο σκέψεων δηλαδή.

Όσο πιο πολύ μείνεις με την ιδέα, τόσο περισσότερες (εγκεφαλικές) συνάψεις δημιουργείς γύρω από αυτήν.

Σε αυτό το σημείο όμως υπάρχει ένα ‘πρόβλημα΄.

Αν δε μείνεις με την ιδέα αρκετά, θα ατονήσει, θα ξεχαστεί, θα πάει σε κάποιον άλλον…

Πόσο όμως είναι το ‘αρκετά’;

Δεν ξέρω. Για μένα το αρκετά, είναι ‘πολύ’.

Πολλές επαναλήψεις. Κάθε μέρα. Για μήνες. Μπορεί και για έτη ανάλογα με το πόσο μακριά αισθάνεσαι την ιδέα από σένα.

Ή καλύτερα την υλοποίηση της ιδέας από σένα…

Και πόσο πολύ το πιστεύεις.

Δε μιλάω για φαντασιώσεις ή ευχές.

Θα ήθελα να κερδίσω το λαχείο’, θα ήθελα να έχω Χ ποσό και να μην κάνω τίποτα’ και κάτι τέτοια.

Αναφέρομαι σε πραγματικούς στόχους που έχουν αξία και νόημα.

Σε κάτι που θα σε κάνει να… τεντωθείς τόσο πολύ, έτσι ώστε να αυξήσεις την ‘ελαστικότητά’ σου κατά πολύ.

Κάτι που θα σε κάνει νέο άνθρωπο.

Κάτι που αν το πετύχεις, μετά θα έχεις την αυτοπεποίθηση να δοκιμάσεις το επόμενο…

Κάτι που θα προσφέρει κάτι καλό στο σύνολο, όχι μόνο στον εαυτό σου…

Αυτή η διαδικασία παλαιότερα μου ήταν άγνωστη.

Όταν τη γνώρισα, δεν την πήρα και πολύ στα σοβαρά, έψαχνα το εύκολο.

Αγόρασα τις υποσχέσεις του εύκολου βλέπεις.

Αν πηγαίνεις σε λάθος ‘μαγαζιά’ που πωλούν ιδέες, αγοράζεις κακής ποιότητας πληροφορίες.

Όταν όμως άρχισα να έχω περισσότερο υπομονή και να αντιλαμβάνομαι πώς πραγματικά ‘δουλεύει’ ο εγκέφαλός μου και το νευρικό μου σύστημα, άλλαξα τακτική.

Πήρα ιδέες και πληροφορίες από εδώ, πήρα από εκεί… και ‘τελικά’ βρήκα τι δουλεύει για μένα.

Το τι δουλεύει για μένα, μπορεί να δουλέψει και για σένα, μπορεί όμως και όχι.

Γιατί έχουμε διαφορετικές πεποιθήσεις, διαφορετικά χαρίσματα, διαφορετικά τραύματα και κολλήματα.

Διαφορετικές επιθυμίες…

Έχουμε όμως και πολλά κοινά.

Ένα από αυτά τα κοινά, είναι ότι είμαστε όλοι όντα που λειτουργούμε με βάση τις συνήθειές μας.

Τους αυτοματισμούς μας όπως μου αρέσει να τους αποκαλώ.

Ως ανθρώπινα όντα, είμαστε ένα μεγάλο σύστημα με επιμέρους συστήματα.

Σκέψου το σώμα μας.

Ενδεικτικά αναφέρω, το νευρικό σύστημα, το πεπτικό, το κυκλοφορικό, λεμφικό, αναπνευστικό, και πάει λέγοντας.

Εδώ είναι η λίστα με τα υπόλοιπα αν θέλεις να τα δεις.

Έχεις ασχοληθεί ποτέ με την ιδέα της συστημικής σκέψης;

Αν όχι, ρίξε μια ματιά, κάνε μια αναζήτηση (systems thinking αν είσαι της αγγλικής), είναι δεδομένο ότι θα πάρεις ιδέες 😊

Πίσω στους αυτοματισμούς όμως και με τη συστημική σκέψη θα ασχοληθούμε στο μέλλον αν σου κινεί το ενδιαφέρον…

Διαβάζοντας για.. 30ή φορά το βιβλίο The Power of Habit του Charles Duhigg, θυμήθηκα κάτι που είχα σχεδόν ξεχάσει.

Την ιδέα του keystone habit.

Μιας θεμελιακής συνήθειας, που χωρίς να σκεφτείς ή να κάνεις κάτι άλλο συνειδητά, θα έχει ως παράπλευρη συνέπεια, την αλλαγή και άλλων ‘κακών’ συνηθειών και τη μετατροπή τους σε ‘καλές’.

Υιοθετόντας δηλαδή μια βασική συνήθεια, σταδιακά, αυτή θα έχει αποτέλεσμα σε πάρα πολλούς ακόμα τομείς της ζωής σου.

Για μένα προσωπικά, τέτοιες συνήθειες είναι το πρωινό jogging και το πρωινό μου γράψιμο (morning pages που έγραψα σε αυτό το email).

Έχω λοιπόν τεκμηριωμένα δει, ότι όταν κάνω ένα από τα δύο και ξεκινώ τη μέρα μου έτσι, τότε αυτό έχει θετική επίδραση στη διατροφή μου, στο πρόγραμμά μου, στην παραγωγικότητά μου, στη συνέπειά μου και εν γένει σε όλη μου τη συμπεριφορά.

Ένα τρίτο keystone habit, ιδιαίτερα αποτελεσματικό, είναι το tracking, η καταγραφή δηλαδή όλων των ενεργειών μου.

Παράδειγμα από τη δική μου ζωή (προσάρμοσέ το ανάλογα):

  • Τι έφαγα σήμερα; τι ώρα;
  • Πόσο έτρεξα σήμερα; πόσα push ups έκανα;
  • Πόσο περιεχόμενο δημιούργησα;
  • Πόσες φορές φώναξα/αντέδρασα; τι ένιωσα πρίν γίνει αυτό;
  • Τι ώρα κοιμήθηκα;
  • Τι ώρα σηκώθηκα;

Καταλαβαίνεις την ιδέα.

Αυτό από μόνο του, είναι ένα εργαλείο που έχει τη δύναμη να σου αλλάξει όλο σου τον κόσμο. Δεν είναι υπερβολή.

Αρκεί να το κάνεις καθημερινά.

(αυτή είναι η λέξη κλειδί: καθημερινάέτσι δημιουργούνται οι αυτοματισμοί, με πολλαπλές, καθημερινές επαναλήψεις)

Αν θέλεις το google sheet που χρησιμοποιώ εγώ ως πρότυπο για να δημιουργήσεις το δικό σου, μπορείς να μου απαντήσεις σε αυτό το μήνυμα και με χαρά θα το μοιραστώ μαζί σου.

Γιατί είναι τόσο αποτελεσματική αυτή η συνήθεια της καταγραφής;

Νομίζω πως είναι επειδή μας δίνει επίγνωση της κατάστασής μας.

Βλέπεις… ξεχνάμε. Δε θυμόμαστε τι κάνουμε.

Ούτε και καταλαβαίνουμε τι κάνουμε κατά τη διάρκεια της ημέρας.

Όλοι μας. Είναι στην (ατελή) ανθρώπινη φύση μας.

Είπαμε, είμαστε όντα αυτοματισμού, συνηθειών.

Νομίζουμε ότι έχουμε τον έλεγχο, όμως στην πραγματικότητα είμαστε αυτό που μας κάνουν οι συνήθειές μας.

Όταν δούμε τι κάνουμε (μέσα από την καταγραφή), είναι δεδομένο ότι θα δούμε τα μοτίβα συμπεριφοράς που δε μπορούμε να αντιληφθούμε.

Είναι τυφλά σημεία του εαυτού μας. Όλοι οι άλλοι τα βλέπουν εκτός από εμάς!

Προτού ξεκινήσω το jogging και το πρωινό γράψιμο, το πρώτο keystone habit που είχα υιοθετήσει, ήταν το καθημερινό περπάτημα.

Για 3-4 χρόνια, πήγαινα κάθε πρωί για 5χλμ περπάτημα. Ήταν περίπου μια ώρα και το έκανα πάντα πρωί, ανεξαρτήτου εποχής.

Τα lockdown, οι αποκλεισμοί και τα συναφή, ήταν ένας πολύ καλός λόγος για να χάσω την ισορροπία στις συνήθειές μου.

Έτσι, ξεκινάω από την αρχή…

Βάζω το στόχο, τον κοιτάζω από όσες οπτικές μπορώ να δω και αν τελικά αποφασίσω ότι θέλω να τον θέσω, το δουλεύω στο μυαλό μου μέρα με τη μέρα, ασταμάτητα.

Περιμένω εκείνη τη μέρα που θα πω, ΣΗΜΕΡΑ ήρθε η ώρα και θα κάνω το πρώτο βήμα.

Αυτό το πρώτο βήμα είναι και το πιο δύσκολο.

Αφού κάνω το πρώτο μικρό βήμα, θα με απασχολήσει τα αυριανό δεύτερο μικρό βήμα.

Αφού ολοκληρώσω το δεύτερο βήμα, τότε μόνο θα με απασχολήσει το τρίτο μικρό βήμα.

Και έχω ανακαλύψει, ότι για μένα τουλάχιστον, οι 3 πρώτες επαναλήψεις είναι κρίσιμες για την επιτυχία του στόχου μου.

Η πέμπτη μέρα είναι επίσης σημαντική.

Σιγά σιγά αρχίζει να χτίζεται ο μυς της ικανοποίησης, σε συνδυασμό με την αίσθηση της επίτευξης ενός μικρού στόχου, το βήμα της κάθε ημέρας…

Έτσι, τη Δευτέρα ξεκίνησα πάλι να ξυπνάω στις 5 πμ, να γράφω τις 3 πρωινές σελίδες μου, να πηγαίνω για jogging και στις 8πμ να έχω την αίσθηση της επιτυχίας ήδη στο.. δέρμα μου, ξεκινώντας τη μέρα μου με χαμόγελο και αισιοδοξία 🙂

Τις τρεις πρώτες μέρες που ξεκινάω το τρέξιμο μετά από καιρό, πονάνε όλα! Ξέρω όμως ότι κρατάει 3 μέρες, μετά το σώμα προσαρμόζεται.

Νομίζω πως αν είχε στόμα το σώμα μου, θα έλεγε κάτι του στυλ:

‘επιτέλους! σκουριάσαμε τόσο καιρό!’

Καλημέρα και καλό σαββατοκύριακο 😊

Υ.Γ. Το πόσο πολύ οι συνήθειές μας καθορίζουν τη συμπεριφορά μας και την ποιότητα της ζωής μας ως αποτέλεσμα, είναι πραγματικά εντυπωσιακό.

Όταν ξεκίνησα να εφαρμόζω τις ιδέες που διάβαζα, είδα πραγματικά πόσο πολύ άλλαξε η δική μου ζωή πρός το καλύτερο.

Θα έλεγα ότι σε ένα βαθμό μου έχει γίνει εμμονή η μελέτη αυτού του θέματος.

Αν με ρωτήσεις τι δουλειά κάνω, άσχετα με το τι απαντήσω, αυτό που αισθάνομαι ότι είμαι, είναι ένας ανεξάρτητος ερευνητής της ανθρώπινης συμπεριφοράς.

Το αν κάνω και άλλα πράγματα για να χρηματοδοτήσω την έρευνά μου και να ζήσω, δε σημαίνει ότι βάζω την ταμπέλα του web designer ή του digital marketer μπροστά από αυτό.

Βρίσκω όμως, ότι συνδυάζοντας την αγάπη μου για τη στατιστική, το internet και το human behaviour analysis, μπορώ να γίνω ιδιαίτερα χρήσιμος στους πελάτες μου, εξαιτίας αυτής της ‘εμμονής’ μου, να αποκωδικοποιήσω τη συμπεριφορά μας και να απαντήσω στο ερώτημα ‘γιατί κάνουμε αυτά που κάνουμε και πώς μπορούμε να τα αλλάξουμε;’

Όλα συνδέονται μεταξύ τους και η αξία μας στην αγορά, μπορείς να πεις ότι βρίσκεται σε άμεση συνάρτηση με το πόσο καλά αντιλαμβανόμαστε μοτίβα και πόσο καλά μπορούμε να συνδυάσουμε γνώσεις από διαφορετικά ερευνητικά πεδία και τομείς της ζωής.

Μοιράσου το

Έχω και newsletter πάμε μια βόλτα;

Εβδομαδιαία τροφή για σκέψη μέσα από το μυστήριο μυαλό ενός οικονομολόγου συμπεριφοράς...

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Μπορείς να ειδοποιηθείς για απαντήσεις στο δικό σου σχόλιο, μέσω e-mail (απλά επίλεξέ το από το παραπάνω κουτάκι).

Μπορείς επίσης να εγγραφείς εδώ στις ειδοποιήσεις χωρίς να σχολιάσεις.

Κι' άλλη τροφή για σκέψη...

Από το Newsletter: Seeds of Freedom

Γνωρίζεις την αξία σου;

Χθες το απόγευμα, ήρθε μπροστά μου στο YouTube ένα πολύ μικρό video. Μου άρεσε. Μπορεί να σου αρέσει και σένα.

Θλίψη… 😔

Κάτι υπάρχει όμως που φράζει τη ροή. Τη ροή της καθαρής σκέψης. Της αρμονίας. Της αίσθησης της “ανακούφισης’. Τί έγινε ρε παιδιά;

Έχει το χαρτί συναίσθημα; 😮

Όταν κάνεις αυτό που δεν θέλεις να κάνεις και που ξέρεις ότι θα ήταν καλό να το κάνεις, τότε κερδίζεις σε πολλά επίπεδα.

Ο Vialli και… οι άλλοι ⚽

Εκεί κάπου μετά το δεύτερο μισό της δεκαετίας του ’90, πήγα να σπουδάσω στην Αγγλία. Πήρα την.. πολυπήθητη αναβολή από το στρατό…

Από το 100 Day Challenge:

Ο τρόπος
#100daychallenge

Ο τρόπος…

Η μια απάντηση για όλα τα ερωτήματά μου. Ο δρόμος για την ελευθερία…

Το καλούπι
#100daychallenge

Το καλούπι…

Όσο νερό και να βάζουμε στο τετράγωνο καλούπι, σχήμα καρδούλας δε θα βγει…

Το ένα τρίτο της ζωής μας, είναι ο ύπνος
#100daychallenge

Το 1/3 της ζωής μας…

Αυτό που καθορίζει σε τόσο μεγάλο βαθμό την ποιότητα της καθημερινής μας ζωής…

#100daychallenge

Οι εποχές

Όλα μα όλα έχουν εποχικότητα αν επιλέξεις να το δεις με αυτή την οπτική. Τι θα κερδίσεις;

Τι να κάνω για να ζήσω;
#100daychallenge

Τι να κάνω για να ζήσω;

Στην προσπάθειά μου να κάνω επάγγελμα αυτό που αγαπώ, κατέληξα να αγαπήσω αυτό που έφτασα να κάνω.

Το διαμάντι
#100daychallenge

Το διαμάντι…

Λες τελικά να στέκεσαι στη μέση των δικών σου στρεμμάτων διαμαντιών;

Το Seeds of Freedom είναι ένα εβδομαδιαίο newsletter. 

Όμως

Μην αφήσεις τη λέξη newsletter να σε παρασύρει..

Μη φανταστείς κάτι παρόμοιο, ίσως κάτι που έχεις συναντήσει στο παρελθόν.

Δεν υπάρχει :)

Είναι ένα γράμμα που γράφω κάθε εβδομάδα και απευθύνεται σε σένα που βρίσκεις ενδιαφέρον να μπαίνεις για λίγο στο μυαλό μου.

Να κρυφοκοιτάς λίγο, να βλέπεις τον τρόπο που σκέφτομαι, τι αισθάνομαι, τι μαθαίνω, τι παθαίνω, να ανακαλύπτεις νέες ιδέες και οπτικές.

Γιατί το κάνω αυτό;

Χμ, πριν πάω εκεί θέλω να σε πάω κάπου αλλού. 

Στην πρώτη μέρα που ξεκίνησε όλο αυτό…

Ήταν στα μέσα του Νοέμβρη του 2020 και είχε ξεκινήσει το δεύτερο lockdown λόγω covid.

Είχα φρικάρει

Δεν το περίμενα.

Πίστευα πως το είχαμε αφήσει πίσω όλο αυτό με τα lockdown και τα συναφή.

Η πίεση που ένιωθα ήταν ασφυκτική…

Κάτι μέσα μου έψαχνε τρόπο να βγει, κάτι να ξεθυμάνει…

Χωρίς να καταλάβω πώς, ένα πρωινό εκεί στο πρώτο δεκαήμερο του Νοέμβρη (2020), 

έγραψα ένα μακροσκελές κείμενο στο facebook και το μοιράστηκα με 300 περίπου φίλους και γνωστούς.

Ήταν μια εξήγηση γιατί είχα περίπου 2 χρόνια να… πατήσω το πόδι μου εκεί (στο facebook ντε) και ήταν επίσης το τι είχα στο μυαλό μου για το μέλλον.

Στο τέλος είχε και ένα κάλεσμα για όποιον ενδιαφέρεται να ακούσει τις ιδέες μου μέσω email.

Έτσι ξεκίνησα να γράφω και να στέλνω ένα email κάθε εβδομάδα σε αυτούς που με εμπιστεύτηκαν και που ήταν αρκετά περίεργοι να με ακούσουν.

Με την επίγνωση που έχω σήμερα, νιώθω πως αυτό που είχα τότε την ανάγκη να κάνω, ήταν στην ουσία να επικοινωνήσω.

Να μοιραστώ κάποιες ενδιαφέρουσες πληροφορίες, να επικοινωνήσω κάποιες ιδέες και ξεκινήσω μια προσπάθεια που δεν ήξερα ακριβώς που θα καταλήξει. 

Με κύριο σκοπό όπως είχα στο μυαλό μου, να βοηθήσω με τον τρόπο μου όποιον είχε ανάγκη για βοήθεια εκείνο το δύσκολο διάστημα, δίνοντας ελπίδα…

…να εμπνεύσω όποιον ήταν ανοιχτός να λάβει από αυτά που μοιραζόμουν…

και να ξεκινήσω να γράφω για να γίνομαι μέρα με τη μέρα καλύτερος στο γράψιμο.

Σε έναν συγκεκριμένο τρόπο γραψίματος που είχα στο μυαλό μου και με ένα πλάνο που είχα σκοπό να μοιραστώ με όλους ανοιχτά.

Αυτή η εβδομαδιαία επαφή, αυτό το απλό γράμμα που έστελνα σε φίλους και γνωστούς, 

άλλοτε με ύφος περισσότερο ‘διδακτικό’ και άλλοτε ‘φιλικό’…

άρχισε να παίρνει μια ιδιαίτερη μορφή και να δημιουργείται κάτι που δε μπορούσα να φανταστώ όταν το ξεκίνησα.

Άρχισα να μοιράζομαι τα πάνω μου και τα κάτω μου, τους στόχους μου, τα όνειρά μου, τον τρόπο που είχα σκοπό να τα κάνω πράξη, τις αποτυχίες, τις επιτυχίες, τις αναποδιές, τα συναισθηματικά κύματα, τα εμπόδια, τις αποφάσεις, τις κρίσεις, τις λύσεις, …

Όλα αυτά που ένιωθα και αισθανόμουν ότι αυτό από μόνο του έχει κάτι να προσφέρει

Μια νέα οπτική, μια άλλη προσέγγιση, μια νέα πεποίθηση, μια διαφορετική άποψη…

Να δώσει σε σένα που διαβάζεις κάτι διαφορετικό από τα συνηθισμένα…

Μια γεύση γνωστή αλλά και άγνωστη την ίδια στιγμή…

Ξεκίνησα λοιπόν κάτι νέο, από την αρχή, από το μηδέν, με μια απλή ιδέα και μια παρόρμηση να με κατευθύνει στο πρώτο βήμα…

Αυτό λοιπόν το προσωπικό γράμμα που στέλνω κάθε εβδομάδα, έχει βασικό σκοπό να προσφέρει κάτι χρήσιμο και αξιόλογο σε αυτόν που θα με εμπιστευτεί με το χρόνο και την προσοχή του…

Γιατί αυτά τα δύο, ίσως να είναι και τα πιο πολύτιμα ‘νομίσματα’.

Ναι, ακόμα και από τα ‘ευρώ’ ;)

Και… γιατί όχι με τον τρόπο αυτό να γίνω το ζωντανό παράδειγμα για όποιον θέλει να δοκιμάσει κάτι καινούργιο.

Μήπως έχεις κάτι στο πίσω μέρος του μυαλού σου και κάτι σε κρατάει από το να το ξεκινήσεις; 

Ή μήπως να το συνεχίσεις;

 Ή να το παρατήσεις αν χρειάζεται;

Μήπως θέλεις να ξεφύγεις από μια ζωή που δε σε εκφράζει;

Μήπως θέλεις να δημιουργήσεις μια καθημερινότητα που σε εκφράζει;

Αυτό είναι σήμερα το Seeds of Freedom. 

Μαθαίνω ανοιχτά, σκέφτομαι δυνατά, μοιράζομαι τις εμπειρίες μου, με σκοπό να γίνω καλύτερος εγώ και να γίνεις καλύτερος/η κι εσύ.

Και έτσι να κάνουμε τον κόσμο λίγο καλύτερο :)

Αυτοί είναι οι σπόροι για τη δική μου ελευθερία (seeds of freedom) και αν θελήσεις μπορούν να γίνουν οι σπόροι για τη δική σου ελευθερία.

Και γιατί ελευθερία; Γιατί σπόροι ελευθερίας;

Γιατί αυτό αγαπημένε/η είναι το δικό μου προσωπικό “θέμα” στο ταξίδι της ζωής μου.

Την ελευθερία μου επιζητώ ως κυρίαρχο συναίσθημα. 

Την ψυχική, νοητική, συναισθηματική, οικονομική… ελευθερία.

Όπως εγώ την έχω στο δικό μου μυαλό και όπως μπορείς να την πάρεις κι εσύ και να τη φτιάξεις όπως επιθυμείς στο δικό σου το μυαλό.

Πάρε την πρώτη ύλη που σου δίνω, πάρε τα υλικά και δημιούργησε τη δική σου συνταγή για την ελευθερία σου.

Και ξέρεις κάτι;

Αν μάθεις τον τρόπο -που αυτός είναι και ο αντικειμενικός σκοπός- τότε μπορείς να χρησιμοποιήσεις τον ίδιο τρόπο και για ότι άλλο θέλεις να αλλάξεις στη ζωή σου…

Είναι μια διαδικασία… 

Το μυστικό είναι να την αγαπήσεις. 

Αν το καταφέρεις, πίστεψέ με πως αυτό που θα νιώθεις κάθε βράδυ που πας για ύπνο και κάθε πρωί που θα ξυπνάς, θα είναι ότι καλύτερο μπορείς να φανταστείς.

Και ίσως να μην μπορείς καν να το φανταστείς ;)

Λοιπόν; 

Θα μου κάνεις παρέα σε αυτό το ταξίδι;