Πως μπορείς να αλλάξεις το πεπρωμένο σου 💡

Αν είχα τη δυνατότητα να καλλιεργήσω μια μόνο δεξιότητα, θα ήταν αυτή της επικοινωνίας.

Όσο προχωράω, διακρίνω πως αυτή είναι η μια και μοναδική δεξιότητα που αν την δουλέψεις και την αξιοποιήσεις με τον κατάλληλο τρόπο, τότε σίγουρα θα σε αποζημιώσει.

Μπορείς να ζήσεις αρμονικά με τους γύρω σου, να δουλεύεις ευχάριστα και να έχεις τη γαλήνη σου λίγο πολύ.

Αν νιώθεις ότι δεν επιθυμείς τη γαλήνη στην ψυχή σου, τότε μπορεί και να υπάρχει κάτι που πρέπει να ‘σκαλίσεις’.

Μια σκιά για να φωτίσεις…

Μπορεί και όχι… ποιός είμαι εγώ που θα κάνω τη ‘διάγνωση’, σωστά;

Και μιας και το έφερε η κουβέντα στη διάγνωση, αυτή κολλάει τόσο καλά με το θέμα της επικοινωνίας…

Πριν όμως πάω εκεί, να μοιραστώ το πώς αντιλαμβάνομαι εγώ την επικοινωνία, όπως τη βλέπω σήμερα.

Αύριο μεθαύριο μπορεί να προστεθούν νέες πληροφορίες και να επανέλθω με ένα νέο email.

Η επικοινωνία λοιπόν είναι εξωτερική αλλά είναι και εσωτερική.

Επικοινωνείς με τους άλλους και επικοινωνείς επίσης με τον εαυτό σου.

Η εσωτερική επικοινωνία τώρα, στο δικό μου το μυαλό τουλάχιστον, περιλαμβάνει τις σκέψεις και τις ιδέες που έχουμε, αλλά και αυτά που λέμε στον εαυτό μας.

Όταν όμως λέω ‘αυτά που λέμε’ εννοώ την αυθυποβολή, όχι τη ‘συζήτηση με το νου’.

Η συζήτηση με το νου είναι χαμένο παιχνίδι. Θα κερδίσει το ‘εγώ’ μας. Και νομίζουμε ότι έχουμε και… δίκιο 😉

Η εξωτερική επικοινωνία, είναι αυτή που έχει να κάνει και με άλλους ανθρώπους.

Η επικοινωνία δεν είναι μόνο λεκτική, όπως έχουμε συνηθίσει να τη σκεφτόμαστε.

Φυσικά και τα λόγια μας παίζουν σπουδαίο ρόλο στην επικοινωνία,

υπάρχει όμως και η μη λεκτική επικοινωνία, η οποία είναι ακόμα πιο ‘σημαντική’ και που συχνά την παραβλέπουμε.

Ναι, σε αυτήν φυσικά περιλαμβάνεται και η γλώσσα του σώματος, το σώμα μας μιλάει συνεχώς, έστω και αν δεν το καταλαβαίνουμε.

(και μιλάει και σε εμάς, όχι μόνο σε άλλους, απλά δεν το ‘παίρνουμε χαμπάρι’ γιατί δεν ξέρουμε πως να επικοινωνήσουμε μαζί του)

Δεν είναι κάτι καινούργιο αυτό. Χιλιοειπωμένο.

Υπάρχει όμως και ένα ακόμα βαθύτερο επίπεδο. Το διαισθητικό.

Η διαίσθησή σου δηλαδή, που τη χρησιμοποιείς για να επικοινωνήσεις. Ούτε τη βλέπεις, ούτε την ακούς, τη νιώθεις όμως.

Είναι μορφή ενέργειας και αυτή…

Πόσες φορές κάποιος/α μπορεί να σου είπε κάτι, αλλά μέσα σου δεν το πίστεψες;

Δεν σε έπεισε ότι λέει αλήθεια;

Ή ότι είχε καλές προθέσεις; ότι εννοούσε αυτό που έλεγε;

Πόσες φορές μέσα στη μέρα κάποιος προσπαθεί να σου πουλήσει κάτι;

Το μαγαζί που θα ψωνίσεις ή θα πιείς τον καφέ σου, έχει και αυτό μια ενέργεια. Όπως και οι άνθρωποι σε αυτό.

Η απόφασή σου για το αν αγοράσεις κάτι ή όχι, ή αν σε πείσει κάποιος για κάτι, ή αν απλά σε κάνει να τον/την προσέξεις λίγο παραπάνω, στον πυρήνα της έχει την ενέργεια που εκπέμπει.

Αν λέει αλήθεια θα το καταλάβεις με κάποιο τρόπο. Αν θέλει να σε εκμεταλλευτεί, θα το νιώσεις.

Αν θέλει να πετύχει κάτι και σου λέει κάτι άλλο, θα το καταλάβεις.

Μπορεί με την καλή σου την καρδιά να μη θέλεις να πιστέψεις ότι ο άλλος θέλει να σε εκμεταλλευτεί, όμως θα το νιώσεις.

Αν δεν το νιώθεις, σημαίνει ότι έχουν ‘σκληρύνει’ τόσο πολύ οι αισθήσεις σου, που είναι δύσκολο να κάνεις αυτή τη διάκριση.

Το ξέρω καλά, γιατί έτσι ήμουν κι’ εγώ μέχρι πρίν από λίγα χρόνια.

Όταν άρχισα να επενδύω λίγο παραπάνω χρόνο να γνωρίσω την πραγματική που υπόσταση, άλλαξαν όλα.

Έγινα περισσότερο διαισθητικός σε σχέση με αυτό που ήμουν.

Δεν είναι κάτι που έχω εγώ και δεν έχεις εσύ. Απλά δεν το έχουμε δουλέψει γιατί δεν το έχουμε μάθει.

Βλέπεις η ‘βασική’ εκπαίδευσή μας δεν περιελάμβανε κάτι τέτοιο.

Η εσωτερική λοιπόν επικοινωνία, περιλαμβάνει τις σκέψεις που κάνουμε και τα λόγια που λέμε.

Οι περισσότεροι από εμάς, επεξεργαζόμαστε σε ένα συντριπτικό ποσοστό, ‘ιδέες’ και ‘απόψεις’ που πιάνουμε από εδώ κι από εκεί ανάλογα με αυτά που ‘τσιμπάνε’ οι αισθήσεις μας.

Ότι ακούς, ότι βλέπεις, ότι αισθάνεσαι με λίγα λόγια, είναι τα ερεθίσματα, τα οποία καθορίζουν τον τρόπο που σκέφτεσαι.

Το εξωτερικό περιβάλλον δηλαδή.

Αν συμφωνείς ότι ο τρόπος που σκεφτόμαστε είναι σημαντικός για την εξέλιξη της ζωής μας,

δεν θα ήταν ασφαλές να συμπεράνουμε ότι αν αλλάξουμε τον τρόπο που σκεφτόμαστε, θα αλλάξει σιγά σιγά και η εξέλιξη της ζωής μας;

Αν η ποιότητα των σκέψεών σου αλλάξει πρός το καλύτερο σταδιακά και σκέφτεσαι περισσότερο θετικά και περισσότερο αυτά που θέλεις να γίνουν, παρά αυτά που ανησυχείς ότι πιθανόν να συμβούν…

αν δεν ασχολείσαι με την ‘επικαιρότητα’ και το ‘τί γίνεται στον κόσμο’…

δε θα είχε ένα αντίκτυπο στο πώς θα ένιωθες το μεγαλύτερο διάστημα της ημέρας;

Και το πώς επιδιώκουμε να νιώθουμε το μεγαλύτερο διάστημα της ημέρας είναι αυτό για το οποίο κάνουμε ότι κάνουμε.

Κράτα το αυτό.

Άρα λοιπόν, θέλουμε να αξιοποιήσουμε το εξωτερικό περιβάλλον, μέσα από τις πληροφορίες που λαμβάνουμε,

για να καθαρίσουμε το εσωτερικό περιβάλλον (τον κήπο του μυαλού μας που έχει γίνει καμμένη γη με αυτά που λαμβάνει από το εξωτερικό περιβάλλον)

και στη συνέχεια μέσα από ένα πιο υγιή νου, έναν πιο καθαρό κήπο του μυαλού, να μπορέσουμε να αλλάξουμε το εξωτερικό μας περιβάλλον.

Όλα αλλάζουν από μέσα. Αλλά για να αλλάξει το μέσα, είναι πολύ σημαντικό να αλλάξουν τα εξωτερικά ερεθίσματα…

Το να δίνουμε σημασία σε ‘λάθος’ εξωτερικά, έχει σαν αποτέλεσμα να μολύνει τα εσωτερικά και να δημιουργεί τα ίδια εξωτερικά.

Και κάθε μέρα που ξυπνάμε, εμείς από μόνοι μας, εθελοντικά (αλλά και εθιστικά) ξαναδημιουργούμε το παρελθόν μας μέρα με τη μέρα.

Οι περισσότεροι άνθρωποι ζουν στο χθες.

Το χθες όμως δεν υπάρχει παρά μόνο στη μνήμη μας.

Αν πιστέψεις ότι το χθες δημιουργεί το σήμερα και αν κάνεις τις ίδιες ακριβώς σκέψεις και πράξεις με χθες, τότε κυριολεκτικά ζεις στο παρελθόν!

Αν από την άλλη πιστέψεις ότι το τώρα δημιουργεί το τώρα και δοκιμάσεις κάτι διαφορετικό σήμερα από αυτό που δοκίμασες χθες, τότε έχεις αλλάξει το παρόν σου.

Και όταν αλλάζεις το παρόν σου, είσαι σε θέση να αλλάξεις και το μέλλον σου.

Και όταν αλλάζεις το μέλλον σου, αλλάζεις το πεπρωμένο σου.

Μέσα από τη δημιουργική, καθαρή, συνειδητή σκέψη.

Τη σκέψη της επιλογής σου. Όχι της επιλογής των άλλων.

Το μεγαλύτερο δώρο που έχουμε στη ζωή μας κατά την ταπεινή μου άποψη, είναι η ελεύθερη βούληση.

Μην το δίνεις σε άλλους. Είναι πολύτιμο το δώρο, φύλαξέ το καλά!

Θα επανέλθω σε αυτό το σκεπτικό στα επόμενα μηνύματα. Αν το αφήσεις λίγο να ‘μαριναριστεί’, θα δημιουργήσει κάτι πιο ‘νόστιμο’.

Κλείνω με αυτό:

Αν ο τρόπος ζεις, επηρεάζει τον τρόπο που σκέφτεσαι…

και αν ο τρόπος που σκέφτεσαι επηρεάζει το τι νιώθεις…

τότε αλλάζοντας πρός το καλύτερο τον τρόπο που ζεις, δεν συνεπάγεται ότι θα νιώθεις καλύτερα;

και αν τώρα νιώθεις καλύτερα, δεν θα είναι πιο εύκολο να ελέγχεις τον τρόπο που σκέφτεσαι;

Βλέπεις τον κύκλο;

Και πώς ξεκινάει όλο αυτό;

Αλλάζοντας τον τρόπο που ζεις, τις καθημερινές σου συνήθειες. Τους αυτοματισμούς σου. Τους εθισμούς σου.

Τις συμπεριφορές που δε θέλεις να έχεις, αλλά εξακολουθείς να έχεις…

Πώς γίνεται αυτό το θαύμα;

Φυτεύοντας νέα λουλούδια στον κήπο του μυαλού σου και αλλάζοντας το ‘νερό’ που τα ποτίζεις.

Τα έχουμε ξαναπεί αυτά ε;

Ναι.

Αλλά αυτό είναι ένα πεντάλεπτο την εβδομάδα (τα δικά μου μηνύματα τουλάχιστον, αν τα διαβάζεις).

Τί φυτεύεις στον κήπο του μυαλού σου τα υπόλοιπα 10.075 λεπτά της εβδομάδας;

Άστο και αυτό να μαριναριστεί μαζί με το προηγούμενο 😉

Καλό μας τριήμερο και καλή μας Σαρακοστή! 🙏

Υ.Γ. Ο μεγαλύτερος εχθρός μπορείς να πεις ότι είναι ο ίδιος μας ο εαυτός.

Το ‘εγώ’ μας. Αυτό που νομίζουμε ότι είμαστε αλλά δεν είμαστε.

‘Το ξέρω’, ‘δεν ισχύει για μένα’, ‘το δικό μου μυαλό είναι αλλιώς’, ‘δεν ξέρεις τι έχω περάσει’, ‘δε μπορώ’, ‘δεν μου αρέσει’, ‘εγώ’ …

Είναι η φυλακή μας.

Δε θέλει να αποκαλυφθεί. Θέλει να κρύβεται και να κάνει κουμάντο.

Και κρύβεται τόσο καλά, που όταν νομίσεις ότι έχεις κάνει πρόοδο, έρχεται ένα λαμπάκι να ανάψει για λίγο, έτσι για να δεις πόσο σκοτάδι ακόμα υπάρχει…

Όσο εύκολα βλέπεις τις αδυναμίες σε κάποιον άλλον, τόσο εύκολα βλέπει και αυτός τις δικές σου.

Όμως εσύ δεν τις βλέπεις γιατί κρύβεται τόσο καλά…

Γι’ αυτό και κάνουμε ‘διάγνωση‘ σε όλους και σε όλα.

Γιατί το δικό μας το ‘εγώ’ προσπαθεί να εξηγήσει το ‘εγώ’ των άλλων αλλά και να το συγκρίνει με το δικό μας.

Είναι ‘σπαζοκεφαλιά’.

Αν όμως το δεις σαν το πιο σημαντικό ‘παιχνίδι’ της ζωής, τότε μπορείς να αρχίσεις να παίζεις κι εσύ μαζί του όπως παίζει και αυτό μαζί σου…

και σιγά σιγά θα αρχίσει να αποκαλύπτεται τόσο αυτό, όσο και η δική σου αλήθεια 😉

Αυτό τουλάχιστον συμβαίνει με μένα.

Μην πιστεύεις τίποτα από αυτά που λέω.

Εγώ απλά την εμπειρία μου μοιράζομαι μέσα από τη δική μου οπτική.

Ερεύνησέ τα όλα μόνος/η σου.

Έχεις ότι χρειάζεσαι για να το κάνεις. Απλά είναι κάτι που ούτε θέλεις να το κάνει κάποιος άλλος για σένα, ούτε και θέλεις να το αφήσεις να σκουριάσει…

Μοιράσου το

Έχω και newsletter πάμε μια βόλτα;

Εβδομαδιαία τροφή για σκέψη μέσα από το μυστήριο μυαλό ενός οικονομολόγου συμπεριφοράς...

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Μπορείς να ειδοποιηθείς για απαντήσεις στο δικό σου σχόλιο, μέσω e-mail (απλά επίλεξέ το από το παραπάνω κουτάκι).

Μπορείς επίσης να εγγραφείς εδώ στις ειδοποιήσεις χωρίς να σχολιάσεις.

Κι' άλλη τροφή για σκέψη...

Από το Newsletter: Seeds of Freedom

Η αίσθηση της αύξησης 📈

Ξεκινάω αυτό το email με την πρόθεση να είναι σύντομο, λιτό και περιεκτικό.
Για να δούμε αν θα τα καταφέρω… 😊

Ταυτότητα;

Όχι η ταυτότητα που έχουμε συνηθίσει να σκεφτόμαστε όταν βλέπουμε ή ακούμε αυτή τη λέξη…

Μακάρι να είχα…

Aυτό που πριν από δυόμισι χρόνια με έκανε να αναθεωρήσω πολλά από αυτά που πίστευα και από αυτά που έκανα έως τότε…

Γιατί;❓

Γιατί αποφάσισα να θέσω μόνος μου αυτή τη δοκιμασία στον εαυτό μου; Μήπως είμαι μαζοχιστής;

Από το 100 Day Challenge:

Το εύκολο
#100daychallenge

Το εύκολο

Είναι το ‘εύκολο’ πάντα η καλύτερη επιλογή που έχουμε; Μήπως όχι;

Το πρόβλημα
#100daychallenge

Το πρόβλημα

Αν βρεις κάτι που κρατάει αρκετούς ανθρώπους ξάγρυπνους και ανήσυχους και μπορέσεις να προσφέρεις λύση…

Ανούσια σπουδαίος
#100daychallenge

Ανούσια σπουδαίος…

Όταν ακούς κάτι από το κατάλληλο άτομο, την κατάλληλη στιγμή, με τον κατάλληλο τρόπο….

Τι μου αρέσει;
#100daychallenge

Τι μου αρέσει;

Δεν είχαν περάσει πολλές ώρες από τη στιγμή που είχα ακούσει τον Μπίλμπο Μπάγκινς…

Προορατικός
#100daychallenge

Προορατικός;

Θέλω ότι κάνω να το κάνω καλά. Όχι τέλεια, αλλά εξαιρετικά. Καλύτερα απ’ ότι θα…

Η κατάρα της γνώσης
#100daychallenge

Η κατάρα της γνώσης…

Η τάση να πιστεύουμε, ότι επειδή εμείς γνωρίζουμε κάτι καλά, το γνωρίζουν όλοι…

Αποθυματοποίηση...
#100daychallenge

Αποθυματοποίηση

Λίγο λίγο η ενέργεια αρχίζει και μειώνεται., όμως ξεκινά να καθαρίζει λίγο ο νους…

Η σχέση μας με το λάθος...
#100daychallenge

Το λάθος

Η μέρα που άλλαξε τη σχέση μου με… το λάθος, μια για πάντα.

Ο συμπαθητικούλης
#100daychallenge

Ο συμπαθητικούλης…

Πόσο εύκολα σχηματίζουμε ‘άποψη’ και βάζουμε ταμπέλες σε άλλους, βασιζόμενοι μόνο σε ένα στιγμιότυπο;

Το Seeds of Freedom είναι ένα εβδομαδιαίο newsletter. 

Όμως

Μην αφήσεις τη λέξη newsletter να σε παρασύρει..

Μη φανταστείς κάτι παρόμοιο, ίσως κάτι που έχεις συναντήσει στο παρελθόν.

Δεν υπάρχει :)

Είναι ένα γράμμα που γράφω κάθε εβδομάδα και απευθύνεται σε σένα που βρίσκεις ενδιαφέρον να μπαίνεις για λίγο στο μυαλό μου.

Να κρυφοκοιτάς λίγο, να βλέπεις τον τρόπο που σκέφτομαι, τι αισθάνομαι, τι μαθαίνω, τι παθαίνω, να ανακαλύπτεις νέες ιδέες και οπτικές.

Γιατί το κάνω αυτό;

Χμ, πριν πάω εκεί θέλω να σε πάω κάπου αλλού. 

Στην πρώτη μέρα που ξεκίνησε όλο αυτό…

Ήταν στα μέσα του Νοέμβρη του 2020 και είχε ξεκινήσει το δεύτερο lockdown λόγω covid.

Είχα φρικάρει

Δεν το περίμενα.

Πίστευα πως το είχαμε αφήσει πίσω όλο αυτό με τα lockdown και τα συναφή.

Η πίεση που ένιωθα ήταν ασφυκτική…

Κάτι μέσα μου έψαχνε τρόπο να βγει, κάτι να ξεθυμάνει…

Χωρίς να καταλάβω πώς, ένα πρωινό εκεί στο πρώτο δεκαήμερο του Νοέμβρη (2020), 

έγραψα ένα μακροσκελές κείμενο στο facebook και το μοιράστηκα με 300 περίπου φίλους και γνωστούς.

Ήταν μια εξήγηση γιατί είχα περίπου 2 χρόνια να… πατήσω το πόδι μου εκεί (στο facebook ντε) και ήταν επίσης το τι είχα στο μυαλό μου για το μέλλον.

Στο τέλος είχε και ένα κάλεσμα για όποιον ενδιαφέρεται να ακούσει τις ιδέες μου μέσω email.

Έτσι ξεκίνησα να γράφω και να στέλνω ένα email κάθε εβδομάδα σε αυτούς που με εμπιστεύτηκαν και που ήταν αρκετά περίεργοι να με ακούσουν.

Με την επίγνωση που έχω σήμερα, νιώθω πως αυτό που είχα τότε την ανάγκη να κάνω, ήταν στην ουσία να επικοινωνήσω.

Να μοιραστώ κάποιες ενδιαφέρουσες πληροφορίες, να επικοινωνήσω κάποιες ιδέες και ξεκινήσω μια προσπάθεια που δεν ήξερα ακριβώς που θα καταλήξει. 

Με κύριο σκοπό όπως είχα στο μυαλό μου, να βοηθήσω με τον τρόπο μου όποιον είχε ανάγκη για βοήθεια εκείνο το δύσκολο διάστημα, δίνοντας ελπίδα…

…να εμπνεύσω όποιον ήταν ανοιχτός να λάβει από αυτά που μοιραζόμουν…

και να ξεκινήσω να γράφω για να γίνομαι μέρα με τη μέρα καλύτερος στο γράψιμο.

Σε έναν συγκεκριμένο τρόπο γραψίματος που είχα στο μυαλό μου και με ένα πλάνο που είχα σκοπό να μοιραστώ με όλους ανοιχτά.

Αυτή η εβδομαδιαία επαφή, αυτό το απλό γράμμα που έστελνα σε φίλους και γνωστούς, 

άλλοτε με ύφος περισσότερο ‘διδακτικό’ και άλλοτε ‘φιλικό’…

άρχισε να παίρνει μια ιδιαίτερη μορφή και να δημιουργείται κάτι που δε μπορούσα να φανταστώ όταν το ξεκίνησα.

Άρχισα να μοιράζομαι τα πάνω μου και τα κάτω μου, τους στόχους μου, τα όνειρά μου, τον τρόπο που είχα σκοπό να τα κάνω πράξη, τις αποτυχίες, τις επιτυχίες, τις αναποδιές, τα συναισθηματικά κύματα, τα εμπόδια, τις αποφάσεις, τις κρίσεις, τις λύσεις, …

Όλα αυτά που ένιωθα και αισθανόμουν ότι αυτό από μόνο του έχει κάτι να προσφέρει

Μια νέα οπτική, μια άλλη προσέγγιση, μια νέα πεποίθηση, μια διαφορετική άποψη…

Να δώσει σε σένα που διαβάζεις κάτι διαφορετικό από τα συνηθισμένα…

Μια γεύση γνωστή αλλά και άγνωστη την ίδια στιγμή…

Ξεκίνησα λοιπόν κάτι νέο, από την αρχή, από το μηδέν, με μια απλή ιδέα και μια παρόρμηση να με κατευθύνει στο πρώτο βήμα…

Αυτό λοιπόν το προσωπικό γράμμα που στέλνω κάθε εβδομάδα, έχει βασικό σκοπό να προσφέρει κάτι χρήσιμο και αξιόλογο σε αυτόν που θα με εμπιστευτεί με το χρόνο και την προσοχή του…

Γιατί αυτά τα δύο, ίσως να είναι και τα πιο πολύτιμα ‘νομίσματα’.

Ναι, ακόμα και από τα ‘ευρώ’ ;)

Και… γιατί όχι με τον τρόπο αυτό να γίνω το ζωντανό παράδειγμα για όποιον θέλει να δοκιμάσει κάτι καινούργιο.

Μήπως έχεις κάτι στο πίσω μέρος του μυαλού σου και κάτι σε κρατάει από το να το ξεκινήσεις; 

Ή μήπως να το συνεχίσεις;

 Ή να το παρατήσεις αν χρειάζεται;

Μήπως θέλεις να ξεφύγεις από μια ζωή που δε σε εκφράζει;

Μήπως θέλεις να δημιουργήσεις μια καθημερινότητα που σε εκφράζει;

Αυτό είναι σήμερα το Seeds of Freedom. 

Μαθαίνω ανοιχτά, σκέφτομαι δυνατά, μοιράζομαι τις εμπειρίες μου, με σκοπό να γίνω καλύτερος εγώ και να γίνεις καλύτερος/η κι εσύ.

Και έτσι να κάνουμε τον κόσμο λίγο καλύτερο :)

Αυτοί είναι οι σπόροι για τη δική μου ελευθερία (seeds of freedom) και αν θελήσεις μπορούν να γίνουν οι σπόροι για τη δική σου ελευθερία.

Και γιατί ελευθερία; Γιατί σπόροι ελευθερίας;

Γιατί αυτό αγαπημένε/η είναι το δικό μου προσωπικό “θέμα” στο ταξίδι της ζωής μου.

Την ελευθερία μου επιζητώ ως κυρίαρχο συναίσθημα. 

Την ψυχική, νοητική, συναισθηματική, οικονομική… ελευθερία.

Όπως εγώ την έχω στο δικό μου μυαλό και όπως μπορείς να την πάρεις κι εσύ και να τη φτιάξεις όπως επιθυμείς στο δικό σου το μυαλό.

Πάρε την πρώτη ύλη που σου δίνω, πάρε τα υλικά και δημιούργησε τη δική σου συνταγή για την ελευθερία σου.

Και ξέρεις κάτι;

Αν μάθεις τον τρόπο -που αυτός είναι και ο αντικειμενικός σκοπός- τότε μπορείς να χρησιμοποιήσεις τον ίδιο τρόπο και για ότι άλλο θέλεις να αλλάξεις στη ζωή σου…

Είναι μια διαδικασία… 

Το μυστικό είναι να την αγαπήσεις. 

Αν το καταφέρεις, πίστεψέ με πως αυτό που θα νιώθεις κάθε βράδυ που πας για ύπνο και κάθε πρωί που θα ξυπνάς, θα είναι ότι καλύτερο μπορείς να φανταστείς.

Και ίσως να μην μπορείς καν να το φανταστείς ;)

Λοιπόν; 

Θα μου κάνεις παρέα σε αυτό το ταξίδι;