Αυτοπειθαρχία

Έχω την πεποίθηση πως αν έχεις ανοιχτό μυαλό σε βοηθάει να πορεύεσαι καλύτερα. 

Σου ανοίγει δρόμους που δε θα μπορούσες να διαβείς.

Πόρτες που δε θα μπορούσες να ανοίξεις.

Οπτικές που δε θα μπορούσες να δεις…

Είναι πολύ σημαντικό να ξεκινάς να καταναλώνεις πληροφορίες και να μαθαίνεις κάτι, με “νοοτροπία εξερευνητή”

Με τη σκέψη ότι ‘δεν ξέρω και θέλω να μάθω’, το μυαλό αυτόματα μπαίνει σε κατάσταση εξερεύνησης…

Σε μια τέτοια λοιπόν κατάσταση εξερεύνησης, αποφάσισα πριν δύο χρόνια περίπου, να επενδύσω σε μια εκπαίδευση για το πως να βελτιώσω το focus μου, την εστίαση της προσοχής μου δηλαδή, σε πράγματα που επιλέγω εγώ και όχι άλλοι για μένα.

Ήταν από έναν πρώην μοναχό σε ένα μοναστήρι στη Χαβάη. 

Αυτό εννοώ ανοιχτό μυαλό. Να μπορείς να λαμβάνεις πληροφορίες από τελείως διαφορετικές πηγές, να τις αναλύεις και να κρατάς αυτό που τελικά θέλεις να κρατήσεις από κάθε τι που μαθαίνεις.

Ο μοναδικός ουσιαστικά τρόπος εκπαίδευσης για πολλές δεκαετίες, ήταν να σπουδάζεις. Ανώτερη, ανώτατη εκπαίδευση όπως το ονομάζουμε εμείς στην Ελλάδα αλλά και άλλες σχολές όπως τα ΙΕΚ κλπ.

Στην εποχή που ζούμε όμως, αυτό είναι απλά μια επιλογή.

Δεν κρίνω αν είναι καλή ή κακή επιλογή, έχουμε όμως πολλές ακόμα επιλογές για την εκπαίδευσή μας.

Επιπλέον, η αγορά εργασίας αλλάζει. Μεταμορφώνεται. Μετασχηματίζεται. Μεταποιείται σε κάτι διαφορετικό. Κάτι πιο σύγχρονο ας πούμε. 

Έχουμε ήδη περάσει από την εποχή της πληροφορίας στην εποχή της υπερπληροφόρησης και ταυτόχρονα παραπληροφόρησης. 

Αλλά αυτό είναι θέμα για άλλο άρθρο, οπότε με… μαζεύω πριν ξεφύγω παραπάνω και με φέρνω πίσω στο θέμα που θέλω να μοιραστώ σήμερα 🙂 

Μια λοιπόν από τις ιδέες που μοιραζόταν ο εισηγητής της εκπαίδευσης για να βελτιώσεις το focus σου, ήταν απλά ‘να τελειώνεις αυτό που ξεκινάς’. Να μην αφήνεις πράγματα στη μέση.

Κάνε ότι κάνεις λίγο καλύτερα απ’ όσο πιστεύεις ότι μπορείς.

Κάνε ότι κάνεις λίγο περισσότερο απ‘ όσο πιστεύεις ότι μπορείς. 

Αν το καλοσκεφτείς, μας είναι πιο εύκολο να ξεκινήσουμε να κάνουμε κάτι καινούργιο, παρά να ολοκληρώσουμε αυτό που έχουμε ξεκινήσει.

Να εναλλασσόμαστε δηλαδή μεταξύ εργασιών. 

Ένα καλό παράδειγμα είναι το multitasking. Η ψευδαίσθηση δηλαδή ότι μπορείς να κάνεις πολλά πράγματα ταυτόχρονα (και να νομίζεις ότι είσαι και παραγωγικός!).

Είναι πιο εύκολο να ψάξεις κάτι άλλο να διαβάζεις παρά να διαβάσεις αυτό το άρθρο μέχρι τέλους, όσο ενδιαφέρον και να το βρίσκεις. 

Επ, μην το κάνεις! κάτσε εκεί που είσαι και συνέχισε να διαβάζεις 🙂

Είναι πολύ πιο εύκολο να πιάνεις λίγο αυτό, λίγο εκείνο, λίγο το άλλο και να πηγαίνεις σαν την μελισσούλα σε άλλο λουλουδάκι.

Είναι πιο επίπονο – αρχικά- να μείνεις σε ένα λουλουδάκι και να τελειώσεις τη δουλειά που ξεκίνησες.

Η στρατηγική λοιπόν εδώ, είναι να βελτιώσεις το focus σου, μέσα από την αύξηση της δύναμης της θέλησης, δίνοντας βάση στα πολύ μικρά και πολλές φορές αδιάφορα ή και βαρετά πραγματάκια που όλοι κάνουμε δεκάδες φορές τη μέρα.

Γιατί αν θυμάσαι, όπως κάνεις ένα πράγμα, έτσι τα κάνεις όλα.

Τι εννοείς δύναμη της θέλησης, τώρα μπορεί να αναρωτηθείς…

Εννοώ το να ‘θέλεις’ να κάνεις κάτι που ξέρεις ότι είναι καλό να το κάνεις, αλλά δεν έχεις την πειθαρχία να το κάνεις πράξη.

Αντί δηλαδή να επικεντρώνεσαι να βελτιώσεις τη δύναμη της θέλησης για τα πιο μεγάλα και φιλόδοξα σχέδια που έχεις, μπορείς να ‘χτίσεις τον μυ της θέλησης’ (και τελικά της πειθαρχίας), εστιάζοντας στο πως κάνεις τα μικρά και απαραίτητα καθημερινά αδιαπραγμάτευτα πραγματάκια.

Όπως για παράδειγμα το πως και πότε στρώνεις το κρεβάτι, πως και πότε πλένεις τα δόντια σου, πως και πότε πλένεις τα πιάτα, πως και πότε καθαρίζεις το γραφείο σου (την επιφάνεια εργασίας).

(Αν δεν κάνεις τίποτα από τα παραπάνω, πάρε την ιδέα και προσάρμοσέ την στη δική σου καθημερινότητα, μην αφήνεις το ‘εγώ’ σου να σου κλέψει την ευκαιρία).

Σκέψου τη δική σου καθημερινότητα και δες ποια είναι τα επαναλαμβανόμενα και αδιαπραγμάτευτα πράγματα που κάνεις κάθε μέρα.

Έχουμε κάποια κοινά όλοι, όμως έχουμε και πολλά που κάνουμε διαφορετικά.

Όταν αρχίσεις και βελτιώνεις αυτά τα πολύ μικρά, τα ανεπαίσθητα, τότε εκπαιδεύεις τον εγκέφαλό σου να κάνει το ίδιο και στα άλλα, τα πιο σημαντικά.

Κάθε βηματάκι είναι κομμάτι από τα θεμέλια πάνω στο οποία χτίζεται η αυτοπειθαρχία.

Η διαδικασία, αυτή η προσπάθεια να στρώσεις το κρεβάτι μόλις ξυπνήσεις, είναι μια συνειδητή πρακτική εξάσκηση της θέλησης. 

Και κάθε μέρα, προσπάθησε να βάλεις λίγο περισσότερη ‘ένταση’, λίγο περισσότερο πάθος και προσπάθεια σε αυτό.

Να το κάνεις λίγο καλύτερα, να το βελτιώσεις, να θέλεις να κάνεις τέχνη το στρώσιμο του κρεβατιού, ή το πλύσιμο των δοντιών, το πλύσιμο των πιάτων, το πως καθαρίζεις το γραφείο σου κλπ.

Είναι σημαντικό να μην αφήνεις τα πιάτα στο νεροχύτη. Να τα πλένεις κατευθείαν, έστω και το μυαλό σου λέει την ιστορία του ‘δεν έχεις χρόνο’.

Το να ολοκληρώνεις αυτό που ξεκινάς, είναι η πρακτική εξάσκηση της αυτοπειθαρχίας. 

Το στρώσιμο του κρεβατιού είναι η ολοκλήρωση της διαδικασίας του ύπνου.

Το πλύσιμο των πιάτων είναι η ολοκλήρωση της διαδικασίας του φαγητού.

Το κλείσιμο κάθε οθόνης τουλάχιστον μισή ώρα πριν τον ύπνο (γκουχου γκουχου), είναι η ολοκλήρωση της κάθε ημέρας.

Η απάντηση σε ένα email που εκκρεμεί, είναι η ολοκλήρωση αυτής της δουλειάς.

Το να κάνεις το τηλέφωνο που δεν θέλεις να κάνεις, είναι η ολοκλήρωση αυτής της δουλειάς.

Καταλαβαίνεις την ιδέα, έτσι δεν είναι;

Πότε και πώς κάνεις τα μικροπράγματα που γίνονται στον αυτόματο, θα καθορίσει πως και πότε θα κάνεις τα πιο σημαντικά που σε δυσκολεύουν ή ακόμα και βασανίζουν πολλές φορές.

Έχω διαπιστώσει ότι τα οφέλη είναι πολλαπλά όταν ξεκινήσεις να επικεντρώνεσαι σε αυτή την οπτική με τις μικροδουλίτσες και το πως τις προσεγγίζεις. 

Είναι και αυτό μια πολύ μεγάλη βελτίωση της αυτεπίγνωσης. Σε κάνει περισσότερο συνειδητό γιατί έχεις το νου σου στο πως να βελτιώσεις, να βελτιστοποιήσεις κάθε τι.

Αυτή η μικρή συμβουλή, αυτή η οπτική εκτιμώ ότι έχει παίξει πολύ μεγάλο ρόλο στη βελτίωση της δικής μου αυτοπειθαρχίας.

Και εκτός των άλλων, το θεωρώ σημείο κλειδί, γιατί αν το καλοσκεφτείς συνδυάζει την αυτεπίγνωση (self awareness), την εστίαση της προσοχής (focus) και τις συνήθειές μας (habits), που είναι τα τρια στοιχεία – πυλώνες της δικής μου προσωπικής ανάπτυξης, εξέλιξης, αυτοβελτίωσης… όπως θέλεις πέστο 🙂

Υ.Γ. Επιπλέον ιδέες που μπορεί να σε εμπνεύσουν… 

Αν θέλεις, παρατήρησε και βελτίωσε το πώς και πότε:

  • Πώς απλώνεις τα ρούχα (τα αφήνεις στο πλυντήριο για ώρα μήπως; πως μπορείς να τα απλώσεις με καλύτερο τρόπο;)
  • Πώς και πότε τακτοποιείς τα ρούχα και τα παπούτσια σου;
  • Πώς και πότε τακτοποιείς τα ψώνια στα ντουλάπια;
  • Πώς και πότε τοποθετείς τα ποτήρια στο ράφι;
  • Πώς και πότε τοποθετείς τα τρόφιμα στο ψυγείο;

Κράτα κι’ αυτό: Όλα μετράνε! όλα, ακόμα και το παραμικρό 😉

Μοιράσου το

Έχω και newsletter πάμε μια βόλτα;

Εκεί τα λέμε πιο 'προσωπικά' και ανοίγουμε και διάλογο αν θέλουμε :)

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.

Μπορείς να ειδοποιηθείς για απαντήσεις στο δικό σου σχόλιο, μέσω e-mail (απλά επίλεξέ το από το παραπάνω κουτάκι).

Μπορείς επίσης να εγγραφείς εδώ στις ειδοποιήσεις χωρίς να σχολιάσεις.

Κι' άλλη τροφή για σκέψη...

Από το 100 Day Challenge:

#100daychallenge

Οι εποχές

Όλα μα όλα έχουν εποχικότητα αν επιλέξεις να το δεις με αυτή την οπτική. Τι θα κερδίσεις;

Τι να κάνω για να ζήσω;
#100daychallenge

Τι να κάνω για να ζήσω;

Στην προσπάθειά μου να κάνω επάγγελμα αυτό που αγαπώ, κατέληξα να αγαπήσω αυτό που έφτασα να κάνω.

Το διαμάντι
#100daychallenge

Το διαμάντι…

Λες τελικά να στέκεσαι στη μέση των δικών σου στρεμμάτων διαμαντιών;

Παραγωγός;;
#100daychallenge

Παραγωγός;

Όταν καταναλώνουμε επενδυτικά… ή μήπως όταν επενδύουμε καταναλωτικά;

Αγώνας επιβίωσης..
#100daychallenge

Αγώνας επιβίωσης…

Κατά ειρωνικό τρόπο, η πάλη είναι μέρος της παγίδας. Η μανιώδης προσπάθεια…

Η ευθύνη...
#100daychallenge

Η ευθύνη

Η δύναμη του λόγου μας και η ευθύνη που απορρέει από αυτήν…

Ο κιμάς.
#100daychallenge

Ο κιμάς

Αν βάλεις ‘μοσχαρίσιο κρέας’ στη μηχανή, δεν υπάρχει περίπτωση να βγάλεις ‘χοιρινό’.

Από το Newsletter: Seeds of Freedom

Θλίψη… 😔

Κάτι υπάρχει όμως που φράζει τη ροή. Τη ροή της καθαρής σκέψης. Της αρμονίας. Της αίσθησης της “ανακούφισης’. Τί έγινε ρε παιδιά;

Έχει το χαρτί συναίσθημα; 😮

Όταν κάνεις αυτό που δεν θέλεις να κάνεις και που ξέρεις ότι θα ήταν καλό να το κάνεις, τότε κερδίζεις σε πολλά επίπεδα.

Ο Vialli και… οι άλλοι ⚽

Εκεί κάπου μετά το δεύτερο μισό της δεκαετίας του ’90, πήγα να σπουδάσω στην Αγγλία. Πήρα την.. πολυπήθητη αναβολή από το στρατό…

Η ρωγμή του τρόμου 〰

Καθώς ξαπλώνω στον καναπέ, τη ματιά μου κλέβει μια μορφή στο ταβάνι. Μια σκούρη άμορφη ‘γραμμή’ κατά μήκος…

Η Μεγάλη Ανατροπή ↩

Η δεύτερη εβδομάδα του Σεπτέμβρη εδώ και πολλά χρόνια, είναι μια από αυτές που με κάνουν να ‘υποφέρω’…

Γιατί έγινα… αριστερός 👈

Χωρίς αυτεπίγνωση (αυτογνωσία) νιώθω ότι είμαι απλά ένα πιόνι που επιπλέει στο χωροχρόνο και κάνει ότι έχει προγραμματστεί να κάνει.

Το Seeds of Freedom είναι ένα εβδομαδιαίο newsletter. 

Όμως

Μην αφήσεις τη λέξη newsletter να σε παρασύρει..

Μη φανταστείς κάτι παρόμοιο, ίσως κάτι που έχεις συναντήσει στο παρελθόν.

Δεν υπάρχει :)

Είναι ένα γράμμα που γράφω κάθε εβδομάδα και απευθύνεται σε σένα που βρίσκεις ενδιαφέρον να μπαίνεις για λίγο στο μυαλό μου.

Να κρυφοκοιτάς λίγο, να βλέπεις τον τρόπο που σκέφτομαι, τι αισθάνομαι, τι μαθαίνω, τι παθαίνω, να ανακαλύπτεις νέες ιδέες και οπτικές.

Γιατί το κάνω αυτό;

Χμ, πριν πάω εκεί θέλω να σε πάω κάπου αλλού. 

Στην πρώτη μέρα που ξεκίνησε όλο αυτό…

Ήταν στα μέσα του Νοέμβρη του 2020 και είχε ξεκινήσει το δεύτερο lockdown λόγω covid.

Είχα φρικάρει

Δεν το περίμενα.

Πίστευα πως το είχαμε αφήσει πίσω όλο αυτό με τα lockdown και τα συναφή.

Η πίεση που ένιωθα ήταν ασφυκτική…

Κάτι μέσα μου έψαχνε τρόπο να βγει, κάτι να ξεθυμάνει…

Χωρίς να καταλάβω πώς, ένα πρωινό εκεί στο πρώτο δεκαήμερο του Νοέμβρη (2020), 

έγραψα ένα μακροσκελές κείμενο στο facebook και το μοιράστηκα με 300 περίπου φίλους και γνωστούς.

Ήταν μια εξήγηση γιατί είχα περίπου 2 χρόνια να… πατήσω το πόδι μου εκεί (στο facebook ντε) και ήταν επίσης το τι είχα στο μυαλό μου για το μέλλον.

Στο τέλος είχε και ένα κάλεσμα για όποιον ενδιαφέρεται να ακούσει τις ιδέες μου μέσω email.

Έτσι ξεκίνησα να γράφω και να στέλνω ένα email κάθε εβδομάδα σε αυτούς που με εμπιστεύτηκαν και που ήταν αρκετά περίεργοι να με ακούσουν.

Με την επίγνωση που έχω σήμερα, νιώθω πως αυτό που είχα τότε την ανάγκη να κάνω, ήταν στην ουσία να επικοινωνήσω.

Να μοιραστώ κάποιες ενδιαφέρουσες πληροφορίες, να επικοινωνήσω κάποιες ιδέες και ξεκινήσω μια προσπάθεια που δεν ήξερα ακριβώς που θα καταλήξει. 

Με κύριο σκοπό όπως είχα στο μυαλό μου, να βοηθήσω με τον τρόπο μου όποιον είχε ανάγκη για βοήθεια εκείνο το δύσκολο διάστημα, δίνοντας ελπίδα…

…να εμπνεύσω όποιον ήταν ανοιχτός να λάβει από αυτά που μοιραζόμουν…

και να ξεκινήσω να γράφω για να γίνομαι μέρα με τη μέρα καλύτερος στο γράψιμο.

Σε έναν συγκεκριμένο τρόπο γραψίματος που είχα στο μυαλό μου και με ένα πλάνο που είχα σκοπό να μοιραστώ με όλους ανοιχτά.

Αυτή η εβδομαδιαία επαφή, αυτό το απλό γράμμα που έστελνα σε φίλους και γνωστούς, 

άλλοτε με ύφος περισσότερο ‘διδακτικό’ και άλλοτε ‘φιλικό’…

άρχισε να παίρνει μια ιδιαίτερη μορφή και να δημιουργείται κάτι που δε μπορούσα να φανταστώ όταν το ξεκίνησα.

Άρχισα να μοιράζομαι τα πάνω μου και τα κάτω μου, τους στόχους μου, τα όνειρά μου, τον τρόπο που είχα σκοπό να τα κάνω πράξη, τις αποτυχίες, τις επιτυχίες, τις αναποδιές, τα συναισθηματικά κύματα, τα εμπόδια, τις αποφάσεις, τις κρίσεις, τις λύσεις, …

Όλα αυτά που ένιωθα και αισθανόμουν ότι αυτό από μόνο του έχει κάτι να προσφέρει

Μια νέα οπτική, μια άλλη προσέγγιση, μια νέα πεποίθηση, μια διαφορετική άποψη…

Να δώσει σε σένα που διαβάζεις κάτι διαφορετικό από τα συνηθισμένα…

Μια γεύση γνωστή αλλά και άγνωστη την ίδια στιγμή…

Ξεκίνησα λοιπόν κάτι νέο, από την αρχή, από το μηδέν, με μια απλή ιδέα και μια παρόρμηση να με κατευθύνει στο πρώτο βήμα…

Αυτό λοιπόν το προσωπικό γράμμα που στέλνω κάθε εβδομάδα, έχει βασικό σκοπό να προσφέρει κάτι χρήσιμο και αξιόλογο σε αυτόν που θα με εμπιστευτεί με το χρόνο και την προσοχή του…

Γιατί αυτά τα δύο, ίσως να είναι και τα πιο πολύτιμα ‘νομίσματα’.

Ναι, ακόμα και από τα ‘ευρώ’ ;)

Και… γιατί όχι με τον τρόπο αυτό να γίνω το ζωντανό παράδειγμα για όποιον θέλει να δοκιμάσει κάτι καινούργιο.

Μήπως έχεις κάτι στο πίσω μέρος του μυαλού σου και κάτι σε κρατάει από το να το ξεκινήσεις; 

Ή μήπως να το συνεχίσεις;

 Ή να το παρατήσεις αν χρειάζεται;

Μήπως θέλεις να ξεφύγεις από μια ζωή που δε σε εκφράζει;

Μήπως θέλεις να δημιουργήσεις μια καθημερινότητα που σε εκφράζει;

Αυτό είναι σήμερα το Seeds of Freedom. 

Μαθαίνω ανοιχτά, σκέφτομαι δυνατά, μοιράζομαι τις εμπειρίες μου, με σκοπό να γίνω καλύτερος εγώ και να γίνεις καλύτερος/η κι εσύ.

Και έτσι να κάνουμε τον κόσμο λίγο καλύτερο :)

Αυτοί είναι οι σπόροι για τη δική μου ελευθερία (seeds of freedom) και αν θελήσεις μπορούν να γίνουν οι σπόροι για τη δική σου ελευθερία.

Και γιατί ελευθερία; Γιατί σπόροι ελευθερίας;

Γιατί αυτό αγαπημένε/η είναι το δικό μου προσωπικό “θέμα” στο ταξίδι της ζωής μου.

Την ελευθερία μου επιζητώ ως κυρίαρχο συναίσθημα. 

Την ψυχική, νοητική, συναισθηματική, οικονομική… ελευθερία.

Όπως εγώ την έχω στο δικό μου μυαλό και όπως μπορείς να την πάρεις κι εσύ και να τη φτιάξεις όπως επιθυμείς στο δικό σου το μυαλό.

Πάρε την πρώτη ύλη που σου δίνω, πάρε τα υλικά και δημιούργησε τη δική σου συνταγή για την ελευθερία σου.

Και ξέρεις κάτι;

Αν μάθεις τον τρόπο -που αυτός είναι και ο αντικειμενικός σκοπός- τότε μπορείς να χρησιμοποιήσεις τον ίδιο τρόπο και για ότι άλλο θέλεις να αλλάξεις στη ζωή σου…

Είναι μια διαδικασία… 

Το μυστικό είναι να την αγαπήσεις. 

Αν το καταφέρεις, πίστεψέ με πως αυτό που θα νιώθεις κάθε βράδυ που πας για ύπνο και κάθε πρωί που θα ξυπνάς, θα είναι ότι καλύτερο μπορείς να φανταστείς.

Και ίσως να μην μπορείς καν να το φανταστείς ;)

Λοιπόν; 

Θα μου κάνεις παρέα σε αυτό το ταξίδι;


O ιστότοπός χρησιμοποιεί cookies. Συνεχίζοντας, συμφωνείτε με τη χρήση τους. Περισσότερα.