100 λέξεις το λεπτό...

Ξεκινάω να γράφω, έχοντας μια ιδέα στο μυαλό μου.

Ξαφνικά έρχεται μια νέα ιδέα και μετά από… καθόλου σκέψη, αποφασίζω να παρατήσω την προηγούμενη και να συνεχίσω με τη νέα ιδέα.

Κάνω μια παύση για να καταγράψω την προηγούμενη ιδέα για να μην χαθεί.

Ανοίγω το Google Keep, την εφαρμογή που κρατάω όλες αυτές τις σημειώσεις.

Το σημείο συγκέντρωσης. Το στρατόπεδο πληροφοριών. 

Ουπς, τι λογοπαίγνιο βγήκε!

Αν τα αντιστρέψεις, θα βγει στρατόπεδο συγκέντρωσης και σημείο πληροφοριών. Μπρρρ… κρύος ιδρώτας…

Τελοσπάντων.

Κρατάω στο Keep τη σημείωση με την αρχική ιδέα που είχα όταν ξεκίνησα το άρθρο.

Τώρα είμαι έτοιμος να ξεκινήσω επιτέλους να γράφω.

Το θέμα μου είναι η απόφαση που πήρα να ξεκινήσω μια νέα μινι συνήθεια!

Πιστεύω θα συμβάλλει σημαντικά στη βελτίωση της παραγωγικότητάς μου.

Και ποια είναι αυτή η συνήθεια;

Να βελτιώσω τον τρόπο που πληκτρολογώ, έτσι ώστε να μειώσω τα (πολλά)  λάθη που κάνω και να σταματήσω (επιτέλους) να ρίχνω ματιές στο πληκτρολόγιο καθώς γράφω.

Είναι κάτι που έχω σκεφτεί πάρα πολλές φορές να κάνω, αλλά ποτέ δεν το πήρα στα σοβαρά.

Βλέπεις, στα αγγλικά που έγραφα το 90% των κειμένων, δεν έχει τόνους και ήμουν πολύ περισσότερο εξασκημένος και γρήγορος.

Τους τελευταίους μήνες που ξεκίνησα να γράφω περισσότερο στα Ελληνικά, έχω διαπιστώσει ότι κάνω άπειρα λάθη και χάνω πολύτιμο χρόνο με τη διόρθωση.

Για να μην τα πολυλογώ, αντιλήφθηκα ότι αν θέλω να συνεχίσω να γράφω, θα πρέπει όχι μόνο να βελτιώσω αυτά που γράφω αλλά και πώς τα γράφω.

Έτσι λοιπόν, έχοντας αυτό στο μυαλό μου, ήρθε μπροστά μου ένα video στο YouTube, που μιλούσε για τέτοια θέματα.

Ο συμπαθής νεαρούλης στο video, μου έδωσε μια πολύ ωραία πηγή για να εξασκηθώ και να βελτιώσω την ταχύτητα που πληκτρολογώ.

Εγώ με τη σειρά μου, θα πάρω αυτή την πληροφορία – την πήρα ήδη δηλαδή – και θα την ‘κουμπώσω’ στο δικό μου προσωπικό ‘σύστημα παραγωγικότητας’.

Θέλω να την κάνω μια νέα μίνι συνήθεια, που λίγο λίγο κάθε μέρα, θα με βοηθήσει να βελτιώσω την ταχύτητα και να μειώσω τα λάθη στην πληκτρολόγηση.

Αυτό με τη σειρά του, θα μου δώσει περισσότερη σιγουριά και ‘χάρη’ στο γράψιμο. 

(φαντάσου τη ‘χάρη’ σαν να ‘χορεύουν’ αρμονικά τα χέρια στο πληκτρολόγιο…)

Αυτό φυσικά θα με βοηθήσει να εξοικονομήσω χρόνο ή/και να γράφω περισσότερο στο ίδιο χρονικό διάστημα

Τώρα βέβαια θα πρέπει να σου εκμυστηρευτώ ότι.. με τρώει να το κάνω πιο σύνθετο γιατί το μυαλό μου κλωτσάει στο απλό.

Αυτό είναι και το μεγαλύτερο εμπόδιο άλλωστε στα δικά μου τα μάτια, το ίδιο μας το μυαλό.

Αυτό που θέλει να τα κάνει δύσκολα. 

Αυτό που δημιουργεί όλα τα προβλήματα και μετά μας βάζει εμπόδια για να τα λύσουμε 🙂

Αφού λοιπόν αποφάσισα ότι θα κάνω εξάσκηση για λίγα λεπτά κάθε μέρα, ξεκίνησα σήμερα λίγο πριν αρχίσω να γράφω αυτό το άρθρο.

Πήγα στο site δέκα γρήγορα δάχτυλα, επέλεξα τα Ελληνικά.. και …

Απογοήτευση 🙁

Είμαι πολύ χειρότερος απ’ ότι πίστευα!

Στη μέτρηση που χρησιμοποιείται στο site, έχω 32 λέξεις το λεπτό.

Το ξανακάνω και έχω τώρα 33… δεν ήταν τυχαίο τελικά…

Κάνω από το μέσο όρο που είναι κάπου στις 45 λέξεις το λεπτό.

Πω πω… 

Η στιγμή που αντιλαμβάνεσαι ότι δεν είσαι και τόσο καλός σε κάτι που κάνεις, τουλάχιστον όχι όσο νόμιζες…

Η στιγμή της επίγνωσης όμως, αυτόματα ανοίγει το δρόμο για βελτίωση.

Ήδη έχω καταλάβει 1-2 λαθάκια που κάνω όταν γράφω, από την πρώτη μέρα.

Ήδη έχω σταματήσει να κοιτάω το πληκτρολόγιο, ούτε καν όταν κάνω λάθος.

Ήδη έχω στόχο να φτάσω τις 100 λέξεις το λεπτό.

Δε βιάζομαι ιδιαίτερα, ξέρω ότι αν κάνω πρακτική εξάσκηση κάθε μέρα για 5-10 λεπτά, σε λίγους μήνες είτε θα είμαι πολύ κοντά στο στόχο, είτε θα τον έχω πετύχει. 

Εκατό λέξεις το λεπτό. Σιγά το δύσκολο 😀

Σκέφτομαι ήδη το πως θα γράφω σε λίγους μήνες και τι θα σημαίνει αυτό για την παραγωγικότητά μου.

Περισσότερο γράψιμο σε λιγότερο χρόνο.

Αλλά είπαμε, είναι πολύ απλό για να το ‘μασήσει’ το μυαλό μου εξ’ αρχής.

“Πρέπει” να το κάνει λίγο πιο σύνθετο…

Του το επιτρέπω.

Τι σκαρφίστηκε το ‘άτιμο’.

Έναν πίνακα στο trello με το screenshot από την εξάσκηση της ημέρας. 

Χμ, μου αρέσει! Θα το κρατήσω για να βλέπω την πρόοδο και για να τεκμηριώσω τη διαδικασία.

‘Ετσι σε λίγους μήνες θα έχω έναν πίνακα, κάτι οπτικό να βλέπω και την πρόοδο αλλά και την προσπάθεια, την καθημερινή εξάσκηση.

Πέντε λεπτά τη μέρα για τις επόμενες 100 ημέρες. 

Καθόλου δύσκολο. 

Απλά θέλει συνέπεια, όπως όλες οι μικρές καθημερινές συνήθειες στην αρχή.

Βάζω κι ένα σημάδι στο τέλος του χρόνου για να δω που βρίσκομαι.

Τι πρόοδο θα έχω μετά από 70 περίπου μέρες που απομένουν μέχρι το τέλος του χρόνου…

Άντε ξεκίνα κι εσύ για παρέα 😉

(και στις 100 να είσαι σήμερα, μπορείς να πας στις 150!)

Μοιράσου το

Έχω και newsletter πάμε μια βόλτα;

Εκεί τα λέμε πιο 'προσωπικά' και ανοίγουμε και διάλογο αν θέλουμε :)

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.

Μπορείς να ειδοποιηθείς για απαντήσεις στο δικό σου σχόλιο, μέσω e-mail (απλά επίλεξέ το από το παραπάνω κουτάκι).

Μπορείς επίσης να εγγραφείς εδώ στις ειδοποιήσεις χωρίς να σχολιάσεις.

Κι' άλλη τροφή για σκέψη...

Από το 100 Day Challenge:

#100daychallenge

Οι εποχές

Όλα μα όλα έχουν εποχικότητα αν επιλέξεις να το δεις με αυτή την οπτική. Τι θα κερδίσεις;

Τι να κάνω για να ζήσω;
#100daychallenge

Τι να κάνω για να ζήσω;

Στην προσπάθειά μου να κάνω επάγγελμα αυτό που αγαπώ, κατέληξα να αγαπήσω αυτό που έφτασα να κάνω.

Το διαμάντι
#100daychallenge

Το διαμάντι…

Λες τελικά να στέκεσαι στη μέση των δικών σου στρεμμάτων διαμαντιών;

Παραγωγός;;
#100daychallenge

Παραγωγός;

Όταν καταναλώνουμε επενδυτικά… ή μήπως όταν επενδύουμε καταναλωτικά;

Αγώνας επιβίωσης..
#100daychallenge

Αγώνας επιβίωσης…

Κατά ειρωνικό τρόπο, η πάλη είναι μέρος της παγίδας. Η μανιώδης προσπάθεια…

Η ευθύνη...
#100daychallenge

Η ευθύνη

Η δύναμη του λόγου μας και η ευθύνη που απορρέει από αυτήν…

Ο κιμάς.
#100daychallenge

Ο κιμάς

Αν βάλεις ‘μοσχαρίσιο κρέας’ στη μηχανή, δεν υπάρχει περίπτωση να βγάλεις ‘χοιρινό’.

Από το Newsletter: Seeds of Freedom

Θλίψη… 😔

Κάτι υπάρχει όμως που φράζει τη ροή. Τη ροή της καθαρής σκέψης. Της αρμονίας. Της αίσθησης της “ανακούφισης’. Τί έγινε ρε παιδιά;

Έχει το χαρτί συναίσθημα; 😮

Όταν κάνεις αυτό που δεν θέλεις να κάνεις και που ξέρεις ότι θα ήταν καλό να το κάνεις, τότε κερδίζεις σε πολλά επίπεδα.

Ο Vialli και… οι άλλοι ⚽

Εκεί κάπου μετά το δεύτερο μισό της δεκαετίας του ’90, πήγα να σπουδάσω στην Αγγλία. Πήρα την.. πολυπήθητη αναβολή από το στρατό…

Η ρωγμή του τρόμου 〰

Καθώς ξαπλώνω στον καναπέ, τη ματιά μου κλέβει μια μορφή στο ταβάνι. Μια σκούρη άμορφη ‘γραμμή’ κατά μήκος…

Η Μεγάλη Ανατροπή ↩

Η δεύτερη εβδομάδα του Σεπτέμβρη εδώ και πολλά χρόνια, είναι μια από αυτές που με κάνουν να ‘υποφέρω’…

Γιατί έγινα… αριστερός 👈

Χωρίς αυτεπίγνωση (αυτογνωσία) νιώθω ότι είμαι απλά ένα πιόνι που επιπλέει στο χωροχρόνο και κάνει ότι έχει προγραμματστεί να κάνει.

Το Seeds of Freedom είναι ένα εβδομαδιαίο newsletter. 

Όμως

Μην αφήσεις τη λέξη newsletter να σε παρασύρει..

Μη φανταστείς κάτι παρόμοιο, ίσως κάτι που έχεις συναντήσει στο παρελθόν.

Δεν υπάρχει :)

Είναι ένα γράμμα που γράφω κάθε εβδομάδα και απευθύνεται σε σένα που βρίσκεις ενδιαφέρον να μπαίνεις για λίγο στο μυαλό μου.

Να κρυφοκοιτάς λίγο, να βλέπεις τον τρόπο που σκέφτομαι, τι αισθάνομαι, τι μαθαίνω, τι παθαίνω, να ανακαλύπτεις νέες ιδέες και οπτικές.

Γιατί το κάνω αυτό;

Χμ, πριν πάω εκεί θέλω να σε πάω κάπου αλλού. 

Στην πρώτη μέρα που ξεκίνησε όλο αυτό…

Ήταν στα μέσα του Νοέμβρη του 2020 και είχε ξεκινήσει το δεύτερο lockdown λόγω covid.

Είχα φρικάρει

Δεν το περίμενα.

Πίστευα πως το είχαμε αφήσει πίσω όλο αυτό με τα lockdown και τα συναφή.

Η πίεση που ένιωθα ήταν ασφυκτική…

Κάτι μέσα μου έψαχνε τρόπο να βγει, κάτι να ξεθυμάνει…

Χωρίς να καταλάβω πώς, ένα πρωινό εκεί στο πρώτο δεκαήμερο του Νοέμβρη (2020), 

έγραψα ένα μακροσκελές κείμενο στο facebook και το μοιράστηκα με 300 περίπου φίλους και γνωστούς.

Ήταν μια εξήγηση γιατί είχα περίπου 2 χρόνια να… πατήσω το πόδι μου εκεί (στο facebook ντε) και ήταν επίσης το τι είχα στο μυαλό μου για το μέλλον.

Στο τέλος είχε και ένα κάλεσμα για όποιον ενδιαφέρεται να ακούσει τις ιδέες μου μέσω email.

Έτσι ξεκίνησα να γράφω και να στέλνω ένα email κάθε εβδομάδα σε αυτούς που με εμπιστεύτηκαν και που ήταν αρκετά περίεργοι να με ακούσουν.

Με την επίγνωση που έχω σήμερα, νιώθω πως αυτό που είχα τότε την ανάγκη να κάνω, ήταν στην ουσία να επικοινωνήσω.

Να μοιραστώ κάποιες ενδιαφέρουσες πληροφορίες, να επικοινωνήσω κάποιες ιδέες και ξεκινήσω μια προσπάθεια που δεν ήξερα ακριβώς που θα καταλήξει. 

Με κύριο σκοπό όπως είχα στο μυαλό μου, να βοηθήσω με τον τρόπο μου όποιον είχε ανάγκη για βοήθεια εκείνο το δύσκολο διάστημα, δίνοντας ελπίδα…

…να εμπνεύσω όποιον ήταν ανοιχτός να λάβει από αυτά που μοιραζόμουν…

και να ξεκινήσω να γράφω για να γίνομαι μέρα με τη μέρα καλύτερος στο γράψιμο.

Σε έναν συγκεκριμένο τρόπο γραψίματος που είχα στο μυαλό μου και με ένα πλάνο που είχα σκοπό να μοιραστώ με όλους ανοιχτά.

Αυτή η εβδομαδιαία επαφή, αυτό το απλό γράμμα που έστελνα σε φίλους και γνωστούς, 

άλλοτε με ύφος περισσότερο ‘διδακτικό’ και άλλοτε ‘φιλικό’…

άρχισε να παίρνει μια ιδιαίτερη μορφή και να δημιουργείται κάτι που δε μπορούσα να φανταστώ όταν το ξεκίνησα.

Άρχισα να μοιράζομαι τα πάνω μου και τα κάτω μου, τους στόχους μου, τα όνειρά μου, τον τρόπο που είχα σκοπό να τα κάνω πράξη, τις αποτυχίες, τις επιτυχίες, τις αναποδιές, τα συναισθηματικά κύματα, τα εμπόδια, τις αποφάσεις, τις κρίσεις, τις λύσεις, …

Όλα αυτά που ένιωθα και αισθανόμουν ότι αυτό από μόνο του έχει κάτι να προσφέρει

Μια νέα οπτική, μια άλλη προσέγγιση, μια νέα πεποίθηση, μια διαφορετική άποψη…

Να δώσει σε σένα που διαβάζεις κάτι διαφορετικό από τα συνηθισμένα…

Μια γεύση γνωστή αλλά και άγνωστη την ίδια στιγμή…

Ξεκίνησα λοιπόν κάτι νέο, από την αρχή, από το μηδέν, με μια απλή ιδέα και μια παρόρμηση να με κατευθύνει στο πρώτο βήμα…

Αυτό λοιπόν το προσωπικό γράμμα που στέλνω κάθε εβδομάδα, έχει βασικό σκοπό να προσφέρει κάτι χρήσιμο και αξιόλογο σε αυτόν που θα με εμπιστευτεί με το χρόνο και την προσοχή του…

Γιατί αυτά τα δύο, ίσως να είναι και τα πιο πολύτιμα ‘νομίσματα’.

Ναι, ακόμα και από τα ‘ευρώ’ ;)

Και… γιατί όχι με τον τρόπο αυτό να γίνω το ζωντανό παράδειγμα για όποιον θέλει να δοκιμάσει κάτι καινούργιο.

Μήπως έχεις κάτι στο πίσω μέρος του μυαλού σου και κάτι σε κρατάει από το να το ξεκινήσεις; 

Ή μήπως να το συνεχίσεις;

 Ή να το παρατήσεις αν χρειάζεται;

Μήπως θέλεις να ξεφύγεις από μια ζωή που δε σε εκφράζει;

Μήπως θέλεις να δημιουργήσεις μια καθημερινότητα που σε εκφράζει;

Αυτό είναι σήμερα το Seeds of Freedom. 

Μαθαίνω ανοιχτά, σκέφτομαι δυνατά, μοιράζομαι τις εμπειρίες μου, με σκοπό να γίνω καλύτερος εγώ και να γίνεις καλύτερος/η κι εσύ.

Και έτσι να κάνουμε τον κόσμο λίγο καλύτερο :)

Αυτοί είναι οι σπόροι για τη δική μου ελευθερία (seeds of freedom) και αν θελήσεις μπορούν να γίνουν οι σπόροι για τη δική σου ελευθερία.

Και γιατί ελευθερία; Γιατί σπόροι ελευθερίας;

Γιατί αυτό αγαπημένε/η είναι το δικό μου προσωπικό “θέμα” στο ταξίδι της ζωής μου.

Την ελευθερία μου επιζητώ ως κυρίαρχο συναίσθημα. 

Την ψυχική, νοητική, συναισθηματική, οικονομική… ελευθερία.

Όπως εγώ την έχω στο δικό μου μυαλό και όπως μπορείς να την πάρεις κι εσύ και να τη φτιάξεις όπως επιθυμείς στο δικό σου το μυαλό.

Πάρε την πρώτη ύλη που σου δίνω, πάρε τα υλικά και δημιούργησε τη δική σου συνταγή για την ελευθερία σου.

Και ξέρεις κάτι;

Αν μάθεις τον τρόπο -που αυτός είναι και ο αντικειμενικός σκοπός- τότε μπορείς να χρησιμοποιήσεις τον ίδιο τρόπο και για ότι άλλο θέλεις να αλλάξεις στη ζωή σου…

Είναι μια διαδικασία… 

Το μυστικό είναι να την αγαπήσεις. 

Αν το καταφέρεις, πίστεψέ με πως αυτό που θα νιώθεις κάθε βράδυ που πας για ύπνο και κάθε πρωί που θα ξυπνάς, θα είναι ότι καλύτερο μπορείς να φανταστείς.

Και ίσως να μην μπορείς καν να το φανταστείς ;)

Λοιπόν; 

Θα μου κάνεις παρέα σε αυτό το ταξίδι;


O ιστότοπός χρησιμοποιεί cookies. Συνεχίζοντας, συμφωνείτε με τη χρήση τους. Περισσότερα.